https://virgool.io/feed/@Raeesi علاقمند به یادگیری. شروع من با ویرگول 7400ومین روز زندگی‌ام است. fa 2026-06-08 06:04:01 https://files.virgool.io/upload/users/16557/avatar/o04kwI.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@Raeesi https://virgool.io/@Raeesi/520-%DA%A9%D9%84%D9%85%D9%87-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%AF-wpnarcmisrrp ما معمولا زمانی دوست داریم روی مدیر، همکار، دوست و افراد اطراف‌ مان در جامعه حساب کنیم که احساس آسیب‌پذیری می کنیم و برای کنترل و مدیریت اضطراب ناشی از این حس، به اعتماد نیاز داریم. وقتی اعتماد وجود داشته باشد، مسائل به خوبی پیش می رود. اما وقتی اعتماد گم می شود، روابط به مخاطره مواجه می شود.تعریف اعتماد کار دشوار است. اما زمانی اعتماد وجود نداشته باشد، عدم حضور آن را به‌خوبی درک و احساس می کنیم. با نبود اعتماد، انرژی و سطح تعهد ما کاهش می یابد، درگیری درونی با خودمان پیدا می کنیم و نمی خواهیم و نمی توانیم با کسی که احساس می کنیم به ما آسیب‌زده یا رفتار بدی با ما داشته، همدل باشیم. در نتیجه روابط در بین افراد، خانواده، سازمان و جامعه سست و سطحی می شود.اما مسأله اینجاست؛می‌توانیم به همه افراد جامعه اعتماد کنیم؟ (بله) (نه‌ خیر!)و چه کاری انجام شود(می‌توانیم انجام دهیم) تا بیشتر در جامعه به هم اعتماد کنیم؟(مدتی قبل دو پرسش فوق را از دوستی دریافت نمودم که انگیز‌ه‌ای شد برای فکر کردن بیشتر و محصول نهایی، متنی است که هم‌اکنون خواننده‌ی آن هستید.)در پاسخ به سوال اول به گونه‌ی غریزی، «بله» را انتخاب کردم. طبیعتا هرکسی با توجه به تجربه‌اش و گذشته‌اش در هر جامعه‌ای می تواند جوابی برای ارائه داشته باشد، حتی بیشتر از «بله و نه خیر». اما پرسش دوم شرایط متفاوتی دارد و هر پاسخ دهنده‌ای را به زحمت خواهد انداخت (به فکر وامی‌دارد).با مروری بر تجربیات خودم و اینکه تا حالا به چند نفر و در چه زمینه های اعتماد کرده‌ام، نتایج و پیامد‌های اعتمادم به افراد مختلف چگونه بوده است، سعی کردم به طریق دیگری به این چالش بپردازم: در گذشته چه‌کسانی در چه مواردی به خود من اعتماد کرده اند؟ چه چیزی در وجودم دیده اند که با تکیه برآن به من اعتماد کرده اند و نتیجه‌ی این اعتماد برای شان چگونه بوده است؟ حالا می توانید حدس بزنید، کسی که از اعتماد کردن به من پشیمان نشده است، در مواجهه های بعد‌ی‌اش احتمال اینکه نه تنها به من، بلکه حتی به دیگر افراد جامعه اطمینان کند، خیلی بیشتر خواهد بود. و برعکس آن عده که از من اعتمادشکنی دیده اند، همین یک تجربه‌ی تلخ کافیست تا در اعتماد به افراد دیگر نیز تردید کنند. «کیست که یک اشتباه را دوبار مرتکب شود».به همین سادگی بعد از یک تجربه‌ی بد و منفی نسبت به تمام افراد جامعه نگرش خام پیدا می‌کند و جالب تر از آن اینکه، این دقیقا همان چیزی است که «پیتر سنگه» در کتاب پنجمین فرمان از آن به نام تفکر نظام‌گرا (System thinking) یاد می کند به این مفهوم که یک اعتماد‌شکنی ساده از طرف ما صرف روی یک فرد تاثیر ندارد، بلکه به کل سیستم (جامعه) صدمه می زند. و نتیجه‌ي آن هم روشن و قابل تصور است: "جامعه‌ی که افراد آن به هم اعتماد ندارند"?