https://virgool.io/feed/@Aliesmi برنامه نویس💻| ترانه نویس✍| خطاط🖋| در دوره‌ای انیمیشن‌ساز🎞 fa 2026-06-16 09:08:33 https://files.virgool.io/upload/users/4313224/avatar/dZ9fwC.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@Aliesmi https://virgool.io/@Aliesmi/%DA%86%D8%B7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%81%D9%84%D8%A7%D9%86-%DA%86%DB%8C%D8%B2-%D8%B1%D9%88-%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%DA%AF%DB%8C%D8%B1%D9%85-xcgrt3y5fmha «چطوری پایتون یاد بگیرم؟»، «چطوری توسعه کرنل رو یاد بگیرم؟»،‌ «چطوری هک کنم؟ منظورم چگونه هکر شویم اریک ریموند نیست،‌ منظورم کشف حفره‌های امنیتی در کرنل است»، «چطوری دانشمند داده بشم؟» و ... این‌‌ها سوال‌هایی هستن که همیشه تکرار می‌شن و واقعا هم جواب ثابتی ندارن، یا بهتره بگم جوابشون بنا به شرایط هر فرد تغییر می کنه.به زودی به این «حالت های مختلف یادگیری» نگاه خواهیم کرد ولی قبلش لازمه به یک نکته اشاره کنم: خیلی وقت ها سوال اصلی این نیست که «چگونه X رو یاد بگیرم»‌ بلکه اینه که «من می خوام X باشم». وقتی کسی می پرسه «چطوری می تونم کرنل رو توسعه بدم» واقعا منظورش این نیست که «من می خوام چند سال برنامه نویسی یاد بگیرم و ساعت‌های طولانی در روز لیست پستی کرنل رو بخونم و سوادم رو بالا ببرم و یک بخش حوصله سر بر ولی مفید (مثلا مهندسی معکوس پروتکل یک کارت شبکه بی سیم غیرمرسوم و پیاده سازی اون به زبان سی) رو انجام بدم و بعد سعی کنم یک نفر دیگه رو قانع کنم که این بخش رو قبول کنه و به توروالدز پیشنهاد بده»‌ بلکه منظورش اینه که «من می خوام خفن باشم، راه ساده ای داره؟». همین مساله در مورد دنیای هک هم هست. یک هکر کلاه سفید به شکل طبیعی کسی است که ساعت ها و روزها و ماه‌ها وقت می ذاره و می گه فلان لوپ در فلان روتین خاص شاید فلان مشکل رو داشته باشه یا کلی وقت می ذاره یک قرارداد تست نفوذ می بنده و بعد از روی یک لیست بلند بالا یکی یکی حالت های مختلف نفوذ رو روی یک نرم افزار تست می کنه و گزارشی تایپ می کنه که توش می گه چه مشکلات امنیتی در این نرم افزار هست و طبق قرارداد پولش رو می گیره یا شغلش اینه که کلی فر‌م‌ور کلی روتر رو آپدیت کنه و این چیزها ولی خیلی ها دنبال تصویری غیر واقعی هستن که توش نصفه شب ها بیدارن و کار می کنن (و خوابشون هم نمی یاد و خسته هم نیستن) و می تونن به ایمیل همه مردم دنیا دسترسی داشته باشن و هر حساب بانکی که خواستن رو هک کنن و غافلن از اینکه اصولا در دنیا چنین آدمی وجود نداره.خلاصه اینکه نکته اول اینه که بدونیم اصولا آیا سوال اینه که «چطور فلان چیز رو یاد بگیرم» یا سوال اینه که «می خوام فلان چیز باشم، راه ساده ای هست؟».همیشه نقل می کنم از استاد پیران که می گفت آسانسور پیشرفت هنوز اختراع نشده و هر کس می خواد پیشرفت کنه باید قدم به قدم از پله‌های ترقی بالا بره.اما اگر سوال واقعا اینه که «چطور می تونم فلان چیز رو یاد بگیرم؟» جواب اصلی اینه: به چهار طریق.