https://virgool.io/feed/@Gh1381_ab علاقمند به مطالعه، یادگیری و رشد فردی fa 2026-07-06 17:41:28 https://files.virgool.io/upload/users/4906696/avatar/rwy950.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@Gh1381_ab https://virgool.io/@Gh1381_ab/%DB%B6%DB%B0-%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%DA%A9%D9%84%DB%8C%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A8%D8%AA%D8%AF%DB%8C-%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%DA%98%D8%A7%D9%86%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AE%D8%AA%D9%84%D9%81-eggmwdldprkc پس از مطالعه این نوشته، حتماً نظرتان را برایم بنویسید :)در ژانرهای مختلف مطالعه کنیدیکی از اشتباهات رایج نویسندگان تازه‌کار این است که فقط همان چیزی را می‌خوانند که دوست دارند بنویسند. مثلاً نویسنده داستان فقط رمان می‌خواند یا نویسنده فانتزی فقط سراغ آثار فانتزی می‌رود. این کار اگرچه مفید است، اما به‌تنهایی کافی نیست.هر کتابی دریچه‌ای به یک جهان تازه است. تاریخ، زندگی‌نامه، روان‌شناسی، فلسفه، سفرنامه، علوم، خاطرات و حتی کتاب‌های کودک، هر کدام می‌توانند چیزی به ذهن نویسنده اضافه کنند. بسیاری از ایده‌های جذاب داستانی از جایی بیرون از دنیای داستان به دست می‌آیند.مطالعه متنوع چند فایده مهم دارد:دایره اطلاعات و دانسته‌های شما را گسترش می‌دهد.باعث می‌شود شخصیت‌های واقعی‌تر و چندبعدی‌تری خلق کنید.از تکرار کلیشه‌های رایج ژانر مورد علاقه‌تان جلوگیری می‌کند.به شما کمک می‌کند از زاویه‌های تازه به موضوعات نگاه کنید.ایده‌های جدید و غیرمنتظره برای نوشتن پیدا کنید.برای مثال، یک نویسنده رمان تاریخی می‌تواند از کتاب‌های جامعه‌شناسی برای فهم رفتار انسان‌ها کمک بگیرد. یک نویسنده داستان پلیسی ممکن است از مطالعه روان‌شناسی جنایی ایده‌های ارزشمندی به دست آورد. حتی خواندن زندگی‌نامه افراد موفق می‌تواند الهام‌بخش خلق شخصیت‌های ماندگار باشد.نویسنده خوب فقط کلمات را جمع نمی‌کند؛ او جمع‌کننده تجربه‌ها، دانش‌ها و نگاه‌های گوناگون است. هرچه منابع فکری شما متنوع‌تر باشد، نوشته‌هایتان نیز غنی‌تر و متفاوت‌تر خواهند شد.تمرین عملی:اگر معمولاً فقط داستان می‌خوانید، این هفته یک کتاب غیرداستانی انتخاب کنید؛ مثلاً یک زندگی‌نامه، کتاب تاریخی یا سفرنامه. سپس یادداشت کنید که چه ایده یا نکته‌ای از آن می‌تواند در یک داستان به کار گرفته شود. ابوالفضل غلامی ابوالفضل غلامی Mon, 06 Jul 2026 13:19:13 +0330 https://virgool.io/@Gh1381_ab/%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%85-%D8%B1%D8%A6%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%85-haxrrz5imrgg زندگی آن چیزی نیست که ما آرزو می‌کنیم، بلکه آن چیزی است که هست.