https://virgool.io/feed/@aayobipor fa 2026-06-19 09:52:59 https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg https://virgool.io/@aayobipor https://virgool.io/@aayobipor/%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85-%D9%85%D8%A7%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%AA-%D8%A2%DB%8C%D8%A7-nft-%D9%87%D8%A7-%D8%AD%D9%82-%D9%85%D8%A7%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%AA-%D8%A8%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D8%A2%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF-yypfupdyvyxq موضوع NFT در کنار متاورس جز داغ‌ترین مباحث این روزهای دنیای کریپتو بوده‌اند. اما تحمیل تیترهای هیجانی، تحت تأثیر ناآگاهی عمومی از کارکرد اصلی این حوزه‌های بلاکچین، باعث به حاشیه رانده شدن کاربردهای اصلی آنها شده است. اکنون تمام کارکرد NFTها به خرید فایل‌های تصویری، توکن‌های طرفداری و یا خرید توکن یک منزل مسکونی خلاصه می‌شود. اما آیا واقعا NFTها فقط به همین درد می‌خورند؟ و آیا خرید این توکن‌ها واقعا مالکیتی هم برای افراد به دنبال دارد؟ارتباط نظیر به نظیریکی از چالش‌های اصلی دنیای بلاکچین و طبعا NFTها، نداشتن ارتباط با داده‌های دنیای واقعی است. از قضا با کمی تحقیق می‌توان متوجه تعداد زیاد پروژه‌های مرتبط با این موضوع شد که حاکی از اهمیت آن است. در واقع مشکل در تایید و اعتبارسنجی داده‌های دنیای واقعی برای وارد شدن به بلاکچین است. زیرا در صورت تزریق اطلاعات نادرست، شبکه دیگر قابل اطمینان نیست. به همین دلیل هم است که در حال حاضر بیشتر اطلاعات موجود در شبکه، اطلاعات تراکنش‌های مالی هستند.توهم مالکیتزمانی که شخصی یک محصول فیزیکی خریدار می‌کند مالکیت محصول به شخص خریدار واگذار می‌شود. حالا این محصول می‌تواند یک کالای با ارزش و غیرقابل جایگزین باشد. اما در موردNFTها این قضیه صدق نمی‌کند. آنچه واضح است در واقع فروشنده یک فایل، همچنان فایل اورجینال را در اختیار دارد. بنابراین به تعداد نامحدودی می‌تواند توکن از آن تولید کند. شما با هر بار استفاده از قرداد هوشمند ERC720 و ضمیمه کردن یک metadata می‌توانید یک توکن جدید برای همان فایل قبلی ایجاد کنید. در واقع نه تنها کپی‌های بی‌شماری از فایل تصویری قابل ایجاد است بلکه شما حتی با یک کلیک راست ساده و save as کردن تصویر، صاحب فایل خواهید شد. پس مشخصا مالکیتی در کار نخواهد بود. چه از لحاظ مادی و چه از لحاظ معنوی.در ادامه دو موضوع اصلی در این جا قابل بحث است: توکن و metadataتوکنکار شگفت‌انگیزی که قرارداد هوشمند اتریوم انجام می‌دهد ایجاد یک توکن یکتا می‌باشد. این توکن یک رشته کارکتر 256 بیتی است که توسط توابع Hash ( درهم سازی) ساخته می شود. اما این توکن برای مالکیت فایل مورد نظر کافی نیست. در واقع این بدترین شیوه استفاده از حوزه NFT ها است که مالکیت حقیقی برای خریداران به همراه ندارد.