https://virgool.io/feed/@247e12bd73 fa 2026-07-01 08:24:35 https://files.virgool.io/upload/users/3104653/avatar/p7fgib.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@247e12bd73 https://virgool.io/@247e12bd73/%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%B0%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1-%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D9%84%DB%8C%D9%84-polhwatrb8zg چیز هایی وجود دارد که ما روی آنها کنترل داریم و قابلیت عوض کردن اونها را داریم مثل باور ها و رفتار های خودمون اما بعضی چیزها هستن که فقط می تونیم در مورد اونها فقط نگران بشیم مانند تفکر و رفتار مردم یا اتفاقات آینده و گذشته.انسان هایی هستن که انقدر به این دسته از نگرانی ها فکر می کنن که ممکنه سرانجام موجب مشکلات روانی بشه . بهتره سعی کنیم روی کارهایی که کنترل داریم تفکر کنیم و حوادسی که ممکنه اتفاق بیفته را خیلی جدی نگیریم. مشکلات فردا برای فرداست اگر فکر می کنی فردا قراره مشکلی پیدا کنی صبر کن و فردا به اون مشکل فکر کن چون اگر برای فردا احتمالات را در ذهنت مرور کنی تنها نتیجه ای که حاصل می شود خراب کردن امروزت است. البته مشکلاتی که نیاز واقعی به تفکر زیاد داره از این قاعده مستثنی است و منظور من از مشکلات مشکلاتی است که ممکن است اتفاق بیفتد.درسته مشکلات و سختی انسان را رشد می دهد و باتجربه می کند اما فکر کردن الکی و نگران شدن برای مشکلات اتفاق نیفتاده نه تنها باعث رشد نمی شه بلکه جلوی رشد را هم می گیره.در بعضی شرایط ما می تونیم با یک جواب ساده جلوی نگرانی های آینده رو بگیریم به طور مثال وقتی کسی از آشنایان یا رفقا از ما درخواستی داره که ما می دونیم اگر به جوابش بله بگیم باعث می شه الکی در آینده باعث نگرانی ما بشه به درخواست نه بگیم . می دونم این کار راحت نیست (مخصوصا برای من) اما تکنیک هایی وجود دارد که می تواند به ما در این مسئله کمک کند (می توانید درباره ی این موضوع در مقاله های دیگر ویرگول بخوانید).یک نگرانی بدی وجود دارد که اکثرا نمی دانند این نگرانی چقدر بد است -> نگرانی از نرسیدن به هدف : بعضی ها کل زندگی خود را در هدف خلاصه کردند و از لذت بردن از مسیر غافل شدند و مدام نگران این هستند که خدای نکرده مسیر را اشتباه نرودند و هیچ وقت دست از تلاش نکشند . می دانم تلاش کردند بسیار خوب اما نه همیشه بلکه بعضی وقت ها باید زندگی را در لحظه تجربه کرد و شاد بود . مغز ما نیاز به تفریح دارد اگر تفریح مغز ما محیا نشود خود مغز به زور تفریحش رو از جای غلط می گیره. دلیل اینکه برخی انسان ها نگران هدفشان هستند این است که هدف هایی به شدت بلند پروازانه اتخاذ می کنند که مجبور می شوند از صبح تا شب تلاش کنند و ارزش های بزرگ زندگی مانند آرامش و خانواده و خوشحالی و... را فراموش می کنند .کسی که بهترین خانه را در بهترین شهر داشته باشد و از لحاظ مالی ثروتمند باشد اما تفکر درستی درباره ی نگرانی ها نداشته باشد از سرمایه ی مالی خودش درست نمی تونه استفاده کنه و چه بسا خوشبختی و آرامش اون شخص از افراد جامعه ی متوسط هم کمتر باشه زیرا ممکنه بابت کوچک ترین چیز ها نگران بشه.می گن: ((هرچه بامش بیش برفش بیشتر)) در صورتی که اگر ما بلد باشیم چجوری مشکلات را اداره کنیم و اجازه ندیم الکی نگران بشویم هر چقدر هم که بام ما بیشتر باشد ما می تونیم برف ها را مدریت کنیم.