https://virgool.io/feed/@S_mirzayi صابر میرزایی متولد ۱۳۳۹ در تهران؛ فعال در زمینه سیاست‌گذاری فناوری و اندیشگاهی و برای تحقق آرمان‌های منابع اسلامی در تلاش هستم. fa 2026-06-17 05:03:17 https://files.virgool.io/upload/users/1886522/avatar/oiidCj.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@S_mirzayi https://virgool.io/@S_mirzayi/%D9%81%D8%B3%D8%A7%D8%AF-%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85%DB%8C-%DB%B2-x0uajelegps6 برای اینکه بتوانیم جامعه را خوب اداره کنیم باید بدانیم فساد چیست و اصلا خوب و بد چیست. البته آگاهی از این مسئله همیشه منجر به تصمیم گیری درست نمی‌شود حتی اگر رهبر جامعه آگاهی و هشدار بدهد. تصمیم سازی و پس از آن اقدام مناسب کلید پیشرفت و اداره‌ی درست جامعه است.در ادامه مباحث گذشته که در زمینه «عدالت» به تفصیل صحبت کردیم، یک بحثی هم وجود دارد اینجا، اینکه اصولا ما چکاره هستیم؟ و جایگاه دستگاه های دولتی کجاست؟ می‌توان گفت مراحل انجام یک کار سه مرحله ست: تشخیص، تصمیم، اقدام. شخصیت جامعه منفک از شخصیت تک تک آدم های آن جامعه است. شخصیت و کاراکترجامعه می شود فرهنگ آن جامعه. حتی ممکن است یک فرهنگی توسط اقلیت جامعه حاکم شده باشد.ممکن است در جامعه تک تک افراد با رژیم حاکمش مخالف باشند اما دسته جمعی از آن حمایت کنند. خیال نکنید همه آدم ها مثل شما هستند و ذهن تحلیل گری دارند و مسائل را بررسی و استنتاج می کنند و می فهمند و بعد بررسی می کنند. عمده انسان ها می خواهند بدانند جامعه چطور فکر می کند ،همان گونه رفتارکنند که در اصطلاح به این رفتار گله ای گفته می شود. چند مدل برای اداره کشور وجود دارد. کشور را نمی شود با مدل دستوری پیش برد باید نظام هایی تولید کنیم که آن نظام ها کار کند.مدیر وقتی بیچاره و مستاصل بشود شروع به دستور دادن می کند. مدیر خوب سرش خلوت است. مثل شهری که آنقدر آرام و امن است گویا به پلیس و پاسبان نیازی نیست درحالی که این نشانگر این است که پلیس های شهر انقدر کارشان را خوب انجام دادند که امنیت برقرار است.· کسی که سیاست گذار است، چهار نوع ابزار دارد برای جلب همکاری: ۱-قانون( به زور متوسل میشه، همکاری کشیدن اجباری، سربازی اجباری، توقف پشت چراغ قرمز و..) ۲-بودجه( برای جلب همکاری هزینه می کند.) ۳-جریان سازی(ایجاد آرمان و باور مشترک، مثل رهبران انقلاب ها که مردم از جانشان می گذشتند و بی چشمداشت بخاطر آرمان های مشترک به حرف رهبران گوش می دادند.) ۴-پروژه مشترک(دولت ها گاهی پول ندارند اما با حمایت هایی مثل دادن مجوز، معاف کردن مالیات چندساله، افراد را تشویق سرمایه گذاری و فعالیت اقتصادی می کنند. در اقتصاد ایران امروز در دو عرصه می توان نتیجه خوبی گرفت: ۱-های تک (مثلا ایران صادرات آب سنگین دارد.آب سنگین، هیدروژن سنگین، اکسیژن سنگین) ۲- مشتقات نفت و گاز (شیشه، سیمان،سنگ، برق و..) مهندس صابر میرزایی مهندس صابر میرزایی Mon, 21 Nov 2022 14:30:24 +0330 https://virgool.io/@S_mirzayi/%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AA%D8%B9%D8%B1%DB%8C%D9%81-%D9%81%D8%B3%D8%A7%D8%AF-%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85%DB%8C-yyrugpylzctr عدالت برای اصلاح ساختارها، با آنچه که فکر می‌کنیم متفاوت است. همه با فساد مخالف هستیم اما گاهی اعمالی انجام می‌دهیم که فساد را گسترده‌تر می‌کند. در این بحث، به طور مثال تعارض منافع به فساد سیستمی در کشور دامن می‌زند.