https://virgool.io/dobaregi/feed دوبارگی dobaregi fa 2026-06-16 10:34:17 https://files.virgool.io/upload/publication/acojngmmdtge/b9xykt.jpg https://virgool.io/dobaregi https://virgool.io/dobaregi/matikano-methadone-%D9%85%D8%AA%D8%A7%D8%AF%D9%88%D9%86-pxwp7m1jrs40 (این متن توسط یک پزشک، یا دکترای حوزه اعتیاد، و یا یک متخصص با سابقه در حوزه آسیب‌های اجتماعی نوشته نشده است. این متن گردآوری مطالبی در رابطه با متادون و اعتیاد به مواد مخدر است که توسط فردی تدوین شده است که در حوزه سلامت تجربه آموخته و دانشجوی حوزه علوم اجتماعی است)مطالعه این متن برای افرادی که تصمیم گرفته‌اند تحت درمان MMT قرار بگیرند و یا در حال حاضر روند درمانی با متادون را درپیش‌گرفته اند توصیه نمی‌شودمتادون راه حل است یا مرهمی موقت؟ متادون درمان اعتیاد است یا اعتیاد آور؟ متادون پاسخی سیاستی به اعتیاد است یا اسب تروای صنعت جهانی دارو(Big Pharma) برای فروش بیشتر؟ آیا واقعا متادون خوب است؟متادون(Methadone) با فرمول شیمیایی C21H27NO که با نام‌های متادوز(Methadose)، دولوفین(Dolophine)، فیسپتون(Physeptone)، هپتادون(Heptadon)، آمیدون(Amidone)، سیمورون(Symoron) شناخته می‌شود، یک ماده(یا دارو، یا ماده مخدر مصنوعی) است که برای تسکین درد، کنترل اعتیاد(و یا ادعا می‌شود درمان اعتیاد) به مواد افیونی و مخدر استفاده می‌شود. متادون به اشکال مختلف از جمله قرص، محلول و کنسانتره موجود است و می‌توان آن را به صورت محلول مایع و یا به صورت محلول تزریقی در آمپول تجویز کرد. شربت متادون نیز اغلب برای درمان(کنترل) اعتیاد استفاده می شود. علاوه بر این، متادون را می‌توان به شکل پودر یافت که می‌تواند با مایع مخلوط شود تا محلولی ایجاد شود که به صورت خمیر یا چسب برای استفاده غیرقانونی ساخته می‌شود.ایران یکی از کشورهایی است که از متادون برای درمان(کنترل) اعتیاد به مواد افیونی و مخدر استفاده می‌کند. بر اساس گزارش دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد(UNODC) در سال 2020، ایران دارای بیشترین مصرف سرانه متادون در جهان برای درمان اعتیاد به مواد افیونی است. این گزارش حاکی از آن است که در سال 2019 حدود 3.4 میلیون نفر در ایران مواد مخدر تزریقی داشته‌اند(البته آمار ملی ایران، عددی حدود 2 الی 2.5 میلیون نفر را به شکل علمی تایید کرده است) که از این میان حدود 800 هزار نفر تحت درمان با متادون بوده‌اند.متادون به طور گسترده برای درمان(کنترل) اعتیاد به مواد افیونی و مخدر در بسیاری از کشورها از جمله ایالات متحده آمریکا، کانادا، استرالیا، بریتانیا و برخی دیگر از کشورهای اروپایی استفاده می‌شود. در ایالات متحده، متادون از دهه 1960 برای درمان(کنترل) اعتیاد به مواد افیونی استفاده می‌شد و همچنان رایج‌ترین داروی مورد استفاده برای این منظور است. دلایل استفاده گسترده از متادون در این کشورها چند وجهی است؛ مقالات علمی متعددی مدعی هستند که ثابت شده که متادون در کاهش مصرف مواد افیونی و مخدر، کاهش مرگ و میر ناشی از مصرف مواد، کاهش جرم ناشی از اعتیاد و بهبود نتایج کلی سلامت فرد معتاد موثر است. علاوه بر این، این دارو نسبتاً ارزان بوده و در نظام سلامت دارای یک سیستم کاملاً تثبیت شده برای توزیع و نظارت است. در حالی که متادون در بسیاری از کشورها به طور گسترده برای درمان اعتیاد به مواد افیونی استفاده می شود، برخی کشورها نیز به دلایل مختلف از آن استفاده نمی‌کنند که عبارتند از:سوئد: در سوئد، متادون برای درمان اعتیاد استفاده نمی‌شود، زیرا