https://virgool.io/feed/@Javadkhoramshad خلاصه و خودمونی، می‌نویسم برات؛از آنچه که می‌خونم، میبینم و می‌شنوم. fa 2026-06-17 13:07:04 https://files.virgool.io/upload/users/739733/avatar/EdOVcN.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@Javadkhoramshad https://virgool.io/nazmeston/%DA%86%D8%B7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D8%B8%D9%85-%D8%B1%D9%88-%D9%BE%DB%8C%D8%AF%D8%A7-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-t7afacdcol8e همین اول کار قبل ادامه دادن، به نظم خودت از 1 تا 10 نمره بدهاگه نمره بالای 8 گرفتی ، این مقاله بهت کمکی زیادی نمی کنه. اما اگه نمره کمتر گرفتی، بمون و بخون چون مطالبی مفیدی برات نوشتم.قراره باهم یه سری روش یاد بگیریم که بهمون کمک می کنه تو زندگی نظم بیشتری داشته باشیمMental Contrastingروش اول اینجوریه که باید یه تضاد ذهنی بین شرایط امروزمون با شرایطی که میخوایم در آینده داشته باشیم ایجاد کنیم. یعنی بیایم با دقت نگاه کنیم امروز تو جایگاهی که هستیم چی کم داریم؟ چه تفاوت هایی با آینده ایی که برای خودمون تصور می کنیم وجود داره؟ حالا که این تفاوت هارو پیدا کردیم ، در جهت پر کردن این تفاوت ها و تضاد های موجود عمل کنیم.این روش بر این فرض بنا شده که تضاد موجود بین جایگاه امروزمون و جایگاه آینده انرژی حرکتمون به سمت آینده رو تامین می کنه.Implementation Intentionsروانشناسی به نام آنجلا داکورث، آزمایشی روی گروهی دانش آموز دبیرستانی انجام داد، آنجلا از همه دانش آموزان خواست نتیجه موفقیت در امتحان پیش رو را در ذهن خودشون تصور کنند، سپس کلاس را به دو گروه تقسیم کرد، گروه اول کاملا عادی امتحان خودرا دادند اما از گروه دوم خواست موانعی را که بر سر راه موفقیت آنها در امتحان وجود دارد را تصور کنند و سپس جملاتی را در ذهن خود بسازند که ممکن است به آنها درغلبه بر موانع کمک کند(هدف این بود برای افراد آمادگی ایجاد کند تا از قبل برای کنترل موانع پیش رو در ذهنشون راه حل داشته باشند)در انتها آنجلا داکورث متوجه شد گروه دوم 60 درصد بیشتر از گروه اول در پاسخ دادن به امتحان موفق بودنداین آزمایش داره به ما میگه اگر بتونیم قبل از شروع مسیر یا برنامه، مشکلات و موانع احتمالی رو تصور کنیم و برای اونها راه حلی در نظر بگیریم، شانس موفقیت بیشتری نسبت به دیگران داریمReduce Environmental Frictionیکی از بزرگترین عواملی که باعث میشه ما نظم خودمون و بشکنیم و از ادامه فعالیت صرف نظر کنیم اینه که مزاحمت های محیطی مثل نوتیفیکیشن تلفن همراه، صداهای متفرقه، وجود وسایل اضافه و ... باعث میشن تمرکز ما به هم بخوره ! خب حالا راهکارش چیه؟ خیلی ساده اس، فقط باید از قبل محیط خودمون رو طوری کنترل کنیم که موارد حواس پرت کن توی محیط وجود نداشته باشه، همین!Monitoring and Trackingیکی از موارد مهمی که باعث میشه ما به فعالیت خودمون روی نظم ادامه بدیم اینه که پیوسته خودمون رو نظارت کنیم و به نوعی قدم هایی که در مسیر داریم بر میداریم رو رصد کنیم، چرا؟ چون یادآوری همین پیشرفت های خیلی کوچیک باعث ترشح هورمون دوپامین در ما میشه و نتیجه اش میشه استمرار داشتن در مسیرنظم چیزی جز استمرار داشتن نیستMake it more Enjoyable and Energizingدر آخر هم باید به این اشاره کنم که انجام دادن کارها برای آدم خسته کننده اس، چاره کار کجاست؟ چاره کار اینه که به هر نحوی که بلدیم، فعالیت یا کار مورد نظرمون رو برای خودمون لذت بخش کنیم، یجوری که از انجام دادنش لذت ببریم.به طور مثال:اگه قراره مطلب خاصی آموزش ببینیم ، یار آموزشی برای خودمون پیدا کنیم برای فعالیتی که انجام میدیم، چالش هایی جزئی ایجاد کنیم اینطوری انجام دادن اون فعالیت برامون راحت تره و از اون حالت کسل کننده در میاد سعی کردم خیلی خلاصه و خودمونی برات بنویسم که خوندنش راحت تر باشه، اگر سوالی در رابطه با هریک از موضوعات بالا داشتید برام کامنت بزارید تا باهم دیگه راجبش گفت و گو کنیم جواد خرم شاد جواد خرم شاد Sun, 14 Jul 2024 14:06:55 +0330 https://virgool.io/@Javadkhoramshad/%DA%86%D8%B7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D9%88%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%85%D9%88%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA-%D8%B1%D9%88-%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%B1-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-tmlmvlwso86x اینترنت، یک حیون سرکشه، جوری توی زندگی مون رخنه کرده که جای اینکه ما اون و کنترل کنیم اون داره مارو کنترل می کنه و هر جا که دلش میخواد مارو میبره!حتما شده بخوای کنترل زندگیتو از دستش در بیاری و به دست خودت بگیری، اما ناکام موندی. اگه جزو این گروه از ادم ها هستی این متن می تونه بهت کمک کنه! قراره تو این مقاله باهم یاد بگیریم چطور از اینترنت درست استفاده کنیم.اینترنتدیگه الان همه ما میدونیم که اینترنت یه بخش مهمی از زندگی ما رو تامین می کنی و اصلا منطقی نیست که بخوایم از زندگی خودمون حذفش کنیم( به هرکی بگی باید اینترنت و از زندگیت حذف کنی خنده اش میگیره) واقعیتش اینه که اینترنت مثل همون چاقو اشپزخونه میمونه، مهم اینه که تو ازش چطور استفاده می کنی.وقتی با آدم ها صحبت می کنیم ازشون می شنویم که دلشون نمی خواد وقت زیادی رو تو اینترنت بگذرونن (اما خب نظر حداکثریشون اینه که دست خودشون نیست) انگار یه چیزی درونشون داره خودکار عمل میکنه (یادت بیاد از هر روز صبح که بعد از بیدار شدن اتومات میری سراغ گوشیت*) واقعیتش مقصر ما نیستیم، باید بهت بگم که این نرم افزار ها روش خودشون و برای گرفتن وقت ما دارن و متاسفانه موفق هم شدن و نتیجه اش برای ما چیزی نیست جز استرس، اضطراب، عدم تمرکز و خیلی چیزای دیگههمینجا لازمه به خودت بیای، ترازو بزار جلوت و اندازه بگیر، آیا این همه وقت گذروندن در دنیای مجازی ارزش افزوده ایی توی زندگی برات داره؟ اگه داره همینجا صفحه رو ببند، برو پی زندگیت .اگه هم که نداره همراهمون باش تا باهم بیشتر حرف بنزیم.اینترنت روح مارو می بلعهخب؟ شاید بپرسی قدم اول چیه؟ یا باید چکار کنیم؟حقیقت اینه که رفتار های من درآوردی نمی تونه جلوی این عادت های مخرب و بگیره و باید یه فکر و برنامه اساسی براش تدوین کنیمچطوری؟بیا تا بهت بگم:قدم اول:ببین راس اصلی و اون هدف غایی که برای خودمون باید بچینیم اینه که فعالیت های غیر دیجیتال رو نسبت به فعالیت های دیجیتال، در زندگی خودمون در ارجحیت قرار بدیم.یعنی چی؟