https://virgool.io/feed/@AmIrMaNz در حوزه فضای مجازی و اقتصادی فعالیت می‌کنم؛ علایق دیگری نظیر جغرافیا و تاریخ دارم که ممکن هست در پست‌ها و مقالات مشاهده شود. fa 2026-06-15 22:29:18 https://files.virgool.io/upload/users/4857336/avatar/v6B3SM.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@AmIrMaNz https://virgool.io/@AmIrMaNz/%D8%B3%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%81%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D9%88-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%86%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%86-oqqigw5svobx پیشگفتارهمه‌مان نام این دو را شنیده‌ایم و اگر نشنیده‌ایم، فهم آن چندان دشوار نیست؛ بازار آفلاین همان مغازه و فروشگاه‌ها در خیابان است که معمولاً همه‌مان به آنجا قدم گشوده‌ایم. بازار آنلاین نیز، در فضای مجازی خلاصه می‌شود، و اینترنت، زیربنای آن است. اگرچه دست‌یابی به تفاوت‌های این دو سخت نیست، اما تمایزاتی که ما در این مقاله می‌خوانیم، ژرف و عمق این تمایزات است.مقدمه☚ ضمن آنکه باید مثال‌هایی مرتبط با موضوع‌مان بزنیم، باید نگاهی نیز به تعریف زیربنا و شباهت‌های این دو بازار داشته باشیم؛※ برای فروشگاه‌های اینترنتی و آنلاین، میتوان دیجی‌کالا، باسلام و ترب را مثال بزنیم. همچنین، برای فروشگاه‌های خیابانی، میتوان جانبو، افق کوروش و شهروند را عنوان نمود. دیجی‌کالا، برخلاف اغلب فروشگاه‌های اینترنتی و حتی خیابانی، محصولات فراوانی دارد؛ از آبمیوه‌های پاکتی بگرفته، تا تلویزیون. دو دسته محصولی که، از اساس با یکدیگر متفاوت هستند. چیزی که فروشگاه‌های اینترنتی را از نوع خیابانی خود متمایز می‌نماید، همین است. نه‌تنها محصولات فراوان است، بلکه تنوع آن، بی‌حد و مرز است و حرف زدن از «تنوع‌بالا»، برای آن ناچیز است. در فروشگاه‌های خیابانی، اغلب محصولات اساسی، خوراکی و هستند، اما در دیجی‌کالا و شاید دیگر فروشگاه‌های اینترنتی، می‌توانید به‌راحتی هرمحصولی را خریداری کنید. چنانچه این موضوع بسیار عیان است، اما اصولاً نادیده گرفته می‌شود.شباهت‌های «بازار آنلاین» و «بازار آفلاین»※ حالا اینجا می‌رسیم به شباهت و سنخیت این دو بازار؛ بالطبع زمانی که تمایزاتی شکل می‌گیرد، شباهت‌هایی نیز وجود دارد که پرداختن به‌آنها، الزامیست. اگرچه این شباهت‌ها، بسیار آشکار هستند، اما به‌هرحال ما به آنها نگاهی می‌داریم؛نخست؛ هردو بازار محصولاتی فراوان به فروش می‌گذارند☚ همانطور که بسیار واضح است، دو مرجع فروش، هرچقدر هم متمایز باشند، درهرصورت تنوع‌ و محصولات خود را دارند.دوم؛ هردو، مملو از کلاهبرداری‌های مختلف هستند☚ خب طبیعتاً درکنار محصولات، کلاهبرداری‌های متنوعی نیز صورت می‌گیرد که چیزی بازدارنده آن نیست؛چه‌بسا این کلاهبرداری‌ها توسط خریدار، یا فروشگاه رخ‌دهد.سوم؛ معمولاً دو بازار، براساس عرضه‌ و تقاضا قیمت‌گذاری می‌کنند☚ وقتی که تقاضا (خریدار) برای یک کالا افزایش می‌یابد و عرضه آن (تعداد کالا) پایین است، شاهد افزایش قیمت کالا خواهیم بود؛ اصل و قاعده‌ای که درکنار طبیعی‌بودنش، درهردو بازار رایج است.چهارم؛ دستهردو بازار به‌دنبال اعتماد هستند و بدون‌اعتماد و نارضایتی، هردو عرصه عملاً خلع‌سلاح می‌شوند☚ عیان است که بازار، نیازمند مشتری راضی است؛ درغیر این صورت، بازار آنلاین و افلاین، دو مرجعی می‌شوند، مملو از محصول، اما بدون مشتری و صرفاً مگس‌پرانی.‌تفاوت‌های «بازار آنلاین» و «بازار آفلاین»※ پیش‌تر درباره شباهت‌های این دو عرصه اقتصادی گفتیم که بالطبع پرداختن به شباهت‌ها، یک مبحث فرعی بود. و حالا قرار بر‌این است که دم از تمایزات این دو بازار بزنیم؛ چیزی که به‌احتمال برای خواننده نیز مشخص است، این است که تفاوت‌های بازار آنلاین و بازار آفلاین، بسیار فراوان‌تر از شباهت و سنخیت‌های آن است.نخست؛ زیربنای هردو از اساس متفاوت است☚ وقتی از کلمه مجازی برای یکی از دو بازار، و از کلمه غیرمجازی یا آفلاین برای دیگر بازار بهره می‌بریم، مشخص است که هردو اساساً متمایز هستند. به‌مانند دیگر مسائل مربوط به فضای مجازی، بازار مجازی صرفاً با اینترنت رونق گرفته و در فضای مجازی و غیرواقعی خلاصه می‌شود. اما در بازار غیرمجازی یا آفلاین، اختیار رونق در دست مشتریان و خریداران است؛ «تفاوتی که ارزش، هزینه و رونق دو بازار را از یکدیگر جدا می‌کند»دوم؛ تنوع محصولی، ابزار دست فروشندگان☚ ما پیش‌تر درباره این موضوع گفتیم، اما حالا ایجاب می‌کند که تخصصی به آن بپردازیم؛ تنوع محصولی در بازار آفلاین، چیزیست که ارزش و ارج «فروشندگان» را درهردو بازار معین می‌کند؛ فروشنده‌ای مملو از محصول باشد، طبیعتاً هم‌مورد خرید بیشتری قرار می‌گیرد، هم در ادامه فروش خود، با اختلالی نظیر کمبود کالا مواجه نمی‌شود. البته محور تفاوت دوم ما چنین‌چیزی نیست؛ در بازار غیرمجازی، و فروشگاه‌های آن به مانند فروشگاه «افق‌کورورش»، تنوع کالا وجود دارد، اما همانطور که از نام یا حتی هویت فروشگاه آفلاین مشخص است، این تنوع بدین‌معنی نیست یک آبمیوه یا نوشیدنی، کنار یک دستگاه تلویزیون در ویترین فروشگاه قرار گیرد. شما همچین چیزی مشاهده کرده‌اید؟ احتمالاً خیر. چون در نام آن، واژه «لوازم‌خانگی» به چشم نمی‌خورد. اما در فروشگاه‌های اینترنتی نظیر دیجی‌کالا، هم آبمیوه، هم دستگاه تلویزیون، هم فرش‌ماشینی یا دستی، و هم کالا‌های اساسی به چشم‌ می‌خورد. این واژه «اینترنتی» است که به فروشگاه ارج و ارزش می‌بخشد و مزیتی به‌آن می‌افزاید.سوم؛ کلاهبرداری در هردو رایج، اما نوعی متفاوت☚ در بخش شباهت‌ها متذکر شدیم که کلاهبرداری در همه‌جا وجود دارد و این دو کسب‌و‌کار نیز جزئی از این همه‌جا هستند. اما ما صرفاً به‌ماهیت این شباهت اشاره داشتیم و اگر بخواهیم دقیق‌تر بسنجیم، تمایزی را می‌یابیم؛ کلاهبرداری‌ها، چه در آن‌بازار چه این‌بازار، صرفاً یک سوءقصدی در فضای مجازی است و از اساس با دزدی فرق می‌کند. اگرچه پرداختن به‌ چنین چیزی، در هدف ما نیست اما لازم به‌ذکر است که کلاهبرداری یک روشی مخفیانه برای برداشت غیرقانونی است که البته تشریح آن کمی متعسر است و گستردگی آن بی‌مرز؛ کلاهبرداری طبیعتاً باید در بازار آنلاین رواج‌یافته‌تر باشد، که به‌اتفاق‌ نیز همین‌طور است.فضای مجازی، میتواند هرهویتی را ثبت کند و بدین‌صورت، کلاهبرداری آسوده‌تر می‌شود.کلاهبرداران، با هویت‌های مختلفی وارد عرصه بازاری می‌شوند و میتوانند سود خود را افزایش دهند. در بازار آفلاین، کلاهبرداری بسیار به‌ندرت رخ‌ می‌دهد، زیرا درموقعیتی که همه‌چیز واقعیست، کلاهبرداری واقعی بسیار دشوار است. اما به‌هرحال باید مورد تایید قرار داد که کلاهبرداری، در بازار آنلاین نسبت به بازار آفلاین بسیار رایج‌تر، فراوان‌تر و آسان‌تر است.چهارم؛ دسترسی‌هایی بصرفه، دیگر مزیت☚ دیگر تفاوتی که به‌اتفاق بازار مجازی در آن دست‌برتر را دارد، دسترسی مستقیم است. اگر فردی معلول باشید و بخواهد از یک فروشگاه آفلاین خرید کند، اما معلولیت آن، اورا از این اقدام منع کرده، اغلب احتمال به‌سراغ گزینه دیگری می‌رود. آن گزینه هم خرید اینترنتی است، نه‌تنها ممکن است تنوع، اورا به خرید محصولی باکیفیت‌تر مجاب می‌کند، بلکه به‌بهبود سلامت خود نیز یاری رسانده‌ است. دسترسی اینترنتی، درهر لحظه و ساعتی می‌تواند درحال جنب‌جوش باشد و دراختیار مشتریان باشد. درصورتی‌که فروشگاه‌های آفلاین، نه‌تنها امکان اعمال دسترسی ۲۴ساعته را ندارند، بلکه ممکن است همان ساعاتی‌ که فروشگاه درحال کار است نیز کاهش یابد؛ چرا که دلایلی مختلف نظیر مشکلات اقتصادی، تورم و وقوع اختلالاتی مانند «حملات‌هوایی» ایجاب می‌کند که حتی کار این فروشگاه دچار وقفه‌ای بلندمدت شود.سخن‌پایانی و نتیجه‌گیری کلیآنچه‌که ما به‌ آن پرداختیم، شرحی‌ از چهار تفاوت و شباهت مهم «بازار آنلاین» و «بازار آفلاین» بود، هرچند بخش شباهت‌ها، صرفاً جنبه کلی داشت و درقیاس با بخش تفاوت‌ها، تشریحی خلاصه و مختصر بود. درحالی که بخش‌ تفاوت‌ها، با وجود آنکه تفاوت‌های کمی نام‌ بردیم، اما بی‌شک ۴ تفاوت مهمی بود که به اندازه ۸ تفاوت یا حتی بیشتر لازم به‌ذکر بود.نتیجه‌کلی ما، مبتنی‌بر کیفیت بالاتر بازار مجازی است؛ جایی که طبیعتاً فضا بی‌نهایت است، اما همزمان معایبی دارد که مزایای آن، روی این معایب را می‌پوشاند. AirManz AirManz Sun, 17 May 2026 17:00:53 +0330 https://virgool.io/@AmIrMaNz/%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86-%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%DB%8C%DA%A9-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-fhinbumjzj4h پیشگفتارما همواره چه با دانش پایین چه بالا، تمدن و فرهنگ‌مان را مورد بررسی و تفکر قرار داده‌ایم. تمدن ما که به دوره کوروش هخامنشی و اردشیر ساسانی باز‌می‌گردد، به‌عنوان کهن‌ترین تمدن خوانده می‌شود. جایی که جهان اسلام ظهور، در ایران ترویج و درنهایت متعاقب حملات مغول، سقوط کرد. این مباحث تاریخی-مذهبی، اگرچه در موضوع و مولفه اصلی ما نمی‌گنجد، اما متذکر شدن آن، لزومی برای خود دارد.اما موضوع ما همینجا، فعلاً درباره اسلام به پایان می‌رسد؛ موضوع اصلی ما، مبنی بر تاثیر تمدن، بر روی سیاست‌خارجه امروزی یک دولت است. اما برای بررسی دقیق این، باید نگاهی کلی بر ایران، و درکنار آن، تمدن غرب نیز داشته باشیم؛مقدمهحداقل دانسته ما در موضوع تاریخ پارسی-ایرانی، میتواند این باشد که ایران، نه‌تنها متمدن‌ترین کشور جهان می‌باشد، بلکه مقارن با این تاریخ بلند‌مدت، باشکوه و عظیم نیز بوده است. این حداقل دانسته، هرمیزان هم اندک و مختصر باشد، بر روی چیزی که الان ما هستیم، بی‌اثر نیست. ایران که در قرونی جزئی از جهان اسلام بوده است، طبیعتاً باید «جهان غرب» را در لیست سیاه (black list) قرار دهد. چرا که اگر از گذشتگان شنویم، متوجه می‌شویم که غرب و تمدنش، همواره در سیر ظلم به جهان اسلام بوده است. غربی‌های کهن، در طول حیات خود، با اسلام‌گرایان شرقی جنگیده‌اند، به آنها تجاوز کرده و سعی بر به‌استعمارگیری آنها بوده‌اند. اما کار ما تشریح اینها نیست؛ اگرچه در طول بررسی و تحلیل، ممکن است به تاریخ نگاهی اندازیم، اما به‌کلی تمرکزمان روی آن نیست. ما گفتیم که ایران را اگر در تاریخ جزئی از جهان اسلام عنوان کنیم، طبیعتاً باید غرب را حسنه ندانیم؛ اما واقعا این‌گونه است و اگر است، چرا باید باشد؟