سیاست این کشور بر پرهیز کامل از همه مواد مخدر تأکید دارد. در عوض، درمان اعتیاد بر حمایت اجتماعی، مشاوره و مراقبت‌های روانپزشکی متمرکز است. روسیه: متادون در روسیه غیرقانونی است و دولت این کشور رویکردی سخت‌گیرانه برای مبارزه با مواد مخدر در پیش گرفته است. دولت استدلال می‌کند که متادون، خود اعتیادآور است و استفاده از آن تنها یک اعتیاد را جایگزین اعتیاد دیگر می‌کند. نروژ: متادون معمولاً در نروژ استفاده نمی‌شود، چراکه بوپرنورفین ترجیح داده می‌شود. این بدان دلیل است که دولت نروژ بوپرنورفین را کمتر اعتیاد آور می‌داند و از نظر کارشناسان احتمال کمتری وجود دارد که برای استفاده غیرقانونی مصرف شود. ژاپن: متادون در ژاپن به دلیل قوانین سختگیرانه مواد مخدر و نگرش فرهنگی نسبت به اعتیاد، استفاده نمی‌شود. در عوض، درمان اعتیاد در ژاپن، بر پرهیز و درمان‌های رفتاری متمرکز است. چین: در حالی که متادون در چین در دسترس است، استفاده از آن به دلیل قوانین سخت‌گیرانه و نگرانی در مورد انحراف برای استفاده غیرقانونی، محدود است. در عوض، دولت درمان مبتنی بر پرهیز را ترویج می‌کند، و بر مراکز توانبخشی که با برنامه‌هایی بدون استفاده از دارو و مواد مخدر مشغول به کار هستند، سرمایه‌گذاری کرده است. از جمله انتقادات وارده به مصرف متادون برای کنترل(درمان) اعتیاد، و استفاده از روش MMT عبارتند از:وابستگی: متادون یک ماده افیونی است و می تواند اعتیادآور باشد. مصرف طولانی مدت متادون می‌تواند منجر به وابستگی جسمانی شود و قطع ناگهانی آن ممکن است علائم شدیدی ایجاد کند. متادون یک ماده بسیار اعتیاد آور است و در صورت عدم مدیریت صحیح می‌تواند منجر به وابستگی بالا، و بروز علائم شدید در صورت ترک شود. همچنین برخی از افراد ممکن است از متادون سوء استفاده کنند، یا از آن در ترکیب با سایر داروها استفاده کنند که منجر به اوردوز بالقوه کشنده می‌شود.عوارض جانبی: متادون می‌تواند باعث ایجاد طیفی از عوارض جانبی از جمله خواب آلودگی، سرگیجه، حالت تهوع، یبوست و کاهش و اختلال کارکرد سیستم جنسی فرد شود. در برخی موارد، می‌تواند باعث مشکلات تنفسی(respiratory depression) شود که می‌تواند کشنده باشد. به علت شیوع مصرف بیش از حد آن باید گفت، متادون در صورت مصرف در دوزهای بالا، یا مخلوط با سایر داروها از جمله الکل و بنزودیازپین‌ها(benzodiazepines) می‌تواند کشنده باشد.اثربخشی محدود: در حالی که متادون می‌تواند در کاهش مصرف مواد مخدر و افیونی، و بهبود نتایج سلامت موثر باشد، اما باید گفت برای همه موثر نیست. برخی از افراد ممکن است برای دستیابی به بهبودی، به دوزهای بالاتر یا درمان‌های اضافی و مکمل نیاز داشته باشند. متادون برای همه افرادی که با اعتیاد دست و پنجه نرم می‌کنند مؤثر نیست و ممکن است صرفا در درمان برخی از انواع اعتیاد به مواد افیونی مؤثر باشد.مدیریت پیچیده: کنترل و مدیرت متادون ممکن است دشوار باشد و نیاز به نظارت دقیق و مراجعه منظم به کلینیک دارد، که این امر به عنوان تداخل در زندگی روزمره، می‌تواند بیش از توان فرد زمان بر بوده و با تعهدات کاری و خانوادگی تداخل داشته باشد.