<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های کوچک علوی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@Kouchak</link>
        <description>پسر نویسندگی نوین فارسی</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-10 15:11:23</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/192094/avatar/SkhlrL.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>کوچک علوی</title>
            <link>https://virgool.io/@Kouchak</link>
        </image>

                    <item>
                <title>داستان من و رژیم کتوژنیک (1)</title>
                <link>https://virgool.io/@Kouchak/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%86-%D9%88-%D8%B1%DA%98%DB%8C%D9%85-%DA%A9%D8%AA%D9%88%DA%98%D9%86%DB%8C%DA%A9-1-awtlxzrtgl57</link>
                <description>شاید برای خیلی از کسانی که این مطلب رو میخونن اصلا قابل تصور نباشه که چطور امکان داره یک پسر در سن 26 سالگی با قد صد و هشتاد سانتی‌متر به وزن یکصد و هشتاد کیلوگرم (180KG) برسه ولی با شرمساری اعلام می‌کنم که من به این وزن رسیدم و جالب اینجاست که با وجود اینکه محدودیت زیادی رو حس نمی‌کردم اما الان تصور اینکه دوباره به اون وزن برگردم برام وحشت آوره.اما بریم سراغ رژیم کتوژنیک و اینکه چه اتفاقاتی بعد از اون برام افتاد. اواخر خرداد سال گذشته (99) بود که دیگه واقعا تصمیم داشتم یک بار برای همیشه از شر چاقی مفرط خودم رو خلاص کنم و برای آدم های تنبلی مثل من طبیعتا اولین گزینه‌ای که به ذهن می‌رسه عمل جراحی لاغریه و اعتراف می‌کنم که همیشه فکر میکردم روزی قراره عمل کنم و به همین خاطر هم خیلی اهمیتی به اضافه وزنی که بعضی وقت ها به ماهی پنج کیلو هم می‌رسید نمی‌دادم. این رو هم اضافه کنم که من کلا آدمی هستم که نمی‌تونم تقریبا هیچ کاری رو با برنامه ریزی جلو ببرم و ‌دوست دارم آزاد باشم، به همین دلیل هم بود که یکی دو بار بیشتر رژیم‌های مسخره‌ای رو که دکترهای لاغری میدن امتحان نکردم و همونطور که حدس می‌زنید نتیجه خاصی هم نگرفتم. خلاصه اینکه، چند روزی بود که به صورت خیلی بی برنامه و سردرگم شروع کرده بودم به کمتر غذا خوردن و پیاده‌روی کردن و به فکر این بودم که چطوری می‌تونم به یک استراتژی درست برای کاهش وزن برسم تا اینکه یه شب که داشتم توی اینستاگرام می‌چرخیدم دیدم یکی از ژورنالیست هایی که من خیلی وقته دنبالش می‌کنم و اون هم اضافه وزن نسبتا بالایی داره از مخاطب‌هاش درباره روش‌های کاهش وزن سوال پرسیده. وقتی جواب ها رو می‌دیدم متوجه شدم که چند نفری به رژیم کتوژنیک اشاره کردن و صفحه کتوزیست توی اینستاگرام رو بهش معرفی کردن. من برای اولین بار بود که اسم این رژیم رو می‌شنیدم و طبق معمول رفتم و توی اینترنت دربارش مطالعه و جست و جو کردم ببینم ماجرا از چه قراره. راستش اصلا تصور هم نمی‌کردم که من هم قرار باشه این رژیم رو بگیرم و برام یه تیری در تاریکی بود. توی صفحات فارسی یکی دوتا متن بود که از روی همدیگه کپی شده بودن و توی هر سایتی می‌رفتم همون مطالب تکراری رو می‌دیدم. یک مقدار که توی صفحات انگلیسی گشتم و به نتایج جالب‌تری رسیدم و فکر کردم شاید این رژیم بتونه برای من هم مناسب باشه اما هنوز مطمئن نبودم و نمی‌دونستم از کجا شروع کنم. بعد از اینکه صفحه کتوزیست رو توی اینستاگرام دنبال کردم و پست هاش رو خوندم دیگه تقریبا مطمئن شدم که این رژیم همون رژیمی هست که من می‌خوام و می‌تونم با این رژیم به خوبی کنار بیام. اونجا فهمیدم که یک کانال توی تلگرام هم دارن به همین اسم که فایل های صوتی آموزشی رژیم توی اون هست و با گوش دادن به اون‌ها میشه فهمید که چه کاری باید انجام داد. من هنوز البته نسبت به این رژیم و مضراتش شک و شبهه هایی داشتم، بنا بر این با یک پزشک تغذیه مشورت کردم و ایشون هم رژیم رو تایید کرد و من روز اول تیرماه سال 1399 رسما رژیم کتوژنیک رو شروع کردم و تا امروز که در آخرین روز از فروردین ماه 1400 هستیم تونستم بدون زحمت 45 کیلو وزن کم کنم و به مرور خودم رو به اون تناسب اندامی که مد نظرم هست نزدیک کنم.ادامه دارد...</description>
                <category>کوچک علوی</category>