تمدن غرب و شرق در چه خلاصه می‌شود؟اگرچه کمترکسی در ایران، تمایلی به پرداختن تمدن غرب ندارد، چرا که فردی مطرح از آن نام نمی‌برد، اما همین تمدن، در سیاست‌خارجی فعلی جمهوری‌اسلامی‌ایران، دخلی قابل‌توجه ثبت نموده است. تمدن غرب را میتوان به دو دسته تقسیم نمود: امپراتوری روم و نظام فئودالیته.جنگ‌های صلیبی، تاثیر بزرگی بر روی جهان اسلام گذاشت. در سال ۱۰۹۵ میلادی، پاپ کاتولیک‌های جهان دستور داد تا مسیحیان، که بعدها «صلیبیون» نام گرفتند، به مسلمانان، برای بازپس گیری «بیت‌المقدس» هجوم بیاورند. نتیجه این نبرد با ۲ قرن جنگ سرسام‌آور، به‌خصوص برای مسلمانان، و همچنین باز‌پس گیری بیت‌المقدس، در سال ۱۲۹۱ میلادی خاتمه یافت. ایران که واقع در شرق اسلام بوده است، اگرچه مستقیماً وارد جنگ نشد، اما برای یک جنگ داخلی، در سلسله سلجوقیان فضایی ایجاد کرد. ما بیش از این وارد این بحث نمی‌شویم، اما این‌که به جهان اسلام تجاوز کرده و موجب درگیری داخلی در ایران شده، بسیار آشکار است. حال، به این خاطر است که ایران لزوماً باید غرب را در لیست سیاه آغشته دهد.میزان تاثیر تاریخ و تمدن بر روی امروز؛ ارث و میراث گذشتگان چه می‌گوید؟اما در این تاریخ مختصر، نکته‌ای نهفته که حقیقتاً هدف اصلی این مقاله را نمایان می‌کند؛ میزان تاثیر تاریخ بر سیاست‌خارجه امروز ایران، بسیار آشکار است. ما گفتیم جامعه‌غربی که مسیحیان را از خود متولد کرده، به مسلمانان تجاوز و سعی بر مستعمره‌کردن آنها داشته است. شرق و غرب، تمدنی دارند که همواره در تضاد با یکدیگر بوده و بر بی‌شک امروز آنها نیز تاثیر داشته است.اگر بخواهیم دیگر عرصه‌هایی که مقتبس از تمدن باشند را حساب کنیم، بسیار موضوعات فراوانی داریم؛ فرهنگ و دین نیز میتواند مسائل خوبی برای بررسی باشند. فرهنگ و دین که در دوره تجاوز به جهان اسلام، نشئت گرفته از کلیسای کاتولیک بود، کماکان اثری بر روی تخاصم امروز جهان‌ اسلام با غرب دارد. ایدئولوژی و فرهنگ غرب به ما می‌گوید: «باید انسان را گرایید و هیچ دین یا حکومتی نباید به‌صورت افراطی در زندگی انسان دخالت کند. همچنین این فرهنگ مطرح می‌کند که تمرکز باید روی فردیت باشد و انسان برای خود معین می‌کند چگونه درحیات باشد، نه حکومت یا دین.» اما ایدئولوژی اسلام‌گرایی چیز دیگری می‌گوید: «تمامی پایه‌های حکومت باید بنابر عقاید قرآنی و اسلامی نهاده شود. این ایدئولوژی می‌گوید که انسان باید توسط یک مرجع تقلید به راه راست هدایت شود.»تضادی که میان دو ایدئولوژی غرب و جهان اسلام آشکار است، مراد یک درگیری ایدئولوژیک به‌ما می‌دهد. اما می‌رسیم به بخش نهایی‌مان؛ اینکه چرا به‌سراغ دین و فرهنگ تاریخی رفتیم و چرا این دو را نشئت گرفته از تمدن و تاریخ یک کشور دانستیم؟پاسخ به این پرسش، متعسر به‌نظر می‌رسد. اما به‌هرحال آسوده است؛ فرهنگ و دین یک کشور، برگرفته از تاریخ آن است. ما در تمدن‌مان، شاهد ترویج اسلام بوده‌ایم و به همین‌علت، اسلام به دین‌رسمی ایران عنوان می‌شود؛ میخواهم این منظور را برسانم که تمدن یک کشور، پایه همه‌چیز است. فرهنگ غرب، برگرفته از تاریخ آن است که به «کلیسای کاتولیک و ارتدوکس» گره خورده و همین سبب شده تا در اروپای امروز، کلیسا، خصوصاً کاتولیک، در اروپا رواج‌ یابد. در تاریخ چین، مشاهده می‌شود که این سرزمین وابسته به دینی نبوده و این موجب شده تا چین در امروز خود نیز به دین خاصی اعتقاد رسمی نداشته باشد.جمع‌بندینتیجه‌کلی ما مبتنی بر تاثیر تمدن و تاریخ یک کشور، بر نوع سیاست‌خارجه آن کشور است. ما دلایلی مرتبط با جنگ‌های صلیبی و نبرد دین مسیح و اسلام، تشریح نمودیم که نشان می‌دهد این غرب‌ستیزی در ایران، چندان بی‌ریشه نیست. درادامه، ما به عرصه‌هایی پرداختیم که منشا آنها، قاعدتاً تاریخ است؛ دین و فرهنگ، امور خارج و داخل یک جامعه را شکل می‌دهد. با ارائه و تشریح اسباب و علل این موضوع، به گمان می‌آید که دیگر اموری باقی‌نمانده است. AirManz AirManz Sat, 16 May 2026 16:07:07 +0330 https://virgool.io/@AmIrMaNz/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B6%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-uu7qkpxbfqwf «اقتصاد دیجیتال» (Digital Economy) یا همان اقتصاد مجازی، در چند دهه اخیر در دنیا رواجی مورد توجه به خود گرفته است. این اقتصاد، همانطور که از نام پیداست، صرفا با دنیای مجازی گره خورده است. گره‌ای که هم گشودنش آسان است، هم بستنش. اما در این فاصله که گره نه باز است، نه بسته، طبعا دیجیتال و اقتصاد نمی‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. اما شاید بگویید یعنی چه!؟ مگر دو دوست یا برادر وقتی با هم ارتباط برقرار نمی‌کنند، میمیرند؟ پس این دو نیز به کار خود ادامه می‌دهند. اما واقعا، این دو، بدون یکدیگر می‌توانند در حیات باشند؟سوالی بسیار جالب است؛ حداقل برای‌ من که این‌گونه است. واقعا چرا؟ اقتصاد مجازی، که در ظاهر دوکلمه هستند، اما درواقعیت اکوسیستمی مجازی-اقتصادی برای خودشان هستند. ما و فضای مجازی، اگرچه با یکدیگر رابطه اقتصادی نداشته باشیم، اما حداقل برای یک مرتبه به آن فضای مجازی مراجعه و به بخش اقتصادی آن نیز سری زده‌ایم. شاید نتوانیم ارتباطی، به دلایل مختلف با فضای مجازی و بخش های مربوطه آن برقرار نماییم، اما حداقل دانشی در این حوزه داریم که مستلزم تجربه بسیار نیست. اما حالا که از این بگذریم، می‌رسیم به پاسخ پرسشی که پیش‌تر مطرح کردیم. پرسش مطروح‌مان را نمی‌توانیم همینطوری بیهوده و بدون بررسی پاسخ دهیم؛ لازم داریم تا "اقتصاد" و "فضای‌مجازی" را مورد بررسی قرار داده و درنهایت، نتیجه‌گیری و همچنین به سوالمان پاسخ دهیم.مثال کلی برای فضای مجازی-اینترنت و اقتصاد دیجیتالفضای‌مجازی و اقتصاد دیجیتال، مانند یک فرزند و مادر هستند؛ اینترنت و فضای مجازی همراه خود، نقش یک مادر را ایفا می‌کند که اقتصادی را از خود استخراج کرده است. این دو فرزند و مادر، به‌شدت به یکدیگر وابسته‌اند و درصورت فقدان یکدیگر، طبیعتاً فرد زخم‌خورده، آسیب خواهد دید. بدین‌معنی که وقتی شما عزیزتان را از دست می‌دهید، قاعدتاً از منظر روحی-روانی صدمه می‌بینید. اقتصاد نیز این‌گونه است، اما این صرفا به‌معنای مرگ اقتصاد نیست؛ گستردگی اقتصاد مجازی چه ارزشی را حامل است؟حال ما این را کنار می‌گذاریم و بازمی‌گردیم به موضوع اصلی‌مان. در اقتصاد مجازی، فضا برای همه موجود است. یعنی هرکسی میتواند کسب‌درآمد کند و به همین خاطر، بازار مجازی ارزش و ارج فراوانی را به خود اختصاص نداده است. به‌عنوان مثال، شما وقتی به‌امید بزرگ کردن حرمت خود، وارد یک خانه ویلایی یا قصر عظیم می‌شوید، و می‌بینید که در آنجا غیر از شما، آدم‌های بسیار زیادی در آنجا حضور دارند و آن لحظه‌ای که شما متوجه می‌شوید هیچ تفاوتی با دیگر افراد حاضر ندارید، باید نتیجه بگیرید که امیدتان بسیار نامناسب، گزاف و بی‌هدف بوده است. حالا ما با این کاری نداریم و منظور من از این مثال، آن است که فضای دیجیتال، هیچ ارزشی ندارد؛ نه آنکه بگویم ارزش تلاش برای کسب درآمد را ندارد، بسیار نادرست است، اما وقتی به امید دریافت جایگاه بازاری مناسب وارد این فضا می‌شوید، بسیار نادرست‌تر است. چرا که نه‌تنها افراد بسیاری در بازار مجازی، فروشنده هستند، بلکه افراد موفق در فروشندگی، نسبت به تمامی فروشندگان معمولی بسیار قابل‌توجه است. ما معمولاً وقتی یک فضا را بی‌ارزش اما پرسود می‌بینیم، طبیعتاً باید پایه و زیربنای آن نیز بی‌ارزش باشد. این زیربنا، هزینه‌ای برای فروشندگی در عرصه مجازی است؛ بله، اینترنت. اینترنت وقتی کاملا متصل است، خب شما باید هزینه کمی برای خرید آن دهید و فروشنده شوید. پس در اینجا (متصل بودن اینترنت)، اینترنت بسیار بی‌ارزش است. این اینترنت که زیربنای بازار مجازی است، اصطلاحاً به یک تار مو بسته‌است.درنهایت، نتیجه ما این است که اقتصاد مجازی، همزمان با آنکه بسیار پرسود است، اما به‌دلیل فراوانی فروشنده، فروشندگی در عرصه مجازی چندان ارزشمند نیست؛ اما دراینجا، میرسیم به پاسخ پرسشی که پیش‌تر مطرح کردیم: بازارمجازی، بدون فضای مجازی، یا همان اینترنت، میتوان دوام بیاورد!؟جمع‌بندی و پاسخ نهاییاینجا باید مثالی که پیش‌تر عنوان نمودیم را یادآور شوم؛ وقتی فرزند مادر خود را از دست نمی‌دهد، در موارد اغلب، دچار مرگ نمی‌شود و صرفاً آسب و صدمه شدید می‌‌بیند. اقتصاد نیز به همین شکل است، وقتی اینترنت دچار مرگ می‌شود، اقتصاد دچار مرگ عملی نمی‌شود، بلکه یک مرگ روحی‌روانی به سراغ آن می‌آید و صدمه‌ای شدید وارد می‌کند.※ منبع آمار و ارقام ☚ گزارش انجمن تجارت الکترونیک تهران ☚ https://etchamber.ir/intenet-no6است. بدین‌منظوز AirManz AirManz Fri, 15 May 2026 13:41:00 +0330 https://virgool.io/@AmIrMaNz/%D8%B7%D8%A8%D9%82%D9%87-%D8%A7%D9%88%D9%84-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF-o6exghocgpd0-o6exghocgpd0-o6exghocgpd0 فروشنده؛ طبقه اول بازار مجازی، نه نبض بازار است، نه آنقدر بی‌اهمیت که بگوییم جزئی از بازار نیست. فروشنده همه برچسب‌هایی را می‌تواند حامل باشد. از اعتبار و جایگاه بازاری مناسب، تا دلالی و کلاهبرداری میتواند به فروشنده القاب شود. فروشنده های مجازی، اغلب به سراغ محصولات مجازی می‌روند. معمولا نمی‌آیند لوازم‌خانگی یا آشپزی بفروشند، آن هم به علت نبود اعتماد و اعتبار مجازی. این علل دیگری نیز دارد که از آن سخن خواهیم گفت، اما مستلزم زمینه‌ای با جزئیات است؛مروری کلی‌بر تفاوت اصولی بازار آنلاین درقیاس با بازار آفلاینفضای مجازی یا همان بازار آنلاین، فضا را برای کلاهبرداران بازتر(به معنای فرصت های بیشتر برای مجازی، به این خاطر که در بازار غیرمجازی نیز موجود است) و در کنار کلاهبرداری، چه بسا برای مستعدان و بی‌تجربیان نیز باز بشود. فضای مجازی، تمایزاتی با بازار آفلاین دارد که با هدف ما ارتباطی ندارد، اما شاید مهمترین تمایز که ارزش و ارج این دو بازار از یکدیگر جدا می‌کند، عظمت فضای مناسب برای مستعدان با معیشت پایین‌تر است که در بازار آفلاین یافت نمی‌شوند. در بازار آفلاین فضایی است که تنفس در آن پرهزینه است؛ فضایی که به دلیل گرانی کرایه مغازه و دکان های بازار آفلاین بسیار کوچک است. حتی ممکن است فروشنده معتبر، قابل اعتماد و منصف باشد، اما توان پرداخت کرایه و تامین مغازه خود را ندارد. به‌همین علت، اغلب فروشندگان، چه کلاهبردار چه منصف، به سراغ فضای مجازی می‌آیند. اگر شما محصولات فراوانی، همراه با اشتیاق برای فروش آنها داشته باشید، اما سرمایه برای اجاره مغازه در بازار نداشته باشید، عملاً آن محصولات به هیچ دردی نمی‌خورند. اما بازار مجازی، این مشکل را حل کرده و به‌همین علت است که من فضای مجازی را، هم فضایی مناسب برای مستعدان بازاری، و هم کلاهبرداران حرفه‌ای عنوان می‌کنم.