حال بگذارید با یک مثال واقعی جلو برویم. در هفته‌های اخیر یک منزل مسکونی به صورت توکن (NFT) در امریکا به فروش رفته بود. اما از لحاظ قانونی خریدار هیچ حق مالکیتی بر آن خانه در دنیای واقعی ندارد. یعنی حتی اگر به دادگاه مراجعه کند، تنها مالک توکن آن خانه در شبکه اتریوم (یا شبکه‌های دیگر) است. حال خریدار می‌ماند و یک رشته از کارکترهای عدد و رقم که برایش مبلغ گزافی پرداخت کرده‌ است.متا دیتا (MetaData)اکثر افراد فکر می‌کنند فایلی که در OpenSea آپلود می‌کنند رمزنگاری شده و توکن ساخته شده در واقع ترکیبی از آن است. اما چیزی که به واقع رخ می‌دهد اینچنین نیست. برای مثال زمانی که شما می‌خواهید یک NFT در OpenSea ایجاد کنید، فایلی را که آپلود می‌کنید در یک دیتابیس معمولی ذخیره شده و آدرس آن در metadata قرار گرفته و با توکن شما مرتبط می‌شود. در واقع اگر دیتابیس هک شود و نام و آدرس فایل یکی از توکن‌های شما تغییر داده شود، شما با آن توکن صاحب فایل دیگری خواهید شد. البته اگر آن فایل و آدرس موجود باشد. ناگفته نماند که برخی از فروشگاه‌های NFT از IPFSها در کنار دیتابیس استفاده می‌کنند که از امنیت بیشتری برخوردار است.کاربرد NFT در بستر پلتفرمآنچه روی کاغذ مشخص است، گویای ادعاهای نادرست در مورد کاربرد فعلی NFTهاست. اما این موضوع اصلا به معنی بی‌فایده بودن NFTها نیست. با ترکیب NFT، کیف پول‌های رمزارزی و پلتفرم‌های استریم و اشتراک گذاری فایل مانند Spotify, Ebooks, Netflixو غیره می‌توان در آینده‌ای نزدیک از قابلیت‌های قراردادهای هوشمند بهره بهتری برد. این یعنی احتمالا دیگر خبری از اکانت‌های هکی نخواهد بود چرا که دیگر حق مالکیت معنا پیدا می‌کند. آنچه مسلم است، تا زمانی که NFTها ارتباطی نظیر به نظیر با دنیای واقعی نداشته باشند، استفاده از آن‌ها برای ثبت حق مالکیت عملی نخواهد بود. اما NFTها زمانی خطرناک‌تر خواهند بود که به جای احیای حق مالکیت افراد، به ابزاری برای پول شویی تبدیل شود. علی ایوبی پور علی ایوبی پور Mon, 07 Mar 2022 12:03:49 +0330 https://virgool.io/@aayobipor/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82-%D8%AA%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%DA%A9%D9%84-%D8%AA%D9%88%D8%B2%DB%8C%D8%B9-%D8%B4%D8%AF%D9%87-reoftabctau0 فرض کنید یک فایل اکسل را با دوستانتان به اشتراک گذاشته‌اید که هر یک از شما را به یک عدد مرتبط می‌کند. در واقع این عدد همان دارایی شما است. بگذارید این عدد را «TestCoin» بنامیم. هر یک از شما باید یک کپی از فایل اکسل را داشته و باید آن را به روز نگه دارد. شما فقط می‌توانید «TestCoin» های خود را در فایل اکسل خود به شخص دیگری منتقل کنید. وقتی این کار را انجام می‌دهید، باید به دیگران اطلاع دهید تا آن‌ها هم بتوانند نسخه اکسل خود را به روزرسانی کنند. هر زمان که تغییری در فایل به شما اطلاع داده می‌شود، شما نیز باید آن را به بقیه منتقل کنید. این مثال مشابه کاری است که باید در یک دفتر کل انجام شود. حال بیایید وضعیت بدتری را تصور کنیم. شرایط زیر را در نظر بگیرید:1) آرش به همه دروغ می‌گوید که شایان تمام «TestCoin» های خود را به او منتقل کرده است. (معاملات