<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های در آبیِ عمیقِ تیره</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@Indeepdarkblue</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-12 17:24:16</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/1528102/avatar/JUeLyY.jpeg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>در آبیِ عمیقِ تیره</title>
            <link>https://virgool.io/@Indeepdarkblue</link>
        </image>

                    <item>
                <title>دایَه‌دایَه</title>
                <link>https://virgool.io/@Indeepdarkblue/%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D9%8E%D9%87-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D9%8E%D9%87-gy0pdrcozmqv</link>
                <description>شما فرض کن شهری در یک شب ۵۰, ۶۰ جان عزیز از دست بده، آیا اعلام حکومت نظامی و منع ترددی که فقط به دستگاه‌های اجرایی و ادارات دولتی و کارمندانشون اعلام رسمی شده باشه، به تنهایی جوابگوی شورش و آشوبه؟صدای شعار و مارش جنگ که کوبیده میشه به سطل‌های آشغال در صدای نوحه‌ای که از مصلی بلند شده، گم میشه؟</description>
                <category>در آبیِ عمیقِ تیره</category>
                <author>در آبیِ عمیقِ تیره</author>
                <pubDate>Sat, 10 Jan 2026 21:49:12 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>شرّ بزرگ</title>
                <link>https://virgool.io/@Indeepdarkblue/%D8%B4%D8%B1%D9%91-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-dogugpk9rmid</link>
                <description>این نبرد، نبرد میان حق و باطل است. حقیقتی بزرگ و بطالتی شرور. چیزی که زیر پوست این شهر نفس کشید و بالید و شعله کشید تا شهر رو با خودش خاکستر کنه رو هرگز به خواب هم نمی‌دیدیم.درود بر روح عصیانگر و جنگجوی سردار بزرگ ایرانی خواجه عطای بزرگوار.ما هستیم. خشمگینیم. دردمندیم. عزاداریم. بیمناک و امیدوار و نامطمئنیم به همه‌چیز و از همه کس. سرخیم و پاک نشدنی به اندازه‌ی رد خونِ تپیده از قلبی که دیگه نمی‌تپه روی جدول میانه‌ی چ.ر مرادی. و آینده بر ما نامعلومه درست شبیه سیاهی و تباهی که چ.ر داماهی رو بلعیده بود و پیدا نبود که در دل اون توده‌ی دود چه اتفاق ناگواری رخ داده و یا در حال رخ دادنه.ویران و فروریخته و عاصی هستیم مثل شیشه‌های فروریخته از ساختمان‌های دولتی و بانک‌ها و نیازمند ترمیم هستیم مثل حصار آهنی ساختمان صداوسیما که ازدحام مردم درهم شکستش.پیشنهادم در این اوضاع دنبال کردن اخبار رسمی از شبکه‌های دولتیه چون به هر حال ما یاد گرفتیم که چه نسبتی میان رسانه‌های غربی و معاند با اخبار داخل وجود داره.خداوند تمامی کسانی که مشغول حفظ سنگر و انجام وظیفه هستند رو در پناه خودش حفظ کنه.</description>
                <category>در آبیِ عمیقِ تیره</category>
                <author>در آبیِ عمیقِ تیره</author>
                <pubDate>Sat, 10 Jan 2026 04:44:51 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>به کیمیا</title>
                <link>https://virgool.io/@Indeepdarkblue/%D8%A8%D9%87-%DA%A9%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%A7-wve21wxx0j9c</link>