                <author>کوچک علوی</author>
                <pubDate>Tue, 20 Apr 2021 03:51:14 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>مصائب کنش مدنی در ایران</title>
                <link>https://virgool.io/@Kouchak/%D9%85%D8%B5%D8%A7%D8%A6%D8%A8-%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-fiedhthpslbf</link>
                <description>مدت ها بود که دنبال فرصتی بودم تا شهروند مفیدی برای جامعه باشم ولی همیشه یک کار مهم تر از «شهروند مفیدی برای جامعه» بودن داشتم تا اینکه امروز با دیدن تارنمای پیوندها، ابری بالای سر من تشکیل شد که توش نوشته بود:«این بهترین فرصتیه که میتونی به خودت و دیگران اثبات کنی که تو هم میتونی مثل بچه های مردم که همیشه باهاشون مقایسه شدی یه کار مفید برای جامعت انجام بدی». خلاصه اینکه همچنان که به صفحه پیوندها زل زده بودم، اول به خاطر قصد ورود به سایتی با محتوای مجرمانه، جوری که بچه های بالا هم از توی وبکم لپتاپ منو ببینن از خودم خجالت کشیدم، اما بلافاصله تصمیم گرفتم در چارچوب قانون حقوق شهروندی خودم و دیگران را مطالبه کنم و وارد بخش گزارش ها و شکایات شدم؛ ناگهان دیدم توی سایت یک بخش با آیکون چراغ راهنمایی سبز هست با عنوان «درخواست رفع فیلتر»، گفتم ای دل غافل! یار در کوزه و ما گرد جهان میگردیم! ما اصلا قبل از این بیخود میرفتیم تو صفحه آذری جهرمی درخواست رفع فیلتر میکردیم، قانون گذار خودش برامون ساز و کار اعتراض هم تعیین کرده! خلاصه وارد شدم و با ژست شهروندی که قانون کشورش رو مثل کوه پشت سر خودش میبینه درخواست رفع فیلتر تارنمای youtube.com رو نوشتم، وقتی که دکمه ثبت درخواست رو زدم میخواستم سریع در لپتاپ رو ببندم و برم برای این کنش اجتماعی خودم رو چای و کیک مهمون کنم، اما... چشمتون روز بد نبینه! قانون گذار حتی اجازه نداد ثانیه ای از این کنش اجتماعی لذت ببرم و بهم گفت «درخواست رفع فیلتر تارنمای مورد نظر به علت کثرت محتوای مجرمانه امکان پذیر نمی باشد» و من مجددا خجالتم رو به وبکم لپتاپ نشون دادم!</description>
                <category>کوچک علوی</category>
                <author>کوچک علوی</author>
                <pubDate>Wed, 20 May 2020 06:18:37 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>احترام به زبان فارسی</title>
                <link>https://virgool.io/@Kouchak/%D8%A7%D8%AD%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C-wmjoasssjpcc</link>
                <description>آقای فردوسی سی سال زحمت نکشید که تحصیل کرده های امروز ما فارگلیسی صحبت کنن؛ اونقدری که من از دست این آدما حرص میخورم از گلی که تیمم توی وقت‌های اضافه میخوره ناراحت نمیشم. به نظرم اینایی که فارگلیسی صحبت میکنن دو دسته هستن؛ یه دسته اینایی هستن که با دیدن چندتا فیلم و سریال زبان اصلی دیگه فکر کردن خدای زبان انگلیسی هستن و چنان غرق در تصورشون هستن که فقط و فقط از «جیزس کرایس» مدد میخوان و «هولی شت» گویان با مشکلاتشون روبرو میشن! اینا همونایی هستن که قدیم بعد از دیدن فیلم های بروس لی توی مدرسه بچه‌ها رو با فنون شرقی کتک میزدن! اما یه عده هم هستن که «پترن» های ذهنشون کلا انگلیش شده و نمیتونن دیگه فارسی «تینک» کنن و هفتاد درصد واژه هایی که به کار میبرن واژه های انگلیسیه، از قضا اینا همون آدم‌های تحصیل کرده‌ی جامعه‌ی ما هستن و اگر فارسی را پاس بدارن ممکنه دیگه به صبحانه‌های استارتاپی و تدتاک ها راشون ندن! راستی یه گروه هم هستن که حیفه ازشون یاد نکنیم منظورم اونایی هست که به دانشگاه میگن «یونی»، به اینستاگرام میگن «اینستا»، بعضیاشون دیگه اینقدر سرشون شلوغه که به تلفن هم میگن «تل»، این گروه آخر دشمن زبان فارسی نیستن فقط صرفه‌جو هستن و باید همه کمک کنیم بهشون که این فنون صرفه‌جویی رو جاهای بهتری پیاده کنن!خلاصه که به فرهنگ و میراث خود احترام بگذاریم?</description>
                <category>کوچک علوی</category>
                <author>کوچک علوی</author>
                <pubDate>Fri, 15 May 2020 01:05:47 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>