مصرف طولانی مدت: متادون اغلب به عنوان یک داروی نگهدارنده طولانی مدت تجویز می‌شود، که پذیرش آن برای برخی افراد دشوار است. ایده مصرف یک دارو برای سال‌ها یا حتی دهه‌ها، می‌تواند دلهره‌آور باشد.MMT یک رویکرد درمانی طولانی مدت است و برخی از منتقدان استدلال می‌کنند که می‌تواند به جای ارتقای بهبودی، وابستگی ایجاد کرده و اعتیاد را طولانی کند. عدم دسترسی: درمان با متادون به طور گسترده در دسترس نیست، و سبب می‌شود دسترسی افراد به مراقبت را دشوار کند.MMT در صورت عدم حمایت دولت و پوشش‌های بیمه‌ای درمانی گران است، و دسترسی به درمان برای برخی افراد را محدود می‌کند. انتقال وابستگی(Dependency transfer): درمان بوسیله متادون، به علل اساسی اعتیاد نمی‌پردازد و به ریشه‌های اعتیاد توجهی ندارد، و به نوعی درمانی علامتی و نهایتا نگهدارنده است. برخی از منتقدان استدلال می‌کنند که درمان با متادون و روش MMT، صرفا وابستگی را از یک ماده مخدر (مانند هروئین، شیشه و...) را به ماده مخدر دیگری(متادون) منتقل می‌کند. همچنین متادون می‌تواند با سایر داروها تداخل داشته باشد و منجر به تداخلات دارویی خطرناک شود. از طرفی برخی از افراد ممکن است در کاهش مصرف متادون، یا انتقال به سایر اشکال درمانی و دارویی و رهایی از مصرف متادون مشکل داشته باشند.انگ: متادون اغلب با انگ و کلیشه‌های منفی همراه است، که می‌تواند درمان را برای افراد دشوار کند. برخی از منتقدان استدلال می‌کنند کهMMT ممکن است به افرادی که با اعتیاد دست و پنجه نرم می‌کنند انگ بزند و کلیشه‌های منفی در مورد اعتیاد و بهبودی را تداوم بخشد.(متن در حال تکمیل است)---------اگر به متن انتقادی دارید و یا با آن همراه هستید، لطفا در بخش نظرات، مرا با همکاری خود راهنمایی نمایید دوبارگی ماتیکانو Mon, 27 Feb 2023 12:09:34 +0330 https://virgool.io/dobaregi/%D9%85%DB%8C%D9%84-%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D8%AA-%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%AF-wcuezlsx9iu2 (از مصرف‌کنندگان، سوء‌مصرف‌کنندگان، وابستگان، معتادان، رهجویان، متولدین‌دوباره، ره‌یافتگان، هادیان درخواست می‌کنم در تکمیل این مطلب کمک کنند)لطفا کمی باز و پذیرا با موضوع این متن روبرو شوید تا بتوانیم باهم، حتی برای چند لحظه، هم‌فکر و هم‌دل شویم. مسئله فقط مواد مخدر و افیونی و توهم‌زا نیست! موضوع حول یک احساس درونی می‌چرخد: میل، اشتیاق، هوس... و این خیلی وابسته به سوژه بیرونی‌اش نیست: منظورم آب‌جو، عرق، قمار، گل(وید)، ماری، حشیش، شیشه... است. نه! کاری به این طرف ماجرا ندارم. حتی کاری به حامل سوژه هم ندارم: منظورم فرد وابسته، سوءمصرف کننده، معتاد... است. نه! کاری هم به اون طرف ندارم. من دارم به اون میل توجه می‌کنم. به اون خواست قلبی و درونی. به اون عامل حرکت اولیه. به اون چیزی که قبل از درد بدن و قبل از فکر ذهن، در دل بوجود میاد و ما را روی ریل کنش‍گری می‌اندازد. میل چیست؟ هوس چه تعریفی دارد؟(یکی از ترجمه‌های Lust: مطلب شازده کوچولو و گناه هفتم). میل، عادت، وابستگی و اعتیاد مفاهیم مرتبطی هستند که شامل الگوهای رفتاری و نقش انگیزه و کنترل می شوند. با این حال، تفاوت های مهمی بین این اصطلاحات وجود دارد.میل به احساس قوی از خواستن یا آرزوی چیزی اشاره دارد که اغلب بر اساس نیاز یا لذت درک شده است. میل می تواند بخشی عادی و سالم از زندگی باشد و می تواند به ما انگیزه دهد تا اهدافمان را دنبال کنیم و به دنبال تجربیاتی باشیم که ما را خوشحال می کند.عادت به رفتاری اطلاق می شود که به صورت خودکار و در طول زمان تکرار می شود. عادات می توانند مثبت یا منفی باشند و می توانند تحت تأثیر عواملی مانند هنجارهای اجتماعی، نشانه های محیطی و انگیزه شخصی قرار گیرند. در حالی که تغییر عادات ممکن است دشوار باشد، اما لزوماً مضر یا اعتیادآور نیستند.