https://virgool.io/feed/@APureStomachache هنوزم انتظار آن روز را می‌کشد. روز خوب اثرانگشتی. fa 2026-06-16 16:28:06 https://files.virgool.io/upload/users/454024/avatar/Tr6Plo.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@APureStomachache https://virgool.io/@APureStomachache/%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%B3%D9%86%DA%AF-%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D9%85-p8rzxijaqbvx مطلع غزل را سالها پیش نوشتم:گذشت هیبت دوران من به خوف و رجاهلا هلا و هلا و هلا هلا و هلا.+++++++++++++++++++++++++==========================◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇---------------------------------------------------*********************************●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●+++++++++++++++++++++++++==========================◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇ A Pure Stomachache A Pure Stomachache Thu, 15 Jan 2026 03:57:13 +0330 https://virgool.io/@APureStomachache/%D9%85%D8%AD%D9%84-%D8%AF%D9%81%D9%86-%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%DA%A9%D9%88%D9%87%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-i1ra1zrzq50n محل دفنم را مشخص کردم.مانده شعری بسرایم و بنویسم."کلُّ نفسٍ ذائقة الموت"غیر از شما...شما را نگفتم... شما که می‌مانید؛ مگر نه؟******************&&&&&&&&&&&&&&&﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼###########==========﷼=﷼=××××××××××+++++++++++++++****************#قبر_رضا_کوهستانی A Pure Stomachache A Pure Stomachache Thu, 15 Jan 2026 00:41:36 +0330 https://virgool.io/@APureStomachache/%D9%85%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%88-%D9%85%DA%AF%D9%88-%DA%AF%D8%A7%D9%88-%D8%A8%DB%8C-%D8%B5%D9%8E%D8%AD%D9%8E%D8%A8-%D9%88%D8%AD%D8%B4%DB%8C-%D8%B3%D8%AA2-n9wrd9zo2gru من هنوز دوستت دارمو تنهایمو آسمانِ اینجاپُر از ستاره های مقوایی ستستاره هایی که دیگر عطر شبانه تو را از خاطرم زدوده اند.#می_شود_از_اینجا_به_غربت_گل_های_شمعدانی_رفت#ما_بخشش_شبانه_عطر_ستاره_های_کریم_را_فراموش_نمی_کنیممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم. A Pure Stomachache A Pure Stomachache Sat, 20 Dec 2025 18:04:23 +0330 https://virgool.io/@APureStomachache/%D9%85%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%88-%D9%85%DA%AF%D9%88-%DA%AF%D8%A7%D9%88-%D8%A8%DB%8C-%D8%B5%D9%8E%D8%AD%D9%8E%D8%A8-%D9%88%D8%AD%D8%B4%DB%8C-%D8%B3%D8%AA1-jamgsfjnwxvq دوستت دارم ای ستاره ناپیدای روزهای دوردوستت دارم ای ستاره ناپیدای روزهای دیرنمی دانم چرا، چطور، چگونه، امّاهرچه جلوتر رفتم دورتر شدم از دستان تو و آن زنجیرنمی دانم آیا، اگر، روزی، سر دلهره ات بنشینممرا باز می بینی؟راستیهنوز امکان مودّت باقی ست؟راستی هنوز می شود آسمان را دید؟من هنوز دوستت دارم.