یعنی تا جای ممکن کارهای غیردیجیتالو انتخاب کنیم. مثلا می خوای غذا سفارش بدی، به جای اینکه سریع نرم افزار انلاین سفارش غذارو بازکنی، بلندشو لباس بپوش و یه قدمی بزن تا رستوران غذاتو سفارش بده و برگرد( این شرایطو برای وقتی میگم که وقت تنگ نیست و اگه این کارو کنی لطمه نمی بینی اما خب منطقی باش یه وقتایی انلاین سفارش میدی و تا موقع رسیدن غذا تو اینترنت یا جلو تلویزیون میچرخی)یا مثلا تو دورهمی ها تلاش کن بازی های گروهی بدون گوشی انجام بدین، یا مهم تر از اون سعی کن بیشتر فیزیکی با دوستات ارتباط بگیری برای مکالمه کردن تا توی اپلیکیشن های مجازیخلاصه بگم اولویت اولت باید تصمیمات غیر دیجیتال باشه، مگر اینکه به دلایلی مجبور باشی.هدفمون اینه که یک فاصله ایی بین خودت و اینترنت ایجاد کنی و مغزت درک کنه راه های دیگری هم هست برای رسیدن به خواسته هاشقدم بعدی چیه؟قدم دوم اینه که:حالا که تصمیم گرفتی مسیرهای غیردیجیتال رو بر مسیرهای دیجیتال اولویت قرار بدی میرسیم به این موضوع که لازمه شروع کنی به چیدمان دوباره رابطه ات با اینترنت بر اساس نیازها و خواسته های شخصیت .یعنی چی این چیدمان دوباره رابطه با اینترنت؟یعنی اینکه برای نرم افزار های مورد نیازت که براساس اجبار شرایط کاری یا شرایط خانوادگی یا هرچیز دیگه که باید ازشون استفاده کنی بشینی قانون تعیین و تدبیر کنیمن لازم دارم روزانه پیام های کاری و بررسی کنمقانون بزار که سرساعت مشخص این کارو کنی نه هروقت که نوتیفیکیشن اومد براتلازمه با دوستان یا خانواده ات از شهر دیگه ارتباط بگیری یه تایم مشخص برای وویس کال یا چت برای خودت بزار (هدف اینه طوری نباشه که دل بخواهی یا هروقت حالش بود باشه)این دوتا قدم اصلی بود که باید سر لوحه قدم های بعدی باشیقدم های بعدی یه سری قوانین یا راهکارهایی که می تونه بهتون برای رسیدن به دو تا قانون اصلی کمک کنه رو نوشتم1- یادت باشه که هر نرم افزاری که جالبه و نظرت و جلب می کنه ، حتما مفید نیستمیخام بگم که برای نصب اپلیکیشن های گوشیت یه فیلتر شخصی داشته باش و آگاهانه انتخاب کن( هرچیزی رو نصب نکن)*** یادت نره این نرم افزارها از توجه شما پول در میارن، خودت رو وسیله درآمدزایی اونا نکن2- نرم افزارهایی که داری رو تا جایی که می تونی از روی گوشی پاک کن و از لپ تاپ یا کامپیوتر شخصیت استفاده کن.امیدوارم این راهکارهایی که برات به صورت خلاصه نوشتم بهت کمک کنه که یک نسخه بهتر از امروزت رو بسازی، اگر هم سوالی داشتی، همینجا برام کامنت کن و یا می تونی اسمم رو توی فضای مجازی سرچ کنی و اونجا بهم پیام بدی. جواد خرم شاد جواد خرم شاد Sat, 13 Jul 2024 22:15:33 +0330 https://virgool.io/@Javadkhoramshad/%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D8%B7%D9%81-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%AA-lghffnfrcv4e تا حالا براتون پیش اومده که از بیان حس خودتون صرف نظر کنید؟یا حستون رو به صورت دیگه ایی بیان کنید؟ به این فکر کردید که چقدر با حس های خودتون آشنا هستید؟متاسفانه ما آدم‌ها در طول زندگی فقط با تعریف چندتا از حس‌هامون آشنا میشیم یا در بهترین حالت تعداد زیادی از حس هامون و میشناسیم اما در بیان کلامی اون ها مشکل داریم.به طور مثال حتما براتون پیش اومده وقتی می‌خوایم از یک حس منفی درونی خود صحبت کنیم فقط می‌گوییم:«اعصابم خورده»در ارتباط‌هایمان چقدر می‌شنویم کسی بگوید:«غمگینم» «احساس حسادت می‌کنم» «سرخورده شدم» «حرف تو باعث رنج من شده‌است» در حالی که تفاوت بین این عواطف زیاد است. وقتی با بی‌حوصلگی همه را در سبدی که «اعصاب خورد» نام دارد می‌ریزیم روابطمان را با خود و دیگران خدشه‌دار می‌کنیم. نه خودمان درست می‌فهمیم چه حالی داریم و با آن چه باید بکنیم، نه دیگری می‌فهمد که با ما چه رفتاری داشته باشد.