وابستگی به اتکا به یک ماده یا رفتار برای عملکرد طبیعی اشاره دارد که اغلب به دلیل تغییرات فیزیکی یا روانی در بدن یا مغز است. وابستگی می تواند جزء اعتیاد باشد، اما همه وابستگی ها لزوما اعتیادآور نیستند. به عنوان مثال، یک فرد ممکن است برای مدیریت یک بیماری به یک دارو وابسته شود، اما رفتار اعتیادآور را تجربه نکند.اعتیاد یک بیماری مغزی مزمن و عودکننده است که با جستجوی اجباری و مصرف مواد مخدر علیرغم پیامدهای مضر مشخص می شود. اعتیاد اغلب با وابستگی جسمی و روانی همراه است، اما متضمن تأثیر متقابل پیچیده ای از عوامل از جمله تأثیرات ژنتیکی، محیطی و روانی است. اعتیاد یک نوع شدید اختلال مصرف مواد در نظر گرفته می شود و می تواند طیفی از مواد و رفتارها را در برگیرد.در حالی که میل، عادت، وابستگی و اعتیاد همگی به الگوهای رفتاری و انگیزشی مرتبط هستند، اما هر کدام معانی و مفاهیم متمایزی دارند. میل و عادت جنبه های عادی و رایج زندگی هستند، در حالی که وابستگی و اعتیاد شامل الگوهای رفتاری شدیدتر و بالقوه مضر است.(متن در حال تکمیل است...)---این یک نوشتار در حال بروزرسانی است. اگر مایل به مشارکت بودید، لطفا بازخورد بدین و این نوشته‌‌ی باز را همراهی کنید. دوبارگی ماتیکانو Fri, 24 Feb 2023 07:21:04 +0330 https://virgool.io/dobaregi/matikano-%D9%85%D8%B9%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%DB%8C%D8%A7-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1-cngvklizasou (مجرم بودن یا بیمار بودن؛ مسئله این است. اگر اعتیاد را می شناسید، یا به نحوی معتاد بودید، یا هستید، یا ممکنه بشوید، در این نظرسنجی شرکت کنید)این یک نظر سنجی ساده است، منظورم ساده‌ی پیچیده است، نظرسنجی طیفی درباره مجرم بودن یا بیمار بودن معتاد. احتمالا خیلی ایرادات به سوال وارد باشه که خوشحال میشم بگید، مثل اینکه اصلا منظور از معتاد، معتاد به چه چیزی است؛ مواد مخدر، مشروبات الکلی و رذائل اخلاقی... یا اینکه چه جور معتادی؟ معتاد بی خطر، معتاد پر خطر و... یا اینکه آیا ما از نظر اخلاقی اجازه چنین کاری داریم، یا اگر اجازه داریم صلاحیت ان را داریم، مثلا فقط معتادین باید به این سوال جواب بدهند و یا فقط خانواده آنها...، یا به فرم نظر سنجی که این سنجش انگیزش هست یا گزاره‌ای جهت داره و یا... به هر حال می خوام نظر شما را بدونم. واقعا معتاد بیماره یا مجرمه؟ لینک نظرسنجی پاسخ به این نوع سوالات، چه از نظر علمی، حقوقی و چه اخلاقی تبعات خودش را داره: اگر بگیم معتاد مریضه، پس او همچون دیگر افراد بیمار، نسبت به لامتی خودش دارای حق میشه، و دولت و جامعه موظف هستند جهت بهبودی او سرمایه گذاری کنند. اگر بگیم مجرمه، نه تنها سرمایه ای به او تعلق نمیگیره، بلکه باید جریمه بشه(حالا نقدی، معنوی یا حتی جانی!). اگر هم بخوایم رویکردی میانه و ترکیبی داشته باشیم، داستان پیچیده تر میشه، اینکه ملاک و معیار تشخصی طیفی بودن وضعیت یک معتاد چگونه تعیین میشه؟حتما خوانش چنین مسئله ای بستگی به جایگاه مخاطب داره: اگر یک شهروند هستید، زاویه دید شما با پلیس متفاوت خواهد بود. اگر روانپزشک هستید نسبت به قاضی به گونه ای دیگر مسئله را نگاه می کنید. اما در هر صورت نسبتی که شما با این پدیده برقرار خواهد کرد، تعریفی منحصر به فرد از فرد معتاد، اعتیاد، و نهایتا فکر-رفتار-ماده اعتیاد ایجاد می کند...نتیجه بروزرسانی خواهد شد.(متن در حال تکمیل است...)---این یک نوشتار در حال بروزرسانی است. اگر مایل به مشارکت بودید، لطفا بازخورد بدین و این نوشته‌‌ی باز را همراهی کنید.https://survey.porsline.ir/s/t9ta7zGH دوبارگی ماتیکانو Fri, 24 Feb 2023 06:59:41 +0330