https://virgool.io/feed/@abdollahix فعالیت اصلی من نویسندگی است و با خلق جهان‌های معنادار از طریق کلمه، روایت و تجربه، به الهام‌بخشی، گسترش یادگیری و بازآفرینی معنا در بافت زندگی روزمره می‌پردازم. fa 2026-07-08 09:55:18 https://files.virgool.io/upload/users/224991/avatar/IAC0bJ.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@abdollahix https://virgool.io/@abdollahix/%D9%87%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D8%A6%D9%88-%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%A7%DA%A9%DB%8C-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D9%87%D9%88%D8%B4-%D9%85%D8%B5%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D9%87%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B3%D8%AA-br4vpiszqszh ممکن است در روزهای اخیر تصاویری از افراد به سبک انیمه‌های استودیو گیبلی را دیده باشید. شاید خودتان هم یکی دو تصویر از این دست با استفاده از فناوری‌های هوش مصنوعی ساخته باشید. اما به گزارش Mirror اخیراً هایائو میازاکی، کارگردان بزرگ و مشهور آثاری همچون «شهر اشباح» و «پرنسس مونونوکه»، در صحبت‌های اخیرش به طور صریح اعلام کرده که استفاده از هنر هوش مصنوعی را «توهینی به زندگی» می‌داند.میازاکی که به عنوان یکی از برجسته‌ترین انیماتورهای دنیا شناخته می‌شود، در یک ویدئوی قدیمی از سال ۲۰۱۶ که اخیراً دوباره منتشر شده، شدیداً از هنر تولید شده توسط هوش مصنوعی انتقاد کرده بود. او گفته بود: «من عمیقاً از این فناوری نفرت دارم و هرگز نمی‌خواهم در کارهای خود از آن استفاده کنم.» این اظهارات در واکنش به به‌روزرسانی اخیر چت‌جی‌پی‌تی و امکان تولید تصاویر به سبک‌های مختلف، بیش از پیش توجه‌ها را جلب کرده است.اگرچه انتقادات میازاکی حدود یک دهه پیش بیان شده بود، اما با توجه به پخش گسترده تصاویر تولید شده توسط هوش مصنوعی در شبکه‌های اجتماعی، این صحبت‌ها دوباره بسیار مرتبط شده‌اند. تصاویری که شامل تبدیل فیلم‌های بالیوودی به آثار استودیو گیبلی یا تغییر تصاویر مجموعه‌های محبوب مانند «جدایی» به سبک هنری خاص گیبلی می‌شوند.بسیاری این تصاویر را جالب و سرگرم‌کننده می‌بینند، اما برخی به احساسات میازاکی و مسائل اخلاقی پیرامون خلق هنر با کمک هوش مصنوعی اشاره کرده‌اند. استفاده از چت‌جی‌پی‌تی برای تولید این تصاویر با پیام‌های زیست‌محیطی که در فیلم‌های استودیو گیبلی وجود دارد، در تضاد است. آثار میازاکی به طور مرتب به مسائلی مانند تخریب طبیعت توسط انسان می‌پردازند.به نظر می‌رسد که در حالی که اینترنت از زیبایی‌شناسی هنر استودیو گیبلی لذت می‌برد، اما معنای عمیق‌تر آن را درک نمی‌کند. این موضوع نه تنها بحثی در مورد اخلاق هنر است، بلکه به اثرات زیست‌محیطی فناوری‌های هوش مصنوعی نیز مربوط می‌شود. به عنوان مثال، هر بار که با چت‌جی‌پی‌تی تعامل می‌کنیم، حدود نیم لیتر آب مصرف می‌شود و این مصرف در سطح جهانی به بیش از ۳۹ میلیون گالن آب در روز می‌رسد.