<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های علیرضا سیف اللهی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@a.r.seifollahy</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-17 00:46:33</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/111454/avatar/avatar.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>علیرضا سیف اللهی</title>
            <link>https://virgool.io/@a.r.seifollahy</link>
        </image>

                    <item>
                <title>گهی زین به پشت و گهی پشت به زین</title>
                <link>https://virgool.io/@a.r.seifollahy/%DA%AF%D9%87%DB%8C-%D8%B2%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%87%DB%8C-%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%DB%8C%D9%86-ifnv9uw0mf2j</link>
                <description>سلام دوستانیادم میاد سال ۸۱ بود و من توی یک شرکت نرم‌افزاری مشغول به کار بودم. اوایل کارم به یک مشکل برخورد کردم. ترجیح دادم مشکل را با مهندس ارشد نرم افزار شرکت مطرح کنم تا از تجربه و دانش ایشون استفاده کنم. ولی در کمال تعجب ایشان به جای اینکه پاسخ سوال من را بده از من سوال کرد که رشته تحصیلیت چیه؟ گفتم: ریاضی کاربردی. رشته تحصیلی ایشون (همون آقای برنامه نویس) لیسانس کامپیوتر نرم افزار بود. اون موقع من از جواب ایشون خیلی ناراحت شدم. اونجا به خودم قول دادم که حتماً در کاری که به من سپرده شده حداکثر تلاشم رو بکنم. البته باید بگم که توی اون شرکت من مسئول تهیه گزارشات نرم افزاری برنامه های کاربردی بودم. تلاش خودم رو تا حدی ادامه دادم تا این که تونستم به عنوان نفر اول گزارش ساز شرکت شناخته بشم و جای پای خود را محکم کنم. این موضوع گذشت بعد از حدود یکسال که من تجربه کار پیدا کرده بودم، آقای دیگه ای اومد به شرکت که تازه کار بود. یادم میاد که اون آقا چند تا سوال از من پرسید و من رفتاری تقریبا مشابه اون آقای قبلی با ایشان داشتم. البته رشته تحصیلی این آقای جدید هم مهندسی کامپیوتر نرم افزار بود، اما تجربه و دانش کافی نداشت. بهر حال وقتی که من این رفتار را با ایشون می‌کردم، اصلا حواسم نبود که خود من هم یک زمانی در جای ایشون بودم. الان که به این موضوع نگاه می کنم میبینم که ما چقدر زود گذشته و جایگاه قبلی خودمان را فراموش میکنیم. تصمیم گرفتم که در حین رفتارم حتی شده از همین الان تجدیدنظر بکنم. البته ناخودآگاه این تجدید نظر رو از همون روزها شروع کرده بودم و با اون آقا رفیق شدم و رفتارم را اصلاح کردم. وی الان سعی می‌کنم آگاهانه این کار را انجام بدم.یک نکته فرعی که در حین نوشتن یادم اومد این هست که بین  درس و دانشگاه (تئوری) تا محیط کار (عمل) فاصله زیادی وجود داره. هر کسی که قصد داره رشد کنه، میبایست تئوری خوانده شده را در عمل پیاده کنه.یک نکته فرعی که در حین نوشتن یادم اومد این هست که بین  درس و دانشگاه (تئوری) تا محیط کار (عمل) فاصله زیادی وجود داره. هر کسی که قصد داره رشد کنه، میبایست تئوری خوانده شده را در عمل پیاده کنه.</description>
                <category>علیرضا سیف اللهی</category>
                <author>علیرضا سیف اللهی</author>
                <pubDate>Sun, 29 Mar 2020 15:48:16 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>مشکل قابل حل</title>
                <link>https://virgool.io/@a.r.seifollahy/%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%84-%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D8%AD%D9%84-czxqnbenmxib</link>
                <description>یه جمله از کتاب «هنر خوب زندگی کردن» نوشته رولف دوبلی بنظرم جالب اومد. اگه دوست داشتید بخونید و توی ذهنتون باشه. شاید بکارتون بیاد.:اگه مادامی که یک مشکل قابل حل است به آن حمله نکنید و معطل کنید تا دیگر غیر قابل حل شود، در واقع این قدر ابله هستید که حق تا است با چنین مشکلی مواجه شوید.</description>
                <category>علیرضا سیف اللهی</category>
                <author>علیرضا سیف اللهی</author>
                <pubDate>Tue, 21 Jan 2020 09:32:19 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>خنده نرم افزاری</title>
                <link>https://virgool.io/@a.r.seifollahy/%D8%AE%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%86%D8%B1%D9%85-%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-bipnjxzlosqx</link>
