<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های نشریه اسوه هیئت عاشقان ثارالله دانشگاه علوم پزشکی تبریز</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@Osveh</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-04-15 02:51:59</pubDate>
        <image>
            <url>https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg</url>
            <title>نشریه اسوه هیئت عاشقان ثارالله دانشگاه علوم پزشکی تبریز</title>
            <link>https://virgool.io/@Osveh</link>
        </image>

                    <item>
                <title>قرارداد ایران و چین</title>
                <link>https://virgool.io/osvehjournal/%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%81%D9%82-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%DA%86%DB%8C%D9%86-bsfe9pzlamah</link>
                <description>بهمن ماه ۹۴ و در جریان سفر رئیس‌جمهور چین به ایران موضوع سند راهبردی ۲۵ ساله مطرح می‌شود؛ تا اواخر سال ۹۷ متأسفانه از طرف دولت ایران تحرک چندانی در این باره مشاهده نمی‌شود (احتمالاً دولت همچنان تصور می‌کرد از آمریکا و اروپا نهایتاً آبی گرم خواهد شد). اما شهریور سال ۹۸ و همزمان با حضور آقای ظریف در پکن اعلام می‌شود که ایران پیش‌نویس اولیه دربارهٔ سند ۲۵ ساله را به مقامات چینی ارائه خواهد کرد. دولت چین با اخذ این پیش‌نویس و با پذیرش چارچوب آن، نکاتی دربارهٔ آن نوشته و پیش‌نویس دومی به ایران ارائه کرده و ایران نیز با اعمال نظرات خود پیش‌نویس سوم را تهیه کرده است و آنچه در جلسهٔ اخیر هیئت دولت تصویب شده همین پیش‌نویس سوم بوده است که احتمالاً یک دور دیگر دادوستد پیش‌نویس‌ها قبل از توافق نهایی در کار خواهد بود.اکنون با تصویب پیش‌نویس سوم در هیئت دولت گمانه‌زنی‌های زیادی درباره این توافق در فضای رسانه‌‌ای کشور مطرح شده و جناح‌های سیاسی مختلف بر اساس نگرش خود به قضاوت دربارهٔ آن پرداخته‌اند. در این فرصت، چند نکته به نظر می‌رسد که حائز اهمیت بوده و باید به آن‌ها توجه کرد.در روابط بین‌الملل، دولت‌ها، توافقات فی‌مابین را بر مبنای منافع ملی خود تنظیم می‌کنند و سعی بر این است که بیشترین منفعت و کمترین ضرر از توافق انجام گرفته با دولت مقابل بدست آید. با توجه به تجربهٔ ناموفق برجام، دولت یازدهم باید تا جایی که می‌تواند جانب احتیاط را رعایت کند. البته این نکتهٔ مثبتی است که دولت بالاخره تصمیم گرفت که خارج از برجام به سمت توافقات دوجانبه با کشور‌های مشترک‌المنافع حرکت کند و به قول خودش منتظر گلابی‌های برجام [که معلوم نیست اصلاً وجود خارجی داشته باشد یا نه!] نماند.یکی از روزنامه‌های زنجیره‌‌ای درباره این توافق تیتری با عنوان «چرخش به سمت شرق» زده بود. چین شاید در نگاه ایدئولوژیک اشتراکات کمی با جمهوری اسلامی داشته باشد اما آنچه که مهم است منافع مشترکی است که دو کشور را به سمت یک توافق حرکت می‌دهد. ضمناً که در قطعنامهٔ اخیر شورای امنیت علیه کشورمان، چین یکی از دو کشوری بود که به قطعنامه رای منفی داد و این نشان از نزدیک شدن دو کشور به همدیگر است. کشور چین یک کشور قدرتمند و صاحب تکنولوژی و اقتصاد قوی در عرصهٔ جهانی بوده و همچنین یک کشور پرجمعیت است که از این جهت یک بازار بزرگ برای کالاهای ایرانی به شمار می‌رود. با توجه به اهمیت این توافق، همدلی بیش از پیش مسئولین از دولت تا مجلس مورد نیاز است؛ زیرا این توافق هر منفعتی که داشته باشد همهٔ ملت از آن بهره‌مند خواهند شد و هر ضرری که داشته باشد متوجه همه است.