<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های رامتین باغبان</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@MartinBaghban</link>
        <description>یک دیجیتال مارکتر که سازم می زنه.</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-04-14 21:03:42</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/159056/avatar/Mp1xg1.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>رامتین باغبان</title>
            <link>https://virgool.io/@MartinBaghban</link>
        </image>

                    <item>
                <title>حق ما نبود</title>
                <link>https://virgool.io/@MartinBaghban/%D8%AD%D9%82-%D9%85%D8%A7-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF-yyclhmrj7mh2</link>
                <description>ساعت 9 صبح است. ماشین را در نزدیکی محل کارم پارک می‌کنم که جنب یک کیوسک پلیس کلانتری‌ست. پلیس‌های جوان بیست و خُرده‌ای ساله‌ای را می‌بینم که مسلح به باتوم، در حال نشستن بر ترک موتور کلاه‌های ضدشورش بر سر می‌کنند. ناگهان تمام خاطرات تلخ سال 401 برایم زنده می‌شود و در گوشم می‌پیچد نیروی انتظامی حمایت حمایت...با این شعار به یاد می‌آورم که چقدر در طول زندگی‌ام پلیس ضد شورش دیده‌ام و احساس می‌کنم واقعا در دوره‌ی تاریخی و جغرافیای بدی به دنیا آمده‌ام. در بحبوحه‌ی جنگ دهه شصت به دنیا آمدم. دهه هفتاد رسیدیم به قتل‌های زنجیره‌ای و ماجرای حمله به کوی دانشگاه، پس از اون ماجراهای 88، آبان 98، شهریور 401 و امسال هم جنگ اسرائیل و حالا هم صدای مردم از وضعیت معیشتی و قیمت دلار در آمده است. در حالیکه متوجه می‌شوم تمام مغازه‌ها بسته‌اند، چند دقیقه‌ای بی‌حرکت می‌ایستم و به مغازه‌هایی که در مرکز شهر تعطیل هستند نگاه می‌کنم. به یاد انقلاب فرانسه می‌افتم و اینکه جایی از کسی شنیده بودم، وقتی یک مملکت بهم می‌ریزد که کسبه ناراضی باشن. پس از کمی پیاده‌روی به سمت شرکت، متوجه می‌شوم که طلافروشی‌ها نیز یکی در میان بسته‌اند. آنقدر قیمت طلا و دلار در ماه گذشته روند صعودی وحشتناکی داشته، که بهشان حق می‌دهم. حتی شریک عاطفی‌ام که در کار تولید مشغول است می‌گوید با این شرایط دیگر سفارش جدیدی قبول نمی‌کنیم تا ببینیم چه می‌شود.الان نمی‌دانم برای چه این حرف‌ها را می‌نویسم در حالیکه باید کارهای کسل‌کننده‌ی هر روزه‌ام را انجام دهم، برای درآمدی که وقتی به دلار حسابش می‌کنم می‌شود 215$! درآمدی که در هرکجای دنیا، حتی افغانستان خنده‌دار است. دلم به کار کردن نمی‌رود، اینستاگرام را باز می‌کنم، باز عکسی تاریخی وایرال شده است. این بار جوانی درمانده، کف خیابان نشسته است رو به پلیس‌های ضدشورش که تنها می‌تواند او را نظاره کنند. این بار انقلاب تونس در ذهنم تداعی می‌شود که منجر به بهار عربی شد.از مهاجرت هم خوشم نمیاد و دوست ندارم جایی غریب باشم. قبلا تجربه‌اش کردم. بنابراین به این فکر می‌کنم که انگار گریزی از این سرنوشت نیست. بقول گروس عبدالملکیان در کتاب سه‌گانه خاورمیانه: ما در خیابان‌ها سرگردانیم در سفارت‌ها سرگردانیم در مرزها سرگردانیم ما چون تکه‌های چوب بر دریا سرگردانیم و حتی نمی‌توانیم غرق شویم.با فکر دم کردن قهوه و آخرهفته‌‌ای که قرار است با پارتنرم به تئاتر و کنسرت بروم، خودم را برای برگشتن به کار متقاعد می‌کنم. شاید زندگی در ایران همین است. همین دلخوشی‌های کوچک بر روی امواجی متلاطم.دی ماه 1404</description>
                <category>رامتین باغبان</category>
                <author>رامتین باغبان</author>
                <pubDate>Tue, 30 Dec 2025 10:47:32 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>پس کی زندگی کنیم؟</title>
