حمله هوایی اسراییل

پس چرا داریم می خوریم؟ چرا نمی زنیم؟ داریم چکار می کنیم. اینها چیزهایی است که هرکسی ما را می بیند بعد حمله هوایی رژیم اشغالگر قدس می گوید.

حالا اینکه دستور حمله را من باید صادر کنم یا کسی دیگه را کار ندارم اما این یک چیز را نشان می دهد. غیرت ایرانی ها به جوش آمده . اعصابها خراب است. حس انتقام در دلها موج می زند. در واقع این سوالها برای تسکین است ما هم همه این چراها را داریم اما ما عادت کرده ایم سنگ صبور باشیم . برایشان خاطره تعریف می کنیم. از زمانی که توی جبهه می جنگیدیم و وقتی می رفتیم پشت جبهه به شهرستانمان تازه آنجا را مورد بمباران قرار می دادند . شهرهایی که اصلا دفاع نداشتند و اصلا هدف نظامی نیمه نظامی هم پیدا نمی کردی. خاطره مقاومت هشت ساله. خاطره جبهه و جنگ . کلی فرمانده شهید دادیم.

خدایی حیف بود این سردارهای شهید در رختخواب یا مثلا در تصادف رانندگی از دنیا بروند .

شهادت چه واژه خوبی چه واژه مانوسی. خوب خوشا به حال شهدا. و اما ما چه باید انجام بدهیم . وظایف مابسیار سنگین تر است .

اول سنگ صبور باشیم گوشهای شنوا یرای درد دل داشته باشیم.

خودمان را آماده یک نبرد طولانی کنیم دوباره پیشانی بند جنگ جنگ تا پیروزی را ببندیم.

دعا کنیم دعا سلاح ما است

خداوند به ما وعده داده است وعده پیروزی. به کوری چشم آنها که نمی توانند ببینند اصلا ما شکست نداریم یا پیروز می شویم یا شهید که هردو برایمان سعاددت است. راه پیروزی را خداوند به ما نشان داده است چگونه فئه قلیله بر فئه کثیره غالب می شود. فستقم کما امرت به معنای استقامت و صبر است . و حزب خدا پیروز است. می دانید وقتی می گوییم صدق الله العلی و العظیم در پایان قران یعنی چه یعنی "راست گفت خدای بلندمرتبه و با عظمت. و ما به آن ایمان داریم