چهار شیوه یادگیریدر علم یادگیری نظریات بسیار متنوعی است که من معمولا به یکی از سر راست ترین هاش ارجاع می دم؛ نظریه پیتر هانی و آلن مامفورد. این دو نفر در نوشته‌هاشون می‌گن که آدم‌ها در چهار مرحله / روش یاد می‌گیرن:فعالانعکاسیتئوریعملگرایانهاین چهار روش می تونن در یک چرخه با هم ترکیب بشن. بنا به این نظریه بعضی افراد با نگاه کردن به رفتار دیگه یاد می گیرن (خوندن کد یا نگاه کردن به برنامه نویسی دیگران)، بعضی‌ها با یادگیری تئوری و بعد اجرا (مثلا خوندن یک کتاب پایتون)، بعضی ها با روش فعال (یادگیری و اجرای چیزهایی که یاد گرفتن) و در نهایت گروهی با روش عملگرا (پریدن توی استخر! شروع کردن به برنامه نویسی و یادگرفتن هر چیزی که لازمه). من خودم رو بیشتر جزو گروه آخر می دونم. در سیستم من اگر قراره چیزی رو یاد بگیرم اول یک مساله براش پیدا می کنم (مثلا قراره بشمرم که در هر قوطی کبریت به طور متوسط چند تا کبریت هست) و بعد شروع به کار می کنم و اجزای لازم برای کارم رو حین کار سرچ می کنم و می خونم و یاد می گیرم. مثلا حتی ممکنه در شروع به کار با یک زبان جدید مثل جولیا لازم باشه سرچ کنم «for loop in julia» و برنامه رو پیش ببرم.نکته مهم اینه که شما کشف کنین روش یادگیری شما چیه و بر اساس اون پیش برین. مثلا کسی که به یکی از شیوه‌های انعکاسی (دیدن کار دیگران و تئوریزه کردن اون) یا تئوری یاد می گیره ممکنه کلاس براش بهترین روش ممکن باشه و در مقابل برای من که روشم عملگرایانه است، تقریبا کلاس بی معناترین چیز ممکن است و می تونم قسم بخورم که تا حالا هیچ چیز فنی رو از کلاسی یاد نگرفته ام.در ضمن لازمه شما بعد از شناخت خودتون، به روش های دیگه هم دقت کنین. مثلا اگر من تونستم با یادگرفتن چند کتابخونه و سرچ برنامه ام رو بنویسم، باید حواسم باشه که حتما وقت کافی برای مطالعه یک کتاب در مورد پایتون یا آر یا جولیا یا هر چیزی که دارم یاد می گیرم هم بخونم تا سوادم منحصر نشه به چیزهایی که در مسیرم بوده یا پیش اومده یا اگر کسی از طریق تئوری یاد می گیره لازمه به کدهای بقیه هم نگاه کنه و خودش هم برنامه بنویسه تا چرخه یادگیری رو کامل کرده باشه.پس اگر سوال واقعا این است که «چطوری ایکس رو یاد بگیریم» جواب من اینه که اول کشف کنین که چجور روش یادگیری برای شما مفیدتره، بعد با حوصله و قدم به قدم توش پیش برین. یادتون باشه که تقریبا هر چیزی نیاز به تلاش داره و عملا هیچ چیزی نیست که بدون گذروندن چندین روز و بعد چندین ماه بشه توش حرفه ای بود. اگر در زمانی خیلی سریع دارین یاد میگرین بدونین که احتمالا دارین اشتباه می کنین یا اصولا اون چیز ارزش یاد گیری نداره چون بدیهی است (:از اونطرف قرار نیست رنج بکشین. از نظر من اگر یاد گرفتن چیزی برام لذت بخش نیست، یعنی بهتره یادش نگیرم چون یاد گرفتن چیزی که لذت بخش نیست به معنی استفاده از چیزی است که لذت بخش نیست و شاغل شدن در چیزی که لذت بخش نیست. خب چه کاریه! اگر من از پایتون خوشم نمی یاد یا آر دوست ندارم یا اصولا کامپیوتر اذیتم می کنه،‌ خب می رم مربی تنیس می شم!