https://virgool.io/feed/@SepideAnsarinia سپیده هستم متولد مرداد ۱۳۷۶، گیلان لیسانس جامعه شناسی علاقه مند به : کتاب، فیلم، طراحی و نقاشی، آواز و موسیقی و عکاسی در حال حاضر تو حوزه دیجیتال مارکتینگ، تولید محتوا و سئو فعالیت دارم fa 2026-04-14 23:22:04 https://files.virgool.io/upload/users/3185833/avatar/OMwFqv.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@SepideAnsarinia https://virgool.io/@SepideAnsarinia/%DB%B3%DB%B0-%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%D9%87-jxgr1mm5jut9 امروز موفق شدم با خرید بسته مکالمه بین المللی با پرنده مهاجرم صحبت کنممثل همیشه نمیتونم فقط به خودم فکر کنمسریعا شرایط بقیه تو ذهنم مرور شدآخر ماه،در حالی که خیلی از افراد کار و بازارشون رو از دست دادن،و قسط های عقب مونده دارن،و پرداخت ۵۰۰ هزار تومن برای شنیدن ۳۰ دقیقه صدای عزیز راه دور!۵۰۰ هزار تومن یعنی شهریه یک ماه باشگاه۵۰۰ هزار تومن یعنی یک جلسه کلاس موسیقی۵۰۰ هزار تومن یعنی ۱۰ بار هزینه آژانس داخل شهری۵۰۰ هزار تومن یعنی...اون نقطه چین رو می‌تونید با هزینه‌های واجب و غیرواجب خودتون پر کنید؛در حالی که قبلا با خرید یه بسته اینترنت نسبتا ارزون قیمت میتونستی ساعت ها مکالمه تصویری داشته باشی!دارم به پدر، مادر، فرزندان و... فکر می‌کنم که عزیز راه دور دارن و ۵۰۰ هزار تومن هزینه بالایی براشون محسوب می‌شهو با این اوصاف شاید بتونن هفته‌‌‌‌ای ۷ دقیقه با عزیزشون صحبت کننبحث این نیست ۷ دقیقه هم نعمته؛که همین رو هم باید چسبید در حالی تا دیروز همینم برقرار نبود،بحث اینهمگر ما در عصر حجر زندگی میکنیم؟چرا باید این حق رو از دست بدیم؟چرا باید قانع باشیم و خوشحال؟مثل اینه که برق رو قطع کنناوه ببخشیدچرا مثل این که؟ ما قطعی برق رو هم زندگی کردیماینم روشامروز او در پشت خط معذب بود که چرا این مقدار پول رو برای تماس هزینه کردمبه قربانت برومآخرین رزی که بهم هدیه دادی❤️شنیدن صدای تو جانی دوباره به من بخشیدچرا معذب شدی؟شرمندگی برای کسان دیگریست...آخرین بار که سفر رفته بود، با وجود تماس تصویری دلم کمتر تنگ میشد و حالم بهتر بوداما این روزها و در چنین شرایطی از جامعهدر افسرده ترین حالت خودم بودمخوشحالم از اینکه صداش رو شنیدم و مطمئن شدم حالش خوبهو غمگینم به وسعت غم تمام کسانی که از عزیزشون بی خبرند...سپیده انصاری نیا، سه شنبه ۳۰ دی ۱۴۰۴، روز برفی❄️ سپیده انصاری نیا سپیده انصاری نیا Tue, 20 Jan 2026 21:11:13 +0330 https://virgool.io/@SepideAnsarinia/%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA-%D8%A8%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%B5%D9%84-%D8%B4%D8%AF-nuwplundqd1e سلامساعت حدود ۱۶:۲۰ دقیقه امروز همکارم در اتاقمون رو باز کرد و اعلام کرد که گوگل باز می‌شهیه جیغ خفه کشیدمواتس آپ رو تست کردمهمه بچه ها مشغول تست کردن وی پی ان و پروکسی شدنو من دویدم تو بالکنبه پرنده مهاجرم زنگ زدمگردنم گرفته بود، وقتی هیجانی میشم گردنم قفل میشهیه بوق، دو بوق‌،... صبورانه و با لبخند و استرس منتظر موندمبالاخره جواب دادسریع سلام و احوال پرسی کردیم و از سلامتی هم مطمئن شدیمزود باهاش خداحافظی کردم و گفتم بعد از کار و ساعت ۶ باهاش تماس میگیرمبرگشتم تو اتاق،بچه ها گفتن اینترنت دوباره قطع شده و پیام‌ها تو واتس آپ ارسال نمیشهبا قیافه مات نگاهشون کردم و گفتم شوخی رو بذارن کنارمجددا گوشیم رو تست کردماینترنت بین الملل قطع و وصل میشد تا خود ساعت تقریبا 5 و 40 دقیقه مشغول تست کردن vpn و پروکسی و سعی کردن برای باز کردن شیت های اکسل و ذخیره گرفتنشون بودیمآخر فهمیدیم دوباره نت رو قطع کردن!تنها خوشحالیم شنیدن صداش و گرفتن شماره جدیدش و فرستادن لینک نوشته‌ی ویرگولم بودخیالم راحته دیگه می‌تونه نوشته هام رو ببینه و یه راه ارتباطی داریمساعت که ۶ شد منتظر نموندیمزود از دفتر زدیم بیروناینترنت ملی هم وصل نمیشد و موندنمون سر کار بی فایده بودرفتیم داخلِ شهرروی شیشه بانک اعلامیه یکی از بچه ها بودپاره شده...