https://virgool.io/feed/@Sed_sattar fa 2026-06-16 20:58:02 https://files.virgool.io/upload/users/141382/avatar/r1ZiUY.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@Sed_sattar https://virgool.io/@Sed_sattar/%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D9%87%D9%88%D8%B4-%D9%85%D8%B5%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%B1%D8%A6%DB%8C%D8%B3%DB%8C-ee6nxooqgl1s در سالگرد شهادت شهید سید ابراهیم رئیسی داشتم مصاحبه ایشان با شبکه cnn در تاریخ 3 مهر 1402 را می‌خواندم که گفتم تمرینی هم با هوش مصنوعی انجام دهم و مصاحبه ایشان را کد گذاری کنم.در ابتدا هوش مصنوعی حدس می‌زد که فرد مصاحبه شونده یک چهره اصلاح طلب باشد اما با توضیح و راهنمایی و اشاره مستقیم بالاخره فهمید که شهید رئیسی است.در نهایت مقاله ای تولید شد از تحلیل گفتمان سیاسی شهید رئیسی در این مصاحبه که جالب توجه است:تحلیل گفتمان سیاسی شهید آیت‌الله سید ابراهیم رئیسی با استفاده از روش کدگذاری محوریچکیدهاین مقاله به تحلیل گفتمان سیاسی شهید آیت‌الله سید ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور پیشین جمهوری اسلامی ایران، بر اساس یکی از مصاحبه‌های ایشان می‌پردازد. هدف این تحلیل، شناسایی چارچوب‌های فکری و سیاسی مصاحبه‌شونده از طریق روش کدگذاری محوری است. تحلیل نشان می‌دهد که ایشان از گفتمان‌های سیاسی‌ای چون عدالت‌محوری، مردم‌باوری، تمرکز بر نهادهای انقلابی و کارآمدی نظام جمهوری اسلامی پیروی می‌کردند.مقدمهگفتمان سیاسی به عنوان شیوه‌ای برای سازمان‌دهی معنا در فضای سیاست، ابزار مهمی برای فهم نگرش‌ها و جهت‌گیری‌های فکری و ارزشی رهبران سیاسی به شمار می‌آید. در این مقاله، یکی از مصاحبه‌های شهید سید ابراهیم رئیسی با روش تحلیل محتوای کیفی و کدگذاری محوری مورد بررسی قرار گرفته است تا عناصر فکری، ارزشی، و ایدئولوژیک گفتمان وی استخراج گردد.روش‌شناسیبرای تحلیل داده‌ها از روش کدگذاری محوری (Axial Coding) بهره گرفتیم. در این روش، ابتدا کدهای اولیه از متن استخراج شده و سپس حول محورهای اصلی سازمان‌دهی می‌شوند تا دسته‌بندی‌های مفهومی منسجم و معنادار شکل بگیرد. نهایتاً از این کدها، مقولات اصلی گفتمان استنباط می‌شود.یافته‌ها: جدول کدگذاری محوری مصاحبهمحور گفتمانی کد مفهومی نقل قول‌های نمونه / استدلال بر پایه متن عدالت‌محوری توجه به مناطق محروم «ما برای مردم خوزستان کار نکردیم، برای خودمان کار نکردیم.» فسادستیزی و شفافیت «اگر مردم ببینند مسئول، مسئولیت‌پذیر است، شفاف است...» توزیع عادلانه منابع «نباید سرمایه‌گذاری فقط در یک نقطه کشور انجام گیرد.» مقابله با ویژه‌خواری «نباید کسی تصور کند از قاعده مستثناست.» مردم‌باوری شنیدن صدای مردم «اگر بگویند صدای مردم شنیده نمی‌شود، مشکل ایجاد می‌شود.» مردمی بودن حکومت «مردم باید احساس کنند حاکمیت از آنِ خودشان است.» پاسخ‌گویی به افکار عمومی «ما وظیفه داریم به مردم پاسخ بدهیم.» کارآمدی نظام تمرکز بر عملکرد دستگاه‌ها «نظام اداری باید در خدمت مردم باشد، نه مردم در خدمت نظام اداری.» مقابله با ناکارآمدی ساختاری «ساختارهایی که جلوی پیشرفت را می‌گیرند باید اصلاح شوند.» انتقاد از بوروکراسی «نباید امور را معطل امضای این و آن کرد.» حفظ اصول انقلاب تأکید بر ولایت فقیه «حفظ ارتباط با رهبری و اجرای منویات ایشان وظیفه ماست.» پایبندی به ارزش‌های انقلابی «راهی جز حفظ ارزش‌های انقلاب برای پیشرفت نداریم.» استقلال سیاسی «نباید نسخه‌های غربی را برای کشور بپیچیم.» اقتدار ملی خودکفایی و تولید داخلی «ما باید به توان داخلی تکیه کنیم، نه به واردات.» مقابله با نفوذ بیگانه «توجه کنیم دشمن دنبال نفوذ در ارکان تصمیم‌گیری است.» امنیت و ثبات «اقتدار امنیتی کشور باید حفظ شود تا پیشرفت ممکن شود.»