اولین جلسه گفتگو با آقای مهندس میرزایی در تاریخ سه‌شنبه ۳۰/۱/۱۴۰۱ در محل خانه اندیشه‌ورزان· همه طرفدار عدالت هستند. همه نیز مخالف فساد هستند. فقط تعریف‌های آنها با هم فرق دارد. مثلاً اگر به صدام حسین می‌گفتیم که طرفدار عدالت هستی یا نه؟ می‌گفت: بله، من طرفدار عدالت هستم و از طرف دیگر شیعه‌کشی می‌کرد. می‌گفت حق آنهاست. حالا موضوع اینجاست که درست بفهیمم این مقوله فساد چیست و چه کار باید کنیم. عده‌ای اصلاحات کشور را در حد پیشرفت و عمران می‌دیدند و اینکه زیرساخت درست کنیم؛ جاده، بندر، فرودگاه و تمام این زیرساخت‌ها زیرساخت نیستند؛ تمام اینها روساخت هستند. اینها زیربنایی نیستند بلکه روبنایی هستند. موارد زیربنایی‌تر در لایه روابط، سازوکارها و قوانین قرار می‌گیرد. از آن نیز زیربنایی‌تر در لایه فرهنگی می‌رود. از آن نیز زیربنایی‌تر به باورها، ارزش‌ها، دین و غیره می‌رسد. در فسادها باید از کدام فسادها شروع کنیم؟ از فسادهای بزرگ شروع کنیم.· اگر کشوری بخواهد پیشرفت کند و پیشرفت واقعی آن را بخواهید ببینید، پیشرفت این نیست که جاده کشیده شود، برج‌های بلند ساخته شوند، جیب‌ها پر از پول باشد. این موارد نتیجه پیشرفت است. اگردرست تصمیم بگیرند، درست تشخیص بدهند، درست اقدام کنند، خود به خود همه چیز درست می‌شود و جیب‌های آنها نیز پر از پول می‌شود اما اگر خوب تصمیم نگیرند، آجر روی آجر می‌گذارند اما در واقع حیف کردند.· درست این است که اگر سیستمی خودش مبتلا باشد، نمی‌تواند وظیفه اصلی‌اش را که مدافع حقوق مردم یا حقوق کارگران بودن است، رعایت کند. اگر وزارت نفت ما ذیل شرکت نفت دولتی ما نبود، مثل چین که الآن یک وزارت نفت دارند، یک شرکت نفتی دولتی نیز دارند که سینوپک می‌گویند که این ذیل آن نیست، آن در وزارت دارایی‌شان است. وزارت دارایی با وزارت اقتصاد آنها جداست. اینکه شرکت نفت ذیل وزارت نفت است، به این تعارض منافع می‌گویند. منفعت این یک چیزی است، منفعت آن چیز دیگر است و این خلط شده است. شما تعارض منافع را در ایران بین دو تا وزارتخانه نیز دارید.· مردم بسیاری از چیزها را نمی‌دانند. نمی‌دانند که این فساد است. فرض کنید که نمی‌دانند، اگر وزیر علوم را از دانشگاه‌ها انتخاب کنیم، فساد است. می‌گوید: چه فسادی است؟ باید یک استاد دانشگاه بیاید، وزیر علوم شود. نمی‌دانند که وزیر بهداشت نباید پزشک باشد. اگر پزشک باشد، فساد است. زیرا اینها تعارض منافع دارند. می‌گوید: اتفاقاً باید پزشک باشد که درد پزشک را بفهمد، مسائل پزشکان را بفهمد، اگر غیر از این باشد، پزشکان برنمی‌تابند. نمی‌پذیرند و تن نمی‌دهند. می‌گویند که فساد همین است. مگر چاقو دسته‌اش را می‌بُرَد؟! تو برگردی، یک استاد دانشگاه را وزیر علوم بگذاری؛ او می‌خواهد چه کار کند؟ می‌خواهد نظم بهتری بگذارد، می‌خواهد قواعد موجود را که منافعی در آن شکل گرفته و روابط را به هم بزند و قواعد دیگری بگذارد. انضباط را حاکم کند و خلاصه استانداردها را بالا ببرد. مهندس صابر میرزایی مهندس صابر میرزایی Mon, 21 Nov 2022 10:15:22 +0330