در توافق پیش رو باید حتماً این نکته را در نظر داشت که امتیازاتی که احیاناً به طرف مقابل داده خواهد شد بر خلاف منافع ملی و جهت حرکت انقلاب نباشد. بر اساس پیش‌نویس منتشر شده دولت چین مایل به سرمایه گذاری در صنعت نفت و گاز و حمل و نقل عمومی کشورمان است. با توجه به فناوری‌های موجود در چین در این دو حوزه، ایران منافع بسیاری می‌تواند از این توافق در حوزه‌های نامبرده کسب کند. البته جزئیات توافق هنوز مورد بحث بوده و تا توافق نهایی مذاکرات بسیاری باید انجام بگیرد.یک نکتهٔ جالب توجه دیگر در این رابطه ناراحتی وزارت امور خارجهٔ آمریکا از توافق احتمالی پیش رو است؛ به طوری که در صفحهٔ اینستاگرامی خود توافق پیش رو را ترکمانچای دوم نامیده است. آمریکا فکر می‌کرد که بعد از خروج از برجام و اعمال شدیدترین رژیم تحریم‌ها علیه ایران هیچ کشوری به سمت همکاری با ایران نمی‌رود؛ لذا مطرح شدن توافق ایران با چین آن هم به مدت ۲۵ سال یک شکست برای آمریکا در منزوی کردن ایران است. فارغ از آن که منافع ملی ایران هیچ ربطی به آمریکا نداشته و آن‌ها حق دخالت در امور داخلی ایران را ندارند اما همین ناراحتی و عصبانی آن‌ها به عنوان دشمن اصلی ملت ایران از این توافق نشان‌دهندهٔ مسیر درست ایران می‌باشد؛ منتها به شرطی که دولت ایران در این توافق هوشمندانه عمل کرده و حتماً نظر کارشناسان را در توافق نهایی مد نظر قرار دهد. این توافق در صورت اجرایی شدن می‌تواند یک الگو و مشوق برای دیگر کشور‌ها در راستای همکاری با جمهوری اسلامی شود. همچنین به ایران نیز کمک می‌کند تا رژیم ظالمانه تحریم‌ها را دور زده و میانبر‌های اقتصادی برای خود در عرصهٔ بین‌الملل ایجاد کند.با توجه به تلاش کشور‌ها برای پایان دادن به سلطهٔ دلار بر عرصهٔ اقتصاد جهانی، پیمان‌های مالی دو جانبه بین کشور‌ها بر مبنای ارز‌های ملی نیز می‌تواند به تقویت جایگاه ارز هر کشور در مقابل دلار بینجامد که این نیز می‌تواند یکی دیگر از مزیت‌های توافق با چین باشد و ارزش ریال ایران را بالاتر ببرد. امیدواریم این توافق با هوشیاری مسئولین امر در وزارت امور خارجه و دولت تبدیل به یک تجربه موفق در عرصهٔ دیپلماسی شده و منافع اقتصادی سرشاری را برای کشور به دنبال داشته باشد.برای دانلود شماره ۴ نشریه اینجا کلیک کنید</description>
                <category>نشریه اسوه هیئت عاشقان ثارالله دانشگاه علوم پزشکی تبریز</category>
                <author>نشریه اسوه هیئت عاشقان ثارالله دانشگاه علوم پزشکی تبریز</author>
                <pubDate>Wed, 15 Jul 2020 12:21:57 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>برنامه‌ریزی</title>
                <link>https://virgool.io/osvehjournal/%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87%D8%B1%DB%8C%D8%B2%DB%8C-le6wus1u37nr</link>