                <description>امروز شنبه بود و الان ساعت تقریباً ۱۷ دقیقه‌ی بامداد یکشنبه‌ست. سر شب با چشم خودم درگیری پدافند و پهبادهای اسراییلی رو از خواجه عطا می‌دیدم. نورهای قرمز کوچیکی که می‌پریدن هوا و تلاش می‌کردن اون یه دونه نور متفاوت رو بزنن. پیش الف بودیم و بعد یک هفته زده بودیم با سین و ز بیرون که هوامون عوض بشه. اول صدای یه انفجار بزرگ و لرزه‌ی خفیفش اومد که بعد فهمیدیم اسکله باهنر رو زدن و بعد درگیری پهبادها و پدافند.مردم وحشت‌زده ریخته بودن کنار خیابون و زل زده بودن به آسمون. به آسمونی که داشت سرنوشتشون رو معین می‌کرد بی اونکه کنترلی روش داشته باشن، یا حتی درست فهمیده باشنش.اینترنت ما روزهاست که قطعه و از همه‌چیز بی‌خبریم. از دوستامون، از شهرهای دیگه، از تحلیل‌های سیاسیونی که هیچ‌کدوم دلشون به حال ما نسوخته، از ساختمون‌ها و محله‌هایی که دیگه نیستن، از آمار تلفات غیرنظامی و از همه‌چی.روزها زل می‌زنم به آسمون و هر بار فکر می‌کنم ممکنه این آخرین بار باشه که این آسمون رو آروم و بی‌دود و انفجار می‌بینم. عجیبه برام که هنوز گنجشکی می‌تونه بشینه روی موتور کولر توی بالکن و آواز بخونه. با خودم می‌گم یعنی این آرامش در این اوضاع چقدر دوام میاره؟اینترنت ما هنوز قطعه و نمی‌دونم کی این رو می‌خونی. می‌دونم که خیلی نگرانی و داری پاره میشی و همه‌چی ولی واقعاً از ته دلم برای تک تک دوستام که اینجا نیستن خوشحالم چون حداقل چند تا از کسایی که دوستشون دارم مجبور نیستن یاد بگیرن صدای پدافند چه فرقی با موشک داره، یا اساساً وجود یه پایگاه موشکی پای کوه گنو توی دشت امام روی زندگی‌هاشون -بجز نگرانی برای عزیزانشون و مملکتشون روی شخص خودشون و امنیت و سلامتشون- تأثیری نداره.خوشحالم که مرگ بر اسراییل گفتن یکی اینجا روی معیشت و قدرت خرید شما تأثیر نمی‌ذاره و حیفم میاد از جان و جوانی تمام اونهایی که مثل من گیر کردن اینجا. حیف از زندگی و جوانی همه‌مون. چه اونی که اونور چشمش به اخباره، چه اونی که اینور اینجور زیر درگیری پهباد و پدافند نورهای قرمز کوچیک رو می‌شماره.هیچ‌وقت برنگرد. برو و پشت سرت رو نگاه نکن. بذار وطن یه نشونی بمونه توی خاطراتت و گاهی مقصد گذران تعطیلاتت. اینجا کسی نمی‌دونه جوانی و شور زندگی یعنی چی. همه‌چیز فدای ایدئولوژی آقایون شده. ما تمام شدیم. فرصت زندگی‌هامون مثل اون نور کوچیک قرمز دود شده و رفته هوا.اینجا دیگه حتی برای دو روز بعد هم نمیشه برنامه‌ای چید و تصمیمی گرفت. دیگه به هدف‌های کوچیک نمیشه دل بست. دیگه ساندویچ ایرانا و آب انار شانار و پرسه زدن پایین زبانسرا غصه‌ها رو از یادمون نمی‌بره. دیگه غصه‌هامون اونقدر کوچیک نیستن.برو جلو و دیگه برنگرد.صــآد۰۰:۳۶ بامداد ۱ تیر ۰۴/ نهمین روز جنگ</description>
                <category>در آبیِ عمیقِ تیره</category>
                <author>در آبیِ عمیقِ تیره</author>
                <pubDate>Sun, 22 Jun 2025 03:22:44 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>یک آسانسور تا جدیدترین شگفتی معماری دبی، موزه‌ی آینده</title>
                <link>https://virgool.io/@Indeepdarkblue/%DB%8C%DA%A9-%D8%A2%D8%B3%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%88%D8%B1-%D8%AA%D8%A7-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B4%DA%AF%D9%81%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%DB%8C-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-dc8lliqkw9sa</link>