اگر رمانتیسم، جهان را از پشت عینک احساس، رؤیا و تخیل می‌دید، رئالیسم دقیقاً در نقطه مقابل آن ایستاد و گفت:«بیایید زندگی را همان‌طور که هست ببینیم، نه آن‌طور که دوست داریم باشد.»در نیمه دوم قرن نوزدهم، در حالی که اروپا درگیر تحولات صنعتی، رشد شهرنشینی و تغییرات اجتماعی گسترده بود، گروهی از نویسندگان احساس کردند ادبیات باید از قهرمان‌های آرمانی و فضاهای خیال‌انگیز فاصله بگیرد و به زندگی واقعی مردم نزدیک شود. اینجا بود که مکتب رئالیسم (Realism) شکل گرفت.رئالیست‌ها معتقد بودند رمان باید آینه جامعه باشد؛ آینه‌ای که فقر، ثروت، فساد، عشق، خیانت، رنج و امید را بدون اغراق و بدون آرایش بازتاب دهد. در آثار این مکتب، شخصیت‌ها معمولاً انسان‌های معمولی‌اند؛ نه قهرمانان افسانه‌ای، نه موجودات استثنایی. آن‌ها دقیقاً همان آدم‌هایی هستند که در خیابان، خانه و جامعه می‌بینیم.یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های رئالیسم، توجه به جزئیات است. نویسنده رئالیست تلاش می‌کند محیط، رفتار، گفتار و حتی روان شخصیت‌ها را با دقتی نزدیک به واقعیت توصیف کند. در اینجا، هیچ چیز تصادفی یا صرفاً تزئینی نیست؛ هر جزئی می‌تواند بخشی از واقعیت اجتماعی را آشکار کند.رئالیسم همچنین نگاه انتقادی به جامعه دارد. بسیاری از نویسندگان این مکتب، با نمایش فقر، بی‌عدالتی و تضادهای طبقاتی، در واقع نوعی نقد اجتماعی ارائه می‌دهند؛ نقدی که گاهی آرام و پنهان است و گاهی تند و صریح.مهم‌ترین ویژگی‌های رئالیسم- بازنمایی واقعیت زندگی بدون اغراق- توجه به طبقات مختلف اجتماعی، به‌ویژه طبقه متوسط و فقیر- شخصیت‌پردازی دقیق و چندبعدی- تمرکز بر جزئیات محیط و رفتار- نگاه انتقادی به جامعه و نابرابری‌ها- زبان ساده‌تر و نزدیک‌تر به گفتار روزمرهنویسندگان شاخصدر میان نویسندگان رئالیست، نام‌هایی بسیار بزرگ دیده می‌شود:اونوره دو بالزاک که با مجموعه عظیم کمدی انسانی تصویری گسترده از جامعه فرانسه ارائه داد.گوستاو فلوبر که با رمان مادام بوواری یکی از دقیق‌ترین نمونه‌های رئالیسم روان‌شناختی را خلق کرد.در روسیه، لئو تولستوی با آثاری مانندجنگ و صلح و آنا کارنینا رئالیسم را به اوج رساند.و داستایفسکی که اگرچه گاهی به مرزهای روان‌شناسی و فلسفه نزدیک می‌شود، اما همچنان یکی از قله‌های روایت واقع‌گرایانه انسان است.یک رمان برای شروع📘 مادام بوواری اثر گوستاو فلوبرداستان زنی که درگیر رویاهای عاشقانه و زندگی واقعیِ خسته‌کننده‌اش می‌شود. این رمان فقط یک روایت عاشقانه نیست؛ بلکه نقدی عمیق بر خیال‌پردازی‌های اجتماعی و تضاد میان آرزو و واقعیت است.مــــیراث رئالیســــمرئالیسم هنوز هم یکی از پایه‌های اصلی رمان‌نویسی مدرن است. بسیاری از رمان‌ها، فیلم‌ها و حتی سریال‌های امروزی، مستقیم یا غیرمستقیم از این مکتب تأثیر گرفته‌اند. هر جا که داستانی تلاش کند زندگی را بدون اغراق و با تمرکز بر انسان واقعی روایت کند، رد پای رئالیسم دیده می‌شود.