                <link>https://virgool.io/@MartinBaghban/%D9%BE%D8%B3-%DA%A9%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-yd07sxkwnvs3</link>
                <description>منتظر چی هستیم؟ من یک دهه شصتی ام. از وقتی چشم باز کردم جنگ بوده و اعتراض. الان که نصف یا نصف بیشتر زندگیم گذشته، می‌خوام به جد اعلام کنم «آقا مَن امیدی به درست شدن ایران که سهله، دنیا ندارم». بیایم روراست باشیم تاریخ این کشور همیشه همینطوری بوده. دنیا هم همیشه یه عده آدم بدذات داره که باعث بی نظمی و مشکل میشن و چه بسا سودشون تو همینه! اصلا انسان‌ها هرجا دور هم جمع شدن و تشکیل یک جامعه یا سازمانی دادن، شده توش فساد نباشه؟ نشده دیگه برادر من. آقا ما نخواستیم. من مدتهاست که تزم اینه:دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ  ای هیچ برای هیچ بر هیچ مپیچ  دانی که پس از عمر  چه ماند باقی  مهر است و محبت است و باقی همه هیچ (مولانا)البته ما آدما (از جمله خودم) خودخواه‌تر از اونیم که به مهر و محبت اکتفا کنیم، باید حالَم بکنیم و حرف من هم همینه. آقا من دیگه میخوام زندگی کنم...میخوام مَشتی پول در بیارم تو همین شرایط داغون و لذت ببرم. میخوام هر روز از حس کردن آفتاب روی پوستم، از دیدن پرواز پرنده‌ها، از صدای جیرجیرک‌ها، از شنیدن موسیقی و تکون دادن خودم لذت ببرم. از حس کردن تک تک ادویه‌های تو غذا... از غذا دادن به گربه ها و از بغل کردن عزیزانم. من دیگه مدتهاست ذهنمو به اخبار نمیدم. چون بسمه. چون بقول حافظ، سالها دل، طلب جام جم از ما می‌کرد، آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد.من اومدم رو این کره‌ی خاکی که تجربه کنم، لذت ببرم و آگاهیم رو افزایش بدم. من از قطار پر سرصدای دنیای شما پیاده میشم و می‌خوام بقیه‌ی راهو قدم بزنم...</description>
                <category>رامتین باغبان</category>
                <author>رامتین باغبان</author>
                <pubDate>Tue, 03 Jan 2023 01:21:01 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>آیا به آینده ی اعتراضات فکر کرده ایم؟</title>
                <link>https://virgool.io/@MartinBaghban/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B6%D8%A7%D8%AA-%D9%81%DA%A9%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%85-ygtxeh7wqix9</link>
                <description>به نام خدامن بعنوان یک جوان 35 ساله تحصیلکرده و اهل مطالعه می خواهم نظر خود را در مورد ادامه ی روند اعتراضات اعلام کنم. ممکن است بعضی از شما عزیزان ناراحت شده و با من قطع رابطه کنید، اما پیشنهاد می کنم بیاییم #آزادی را از خودمان شروع کنیم. همان آزادی که این روزها در خیابان ها فریادش را می زنیم، از همین توانایی شنیدن نظرات مختلف و مباحثه کردن شکل می گیرد. قطعا در این میان من هم از نظرات شما استفاده می کنم و دیدم را توسعه می دهم. آزادی و دموکراسی قبل از هر ضمانت قانونی، بستر فرهنگی لازم دارد و این اتفاق بتدریج رخ می دهد نه ناگهانی.شهروندان عزیز، من هم مثل غالب شما عزیزان بر محدودیت ها و مشکلات این مملکت واقفم و خشم شما را کاملا درک می کنم. خود من هم بارها از این مشکلات رنج کشیده ام. کشتار مردم عادی که صرفا تظاهرات می کنند، صد در صد محکوم و به دور از انسانیت است، مگر در مواردی که تهدید جانی در میان باشد. من هم قلبم از درگذشت حدیث نجفی و جوانان دیگر به درد آمد، اما فراموش نکنیم که شاید کشته شدن این عزیزان توسط عوامل نفوذی و در جهت دامن زدن به خشم عمومی صورت گرفته باشد.