در نهایت، این بحث یادآوری می‌کند که هنر و فناوری باید با احترام به ارزش‌های اصلی و تأثیرات زیست‌محیطی به یکدیگر پیوند بخورند. این تنها راهی است که می‌توانیم هم از زیبایی‌شناسی هنر لذت ببریم و هم به حفظ محیط زیست کمک کنیم. Amin Abdollahix امین عبداللهی Amin Abdollahix امین عبداللهی Mon, 07 Apr 2025 16:17:19 +0330 https://virgool.io/@abdollahix/%D9%BE%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D9%87-%D9%BE%D8%A7%D9%BE-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D9%88%D8%B3%D9%86%D8%AA-%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AF%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4-tkehwemcyzgk بخش اول: پاپ به روایت ولاسکسسال 1650 پاپ اینوسنت دهم ملقب به بی‌گناه بر صندلی مجللش تکیه زده است. او جامه‌ای لینن به تن دارد با بالاپوشی از ابریشم سرخ که بر دوشش می‌درخشد و نگاه نافذ و پرسشگراش به ورای بوم نقاش خیره شده است. سکوت سنگینی بر فضا حاکم است همه چیز در انتظار فرمان یا نطقی از جانب اوست. کاغذ در دستش را ببینید!ولاسکس نقاش اسپانیایی اثر، با دقت و ظرافت تمام، جزئیات چهره پاپ را بر روی بوم به تصویر کشیده است. هر خط، هر چین و هر چروک بر پوست او داستانی از قدرت، اقتدار و استبداد مطلق پاپ بی‌گناهِ در تصویر را بازگو می‌کند. پرتره درست پنج سال قبل از مرگ پاپ کشیده شده است. در اثر گویی پاپ می‌خواهد به عمق وجود بیننده نفوذ کند و قصد و نیت بیننده را تشخیص دهد.اما تنها نقاش است که از نفوذ نگاه پاپ خود را در امان نگاه می‌دارد.گویی نقاش با قلم‌موی خود نه تنها چهره پاپ، بلکه در اعماق وجود او نفوذ و روح و روان او را بر روی بوم نقاشی عریان کرده است. او لایه های عمیق‌تر و ظریف‌تری را در نگاه پاپ مشاهده کرد. رگه‌هایی از تردید، اضطراب و حتی رنج ناشی از قدرتش. بار سنگین مسئولیت در این سال های آخر بر روح و روانش سایه افنکنده. این اثر صرفا تصویری از یک مرد نیست! باز تابی از یک قدرت گذراست در عین اقتدار.Artist Diego Velázquez Year c. 1650 Medium Oil on canvas Dimensions 141 cm × 119 cm (56 in × 47 in) Location Galleria Doria Pamphilj, Rome بخش دوم: پاپ به روایت بیکنسال ۱۹۵۳ درست 303 سال پس از نقاشی ولاسکس. فرانسیس بیکن نقاش اکسپرسیونست ایرلندی- انگلیسی پرتره پاپ اینوسنت دهم اثر ولاسکس را که یکی از مشهور ترین پرتره های قرن ۱۷ام شناخته می‌شد را مورد مطالعه قرار داد. او فراتر از بازآفرینی صرف، آن را به تجربه‌ای زیسته تبدیل کرد. بیکن با نفوذ به نگاه ولاسکس، آنچه را که نقاش اسپانیایی دیده بود، به زبان خاص خود ترجمه کرد و تصویری آشفته و رنجور از پاپ را به نمایش گذاشت.پاپ در ۱۹۵۳ هنوز هم بر صندلی مجللش تکیه زده است اما این بار در فضایی نچندان اشرافی و سرخ بلکه در فضایی تیره و وهم‌آلود. گویی در قفسی از تاریکی و اضطراب گرفتار شده و راه نجاتی از آن نمی‌یابد. این فضای محبوس را می‌توانید از خطوط اطراف صندلی پاپ مشاهده کنید. جامه‌های فاخر‌اش در تضاد عمیقی با چهره رنجور و معوج او قرار گرفته‌اند.دیگر نگاه پاپ آن نفوذ و پرسشگری کار ولاسکس را ندارد. گویی تماشاچیان در حال مشاهده روح او در پس پشت نقاشی ولاسکس هستند؛ در حالی که به اعماق تاریکی بخار می‌شود. دهان پاپ نیمه باز است. بنظر می‌رسد در حال فریاد کشیدن است اما صدایی از او به گوش نمی‌رسد. هیچ فرمانی نمی‌تواند او را رهایی بخشد. فضا هنوز سنگین است اما دیگر ساکت نیست. تمام تابلو در حال ذوب شدن است نه دیگر صندلی آن استحکام گذشته را دارد و نه در اطرافش خبری از جلال و شکوه سرخی که ولاسکس در عین سادگی به تصویر کشیده بود. او را پاپ بی‌گناه خطاب می‌کردند اما چه کسی است که بی‌گناه خطاب شدگان را می‌سوزاند؟