https://virgool.io/feed/@Hanieh.tehrany میکروب شناس، محقق سرطان، کاردرمانگر fa 2026-06-10 22:37:16 https://files.virgool.io/upload/users/87168/avatar/1s25Qb.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@Hanieh.tehrany https://virgool.io/@Hanieh.tehrany/%D8%B1%DA%98%DB%8C%D9%85-%D8%BA%D8%B0%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A8-%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D9%84%D9%88%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%88%D8%A7%D9%84-%D8%B9%D9%82%D9%84-%D8%A2%D9%84%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D9%85%D8%B1-e0go6cql26go Prof. Dr. Christoph Laske از دانشگاه Türingen آلمان:بعنوان روانپزشک و متخصص اعصاب، من و خیلی از همکارانم سالیان سال است که بدنبال امکانی برای درمان بیماریهای زوال عقلی مانند آلزایمر هستیم. اما تابحال با وجود همه تلاشها و زحمتهایمان به جای رضایتبخشی نرسیده ایم. وقتی که من مدتها پیش برای اولین بار درباره فلورای روده (موجودات زنده میکروسکوپی ساکن روده) و ارتباطش با مغز خواندم، گویی برق مرا گرفت. چرا که اطلاعات و دانسته های جدید ما درباره میکروبیوم ( موجودات میکروسکوپی همزیست)، دیدگاههای جدیدی در مورد درمان زوال عقل به ما میدهد.در این میان برای ما کاملا واضح است که مغز و روده نه تنها ارتباط عصبی تنگاتنگی با هم دارند، بلکه در زمینه فرآیندها و فعل و انفعالات زیستی نیز رابطه ویژه ای دارند. بعنوان مثال باکتریهای خاصی در روده، پیام رسان عصبی مهمی مانند Acetylcholin تولید میکنند که نقش کلیدی در ارتباطات سلولهای عصبی بازی میکند، پیام رسان عصبی مهمی که در بیماران آلزایمری میزانش بشدت کاهش یافته است. باکتریهای دیگری، اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه تولید میکنند که در تولید و عملکرد سلولهای سیستم ایمنی مغز نقش تعیین کننده ای دارند و بطور خاص مانع روند ایجاد بیماری آلزایمر میشوند. و در پایان این نکته کاملا شناخته شده است که یک تغذیه ناسالم مملو از شیرینیجات و گوشت، میتواند موجب التهاب روده شود و برخی از مواد دخیل در این التهابات از طریق خون به مغز راه یافته و در آنجا مستقر شده و باعث شروع التهاب مزمن در مغز می گردند و شرایط را برای ایجاد آلزایمر فراهم می کنند.حضور میکروارگانیسمها بر سطح مخاط رودهدر حال حاضر در تحقیقات جدیدی که ما بر روی میکروبیوم بیماران آلزایمری خود انجام میدهیم، به این نتیجه رسیده ایم که کلکسیون میکروبی این بیماران با افراد سالم به شدت متفاوت است. با این وجود ما هنوز نتوانسته ایم فرآیند این تغییر و تبدیل به سمت بیماری را شناسایی کنیم. اما همچنان امیدواریم که تحقیقاتی از این دست راههای جدیدی برای درمان آلزایمر در پیش روی ما قرار دهد.موضوعی که تابحال ثابت شده است، این است که یک تغذیه متعادل با درصد بالای فیبر مانند میوه، سبزیجات و ماهی میتوانند منجر به فلورای روده ای سالم و پیشگیری از زوال عقلی شوند. به همان اندازه که تحرک کافی و مستمر بدنی بسیار مهم است.