                <description>در نشریۀ شمارۀ قبلی به قوۀ اراده اشاره و راه‌های تقویتش رو گفتیم. در این شماره قراره دربارۀ برنامه‌ریزی حرف ‌بزنیم.حتماً این الفاظ برای شما آشناست: «فلانی چون تو بسیج فعالیت می‌کنه نمراتش افت کرده»، «هیئت نرو درست عقب میفته»، یا «اینکه من کار دارم نمی‌تونم بیام جلسه سخنرانی». همۀ این‌ها یک مفهوم مشترک دارن که ما نمی‌تونیم در کنار درس و دانشگاه به کارهای دیگه‌ای مشغول بشیم. اما ما در اطرافمان می‌بینیم کسانی هستند که هم در دانشگاه خوب درس میخونند و هم به کارهای دیگه مثل ورزش و مجالس مذهبی میرسن. وقتی از این دسته دانشجوها نحوه این کارهاشون رو می‌پرسیم جواب میدن: «با برنامه‌ریزی همه این‌ها عملی میشه.» بله ما با برنامه‌ریزی صحیح می‌تونیم به همه کارهایمان برسیم و هیچ موقعی، وقت کم نیاریم.بعد از اینکه اهمیت برنامه‌ریزی رو احساس کردین، میخوام براتون از کلام نورانی معصومین شاهد بیارم تا به اهمیت برنامه‌ریزی ایمان بیارین.حضرت علی(ع) به امام حسن(ع) و امام حسین(ع)، (و همه فرزندانش و هرکسی که وصیّت‌نامۀ حضرت به دستش میرسه) وصیّت کرد: «اوصیکما...بتقوی اللّه و نظم امرکم: شما دو نفر را به تقوای الهی و نظم و برنامه‌ریزی در کارها سفارش می‌کنم.» در این زمینه رسول خدا(ص) فرمود: «الامور مرهونةٌ باوقاتها: هر کاری در گرو زمان خودش است.» از طرفی اگر برای کاری فرصت داری و با برنامه‌ریزی در زمانش انجام ندادی دچار حزن و اندوه می‌شوی.در این باره پیامبر اکرم(ص) فرمود: «اضاعةٌ الفرصة غصّةٌ: ضایع کردن فرصت (در مسیر غیر صحیح) غصّه می‌آورد»حالا که دلمون با کلام نورانی معصوم منور شد یه تعداد نکته در مورد برنامه‌ریزی براتون می‌نویسم.اول اینکه از تجربیات خودتون تو گذشته و صد البته تجربیات اطرافیانتون استفاده کنین چرا که مولای علی(ع) می‌فرمایند: « تجربه‌ها بهترين آموزگارند.»دوم نوع تقسیم بندی زمان هست که نباید نه از این ور بوم افتاد نه از اون ورش. امام رضا (ع) درباره می‌فرمایند: «کوشش نمائید اوقات روز شما چهار قسمت باشد؛ ساعتی برای عبادت و خلوت با خدا، ساعتی برای تأمین معاش، ساعتی برای همفکری و همدلی و مشورت و گفت و گو با برادران مورد اعتماد و کسانی که شما را به عیوبتان واقف می‌سازند و در باطن نسبت به شما خلوص و صفا دارند و ساعتی را به تفریحات و لذائذ خود اختصاص دهید و از مسرت و نشاط ساعت تفریح نیروی انجام وظائف ساعات دیگر را تأمین نمائید.»توجه به این نکته هم خیلی مهمه که توی کارهاتون اهم و مهم داشته باشید. ما نمی‌تونیم به همۀ کارهایی که مد نظر داریم بپردازیم چون که وقتمون برای همۀ کار‌ها کفاف نمیده؛ پس لازمه که بدونیم کدوم کار رو الان و کدوم کار رو بعداً باید انجام بدیم. امام علی(ع) هم در این بحث میگه: «کسی که به کارهای گوناگون بپردازد خوار شده پیروز نمی‌گردد.»و نکتۀ آخر اینکه آرمان‌گرا نباشید و متناسب با وقت و توانایی خودتون برنامه‌ریزی کنید. در غیر این صورت نمی‌تونید اون برنامه‌ریزی رو عملی کنید و قوۀ ارادتون (که خیلی مهمه) مخدوش میشه. والسلام </description>
                <category>نشریه اسوه هیئت عاشقان ثارالله دانشگاه علوم پزشکی تبریز</category>
                <author>نشریه اسوه هیئت عاشقان ثارالله دانشگاه علوم پزشکی تبریز</author>
                <pubDate>Wed, 01 Jul 2020 11:39:21 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>جوکر و آنارشیسم کور</title>
