https://virgool.io/feed/@Pishy میخوام اینجا نگرانی‌هام و داستان‌هام در حین بدبختی کشیدن برای دریافت بورسیه‌ای مختصر رو به اشتراک بزارم که در حالت عادی نمیشه به اشتراک بزارم. fa 2026-06-07 23:28:01 https://files.virgool.io/upload/users/4859808/avatar/Djb6qp.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@Pishy https://virgool.io/@Pishy/%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%85-%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%88-%D8%A8%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%85-q2qwwuxgojf9 نوشته دیروزم امروز منتشر شد، ولی از اونجایی که میخوام دستم توی وبلاگ نوشتن راه بیافته امروز هم مینویسم، امروز بیشتر کار‌ها رو انجام دادم، غیر زبان‌ها و آماده کردن ارائه stem cellام، الان دارم ارائه رو آماده میکنم چون زمان زیادی نمونده تا تایم ارائه، یعنی دوشنبه، میخوام برگردم به ساعت بیداری قبلی چون بیشتر روز میره و تایمم برای کار‌ها کافی نیست، شاید دوباره کتابخونه رفتم، قبل مجازی شدن و تعطیلی‌ها بیشتر وقتا کتابخونه بودم با این‌ حال که دانشجو خوبی حساب نمیشم چون همیشه سرم شلوغه با کار‌ها و به درس دانشگاه نمیرسم:)همین، فقط آمدم همینو بنویسم:))))کتاب مهندسی بافت: مبانی و رویکردهای نوین از دانشگاه تهران پیشی پیشی Fri, 08 May 2026 21:11:06 +0330 https://virgool.io/@Pishy/%D8%A7%DA%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%B4-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D9%84%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DB%8C%D8%B9%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%D9%86-%D9%86%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF-ilc3yzkpuicc بخاطر قطعی نت مقالاتم کاملا از دور خارج شد برای تکمیل و عضویت‌هام پا در هواست، سعی کردم جاشون رو با تکمیل کردن رزومه جانبی مثل ورزش و کار‌های اجتماعی پر کنم ولی خب رزومه جانبی هیچوقت جای رزومه اصلی رو نمیگیره، امروز پرید میشه گفت، هنوز زبان‌ها رو نخوندم، درس‌های دانشگاه‌هم نخوندم، استادا خیلی جلو رفتن و من عقبم و باید خودم رو برسونم، ترم۶ هم هستم و سال آخرمه و اگه معدلم بیاد پایین جای جبران ندارم....دانشگاه تعطیل شده‌امدر عین‌حال کارورزی‌ام هم عقب افتاده، قرار بود ارائه بدم برای مدیرگروه و الان حتی ارتباطم باهاش ندارم و این نگرانم میکنه، کارورزی رو با هزار بدبختی جای خوبی گرفته بودم و بعد این اختلال، میترسم از دستم در بره، هرچند که مقصر نیستم ولی خب چه میشه کرد...یادگاریهندل کردن ۲زبان، حدودا ۵ ارائه در موضوع‌های مهندسی بافت، ژن‌تراپی، بیوفرمنتور، قوم گرایی و یک دیگر هم خودش شده قوز بالای قوز و در عین حال از کلاس‌های دانشگاه عقبم و هنوز حتی به مرحله دوره نرسیدم، سرتون رو به درد نیارم، کار زیاده و زمان کمتنها امیدواریم این‌سال‌هایی هست که تلاش کردم تا بتونم از دانشگاه یادگاری داشته باشم، گذروندن کلاس‌های آزمایشگاه با شوق و هندل کردن درس‌های مهم، نتورک ساختن با استاد‌هایی که مسیرم بهشون می‌خورد، شب بیداری برای خوندن کارگاه‌های خارج دانشگاه و زبان‌ها بدون اطلاع دیگران، ولی خب بورسیه‌ای که میخوام بگیرم یکم از اون بورسیه‌های سخته، وقتی رزومه بقیه رو نگاه میکنم یکم نگران میشم، سعی میکنم فقط الهام بگیرم و گذر کنم ولی خب نگرانیم به این راحتی‌ها از بین نمیره،توی این جور زمان‌ها گفته خانم دکتر حامدی‌فر رو به یاد میارم، اگه در مسیر دستیابی به چیزی که برایت ارزش دارد، احساس کردی دلهره نداری، یعنی به آن نخواهی رسید.کتاب بتا اثر دکتر هاله‌ حامدی‌فر پیشی پیشی Fri, 08 May 2026 16:03:50 +0330 https://virgool.io/@Pishy/%D8%B5%D8%B1%D9%81%D8%A7-%D9%85%DB%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%85-%D8%A8%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D9%85-%DA%A9%D9%87-%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D9%85-slisiojvjq3f این قراره اولین پست‌من توی ویرگول باشه، قرار نیست درمورد چیز خاصی صحبت بشه، صرفا میخوام بذارم که گذاشته باشم، نمیدونم قراره اینجا مثل دیلی بشه یا چی، ولی خب تا شروع نکنی متوجه نمی‌شی، اولین بخش در مسائل بورسیه، رقابتی هست که درش وجود داره، اینکه بخوای رشد پیدا کنی و بهتر بشی خیلی چیز قشنگی هست ولی اگر نسبی باشه، مثل زندگی و عادت کردن به جهنمه، چون چیزی به اسم عالی بودن وجود نداره، هر لحظه باید رشد پیدا کنی، هر لحظه ممکنه یکی ازت جلو بزنه و تو فقط نگاهش کنی....در مسیر بهتر شدنباید زبان بخونی، معدل نگه‌داری و در عین حال دوره و کارگاه بری، مقاله بنویسی و سختی همه رو در عین حال که تظاهر میکنی وجود نداره به دوش بکشی، قسمت خنده‌دارش اینکه کسایی که یک زمانی بخاطر رویاهات مسخره‌ات میکردن در روت یا پشت سرت بعد مدتی فیل‌شون یاد هندوستان میکنه و میان تا ازت مشاوره بگیرن...."بذارید در خفا بدبختیم رو بکشمممم"ولی خب چه میشه کرد، همه یک روزی رویا دارن.... ممکنه شما تجربه کرده باشید یا نکرده باشید، این صرفا یک تجربه شخصیه. پیشی پیشی Wed, 06 May 2026 21:15:03 +0330