نکته مهم اما این است که این کارکردهای پیشگیرانه نباید فقط در سنین بالا آغاز شوند بلکه فرآیندی است که از میانسالی (بین ۴۰-۶۰ سالگی) برای پیشگیری باید آغاز گردد. ضمانتی مبنی بر اینکه فردی آلزایمر نگیرد وجود ندارد، اما ریسک ابتلا به بیماری به شدت کاهش می یابد، بر طبق حدسیات من چیزی در حدود ۳۰٪. ترجمه مصاحبه از مجله آلمانی زبان GEO WISSEN (Gesundheit) NR.12, Okt. 2019 هانیه تهرانی هانیه تهرانی Sat, 15 Feb 2020 17:31:26 +0330 https://virgool.io/@Hanieh.tehrany/%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%B9%D9%85%DB%8C%D9%82-%D8%AA%D8%B1-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF-m8rjpwtmzvia چه چیزی دقیقا ما را خوشحال و راضی میکند و از نظر روانی سالم نگه میدارد؟ شاید بتوان گفت که از ۳۰ سال پیش روانشناسی مثبت درگیر این ماجراست. تا بحال هزاران مطالعه در این زمینه در سرتاسر دنیا انجام شده، چه در زمینه آن چرخه کلیک حس لذت در مغزمان، چه آن حس شکرگذار و راضی از زندگی بودن. وقتی از Prof. Christopher Peterson موسس روانشناسی مثبت خواسته شد که درباره سرچشمه خوشبختی برای « کتابی درباری شادی» تا حداکثر ۱۰۰۰ کلمه مقاله ای بنویسد، خیلی زیاد فکر نکرد و خیلی راحت همه مطلب را در دو کلمه خلاصه کرد: « آدمهای دیگر!».در سال ۲۰۱۰ که این تئوری برای اولین بار مطرح شد، نقش آدمهای دیگر در روابط اجتماعی ما، سرچشمه خوشبختی و موانع ضد استرسی آن مورد بررسی و تایید قرار گرفت.گاهی همنشینی با آدمهای دیگر شرایط استرسی ما را کمتر میکند، یک همکار خوب داشتن حتی گاهی از درآمد بهتر و شانس ارتقای شغلی بهتر داشتن، لذتبخش تر است. پول میتواند خوشبخت بکند، اما وقتی که خرج آدمهای دیگر هم بشود. بهترین نوع لذت از یه غروب یا از یه کنسرت، وقتی است که با آدمهای دیگر شریک باشیم؛ گاهی همین دستهای هم را گرفتن، دردها را کاهش میدهد.وقتی روابط اجتماعی خوب به اعماق روح و روان ما راه پیدا کند، حتی میتواند وضعیت سلامتی جسمی ما را هم تحت تاثیر خود قرار دهد. وقتی در بغل پارتنرتان فرو میروید، به مادرتان زنگ میزنید یا به گروه کتابخوانی دانشگاه میپیوندید یا تا دیروقت با دوستانتان در کافه یا رستورانی وقت میگذرانید، هیچوقت فکر نمیکنید که دارید کاری برای سلامتیتان میکنید. در حالیکه که شما در حال کمک به خود هستید. یک زندگی اجتماعی قوی و رضایتبخش به روشهای مختلف میتواند بر روی جسم اثر بگذارد، به عنوان مثال با پایین نگه داشتن فاکتورهای التهابی، پایین نگه داشتن فشار خون، افزایش متابولیتهای بهتر، پایین آمدن احتمال سرماخوردگی و بیماریهای قلبی عروقی.اما: این مساله بصورت برعکس هم عمل میکند. تنهایی یا روابطی که فرد در آن بسیار مشاجره میکند و تحت فشار است، عامل بسیاری از اختلالات روانی و دردهای جسمانی میشوند. به نحوی که یک ازدواج ناموفق میتواند ریسک ابتلا به بیماری را ۳۵٪ افزایش دهد و بطور متوسط طول عمر را ۴ سال کوتاهتر کند.یک متاآنالیز بزرگی که ۱۴۸ کار تحقیقاتی را بررسی کرده بود به چنین نتیجه ای رسید که در افرادی که روابط اجتماعی کمتر و ضعیفتری دارند، در مقایسه با افرادی که روابط اجتماعی محکم و قوی تری دارند، ریسک مرگهای ناگهانی بطور متوسط ۵۰٪ افزایش می یابد، که نتیجه ای است که با روزی ۱۵ نخ سیگار کشیدن، افزایش افراطی وزن و عدم فعالیت بدنی روزانه برابری میکند.L. Bormans, Glück. The New World Book of Happiness, Dumont, 2017J. Holt-Lunstad