<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های Fatemeh Khosravi</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@Fatemekhosravi</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-17 15:49:28</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/3488507/avatar/avatar.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>Fatemeh Khosravi</title>
            <link>https://virgool.io/@Fatemekhosravi</link>
        </image>

                    <item>
                <title>بهترین تصمیم ( اپیزود دوم: خطای شناختی در مارکتینگ)</title>
                <link>https://virgool.io/@Fatemekhosravi/%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%AA%D8%B5%D9%85%DB%8C%D9%85-%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B2%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%85-%D8%AE%D8%B7%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA%DB%8C%D9%86%DA%AF-zq0nsvf8ijtt</link>
                <description>اثر فریب گر یا طعمه ( the decoy effect) یک خطای شناختی در مارکتینگ!بله درست خواندید. یک خطای شناختی در مارکتینگ که بسیار زیاد دچارش شده ایده آید.یک فریب رضایت بخش وقتی بین پیشنهاد های فروشنده گیر کرده‌اید، وقتی گزینه‌های اشتراک یک اپلیکیشن شما را گیج کرده است، وقتی برای خرید لیوان بزرگتر ذرت مکزیکی دست به جیب شده‌اید، وقتی در جشنواره تخفیف کیف و روسری ست بی‌درنگ ثبت سفارش کرده‌اید، شما فریب خورده‌اید!کسب و کارها برای فروش محصول هدف، دست به دامن یک خطای شناختی به نام اثر فریبگر یا اثر طعمه می‌شوند. در واقع با ارائه چند گزینه هوشمندانه شما را به انتخاب محصولی که می‌خواهند ترغیب می‌کنند و شما هم از خرید خودتان راضی هستید. این اتفاق چگونه رقم می‌خورد؟ تصور کنید موقع قدم زدن در مرکز خرید  احساس گرسنگی می کنید و به سراغ خریدن ذرت مکزیکی می‌روید. شما با دو گزینه مواجه می‌شوید، لیوان کوچک ۴۵ هزار تومان و لیوان بزرگ ۸۰ هزار تومان. قاعدتاً شما باید بر اساس مقداری که میل دارید خرید کنید پس، ظرف کوچک را انتخاب می‌کنید.اما، با اضافه شدن یک سایز دیگر یعنی سایز متوسط با قیمت ۷۰ هزار تومان، که همان گزینه فریبگر است، ذهن شما گیج می‌شود. حالا با سه سایز کوچک، متوسط و بزرگ ذهن شما بر اساس اصل زیان گریزی تصمیم می‌گیرد که گزینه پرسودتر و گرانتر را جایگزین گزینه ارزان‌تر و به صرفه‌تر کند. در نتیجه، شما دچار یک تصمیم گیری اشتباه می‌شوید و برای چیزی که واقعاً نیاز ندارید هزینه می‌کنید؛ شما لیوان بزرگ را می‌خرید !جالب است بدانید نه تنها در علم روانشناسی بلکه در علم آمار و احتمال نیز این معادله دیده  می شود. اضافه کردن محصولی آشکارا مغلوب و مشابه با محصول چیره، می‌تواند احتمال انتخاب محصول جایگزین دیگر را افزایش دهد.قیمت، عنصر حساس بازاریابی مارکترها با استفاده از این خطای شناختی یک بازی زیرکانه با عنصر حساس قیمت انجام می‌دهند تا شما را به خرید محصول گرانتر تشویق کنند. یک مثال ویدیویی برای درک بهتر از decoy effect شما دنبال خریدن کیف یا روسری برای خودتان یا کسی که دوستش دارید هستید. وقتی کیف ۵۰۰ هزار تومان و روسری ۵۰۰ هزار تومان باشند شما احتمالا فقط یکی را انتخاب میکنید اما، مارکتر قیمت گذاری کیف را ۸۰۰ هزار تومان و روسری را ۵۰۰ هزار تومان اعلام میکند. حالا با طراحی جشنواره تخفیف کیف و روسری ست با هزینه ۱ میلیون تومان شما به احتمال زیاد این گزینه را انتخاب میکنید! چگونه فریب نخوریم؟برای در امان ماندن از این ترفند:۱-سعی کنید بر اساس نیاز واقعی خرید کنید.۲-قبل از زمان تصمیم گیری ویژگی‌های انتخابتان را مشخص کنید. ۳-تصمیمات ما تحت تاثیر شرایط و موقعیت‌ها قرار می‌گیرند پس حواستان به گزینه‌های سه تایی باشد.•در آخر خطاهای شناختی می‌توانند در تصمیم‌های خیلی مهم‌تری در زندگی نقش ایفا کنند؛ همیشه به حستان اعتماد نکنید!</description>
