https://virgool.io/feed/@MinaMN fa 2026-06-20 09:44:29 https://files.virgool.io/upload/users/153746/avatar/3ozUwq.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@MinaMN https://virgool.io/@MinaMN/%D9%86%DB%8C%D8%A7%DB%8C%D8%B4-nlznxutnzzb3 آیا هیچگاه در دل شب،دور از هیاهوی زندگی به آسمان پرستاره نگاه کرده اید؟و روح شما به عظمت و زیبایی آن مجذوب شده است؟این احساس احترام و ستایش به عظمت و زیبایی و اظهار خضوع و تسلیم در برابر خالق آن نیایش نامیده می شود.نیایش، ارتباط قلبی انسان است با ذات عالم هستینیایش، راز و نیاز درونی انسان است با کمال مطلقنیایش، کشش روح است به سوی کانون غیر مادی جهاننیایش، پرواز انسان است به سوی پروردگار عالمنیایش، منحصر به انسان ها نیستتمام موجودات عالم در نیایشی بزرگ شرکت دارند هر یک به زبان خود خدا را تسبیح می کنند.شعله شمع خود نیایشی استو سوختن پروانه،نیایشی دیگر....خنده ی معصوم کودک نیایشی است و مهرِ پاک مادر نیایشی دیگر....نیایش، یک مسیر روحانی و مکاشفه درونی است،که در آن عصاره ی وجود آدمی می جوشد،می سوزد،به روح مبدل می شود به فراخنای عالم هستی بالا می رود و در وجود کل، حل می گردد.آدمی قلب داردکه مرکز احساس عرفانی و ارتباط با کانون نامرئی حیاتو درک زیبایی است،این قلب با محصولات عقل سیراب نمی شود،نیایش، لطیف ترین و عمیق ترین نیاز فطری قلب است.هنگام نیایشپرده های ضخیم عالم محسوساتاز روی قلب به کناری می رودو مشعل فروزان روح آدمینور افشانی می کند.نیایش، آرامش ضمیر می آوردنفس را تصفیه می کندروح را انبساط می دهدایجاد نشاط می کندو ظرفیت وجود انسان را از کمال مطلق لبریز می نماید.در میان نیایش ها نیایش عشاق، شوری دیگر دارد.در میان عشاق عالم نیز،علی(ع) جایگاهی خاص دارد. علی(ع) مظهر کمال و عشق و انسانیت،آنچنان عاشقانه راز و نیاز می کندکه دل آدمی آب می شود،آن همه قدرت و شجاعت با آن همه خضوع و بندگی آن همه شور و عشق،با آن همه ترس از فراق......راستی که ما فوق طاقت بشری است.اگر پیرزنی ضعیف،که قدم به دروازه مرگ نهاده است،از ترس و وحشت در مقابل خدای تضرع کند،چندان تعجب آور نیست.یا بیچاره ی مضطری که جبر زمان بی رحمانه خروش کرده است" اَمَّن یُّجیبُ" بگوید....باز هم قابل درک استولی آنجا که قدرتمند ترین و بی نیاز ترین مرد روزگاراز شب تا به صبحخاضعانه راز و نیاز می کند و می گرید،قابل فهم بشری نیست.علی فریاد میزند:"خدایا من به خاطر ترس از جهنمت تو را نمی پرستمبه بهشت تو نیز طمعی ندارمتو شایسته پرستشیو محرک من فقط عشق به تو است."علی تاجرپیشه نبود که با خدای خود معامله کندو در ازای عشق پاداشی بخواهد،عشق، شیرازه حیات و هستی او بود و بدون عشق نمی توانست زنده بماند.مقدمه ای به نوشته شهید چمرانبر کتاب " دعای کمیل، با ترجمه ی شهید دکتر مصطفی چمران" computer engineer computer engineer Thu, 06 May 2021 16:19:22 +0430