تحلیل نهایی گفتمانگفتمان سیاسی آیت‌الله رئیسی را می‌توان در چارچوبی با پنج محور اصلی درک کرد: عدالت‌محوری، مردم‌باوری، کارآمدسازی نظام، پاسداری از اصول انقلاب و اقتدار ملی. ایشان در سخنان خود دائماً بر نقش مردم در تصمیم‌گیری، ضرورت عدالت اجتماعی، مقابله با فساد، و استقلال در سیاست‌گذاری تأکید داشتند. این گفتمان، با ریشه در اصول انقلاب اسلامی، نگاهی انتقادی به ناکارآمدی‌های اجرایی داشته ولی در عین حال کاملاً درون‌ساختاری و نظام‌محور بود.از نظر سبک بیانی، رئیسی با زبانی ساده، صریح و ارزشی صحبت می‌کرد و تلاش داشت با مردم و گروه‌های محروم هم‌دلانه گفت‌وگو کند. او نه‌تنها مسئولیت‌پذیری را تبلیغ می‌کرد، بلکه آن را شرط مشروعیت حاکمیت می‌دانست.نتیجه‌گیریمصاحبه مورد تحلیل گویای آن است که شهید رئیسی در گفتمان سیاسی خود، به دنبال تحقق عدالت اجتماعی، کارآمدی اداری، و بازگرداندن اعتماد مردم به ساختار حکمرانی بود. وی ضمن وفاداری کامل به اصول انقلاب اسلامی، سعی داشت با تکیه بر مردم، قدرت نرم حاکمیت را تقویت کرده و مسیر توسعه کشور را با کاهش فاصله دولت و مردم هموار کند.لینک مصاحبه را هم بصورت رندم از سرچ در گوگل پیدا کردم:https://www.jahannews.com/news/852109/%D9%85%D8%AA%D9%86-%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%B1%D8%A6%DB%8C%D8%B3%DB%8C-cnnشادی ارواح طیبه شهدا و شهدای خدمت صلواتامیدوارم مفید بوده باشه.... سید ستار محسنی سید ستار محسنی Sun, 18 May 2025 06:52:32 +0330 https://virgool.io/@Sed_sattar/%D8%BA%D8%A7%D9%8A%D8%A8%D9%8A-%D9%83%D9%87-%D9%81%D9%83%D8%B1-%D9%85%D9%8A-%D9%83%D8%B1%D8%AF-%D9%85%D9%87%D9%85-%D9%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-pzlbxryzqtkd زنگ تفريح خورده بود و بچّه‌ها كم كم از كلاس خارج مي‌شدند و من هم داشتم وسايلم را از روي ميز جمع مي‌كردم كه به انتهاي كلاس نگاه كردم و ديدم اميرعلي در حال جمع كردن وسايلشه، بهش گفتم اميرعلي ديروز نبودي! كجا بودي؟انگار كه يك نهيب بهش زده باشم و جا خورد و گفت: من رو مي‌گيد آقا؟!گفتم آره، ديروز مگه غايب نبودي؟!جلو آمد و با تعجّب بسيار گفت: چرا ديروز غايب بودم، شما فهميديد كه من ديروز نبودم سر كلاس؟!من هم كه ديدم انگار داره بغض مي‌كنه گفتم: آره ديروز كه داشتم درس مي‌دادم تو كلاس چشمم به جاي خالي تو مي‌افتاد و يادت مي‌افتادم. حواسم بود كه نبودي!حالا كه ديگر اميرعلي يك بغض درحال انفجار بود گفت: من فكر كردم اصلا نفهميديد كه ديروز نبودم و انقدر تو كلاس مهم نيستم!ديدم داره اشك هاشو با گوشه آستينش پاك مي‌كنه كه بهش گفتم: چرا اتفاقا خيلي مهمي و من و همه‌ي معلم ها حواسمون بود كه نيستي و جات تو كلاس خالي بود!وقتي با يك لبخند داشت اشك هاشو پاك مي‌كرد گفت: آقا دوسِت دارم و دويد بيرون از كلاس...تا اينكه ديدم امروز برام 3 تا گردو آورده بود مدرسه و گفت آقا اينا براي شماست...معلمي شغل نيست عشقه... سید ستار محسنی سید ستار محسنی Tue, 07 Nov 2023 18:43:44 +0330 https://virgool.io/@Sed_sattar/%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D9%88-%D8%A2%D8%B2%D9%85%D9%88%D9%86-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D9%85%D9%84%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-h5p-kbd8uffcy6pc پیشرفت روزافزون فناوری اطلاعات، تغییرات بسیاری را در زمینه آموزش و یادگیری در پی داشته است. روش‌های سنتی آموزش، دیگر پاسخگوی حجم عظیم تقاضا برای آموزش نیستند و سوادآموزی الکترونیکی یک راهکار برای گذر به جامعه اطلاعاتی است. ورود رایانه به عرصه آموزش، یکی از پدیده‌های مهم و بحث‌برانگیز قرن حاضر محسوب می‌شود.