u.a., Social relationships and mortality risk: A meta- analytic review, PLoS Med, 2010 هانیه تهرانی هانیه تهرانی Tue, 04 Feb 2020 22:45:19 +0330 https://virgool.io/@Hanieh.tehrany/%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-%D9%88%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-vohztmbbvmsm Crona Virus ویروس جهش یافته کرونا در حال پخش شدن در جهان است. افزایش بیماریهای تنفسی و مرگ در چین که توسط کروناویروس جدیدی ایجاد میشود، ترس جهانی را برانگیخته است.بطور رسمی دانشمندان در تاریخ ۷ ژانویه سال جدید ( معادل ۱۷ دی ۱۳۹۸) شکل جدیدی از کروناویروس را بعنوان عامل افزایش التهابهای ریوی معرفی کردند.کروناویروس ویروسی معمول در کل جهان است و معمولا از طریق ترشحات بیمار (بعنوان مثال پرتاب بزاق به هنگام عطسه، سرفه و...) انتقال می یابد. کروناویروسها بر اساس WHO (World Health Organisation ) خانواده بزرگی از ویروسهای مجاری تنفسی هستند که از سرماخوردگی تا MERS (در خاورمیانه) و SARS ( در چین) را باعث میشوند. ویروسها در درجه اول مجاری تنفسی را عفونی میکنند. دوره کمون بیماری ( زمان ورود ویروس به بدن تا بروز علایم) بطور متوسط ۷ روز اعلام شده بود که موسسه روبرت کخ برای این کروناویروس جدید، این دوره را ۱۴ روز تخمین زده است، که کار جلوگیری از شیوع بیماری را بسیار سختتر میکند.علایم این بیماری شامل تب (بالای ۳۸ درجه)، سرفه و تنگی نفس است. نکته بسیار مهم در مورد این بیماری این است که افرادی که این ویروس را دریافت کرده اند و هنوز علایم بیماری را نشان نداده اند، نیز به شدت میتوانند این بیماری را انتقال دهند، مشکلی که به همه گیر شدن بیماری به شدت کمک میکند.تابحال کروناویروس جدید بطور عمده در چین دیده شده است. کشورهایی که بطور عمده با چین در حال داد و ستد هستند، کشورهایی هستند که میزان مبتلایان به این ویروس در آنها رو به افزایش است.در کشورهای زیر تاکنون افراد مبتلا به کروناویروس گزارش شده اند:فرانسه ( در ۴ بهمن، اولین گزارش بیمار)تایلندژاپنکره جنوبیتایوانآمریکاهنگ کنگسنگاپورویتنامعربستانآلمان ( ۸ بهمن، تایید اولین بیمار)شیوع این بیماری برای اولین بار در شهر Wuhan چین گزارش شد و تمام مبتلایان بعدی به نوعی با این شهر در ارتباط بوده اند؛ Wuhan شهر متروپلی است با ۱۱ میلیون سکنه که به یکی از قطبهای ارتباطی ملی و بین المللی چین معروف است. طبق گزارش WHO ویروس کرونا به دیگر شهرهای چین سرایت کرده و تا به امروز بیش از ۱۰۰ کشته به جا گذاشته است. ویروسی که به نظر میرسد برای اولین بار در یک بازار محلی فروش ماهی و پرنده به انسان انتقال پیدا کرده است، توانسته بطور پراکنده جان عده ای از چینیان را بگیرد، اکثر این قربانیان افراد مسن با سابقه بیماریهای ریوی بوده اند.