متقلبانه)2) آرش به علی می‌گوید که می‌خواهد تمام «TestCoin» های خود را به سارا منتقل کند، اما به بقیه می‌گوید که می‌خواهد همه آنها را به شایان منتقل کند. (Double Spending یا دو بار خرج کردن یک پول)3) آرش و شایان با هم دعوا می‌کنند. دوستان شایان از به‌روزرسانی فایل اکسل خود با هر گونه تراکنشی که به آرش مربوط می‌شود خودداری می‌کنند. بقیه هم فکر می‌کنند این کار غیرمنصفانه بوده و همچنان به آرش اجازه می‌دهند تا تراکنش‌ها را دریافت کند (سانسور).سناریوهای مختلفی وجود دارد که این فایل‌های اکسل می‌توانند از هماهنگی خارج شوند. راه‌حل‌های اجتماعی مختلفی برای این مشکلات وجود دارد. مانند رای گیری برای حل اختلافات یا انتخاب یک فرد از بین گروه به عنوان مدیر به صورت هفتگی. این روش‌ها شاید بتواند بین شما و دوستانتان جوابگو باشد اما دفتر کلی را در نظر بگیرید که حاوی میلیون‌ها یا میلیاردها نفر است که یکدیگر را نمی‌شناسند و یا نمی‌توانند به یکدیگر اعتماد کنند. در این صورت دیگر روش‌های بالا نمی‌توانند مشکلات گفته شده را رفع کنند. می‌بینید که توزیع و به روز نگه داشتن یک دفتر کل بدون هیچ مرجع مرکزی چه قدر می‌تواند دشوار باشد.برای مشکل تراکنش متقلبانه، در سال ۱۹۷۸ مقاله RSA انتشار یافت که در آن راهکار رمزگذاری کلید عمومی و امضاهای رمزنگاری شده ارائه گردید. جایی که آرش تراکنشی را از جانب شخص دیگری ایجاد می‌کند. با راه حل مطرح شده می‌توان به جای ذخیره نام یک شخص در دفتر کل، کلید عمومی آنها را ذخیره کنیم. به این ترتیب، هر کسی که می‌خواهد انتقالی انجام دهد باید درخواست خود را با کلید خصوصی خود امضا کند.بیت کوینبرای سایر مشکلات راه حلی مطرح نشد تا زمانی که ساتوشی ناکاموتو به طور ناشناس مقاله خود را در مورد بیت کوین را در سال 2008 منتشر کرد. این مقاله هم مشکل سانسور و هم مشکل double spending را حل می‌کرد. راه حل به طور خلاصه به شرح زیر بود:1) دفتر کل با اضافه کردن بلاک‌ها (مجموعه‌ای از تراکنش‌ها) به روزرسانی می‌شود. در زمان اضافه کردن بلاک جدید، فقط یک نفر (یک نفر در اینجا می‌تواند گروهی از افراد باشند که با یکدیگر همکاری می‌کنند) می‌تواند بلاک جدید را ایجاد و به دفتر کل اضافه کند. او در مورد اینکه چه تراکنش‌هایی در بلاک گنجانده می‌شود، اختیار کامل دارد.2) هر بلاک علاوه بر هش خود، مقدار هش بلاک قبلی را نیز نگهداری می‌کند. این روش، بلاک‌ها را به یک لیست پیوندی یا یک "بلاک‌چین" تبدیل می‌کند.3) با اجرای یک بازی، انتخاب می‌شود که چه کسی سازنده بلاک بعدی باشد: هر کسی که زودتر یک هش با تعداد صفرهای معین در ابتدای هش پیدا کند، می‌تواند بلاک خود را به دفتر کل اضافه کند. این کار سخت محاسباتی، اثبات کار (POW) و افرادی که این محاسبات را انجام می‌دهند ماینر نامیده می‌شوند.4) هر زمان که یک ماینر با دو زنجیره معتبر و در عین حال متضاد مواجه شود، ماینر طولانی‌ترین زنجیره را برای انجام کار بر روی آن انتخاب می‌کند.5) افراد برای انجام این بازی تشویق می‌شوند: برنده بازی، به عنوان پاداش مقداری ارز تعیین شده برای آن دفتر کل را (برای مثال بیت کوین) دریافت می‌کند.