بسیاری از ما برای حس‌های خودمان هم آنقدر اهمیت قائل نیستیم تا آن‌ها را از یکدیگر متمایز کنیم؛ و به‌جای بیان آن‌ها از راه‌های دیگری برای نشان دادن آن‌ها پیش می‌رویم، یا از بدنمان استفاده می‌کنیم(اختلال روان‌تنی) و یا در رفتارمان احساساتمان را نشان می‌دهیم مثل: سریع رانندگی کردن، زیرپا گذاشتن قوانین، روی آوردن به اعتیاد و...بهتون پیشنهاد میکنم با خودتون تمرین کنید و قدرت این رو پیدا کنید که احساسات خودتون رو در روابط بیان کنید، در نهایت لازم می‌دونم به جنبه دوم این مسئله هم اشاره کنم، که در برابر بیان احساسات، باید گوش شنوایی هم برای «شنیده شدن» وجود داشته باشد."گوش شنوا یکدیگر باشیم" جواد خرم شاد جواد خرم شاد Wed, 11 Aug 2021 18:36:34 +0430 https://virgool.io/@Javadkhoramshad/%D9%85%D9%81%D9%87%D9%88%D9%85-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%DB%8C-yibl3yo7chxi "فردا""هفته بعد""همین هفته""همین ماه""چند لحظه صبر کن"مطمین باشید، اگر این مدلی با بچه‎‎‎ های خردسالتون صحبت کنید قطعا اون ها متوجه منظور شما نمیشن.درک چنین جمله هایی برای کودکان بسیار دشوار می باشد و جمله ایی مثل "بیست دقیقه دیگه راه می افتیم" درکش برای شما بزرگسالان کاملا راحت ولی چنین جمله ایی برای یک بچه سه ساله مثل این می مونه که باهاش با زبان چینی صحبت کنید، در حقیقت بچه ها جمله " الان می ریم" و خیلی خوب متوجه میشن.درک زمان برای کودکان کاملا ناشناخته است، و ما بزرگسالان باید بدانیم برای برقراری ارتباط بهتر با کودکانمان، در مسائل مربوط به زمان، چگونه با آن ها صحبت کنیم.معیارهای جایگزین زمان در دوران کودکیدر طول دوران کودکی تا آن هنگام که مفهوم زمان برای کودکان مبهم می باشد، ما بزرگسالان می توانیم از راه های مختلف کودکان را با برنامه زمانی آشنا کنیم.در طول دو سال اول زندگی، درک زندگی و جهان پیرامون برای کودکان، وابسته به معیارهای فیزیولوژیکی می باشد( وعده های غذایی، خواب، حمام و ...) به مرور زمان کودکان با " به زودی" و " منتظر ماندن" آشنا می شوند.آینده نزدیک و گذشته برای کودکان بالای 3 سال کاملا روشن است. آنها می توانند تفاوت بین " قبل" و " بعد" رو تشخیص بدهند( مثل قبل از خوردن غذا باید دست ها را شست)در سنین حدود 4 سالگی کودکان از کلماتی همچون " قبل"، " بعد"، " روز"، " صبح"، "شب"، " الان"، " بعدا" استفاده می کنند. اما مدت زمان سپری شده برا آنها مبهم است. در نتیجه گفتن جمله " بعد از اینکه پدر از سرکار آمد شام می خوریم"برای کودکان بهتر از بیان جمله " ساعت 8 شب شام میخوریم" می باشد. اغلب در همین دوران حدود 4 سالگی کودکان از والدین در رابطه با ساعت سوال هایی می پرسند، شاید چون استفاده والدین از ساعت را دیده اند و قطعا حس کرده اند که زندگی تحت تاثیر زمان می باشد. والدین باید به این نکته توجه کنند که به سوالات کودکان بر اساس درک بزرگسالان از ساعت و زمان پاسخ ندهند.در دوران مدرسه کودکان به مرور زمان با فصل ها، روز های هفته، مدت زمان ثانیه و ساعت و ماه های سال آشنا می شوند و بین 6 تا 8 سالگی می آموزند که چگونه ساعت های آنالوگ و دیجیتال را بخوانند. جواد خرم شاد جواد خرم شاد Mon, 14 Jun 2021 15:40:46 +0430