https://virgool.io/feed/@YazdanYZ هر روز اولین تجربه من از خودم بودن است. fa 2026-06-25 00:49:58 https://files.virgool.io/upload/users/14506/avatar/3ORx6z.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@YazdanYZ https://virgool.io/@YazdanYZ/dgreport-kmopzasqbqab اولین تراکنش در دنیای تجارت الکترونیک با ظهور اینترنتی که امروز تقریبن با همان ویژگی‌های کلی آن‌را میشناسیم در سال ۱۹۹۴ توسط یک کارآفرین ۲۱ ساله به نام "دن کان" که مالک وب‌سایت "نت مارکت" بود: انجام شد. شاید در آن سالها کمتر کسی فکرش را میکرد اینترنت در کمتر از 3 دهه فراگیرترین تکنولوژی دنیا شود. از شکل‌گیری اولین فروشگاه رسمی آنلاین کشور تا به امروز بیش از 15 سال میگذرد. انتشار گزارش سالیانه شرکت دیجی کالا در روزهای اخیر باعث شد به فکر مطالعه و بررسی این گزارش بیافتم. در ادامه تلاش میکنم که بخش هایی هرچند کوتاه اما مهم از نظر خودم رو بررسی و تحلیل هام رو بنویسماز سال 1385 تا امروز پانزده سال میگذرد و "دیجی کالا" مسیر پر پیچ و خمی برای توسعه کسب و کاری مبتنی بر خرده فروشی آنلاین را پیموده است. طبق آنچه در گزارش سال 98 دیجی کالا منشتر شده بود، بیست و شش میلیون بازدیدکننده، ماهانه از این Marketplace بازدید کردند و فروش خالص ریالیدر طی 8 سال به طور میانگین 112 درصد بوده است. این در حالیست که در اواخر سال 98 با شیوع ویروس COVID-19 در ایران، اعلام قرنطینه‌های نصف و نیمه و همینطور ترس مردم از ابتلا به این ویروس؛ بیش از گذشته با استقبال از فروشگاه‌های خرده‌فروشی آنلاین مواجه بودیم. به‌طوریکه تعداد فروشگاه های آنلاین در سال 99 نسبت به سال قبل بیش از 55 درصد رشد داشت و بر مبنای گزارش سال 99 دیجی کالا، نسبت NMV در این سال 151 درصد رشد داشته است که بخوبی نمایانگر افزایش تمایل مردم به خریدهای آنلاین است.اگرچه کرونا در روزهای حضورش باعث رشد کسب و کارهای آنلاین شد، اما فارغ از افزایش تعداد کلاهبرداری های اینترنتی؛ دوست دارم کمی در مورد ابعاد مختلف و تاثیرات این رشد نمایی بنویسم.با تعطیلی فروشگاه‌ها، پاساژها و صنوفی که بخش عمده‌ای از نیازهای عمومی مردم را برآورده میکردند، سیل عظیمی از تامین‌کنندگان و خریداران به فروشگاه‌های آنلاین سرازیر شد. طبیعی به نظر میرسد که خرید آنلاین از فروشگاه معتبری چون دیجی کالا به مراتب با آسودگی بیشتر همراه است تا فروشگاهی بی‌نام و نشان در فلان نقطه شهر. تحویل به موقع بیش از 95 درصد سفارشات مشتریان نشان‌دهنده مدیریت صحیح افزایش نرخ رشد درخواست‌هاست،به بیان دیگر توسعه مراکز پردازش کالا در تهران و افزایش ظرفیت توزیع سفارشات، به لطف Digiexpress نشان‌دهنده دیدگاه صحیح مدیریتی در دیجی کالاست.اما نکته مغفول در معادله رشد خریدهای آنلاین؛ سطح تعامل تامین‌کنندگان با خریداران کالای آنلاین است. فروشندگانی که تا قبل از این به شیوه‌های متعدد سنتی اقدام به فروش کالاهای خود میکردند در این زمان برای بقا مجبور به استفاده از بازارگاه آنلاین دیجی کالا بودند. قیمت های غیررقابتی، کالاهای ناسالم، طولانی شدن مدت زمان ارسال کالا از جمله معایب بزرگ این فراگیری بود. با نگاهی کوتاه به NPS مندرج در گزارش سال 99 و توجه به مشارکت 11 درصدی به خوبی میتوان از مشارکت نسبی کاربران به شرکت در این نظرسنجی مطلع شد. آمارهای منتشر شده در این گزارش به خوبی قابل استناد نیستند، چرا که علاوه بر میزان مشارکت پایین در نظرسنجی، به دلیل عدم وجود اطلاعات کافی در زمینه مشتریان در گزارش سالیانه نمیتوان از قطعیت این آمار مطمئن بود؛ به بیان دیگر رضایت 60 درصدی کاربران دیجی کالا از خدمات این فروشگاه اگرچه بسیار خوشحال کننده است اما به دلیل عدم وجود نمودار تلفیقی "نوع کاربران"، "تقسیم بندی کاربران" و "سن کاربران" قابل استناد نیست. شاید با مقایسه این مجموعه با نمونه های مشابه خارجی کمبودهای زیادی را مشاهده کنیم، اما من امیدوارم که در سالهای آینده با رفع نقایص درحوزه توزیع، جذب تامین کننده و همینطور افزایش استفاده از هوش مصنوعی در تشخیص نیاز کاربران گام بلندی در زمینه جهانی شدن این کسب و کار برداشته شود.