<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های فرشته سعادتی نژاد</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@Fereshte_Saadati</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-08 06:43:32</pubDate>
        <image>
            <url>https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg</url>
            <title>فرشته سعادتی نژاد</title>
            <link>https://virgool.io/@Fereshte_Saadati</link>
        </image>

                    <item>
                <title>فصل دوم زندگی در سیاره پروکسیما</title>
                <link>https://virgool.io/@Fereshte_Saadati/%D9%81%D8%B5%D9%84-%D8%AF%D9%88%D9%85-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B3%DB%8C%D9%85%D8%A7-yrpngieuvrzn</link>
                <description>تقریبا یک ماه پیش بود که اولین پستم را در ویرگول منتشر کردم و درمورد ورودم به کارآموزش کدنویسی پروکسیما نوشتم و حالا که نوشته های یک ماه پیشم را میخوانم بی اختیار میخندم. احساس میکنم 6ماه گذشته. چون من نسبت به فرشته ی یک ماه پیش خیلی قوی تر هستم و خیلی از نگرانی های من تبدیل به تجربه شده اند.حدود 5 سال از پایان دوران دانشجویی من میگذرد و در این سالها همیشه در روزهای آخر فصل تابستان دلتنگ دوران دانشجویی میشدم که در چنین روزهایی با شور و شوق آماده میشدم برای شروع یک مسیر پرچالش به سمت هدفم که فارغ التحصیل شدن در رشته ی مورد علاقه ام بود.حالا؛ چیزی نمانده تا پاییز 1400 و امسال من در همان نوع مسیری هستم که دلتنگش بودم. مسیری که میتوانست من را از دایره ی امن خودم خارج کند و خیلی آهسته و ملایم، با ترس هایم روبه رو کند.مسیر کارآموزش سردرگمی ندارد و نیازی نیست که من به دنبال پله ها بگردم، پله ها توسط افراد با تجربه جلوی پای من قرار میگیرند و من فقط باید قدم بردارم و خستگی ناپذیر باشم.در این مسیر تنها نیستم، هرجا با دوراهی و ابهام مواجه شوم راهنمایی هست که راه درست را نشانم دهد. کسانی ­که مثل من، چند سال سردرگمی را تجربه کرده ­اند میدانند که چه ارزشی دارد مشخص بودن هدف و نقشه راه؛با تجربه ی یک ماهه ای که در پروکسیما داشتم، اسپرینت دوم کارآموزش را با نگرانی کمتری شروع میکنم و میدانم که باز هم قرار است این نگرانی ها تبدیل به تجربه هایی ارزشمند شوند. فراز و نشیب هایی که در این مدت داشتم راهنمای من برای زندگی در فصل دوم این سیاره می­شوند و قرار است بدون &quot;ترس از شکست&quot; به مسیرم ادامه دهم چون در اینجا هیچ شکستی وجود ندارد و هیچکس این سیاره را ترک نمیکند مگر اینکه کوله باری از تجربه و دانش با خود ببرد. پس برای چالش هایی که در انتظارم هستند آماده میشوم و تمام تلاشم را میکنم تا ماه بعد با قدرت و اعتماد به نفس بیشتری به خودم نگاه کنم و نتیجه هرچه که باشد قبول میکنم و به آن افتخار میکنم و مسیرم را ادامه میدهم.از پروکسیما متشکرم که با صرف وقت و هزینه، بدون هیچ توقعی برای ما فرصت یادگیری و کسب تجربه را فراهم کرده؛ امیدوارم من و همه ی اعضای کارآموزش کدنویسی بتوانیم از این فرصت بی نظیر به بهترین نحو ممکن استفاده کنیم و با سربلندی و موفقیتمان، به اعتماد پروکسیما پاسخ دهیم.</description>
                <category>فرشته سعادتی نژاد</category>