بلند پرسیدم چرا اعلامیه رو پاره کردن؟شهر شلوغ بود...خریدم رو انجام دادمبا بچه ها خداحافظی کردمپاهام رو تند کردم و برگشتم سمت دفتر که با بابا برگردم خونهتو راه برگشت از پیش مغازه پدر یکی از بچه های کشته شده رد شدملبام رو محکم گاز گرفتم که اشکام نریزه پایینسرمو انداختم پایین و رد شدمتو دلم حرفای زیادی زدم...خدایا"انسان" هرگز نمیتونه به خودش دروغ بگههرگز نمیتونه تو آینه به چشم‌های خودش زل بزنه و دروغ بگهخدایا شرافت رو از کسی نگیر؛که شرافت نباشه میتونی تو آینه که هیچ، تو چشم بقیه هم نگاه کنی و دروغ بگیخدایا ما رو بیشرف نکنسپیده انصاری نیا، یکشنبه ۲۸ دی ۱۴۰۴ سپیده انصاری نیا سپیده انصاری نیا Sun, 18 Jan 2026 23:35:00 +0330 https://virgool.io/@SepideAnsarinia/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%AF%D8%AF-%D8%B4%D8%A8%DA%A9%D9%87-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA-xkn6jad9dqgb سلام،نمیدونم تاثیرگذار خواهد بود یا نه؟حمایت مالی از این کارزار از پول یک بسته چیپس هم کمتره [آخرین قیمت چیپس کوچیک در ۲۷ دی ماه ۱۴۰۴، ۳۶ هزار تومان :)]اما، لطفا از کارزار درخواست برقراری مجدد شبکه جهانی اینترنت حمایت کنید.ابتدا امضا که رایگانه و سپس اگر مایل بودید حمایت مالی برای بیشتر دیده شدناگر تجربه ای از این دست کارزارها هم داشتین لطفا کامنت بذارید...قبلا امضا کردم اما از نتایجش بی خبرم. https://www.karzar.net/282737 سپیده انصاری نیا سپیده انصاری نیا Sat, 17 Jan 2026 17:55:18 +0330 https://virgool.io/@SepideAnsarinia/%D8%A7%D8%B3-%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D8%B3-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D8%AF-oefbnyrk8gee اون زمان که تو ویرگول ثبت نام کردم، همیشه به این فکر میکردم که اولین نوشته‌ام چی باشه؟و تیتر اولین نوشته من اینه: اس ام اس آزاد شددر سال ۲۰۲۶ هستیم و این تیتر نوشته منه...متاسفم.به دوستام اس ام اس دادم و خبر دادم که میشه پیام فرستادو به پرنده مهاجرم، عزیزدلم، جیگرگوشم که ایران نیستسیم کارتش وصل نیست قاعدتا، اما با ذوق و شوق بهش اس ام اس دادمگفتم دوستش دارم و دلم براش تنگ شدهیکشنبه میشه هفتمین روزی که ازش بی خبرمعزیزکم، امید دارم اسمم رو تو گوگل سرچ کنی، ویرگول بالا بیاد و پیامم رو ببینیشاید دغدغه من مسخره باشهاما چه کنم؟بودنش دلخوشی بزرگ زندگی منهاین روزها که اینترنت قطعه و زمان کش میاداین روزها که حرف خیلی ها دلم رو شکستاین روزها که چه ها ندیدیم و نشنیدیماین روزها که خیره شده ام به عکس اعلامیه ها و زار زدمبارها و بارها به خودمون فکر کردمو به این رسیدم تو تنها دلخوشی منیمن تو این خاک به هیچ چیز و هیچ کس دیگه‌ای وصل نیستماز همه بریدم و ناامید شدمو راستش رو بخوای ترسیدمکه اگر دوباره نبینمت چی؟چقدر به صحبت کردن باهات، گریه کردن کنارت، خندیدن کنارت و درک شدن از جانبت نیاز دارم...کاش هیچکس از عزیزش دور نباشهآرزو دارم حالت خوب باشه، کاراتو پیش ببری و بهت سخت نگذره...امیدوارم روزاتو خوب بگذرونی جیگرگوشه مننمیدونم میتونی یا نه؟برای من همه چیز کمرنگ و خاکستری شدهبه سختی حواسم رو سرکار جمع میکنمغذاهایی که دوست داشتم دیگه خوشمزه نیستحواسم به کتاب و فیلم و کارای شخصیم جمع نیستتوانایی جمع و جور کردن خودم و تمرکز کردن روی یک هدف رو ندارمهیچ چیزی بهم نمیچسبهتو بی خبری از حال توبا فکر کردن به حال مردم مظلوم این خاکو آینده نامعلوم دسته جمعیمونچطور میتونم مثل سابق باشم؟گرچه یادم نمیاد نسخه سابق من با حال خوب کجای گذشته ست؟خستمو تنها چیزی که منو امیدوار نگه داشته و سرپاامید به شنیدن دوباره صدات و دیدن روی ماهته،حتی از پشت گوشی؛میبوسمت و بهت قول میدم دوباره سرپاشم...کمی به زمان نیاز دارم...سلول به سلول تنم غم زدست... .سپیده انصاری نیا، ۰۳:۰۲ بامداد شنبه ۲۷ دی ۱۴۰۴ سپیده انصاری نیا سپیده انصاری نیا Sat, 17 Jan 2026 03:05:41 +0330