حال هدفم از نگارش این متن این است که بگویم، اعتراضات ما برای حذف قانون #حجاب_اجباری آغاز شد، اما مدتیست که کل مسائل زیستی ما در ایران را شامل شده است (که کمپین #برای سرمنشا آن بود). این «برایِ» ها اکثرا درست هستند، لیکن آیا بنظر شما یک شبه می توان این مشکلات را حل کرد؟ یعنی گمان می کنید اگر این حکومت سرنگون شود، تمام این مسائل حل می شود؟ تمام جملاتی با مضمون «دختر رو چه به این کارا...» از فرهنگ عامیانه پاک می شوند؟ آیا فکر نمی کنید حل مسائل اجتماعی نیاز به زمان و در برخی موارد «فرهنگ سازی» دارد؟ فکر نمی کنید کمی هیجان زده شده اید که گمان می کنید آخوندها بروند، تمام مسائل حل می شود؟پرسش من این است که واقعا با تداوم این اعتراضات به دنبال چه هستیم؟ اگر به دنبال سرنگونی نظام جمهوری اسلامی هستیم، چه جایگزینی برای آن داریم؟کدام رهبر مقتدر را برای اداره ی این مملکت می شناسید؟ شاهزاده پهلوی؟ ایشان حتی دختر خود را نتوانسته است رهبری کند! کافیست سری به پیج اینستاگرام «نور پهلوی» بزنید و میزان فرهیخته بودنش را دریابید. وی حتی معمولا در صفحه ی خود فارسی حرف نمی زند و گفته می شود همسری عرب دارد! در کل اگر شخصیت ولیعهد را در خور رهبری ایران می دانید، من شما را با خیال های فانتزی خود، تنها می گذارم.اصلاح طلبان هم از نظر بنده، یک حزب شکست خورده هستند. به آنها فرصت داده شد و آش دهن سوزی نبودند. غرب نشان داد که ملاطفت و گفتگو چندان هم سازگار نمی افتد. از اینها گذشته، هیچکدام از رهبران این حزب را من مقتدر نمی بینم.عزیزانم چرا به تاریخ جهان بی تفاوت هستید؟ کمی جستجو کنید که پس از سرنگونی رژیم های کشورهای مختلف چه اتفاقی افتاده است. از عراق گرفته که بعد از صدام و به لطف حمله ی امریکایی های دلسوز حقوق بشر (در کشوری که بیشترین نفت دنیا را دارد)، جنگ های داخلی صورت گرفت تا افغانستان و یا سوریه که تا مرز سرنگونی رفت ولی همین نقطه ضعف باعث شد تا میدان جنگ ترکیه، روسیه، اسرائیل و ایران شود. و حتی در میهن عزیز خودمان! تنها 2 سال بعد از انقلاب 57، جنگ ایران و عراق در گرفت.چه زمانی غرب یا هر ابرقدرتی، حسن نیتش را در خاورمیانه برای مردم ثابت کرده است؟ می شود مثالی برایم بزنید؟ بعد سوال من از شما اینست که چگونه انتظار دارید آنها به دادخواهی شما برسند؟ شما جای آنها باشید شرایط کنونی جنگ اوکراین که دارد دامنتان را می گیرد برایتان مهم تر است یا وضعیت حقوق بشر در ایران؟!کمی عمیق تر فکر کنیم!گذشته از این، شما وقتی با همسر خود مشکل دارید، جلوی غریبه ها با وی بحث می کنید یا در خفا؟ مگر نه این است که مشکلات خانواده و وطن را باید خودمان حل کنیم؟ حواستان نیست که دشمنان ایران به دنبال یک فرصت برای هرج و مرج هستند تا بخشی از خاک ما را جدا کنند. از جدایی طلبان کُرد گرفته تا پان ترک ها و از آن سمت پان بلوچ ها که نمونه ای از فرصت طلبی مسلحانه ی آنها را همین پریروز دیدید. می دانم شما به دنبال حق و حقوق شهروندی خود هستید، اما حواسمان باشد که از این آب گل آلود عده ای می خواهند ماهی بگیرند. وگرنه آذربایجان لشکرکشی نمی کرد تا مرز ایران و ارمنستان را از آن خود کند. امروز پان ترک ها و پان کردها از حمایت کامل اسرائیل برخوردار هستند، که توضیح این موضوع سر دراز دارد و تحقیق راجع به دشمنی اسرائیل با ایران را به خودتان واگذار می کنم.در نهایت شاید بپرسید راهکار چیست؟ چطور احقاق حق کنیم. پیشنهاد من اصلاح تدریجی و منطقیست. رئیس جمهور هم چندی پیش گفت از این به بعد مراکزی تشکیل می دهیم تا مردم انتقادات و پیشنهادات خود را بیان کنند. همین مساله ی حجاب اجباری، در خود ملت ایران حداقل 30% طرفدار دارد. اما خیزش اعتراضی شدید غالب مردم نشان داد که این قانون نیاز به اصلاح دارد. اگر اخبار ایران را هم گاهی دنبال کنید و فقط شبکه هایی که از دولت انگلیس و صعودی تغذیه می کنند را نگاه نکنید (اگر غیر از این است پس بودجه ی خود را بدون هیچ تبلیغی از کجا می آورند؟)