                <author>فرشته سعادتی نژاد</author>
                <pubDate>Fri, 10 Sep 2021 16:14:44 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>اولین روز کارآموزش وبسیما</title>
                <link>https://virgool.io/Proxima/%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D9%88%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D9%85%D8%A7-ftiu2zicwhgh</link>
                <description>سلام، من فرشته هستم. شاید باورتون نشه ولی من رشته ی دانشگاهیم رو 21 سال پیش انتخاب کردم، یعنی وقتی کلاس اول دبستان بودم. همه ی دوستام توی دفترچه خاطراتم واسم مینوشتن امیدوارم زود بزرگ شی و به قول خودت مهندس کامپیوتر بشی! توی انتخاب رشته ی دانشگاه هیچ رشته ای به جز کامپیوتر و آی تی رو انتخاب نکردم و حتی نمیخواستم بهش فکر کنم. در دانشگاه متوجه شدم که درس های مرتبط با برنامه نویسی رو خیلی دوست دارم. با وجود اینکه اکثر درسها فقط تئوری تدریس میشدن اما باز هم علاقه داشتم بهشون. در طول مدت دانشگاه فقط پروژه های درسی رو انجام دادم اما از فردای روزی که فارغ التحصیل شدم شروع کردم به یادگیری کدنویسی سایت و این علاقم هر روز بیشتر شد. سایتی طراحی کردم که همه ی اطرافیانم تشویقم کردند اما این برای من کافی نبود. حدود 2 سال بود که میخواستم خودم رو به چالش بکشم و به دنبال ایده آل خودم میگشتم. اما نمیدونستم اون ایده آل بی نظیر من دقیقا چیه؟ میخواستم خیلی سرسخت تر باشم و هر روز پیشرفتی داشته باشم نسبت به روز قبل. میخواستم خیلی حرفه ای تر از قبل باشم اما نمیدونستم چجوری؟ تا اینکه با آکادمی وبسیما آشنا شدم و احساس کردم این آکادمی دقیقا شبیه ایده آل های من هست. تنها سایتی بود که مقاله هاش رو تا آخر میخوندم و خسته نمیشدم. پارسال در یکی از وبینار های تخصصی سئو مهندس امین اسماعیلی شرکت کردم و تفاوت زیادی رو احساس کردم. بعد از این وبینار پیج اینستاگرام آکادمی رو دنبال کردم و در پیج فیلمی دیدم از افرادی که در کارآموزش وبسیما شرکت کرده بودند. رضایتشون و حس خوبی که به خودشون داشتند رو توی چهره هاشون دیدم. و با خودم گفتم این دقیقا همون چالشی هست که من به دنبالش بودم. اینکه سعی کنم از نهایت توانم استفاده کنم و مسیر کاری خودم رو مشخص کنم. خوشبختانه یک هفته پیش یک کارآموزش مرتبط با علاقه ی من برگزار شد و من تونستم جزو 6 نفری باشم که وارد این کارآموزش میشن. امروز مهندس اسماعیلی برای ما جلسه ی معارفه برگزار کردند و از تلاش و انگیزه ی لازم برای حضور در این دوره صحبت کردند. به ما گفتند که هیچ اجباری برای ادامه نیست و شما باید با خواست و اراده ی خودتون تصمیم بگیرید و ادامه بدید. من شروع میکنم، ادامه میدم و خودم رو به چالش میکشم چون میدونم تلاش ها و خستگی های این دوره ارزش خیلی زیادی دارند و حتی اگر وارد ماه دوم کارآموزش نشم باز هم تجربه های فوق العاده ارزشمند و حرفه ای به دست میارم. این تصمیم و انتخابم رو خیلی دوست دارم چون خیلی شبیه انتخابی هست که توی 7 سالگی کردم.ممنون از وبسیما که فرصت این تجربه ی بی نظیر رو به من داد؛</description>
                <category>فرشته سعادتی نژاد</category>
                <author>فرشته سعادتی نژاد</author>
                <pubDate>Sun, 01 Aug 2021 16:28:34 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>