                <link>https://virgool.io/osvehjournal/%D8%AC%D9%88%DA%A9%D8%B1-%D9%88-%D8%A2%D9%86%D8%A7%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%B3%D9%85-%DA%A9%D9%88%D8%B1-uhacieul2mww</link>
                <description>31اوت 2019 بود که منتشر شد و هیاهیوی عجیبی در دنیا به راه انداخت. با اینکه آمریکا در سال حدود 900 فیلم ساخته و روانه بازار می‌کند فقط تعداد انگشت‌شماری از آن‌ها باید دیده‌شوند و به عبارتی دیگر خواسته و ارادۀ کمپانی‌های بزرگ فیلم‌سازی هالییوود است که دنیا مجبور به تماشای برخی از آن‌هاست. سرمایه‌داران و صاحبان کمپانی‌های فیلم‌سازی که خودشان در وال‌استریت حساب مالی دارند و یا صاحبان کارخانه‌های اسلحه‌سازی‌اند. عموم این افراد یهودی و از اصلی‌ترین افراد شاخص در نظام سرمایه‌داری ایالت متحده آمریکا حساب می‌شوند و در این اندیشه‌اند تا افکار و آرمان‌های بشریت را کانالیزه کرده و آن‌ها را در لباس «رویای آمریکایی» در آورند، و تا حد زیادی هم موفق شده‌اند.جوکر را هم باید در زمرۀ فیلم‌هایی قرار داد که دنیای خودش را نه در سالن‌های تاریک و بسته سینما که بعد از تماشا و در جامعه‌ها می‌سازند. باید در زمرۀ فیلم هایی قرار داد که برای تماشا نیستند؛ بلکه جهانی ماوراء خودآگاه ما خواهند ساخت که نمی‌توانیم از آن فرار کنیم. شاید کسی در آن زمان نمی‌توانست درک کند چه جهانی بعد از فیلم آفریده خواهد شد اما وقتی این روز‌ها به تظاهرات مردم آمریکا که با مرگ وحشتناک جورج فلوید،سیاه‌پوست آمریکایی،کلید خورد و اکنون در سراسر ایالت‌های آن تسری یافته‌است، نگاهی می‌اندازیم، صحنه‌های مشابهی در ذهن ما تجسم می‌یابد که گویی آن‌ها را جایی دیده‌ایم؛آری ،در سکانس پایانی فیلم جوکر و صحنه‌هایی از اغتشاش عمومی در حمایت از قهرمان دلقکشان.فارغ از تحلیل فنی فیلمنامه اثر و تکنیک کارگردانی آن،در این مقاله قصد داریم به جنبه‌های جامعه‌شناسی و سیاسی فیلم بپردازیم. «جورج هواکو» مؤلف و نظریه‌پرداز غربی در نظریه‌‌ای در مورد جامعه‌شناسی سینما معتقد است که سینما به عنوان یک مدیوم یا رسانه جدی، تم‌های اجتماعی، فرهنگی و به طور کلی تم‌های خودش را از جامعه اخذ می‌کند و سینما و سینماگر آن‌ها را پرورش می‌دهد و در قالب فیلم و سریال با مختصات فرمی و خاص خودش می‌ریزد. بعد از پرروش در قالب فیلم، به جامعه بر می‌گرداند و دیالکیتک فضای اجتماعی از یک سو و فیلم و فیلمسازان از سوی دیگر به وجود می‌آید که تأثیرگذاری فیلم در اینجا معنا پیدا می‌کند. یکسری تم‌هایی در عرصۀ اجتماع وجود دارد که اساساً در مایه ساخت فیلم‌های سینمایی استفاده می‌شود و بعد از آن با تأثیرگذاری بیشتری در جامعه مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد. در مورد فیلم جوکر نیز همین اتفاق افتاده است و آن چیزی که روزی به عنوان آشوب و آنارشیسم در جامعه وجود داشته به درون فیلم آمده است و بعد از آن دوباره به جامعه بازگشت پیدا کرده است اما با تأثیرگذاری دوچندان؛ قطعاً در مورد این فیلم نیز همین اتفاق افتاده است.در واقع،سازندگان فیلم برآنند تا اعتراضات مدنی مردم آمریکا که برخاسته از حس آزادی‌خواهیشان برضد نظام نئولیبرالیسم حاکم در این کشور است، به نوعی به سمت هرج و مرج اجتماعی بکشانند و به آن‌ها القا کنند که اعتراض به رژیم سرمایه‌داری که نماد آن در فیلم «توماس وین» یا همان پدر بتمن است، به جایی نخواهد رسید و آنارشیسم برآمده از احساسات مردم سرانجام کور خواهد شد.