Study after Velázquez's Portrait of Pope Innocent X Artist Francis Bacon Year 1953 Type Oil on canvas Dimensions 153 cm × 118 cm (60 in × 46 in) Location Des Moines Art Center, Des Moines Amin Abdollahix امین عبداللهی Amin Abdollahix امین عبداللهی Sat, 01 Jun 2024 17:18:43 +0330 https://virgool.io/@abdollahix/%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AA%D8%A7%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%DB%8C%DA%A9-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%BE%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87-zoabjyhh8l2e کریستوفر ویلهلم آگزبورگ متولد 1783 و درگذشته در سال 1853. او را به دلیل آنکه آثارش زمینه ساز عصر طلایی نقاشی دانمارک شد. "پدر نقاشی دانمارک" لقب داده‌اند.این نقاشی در حدود سال های 1844-1845کشیده شده است. نما از چهارچوب درب به پیکره های دونده‌ی در بیرون زوایایی مختلفی از هنر آگزبورگ را به ما نمایان می‌کند.هیچگاه هجوم مردم به محلی بیهوده نبوده است این نقاشی در روایت های متعدد و چندین پیکره حکایت‌وار در حال نمایش خود به مخاطب است. آگزبورگ معمولا در آثار خود مشاهدات ما (مخاطب) را با کنشی‌روایی ترکیب کرده و موجب آن می‌شود که همراه با روایتی همچون تئاترگونه، به عنوان تماشاچی نتیجه‌گیری کنیم. حال هرچند که نقطه‌ی عطف ماجرا در این اثر، خارج از تصویر تحت نمایش قرار دارد و از همین روی روایت خود را حل ناشده رها کرده و به مرموز بودن خود می‌افزاید.در مرکزیت تصویر ما عده‌ای از افراد را در سنین و طبقات اجتماعی(به جهت نوع البسه) می‌بینیم که به سمت چپ تصویر(به سمت نور آفتاب عصرگاهی) به صورت مسخ شده‌ای در حال تماشا و یا حرکت هستند. متمولان جمعیت با آرامش و ثبات بدنی، تنها به گردن راست کردن اکتفا نموده و روعایا و دیگر طبقات اجتماعی با سرعت های مختلفی در حرکت هستند. گویی هرچه افراد در طبقات اجتماعی فرو تر از نظر اقتصادی باشند برسرعت حرکتشان افزوده می‌شود.در کنار چهار چوب سمت راست(درست کنار درب وردی خانه) زنی خانه‌دار برای اطلاع از همهمه خیابان، به بیرون آمده و درب را باز گذاشته است. از همین زاویه است که ما(تماشاگران این صحنه) خیابان و حرکت مردم را نظاره می‌کنیم. او(زن) دست بر پیشانی گذاشته است؛ که شاید ماجرا را بهتر ببیند و تشویش و نگرانی درونش را با مشت کردن پیش‌بند خود در دست چپش به ما نشان می دهد.این حرکات زنده تصدیق این نکته است که آگزبورگ سال های زیادی را صرف مطالعه حرکات انسان کرده است. ساختار دقیق، استوار و معمارگونه تصویر، گواه کار چندین ساله او را در پرسپکتیو نشان می‌دهد. این ترکیب بندی دقیق حکایت از آن دارد که او شاگردی خلف در مکتب نئوکلاسیسم و ژاک لویی داویده(بنا به شواهد تاریخی) بوده است.