رئالیسم به ادبیات یاد داد که واقعیت، حتی اگر تلخ باشد، ارزش روایت شدن دارد.در قسمت بعد وارد مکتبی می‌شویم که یک قدم فراتر از رئالیسم رفت و گفت: حتی واقعیت هم تحت تأثیر نیروهای پنهان‌تری مثل وراثت و محیط شکل می‌گیرد… ناتورالیسم. ابوالفضل غلامی ابوالفضل غلامی Sun, 05 Jul 2026 11:58:59 +0330 https://virgool.io/@Gh1381_ab/%DB%B6%DB%B0-%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%DA%A9%D9%84%DB%8C%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A8%D8%AA%D8%AF%DB%8C-%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D8%A7%D9%86%D9%87-zfmiuyfgid1w پس از مطالعه این نوشته، حتماً نظرتان را برایم بنویسید :)اگر بخواهیم تنها یک توصیه به نویسندگان مبتدی بدهیم، احتمالاً همین است: هر روز بخوان.بسیاری از افراد تصور می‌کنند نویسندگی فقط با نوشتن تقویت می‌شود؛ در حالی که نوشتن و خواندن دو روی یک سکه‌اند. همان‌طور که یک ورزشکار برای عملکرد بهتر نیاز به تغذیه مناسب دارد، نویسنده نیز برای نوشتن بهتر به مطالعه نیازمند است. مطالعه، مواد اولیه ذهن نویسنده را فراهم می‌کند.وقتی می‌خوانید، ناخواسته در حال یادگیری هستید:دایره واژگان شما گسترش می‌یابد.با ساختارهای مختلف جمله آشنا می‌شوید.شیوه روایت داستان را می‌آموزید.با شخصیت‌پردازی، فضاسازی و دیالوگ‌نویسی آشنا می‌شوید.نگاه عمیق‌تری به انسان و جامعه پیدا می‌کنید.اما هر خواندنی به یک اندازه مفید نیست. نویسنده خوب باید فعالانه مطالعه کند. یعنی هنگام خواندن از خود بپرسد:چرا این متن جذاب است؟نویسنده چگونه مخاطب را با خود همراه کرده؟این شخصیت چرا باورپذیر شده است؟اگر من جای نویسنده بودم، این بخش را چگونه می‌نوشتم؟مطالعه برای نویسنده مانند کارآموزی نزد صدها استاد است. شما می‌توانید با خواندن آثار سیمین دانشور، جلال آل احمد، چخوف، داستایفسکی، همینگوی یا محمود دولت‌آبادی، سال‌ها تجربه نویسندگی آنان را به‌طور غیرمستقیم مشاهده کنید.نکته مهم دیگر، تداوم است. روزی ده صفحه مطالعه مستمر، بسیار مؤثرتر از صد صفحه مطالعه پراکنده در آخر هفته است. لازم نیست همیشه زمان زیادی داشته باشید؛ مهم آن است که مطالعه به بخشی از سبک زندگی شما تبدیل شود.همچنین فقط به خواندن آثار هم‌ژانر خود اکتفا نکنید. اگر داستان می‌نویسید، تاریخ، روان‌شناسی، خاطرات، سفرنامه‌ها و حتی کتاب‌های علمی را نیز بخوانید. بسیاری از ایده‌های خلاقانه از برخورد حوزه‌های مختلف دانش با یکدیگر به وجود می‌آیند.تقریباً هیچ نویسنده بزرگی را نمی‌توان یافت که خواننده بزرگی نبوده باشد. پیش از آنکه نویسنده شوید، باید خواننده‌ای جدی باشید؛ زیرا قلم، از ذهنی تغذیه می‌کند که با مطالعه غنی شده است.