فیلمساز، تاد فیلیپس، از ابتدای فیلم با میزانسن خاص و حرکت دوربین حول شخصیت اصلی، قصد دارد در مخاطبان حس سمپاتی نسبت به «جوکر» به ظاهر آنتاگونیست، ایجاد کند و گویی جلوه کند که انگار این شخصیت، فردی نقاب زده بر چهره‌های مخفی خودشان است؛ سپس در ادامه به تدریج «آرتور فلک» با توجه به خلقیاتش متوجه می‌شود، کشتن تنها چیزی است که به او حس مقصود، معنا و زیبایی می‌بخشد، حالتی که آرتور با یک رقص گناه به مخاطبان منتقل می‌کند. در واقع این رقص زیباشناسی حس کشتن را در مخاطب به شدت تحریک می‌کند و او را به آنارشی می‌کشاند. در پایان، وقتی پدر و مادر بروس وین کشته می‌شوند او باید مشغول ناله و زاری باشد، اما کارگردان با تراولینگ عامدانه دوربین، همه چیز را به آینده و به اعتلا رسیدن بروس وین (بتمن) واگذار می‌کند. اما برای این پروسه نجات، زمان بسیاری زیادی برای بزرگ شدن بتمن نیاز دارد. در واقع منجی این جامعه پس از مرگ توماس وین، فرزند سرمایه‌دار اوست و این تصویر تصدیق می‌کند که جوکر فیلمی در جهت پیروزی نظام نئولیبرال آمریکاست. نئولیبرالیسم به تعبیر نظریه‌پردازان فرانکفورت، نوعی از توتالیتاریسم تمام عیار و یک ایدئولوژی تمامیت‌خواه است.این ایدئولوژی تمامیت‌خواه با منطق یکدست‌ساز خودش در راستای سلطۀ قشر بسیار کوچک سرمایه‌دار، در انبوه توده‌های مردم است و هر مانعی را که بر سر راه خودش ببیند با خشونت هرچه تمام‌تر سرکوب می‌کند؛ این سرکوب و خشونت  با کمک ابزارهای مختلف رخ می‌دهد: رسانه‌ها، پلیس، سیستم نظامی، ارتش، نظام آموزش، تبادل نمادین و همه ابزارهای سخت و نرمی که سرمایه‌داری مدرن که شکل متأخر آن نئولیبرالیسم است توانایی بهره‌گیری از آن را دارد. اما مسئله اینجا است که فضای رئال آمریکا اساساً فضای فیلم نیست و تفاوت جنبش اجتماعی که داریم می‌بینیم با فیلم، در این است که پایان در اینجا لزوماً در دست سرمایه‌داری مدرن و لیبرالیسم نیست و فضای کاملاً رئال است که در آن فرد خشونت کف خیابان را که ناشی از نژادپرستی و تعارض طبقاتی است را از نزدیک لمس می‌کند و این با پایان فیلم که زیرکانه بخواهد به نفع سرمایه‌داری پایان یابد همسو و همراه نیست. در نهایت در ذهن مخاطب فیلم یک مقایسه رخ می‌دهد که قاعدتاً فضای واقعیت و ریالیتی خودش را بر فرد و توده‌ها تحمیل می‌کند و قاعدتاً جوکریسم به معنای دقیق کلمه اتفاق نمی‌افتاد.اما جادارد در اینجا نگاهی بیندازیم به تاثیر جوکر در جهان سوم؛ مخرج مشترک با جهان سوم این است که دیگر سرمایه‌داران در اینجا نیستند اما آنارشیست‌ها حضور دارند که تحت فشار اقتصادی و اجتماعی شورش کردند. نقش جوکر دقیقاً اینجا ظاهر می‌شود؛ کاراکتری که در ابتدای امر بی‌خاصیت است ولی توسط دستی که او را در جای خاصی قرار می‌دهد می‌تواند نقش بسیار مهمی ایفا کند. این نکته درباره جهان سوم نیز می‌تواند مصداق داشته باشد؛ اینکه دستی از بالا چنین کاراکتری را در جهان سوم برای جابجایی قدرت قرار دهد. در کشورمان، ایران، نمونه ای از تظاهرات آنارشیستی را در آبان ۹۸ مشاهده کردیم. در این اغتشاشات، معترضان به جای فضای گفت‌وگو و آرامش، در اتمسفری هرج‌ومرج‌طلبانه و به دور از منطق نیل به اهداف خود را خواستار بودند؛ به حدی که به نظر می‌رسید شعارهای آن‌ها برخاسته از حس آرمانخواهی و عدالت‌طلبانه نیست بلکه جنبش‌هایی هدایت شده‌اند. این فیلم و نظایر آن نیز برای جوانِ ایرانِ اسلامی نه یک الگو و اسلوبِ مطالبه‌گری، بلکه باید هشداری برای او تلقی گردد. در پایان باید گفت که «جوکر ببینیم و عبرت بگیریم ولی جوکر نشویم».</description>