محصولات فروشی در بازار مجازیهمانطور که گفتیم، فروشنده نه آنچنان ارج و ارزش دارد که بخواهیم به آن بنازیم، نه آنقدر که جزئی از بازار حسابش نکنیم. درادامه، می‌رسیم به مرجع فروش یا بهتر است بگوییم فروشگاه مجازی که در اختیار فروشندگان است. این مراجع، طبیعی است که صرفاً فروشنده صاحب آن باشد. اما به‌این علت که مراجع فروش چندان محتوای خاص و قابل‌توجهی به خود اختصاص نداده‌اند، ما رهگذر می‌شویم و بر مبحث بعدی متمرکز می‌شویم.فروشنده های مجازی، در همه‌جا میتوانند فعال باشند؛ اینستاگرام، تلگرام، روبیکا و سایت های اینترنتی. به صورت معمول، فروشندگان نمی‌آیند که لوازم خانگی، موبایل، یا این دست محصولاتی که قابل‌لمس هستند بفروشند؛ چون دهمی درصد در بازار آنلاین اعتماد وجود ندارد. اکانت گیم های آنلاین، فیلترشکن، کانفینگ، کتب الکترونیکی، دوره های آموزشی مانند برنامه‌نویسی و شاید وکتور و تصاویر مهم که معمولاً با تدوین و فتوشاپ ارتباط دارند، از جمله محصولات مطرح تحت فروش فروشندگان مجازی هستند. خلاصه آنکه، شما هر محصول مجازی، حتی اگر مورد سخره باشد را میتوانید به عنوان محصول مجازی و غیرقابل لمس تحت فروش بازار مجازی در ذهن خود بگنجانید. بعضی از آنها حتی امکان تولید انحصاری و فروش عمومی را دارد؛ مانند اکانت گیم، دوره آموزشی، وکتور و این دست محصولات که اساساً باید انحصاری تولید و به عموم فروخته شوند. برخلاف بازار آفلاین، نیازی به خرید و فروش کالا و نگرانی از اعتبار کالا وجود ندارد و نوعی از تولید به فروش است. این محصولات، همزمان با ارزش اندک‌شان، طعمه‌های مناسبی برای کلاهبرداری هستند. نکته بعدی که ما باید در بحث فروش به آن اشاره کنیم، گستردگی این مراجع است. از هر پیام‌رسانی مانند آی‌گپ گرفته، تا روبیکا و "بله" که مطرح‌ترین پیام‌رسان های ایرانی هستند، شما می‌توانید هر نوع محصولی را یابید. اگرچه یقینی ندارم، اما میتوانم گمان زنم که در همین ویرگول نیز عده‌ای افراد که حداقل محصولی برای فروش دارند نیز دست‌به‌کار شده‌اند. درصورتی که شما در فضای واقعی یا همان بازار آفلاین، که شامل مغازه و فروشگاه‌های واقعی می‌شود، این‌ حجم از گستردگی خرید و فروش را مشاهده نمی‌کنید. در یک خیابان، نباید انتظار داشت که بیش از ۲۰۰ تعداد مغازه یا فروشگاه کوچک واقع شده باشند. اما در فضای مجازی که متنهی نیست، نه‌تنها نمی‌توان آنجا را به خیابان تقسیم کرد، بلکه متر و معیاری برای سرشماری وجود ندارد. مجموعاً، میتوان گفت که فروشنده و مراجع مجازی آن، نه‌تنها تفاوت‌هایی از زمین تا آسمان با فروشگاه‌های خیابانی نمایان کرده است، بلکه فضایی بسیار گسترده و ‌بی‌انتها ایجاد کرده که این نیز ایجاب می‌کند مستعدان، کلاهبرداران و خریدارانی که توان خرید حضوری ندارند، به بازار مجازی سوق داده شوند. همچنین، ما به محصولاتی اشاره داشتیم که قابل‌فروش در بازار مجازی هستند و درنهایت، متذکر شدیم که گستردگی بازار مجازی، بی‌انتهاست.بنابراین، میتوان به درستی بیان کرد که ۲۵ درصد اهمیت بازار را فروشندگی به خود اختصاص داده است. AirManz AirManz Thu, 14 May 2026 00:44:44 +0330 https://virgool.io/@AmIrMaNz/%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D9%88-%D9%85%D9%87%D8%AF%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%DB%8C%D8%A7-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D9%88-%D9%85%D9%87%D8%AF%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%B3%D8%A7%D9%84-ip1hh05siqv1 امروزه کودکان چه به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به آسانی متوجه تحولات فعلی می‌شوند. اما نه کاملا با جزئیات، به صورت پراکنده و متناقض. مشکل این است که کودکان پراکنده متوجه اخبار می‌شوند و همین در ذهن کوچک آنها ریشه می‌زند موجب گوشه گیری میشود. اما ما با این کار نداریم و درکل از موضوع ما خارج است؛ موضوع ما بر روی "تاثیر اینترنت بر ذهن کوچک کودکان" متمرکز است. کودکان، ذهنی باز اما کوچک دارند، بدین منظور که ذهن و فضای باز، ایجاب می‌کند تا برخی از مواردی که تا حدودی برای ذهن بزرگسالان قابل تغذیه است، در ذهن آنها گنجانده شود و بیخ یابد. این موضوع غیرمستقیم صورت می‌گیرد، اما موردی که به صورت کاملا مستقیم بر ذهن آنها تاثیر دارد، انقطاع اینترنت است. کودکان تا سن ۱۲ سال علاقه زیادی به بازی و گیم های آنلاین که غالباً داخلی نیستند و منوط به اینترنت بین‌الملل است. قطع اینترنت، همانطور که گفتیم، جدای از سیاست، بر ذهن آنها تاثیر و گرچه شاید موجب دوری از فضای دیجیتال شود، اما دوری از گیم و بازی های آنلاین میتواند بر ذهن آنها متاثر و چه بسا دچار ‌بی‌اعصابی و این‌دست عادات منجر شود.