روزنامه نگار سابق
از اینترنت چه خبر؟ هفدهمین روز تاریکی دیجیتال
17 روز بدون اینترنت جهانی و بدون 1 کیلوبایت اینترنت بین المللی در حال سپری شدن است. دسترسی به اینترنت جهانی، اینترانت داخلی، تماس و پیام کوتاه پس از حوادث اخیر کشور عزیزمان ایران که در پی اعتراضات مردمی رخ داد، مسدود شد و پس از مدتی با بازگشت شبکه داخلی ( اینترانت) و پیام کوتاه همراه شد.
وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات به عنوان متولی و نهاد تامین کننده ارتباطات کشور همان روزهای اول تکلیف را روشن کرد و با مسئولیت قطع اینترنت را به " تصمیم نهادهای امنیتی " ارجاع داد.

پس از آن و با اعتراضات و پیگیری های مکرر مردمی مسئولان امر همچون معاون علمی و فناوری ریاست جمهور و برخی نمایندگان مجلس شورای اسلامی زمان های دقیق و بازه های زمانی تقریبی را برای بازگشت اینترنت به وضعیت "عادی" یا همان وضعیت سابق و پیش از 18 دی ماه 1404 مطرح کردند، اما روزهای اعلام شده یکی یکی گذشت و خبری از اتصال اینترنت نشد.
اتصال موقت
دیروز برای ساعاتی برخی کاربران از اپراتورهای مختلف ( از جمله ایرانسل ) توانستند به اینترنت جهانی دسترسی پیدا کنند. این شانس برای مدت کوتاهی نصیب من هم شد و توانستم گلگشتی در اینترنت جهانی و فضای مجازی بزنم.
بخشی از آن چه دیدم به دلایل واضح قابل بیان و پرداختن نیست و حجم خبر و اطلاعات در همان مدت کوتاه بسیار زیاد بود. بیان احساسم نسبت به بخشی از آن چه دیدم در کلام و قلم نمی آید و یک دنیا حرف و غم را به خاک سکوت و حسرت می سپارم.
صدای اسم واقعی خود خلسه از ذهنم بیرون نمی رود و احتمالا هرگز هم نخواهد رفت.
آن چه از کاربران شبکه های اجتماعی دیدم نیزدر نوع خود جالب بود. برخی فقط آمده بودند سلام کنند و بعضی ها از زنده بودنشان خبر می دادند.
از روش هایی که در این روزهای تاریک دیجیتالی برای برقراری ارتباطی حداقلی استفاده می کردند روایت می کردند و بخش عمده آن چه می گفتند حتی قابل اشاره هم نیست، چه رسد به نقل قول.

چند تصویر از برگزاری گلدن گلاب Golden Globe دیدم و دورهمی بازیگران هالیوودی و چهره های هنری سرشناس یکی از جریان های رسانه ای مهم این روزهای جهان دیجیتالی است که به روی ما بسته شده!
البته پست های برخی حساب های دولتی و رسانه ها در شبکه های اجتماعی همچون X و Instagram نیز جالب توجه بود و مهر تاییدی بر این بود که اینترنت حالا فقط برای بعضی ها قطع است و اینترنت طبقاتی وارد فاز اجرایی شده!
حضور حساب های رسمی دولتی و رسانه های رسمی را بنابر شرایط و مصالح موجود اگر بتوانیم بپذیریم ( که نگارنده شخصا تا زمان برقراری اینترنت برای همه مردم دسترسی گزینشی را هرگز نمی پذیرد) و وجاهتی برایش قائل باشیم، که بعید به نظر می رسد همین را هم اکثریت جامعه بپذیرند؛ دسترسی افرادی که منصب و مقام دولتی و حاکمیتی خاصی نداشته و عمدتا در مذمت و بر ضد فضای مجازی اظهار نظر می کنند واقعا قابل درک نیست!
توییتی از آقای علی اکبر رائفی پور مربوط به 5 روز پیش در شبکه اجتماعی x گواهی بر این مدعا است که احتمالا دسترسی آزاد به اینترنت جهانی فقط برای مردم عادی ممنوع است و دایره "خودی های اینترنتی" و دارندگان دسترسی فرا تر از ملت شریف ومتمدن کشور عزیزمان ایران از مسئولان دولتی و رسانه های رسمی بزرگ تر شده و شامل برخی افراد فاقد مسئولیت دولتی و رسانه ای رسمی نیز شده!
پایان باز
البته این دسترسی موقت دیری نپایید و هم اکنون نیز دسترسی به اینترنت جهانی به جز google (البته با محدودیت ) و چند سرویس چت بات هوش مصنوعی عملا با قطعی روبرو است.
آخرین وعده ها!
اینترنت چه زمانی وصل میشه؟
پایگاه خبری انتخاب به نقل از سیتنا در خصوص زمان وصل اینترنت بین المللی نوشت:
اکبری گفته است که «موضوع اتصال اینترنت بینالملل در اختیار وزارت ارتباطات نیست، با این حال پیگیر آن هستیم.»
و که وعده پیگیری را تکرار کرده، که تجربه نشان داده وعده بیحاصلی است، این حرف همیشگی را هم اضافه کرده است: «موضوع اتصال اینترنت بینالملل در اختیار وزارت ارتباطات نیست و تصمیمگیری در این زمینه بر عهده ما نیست.»
مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت، بهعنوان نهاد انحصاری توزیع ترافیک اینترنت در کشور، در پایان اقزوده است: «پیگیریهای لازم در حال انجام است و امیدواریم این مشکل بهزودی برطرف شود.»
شما فکر می کنید چه زمانی این مشکل حل می شه؟
نظراتتون رو لطفا بنویسید هم برام ارزشمنده و هم متوجه میشم آیا دوست دارید به نوشتن ادامه بدم ؟
مطلبی دیگر از این انتشارات
چقدر هوای تهران را داریم؟
مطلبی دیگر از این انتشارات
تجربه کاربری "جایگزین" های داخلی در روز 12ام تاریکی دیجیتال
مطلبی دیگر از این انتشارات
اعتراض گمنامان