، متوجه می شدید که وزیر ارشاد گفت، قبل از این وقایع ما در حال برگزاری جلساتی برای اصلاح گشت ارشاد بودیم و مطمئنا این قانون اصلاح خواهد شد.پس من فکر می کنم ما در حال حاضر به هدف خود که اصلاح قانون حجاب اجباری بود، دست پیدا کرده ایم. ادامه دادن این #اعتراضات_سراسری، چیزی جز ضرر برای ما نخواهد داشت. چرا که دیدید آلمان و امریکا اعلام کردند که به دلیل نقض حقوق بشر، می خواهند تحریم های جدیدی علیه ایران وضع کنند و این مساویست با بدبختی بیشتر من و توی شهروند. از این طرف محدودیت های اینترنت هم که کسب و کار بسیاری از ما را مختل کرده است.ممنون که این مقاله را مطالعه کردید. به امید ایرانی آباد و سربلند.ارادتمند - رامتین باغبان</description>
                <category>رامتین باغبان</category>
                <author>رامتین باغبان</author>
                <pubDate>Sun, 02 Oct 2022 01:46:47 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>روتر بومی با استانداردهای جهانی</title>
                <link>https://virgool.io/@MartinBaghban/%D8%B1%D9%88%D8%AA%D8%B1-%D8%A8%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-bqothskc6xnt</link>
                <description>روتر بومی ژرف پویان توسروترها برای انتقال داده و بسته‌ها بین شبکه‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند و به صورت کلی وظیفه‌ی هدایت ترافیک‌ها را در شبکه بر عهده دارند. دنیای شبکه، دنیای بسیار گسترده‌ای است و روز به روز به اهمیت آن افزوده می‌شود. شبکه‌های کامپیوتری متشکل از اجزا و تجهیزات متفاوتی هستند و به صورت کلی به دو بخش اکتیو و پسیو تقسیم می‌شوند. از ضروری‌ترین و مهم‌ترین تجهیزات در بخش اکتیو، انواع روترها و سوییچ‌های لایه دو و لایه سه هستند. از روتر به عنوان زیر ساخت یا هسته‌ی اینترنت نام برده می‌شود. در بین تجهیزات شبکه، روترها هوشمندترین تجهیزات به حساب می‌آیند.در سال‌های اخیر به دلیل رشد تکنولوژی و محدودیت‌های موجود در کشور، متخصصان داخلی با تکیه بر دانش و پشتکار، قدم در بومی‌سازی محصولات مختلف در حوزه‌ی شبکه‌های کامپیوتری گذاشته‌اند. یکی از مهمترین محصولات زیرساختی در این حوزه، روتر بومی و سوییچ بومی می‌باشد. به دلیل اهمیت بالا و حساسیت این محصولات در دنیای شبکه، بومی‌سازی این محصولات کمک چشمگیری در رفع مسائل امنیتی و عملکردی موجود می‌کند.محصولی بومی است که برای ساخت و تولید آن، تکنولوژی تولید و دانش فنی در اختیار تولیدکننده باشد و همچنین براساس نیاز مصرف‌کننده داخلی محصول را طراحی و بهبود دهد. به تجهیزی، روتر بومی اطلاق می‌شود که در کنار طراحی سخت‌افزار بومی، از سیستم عامل بومی نیز بهره ببرد. این روترها بایستی پشتیبانی کامل از تمامی استانداردهای موجود را فراهم کنند تا بتوانند با سایر محصولات موجود در زیرساخت شبکه‌ی مشتریان، انطباق و سازگاری داشته باشند.مزایای سوییچ بومی و روتر بومی- طراحی سخت افزار و نرم افزار در داخل کشور- امنیت بالا- پشتیبانی سریع و کامل و بلند مدت- قابلیت تغییر محصول با توجه به نیازهای خاص مشتری- دارا بودن گواهینامه‌های امنیتی و عملکردی معتبرمعایب روتر بومی و سوییچ بومی- قیمت مشابه با سایر برندهای متداول بازار در برخی از رده‌ها- تفاوت‌های اندک در خط فرمان و دستورات- عدم رقابت با محصولات دسته دوم refer- مقاومت کارشناسان فنی در استفاده از روتر بومی- عملکرد ضعیف محصولات بومی در سایر صنایع مانند صنایع خودروسازیبا توجه به دغدغه‌های امنیتی و همچنین محدودیت محصولات خارجی در ارائه پشتیبانی، وجود روتر بومی و سوییچ بومی در داخل کشور امری بسیار مهم و ضروری قلمداد می‌شود. باید به این نکته توجه داشت که هر محصول ارائه شده را نمی‌توان به عنوان روتر بومی دسته‌بندی کرد، زیرا همانطور که در بالا اشاره شد، محصول بومی باید در چارچوب‌های استانداردهای جهانی قرار گرفته و در کنار بومی‌سازی، هدف ، وارد کردن کمترین هزینه به خریداران محصول را دنبال کند.شرکت ژرف پویان توس - تولیدکننده انواع روتر بومی، سوئیچ لایه 3 و سخت افزارهای شبکه</description>