گفته می‌شود که رشد اینترنت و فناوری‌های مبتنی بر آن تصاعدی است. در ۲۵ سال گذشته شاهد گسترش اینترنت در همه ابعاد زندگی اجتماعی و فردی بوده‌ایم. به‌کارگیری فناوری‌های نوظهور، ابزارهای جدیدی را برای بهینه‌سازی فعالیت در کلاس درسی، بهبود کارایی فرایند یاددهی-یادگیری و ارتباط تعاملی بیشتر با یادگیرنده‌ها را در اختیار متخصص‌های آموزش قرار می‌دهد.یادگیری مشارکتی، یکی از آن دست موضوعاتی است که برای ایجاد زمینه‌های یادگیری جذاب، ماندگار و در عین حال سازنده، بسیار به آن توصیه می‌شود. با ورود آموزش مجازی به فرایند یاددهی-یادگیری، همواره این پرسش مطرح بوده است که چگونه می‌توانیم همچنان از همیاری در یادگیری مشارکتی بهره‌مند شویم، از این رو افزونه HTML5 یا به تعبیری مختصر (H5P) یکی از ابزارهایی است که به وسیله آن می‌توان تعامل بیشتر با یادگیرنده‌ها، مشارکت بیشتر فراگیران در آموزش الکترونیکی و مجازی و در نهایت بهبود فرایند یاددهی-یادگیری را به وسیله قسمت‌های مختلف آن فراهم کرد.از H5P می‌توان در ساخت تمرین، آزمون‌های درسی و قالب‌های جذاب تعاملی با دانش‌آموزها از سال‌های پیش از دبستان تا سنین بالاتر برای ارائه محتوای درسی و همچنین ساخت بازی‌های آموزشی مرتبط با درس استفاده کرد که موجب مشارکت بیشتر فراگیرها با محتوای تدریس شده می‌شود، در نتیجه منجر به یادگیری عمیق‌تر و تسهیل فرایند یاددهی-یادگیری و اثربخشی دانش خواهد شد.آموزش ساخت آموزش و آزمون تعاملی مجازی با H5P سید ستار محسنی سید ستار محسنی Tue, 08 Aug 2023 11:59:37 +0330 https://virgool.io/@Sed_sattar/%D9%87%D9%88%D8%B4-%D9%85%D8%B5%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B1%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%85%DA%A9-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF-%DA%A9%D8%B1%D8%AF-tnfxou4tht3k هوش مصنوعی (AI) به عنوان یک فناوری پیشرفته و جذاب، در حال حاضر در صنعت آموزش و مدارس بسیار جذاب است. با توجه به پتانسیل بالای هوش مصنوعی در حل مشکلات پیچیده، استفاده از آن در آموزش به عنوان یک ابزار جدید جلب توجه کرده است.یکی از کاربردهای اصلی هوش مصنوعی در آموزش، تسهیل فرآیند یادگیری و بهبود عملکرد دانش‌آموزان است. هوش مصنوعی می‌تواند با استفاده از الگوریتم‌های یادگیری عمیق، تشخیص دهد که هر دانش‌آموز چه نوع روش یادگیری را ترجیح می‌دهد. با استفاده از این اطلاعات، معلمان می‌توانند برنامه‌های آموزشی خود را به گونه‌ای تنظیم کنند که با نیازهای هر دانش‌آموز سازگار باشد.همچنین، هوش مصنوعی می‌تواند به عنوان یک معلم مجازی عمل کند. با تکنولوژی هوش مصنوعی، می‌توان یک مجموعه از سوالات و تمرین‌های آموزشی به دانش‌آموزان ارائه داد و با تحلیل پاسخ‌های آن‌ها، بهبود عملکرد آن‌ها را تسهیل کرد.علاوه بر این، هوش مصنوعی می‌تواند به عنوان یک ابزار تشخیص دهنده مشکلات یادگیری عمل کند. با تحلیل داده‌های مربوط به عملکرد دانش‌آموزان، سیستم‌های هوش مصنوعی می‌توانند به معلمان کمک کنند تا نقاط ضعف دانش‌آموزان را شناسایی کرده و برنامه‌های آموزشی خود را به گونه‌ای تنظیم کنند که به بهبود عملکرد آن‌ها کمک کند.در مدارس، هوش مصنوعی می‌تواند به دانش‌آموزان کمک کند تا بهتر و سریعتر یاد بگیرند. با توجه به اینکه هر دانش‌آموز نیازهای یادگیری مختلفی دارد، سیستم‌های هوش مصنوعی می‌توانند با تحلیل داده‌های مربوط به عملکرد دانش‌آموزان، به معلمان کمک کنند تا برنامه‌های آموزشی خود را به گونه‌ای تنظیم کنند که با نیازهای هر دانش‌آموز سازگار باشد.