واکسن موثری تا بحال برای این ویروس در اختیار نیست و هدف اصل سازمان بهداشت جهانی در درجه اول جلوگیری از پراکندگی این ویروس به نقاط مختلف جهان است. دانشمندان در حال حاضر در تلاش هستند که ژنهای این ویروس را رمزگشایی کنند تا راه برای تولید واکسن بر علیه این ویروس فراهم شود، پروسه ای که حداقل یکسال بطول خواهد انجامیدWww.ruhr24.de/service/cronavirus-uebertragung-impfung-gefahr-china هانیه تهرانی هانیه تهرانی Tue, 28 Jan 2020 21:11:50 +0330 https://virgool.io/@Hanieh.tehrany/%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D9%85%D8%B3%D9%86-%D8%AA%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%AA%D8%B1-q6xaxgsnqqkd وقتی با سنی بیشتر از ۴۰ سال صاحب فرزند شوید، همه ما قبل از هر چیز به مسائل سلامتی و خطرهایش فکر میکنیم. اما در سنین بالا، والدین شدن هم مزایایی دارد؛ محققین دانشگاه Utrecht هلند مدعی هستند که کودکان این والدین، اختلالات رفتاری کمتری چون خشونت، خشم و آزار کودکان دیگر را از خود نشان میدهند. این نتیجه بعد از تحقیق بر روی ۳۳۰۰۰ کودک هلندی، که والدینشان هنگام تولد نوزاد سنی بین ۱۶ تا ۶۸ سال داشتند، صورت گرفت. والدین، معلمین و خود کودکان پرسشنامه هایی را در مورد مسائل رفتاری پر کردند، تا نتیجه جامع و قابل اعتمادی به دست بیاید. هرچه والدین، سن بیشتری داشتند، کودکان رفتارهای ناهنجار کمتری را نشان میدادند.یک توضیح ممکن محققان به این نحو بود که: والدین مسن تر بطور متوسط، تحصیلکرده و آموزش دیده تر بودند و اغلب می توانستند با نظم و چارچوب بیشتری به نیازهای کودکشان رسیدگی کنند، نتیجه ای که تحقیقات قبلی در همین زمینه را هم دوباره تائید کرد.Parental age and offs childhood mental health: A multi-cohor, population-based Investigation, child Development, psychologie Jan/Feb 2020 هانیه تهرانی هانیه تهرانی Mon, 27 Jan 2020 23:48:26 +0330 https://virgool.io/@Hanieh.tehrany/%D8%B3%D9%8A%D8%B3%D8%AA%D9%85-%DA%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D9%89-%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%A8%D8%B3%D9%8A%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D9%89-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%A7-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-on4x7cpk7sa6 پروفسور دكتر Emeran Mayer از دانشگاه كاليفرنيا در لس انجلس اولين محققى بود كه رابطه نزديك بين روده و مغز را شناسايى و معرفى كرد. هميشه براى من اين سؤال جذاب بوده است كه ارتباطى بين مواردى پيدا كنم كه بطور طبيعى به نظر ميرسد كه ارتباطى با هم ندارند مانند روده و مغز. از همان ابتداى تحقيقاتم برايم مشخص شد كه روده چيزى بيشتر از يك لوله در سيستم دستگاه گوارشى است. براى مثال مخاط روده، نقش بزرگى در سيستم هورمونى و ايمنى بدن ايفا ميكنند. علاوه بر اين، روده حاوى سلولهاى عصبى هنگفتى است كه خودش به نوعى ميتواند مغز دوم باشد.همه اين دانسته ها به سمت يك كشف جذاب ختم شد و آن اينكه: روده و مغز در يك پيوند عصبى، Vagus nerve، در ارتباطى تنگاتنگ و دائمى براى انتقال اطلاعات با هم هستند، كه اين ارتباط حتى هنوز هم توسط محققان بصورت واضح شناسايى نشده است. واقعيت اين است كه بدون اينكه ما خودمان متوجه باشيم، روده به طور مستمر در حال دادن اطلاعات به مغز در مورد سيستم گوارشى است و بطور غير مستقيم، براى مثال بر احساسات و دريافتهاى ما مانند نياز به استراحت يا فعاليت و يا حتى حس و حال ما اثرگذار است. گاهى اوقات افراد بيشتر از آنكه از صداى معده شان متوجه گرسنگيشان بشوند، از حال بد لحظه ايى، كه دچارش شده اند، متوجه اين نيازشان ميشوند.