                <description>با وجود این‌که زمان زیادی از افتتاح این موزه نمی‌گذرد، ساختمان بنای موزه از جنبه‌ی زیبایی مورد تائید نشنال جئوگرافیک قرار گرفته است.Dubai&#039;s Museum of the Future, which opened to the public on February 22. (Photo by KARIM SAHIB/AFP via Getty Images)موزه‌ی آینده، جدیدترین شگفتی معماری دبی به تازگی در ساختمانی که یادآور صحنه‌های فیلم‌های علمی-تخیلی است برای مراجعه‌ی عموم بازگشایی شد.این موزه که در یک فرم منحنی‌وار منحصربفرد و پوشیده شده با اشعاری از شیخ مکتوم نخست وزیر و رئیس جمهور امارات متحده عربی [*نخست‌وزیر (رئیس مجلس وزیران) و نایب رئیس امارات متحده عربی و همچنین حاکم دبی] طراحی شده است، تلاش می‌کند نمایان‌گر چهره‌ای از جهان در سال 2071 باشد. تمام شش طبقه، با صفحه نمایش‌های تعاملی شفاف مرتبط به زمین، فضای بیرونی، ذهن، بدن و روح محاط شده است.این موزه توسط استودیوی طراحی  Killa Design دبی طراحی شده، سال گذشته عنوان یکی از زیباترین ساختمان‌های نشنال جئوگرافیک را از آن خود کرده و درست در جاده‌ی اصلی دبی، جاده‌ی شیخ زاید قرار گرفته است. احاطه شده میان ده‌ها آسمان خراش، تجسمی از نقش دبی در آینده است.این موزه بخش پیشین بنیاد آینده‌ی دبی را تشکیل می‌دهد، که حاصل ابتکاری از بخش دولتی و خصوصی با مدیریت محمد بن عبدالله الگرگاوی یکی از سیاستمداران برجسته‌ی امارات است.این بنیاد ترکیبی است از وزارت‌خانه‌های دولتی مختلف (برای مثال وزارت‌خانه‌هایی که به مراقبت‌های بهداشتی و مهندسی اختصاص داده شده است) که به عنوان یک تسهیل‌گر برای استارت-آپ‌های خصوصی، هنرمندان، تکنولوژیست‌ها و طراحان در شاخه‌های مختلف عمل می‌کند. این بنیاد وقف رسیدگی و بررسی تمام امور مرتبط با برنامه ریزی شهری و تحقیقات فضایی تا محاسبات، بازی سازی و تکنولوژی Blockchain شده است.با توجه به جوی که طی این هفته و برگزاری افتتاحیه‌ی ساختمان بر فضا حاکم بود، شامل نمایش خیره کننده نوری و سخنرانی‌های برجسته توسط حاکمان و کارگزاران اصلی قدرت، موقعیت برای موزه به عنوان مهر تأییدی بر خروج از اقتصاد نفت محور و ورود به مدل اقتصادی گردشگر محور و همچنین تحقق امید رهبران این رویداد برای تبدیل شدن به قطب خردمندی و روشن‌فکری، مهیاست. شیخ حمدان بن محمد، شاهزاده دبی و رئیس هیئت امناء بنیاد آینده در مراسم افتتاحیه‌ی روز سه شنبه، گفت که امید دارد موزه &quot;یک آزمایشگاه فکری برای شهرهای آینده و دولت‌های آینده&quot; باشد.وی افزود:«این اتفاق نقش کلیدی در تقویت موقعیت آینده‌ی دبی [و] جایگاه یک نقشه‌ی راه شفاف و روشن را برای مناطق حساس و مهم دبی خواهد داشت.»در حالی که به وقوع پیوستن بسیاری از این پیش بینی‌ها و اهداف به آنچه که موزه پس از این انجام می‌دهد بستگی دارد، اما از زمان تأسیس بنیاد در سال 2008 تا به اینجای کار، با وجود همکاری با صدها هنرمند و تکنولوژیست عملکرد بسیار خوبی داشته است.بازدیدکنندگان موزه بازدید خود را با رفتن به یک ایستگاه فضایی موقت با آسانسور شروع می‌کنند. با نمایی از زمین با فاصله‌ی بسیار، با یک مسئله رو به رو می‌شوند:«زمین بیمار است.» سپس به هر بازدید کننده نقشی برای ایفا کردن محول می‌شود و حین بازی در نقش‌های دکتر یا معلم وظیفه‌ی برطرف کردن مشکلات جهان را به انجام می‌رسانند.به اعتقاد Brendan McGetrick مدیر خلاق موزه، ارائه‌ی تجربیاتی همه جانبه از این دست، دقیقاً همان چیزی است که این مؤسسه را منحصر به فرد می‌سازد.وی در ادامه به ArtNet News گفت:« از زمانی که با نمایشگاه‌های موقت در اجلاس دولت جهانی دبی  در سال 2019 کار را شروع کردیم، به این نتیجه رسیدیم که فوری‌ترین بحرانی که باید با آن مقابله کنیم، بحران تخیل است؛ اعتقادی که هنوز هم بر آن هستیم.»نویسنده:Dorian Batyckaمنبع</description>
                <category>در آبیِ عمیقِ تیره</category>
                <author>در آبیِ عمیقِ تیره</author>
