https://virgool.io/feed/@Mah.mah fa 2026-06-16 06:09:00 https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg https://virgool.io/@Mah.mah https://virgool.io/@Mah.mah/%D9%BE%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B9%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-cpf1elfx2e5q پاسخ من؟ مجموعه‌ای از شاید ها انسان ها برای هرچیز دنبال یک جواب واحد هستند، یک قطعیت، نه یک احتمال.اما مگر میشود پاسخ این سوال را هم با قطعیت داد؟ ( معنای زندگی چیست؟ )مگر غیر از این است که این جهان بر پایه احتمالات استوار است؟احتمال میدهیم که فردایی باشد، احتمال میدهیم که پایانی باشد، و شاید همین احتمالات، پاسخ احتمالی این پرسش باشند.شاید هم پرسیدن این سوال، خود زندگی است.گاهی زندگی برای من یعنی همان لحظه‌ای که خسته از تمام وعده های فردا، روی پله های همین امروز می‌نشینم. در گذشته فکر میکردم معنا یک چیز بزرگ است، یک کشف اما حالا که می نگرم میبینم معنا گاهی همان نداشتن پاسخ است؛ همان مسیری که برای یافتن پاسخ می‌پیماییم. شاید هم خود سوال، معنا باشد؟!میان تمام این عدم قطعیت ها و احتمالات و شاید ها و تناقض ها... ما هنوز هستیم، و شاید هم زندگی همین عادت به بودن است.بودن، نه برای رسیدن، بلکه برای ادامه دادن. شاید رسیدن، خودش دروغ بزرگ باشد. شاید معنا، همین در راه بودن است، بی‌آنکه بدانی مقصد کجاست.معنای زندگی؟ نمیدانم..اما همین که هنوز میپرسم، یعنی هنوز هستم و بودن، شاید بزرگترین معنا باشد. مَهدیس مَهدیس Tue, 09 Jun 2026 12:28:43 +0330