تمرین عملی:برای یک ماه، هر روز حداقل ۲۰ دقیقه مطالعه کنید و پس از پایان مطالعه، در سه تا پنج جمله یادداشت کنید که چه چیزی از متن آموخته‌اید. این تمرین ساده، مطالعه شما را از یک فعالیت منفعل به یک فرایند آموزشی تبدیل می‌کند. ابوالفضل غلامی ابوالفضل غلامی Sun, 05 Jul 2026 11:57:25 +0330 https://virgool.io/@Gh1381_ab/%D8%A7%D8%B6%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%A8-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%DA%AF-%D8%A8%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B4-%D8%AA%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DB%8C-nbdpvd4dcpoo اضطراب، برخلاف تصور رایج، همیشه یک «مشکل» نیست. گاهی دقیقاً همان چیزی است که ما را زنده‌تر، دقیق‌تر و آماده‌تر نگه می‌دارد. ذهن انسان طوری طراحی شده که بتواند آینده را پیش‌بینی کند، خطرها را تصور کند و برای آن‌ها آماده شود. اضطراب در ساده‌ترین تعریفش، واکنش همین سیستم پیش‌بینی‌گر است؛ یک زنگ هشدار درونی.اما این زنگ هشدار همیشه یک‌جور کار نمی‌کند.در شکل سالم خود، اضطراب شبیه یک همراه محتاط است. پیش از امتحان، باعث می‌شود بیشتر بخوانیم. قبل از یک تصمیم مهم، ما را وادار می‌کند جوانب کار را سبک‌سنگین کنیم. هنگام عبور از موقعیت‌های ناشناخته، کمی تنش درونی ایجاد می‌کند تا حواس‌مان جمع‌تر باشد. این نوع اضطراب نه‌تنها مخرب نیست، بلکه بخشی از سازوکار رشد ماست. بدون آن، بسیاری از موفقیت‌ها شکل نمی‌گرفتند؛ چون آدمی که هیچ فشاری احساس نمی‌کند، معمولاً انگیزه‌ای هم برای آماده شدن ندارد.اما همین سیستم دقیق، وقتی از تعادل خارج شود، به یک مزاحم دائمی تبدیل می‌شود. اضطراب ناسالم دیگر به موقعیت خاصی محدود نیست؛ خودش را از «اینجا و اکنون» جدا می‌کند و به آینده‌ای مبهم گره می‌زند که همیشه چیزی در آن برای ترسیدن پیدا می‌شود. در این حالت، ذهن دیگر فقط هشدار نمی‌دهد، بلکه مدام هشدار می‌سازد. بدن هم همراهش وارد حالت آماده‌باش دائمی می‌شود؛ تپش قلب، تنش عضلانی، بی‌خوابی، و خستگی مزمن.تفاوت اصلی این دو نوع اضطراب، در «تناسب» است. اضطراب سالم متناسب با واقعیت بیرونی است و بعد از عبور از موقعیت فروکش می‌کند. اما اضطراب ناسالم، از واقعیت جدا می‌شود یا شدت آن چند برابر خود واقعیت است. به همین دلیل است که گاهی یک اتفاق کوچک، در ذهن فرد مضطرب به یک بحران بزرگ تبدیل می‌شود.نکته مهم این است که اضطراب ناسالم هم معمولاً از جایی منطقی شروع شده است. یعنی ذهن در گذشته یاد گرفته که برای بقا، بیش از حد نگران باشد. اما این الگو در زمان حال دیگر کمک‌کننده نیست، فقط فرسوده‌کننده است.شناخت این تفاوت، اولین قدم برای مدیریت اضطراب است. قرار نیست اضطراب را حذف کنیم؛ چنین چیزی نه ممکن است و نه لازم. مسئله این است که یاد بگیریم چه زمانی باید به آن گوش بدهیم و چه زمانی فقط باید اجازه بدهیم از کنارمان عبور کند، بدون اینکه فرمان زندگی را به دست بگیرد.