                <pubDate>Mon, 28 Feb 2022 20:20:59 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>اختفای هنر در زیرزمین‌ها، بازگشت آثار امانتی و بازگشایی پناهگاه‌ها</title>
                <link>https://virgool.io/@Indeepdarkblue/%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%81%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%B2%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%BE%D9%86%D8%A7%D9%87%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%87%D8%A7-w9xqunrqwhwr</link>
                <description>راهكار موزه‌هاي اكراين در مقابل تهاجم روسيهPhoto by Artur Widak/NurPhoto via Getty Images/ نمايي از &#039;Poplar&#039; نقاشي رنگ روغن اثر Volodymyr Zhuravel در موزه‌‌ي Sheptytskyy Historical Museum   یک مرکز هنري در نزدیکی مرز لهستان، درهای خود را به روي کسانی که از منطقه‌ي جنگی فرار کرده‌اند، باز کرده است.با حمله‌ي نیروهای روسی به كشور اکراین، موزه‌های ملي اين كشور نیز در وضعیت دشواري قرار گرفته‌اند و بار سنگين مسئوليت حفاظت از هنر و فرهنگ ملت در زمان بحران را به دوش مي‌كشند. به تناسب سرعت وقوع رخدادها، بايد منتظر بمانيم و ببينيم راهكارهاي مديريتي اين مراكز براي عبور از چنين بحراني چگونه خواهد بود و در نهايت پس از تمام اين اتفاقات چه چیزی از میراث فرهنگی غنی اوکراین باقي خواهد ماند.در حالی که بسیاری از مردم اكراين به اجبار پناهنده شده‌اند و جاده‌ها با ترافیکي كه نتيجه‌ي فرار مردم بي دفاع از كشور است، مسدود شده؛ کارمندان موزه‌ها تمام تلاش خود را برای محافظت از مجموعه‌های خود انجام می‌دهند. بخشي از اين اقدامات عبارت است از انتقال آثار به خارج از كشور، پنهان كردن آن‌ها در زيرزمين‌ها و محدوده‌هاي ايمن و يا افزايش سطح ايمني با حفظ محل فعلي.از آن‌جايي كه موزه‌هاي دولتي براي خارج كردن مجموعه‌ها از كشور، به اجازه‌ي دولت احتياج دارند و كارهاي اداري در چنين شرايطي بيش از حد زمان‌بر هستند، چنين تصميمي مي‌تواند بسيار پيچيده باشد. موزه آزادی کیف، که در سال 2014 تاسیس شد تا يادماني براي جنبش پرو دموکراسی باشد، به محض اين‌كه در روابط بين دو كشور روسيه و اكراين تنش‌هايي بروز كرد براي گرفتن چنين مجوزي اقدام كرده اما تا زمانی که تهاجم روسيه به طور رسمي آغاز شد موفق به گرفتن اين تأييديه نشد و در حال حاضر در تلاش است محلي ايمن و مطمئن در محدوده‌ي شهر براي محافظت از مجموعه‌اش پيدا كند.از مدير موزه  Ihor Poshyvailo به نیویورک تایمز نقل شده: «موزه‌ي ما شاهدي بر مبارزه‌ي اکراین برای آزادی است.» او به شدت از شرايط ابراز نگراني كرده است.(Photo by Albert Llop/NurPhoto via Getty Images/    تظاهرات هزاران شهروند اكرايني در بارسلونا در اعتراض به جنگ ميان روسيه و اكراين  موزه‌ي آزادی تنها یکی از هزاران موسسه‌ي تحت تهديد در شهر است. کاركنان موزه‌ي ملی تاریخ اکراین كه در کیف قرار دارد، روز پنج شنبه به مدت 12 ساعت در حال جا به جايي اشیاء به محل ذخیره‌سازی بوده‌اند، در حالی که در شش ساعتي جنوب كيف به سوي دریای سیاه، كاركنان موزه‌ي هنرهای زيباي اودسا نیز مشغول پنهان کردن گنجينه‌ي موزه‌شان در زیرزمین بوده‌اند.روز گذشته اکانت رسمی موزه بسته بودن فضای موزه را با پست کردن عکسی از پرچم اوکراین و اموجی پرنده‌ی صلح در Instagram با هشتگ #peaceforukraine  رسماً اعلام کرده و به مخاطبان خود هشدار داده:«چشم‌ها و گوش‌های خود را باز نگه دارید.»