در آخر از نظر من فازغ از هر تحلیل و نقدی نسبت به گزارش سالیانه دیجی‌کالا، تفکر داده محور و استرتژیک مدیران این شرکت قابل تقدیر است و توسعه و گسترش انتشار این دسته از گزارشات توسط دیگر بازیگران اکوسیستم استارت‌آپی کشور باعث رشد صنایع مختلف در این اکوسیستم خواهد شد و از بروز اشتباهات تکراری تا حدود زیادی جلوگیری خواهد کرد.از اینجا میتونید گزارش سال 99 دیجی کالا رو به صورت کامل بخونید. یزدان یزدی زاده یزدان یزدی زاده Fri, 30 Jul 2021 22:05:43 +0430 https://virgool.io/@YazdanYZ/%D8%B9%D8%B4%D9%82-%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%B4-m1uomarxab5q من همیشه فکر میکردم که میشه عاشق هرچیزی باشیم که داریم، فکر میکردم باید کنار اومد، باید پذیرفت. فکر میکردم زندگی که قرار نیست همیشه همونی باشه که ما میخواییم، برای هرچیزی که خواستم خیلی تلاش کردم، برای خیلی چیزهایی که دوست داشتم دیر تلاش کردم و نتیجه دیر تلاش کردنم همین شد که الان ندارمشون، سالهاست برای داشتنی تلاش میکنم که با تمام قلبم میخوام، تمام احساسم رو گذاشتم برای این داشتن، اما ندارم. این نداشتن، لیاقت منه آیا؟ الان میفهمم اشتباه کرده بودم، باید چیزی رو داشته باشم که عاشقشم، اما بازم دیره، دیر شده برای داشتن اونی که عاشقشم، شاید یه روزی خیلی دور، شاید هیچوقت، کی میدونی چی قراره بشه، کی میدونی قصه‌های پر غصه‌ی ما کجا قراره تموم بشه، کی میدونه اصن چی قراره که بشه...خیلی شنیدم که حرفهای نگفته آدمها، درونشون غده میسازه، این غده‌ها بزرگ و بزرگتر میشن، اوایل فقط شکل بیماری های کوچیک توی بدن پیدا میشن، اما کم کم همه این نگفته ها میشه یه درد بزرگتر، میشه یه بیماری بدتر، اینقدر بد که شاید جونت رو بگیره. من شاید وسط این مسیر باشم، شاید اولش، شایدم اصلن توی این مسیر نباشم، اما اینقدر پر شدم از حرف زدن که سکوت تنها بهونه‌ی من برای گذر کردن از این روزهای زندگیم شده. شاید وقتی 20 سالم بود هرگز تصور نمیکردم امروز اینجا اینجوری کلاف سردرگم زندگیم رو تو دستام گرفته باشم. اما حتمن اشتباهات من، عاقبتم رو اینجوری شکل داده.همه اینارو گفتم که برسم به این قسمت، مدتهاست فکر میکنم که آرامش یعنی چی؟ اصلن چجوری میشه آرامش رو پیدا کرد، آرامشی که درون من باید باشه کجاست؟ آرامشی که باید پیداش کنم چیه که اینقدر از من دور شده که نمیتونم به دست بیارمش. یزدان یزدی زاده یزدان یزدی زاده Thu, 23 May 2019 12:16:45 +0430 https://virgool.io/@YazdanYZ/%D8%A7%D9%84%D9%81-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-uppryamir2uc فکر میکنم همه آدم ها نیاز دارن که محیط امن داشته باشن، من محیط امن رو اینجوری تعریف میکنم: جایی که بتونی خودت باشی، خودِ خودِ خودت، جایی که مجبور نباشی نقاب های هر روزت رو روی صورتت بزاری، اما من فکر میکنم نمیشه، فکر میکنم خیلی شدنی نیست که آدم خودش باشه، حداقل امروز اینجوری فکر میکنم، اما مدتیست که بیش از گذشته تلاش میکنم برای خودم بودن...من سالهاست که مینویسم، سالهاست که در ابتدا بیشتر مینوشتم، برای آنانکه دوستشان میداشتم مینوشتم، همجنس و غیر همجنس... کم کم مشغله های زندگی و نقاب های رنگارنگ روزمره، مرا از نوشتن دور کرد، گاهی در یک لحظه احساس میکنم دستانم انبوهی از کلمات را فریاد میزنند اما ...هیچ‎گاه ادعایی در نویسندگی نداشته و ندارم، تنها دستانم هستند که روی حروف می‎دوند و بخشی از درونم را به نوشته تبدیل میکنند و من امروز تنها امیدوارم که اینجا پر شود از نوشته هایی که شاید دوستشان بدارید. یزدان یزدی زاده یزدان یزدی زاده Tue, 07 Aug 2018 13:23:12 +0430