در نهایت، اضطراب سالم مثل ترمز در خودرو است؛ برای کنترل حرکت ضروری است. اما اگر پا همیشه روی ترمز بماند، حرکت دیگر ممکن نیست. ابوالفضل غلامی ابوالفضل غلامی Sun, 05 Jul 2026 11:00:13 +0330 https://virgool.io/@Gh1381_ab/%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D9%84-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%85-mia05iqbtxuj وقتی احساس، تخیل و طبیعت به داستان جان می‌بخشنداگر از خواندن «بینوایان»، «گوژپشت نوتردام» یا «سه تفنگدار» لذت برده‌اید، احتمالاً پیش از آنکه نامش را بدانید، با یکی از مهم‌ترین مکاتب ادبی جهان آشنا شده‌اید: رمـانـتـیـســم.رمانتیسم در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم در اروپا شکل گرفت؛ زمانی که بسیاری از نویسندگان و هنرمندان احساس می‌کردند عقل‌گرایی خشکِ عصر روشنگری نمی‌تواند همه ابعاد وجود انسان را توضیح دهد. آنان به جای آنکه انسان را موجودی صرفاً منطقی ببینند، بر احساسات، تخیل، عشق، آزادی و فردیت تأکید کردند.رمانتیست‌ها معتقد بودند انسان تنها با عقل زندگی نمی‌کند؛ بلکه رؤیاها، آرزوها، هیجانات و عواطف او نیز بخش مهمی از حقیقت وجودش را تشکیل می‌دهد. به همین دلیل در آثار آنان، قهرمانان اغلب شخصیت‌هایی آرمان‌خواه، احساساتی، شوریده‌حال و گاه معترض به وضع موجود هستند.یکی از ویژگی‌های برجسته رمانتیسم، علاقه به طبیعت است. طبیعت در این آثار صرفاً یک پس‌زمینه برای داستان نیست؛ بلکه گاهی به یک شخصیت زنده تبدیل می‌شود. کوهستان، دریا، جنگل، طوفان و آسمان، همگی بازتابی از حالات درونی شخصیت‌ها هستند.ویژگی دیگر این مکتب، توجه به گذشته و تاریخ است. بسیاری از نویسندگان رمانتیک به سراغ افسانه‌ها، حماسه‌ها و رویدادهای تاریخی رفتند و از دل آنها داستان‌هایی خلق کردند که هنوز هم خوانندگان فراوانی دارند.مهم‌ترین ویژگی‌های رمانتیسم- اصالت احساس در برابر عقل‌گرایی افراطی- توجه به تخیل و رؤیا- ستایش طبیعت- فردگرایی و آزادی‌خواهی- علاقه به تاریخ، افسانه و گذشته- حضور قهرمانان آرمان‌گرا و عاطفینویسندگان شاخصدر میان نویسندگان رمانتیک، نام‌هایی چون ویکتور هوگو، الکساندر دوما، والتر اسکات و گوته بیش از دیگران می‌درخشد.ویکتور هوگو در فرانسه، با آثاری چون بینوایان و گوژپشت نوتردام، به یکی از نمادهای رمانتیسم تبدیل شد. او توانست احساسات انسانی، عدالت‌خواهی و آرمان‌گرایی را در قالب داستان‌هایی ماندگار به تصویر بکشد.یک رمان برای شروع📘 بینوایان اثر ویکتور هوگواین رمان تنها یک داستان نیست؛ بلکه تصویری گسترده از عشق، فقر، عدالت، رنج و امید در جامعه فرانسه است. بسیاری آن را یکی از قله‌های ادبیات جهان می‌دانند.مـیـراث رمــانـتـیـســمهرچند دوران اوج رمانتیسم به پایان رسیده است، اما تأثیر آن هنوز در ادبیات، سینما و هنر معاصر دیده می‌شود. بسیاری از داستان‌هایی که بر عشق، احساسات عمیق و قهرمانان آرمان‌خواه تمرکز دارند، به‌نوعی میراث‌دار این مکتب هستند.