موزه‌های بین المللی نیز برای بازپس‌گیری آثار امانتی‌شان از اکراین به تقلا افتاده‌اند؛ آثار مربوط به تصرف کریمه توسط روسیه در سال 2014 که در قالب نمایشگاهی برگزار شده توسط موزه‌ی war childhood بوسنی و هرزگوین در حال جابه جایی به شکل یک تور در کشور بوده است از این قبیل‌اند. حدود 40 شیء هفته‌ی گذشته از اکراین خارج شده‌اند اما بیش از 300 اثر هنوز در کیف باقی مانده است. مدیر کل مجموعه‌ی ملی، فرهنگی، هنری Mystetskyi Arsenal در کیف/Olesia Ostrovska-luita مدیر کل مجموعه‌ی ملی، فرهنگی، هنری Mystetskyi Arsenal در کیف، با اجرای طرح ایمنی موزه و نوشتن نامه‌ای که در آن خواستار حمایت بین المللی علیه تجاوز روسیه شد، به بیانیه‌ی ولادیمیر پوتین رییس جمهور روسیه واکنش نشان داد.Photo by Artur Widak/NurPhoto via Getty Image/ sheptytskyy ایی از هنر مقدس اکراین در موزه‌ی تاریخی   این سازمان در Instagram رسمی خود نوشته است:«در حالی که باید در حال آماده شدن برای برگزاری رویداد کتاب آرسنال و نمایشگاه‌ها و پروژه‌های متقاطع در ماه مِی باشیم، در حال حاضر بر تلاش برای اطمینان از ایمنی کارکنان، خانواده‌های‌مان و همچنین بر محافظت از مجموعه و گنجینه‌ی موزه متمرکز هستیم.»«با پیش‌روي در اين تجاوز هشت ساله، با این اقدامات وحشتناک و نفرت‌انگیز علیه اکراین و در نهايت با حمله به قلمرو اکراین، روسیه به اصول اساسی و بنيادين صلح و امنیت بین المللی، اركان رسمي سازمان ملل متحد و موجوديت كشور اكراين حمله مي‌كند.»در فاصله‌ي هفت ساعتي از غرب پایتخت، در نزدیکی مرز لهستان، مرکز هنر شهرداری Lviv درهای خود را برای کسانی که از منطقه‌ي جنگی فرار کرده‌اند، باز کرده است و بر اساس یک پست اينستاگرامي از اكانت رسمي مرکز هنری شهرداری، این مرکز برای افراد آواره و برای همه‌ي کسانی که به آرامش روانی نیاز دارند، تبدیل به محلی برای تنفس موقت شده است و با قهوه، چای، کوکی و گربه‌ها از مراجعينش پذيرايي مي‌کند و با برقراری ارتباط میان پناهندگان و نمایندگان شورای منطقه به آن‌ها کمک می‌کند تا محلی برای اقامت موقت در شهر پیدا کنند.این کشور همچنین محل قرارگیری هفت سایت میراث جهانی یونسکو است. این سازمان برای اطمینان از پیشگیری از ورود هرگونه آسیب به میراث فرهنگی، بیانیه‌ای صادر کرده که طبق آن خواستار احترام به کنوانسیون لاهه 1954 برای حفاظت از اموال فرهنگی در صورت اختلافات مسلحانه و دو پروتکل (1954 و 1999)، شده است.کمیته‌ي دیده بان موزه كه شاخه‌ای از CIMAM(کمیته بین المللی موزه‌ها و مجموعه‌های هنر مدرن) است، همچنین با سازمان‌های عضو اين كميته در اکراین تماس گرفته است تا در صورت نياز به آن‌ها حمایت عملی ارائه دهد.درگیری‌های مسلحانه‌ي جدید در ادامه‌ي انقلاب میدان در سال 2014 شكل گرفته‌اند كه منجر به سرنگونی رئیس جمهور ویکتور یانوکوویچ و در نهایت تصرف کریمه و شكل‌گيري دو گروه نظامی جدایی‌طلب جمهوری خلق دونتسک و جمهوری خلق لوهانسک هستند.طبق گزارش مجله‌ي وال استریت طی درگيري‌هاي انقلاب 2014، کارکنان موزه هنر ملی کیف محل خدمت‌شان را برای روزها ترک نکردند و تنها پس از ورود يك کوکتل مولوتف که از سقف شکسته وارد ساختمان شده بود، جا به جا شدند.وضعیت البته در دونتسک وخيم‌تر بود، جایی که موزه‌ي منطقه‌ای محلی دونتسک در اثر تأثيرات 15 مرتبه برخورد موشك ضد تانك، 30 درصد از مجموعه‌ي خود را  از دست داد. شورشیان دونتسک مجموعه‌ي مرکز ابتکارات فرهنگی Izolyatsia را غارت كرده و یک اثر هنری عمومی در مقیاس بزرگ را منفجر کردند.نویسنده‌ی مطلب: Sarah Casconeمنبع</description>
                <category>در آبیِ عمیقِ تیره</category>
                <author>در آبیِ عمیقِ تیره</author>
                <pubDate>Sun, 27 Feb 2022 00:54:09 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>