و تنهایم. A Pure Stomachache A Pure Stomachache Sat, 20 Dec 2025 17:58:14 +0330 https://virgool.io/@APureStomachache/%D8%AE%D8%B4%D9%85-%DA%AF%D8%A7%D9%88-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF-kpu6zlppbnem مرا ببخش.عذرم را بپذیر.عذری ندارم یعنی.پوزش می خواهم.تو همیشه درد مرا انکار می کنی.همیشه می گویی: "تو که چیزیت نیست."و اینبزرگ ترین فشار روحی برای من است.باور کن.اما من نباید آن حرف را به تو می زدم.نباید...مرا ببخش...گاو و حوت، دوستان قدیمی. به هم برگردید. A Pure Stomachache A Pure Stomachache Sat, 20 Dec 2025 17:48:46 +0330 https://virgool.io/@APureStomachache/%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%85-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%85-pftjrrvqhxt0 یک آن شیطان وارد جلدم شد. یک آن حس کردم داخل فیلم فایت کلابم. یک آن حس کردم آدم خیلی مهمی ام. یک آن ...همه چیز از همین یک آن ها شروع می شود.لطفا مرا ببخش.عذر می خواهم.پشیمانم. A Pure Stomachache A Pure Stomachache Sat, 29 Nov 2025 02:30:28 +0330 https://virgool.io/@APureStomachache/%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%B3-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%85-ry86q30qcies می دانی؟ تا حالا شده دلی را بشکنی؟ قلبی را بلرزانی؟ زخمی بر قلبی وارد کنی؟ یا فاطمه زهرا! امشب می خواهم سفره دلم را برایت پهن کنم.دیگر نمی خواهم.زهرا: چه را نمی خواهی پسرم؟-همین آرزوها را. این افتخارات را. نمی خواهم. افتخار واقعی چیز دیگری است.زهرا: یعنی دیگر نمی خواهی برنده مدال فیلدز شوی؟رضا: نه بانو. نمی خواهم. می دانی چرا؟ چون ...چون..چون "هیچ وقت مال من نبود." او راست می گفت.شنبه 8 آذر 1404 A Pure Stomachache A Pure Stomachache Sat, 29 Nov 2025 02:25:49 +0330 https://virgool.io/@APureStomachache/%D8%B3%D9%88%D8%AE%D8%AA%D9%85-%D8%AF%D9%88%D8%AE%D8%AA%D9%85-jcyutvg5lmxj سوختم سوختم سوختم سوختم ، این چه حُزنی‌است بر جانِ آدم؟دوختم دوختم دوختم دوختم ، یک سحرگاهْ لب از سکوتَمشرق ایران روان گشت آبی ، بی‌نظیر! بی‌نظیر! آه! خوابیکو؟ کجا شد دلاور نفیرت؟ ، وقتِ بهروزیِ ماست این‌دم!آه! موسی! کجایی؟ کجایی؟ ، نیست صهیونْ نشانِ رهاییاز خُدایی‌پیامت چه مانده است؟ ، قتل و غارت، هجوم و اَلَم... لم!آه! سرکردگانِ ملل! هان! ، ای اَمَل! ای اَمَل! ای اَمَل! هان!کوست موسایِ صدر؟ آن تکاور؟ ، تا رهانَد من و ماش از غَم؟هم دمشق از عفونت، رها شد! ، بی‌خدا، بی‌خدا، بی‌خدا شد!آه گفتی که حُمْص از بیان رَست، کرد اکنون خداوند هم رَم!من ندانَم که کوروش که بوده است! ، خوب یا بد،چه بود و چه بوده استلیک دانَم تو ای مردِ غمّاز! ، می‌نداری رضا به کم و کم.کُشته گشتند بس کودکانت ، گشته بیدادگَه آسمانَتهم زن و مرد داری به تیمار ، ای فلسطین! تو ای مهد ماتَم!کشتگان، کشتگان، آه بسیار ، خسته و بسته بر تختْ بیمارلیکْ نصرٌ من الله قریب است ، نیک دانَم، به آیینه دیدم!آیِنِه! آیِنِه! ای نگونسار! ، در رُخَت هرچه دیدم کَج و تار!نیست امّیدواری از آن سو ، بشکنم، بشکنم، هم مرا هم!رضا کوهستانی، آینه۲۷ تیر ۱۴۰۴ A Pure Stomachache A Pure Stomachache Sat, 19 Jul 2025 02:15:59 +0330 https://virgool.io/@APureStomachache/%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%88-zxsdsrlmnl6j 《بانو، این هدیه به تو؛ او را از من بپذیر!》