این رو هم اضافه کنم که من شخصا برای یاد گرفتن هر چیزی اول یک مساله تعریف می‌کنم، بعد با عبارت هایی مثل X tutorial در اینترنت جستجو می کنم و چند راهنمای انگلیسی رو باز می کنم و همه رو یک نگاه می کنم و انتخاب می کنم که کدوم رو می خوام بخونم و تا آخر می خونمش و بعد شروع به کار با X می کنم تا کارم تا حدی پیش بره. اگر در این مرحله مطمئن شدم که می خوام X رو ادامه بدم، یک کتاب می گیرم و می خونم و بعد اگر برام جذاب بود پروژه های جدید بر می دارم و کتاب های جدید. این روزها دیدن ویدئوهای آموزشی هم بسیار مفیده و مثلا برای بیگ دیتا یا یادگیری ماشینی من حجم زیادی ویدئو دارم که وقتی بیکارم توی خونه می ذارم پخش بشه و زیر چشمی نگاهشون می کنم و هر جا لازم بشه دقتم رو بیشتر می کنم.شناور شدن در فضا بسیار مفیده. اگر می خواین زبان یاد بگیرین، اخبار رو فقط به اون زبان بخونین. اگر R یاد می گیرین، وبلاگ‌ها و سایت‌هایی که جواب سرچ‌هاتون هستن رو به فیدخون اضافه کنین و همیشه نگاهش کنین. عضو جامعه باشین تا ببینین بقیه چیکار می کنن تا ایده‌ها و کارهای جدید و جنبه‌هایی که باهاش برخورد نداشتین رو هم ببینین. با اینکار جلوی ایزوله شدن خودتون - و در نتیجه حس اشتباه خود خفن پنداری - رو می‌گیرین.آخرین توصیه هم ساخت صحیح زیرساخت‌ها است. اگر قراره من آمار استدلالی یاد بگیرم لازمه زیرش (مثلا آمار توصیفی یا ریاضیات پایه)‌ رو به خوبی بلد باشم و اگر قراره داده‌های بزرگ یاد بگیرم لازمه مثلا با HDFS آشنا باشم و کوچکترین نفهمیدن زیرساخت باعث می شه چیزهایی که بعدا یاد می گیرم قرص و محکم نباشن و شکسته بسته بشن. جالبه که یاد گرفتن درست لینوکس به نظر من بیشتر از دو ماه طول نمی کشه ولی خیلی ها هستن که سال‌ها با لینوکس کار می کنن بدون اینکه این دو ماه رو وقت بذارن و ابزارشون رو دقیق بشناسن. در یاد گرفتن یک چیز باید واقعا حواسمون باشه که اون چیز رو یاد بگیرم و فقط دنبال راه انداختن کار با یک چیز نباشیم. معمولا یک حرفه ای و یک غیرحرفه‌ای هر دو می تونن کارهای روتین رو راه بندازن ولی کسی سینیور / حرفه ای می شه که درک می کنه اون پایین چی می گذره.از یادگرفتن لذت ببرین و سعی کنین هیچ کاری رو بدون اینکه درک کنین دارین چیکار می کنین نکنین. با این روش خیلی زود در چیزی که دارین انجامش می دین حرفه ای می شین.سورس مطالب Ali Esmi Ali Esmi Thu, 14 May 2026 17:04:01 +0330 https://virgool.io/@Aliesmi/%D9%84%D9%87%D8%AC%D9%87-%D9%85%D8%B4%D8%AF%DB%8C-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%DB%8C-gn8lquxcrck2 من بعنوان یک مشهدی، ادعایی در لهجه مشهدی ندارم و خیلی از اصتلاحاتی که وجود داره یا اسامی یکسری چیزها آشناییت ندارم، خیلی کم با این اصتلاحها آشنام و گاها اون لهجه مشدی که مربوط به کسره و ضمه و اینجور چیزاست و باعث نمایان شدن و آهنگ گفتاری میشه رو کم و بیش بلدم (چون اکثرا در محیط های آکادمی عمرم صرف شده و اکثر اوقات خیلی رسمی صحبت میکنم با دیگران). حالا خواستم راجع به افعالی که بکار برده میشه و بیانش با آنچه که نوشته میشه فرق داره.