                <description>یادم میاد اواخر سال ۸۰ آخرهای خدمت سربازی بودم که به فکر شغل بعد از خدمت افتادم. با توجه به علاقه و تجربه برنامه نویسی به زبان توربو سی که توی دانشگاه با اون برنامه نویسی میکردم، به واسطه یه دوست خوب رفتم با مدیر عامل یه شرکت تولید نرم افزارهای بیمارستانی برای استخدام صحبت کردم. در اون زمان تجربه خیلی کمی توی محیط های واقعی داشتم. مدیر عامل اسم چند تا ابزار مورد نیاز شرکت رو گفت تا ببینه اصلا تا حالا به گوش من خوردند یا نه! مثلاً visula basic ، odbc ، crystal report , access و چند مورد دیگه که یادم نمیاد. من فقط اسم ویژوال بیسیک و اکسس رو شنیده بودم و یه کم (تقریبا هیچی) باهاشون کار کرده بودم. مدیر عامل محترم وقتی فهمید من هیچی بلد نیستم، عذر من رو خواست. من هم خیلی معمولی بلند شدم تا سریعا محل رو ترک کنم. موقع خداحافظی انگار یه نفر از بالا سر ( به اشتباه میگیم پشت سر) به من گفت: «بگو ...» من هم گفتم: «من بخاطر علاقه ای که برای کار و فعالیت دارم، با اینکه پول و درآمدی ندارم رفتم و  از اطرافیانم قرض کردم و یه کامپیوتر خریدم و در حال یادگیری هستم». اینجا بود که مدیر عامل مکثی کرد و گفت: «بهت یه فرصت میدم». بعد رفت و از قفسه کتابخونه شرکت یه کتاب سنگین اکسس ۹۷ که کاغذ مات و کمی تیره با نوشته های ریز انگلیسی داشت برای من آورد و گفت: «از صفحه ۱۱ تا ۲۴ این کتاب رو بخون و با توجه به اون یه برنامه دفتر تلفن با ویژوال بیسیک بنویس. هفته دیگه بیا تا برنامه رو ببینم». من که از این حرکتش خیلی خوشحال بودم و اصطلاحا در پوست خودم نمیگنجیدم (ببخشید خیلی ادبی شد!) صحبت بعدی مدیر عامل رو نشنیدم که گفت: «مطمئن باش میندازمش سطل آشغال». شاید بعدها خودت هم انداختیش سطل آشغال! من خوشحال و شادمان از اینکه یه نفر به من اعتماد کرده و یه فرصت خوب داده، رفتم و صفحات مورد نظر رو کلمه به کلمه ترجمه کردم. آخه بعد از ۱۰ سال که از شروع زبان آموزی من میگذشت، مثل این بیسوادها فقط کلمات رو میدیدم، ولی هیچی متوجه نمی‌شدم. با هر سختی و مشقتی که بود، با تلاش شبانه روزی و شب نخوابیدن و تعطیل کردن همه تفریحات و ... بالاخره تمومش کردم. بحث اون صفحات در مورد نرمالایزیشن (نرمال سازی) جداول پایگاه داده بود. من در اون موقع متوجه هیچ ارتباطی بین این موضوع و برنامه دفتر تلفن نشدم. ولی برنامه مورد نظر رو نوشتم و با پررویی تمام بردم به مدیر عامل نشون دادم. بگذریم که برنامه اصلا اجرا نشد و یه عالمه باگ (خطا) داد. مدیر عامل که به برنامه نویسی مسلط بود، کدهای من رو دید و خندید و گفت: «برو دوباره بخون و با توجه به اون موضوع دوباره بنویس و بیار». من که فکر میکردم شاخ غول رو شکستم، کمی ناراحت شدم. ولی دوباره تلاش کردم و دوباره برگشتم پیش مدیر عامل. سرتون رو درد نیارم. تا شب عید تقریبا سه چهار بار به همین منوال در رفت و آمد بودم و هر بار مدیر عامل می‌گفت: «میندازمش سطل آشغال». در نهایت مدیر عامل گفت: «از سماجتت خوشم اومد». در ادامه، شرایط همکاری رو گفت و من خوشحال از بابت بدست آوردن این موقعیت قبول کردم. بگذریم از اینکه اگه الان با اون شرایط مواجه بشم با عصبانیت محیط رو ترک میکنم. بهر حال من در اون مقطع موفق شده بودم خودم رو اثبات کنم. الان که به اون دوران نگاه میکنم، یه خنده ای میکنم به سطح دانش اون موقع خودم (با توجه به دانش اون روز).پی نوشت: به احتمال ۹۹.۹۹ درصد در سالهای آینده به سطح دانش الان خودم قهقهه می‌زنم. میدونید که سرعت تغییرات فناوری بصورت نمایی هست و سرعت رشد دانش ما خطی (البته اگه سعی کنیم رشد کنیم!) و فاصله این دو از هم هر روز بیشتر میشه.نمی‌دونم راهکاری وجود داره تا این فاصله کمتر بشه یا نه؟! یا اینکه اصلا کمتر شدن این فاصله ارزش داره یا نه؟! مسلما تولید کنندگان فناوری به این موضوع هم فکری کردند.</description>
                <category>علیرضا سیف اللهی</category>
                <author>علیرضا سیف اللهی</author>
                <pubDate>Mon, 30 Dec 2019 22:26:55 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>شروعی تازه</title>
                <link>https://virgool.io/@a.r.seifollahy/%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B9%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-o6fydei5rwr3</link>
                <description>سلام به همه ویرگولی های عزیزمن امروز با ویرگول آشنا شدم. با مروری که روی مطالب و محتوای اونها کردم بنظرم رسید که میتونم در این محیط از خودم، تجربیاتم و دل مشغولیهام حرف بزنم. امیدوارم بتونم از بستری که ویرگول فراهم کرده بهترین استفاده رو ببرم. فعلا خدا نگهدار.</description>
                <category>علیرضا سیف اللهی</category>
                <author>علیرضا سیف اللهی</author>
                <pubDate>Thu, 26 Dec 2019 23:15:49 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>