                <category>نشریه اسوه هیئت عاشقان ثارالله دانشگاه علوم پزشکی تبریز</category>
                <author>نشریه اسوه هیئت عاشقان ثارالله دانشگاه علوم پزشکی تبریز</author>
                <pubDate>Tue, 30 Jun 2020 18:51:31 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>خلاصه جلسه اول بررسی بحث ولایت فقیه</title>
                <link>https://virgool.io/@Osveh/%D8%AE%D9%84%D8%A7%D8%B5%D9%87-%D8%AC%D9%84%D8%B3%D9%87-%D8%A7%D9%88%D9%84-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D8%AD%D8%AB-%D9%88%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%81%D9%82%DB%8C%D9%87-ioy6qt3pcm6i</link>
                <description>خلاصه ای از جلسه اول با حضور ۳۰ تن از دانشجویان و جناب مهندس نویدی و حجت الاسلام و المسلمین بجانی (امام جمعه تسوج)سیاست: اداره کردن جامعه به همراه امر.سیاست یعنی کسی امر خدارا از مردم بخواهد.پیامبر هم در خلقت با بقیه مردم فرقی ندارد.چیزی که پیامبر و کل جانشینان الهی را از بقیه مردم‌ممتاز میکند، اتصال آنها باخدا است.پیامبر به این دلیل آمد که پیام وحی را دریافت و ابلاغ کند. اگر نبوت نبود، هدف از خلقت زیر سوال میرفت چون‌ کسی نبود که پیام و هدف خلقت را به مردم برساند. درخواست خود پیامبر از ما هم امر نیست. درصورتی امر میشود که درخواست خدا را بخواهد. در قرآن هم مکرر آمده که یارسول الله! اگر چیزی به این مطالب کم یا اضافه کنی، رگ گردنت را میزنم.چه زمانی میتوانیم بگوییم که امرخود پیامبر نیست؟ زمانی که پیامبر خود را نبیند و کاملا ذوب در خداوند شود. آن موقع همه چیز پیامبر خدایی میشود.امام صادق ع میفرماید: و إن روح المؤمن لأشد اتصالا بروح اللّٰه من اتصال شعاع الشمس بها.اتصال روح مومن به خدا از اتصال نورخورشید به خود خورشید شدید تر است. آن نور، هرچه دارد از خورشید است. پیامبر هم هرچه دارد از خدااست.ولایت الهی بعد پیامبر به امام و بعد امام به ولایت فقیه میرسد. این که ما میگوییم دنبال مطالبات رهبر باشیم، چون مطالبات و امر و نهی خداست. ما موظفیم که دنبال دستورات خدا باشیم.یک‌مطلب کلی در مورد شبهات: کسانی که اینهارا مطرح میکنند، شناخت درستی از ولی و فقیه و اتصال ولی فقیه به امام و پیامبر و خدا ندارند. و ولی فقیه را مثل رییس یک‌حزب و یک‌گروه میدانند. پس شبهاتی راکه به یک‌رییس حزب وارد است به ولی فقیه نسبت‌میدهد. پس اگر ولی فقیه را به درستی بشناسیم، همه شبهات خودبه خود حل میشود. امام خمینی ره هم این مطلب را گفته که تصور ولایت فقیه همان تصدیق آن است.یک مطلب کلی :جواب شبهه دونوع جواب دارد. ۱.جواب نقضی ۲.جواب حلی جواب نقضی این است که ما سوال را با سوال جواب دهیم. دراینجا اینطور میگوییم، چه طور میشود که انسان که مخلوق/ممکن است خلیفه الله و جانشین خدا که خالق/واجب است در زمین شود، پس غیر معصوم هم میتواند جانشین معصوم بشود.