با تشكر از آناليزهاى ژنتيكى باكتريها، ما محققين عامل مؤثر ديگرى مابين مغز و روده را كشف كرديم : Microbiota ( ميكروارگانيسمهاى همزيست)؛ ميلياردها ميكروارگانيسمى كه ساكن سطح داخلى روده ما هستند! گروه تحقيقاتى ما اولين گروهى بود كه بوسيله نمونه هاى مدفوعى و اسكنهاى مغزى، توانست وجود برخى ملكولهاى توليد شده توسط ميكروارگانيسمها را با فعاليت بخشهاى مختلف مغزى مقايسه كند.نتيجه بسيار عجيب و غير قابل انتظار اين بود كه ميكروبها نه تنها به ما در تجزيه غذايى كه خورده ايم كمك ميكنند، بلكه موادى توليد ميكنند به نام Metabolite كه بسيار شبيه هورمونها در بدن عملكرد دارند. سيگنالهايى كه ميكروبها توسط گيرنده هاى روده و سپس توسط سيستم خونى به مغز ميفرستند، آنقدر دقيق هستند كه من آنها را " زبان متابوليتها " مينامم؛ سيگنالهايى كه خيلى از ادراك، سلامت، فعاليت سيستم ايمنى و حتى حال و هواى ما را هم تحت تاثير خود قرار ميدهند. ميكروبهاى خاصى براى مثال ميتوانند باعث افزايش توليد هورمون سروتونين در بدن شوند كه در حساسيت ما نسبت به درد و يا نياز به خواب موثر باشند.به عبارت ديگر: چيزى كه ما احساس ميكنيم، تا حدودى به ميكروبهاى همزيست روده ما مرتبط است؛ و در نهايت به مواد غذايى اى كه ميخوريم و مينوشيم.ترجمه از مجله آلمانى زبان GEO WISSEN،اكتبر ٢٠١٩، شماره ١٢، صفحه ١٢ هانیه تهرانی هانیه تهرانی Sat, 25 Jan 2020 16:07:20 +0330 https://virgool.io/@Hanieh.tehrany/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D9%81%D9%83%D8%B1-%D9%85%D9%8A%D9%83%D9%86%D9%8A%D9%85-%D9%83%D9%87-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A8%D8%B1%D9%82-%D9%88-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%8A%DA%AF%D8%B0%D8%B1%D8%AF-nlpt58xh83el اين پديده براى همه ما آشناست كه هر چه مسن تر ميشويم، زمان سريعتر ميگذرد؛ درباره دلايل اين باور، هنوز علم توضيح يكپارچه و قطعى اى ندارد. توضيح پروفسور Dauwe Draaisma تقريبا يكى از معتبرترين توضيحات در اين زمينه است؛ براى افراد جوان همه اطلاعات جديد است و هرچه فرد پيرتر ميشود، اطلاعات گرفته شده از روزش به هم شبيه تر ميشود. وقتى كه چنين فردى به گذشته اش مينگرد، به نظرش مى آيد كه زمانش مثل برق و باد گذشته است، چون داده قابل پردازش كمترى را دريافت كرده است.اما پروفسور Adrian Bejan از دانشگاه Duke نظريه ديگرى دارد: وى معتقد است كه چنين دركى، به سرعت پردازش اطلاعات ما در مغز وابسته است. در سالهاى جوانى، اين پردازش اطلاعات، به مثابه يك دوربين مدرن با سرعت بالا ست كه هزاران تصوير در دقيقه ميگيرد. هرچقدر كه ما مسن تر ميشويم، اين دوربين به دوربينهاى پلاروئيدى شبيه تر ميشود. علت اين است كه شبكه عصبى مغز، با گذشت زمان پيچيده تر ميشود. سيگنالها بايد مسيرهاى طولانى ترى را طى كنند، كه طبيعتا به زمان بيشترى براى پردازش تصاوير احتياج دارند. به همين منظور اينطور به نظر ميرسد كه ما اطلاعات كمترى از اطرافمان را جذب، آناليز و پردازش كرده ايم و اين مساله ما را به سمت و احساسى ميكشاند كه فكر كنيم، زمان بسيار سريع ميگذرد.Why the days seem shorter as we get older, European Review, Mai 2019 هانیه تهرانی هانیه تهرانی Fri, 24 Jan 2020 19:04:31 +0330