گفت و بُردش سرِ دست، افکند از پلّه به زیر.قربانی بر سر خاک تابی خورد از سرِ دردجویی خون... بعدِ سقوط، خاموشی... بَعدِ نفیر.ابلیسی دست گشاد، انسانی رفت ز دستوای از فرزندِ جوان! صد وای از مادرِ پیر!... □بانو، در خوابْ تو را دیدم در هاله‌ی ماهچشمانت لاله‌ی سرخ. رویت گلبرگِ زریر.بانو، دیدم که به بر داری نوباوه دو تناین یک چون ماهِ تمام، وان یک چون مِهرِ مُنیر.گردی نَفْشانده ز رخ بنشستی بر جسدیبا جانی تفته ز غم، با قلبی خسته ز تیرگفتی، 《وا دین و خرد! آه از بی‌شرمی‌یِ دد!نعشی در پیش نهد، گوید از من بپذیر!》بانو، بر کُشته‌ی جهل افشاندی سیل سرشککردی بر تن کَفَنش زان بالاپوشِ حریر... □چون می‌رفتی، ز پِیَت دیدم نوباوه سه تنیک تن آن نعشِ نحیف از نو چالاک و دلیربر جاش افتاده به خاک ظالم در بندِ هلاکچونان خارایِ پلشت، چونان خاشاکِ حقیر. □بانو، آگاه تویی: دیدی بر ما چه گذشتبانو، دانای خبیر! بانو، بینای بصیر!سيمين بهبهانی، تیر ۷۸مجموعه اشعار، ص ۱۰۸۸ A Pure Stomachache A Pure Stomachache Thu, 10 Jul 2025 03:41:03 +0330 https://virgool.io/@APureStomachache/%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%B1%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AA%D8%B4-%D8%AC%D9%86%DA%AF%D9%84-%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-jm5huuqur2ln در رگانم خون دوید از افتخارِ دیده‌بانپاکبازی این‌چُنین شایسته‌ی هر خان و مان.دیده‌بان با خونِ خود دریایِ فردا را سروددیده‌بان با چشمِ خودبینی نگه کِی کرد؟ هان؟دیده‌ی خودبینیِ خود را بِکَن وانگَه ببینکوه و دشت و آهوان و برکه و هفت‌‌آسِماناین سگانِ خسته‌ی دل‌ناگران از بهر نانمی‌دوند اندر خیابان، می‌دوند اندر میانرسم باشد کُشتَن و مخلوقِ الله را زدن؟رسم باشد؟ کِی پیمبر کرد این در حقْ‌سگان؟دیده‌بان با دیده‌بانی دیده‌‌ی خود را ندیددیده‌بان از دیده‌بانی کِی خورَد یک تکّه نان؟دیده‌بان رفت، آه! آری. دیده‌بان را دیده‌اید؟دیده‌بان با دیدگانَش باز رَست از دستِمان.دستِ ما دستِ سیاهی، دستِ ما دستِ پلیدکِی روا باشد سیه‌دستی چو ما را آستان؟باز گویم افتخار است این چو او مُحْرِم شدنبی‌لباس و بی‌زدنْ مویِ سر و بی‌آشیان.آه ای الله‌وردی‌خان! زبانت مانده شدبس که نام نیک الله را روان کردی بر آنباز بین راهت رهِ هادیِ ما الله بود؟یا رهِ فتحِ عراق و اصفهان و آن جهان؟ساختند از بینِشَت بس افتخارِ ماندنیچون چه و چه و چه و چه در کجا و اصفهانلیک کِی باشد جهانی‌وار چون کارِ شهیداو شهادت داد بر احساسِ دردِ گُلْسِتانگُلْسِتان می‌سوزد و ما گرمِ کارِ بافتنبافتن‌ها بافتیم از بهر قدّ هر کَرانباز بَربَنْدَم دهن، تا بیشتر جان داشتیمگفته‌‌ایم و کرده‌ایم امّا برای این و آن.آه! باری! بَند بَر زَن بَر دهانِ سُوخته‌امتا دوباره بازگردد افتخار دیده‌بان!