این یک خلاصه نسبتا ساده از راه حل ساتوشی ناکاموتو بود که دید خوبی از اصول کلیدی راه حل به ما می‌دهد. ما می‌توانیم با در نظر گرفتن دنباله‌ای از بلاک‌های تراکنش، به دفتر کل توزیع شده دست پیدا کنیم. بلاک‌ها تنها چیزی هستند که وضعیت دفتر را تغییر می‌دهند. سازندگان بلاک با توجه به قدرت هش، به صورت احتمالی انتخاب می‌شوند. تا زمانی که بخش بزرگی از قدرت هش در اختیار یک گروه نباشد، سانسور وdouble spending را تحت فرضیات معقول غیرممکن می‌کند. شما نمی‌توانید تراکنش‌ها را سانسور کنید. فقط می‌توانید آنها را به تأخیر بیندازید. زیرا حتی اگر تلاش کنید، به زودی شخص دیگری بلاکی را به دفتر کل اضافه می‌کند که شامل آن می‌شود. شما نمی‌توانید یک پول را دو یا چند بار خرج کنید. زیرا تنها یکی از تراکنش‌های شما تایید و به بلاکچین اضافه می‌شود.مشکلات بیت کوینبیت‌کوین از نظر قیمت و محبوبیت در سال‌های اخیر موفقیت‌های چشمگیری داشته است. این موضوع جایزه بازی POW را بسیار ارزشمند کرده است. ماینرها در این مسابقه برای برنده شدن از قدرت هش محاسباتی بالا و برق ارزان استفاده می‌کنند. به گفته Digiconomist، استخراج کنندگان بیت‌کوین سالانه دو میلیارد دلار برق مصرف می‌کنند. همه اینها برای پردازش حدود هفت تراکنش در ثانیه. شبکه بیت کوین تقریباً به اندازه نیوزلند برای پردازش هفت تراکنش در ثانیه برق مصرف می‌کند.با در نظر گرفتن این موضوع، به یاد داشته باشید که این بازی صرفا یک بازی حاصل جمع صفر (Zero-Sum Game ) است که فقط برای تصمیم گیری در مورد انتخاب تولیدکننده بلاک بعدی ابداع شده است. افزودن قدرت هش بیشتر به شبکه به هیچ وجه باعث بهبود عملکرد آن نمی‌شود. این سیستم فقط به منظور ارائه راهی برای انتخاب سازندگان بلاک طراحی شده است تا در نهایت تضمین کند که یک گروه خاص نتواند برای همیشه کنترل شبکه را دراختیار داشته باشد.اوضاع از این هم می‌تواند بدتر باشد: در واقع اکنون POW کار خود را به درستی انجام نمی‌دهد. هزینه‌های بالای ماین کردن، بازیکنان کوچک‌تر را از این مسابقه خارج کرده است و باعث شده قدرت هش، متمرکز شده و در اختیار عده‌ای خاص قرار بگیرد. تا آنجا که ما می‌دانیم هیچ یک از آن‌ها از مزیت هش خود به طور مخرب استفاده نمی‌کنند اما کل فرض بیت‌کوین این است که ما فقط باید به رمزنگاری اعتماد کنیم، نه به افراد. شما به کدام اعتماد می‌کنید؟ علی ایوبی پور علی ایوبی پور Sun, 06 Mar 2022 22:14:37 +0330 https://virgool.io/@aayobipor/%D9%85%D9%82%D8%AF%D9%85%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A6%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-ipfs-n3oqzenh0dvj پروتکل انتقال ابرمتن‌ها یا HTTP ، پروتکل ارتباطی همتا به همتا است که اکنون بر اینترنت حاکم است. این پروتکل چگونگی دسترسی شما به وب سایت‌ها، تماشای ویدیو و دانلود فایل‌ها را مشخص می‌کند. با این حال، این پروتکل مشکلاتی را به همراه دارد که بسیاری آنها از این واقعیت ناشی می‌شوند که مدل فعلی تا حد زیادی متمرکز است.