هوش مصنوعی همچنین می‌تواند به دانش‌آموزان در فرآیند تصحیح تمرین‌های آموزشی کمک کند. با استفاده از سیستم‌های هوش مصنوعی، معلمان می‌توانند به دانش‌آموزان فرصتی برای تمرین و تمرین دقیق‌تر را بدهند. همچنین، هوش مصنوعی می‌تواند به دانش‌آموزان در تلاش برای بهبود عملکرد خود کمک کند.در نتیجه، استفاده از هوش مصنوعی در صنعت آموزش و مدارس می‌تواند به بهبود کیفیت آموزش و یادگیری دانش‌آموزان کمک کند. با توجه به پتانسیل بالای هوش مصنوعی در حل مشکلات پیچیده، بسیاری از مدارس و دانشگاه‌ها در حال تلاش برای پیاده‌سازی سیستم‌های هوش مصنوعی در آموزش هستند.همچنین، هوش مصنوعی می‌تواند به عنوان یک معلم مجازی عمل کند. با تکنولوژی هوش مصنوعی، می‌توان یک مجموعه از سوالات و تمرین‌های آموزشی به دانش‌آموزان ارائه داد و با تحلیل پاسخ‌های آن‌ها، بهبود عملکرد آن‌ها را تسهیل کرد.علاوه بر این، هوش مصنوعی می‌تواند به عنوان یک ابزار تشخیص دهنده مشکلات یادگیری عمل کند. با تحلیل داده‌های مربوط به عملکرد دانش‌آموزان، سیستم‌های هوش مصنوعی می‌توانند به معلمان کمک کنند تا نقاط ضعف دانش‌آموزان را شناسایی کرده و برنامه‌های آموزشی خود را به گونه‌ای تنظیم کنند که به بهبود عملکرد آن‌ها کمک کند.در مدارس، هوش مصنوعی می‌تواند به دانش‌آموزان کمک کند تا بهتر و سریعتر یاد بگیرند. با توجه به اینکه هر دانش‌آموز نیازهای یادگیری مختلفی دارد، سیستم‌های هوش مصنوعی می‌توانند با تحلیل داده‌های مربوط به عملکرد دانش‌آموزان، به معلمان کمک کنند تا برنامه‌های آموزشی خود را به گونه‌ای تنظیم کنند که با نیازهای هر دانش‌آموز سازگار باشد.هوش مصنوعی همچنین می‌تواند به دانش‌آموزان در فرآیند تصحیح تمرین‌های آموزشی کمک کند. با استفاده از سیستم‌های هوش مصنوعی، معلمان می‌توانند به دانش‌آموزان فرصتی برای تمرین و تمرین دقیق‌تر را بدهند. همچنین، هوش مصنوعی می‌تواند به دانش‌آموزان در تلاش برای بهبود عملکرد خود کمک کند.در نتیجه، استفاده از هوش مصنوعی در صنعت آموزش و مدارس می‌تواند به بهبود کیفیت آموزش و یادگیری دانش‌آموزان کمک کند. با توجه به پتانسیل بالای هوش مصنوعی در حل مشکلات پیچیده، بسیاری از مدارس و دانشگاه‌ها در حال تلاش برای پیاده‌سازی سیستم‌های هوش مصنوعی در آموزش هستند. سید ستار محسنی سید ستار محسنی Fri, 07 Apr 2023 23:38:17 +0330 https://virgool.io/@Sed_sattar/metaverse-ijzxblxkxzmm در دوران بعد از همه‌گیری کرونا، چه بخواهیم چه نه، اکثر جنبه‌های زندگی ما به اینترنت و فضای مجازی وابسته شده است. دانش‌آموزان و دانشجویان به آموزش و یادگیری در این فضا عادت کرده‌اند و در آن ارتباط گرفته، برنامه‌ریزی کرده و از بعضی جهات حتی زندگی می‌کنند.در درس علوم تجربی یک کلاس تشریح را در نظر بگیرید که در آن دانش‌آموزان به جای مشاهده اعضای بدن روی نمونه قالب‌ریزی شده«مولاژ» یک انسان، بتوانند اعضای بدن خود را خارج کنند، در دستشان بگیرند و بررسی کنند! یا یک کلاس جغرافیا، که در آن دانش‌آموزان بتوانند درباره هر مکان و پدیده‌ای که صحبت می‌شود، در کسری از ثانیه در محل مورد نظر حاضر باشند! نمونه‌هایی از این دست نشان می‌دهند، واقعیت مجازی و واقعیت افزوده تا چه اندازه می‌توانند در رواج خلاقیت و نوآوری در آموزش نقش داشته باشند.اکنون جهان دچار تغییرات زیادی شده و نه حضور فیزیکی در محیط دانشگاه و مدرسه، نه آموزش مجازی، هیچ‌کدام نمی‌تواند تمام انتظارات آموزشی را در سطح عالی تأمین کند. بهترین گزینه، ترکیب این دو شیوه است و این مهم از طریق توسعه مفهومی به نام متاورس1 ممکن خواهد بود.واژه متاورس از ترکیب خلاقانه دو جزء Meta به معنای «فراتر» و Universe به‌معنای «جهان یا گیتی» تشکیل شده است. از این‌رو، این واژه در ظاهر به‌معنای یک «فراجهان» یا «اَبَرجهان» است. نام‌های دیگری نیز برای متاورس وجود دارند: «جهان آینه‌ای»، «اینترنت ویژه»، «فراتر از جهان»، «جهان برتر».