فضای مجازی صاحبی دارد؟براساس تحقیقات، نزدیک شدن به فضای دیجیتال و گیم های آنلاین، کودک را دچار انزوای اجتماعی می‌کند. بدین منظور که کودک دنیای خود را از فضای اجتماعی و عموم، به فضای دیجیتال و موارد غیرواقعی دگرگون می‌نماید. بعد از ترویج فضای مجازی، یک نوع دنیا، به دو دنیای دیگر افزوده شد. اصطلاحا "آن دنیا" که نادیده مانده، "این دنیا" که محل زیست ما است و درنهایت، "دنیای مجازی" که اساساً همه‌چیز مجازی است. اما این دنیای‌جدید، شروع با نوجوانان کرده است؛ اگر به جامعه کمی دقت کنید، هیچ صاحب و مدیری ندارد و به همین خاطر، بلای زیادی سر خانه اصلی مردم جهان که جامعه نامیده می‌شود، می‌آورد. اگر دقیق‌تر بسنجیم، متوجه می‌شویم که جامعه، عرصه کاملا دموکراتیک است که نتایج آن، در بدبختی، فقر، بیکاری و گرانی خلاصه می‌شود. جایی که همه‌چیز دست مردم است، نتایجی این‌چنین دارد، اما اگر بخواهیم با فضای مجازی نیز مقایسه کنیم، ماجرا کمی متفاوت است و نتایج آن در سنین جوانان محدود می‌شود. اما این مزیتی نیست که بخواهیم به آن بنازیم. جدای از آنکه آنها روزی بزرگ می‌شوند و نتایجشان را خودشان مشاهده می‌کنند، این نوجوانان که در مملکت‌ها به عنوان سرمایه شناخته می‌شوند، حالا تنها عرصه‌ای که درآن حرفه‌ای هستند، اینترنت و فضای مجازی است. چنانچه این نیز شاید مزیتی باشد، و شاید در آینده بتوانند فضای‌ مجازی، تکنولوژی، هوش مصنوعی و این دست امور را گسترش دهند، اما مشکل این است که اغلب جوانان و نوجوانان، صرفا برای سرگرمی و گذراندن وقت به فضای مجازی می‌پردازند، نه آنکه بخواهند از دانش‌شان سودی ببرند.فضای مجازی، چگونه بر روی ذهن کودکان تاثیر می‌گذارد؟اصولی که فضای مجازی برای خود نهاده، به‌آسانی میتواند هر فردی در هر سنی با هر تفکر و ذهنی به خود معتاد بگرداند؛ خصوصاً برای کودکان که ذهن آنها، مانند زمینی عظیم است که برای کاشت و داشت هرگونه مطالب مفید، متناقض و نامناسب، بسیار آماده است؛ همانطور که "دارن‌هاردی" در کتاب "اثر مرکب" اشاره می‌کند، عادت‌های انسان، اقدامات آن را شکل می‌دهد. برای کودکان نیز همین‌گونه است که باتوجه به ذهن خالی آنها، شکل‌گیری عادات بسیار آسان است. عاداتی نظیر فضای مجازی که برای کودکان به‌عنوان یک سرگرمی عنوان می‌شود، تدریجاً این سرگرمی، بدل به یک عادت روزانه شده و کودک را از فضای واقعی جدا می‌نماید.وقتی که عاداتی نظیر این شکل می‌گیرد، ممکن است نتایج زودتر از زمانی که به‌طور معمول نمایان می‌شود، مشخص شود. با قطع اینترنت، کودک از فضای مجازی فاصله می‌گیرد و حالا زمان دارد تا خود را به جامعه پیوند دهد. شاید این در ظاهر بسیار مفید و خوب باشد که اینترنت دچار قطعی شده و کودک از فضای مجازی فاصله می‌گیرد، اما کاملاً بالعکس؛ در اینجا نه‌تنها نتایجی خوب حاصل نمی‌شود، بلکه نتایجی چندین برابر بد‌تر و نامناسب‌تر، ثمره آن است. وقتی کودک بیش‌از حد به فضای مجازی عادت کرده و فردی اجتماعی نیست، قاعدتاً نباید انتظار می‌داشت در زمانی که فرصتی برای پیوستن به جامعه به آن داده شده، آن را مورد تایید قرار دهد و استفاده مناسب برود. با توجه به اینکه کودک صرفاً به‌دنبال راهی برای پرداختن مجدد به فضای مجازی است، پس نادرست است اگر فکر کنیم که کودک غیر از گشتن برای دست‌یابی به فضای مجازی، به دیگر فرصت و موارد را قبول نماید. نتایج قطعی اینترنت برای کودکان، صرفاً این است که کودک نه می‌تواند به فضای مجازی روی آورد و خود را سرگرم کند، و نه جسارت آن دارد که بخواهد عضو جامعه شود. اگر فضای مجازی را به اتاق قرمز، و جامعه را به اتاق سبز تشبیه کنیم، مفهوم اصلی را مدرک می‌شویم؛ وقتی که درب اتاق قرمز بسته است، کودک از آن خارج می‌شود. در مجاورت اتاق قرمز، اتاقی سبزرنگ وجود دارد که درب آن کاملا بروی کودک باز است و افرادی نیز در آن حضور دارند که از ورود کودک استقبال می‌کنند، اما ذهن کودک دستور به دست و پای کودک را نمی‌دهد و وی نمی‌تواند وارد اتاق شود. حال، کودک در میان دو اتاق مانده و گوشه‌گیر می‌شود این، کودک را از فضای مجازی دور می‌کند، اما برخلاف دیگر مواقع، نمی‌تواند با خانواده ارتباط برقرار کند. اگرچه پیش از قطعی اینترنت نیز ارتباطی با خانواده برقرار نمیشد. AirManz AirManz Wed, 13 May 2026 23:20:58 +0330 https://virgool.io/@AmIrMaNz/%D8%AA%D9%86%DA%AF%D9%87-%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%B2-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%A2%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87-%DA%86%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%85-pwhqofphvz61 تنگه هرمز را همه‌مان میشناسیم، چرا که بسیار نزدیک سرزمینمان است. این تنگه، خلیج‌فارس که در غرب خود واقع شده را به دریای عمان که آن نیز در شرق هرمز وجود دارد متصل می‌کند. طول این آبراه ۱۵۸ تا ۱۶۷ کیلومتر و عرض آن از بندرعباس تا رأس مسندم در عمان بین ۵۶ تا ۸۷ (۳۹ تا ۹۶) کیلومتر است.