بنابراین یکی از نیروهای اساسی که دنیای ما را منسجم نگه‌می دارند، همین اعتماد است. اعتماد روابط افراد را مستحکم می کند و به آنها امکان می‌دهد با هم کار و زندگی کنند و احساس امنیت داشته باشند و خود را متعلق به جمع بدانند. اگر مطلب و نظری در این مورد دارید، کامنت بگذارید. ممنون علی رئیسی علی رئیسی Fri, 01 Mar 2019 21:38:20 +0330 https://virgool.io/@Raeesi/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AB%D8%B1-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%85-%D9%81%D8%B1%D8%A7%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-jg76fgktiixm همه‌ی ما علاقمند فراگیری یک زبان جدید هستیم، گاهی این علاقه با مطالب ارزشمندی که به زبان انگلیسی منتشر شده و ما شدیدا نیازمند آن هستیم و یا برخورد با یک شخص انگلیسی زبان، اوج می گیرد، و ترغیب می شویم تا هر قسم که شده، باید به زبان انگلیسی تسلط پیدا کنیم. بعد از مدتی که در صنف/کلاس های آموزش زبان ثبت نام و در جلسات آن اشتراک نمودیم، شوق و انگیزه ابتدا‌ئی (موقت) خیلی زود فروکش می کند و ما دوباره همان جایی هستیم که بودیم.کسانی را می شناسم که کم و بیش سه یا چهار سال است که در کورس های مختلف مشغول یادگیری زبان هستند اما هنوز موفق نشده اند دوره‌ی را که قرار بود طی ۱۲یا ۱۸ ماه تکمیل نمایند، به سرانجام برسانند!به اعتقاد من یکی از دلایل اصلی این عدم موفقیت، ترس از انتخاب سطح بالاتر(سخت‌تر) دروس می باشد. که در نتیجه منجر به انتخاب سطحی پائین تر از آنچه که در آن زبان می دانند، می گردد. برعلاوه سیستم مراکز آموزش زبان نیز قسمی شده که قبل از ثبت نام، تست/آزمون تعیین سطح برگزار می کنند و معیار اینکه از کدام سطح شروع کنی، نمراتی هستند که در تست کسب نموده ای. که صد البته اکثریت سوالات که در تست شامل می باشند، غیر معیاری است. عمدتا سوالات را قسمی طرح می کنند که در سطح پائین‌تر بیافتی و حداقل یک سمستر/ترم بیشتر بخوانی و پول پرداخت کنی.وقتی هم سر جلسات شرکت می کنی، موضوعات بسیار ساده و آسان است، و این حس را ایجاد می کند که “من خیلی می دانم” در نتیجه هیچ تلاشی برای درگیر نمودن ذهن روی موضوعات، به عمل نمی آید و یادگیری مفهوم خود را آرام آرام از دست داده و اثربخشی آن کاهش می یابد. رفته رفته از صنف هم دل سرد می شویم، بلاخره موقعی فرا می رسد که از آموزش دست می کشیم و به کلی رهایش می کنیم... تا مدتی که دوباره به مشکل مشابه (تسلط بر زبان) برخورد کنیم و اینبار تاوان (هزینه) آن را نیز بپردازیم و همان جای باستیم که چند ماه قبل بودیم و تکرار سیکل…بنابراین نه تنها آموختن زبان بلکه تمام انواع “آموزش” وقتی اثربخش می گردد که موضوعات از سطح درک و فهم ما کمی بالاتر باشد، تا ذهن ما عملا درگیر چالش شود. پس اگر هم تست، سطح شما را Intermediate تعیین نمود، بدون ترس و با شجاعت به سراغ Upper intermediate بروید.ممنون که خواندید. علی رئیسی علی رئیسی Sat, 15 Dec 2018 00:58:25 +0330