رضا کوهستانی۲۰ خرداد ۱۴۰۴ A Pure Stomachache A Pure Stomachache Thu, 12 Jun 2025 16:31:35 +0330 https://virgool.io/@APureStomachache/%D8%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%D8%AD%D9%90-%D9%85%D8%A7%D8%AA%D9%85%D9%90-%D8%AD%D9%85%D9%84%D9%87-%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%DB%8C%DA%A9%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D9%88-%D8%A8%D9%84%D9%86%D8%AF-%D8%B4%D8%AF%D9%86%D9%90-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88%DB%8C%D9%90-%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%DB%8C-enxyx3qeot0l ای آنکه هرزمان به یکی خودروی روی!هین! در نگر حکایتِ شاهانِ خسرویهرلحظه با امیدِ به بالا نَرَفْتَنَنْدبالا روند بی که بخواهند دل‌قوی۱اینان ملائک‌اند به گِردِ سریرِ حقهم‌ راست می‌روند و هم از راست مُنطَوی۲لکن چو فصل و موسم دُردانِگی رسددر کارهایشان نَبُوَد سودِ اُخرویآیا بُوَد که گیسویِ خود را به باد داد؟یا فَیْلَسوفِ دَهر، فروغ‌الزّمان شوی؟[جهل و جنون ، جنایت و جُرم است خَلْقْ، آه!آری مباد این به جنون مرتکب شَوی.]تو وارثِ صداقت و آبی و راستیهرگز مباد آن که شوی گشته و غَوی!آیا بُوَد رها شدنت زین حریرِ بند؟یا بندِ توست ذاتی و عینی و ماهوی؟شرحِ به گِل نشستنِ کَشتیِ رهروانشرحِ من است، مَن، مَنِ بی‌جانِ ختنوی۳هرگز گمان نبردمت ای دوست مانده‌۴ایحالا بپرسم از دل و دینت، چِگونِوی۵؟حالِ پدر خوشَست؟ کُجا شد زمان ما؟آیا بُوَد که باز بخوانیم مثنوی؟آیا بُوَد که باز بخوانیم قصّه‌ها؟آخِر چه شد؟ چرا همه گشتیم منزوی؟آخِر چه شد که قصّه‌ی آن دخترِ شجاعهرگز نگشت خَتْم به چشمانِ نُقْطَوی۶؟آخِر چه شد که دوره‌ی ماتَم سِپَر شُ... لیکمن می‌نَفَهْمَوَم که چرا... آه‌... بس کنم...برخیزم و حکایت دارو به دَس کنمچون دستبند و مونسِ من، چشمبندِ نیک《آه ای وطن》 سرودم و بانوی باسوادهم او که خواند کرده بُدَم نامْش فَرُّخی۷گفتا: 《خوشا سروده‌ی شادت وَلیک حیفکآورده‌ای "قصیده‌ی خامی‌ست"، لیک نیست.》آموختم از او که نباید چنین کنمدیگر۸ بگفت: 《قسمت اوّل خوشان‌تر است؛آنجا که از تمایل جانی‌ت بر حُضورگفتی، چه بهتر است، بله! بَر همه سَر است.》دیگر ندانم این زمان اکنون چه‌ها کُنَماینک منم که قصّه‌‌ی رستم به‌پا کُنَم.من خُورده بُرده‌ی قدیما را نگه کُنَمآنگاه برکرانه‌ی دریایِ سهمگینچونان پری‌وشانِ قدیمی سفر کنم.می‌دانی؟ امیرحسین! دیروز شنیدم از پدرم که پدرت با خودرویش در خیابانِ جنّت تصادف کرده است. امروز گفتم باید یک‌جور صدایم را به گوشَت برسانم. مگر نه اینکه ما دوستان صمیمی بودیم؟ البته تو یک‌بار مرا هُل دادی و سرم به نیمکتِ فلزی پارک اصابت کرد، یادت می‌آید؟ امّا مگر دوستی برای همین وقت‌ها نیست؟ لطفاً هرطور شده مرا پیدا کن. من هم به دنبالت می‌گردم. قربانت. رضا.۱بی‌آنکه دل‌قوی‌وار بخواهند بالا بروند.۲-پیچیده‌شده۳برساخته از ختنه۴به‌معنایِ خسته۵چگونه‌ای۶اشاره به کارتون محبوب کودکی نگارنده و دوستش که در دبستان با هم دیالوگ‌های دوبله‌ی فارسی‌اش را از بر می‌گفتند و در واقع اجرا می‌کردند: کورالین.۷خانم آسیه فرحی یزدی، استاد ادبیات فارسی.۸آقای محمدحسین جدیدی‌نژاد، معلم و مشاور کنکور.▪︎سروده و شاهکار رضا کوهستانی، متخلص به آیینه که اینجا از لفظ آیینه استفاده نکرد.