- چرا تنگه هرمز، حیاتی است؟آبراه هرمز که با عرض نسبتاً کم در بخشی از آب‌های سرزمین ایران واقع شده است، دارای اهمیت و نکته‌ای است که در هیچ آبراهی دیگر یافت نمی‌شود و به ارزش آن نیز می‌افزاید نکته‌ای که ارزش کل آبراه های جهان را از این آبراه متمایز می‌نماید، ایجاد دسترسی خلیج‌فارس و دراصل، غرب این تنگه به دنیا است. چنانچه این تنگه با همه مقررات و قوانین حقوق دریاها دچار انسداد شود، عملاً درب ورودی و خروجی خلیج‌فارس کامل بسته می‌شود و این پهنه‌آبی دچار انزوای دریایی و تجاری می‌شود. هیچ کانال یا آبراهی نمی‌تواند غرب خلیج فارس را از انزوا بیرون بکشد و به آب های بین‌المللی متصل کند. اگر در خط ۳۳ کیلومتری تنگه که عرض را آن را شکل می‌دهد، یک چوب به اندازه عرض آن بیاندازیم، تنگه عملاً بسته می‌شود.به‌تصویرپایین‌نگاه‌کنید؛تصویری از گلوگاه‌های حیاتی در منطقه خاورمیانه و فراخاورمیانه‌از این تصویر به‌واضحی می‌توان دریافت کرد که انسداد تنگه هرمز، کشور های حاشیه خلیج‌فارس که متشکل از کویت، عراق، قطر، عربستان سعودی و امارات متحده‌عربی هستند را دچار انزوای تجاری می‌کنند. البته ناگفته نماند که وجود دسترسی عربستان‌سعودی به دریای سرخ، اختلالی در صادارات نفت این کشور ایجاد نمی‌کند، اما به هرحال ضربه بزرگی را می‌زند. نکته‌ای دیگر درباره خلیج‌فارس که تا حدودی حائز اهمیت است، عدم دسترسی مستقیم این پهنه‌آبی به آب‌های بین‌المللی است که اگرچه تنگه هرمز این معضل را حل و فصل نموده، اما همین مشکل اصلی این است که صرفاً و مطلقاً دسترسی خلیج‌فارس، منوط به وضعیت تنگه‌ هرمز است؛- میزان‌ وابستگی کشور های منطقه به این آبراهکشورهای حوزه خلیج فارس میزان متفاوتی از تولید نفت خود را از تنگه هرمز صادر می‌کنند. عربستان و ایران در حدود ۹۰ درصد، امارات متحده‌عربی ۹۹ درصد و عراق در حدود ۹۸ درصد از تولید نفت و فرآورده‌های آن را از این تنگه صادر می‌کنند. کشورهای کویت و قطر نیز ۱۰۰ درصد صادراتشان از همین مسیر صورت می‌گیرد؛ البته تردد در تنگه هرمز تنها محدود به نفتکش‌های بزرگ نیست و بیش از ۵۰ درصد از داد و ستدهای بازرگانی کشورهای منطقه، از این مسیر و به‌وسیله کشتی‌های تجاری عظیم انجام می‌شوند. یعنی اگر برخلاف قوانین بین‌الملل، تنگه توسط ایران مسدود شود، عملاً ۳۰ درصد، معادل یک‌سوم تجارت منطقه خلیج‌فارس ‌بی‌فایده و ناکام می‌شود. ناگفته نیز نماند روزانه ۲۰ درصد دنیا، یعنی یک‌پنجم انرژی جهانی از این تنگه عبور می‌کند.مجموعاً، تنگه هرمز، فراتر از یک تنگه است که در هرقرنی، موردبحث، مناظره و اقدام نظری قرار گرفته و برای یک نتیجه‌گیری واحد، بایستی ساعت‌ها مورد بررسی قرار گیرد. اما درهرصورت، ما در اوایل این مینی‌مقاله، به عرض، طول و مختصات جغرافیایی این آبراه پرداختیم؛ سپس درباره علت حیاتی بودن تنگه هرمز گفتیم و آن را بررسی کردیم. درنهایت، چند خطی را به میزان وابستگی کشور های منطقه به آبراه هرمز اختصاص دادیم و حالا که به این مقطع رسیده‌ایم، سیری بر تنگه هرمز داشته‌ایم که بسیار مختصر، مفید و کلی با زبان ساده و روان به انتشار رسانده شده است. AirManz AirManz Tue, 12 May 2026 16:51:02 +0330 https://virgool.io/@AmIrMaNz/%D9%85%D9%82%D8%AF%D9%85%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA-%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D9%85%D9%81%D9%87%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-jbaisyfftrdt اینترنت پرو، با بهانه اینکه به بهبودی و التیام اقتصاد کشور کمک کند، بنا شد. البته هنوز نه کامل؛ با وجود اینکه به صورت کامل توسط وزارتخانه و نهاد های مرتبط بنا نهاده نشده، بازار سیاه این محصول راه افتاده است. البته با توجه به اینکه روزی همه‌چیز بی‌ارزش می‌شود، الان اینترنت عادی و معمولی بی‌ارزش شده است. حداقل اگر نشده، چرا جایگزینی برای آن برگزیده می‌شود!؟این لحظه که در حال نوشتن این مطلب هستم، قطعی اینترنت از ۶۷ روز گذشته است. براساس نظرسجی "انجمن تجارت الکترونیک"، ۵۰ درصد از پاسخ‌دهندگان گفته‌اند که از سوشال‌مدیای خارجی بهره می‌برند. همچنین ۴۰ درصد از پاسخ‌دهندگان نیز سوشال‌مدیای داخلی را در اولویت قرار داده‌اند. با توجه به اینکه این آمار و ارقام نتیجه یک پرسش است، پس طبعا ما نمیدانیم این ۵۰ درصد، ۱ میلیون بوده یا ۲۰ میلیون.آمار و ارقامی دیگر نیز در این موضوع موجود است؛ براساس اطلاعات و آمار یک منبع معتبر که در ۳۱ فروردین سال جاری جمع‌آوری شده است، نشان می‌دهد که ۲۰ درصد از جامعه ایران، درآمد خود را از فضای مجازی دریافت می‌کنند. اگر بخواهیم جامعه ایران را ۹۰ میلیون عنوان کنیم، این ۲۰ درصد ۱۸ میلیون از جامعه ایران را شکل می‌دهند. برای درک و فهم این موضوع، و پیش از اینکه به علل و دلایل این موضوع بپردازیم، لازم ماست که مقایسه ای را صورت دهیم. تعداد دانش‌آموزان کل کشور در سال تحصیلی ۱۴۰۵ - ۱۴۰۴، به ۱۶ میلیون می‌رسد. یعنی دو میلیون نفر کمتر از این کسبه مجازی. چرا میزان گستردگی کسبه مجازی، از نوجوانانی که دانش را می‌آموزند، باید بیشتر و افزایشی باشد؟ همانطور که بسیار عیان و واضح است، یک نوع خصلت که در کودکان و نوجوانان به طور عادی نهفته است؛ آن هم فهم و دانش دیجیتال و تکنولوژی است. گرچه که این کودکان و نوجوانان نیز ضرری می‌برند. خب از این مقایسه که اصولا هدف آن درک بیشتر از میزان تجارت دیجیتال است، یک نکته را یافتیم که دانش آموزان می‌توانند به این گستردگی تجارت دیجیتال کمک کنند. چه بسا از این ۱۶ میلیون دانش آموز، ۵ میلیون بتوانند در آینده فضای مجازی را رواج دهند و تجارت را نیز در کنار دنیای مجازی مترقی کنند. فرض بگیریم هر دهه، دست‌کم ۱۵۰ میلیون دانش‌آموز به علم بپردازند، و از آن صرفا ۵۰ میلیون دانش دیجیتال و مجازی را دنبال کنند، فضای تجارت دیجیتال به‌طور مثال‌زدنی گسترش می‌یابد.همانطور که می‌دانیم، قطعی ارتباط، جامعه را به انزوا می‌کشاند. اینکه انسان موجودی اجتماعی است از ۱۲ سالگی تا پایان دوره تحصیلی به ما آموخته شده است؛ حتی اگر فرد بخواهد از اجتماع دور بماند.قطعا راه‌حلی برای رفع این انزوای اجتماعی موجود نیست. باتوجه به سابقه ایران در حل بعضی از مشکلات مجازی به مانند فیلترینگ، چنانچه انتظار می‌رود این را حل بنمایند، اما تنها راه که فقط در جامعه فروشندگان و این امور رابطه فروشنده-خریدار یافت می‌شود، استفاده همان وی‌پی‌ان و کانفینگ است که با قیمت بسیار بالا و بیش از حد معقول به فروش رسانده می‌شود. تفاوتی که قطعی اینترنت فعلی را از محدودیت های فیلترینگ سابق جدا‌ می‌نماید، نوع وی‌پی‌ان و به اصطلاح مطرح، "فیلترشکن" است. در محدودیت های فیلترینگ، فیلترشکن برای همه عموم به صورت رایگان در بعضی از مراجع قابل دانلود هستند. اما حالا، جدای از بازار سیاه اینترنت پرو، وی‌پی‌ان با قیمت هایی از ۴۰۰ هزار تومان تا ۲ میلیون تومان به مخاطب فروخته می‌شود؛ البته اگر مخاطب خوش‌شانس باشد و کلاه سرش نرود. اینترنت پرو که قرار است به خبرنگاران و بعضی از کسبه مجازی مطرح ارائه شود، محدودیت هایی نیز دارد. بعضی از گزارشات نشان از آن دارد که اینترنت پرو قابلیت دسترسی به اینستاگرام و یوتیوب را ندارد؛ همچنین در تناقض با این مباحث دیگر، می‌گویند که اینترنت ویژهِ مصوبه شورای عالی امنیت ملی، یک سیمکارت مخصوص است و باید پولی نیز در ازای این سیمکارت ارائه شود. پس از خریداری سیمکارت، باید اینترنت موردنیاز آن سیمکارت که اینترنت پرو عنوان شده، باید با قیمتی جدا خریداری شود. این مقدمات، رسما مراد یک محصول رسمی و دیجیتالی را به ما می‌دهد. به عنوان مثال، موبایل تحت فروش، هسته اصلی است و جوانب آن، مانند شارژر باید در برخی از موارد جدا خریداری شود. اینترنت پرو هم همینطور، سیمکارت هسته اصلی است که نیاز به شارژ شدن دارد؛ به مانند موبایل. موبایل با شارژر میتواند راه‌اندازی شود. سیمکارت اینترنت پرو هم به هم‌چنین، سیمکارت نیاز به شارژ شدن دارد، شارژ آن نیز اینترنت است. پس آیا میتوان نتیجه گرفت که اینترنت‌ پرو نیز یک محصول در حوزه دیجیتال است!؟دیگر موردی که درباره اینترنت پرو، جدای از محصولیت آن وجود دارد، هزینه آن است. گرچه که این هزینه هنوزه متناقض است، اما به‌هرحال مورد بحث قرار گرفته است. باز می‌گردیم به موضوع اصلیمان؛ پیش‌تر گفتیم که خبرنگاران و فروشندگان مجازی می‌توانند این اینترنت جدید را صاحب شوند. شاید برخی غیره نیز به اینترنت پرو دسترسی یابند، اما به‌هرحال ما تمرکزمان را میزاریم روی قشر اقتصاد مجازی؛ وقتی که فروشنده مجازی، اینترنت پرو را خریداری کند، میخواهد به که بفروشد!؟ به عبارت دیگر، از آنجایی که همه ما میدانیم، در مبادلات اقتصادی کوچک و گمنام (مانند کسب و کار های اینستاگرام که کمتر مطرح هستند)، دو طرف وجود دارد: خریدار و فروشنده. حالا جدای از بازار واقعی، که ما غیرمجازی می‌نامیم، در فضای مجازی نیز همین دو طرف موجود است. حتی اگر بازگردیم به هزاره اول میلادی(1000-1)، مبادلات کالا به کالا بود، یعنی دو طرف. حالا اگر کمی بازگردیم به قبل از میلاد مسیح و معروف به "عصر حجر"، می‌بینیم که دو طرف در یک مبادله معمولی حاضر بودند. اما اگر انقدر در قرن ۲۱ پیشرفت کرده‌ایم و دچار دگرگونی در تجارت مجازی شده‌ایم، خوشا به حالمان؛ اما اگر نشده‌ایم، فروشنده که اینترنت دارد، در بازار باید محصول خود را به کی بفروشد؟ هیچ خریداری که معمولا باید از عموم مردم باشد، وجود ندارد.در اینجا شاید به‌ظاهر کسی دچار ضرر و زیان نشود، اما به درستی مشخص است که صرفا و مطلقا فروشنده با خرید محصول اینترنت پرو و میلیون تومان پولی که در ازای آن داده، ضرر کرده است. وگرنه طرف دومی موجود نیست که بخواهد محصولی خریدار شود. دراینجا، فروشنده که مصرف‌کننده اینترنت پرو است، نه تنها نمی‌تواند سودی بکند، بلکه حتی نمی‌تواند آن پولی که صرف اینترنت پرو شده را بازگرداند. امیدی نیز نیست که بتوانیم این مشکل را حل کنیم؛ شاید یک راه‌حل کم‌هزینه و حتی سودآور برای دو طرف دولت و شهروند وجود داشته باشد که آن اتصال مجدد اینترنت است. دراینجا، هم موقعیت شهروند و هم موقعیت دولت بهبود بخشیده می‌شود و حتی ممکن است رابطه ای که میان این شهروند-دولت وجود دارد، بازیابی شود. AirManz AirManz Tue, 05 May 2026 13:00:18 +0330