مثلا این جمله "این نوشتارو نوشتم"... به ظاهر مربوط به اول شخصه و انگار یک شخص گفته ولی در حالت لهجه وقتی یک کسره زیر حرف "ت" قرار میگیره میشه "این نوشتارو نوشتِم"... به صورت جمع هست. نکته اینه که مشهدی جماعت با کسی که آشناییتی نداره با این ساختار، اگر میخواد پیامی بده نباید بطور لهجه ای بنویسه چون احتمال سوء برداشت وجود داره :) مثال دیگه که خیلی غلیظ تره و چند بُعدیه!:) شاید دیدید یا شنیده باشید..."موتورِمُبُرُم"۱. من تو رو میبَرم۲. موتور رو میبَرم۳. من تو رو میبُرمآره خلاصه:) یکسری چیزای دیگه هم هست ولی دوست دارم بچه های اصیل مشهدی اگر این نوشتارو میخونن داخل نظرات نظر و انتقادشونو(از چیزایی که گفتم و آنچه میدونستم) و چیزهای جالب و نگفته از لهجه شیرینمون بگن حتما خوشحال میشم... Ali Esmi Ali Esmi Thu, 07 May 2026 17:39:14 +0330 https://virgool.io/@Aliesmi/%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%D9%84%D9%BE%D8%AA%D8%A7%D9%BE-xncpwqm7tf5h میدونم شرایط و وضعیت اقتصادی حال حاضر چقدر خراب و یک فاجعه‌ست و گرونی داره بیداد میکنه و امیدوارم همه چی درست بشه و روزای خوب رو ببینیم و میدونم و شاید بدونید که هیچ چیز همیشگی نیست. اما در این پست میخوام برای کسایی که به دنبال یک لپتاپ خوب میگردن و مجبورن برای یکسری کارهای ضروری و یا شخصی ویا هر چیز دیگه‌ای، میخوان یک سیستم عامل داشته باشن و باتوجه به حوزه کاری و کیفیت کارشون یک لپتاپی رو برای خودشون یا برای کسی خریداری کنن و نمیدونن که اون لپتاپ مد نظرشون چه مشخصه های فنی سخت افزاری و مهم رو داشته باشه و... تا بعدا که باهاش کار میکنن پشیمون نشن از اینکه چرا یکجاش که باید درست کار کنه لنگ میزنه و ضعف داره و احتیاج به تعویض یا تعمیر داره بعد باید بره کلی هزینه هنگفتی برای مثلا یک قطعه ای که توان محدودی داشته و وی بیش از حدش استفاده کرده و باعث خرابیش شده و قبل از خرید اون اطلاعاتی که باید برای خرید مدنظر میگرفته رو نگرفته... برای همین یکسری از موارد مهمی (به صورت اجمالی) که در خرید لپتاپ باید بهش دقت بشه و به‌دردتون میخوره رو خدمتتون در ادامه نوشتار آوردم و امیدوارم مطالب مفید و کاربردی باشه برایتون و هدف اینه که توی خریدتون ضرر نکنید و پول رو برای یک چیز درست خرج کنید (در این وضع سوپر فاجعه اقتصادی کشور :))عناوین:1 - رم (RAM)2 - حافظه ذخیره سازی (هارد)3 - CPU یا کارت پردازنده (مغز لپتاپ)4 - کارت گرافیک (GPU)5 - صفحه نمایش6 - نکات پایانی1. رمرم (RAM)سرعت لپتاپ به رم بستگی داردظرفیت رم:4گیگ: مناسب کارهای سبک8گیگ: دانشجویی - ترید - وبگردی16گیگ و بیشتر: رندر - گیم و کارهای گرافیکیانواع نسل رم:DDR3: قدیمی با سرعت پایینDDR4: استاندارد فعلی با سرعت مناسبDDR5: نسل جدید با سرعت بالا2. حافظه ذخیره سازی (هارد)هارد (HARD)میزان نگهداری اطلاعات و سرعتت لپتاپانواع کارت حافظه (هارد):HDD: ارزان و قدیمی با سرعت پایین (دیسکی)SSD: نسل جدید با سرعت خیلی بالا (نوری)ظرفیت کارت حافظه (هارد):128 گیگ و 256 