۱۹ خرداد ۱۴۰۴ A Pure Stomachache A Pure Stomachache Mon, 09 Jun 2025 23:42:02 +0330 https://virgool.io/@APureStomachache/%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%A2-pjukwa90o3ny زهرای عزیزممی دانی که مدت هاست ندیده ام تو را. و نیز می دانی که با رفتنت چقدر ضربه خوردم. در درجه اول، تو، معلم من بودی، یعنی جزوات و کتاب هایی را، آنچنان که مادری آب و دانه را، بلغور می کردی و می خوراندی. اما من از تو راه و رسم زندگی را آموختم. آموختم برای انسان خوبی بودن، برای انسان بودن، نیاز نیست حد اعلا را بخواهی. می توانی به سادگی و در ناحیه ای دور افتاده زندگی کنی و خوب باشی. خوب بودن، در همیشه مراقب مردم و اطرافیان بودن نیست. من از تو آموختم گاهی با پوشیدن چند دست لباس تمیز و نو و افشاندن عطر، می توان هم حال خود را خوب نگه داشت و هم حال امید را. من از تو آموختم خوب بودن و پراکندن نیکی ، تنها در کمک کردن به دیگران نیست. گاهی با تمرکز بر خود، لباس خود، حرف خود، چهره خود، پوست خود، بهتر می توان به دیگران و اولا خودمان کمک کنیم. می دانی؟ من نباید آن حرف را می زدم. دو سال گذشته است، آری. اما خاطرات و حسرت ها، هیچ وقت نمی میرند. درازگویی را به یک سو می نهم. مرا ببخش اگر نتوانستم آنچنان که تو می خواستی باشم. ببخشم. که من هنوز در حال تجربه کردنم و آموختن. اگر نمی توانم جایی که باید داد بزنم، جلو بروم و حقم را بگیرم؛ یا اگر هنوز بعد گذشت چهارسال در محله دانشگاه، احساس غریبی می کنم، به خاطر هیچ کس نیست. تقصیر و کوتاهی از خودم است. امیدوارم و تمام تلاشم را می کنم که هیچ وقت مایه ی سرافکندگی تو و مادر نشوم. خانم معلم! روزِت مبارک♡با عشق و صداقترضا A Pure Stomachache A Pure Stomachache Wed, 03 May 2023 02:10:50 +0330 https://virgool.io/@APureStomachache/%D8%AE%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D8%B1%D8%B2%D9%88%D9%87%D8%A7-wwjyikqfybm7 خسته ام از آرزوها، آرزوهای شعاریشوق پرواز مجازی بالهای استعاریلحظه های کاغذی را، روز و شب تکرار کردنخاطرات بایگانی، زندگی های اداریآفتاب زرد و غمگین، پله های رو به پایینسقف های سرد و سنگین، آسمان های اجاریبا نگاهی سرشکسته، چشم هایی پینه بستهخسته از درهای بسته، خسته از چشم انتظاریصندلی های خمیده، میزهای صف کشیدهخنده های لب پریده، گریه های اختیاریعصر جدول های خالی، پارک های این حوالیپرسه های بی خیالی، نیمکت های خماری A Pure Stomachache A Pure Stomachache Sun, 28 Feb 2021 23:14:21 +0330 https://virgool.io/@APureStomachache/%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%AF%D9%84%D9%85-%D8%AA%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-hdnzqyzby8gu باورم کن. دروغ گفتم. باورت می‌شود؟ آخر تو معلم منی هنوز هم که هنوز است برایت گریه می‌کنم. ان شب زیباترین عروس دنیا بودی. دلم می‌خواست بیایم و انقدر برقصم که خسته شوم. اما فقط به گفتن یک جمله اکتفا کردم: خوشبخت بشی. نمیدانم چرا با چنین نحوی آن هم در آن زمان. اما باور کن دروغ گفتم. باورت می‌شود؟ آن روز که با مادر بودیم به تو گفتم و تو باور کردی. من نباید می‌گفتم. آن هم به تو. ولی گفتم و آن هم دروغ بود. باور کن دروغ گفتم.ارادتمند شمالینچان A Pure Stomachache A Pure Stomachache Sun, 28 Feb 2021 13:48:44 +0330