با توجه به آنکه اگزبورگ شاگرد داویده بوده و آثارش در زمره نئوکلاسیسم ها جای می‌گیرد؛ اما نکته‌ای وجود دارد که او را کمی از نقاشان نئوکلاسیک متمایز کرده و به او هویتی مجزا می‌دهد. او تماما راه استادش را پیش نگرفت، داویده زیبایی را از آثار کلاسیک یونانیان به ارث برده بود؛ او هویت نئوکلاسیک را با رنگ هایی سیر بر حماسه های یونانی ریخت. داویده بنا بر سنت یونانی با کمترین جزئیات می‌خواست زیباترین و قرص ترین تصاویر را خلق کند. اما این چیزی بود که آگزبورگ از آن سرباز زد.آگزبورگ تحت تاثیر محل زندگی‌اش شروع به کشیدن تصاویر کرد. او با همان منطق ترکیب‌بندی ولی با جایگزین کردن مردم به جای حماسه‌های یونانی و استفاده از جزئیات بیشتر شیوه‌ای تازه را در نئوکلاسیک به نمایش گذاشت. دیگر تمایز آگزبورگ با هم مکتب هایش در نئوکلاسیک می‌شود به استفاده او از رنگ ها اشاره کرد. بکارگیری رنگ های او را با دیگر نقاشان هم دوره‌اش مقایسه کنید! تنالیته رنگ های او به نسبت دیگر هم عصرانش کدر تر و کم رنگ تر است. دنیایی رنگی او با دنیای پررنگ و عمیق نئوکلاسیسم فرانسه فاصله دارد ولی هم چنان باشکوه، ساده و با عظمت است.اگزبورگ هرچند در تاریخ هنر جهان کمتر شناخته شده است؛ اما نمی‌توان تجربه‌ی دیدن اجتماع اطرافش و اثرش بر هنر دانمارک را نادیده انگاشت. او نقاشی نوآور و تیز بین بود که می‌دانست به عنوان تصویرگر چه‌چیزی را نقاشی نکند. Amin Abdollahix امین عبداللهی Amin Abdollahix امین عبداللهی Sat, 21 Jan 2023 19:02:50 +0330 https://virgool.io/ketabaz/%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1-%D8%B3%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D8%B7%D9%84%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87-ytlefuhqr4sw (در قدم اول پیشنهاد میکنم قیاس را کناربگذاری! در اینجا تعریف رمان از نظر کمی وکیفی با ان شکل استانداردی که از این ژانر در ذهن داری با ان رمانهای چندوجهی داستایفسکی و تالستوی که با شیوه اروپایی نوشته شدند به شدت تفاوت دارد. اینجا سرآغاز همه آغاز ها در ادبیات روسی است). قمار، عشق، شعر، الکل، دوئل، اینها عناصری هستند که با شنیدنشان ما را برای خواندن یک روایت روسی آماده میکنند. دختر سروان آخرین اثر پوشکین، یک رمان تاریخی/ رمانتیک که با بیشترین تاثیر گذاری بر نویسندگان بعد خود (رئالیست ها) به گفته منتقد بزرگ روسیه بلینسکی است و حسن ختامی شکوهمندانه برای مکتب رمانتیک است.کتاب در فصل اول بخلاصه ای چند خطی از گذشته قهرمان و خانواده اش شروع میشود و به نوعی تمام داستان را تا انتها بازگو میکند. اما انچه در این داستان میگذرد به نسبت پایانی که انتظارمان را میکشد جایگاه کم اهمیت تری را داراست و از سبک داستان مشخص است که پایان خوش، اجتناب ناپذیر است.چیزی که در این بین پوشکین با آن کلنجار میرود، مسئله ی عشق و صورت دوگانه آن است که گاه معبدی از آرامش را فراهم می کند و گاه خوره جان می شود. که در هر دو حالت شخص را بر فراز هیجانات انسانی خواهد برد. در یک جمله دختر سوان آرزوی وصال یار است و سختی های پیش رو...(-اگربگذارم بروی قول میدهی تحت هیچ شرایطی، هرگز علیه ما نجنگی؟-چطور میتوانم چنین قولی بدهم؟ شما خودتان میدانید، ما به انجام آنچه دوست داریم آزاد نیستیم. اگر مرا بجنگ شما بفرستتد باید بجنگم راه گریزی نیست.) Amin Abdollahix امین عبداللهی Amin Abdollahix امین عبداللهی Wed, 02 Sep 2020 18:57:16 +0430