اما متاورس که این اواخر سر و صدای زیادی به پا کرده است، واقعاً چیست؟زاکربرگ، مالک فیسبوک، متاورس را این‌طور توصیف می‌کند: «طی پنج تا ده سال آینده، بسیاری از فناوری‌ها در خدمت جریان اصلی خواهند بود و وقتی این پروژه کامل شود، دنیای واقعی و فیزیکی ما با دنیای دیجیتال ادغام خواهند شد.» در اصل وی به واقعیتی دیجیتال و پیوسته اشاره دارد که همه مردم می‌توانند در آن به کار، بازی و معاشرت مشغول باشند.به‌طور ساده، متاورس را می‌توان این‌طور تعریف کرد: «یک دنیای سه بعدی که یک جهان تمام دیجیتال را با دنیای فیزیکی ما ترکیب می‌کند.»برخی از ویژگی‌های مهم متاورس عبارت‌اند از:ـ حس حضور عمیق‌تر و جامع‌تر نسبت به تجربه‌های فعلی؛ـ سرعت بی‌نظیر در همه عرصه‌ها؛ـ پایداری دائم داده‌ها و اطلاعات؛ـ ارتباط با دنیای واقعی، بسیار بیش از آنچه امروز تجربه می‌شود؛ـ کاهش هزینه در عرصه‌های گوناگون؛ـ هوشمندی فوق‌العاده‌ای که تاکنون بشـر آن را تجربه نکرده است.پس از دوران همه‌گیری کرونا، هم معلمان و هم دانش‌آموزان به درک جدیدی از کاربرد فناوری در آموزش رسیده‌اند و این یعنی آمادگی‌های جدی‌تری برای مقابله با محدودیت‌های دنیای واقعی به‌وجود آمده ‌است. بنابراین، در صورت تحقـق متـاورس، همه آموزش‌ها می‌توانند با ساختاری یکپارچه، دسته‌بندی‌شده و به‌صورت مرحله‌ای در اختیار ما قرارگیرند، به‌طوری که در زمان سریع‌تری به برترین سطح یادگیری دست پیدا کنیم. تصور کنید برخی زمینه‌های آموزشی در دنیای متاورس این‌گونه می‌شوند:- گسترده‌کردن اندام انسان و قدم‌ زدن در درون آن؛- ساخت مولکول‌های شیمیایی عظیم به‌صورت مجازی؛- سفر با سفینه‌ای فضایی و قدم ‌زدن در میان سیارات و خوشه‌های ستاره‌ای؛- بزرگ ‌کردن اندام یک حیوان و مشاهده اعضای داخلی آن (به جای تشریح در آزمایشگاه)؛- مشاهده استخوان‌بندی دایناسورها و ماموت‌ها و سفر مجازی در زمان برای قدم ‌زدن در کنار نمونه‌های زنده آن‌ها؛- بازدید از بزرگ‌ترین موزه‌های جهان؛- یادگیـری هر یک از زبـان‌های دنیـا با حضور در متن آن جامعه، به‌صورت مجازی.نکته مهم این است که ادعا می‌شود همه این‌ها با کامل‌ترین حس حضور درک و تجربه خواهند شد!با وجود همه این تصورات، یک دیدگاه متناقض نیز وجود دارد که می‌گوید مصنوعی ‌بودن روندها، غیرواقعی‌ بودن ارتباطات و ناتوانی تحقق حس حضور کامل، منجر به این خواهد شد که عده زیادی دوباره به آموزش‌های حضوری روی بیاورند. به‌علاوه، تجربه‌های آموزش مجازی در دوران همه‌گیری کرونا به تمایل بیشتر یادگیرندگان برای نشستن در کلاس‌های درس فیزیکی بینجامد. در این صورت، متاورس گزینه چندان ایده‌الی برای نهاد‌های آموزشی آینده نخواهد بود. اما اگر می‌توانستیـم خود را داخـل یک کلاس درس مجازی، با صندلی و نیمکت مجازی و فضایی که به سلیقه خودمان طراحی شده است، به‌طور همه‌جانبه، حس کنیم، چطور؟مهم‌تـرین ویژگی فضـای متاورس که باعث شده است بشر برای یادگیری و آمـوزش به فکر استفـاده از آن باشـد، همین انتقال حس حضور همه‌جانبه است.در کنـار تمام توصیفـاتی که از فـردای تحقق متاورس در قالب مزیت‌های آن برشمرده می‌شود، نگرانی‌هایی نیز وجود دارند؛ از جمله:ناسازگاری برخی انسان‌ها: مثل همان انسان‌هایی که امروزه با پرداخت برخط، خریـد اینترنتـی، آموزش مجـازی و امثال آن رابطه خوبی ندارند. چنین افرادی در دنیای متاورس احساس غربت بیشتری خواهند کرد!از بین رفتن لذت‌های فیزیکی: این موضوع بسیار مهمی است که شایـد اگر رفع نشود می‌توان آن را بهانه محکمی دانست برای گذشتن از همه مزیت‌های دنیای متاورس! مگر می‌شود از لذت‌هایی مثل مسیر سفر، تعمیر وسیله‌ای قدیمی در آخر هفته، درس‌دادن به دانش‌آموزان و بازی‌کردن‌های فیزیکی با بچه‌ها، تمیزکردن محیـط خانه و زندگـی، ورزش صبحگاهـی و قدم ‌زدن عصرگاهی دست کشیـد و آن‌ها را نادیده گرفت؟