اینترنت امروزی چه مشکلاتی دارد؟امروزه هنگامی که می‌خواهید از یک وب سایت بازدید کنید، مرورگر شما (client) درخواستی را به سرورهای ارائه خدمات وب سایت (host) ارسال می‌کند. حتی اگر این سرورها در دورترین فاصله از مکان فعلی شما باشند. این آدرس دهی مبتنی بر مکان است و از آدرس‌های IPبرای نشان دادن موقعیت مکانی شما استفاده می‌کند. این فرآیند از پهنای باند استفاده کرده و در نتیجه هزینه زمانی و مالی زیادی برای ما در بر خواهد داشت. علاوه بر این، HTTP یک فایل را از سرور به صورت یک جا و در یک زمان دانلود می‌کند. این فرآیند بسیار بدتر از دریافت چندین قطعه از آن فایل از چندین کامپیوتر است. همچنین به نهادهای قدرتمند اجازه می‌دهد تا دسترسی به مکان‌های خاصی را مسدود کنند. مانند کاری که ترکیه با سرورهای ویکی‌پدیا در سال ۲۰۱۷ انجام داد.سازنده Juan Benet ، IPFS قصد دارد بسیاری از مشکلات ذکر شده را به وسیله این فناوری حل کند. برای مثال، IPFS یک تک نقطه خرابی ندارد. مفهوم Single Point of Failure یا تک نقطه خرابی این است که بخشی در سیستم وجود دارد که در صورت خرابی، کل سیستم را متوقف می‌کند. IPFS یک سیستم فایل همتا به همتا و توزیع شده است که می‌تواند به معنای واقعی کلمه جایگزین HTTP شود و یک بار دیگر اینترنت را غیرمتمرکز کند. سانسور اینترنت تا حد زیادی غیرممکن خواهد بود و اطلاعات منتشر شده به طور ناگهانی به هوس یک ارائه دهنده خدمات یا شبکه میزبان ناپدید نمی‌شوند.امنیت نیز افزایش می‌یابد. برای مثال، حملات DDoS کار نمی‌کنند زیرا این حملات به وجود یک سیستم توزیع مرکزی نیاز دارند که IPFS ندارد. سرعت عامل دیگری است که افزایش می‌یابد. در یک وب توزیع‌شده، هر گره‌ای که درخواستی داشته باشد، به‌جای اینکه به یک سیستم واحد و مرکزی درخواست ارسال کند، آن درخواست را به نزدیک‌ترین گره موجود به خود در شبکه ارسال می‌کند.پروتکل IPFS چگونه کار می کند؟پروتکل IPFS با اتصال تمام دستگاه های موجود در شبکه به یک ساختار فایل کار می‌کند. این ساختار فایل یک Merkle DAG است که از ترکیب Merkle trees (درخت مرکل که در بلاک‌چین برای اطمینان از تغییرناپذیری استفاده می‌شود) و گراف جهت‌دار غیرمدور به وجود می‌آید .کمی ساده‌تر صحبت کنیم. تصور کنید می‌خواهید وایت پیپر IPFS را بخوانید. کاری که شما معمولاً انجام می‌دهید این است که از URL جهت دریافتاطلاعاتی در مورد مکان فایل استفاده می‌کنید (در این مثال فرض بر این است که مکان مورد نظر سرورهای معمولی IPFS هستند). سپس به کمک این اطلاعات با سرور ارتباط بر قرار کرده و فایل را دریافت می‌کنید. راه‌های متعددی وجود دارد که از طریق آنها ممکن است اشتباه به وجود آمده و فایل به دست کاربر نرسد.