                <category>رامتین باغبان</category>
                <author>رامتین باغبان</author>
                <pubDate>Sat, 05 Feb 2022 13:06:04 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>گاهی فقط شوت کن!</title>
                <link>https://virgool.io/@MartinBaghban/%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D9%88%D8%AA-%DA%A9%D9%86-ghhpnyjtrfn2</link>
                <description>Photo by Sven Kucinic on Unsplashیادم میاد یه بار تو دوران دانشگاه واسه اولین بار تو عمرم منو کردن کاپیتان یه تیم تو زنگ ورزش. خیلی احساس خوبی داشتم چون همیشه دلم می خواست یه بارم من کاپیتان بشم. بازی شروع شد و تیم ما یک گل خورد. رسیدیم به دقایق آخر من صاحب توپ بودم پشت 18 و یک دفاع جلوم. تنها چیزی که می دونستم این بود که واااقعا دلم می خواد گل بزنم! واسه همین یهو از همونجا شوت کردم و توپ از لای پاهای دفاع سریع رد شد و دروازبان غافلگیرانه گل خورد. انقدر لذت بردم ازین گل که هنوز با گذشت 11 سال یادم مونده.من کلا آدم کمال طلبی بودم و همه چی باید با مقدمات و اصولی انجام میشد. تا اینکه هرچی بزرگتر شدم دیدم که خیلیا ضعیفتر از من یه کارایی رو دارن انجام میدن و به جاهای خوبی هم رسیدن! مجموعه ای از این مشاهدات و استفاده از دوره ی آموزشی مفید کمال طلبی منفی دکتر شیری باعث یه تغییر بزرگ در من شد. الان حدود یک ساله که خیلی دو دوتا چارتا نمی کنم واسه انجام بعضی کارا و سریع انجامش میدم. قبولم می کنم که کارم نقایصی داره ولی فهمیدم که بخش بزرگی از یادگیری در حین انجام کار اتفاق میفته. مثلا من که کارم ساخت ویدیو هست کارم رو منتشر می کنم و از دیگران فیدبک می گیرم تا بهتر بشم. در حین این فرایند هم چیزای جدیدی یاد میگیرم که قبلا فکرش رو هم نمی کردم. حالا می خواستم بگم که گاهی مثل اون مسابقه که من چیزی برای از دست دادن نداشتم، تنها کاری که باید بکنی اینه که با جرات تمام شوت کنی. اگه یه نفر رو دوس داری بهش رو در رو بگو ازت خوشم میاد به این دلیل و آن دلیل. اگه یه کاری رو مدتهاست می خوای انجام بدی و منتظری شرایط اوکی بشه، تعلل بسه دیگه شوت کن، انجامش بده، قرار نیست کن فیکون بشه! در اکثر اوقات نهایتا یه اشتباه کوچیکی کردی که منجر به یادگیریت شده. تنها حیطه ای که این شوت کردن رو پیشنهاد نمی کنم چون خودم ضربشو خوردم، راه اندازیِ یک کسب و کاره یا وارد شدن با کله تو یه رابطه. این مسائل انقدر بزرگن که نیاز داره قبلش خوب فکر و بررسی انجام بدی و برنامه ریزی داشته باشی. اما وقتی برنامه ریزی کردی و همه ی ابعاد موضوع رو سنجیدی، فردا دوباره به چرایی ماجرا فکر کردن کار عبثیه و منجر به در جا زدن میشه. یک بار که تصمیم به کاری گرفتی دیگه دوباره بررسیش نکن. برو جلو مثل یه فوروارد مثل یه کاپیتانی که تیمش زندگی خودشه و گاهی جراتمندانه شوت کن و موفقیت رو طلب کن. اشتیاقتو به دنیا نشون بده تا دروازه ها برات باز بشن.</description>
                <category>رامتین باغبان</category>
                <author>رامتین باغبان</author>
                <pubDate>Sun, 29 Mar 2020 18:59:07 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>