البته ادعای بزرگی مطـرح شـده است که در متـاورس انسان‌ها احساسـی خواهند داشت همچون احساسات دنیای واقعی! و این مهم از طریق واقعیت مجازی و واقعیـت افزوده (البته بسیار پیشرفته‌تر از آنچه امروز وجود دارد) و همین‌طور با کمک فناوری‌های پوشیدنی، محقق خواهد شد. به نظر می‌رسد، باید برای آینده‌ای هیجان‌انگیز آماده بود. به هـر حـال فناوری دارد به سرعت مسیـر خود را برای تحقـق متـاورس طـی می‌کند و بعید است ما را این توان باشد که آن را برای پاسخ ‌دادن به پرسش‌های مهم خود متوقف کنیم! سید ستار محسنی سید ستار محسنی Thu, 22 Dec 2022 00:02:12 +0330 https://virgool.io/@Sed_sattar/%D8%AD%D8%AA%D9%85%D8%A7-%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B9-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF-fgt4b8xebbda جمله ای از بزرگی نقل شده است : بزرگ فکر کنید ، کوچک و با برنامه های خرد شروع کنید ، منتها حتما شروع کنید . شاید یکی از بزرگ ترین مشکلات نوع انسان در همین بخش پایانی این جمله نهفته است . ما به طور عمده فکرهای بزرگ داریم . حتی بعضی از ما این فکرهای بزرگ را به گام های کوچک و برنامه های خرد هم تقسیم می کنیم ، منتهی نه آن فکر بزرگ و نه این گام های خرد ، هیچ گاه محقق نمی شوند ، چون اساسا تصمیم یا جرئت شروع را نداشته ایم ! اینکه از کجا شروع کنم ، خودش شده است مهمترین مسئله ما برای ایجاد تغییر و تحول در زندگی شخصی و شغلی ! سختی همین شروع اولیه ، « شروع کردن را تبدیل کرده است به اتفاقی بعید ! » گاهی به قدری در مرحله شروع اولیه می مانیم که کم کم نه آن برنامه ها و گامهای خرد جذابیت سابق خود را حفظ می کنند و نه آن ایده بزرگ اولیه دیگر برایمان چندان ارزشمند و قله تلقی می شود همین شروع نکردن اولیه ، خوره ای می شود در جانمان که ولش کن نمی شود ، حالا وقت هست ، از فردا و .. ! و بسیاری از همین توجیه ها که شده اند بلای جان پیشرفت شخصی و شغلی ما !به همین دلایل است که مهمتر از اینکه بدانیم از کجا باید شروع کنیم ، مهم این است که شروع کنیم . البته این به معنای شروع کورکورانه و بدون برنامه و به اصطلاح یلخی و بی هدف نیست ، منتها زیادی در هدف و برنامه و تحقق شرایط و حال شروع و هوای مطبوع و امثال آن ماندن ، می شود سنگ راهمان که اصلا شروع نمی کنیم! اینکه چرا این یادداشت از اینجا شروع شده و بنای بیان چه نکته ای دارد ، عرض خواهم کرد . چه فرقی می کند حرف به درد بخور کی زده شود ؟ هر روزی که من و شما ایده جدیدی داشته باشیم و کار جدیدی ، ولو کوچک ، را شروع کنیم ( تأکید می کنم شروع کنیم ) آن روز آغاز فصلی نوست . آن روز فروردین است . آن روز عید است و نوروز آن روز ، مهر است و فصل بازگشایی ، خیلی خودمان را درگیر قراردادهای زمانی و مکانی نکنیم بهتر است ! نکته مهمی که بنای شرح آن را دارم ، این است که ما در کسوت معلمی و به دلیل ماهیت کارمان نیازمند این هستیم که به طور دائم خود در معرض نوشدن قرار بدهیم ، چون با زمینه ای سروکار داریم و در زمانهای هستیم که دائما در حال نوشدن است ؛ شاگردان ما ، محتوای درسی ، فناوری های آموزشی ، والدین و انتظارات آنها ، نظام آموزشی تحول خواهی آن ، کلیت جامعه و جهانی که در آن زیست می کنیم سرعت تحول بسیار بالاست و اگر بنا باشد معلمی به روز و کارآمد و اثربخش باشیم ، لاجرم به طور دائم در حال تغییر و چه بسا در حال تحول باید بود ! باید یادگیرنده ای مادالعمر بود . در جهان امروز این قاعده شامل همه مشاغل و حرفه ها می شود که اگر به روز نشوند ، درجا میزنند ؛ حتی آن بقال محله ! ولی