حالا تصور کنید که بخواهید به همان فایل از طریق شبکه IPFS دسترسی داشته باشید. فایل و همه بلوک‌های آن، توسط یک هش رمزنگاری منحصربه‌فرد که به وسیله محتوای خود فایل ساخته می‌شود قابل شناسایی می‌باشد. کل سیستم مبتنی بر ذخیره‌سازی key-value است ( keyهمان مقدار هش و value محتوای فایل مورد نظر می‌باشد). این همان ساختاری است که آدرس دهی محتوا را ممکن می‌سازد. در واقع هر کسی می‌تواند کلید را بدون توجه به منبع اطلاعات میزبانی کند. بنابراین، شما به شبکه متصل می‌شوید و آن فایل را از شبکه درخواست می‌کنید. شبکه ابتدا به نزدیک‌ترین گره‌های موجود نگاه می‌کند، زیرا به احتمال زیاد آن‌ها نسخه‌ای از آن فایل را در اختیار دارند. با این حال، اگر آنها فایل را نداشته باشند، به گرهی که فایل را در ابتدا آپلود کرده است وصل خواهید شد. زیرا قطعا این گره نسخه‌ای از آن فایل را میزبانی می‌کند. سپس آن فایل را دانلود می‌کنید و خودتان نیز میزبان می شوید. این بدان معنی است که شما اساساً میزبان و مشتری همزمان هستید. همچنین به این معنی است که شما فقط فایل‌هایی را میزبانی می‌کنید که به آنها علاقه دارید. حالا بیایید به وایت پیپر IPFS نگاهی بیندازیم.از آنجایی که احتمال دارد IPFSرا نصب نکرده باشید، از یک gateway استفاده خواهیم کرد. URLبه این شکل زیر است: https://gateway.ipfs.io/ipfs/QmV9tSDx9UiPeWExXEeH6aoDvmihvx6jD5eLb4jbTaKGpsلینک بالا با آدرس دروازه (gateway) IPFS شروع می‌شود و سپس هش منحصر به فرد محتوا را در بر می‌گیرد. دروازه به نزدیک‌ترین گره دارای فایل (که احتمالاً خودش است) متصل می‌شود و سپس آن فایل را برای شما دانلود می‌کند.ممکن است فکر کنید دانلود فایل‌ها از گره‌های غیرقابل اعتماد خطرناک است. اما از آنجایی که هش‌های رمزنگاری شده غیر قابل دستکاری بوده و هش خود محتوا هستند، می‌توان مطمئن بود که فایل مناسب و مورد نظر را دریافت خواهید کرد.پروتکل IPFS یک سیستم توزیع شده ارائه محتوا است، اما محتوا می‌تواند بسیار گسترده‌تر از یک فایل pdf باشد. منطق اپلیکیشن‌ها هم محتوا است. در ترکیب با سایر پروژه‌های غیرمتمرکز مانند اتریوم، IPFS نیز بسیار قدرتمند است. بلاکچینی مانند اتریوم می‌تواند به عنوان back-end برنامه شما عمل کند. در حالی که front-end توسط IPFS ارائه می‌شود.در انتها با ذکر یک مثال دیگر HTTP و IPFS را مقایسه می‌کنیم. اتاقی پر از افرادی را تصور کنید که در بر روی یک فایل Google doc به طور همزمان با یکدیگر همکاری می‌کنند. با HTTP، هر بار که تغییری در فایل ایجاد می‌شود، اطلاعات به سرور بازگردانده شده و سپس از سرور به مشارکت کنندگان باز گردانده می‌شود. می‌توانید پهنای باند تلف شده و همچنین تأخیر غیرضروری برای افراد حاضر در همان شبکه محلی را تصور کنید.این در حالی است که با IPFS، اطلاعات لازم نیست تمام آن نقل و انتقالات غیرضروری را انجام دهد. این اطلاعات به صورت real-time (در لحظه) در بین همه افراد موجود در همان شبکه به اشتراک گذاشته می‌شود؛ حتی اگر سرورهای Google از کار افتاده باشند. زیرا هر گره اکنون میزبان خود است. این روش تأخیر و پهنای باند را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.به احتمال زیاد IPFS باعث تحول پروتکل‌های نسل بعدی اینترنت خواهد بود. فکر می‌کنید چه قدر زمان لازم است تا وارد این دنیای جدید شویم؟ علی ایوبی پور علی ایوبی پور Sun, 06 Mar 2022 22:05:40 +0330