رمانتیسم به ما یادآوری کرد که انسان تنها با منطق زندگی نمی‌کند؛ گاهی یک رؤیا، یک احساس یا یک آرمان، نیرویی بزرگ‌تر از هزاران استدلال عقلانی دارد.در قسمت بعد با مکتبی آشنا می‌شویم که در برابر خیال‌پردازی‌های رمانتیسم قد علم کرد و تصمیم گرفت زندگی را همان‌گونه که هست روایت کند: رئالیسم. ابوالفضل غلامی ابوالفضل غلامی Sat, 04 Jul 2026 20:36:35 +0330 https://virgool.io/@Gh1381_ab/%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D8%B3%D8%AA-%D8%B5%D9%81%D8%B1-l3d7vmaodxnm چرا قرار است درباره «مکاتب رمان‌نویسی» حرف بزنیم؟اگر اهل کتاب باشید، احتمالاً نام نویسندگانی مثل ویکتور هوگو، تولستوی، داستایفسکی، سارتر، کامو، مارکز یا اومبرتو اکو را شنیده‌اید. شاید هم برخی از آثارشان را خوانده باشید. اما یک سؤال مهم وجود دارد:چه چیزی این نویسندگان را از یکدیگر متمایز می‌کند؟چرا «بینوایان» با «جنایت و مکافات» فرق دارد؟ چرا «تهوع» شبیه «صد سال تنهایی» نیست؟ و چرا هنگام خواندن بعضی رمان‌ها احساس می‌کنیم وارد دنیایی کاملاً متفاوت شده‌ایم؟پاسخ را باید در چیزی جست‌وجو کرد که منتقدان ادبی آن را مکتب ادبی می‌نامند.هر مکتب ادبی، در واقع یک نوع نگاه به انسان، جهان و داستان است. نویسندگان هر دوره، تحت تأثیر شرایط اجتماعی، سیاسی، فلسفی و فرهنگی زمان خود، شیوه‌ای خاص برای روایت زندگی انتخاب کرده‌اند. از دل این انتخاب‌ها، مکاتب گوناگونی پدید آمده است؛ مکاتبی که هر کدام جهان را از زاویه‌ای متفاوت می‌بینند.بعضی از آن‌ها بر احساسات و تخیل تأکید دارند؛ بعضی می‌خواهند واقعیت را بی‌پرده نشان دهند؛ بعضی به سراغ ناخودآگاه و رؤیا می‌روند؛ و بعضی دیگر اساساً در وجود حقیقتی واحد تردید می‌کنند.در این مجموعه، قصد نداریم صرفاً چند اصطلاح ادبی را حفظ کنیم. هدف ما این است که با شناخت این مکاتب، هنگام خواندن یک رمان، بهتر بفهمیم نویسنده در چه فضایی می‌اندیشیده و اثر خود را بر چه بنیانی ساخته است.در طول این سفر، با مهم‌ترین جریان‌های رمان‌نویسی جهان آشنا خواهیم شد:رمانتیسمرئالیسمناتورالیسمسمبولیسممدرنیسمجریان سیال ذهناگزیستانسیالیسمرئالیسم سوسیالیستیسوررئالیسمرئالیسم جادوییپست‌مدرنیسممینیمالیسمدر هر قسمت تلاش می‌کنیم به زبانی ساده و کاربردی، به سه پرسش پاسخ دهیم:1. این مکتب چگونه شکل گرفت؟2. مهم‌ترین ویژگی‌های آن چیست؟3. برای آشنایی با آن، چه کتابی بخوانیم؟این مجموعه برای همه کسانی است که دوست دارند کتاب‌ها را عمیق‌تر بخوانند، نویسندگان را بهتر بشناسند و هنگام ورود به جهان یک رمان، بدانند با چه نوع نگاهی به زندگی روبه‌رو هستند.پس اگر شما هم دوست دارید در کنار خواندن کتاب‌ها، سرزمین ادبیات را هم بشناسید، در این سفر همراه ما باشید. ابوالفضل غلامی ابوالفضل غلامی Sat, 04 Jul 2026 20:19:28 +0330