وقت بتونیم از شر نگرانی ها خلاص بشیم اون موقع می تونیم یک زندگی عالی را تجربه کنیم . این زندگی قرار نیست که مشکلات نداشته باشه اما وقتی بدونیم که با الکی نگران شدن مشکل حل نمی شه باعث می شه دستبکار بشیم و به فکر راه حل باشیم . این زندگی بدون هیچ نگرانی ای نخواهد بلکه نگرانی ها کمتر خواهند شد البته هر چه آگاهی و تجربه ی بیشتری داشته باشیم نگرانی کمتری را تجربه می کنیم. مهدی ربیعی مهدی ربیعی Wed, 07 Feb 2024 16:57:51 +0330 https://virgool.io/@247e12bd73/%D8%A8%D8%A7%D9%88%D8%B1-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%B7-qqaegcxidimh بعضی از باور ها هستن که از بچگی همراه ما هستن و اما یک بار نشده بهش فکر کنیم و ببینیم آیا واقعا این باوری که توسط خانواده و جامعه توی من نهادینه شده درسته؟بعضی از باوره ها هستن که همه ی افراد جامعه فکر می کنن درسته و انقدر روش اصرار دارن که با هر استدلالی نمی شه اونها رو قانع کرد مثل باور هدف گرایی.من وقتی مدرسه می رفتم اکثر معلم ها و مدیر های به اصطلاح روشن فکر می گفتن که حتما باید هدفی داشته باشی و انقدر تلاش کنی تا به اون برسی اما کسی نمی گفت چجوری بهتر زندگی کنیم و چجوری بیشتر از زندگی لذت ببریم .فقط تنها حرفشون انگار این بود که باید به یه هدف بلند پروازانه برسی تا اون موقع بتونی حس خوشبختی کنی. هیچ کس نمی گفت تو باید از الان یاد بگیری از زندگی لذت ببری و تمام ارزش هات رو توی هدفت نبینی.این که من فکر می کردم همه ی زندگی یعنی به هدف رسیدن خیلی بهم آسیب زد چون هر وقت خطایی کوچیک می کردم که ذره ای من رو از هدفم دور می کرد شروع می کردم به سرزنش کردن خودم که در آخر نه تنها دفعه ی بعد بهتر عمل نمی کردم بلکه از ترس سرزنش دوباره اصلا اون کار رو انجام نمی دادم.قبلا فکر می کردم خوشبختی توی ثروت و جایگاه بهتر و بیشتر است اما الان تفکری متفاوت دارم. ثروت انتها نداره بهتره از الان زندگی رو خوب دید.دیدگاه من این نیست که آدم بشینه و فقط لذت ببره و بی خیال از تموم دنیا باشه بلکه منضورم اینه که باید از همین مسیر رشد لذت برد. مسیرت رو جوری انتخاب کن که از قدم گذاشتن توش لذت ببری.من خواستار بی هدفی نیستم اتفاقا هر انسانی بهتره توی زندگی خودش هدفی داشته باشه اما به نظرم جوری هدف انتخاب کنه که حتی اگه به اون هدف نرسید سود کرده باشه و لذت برده باشه. هدف هایی مثل پولدار شدن فقط انتهای اونها ارزشمنده اما هدفی مانند رشد کردن و... اگر کمی از مسیرش هم طی بشه اثر مثبت خودش رو روی انسان می ذاره.من حتی اگه به هدف خودم هم نرسم باز خوشحالم که توی اون مسیر قدم گذاشتم چون لذت بردم.کسانی که هدف گرا هستن و فقط هدف رو می بینن و معیارشون برای خوشبختی رسیدن به هدفه اگه توی مسیرشون شکست بخورن بلند شدن براشون خیلی سخت می شه چون احساس می کنن رسید به اون هدف دیگه امکان پذیر نیست و هدف رو دور می بینن اما کسانی که هدف رو فقط یک بهونه برای تلاش کردن و لذت بردن از زندگی می بینن اگر بار ها هم شکست بخورن باز بلند می شن چون می دونن با شکست از مسیر دور نمی شن چه بسا پیشترفت می کنن یا در بعضی شراط مسیر بهتری رو پیدا می کنن مهدی ربیعی مهدی ربیعی Tue, 06 Feb 2024 17:12:14 +0330