                <category>Fatemeh Khosravi</category>
                <author>Fatemeh Khosravi</author>
                <pubDate>Sun, 08 Sep 2024 22:13:08 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>بهترین تصمیم (اپیزود اول:دوپامین، لذت یا انتخاب)</title>
                <link>https://virgool.io/@Fatemekhosravi/%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%AA%D8%B5%D9%85%DB%8C%D9%85-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D9%84%D8%AF%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%84%D8%B0%D8%AA-%DB%8C%D8%A7-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%A8-dby8nkteues9</link>
                <description>دوپامین هورمون یا انتقال‌دهنده عصبی که این روزها در محافل مختلف از پیچ های انگیزشی تا وب‌سایت های علم و فناوری نامش شنیده می‌شود . احتمالا شما هم درباره‌ی دوپامین شنیده‌اید یا خوانده‌اید و در ذهنتان با چند کلید واژه لذت، پاداش و عادت نقش بسته است. اما آیا دوپامین واقعاً هورمون لذت است؟ با یک مثال شروع می‌کنیم: فرض کنید تا جشن مهمی که دعوت شده‌اید کم‌تر از دو ماه مانده و تصمیم دارید یک یا دو سایز لاغر شوید یا برای قبولی رزومه کاریتان باید ظرف مدت کوتاهی چند مقاله بنویسید یا یک مثال همه گیرتر، امتحان دارید و باید درس بخوانید. اگر با تصور همه این موقعیت‌ها شما هم دفعاتی که نتوانستید تصمیم بگیرید به سراغ انجام کار سخت‌تر بروید را به یاد آوردید، بهتر است به دوپامین نگاه بهتری بیندازیم.یک معرفی ساده دوپامین یک ساختار شیمیایی در مغز ماست. اما به جای بررسی فیزیولوژیک این انتقال دهنده عصبی، بهتر است بدانیم چطور دوپامین ما را وادار می‌کند تا چیزی را بخواهیم! در واقع دوپامین در ما ایجاد میل می‌کند و تمایل ما منجر به انگیزه، حرکت و انجام خواسته هایمان می‌شود.پس چطور تمایل به انجام یک کار به اندازه کافی باعث ایجاد حرکت نمی‌شود؟ذهن ما بر اساس مقدار دوپامینی که از انجام فعالیت‌ها انتظار دارد دریافت کند آن ها را اولویت بندی می‌کند. هر فعالیتی که بتواند به ما پاداش بدهد باعث ترشح دوپامین می‌شود، پس کاری که بلافاصله پاداش ندارد و قبل از انجام آن دوپامین ترشح نشود، انگیزه انجام آن فعالیت در ما ایجاد نمی‌شود. جالب‌تر آنکه فارغ از مفید یا مضر بودن فعالیت اگر باعث ترشح دوپامین بیشتر شود مغز هم آن را بیشتر و بیشتر می‌خواهد انجام دهد.مغز انسان بابت انجام همه فعالیت‌ها تقریباً مقداری دوپامین ترشح می‌کند اما بیشتر دوپامین در پاداش‌ های تصادفی ترشح می‌شود. حالا سوال اصلی این است که: مشکل کجاست؟ با تغییر سبک زندگی بشر امروزی و ورود پرقدرت تکنولوژی و مدیا به همه لحظات زندگی مغز ما به طور غیر طبیعی دوپامین زیادی را هر روز ترشح می‌کند. ما با هر بار چک کردن گوشی گشتن در شبکه‌های اجتماعی ا انجام بازی‌های ویدیویی منتظر دریافت پاداش هستیم و دوپامین زیادی را هم ترشح می‌کنیم می‌کنیم در نتیجه مغز به سطح بالایی از دوپامین روزانه عادت می‌کند. مغز انسان با مکانیزم تطبیق پذیری فعالیت می‌کند پس به سطح جدید خودش را تطبیق داده و گیرنده‌های عصبی دوپامین تضعیف می‌شوند! مشکل جایی شروع می‌شود که حالا کارهای قبل به اندازه سطح جدید دوپامین ترشح نمی‌کنند و انجامشان بسیار سخت به نظر می‌رسد.پس با یادآوری مثال‌های اول حالا می‌دانید چرا در حالی که میخواهید لاغر شوید ورزش نمی‌کنید یا به جای نوشتن مقاله شروع به دیدن سریال جدید می‌کنید و حاضرید هر کاری کنید جز درس خواندن! اما راه حل این مشکل چیست ؟راه حل اینجاست؛ سم زدایی دوپامین.  قسمت‌های بعدی درباره detox dopamine یا ترک اعتیاد به دوپامین برایتان خواهم نوشت.</description>
                <category>Fatemeh Khosravi</category>
                <author>Fatemeh Khosravi</author>
                <pubDate>Sun, 08 Sep 2024 19:44:19 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>