جواب حلی: میدانیم که ولی فقیه معصوم نیست، جایزالخطا است یعنی امکان دارد خطا بکند، یک‌اصل عقلایی وجود دارد که وقتی ما درجایی به ۱۰۰ درصد نرسیدم، ۹۰ را قبول میکنیم اگر آن هم نشد ۸۰ و.... ولی اصل را از دست نمیدهد.مثلا الان امکان برگزاری کلاس حضوری وجود ندارد، میرویم به مجازی ، اگر انهم نشود میرویم سراغ نامه نگاری و... به این اصل، اصل تنزل تدریجی میگویند. نماز هم همینطور ، اگر ایستاده نشد، نشسته، نشد خوابیده،نشد با اشارهدر اینجا هم اصل حکومت برای خدااست. اما چون بین واجب و ممکن سنخیتی وجود ندارد، نمیشود خود خدا به مردم مستقیم امرونهی کند. پس میرسد به پیامبر، بعد امام بعد ولی فقیه.اگر ولی فقیه از خودش چیزی بگوید، طبق همان آیه قران خطاب به پیامبر که فرموده اگر چیزی اضافه و کم کنی گردنت را میزنم، اینجا هم خودبه خود آن فرد از ولایت ساقط میشود.ولی فقیه طبق قواعدی که از امامان رسیده عمل میکند، اگر احیانا اشتباه شد، خدا خودش جبران میکند.‌چون خدا اجازه امکان اشتباه را داده.اشتباه یعنی چه؟ یعنی عدم رضایت خدا.اما خدا راضی است که سراغ کسی برویم که طبق قواعد، امر خدارا از ما میخواهد.برمیگردیم به اول، گفتیم هدفی که سیاست دارد عبارت است از اداره کردن جامعه به همراه امر و نهی در جهت مصلحت عمومی، همه اینها برای تحقق هدف خلقت است. هدف خلقت : رسیدن به کمال با اعمال اختیاری. برای این امر هم نیاز به یک‌مجموعه ای است. این اعمال اختیاری اولا باید تبیین شود، ثانیا اجرایی شود. پس مبانی کارها یک‌ چیز است، اجرای آنهم یک چیز دیگر. همه اینها در یک‌مجموعه اند. پس این انتصابات باید باشد.والا آن تبیین ها عملیاتی نمیشود.در اینجا منصوبین باید مواردی که دین تعیین کرده را داشته باشند و همچنین بعضی مصلحت ها دیده میشود که باید رعایت شوند. ممکن است کسی در یک‌جنبه ضعف داشته باشد ولی در جنبه دیگر قوی باشد و به آن جنبه در جامعه نیاز باشد.آیا میشود انتقاد کرد؟ بله چون انتقاد به خود شخص است، به اجرای اوست. ما یک‌قانون داریم ک یک فرد. باید بین این دو، تفاوت قائل شویم.وقتی میگوییم اسلام دین کاملی است، یعنی قواعد آن ایرادی ندارند و میتوانند انسان را هدفش برسانند. ولی عامل اجرای آن ممکن است ایراداتی داشته باشند.ما در فقه، یک‌اشکال مبنایی داریم و یک اشکال بنایی. اشکالات بنایی ایرادی ندارند ولی مبنایی ها ایراد دارند و غلط هستند. حالا فرق این دو اشکال در چیست؟ مثل ساخت یک‌ساختمان است. زمین مبنااست و ساختمان، بنا. اگر زمین اشکال داشته باشد و مال شخص نباشد،بهترین ساختمان‌را هم رویش بسازیم، نمیشود. ولی اگر زمین مال خود شخص باشد و درساخت ساختمان درجایی اشکال باشد، میشود آنرا درست کرد.وقتی رئیس جمهور و نماینده ای بیاید و مبنای امریکایی را بگوید ولی بهترین‌کار هارا بکند، مثل این است که کسی در زمین دیگری بهترین ساختمانها را ساخته. ایرادات این منصوبین رهبری هم بنایی است و قابل حل است.</description>
                <category>نشریه اسوه هیئت عاشقان ثارالله دانشگاه علوم پزشکی تبریز</category>
                <author>نشریه اسوه هیئت عاشقان ثارالله دانشگاه علوم پزشکی تبریز</author>
                <pubDate>Wed, 24 Jun 2020 00:43:56 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>