گیگ: مناسب نصب ویندوز و برنامه های سبک512گیگ: مناسب نصب ویندوز و برنامه های سنگین (مهندسی)1000گیگ یا بالاتر: مناسب نصب ویندوز و نرم افزار و گیم و فضای ذخیره سازی مناسب3. CPU یا پردازنده (مغز لپتاپ)CPUبرند های معروف پردازنده:INTEL اینتل (i3 - i5 - i7 - i9): هرچه عدد بالاتر قویترAMD ای ام دی (Ryzen 3 - 5 - 7 - 9): هرچه عدد بالاتر قویترنسل پردازنده ها:نسل یعنی سری و سال ساخت یک پردازندههرچه نسل جدیدتر (عدد بالاتر) پردازنده جدیدتر و قویترتشخیص نسل یک پردازنده:عدد اول بعد از پردازنده نشان معرف نسل آن است.مثلا: Core i7 - 9850H عدد 9 نسل پردازنده و سال ساخت 20194. کارت گرافیک (GPU)GPUگرافیگ چقدر باشه خوبه؟بستگی داره کاربرتون چی باشهگرافیک آن بُرد:INTRL -INTEL UHD -INTEL IRISمختص کارهای حسابداری - دانشجویی - ترید - وبگردی - مولتی میدیاگرافیک مجزا یا اختصاصی:NVIDIA: Quadro - GTX - RTXAMD: Radeon - VEGAمختص کارهای مهندسی - طراحی - تدوین - گیم - رندر5. صفحه نمایشصفحه نمایشصفحه نمایش ها از نظر نوع پنل و کیفیت تفاوت دارند.کیفیت صفحه نمایش:HD: مناسب کارهای ساره و معمولیFULL HD: مناسب کارهای مداوم و با کیفیت4k / 2k: مناسب طراحی و کارهای حرفه ایانواع پنل نمایشگرها:TN: قدیمی - سرعت بالا - نور ضعیف - زاویه دید کمIPS: رنگبندی عالی - زاویه دید بالا - کیفیت خوبOLED: رنگهای زنده - عمق نور زیاد - کنتراست بالا!! چند نکته مهم، کلیدی و اساسیدر خرید و انتخاب لپتاپ:1: نسل بالا یعنی عملکرد بهترپس گول مشخصات بالا با نسل پایین رو نخورید.2: بسته به کار و نیازت؛ رم و هارد و گرافیک رو انتخاب کنکه بعدا دچار هزینه گزاف نشی3: هارد SSD سرعت و پردازش لپتاپ رو خیلی بالا میبرهپس به هیچ عنوان هارد HDD رو تهیه نکنید.4: برای کارهای اختصاصی و حرفه ای حتما گرافیک مجزا و اختصاصی داشته باشد.امیدوارم براتون مفید بوده باشه، اگر شما هم نکته ای یا نظری دارید که در این نوشتار گفته نشده و یا هم اگر انتقادی راجع به مطالب وجود داره خوشحال میشم که در نظرات بیان کنید تا اگر جای ویرایش داره، این کار صورت بگیره و همچنین دیگران هم استفاده ببرند. (البته مطالب، اندک دانشی بود که داشتم و دوست داشتم به اشتراک بذارم تا دیگران هم ازش بهره ببرند:)) Ali Esmi Ali Esmi Mon, 04 May 2026 15:51:43 +0330 https://virgool.io/@Aliesmi/%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%87-%DA%A9%D8%AF-%D8%B2%D8%AF%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-zaueusfddwc8 یوقتایی باید داخل گیت هاب یا از جاهای دیگه، پروژه دیگران رو ببینی، مطالعه و اجرا کنی تا با شیوه کد زدنشون، طرز تفکرشون آشنا بشی و ایده بگیری برای پروژه های خودت و حتی بهینه کردن کدات.گاهی هم توی پروژه و تمرین به یک یا چندین باگ های منطقی غیر مهمل برمیخوری که درگیرشون میشی ولی اینجاست که بیگ بنگ یادگیری و رشد رقم میخوره.پ.ن: باگ‌ها فرصتی برای یادگیرین مثل درس گرفتن از اشتباهات توی زندگی واقعی:) Ali Esmi Ali Esmi Tue, 28 Apr 2026 17:35:02 +0330