برابری و برادری

از زمانی که اینترنت قطع شده متاسفانه مجبور به استفاده از سرویس‌های داخلی شدیم، سرویس‌هایی که یا پوسته‌ای روی سرویس‌های مطرح اوپن‌سورس هستند؛ (ایتا، روبیکا، سروش پلاس) و یا بی‌کیفیت از بدو تولد (بله، آی‌گپ و گپ).

ایرانسل، با پررویی تمام پیامک می‌زند که بروید در لینک زیر ابزارها را لیست کرده‌ایم، از طرفی پیامک اینکه چقدر از اینترنت مانده و چقدر اینترنت داری را هیچ‌کدام ارسال نمی‌کنند.

این سرویس‌ها با پولی ساخته شده اند (بهتره بگم رانت‌هایی) که از جیب مردم بواسطه مالیات و.... در آمده و همه دوستان طرفدار حکومت هم معتقدند که ما در حق این سرویس‌ها ظلم کردیم و این‌ها بهترین در نوع خودشونن!

واقعاً صحبتی ندارم، واقعاً هم نمی‌دونم چی بگم! کلافه‌ام! از خودم، از جبر جغرافیا و جبر زمانی.

آیا حق ما چنین سرویس‌هایی بود؟ آیا حق ما ذره‌بینی بود که از هر دو کلمه سرچ سه بار دچار دورانتاشیدن (ترکیدن) میشه؟ آیا حق ما گردویی بود که نمی‌تونه چیزی پیدا کنه و میگه برو گوگل کن؟ یا آپاراتی که از بدو تولد دچار ایرادات بزرگی بود و درنهایت بعد از پنج-شش سال یادشون افتاد که باید Ui رو عوض کنن و قابلیت ویدئوهای کوتاه رو بیارن که اون هم حتی به سلیقه شما احترام نمی‌ذاره و محتوای چرند و چرت نشونتون میده؟ یا هوش‌مصنوعی‌هایی که با لفظ بومی فقط و فقط یک لایه (wrapper) بر روی apiهای openai و گوگل هستند؟

هوف!

من مانده‌ام، درحالی که جزوات درسی من در تلگرام است، دسترسی به اینترنت بین‌المللی مقدور نیست و حتی از یک جست‌وجوی ساده در اینترنت هم بازمانده‌ام.