معلمی از آن دسته مشاغلی است که اساساً دامنه تأثیر و مسئولیتش با بسیاری از حوزه های شغلی قابل مقایسه نیست و طبیعی است عقب ماندگی در این حوزه آثار زیان بار فراوان و گاه غیرقابل جبرانی را متوجه جامعه می کند. حالا فرض کنیم می خواهیم به قاعده جمله ابتدایی این نوشتار عمل کنیم ؛ یعنی بزرگ فکر کنیم و کوچک و با برنامه های خرد شروع کنیم ، ولی واقعا شروع کنیم . بنا بر آنچه بیان شده است ، سؤال یا مسئله بعدی ما این نیست که از کجا شروع کنیم ، بلکه به هر قیمتی شده باید شروع کنیم ؛ ولو از یک کار بسیار ناچیز و کم اهمیت . همین کار به ظاهر ناچیز و کم اهمیت ، مهم ترین اقدام اولیه و لازم برای تحقق تمام آن چیزهایی است که برایش نقشه کشیده ایم و افق ترسیم کرده ایم . از نظر زمانی، طراحی یادگیری پیامد طراحی آموزشی است.فرض کنیم فکر بزرگمان این است که معلمی نمونه ، اثربخش و کم نظیر شویم . خیلی هم خوب . حالا باید این فکر بزرگ را به برنامه ها و گامهای خرد تقسیم کنیم . طبیعی است برای تبدیل شدن به آنچه گفتیم ، باید واجد شرایط و ویژگی ها و شایستگی هایی شد مثلا اینکه دانش و علم خود را به قدر لازم توسعه دهیم و به روز کنیم، یا اینکه مسلط , یا اینکه بر روش های نو و اثرگذار تدریس مسلط شویم یا اینکه توان استفاده از فناوری های متنوع را در جریان تدریس خود داشته باشیم ، یا اینکه بر دانش طراحی آموزشی ، به عنوان یک ضرورت اجتناب ناپذیر برای معلم موفق ، به قدری آشنا و مسلط شویم بتوانیم در عمل از آن استفاده کنیم ، یا اینکه به قدری توان ارتباطی خود را ارتقا دهیم که در هر دو حالت ارتباطات همزمان و غیرهمزمان ، بهترین ارتباط را با بیشترین اثربخشی روی دانش آموزانمان داشته باشیم و ... حالا می ماند شروع کردن ! هر چه فکر می کنم ، نقطه بایسته و شایسته شروع مقتدرانه و عاقلانه هدف و برنامه های گفته شده چیست ، به چیزی جز شروع از مطالعه نمی رسم خواندن ، خواندن و خواندن ! اما نه هر خواندنی و نه هرگونه خواندنی ! خواندنی آگاهانه ، مبتنی بر نیاز ، بر اساس شناخت صحیح از منابع ، با سیر مطالعاتی روشن ، با یادداشت برداری های هدفمند ، با مرورهای زمانمند ؛ خواندنی دارای تداوم و استمرار محکم ، که گفت : « رهروی ، اهسته و پیوسته روی است . » ظاهر یادداشت بی ارتباط با فناوری آموزشی شد ، ولی فناوری که فقط صحبت از ابزار سخت و نرم نیست ! وقتی ایده ای مطرح شود که بتواند راهی بگشاید برای شروع یادگیری دائمی ، خودش نوعی فناوری است . سید ستار محسنی سید ستار محسنی Thu, 13 Jan 2022 21:47:00 +0330 https://virgool.io/@Sed_sattar/%DB%8C%DA%A9-%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-zmndesvi1dmh بعد از همه گیری ویروس کرونا در دنیا ، تمامی نظام های آموزشی شکلی از آموزش را تجربه کردند که به هیچ عنوان مسبوق به سابقه نبوده است ؛ تجربه آموزش وپرورش به شکل صرفاً مجازی . این تجربه در بسیاری از کشورهای دنیا تجربه ای نه چندان موفق ارزیابی می شود ! البته نمی توان منکر دستاوردهای این دوران در نظام های آموزشی شد ، اما در مجموع ، دلیل آمادگی نداشتن نظام های آموزشی و غافلگیری آنها از یک طرف و فراهم نبودن زمینه هایی همچون زیرساختهای مناسب و کافی ، الگوهای مطلوب و بومی ، نیروی انسانی آماده و کارآمد ، و محتوای مناسب و الکترونیکی از طرف دیگر ، تجربه این ایام ، تجربه ای است که همگان آرزومند فراهم شدن امکان بازگشت به مدرسه ها هستند ! در این مدت به دلیل سیطره فناوری ها در همه زمینه های آموزش ، از تدریس تا ارزشیابی تجربه خاصی از چیستی ، کارکردها و توانمندیهای فناوری در اذهان کلیه کنشگران آموزش و پرورش ، از معلم و دانش آموز تا والدین و مسئولان شکل گرفته است . تجربه ای که قدری نگران کننده است ! بنا به دلایلی که ذکر آنها رفت ، تجربه این دوران ، خاطرات ، تحلیل و نتیجه گیری های احتمالا مثبتی را در اذهان به جا نخواهد گذاشت و به نظر می رسد در دوران پساکرونا می تواند به وضعیتی منجر شود که در حالتهای زیر قابل تصور است : 1. ایجاد بدبینی نسبت به فناوری ها و کارکردهای آنها در حیطهٔ آموزش و پرورش2. رفتن به سمت دوری گزینی و فرار از فناوری در نظامهای آموزشی3. به حاشیه راندن و به محاق کشاندن فناوریها در کلاس ها و مدرسه ها4. شکل گیری نوعی بی اعتقادی و بی اعتمادی به فناوری5. شک و شبهه نسبت به یافته هایی علمی که بر کارآمدی و اثربخشی فناوری در خروجیهای فرایند آموزش دلالت دارند . خلاصه حالت ها و احتمالات فوق عبارت اند از اینکه در ذهن کنشگران تعلیم وتربیت چنین تصوری ایجاد شود که اگر فناوری را توان و یارای جانشینی روش های سنتی و حضوری بود ، باید خود را در این مدت عیان می کرد . اگر فناوری کارآمد بود ، چرا این همه خستگی ؟ چرا اینهمه نگرانی ؟ چرا این همه آرزوی بازگشت به دوران آموزش حضوری ؟واقعیت آن است که احتمال ذکرشده در متن بالا در عمل چقدر محقق شود . فقط یک حدس و گمان یا در نهایت فرضیه یا شبه فرضیه علمی است که محصول تحلیل و تجربه نگارنده بوده و ممکن است به این شدتی که به نوشتار آمده است ، نباشد یا شاید هم بدتر از این حالت واقع شود ! اما آنچه مهم است ، توضیح چرایی خطابودن این تصورات و گشودن راه و فضایی است که قرین به واقعیت و راهگشا باشد .این تصورات ( از بدبینی به فناوری تا کنارنهادن احتمالی آن ) از نگاه و انتظار غیرواقعی به پدیده فناوری ناشی می شود . فناوری ، فناوری است ، نه چیزی بیشتر از آنچه هست و نه البته چیزی کمتر از آنچه باید باشد ! بنا نیست و البته چنین استعداد و امکانی هم درون فناوری دست کم تاکنون وجود نداشته است که بتواند جایگزین مطلق معلم یا کلاس درس یا روابط استاد - شاگردی و بسیاری از اتفاقات دیگر در جریان آموزش و یادگیری شود! خود فناوری های آموزشی هم هیچگاه چنین ادعایی نداشته اند فناوری در خدمت آموزش حضوری است نه جایگزین آن ؛ به خصوص در آموزش مدرسه ای ( قبل از دانشگاه ) . در اساس ، فناوری به تنهایی ظرفیت به دوش کشیدن تمام باری را که همه عوامل مدرسه ، از مدیر و معاون و معلم تا دانش آموز و والدین متحمل می شوند ، ندارد . اما آنچه در دوران کرونا اتفاق افتاد ، این است که تمام این بار به یکباره و بدون اعلام قبلی ، افتاد به دوش فناوری ! نه فناوری را چنین آمادگی و ظرفیتی بود و نه کاربران فناوری چنین آمادگی و مهارتی داشتند ، و شد آنچه شد !اکنون نظر می رسد باید با نگاهی واقع بینانه تر به توانایی ها و ناتوانایی های فناوری در آموزش نگریست . فناوری های آموزشی ، اگر بجا و توسط افراد توانا استفاده شوند ، کارآمدی هایی دارند . اما در عین حال ، از جایگزینی مطلق برخی عناصر اصلی تعلیم وتربیت ناتوان هستند . آینده و دوران پساکرونا نه دورانی است که به شکل کنونی آن را ادامه بدهیم و همه چیز بر محور فناوری بگردد ، و نه دورانی باید باشد که فناوری ها را متهم کرد و به کناری وا نهاد ! دوران پس از کرونا و فصل بازگشایی حضوری مدرسه ها زمانی است که هر چیز و هر کسی با تجربه به دست آورده باید بر کرسی خویش بنشیند و خدمت خود را ارائه دهد . در ادبیات رشته تکنولوژی آموزشی ، این وضعیت را یادگیری و آموزش تلفیقی ( ترکیبی ) نام نهاده اند. آموزشی که محاسن وضعیت حضوری را با کارکردهای مناسب فناوری ها می آمیزد و از این آمیزه حالتی مطلوب به دست می آید که واجد محاسن هر دو و فاقد معایب هر یک از این دو حالت است . نیروهای انسانی و آموزش وپرورش باید برای دوران آموزش های تلفیقی آماده شوند . سید ستار محسنی سید ستار محسنی Thu, 13 Jan 2022 20:39:34 +0330