https://virgool.io/feed/@abtinjavid52 آبتین جاویدپور وکیل پایه یک دادگستری fa 2026-06-10 12:55:13 https://files.virgool.io/upload/users/173447/avatar/gT12Wy.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@abtinjavid52 https://virgool.io/@abtinjavid52/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85-%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%AC-ys2hkoyp2uh8 در سال های اخیر با رشد اختلاف های خانوادگی و بالا رفتن آمار طلاق بررسی ها در مورد علت این مشکل بیشتر شده است. با نگاهی ژرف تر به مسأله در می‌یابیم فارغ از افزایش تورم و فقر و کاهش اشتغال و سایر دلایل از این دست‌،ریشه ی اصلی مشکلات در کالبد این عقد نهفته است و قطعا تشخیص بیماری اصلی راه درمان را سهل تر خواهد کرد.سیستمی که دیگر پاسخگوی نیازهای امروز زندگی نبوده و از همان لحظه ی شروع‌، طرفین را با چالش های ریز و درشت روبرو خواهد کرد. در ازدواج سنتی کفه‌ی حقوق و اختیار بدون هیچ شکی به سمت مرد سنگینی می کرد و از حق طلاق تا اختیار تمکین در وجود مرد خلاصه می‌شد. با گذشت زمان، به تدریج برای حمایت از بانوان قوانین جدیدی تصویب شد و به مرور در مقابل مرد موادی از قانون قرار گرفت.از گنجاندن شروط دوازده گانه‌، ذیل سند نکاحیه تا رواج وکالت بلاعزل در مورد طلاق و ... به مرور گام هایی برای محدود نمودن اختیار بی حد و حصر مرد برداشته شد اما چنان که گفته اند: «زمین شوره سنبل بر نیاورد در او تخم و عمل ضایع مگردان» بنابراین به جهت تعارض های اساسی در بدنه ی این عقد‌، با تقدیم آزادی های وکالتی به زن نمی توان به تناسب و توازن برای زندگی مطلوب رسید. از طرفی برخی از قوانین آمره هستند و نمی توان خلاف آن ها تراضی نمود و از طرف دیگر شروع زندگی با طرح چنین مسائلی برای گذر از نابرابری ها‌، شروع زندگی را با تلخی همراه خواهد کرد و طرفین را در مظان اتهام های ناروا قرار خواهد داد.مدتی با قراردادن مهریه های سنگین سعی بر ایجاد اهرم فشاری در برابر حق طلاق داشتند و در مقابل‌، مرد هم با گروگان گرفتن فرزند مشترک به بهانه‌ی حضانت اقدام به فشار بر مادر می نمود و این حق را وسیله ای برای بخشیدن مهریه قرار می داد.بعد از گذشت مدتی این چالش ها بیش از پیش گریبان گیر مردم شد و با رشد و تکامل جامعه و ورود بیشتر زنان به اجتماع و تغییر جایگاه های اجتماعی و نقش های اقتصادی افراد‌، عده‌ای از جوانان اقدام به برگزیدن قالبی غیر از ازدواج رسمی نمودند تا از چنین چالش هایی مصون بمانند اما به دلیل عدم حمایت قانونگذار از این مدل ها و حتی جرم انگاری برخی روابط موسوم به ازدواج سفید‌، این انتخاب نیز با مشکل جدی مواجه شده است.امیدواریم قانونگذار حکیم با به رسمیت شناختن جایگاه زنان در خانواده و اجتماع‌، در جهت حل تعارض های موجود در عقد نکاح گامی اساسی برداشته و از افزایش اختلاف های خانوادگی و جرایم مرتبط جلوگیری نماید. Abtin Javidpour Abtin Javidpour Sun, 23 Jan 2022 01:55:38 +0330 https://virgool.io/@abtinjavid52/%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%D8%B2%D9%86-u61h2j4yu1vj .امروزه بحث حقوق زن بسیار داغ تر از گذشته توسط اقشار مختلف و به ویژه فعالین این حوزه پیگیری می شود.اما نکته ی قابل توجه که سد راه این موج در داخل کشور است عدم وجود نگاه بنیادی به این مطالبه ی اصلی است.گویی اصل موضوع فراموش شده و همه سرگرم مسائل فرعی شده ایم انگار جایگاه اصلی زن را رها کرده و به دنبال امتیازات بیهوده ایم که این روش هیچ گاه به نقطه ی پایداری نخواهد رسید.برای رسیدن به سر منزل مقصود گام اساسی، پذیرش انسانیت است که متاسفانه در فهم آن هنوز ره زین شب تاریک برون نبرده ایم و به جای رفتن به سمت پذیرش یکدیگر دچار توهم کشف های نو می‌شویم و یا اندر خم یک کوچه جولان می دهیم و هر روز در این مرداب نا آگاهی بیش از گذشته فرو می رویم.در چنین شرایط غبار آلودی است که برخی سعی در کشف جایگاه رفیع زن در شرع مقدس دارند و نکاتی را پیرامون عقب ماندگی قوانین نسبت به شرع در مواجهه‌ی با مقوله‌ی زن به رشته‌ی تحریر در می آورند گزاف نیست اگر بگوییم زنِ برآمده از سنت را به هیچ وجه نمی توان با زنی که از حمایت قوانین کنونی کشور برخوردار است مقایسه کنید و باید به حق‌، بزرگان حقوق را در یافتن فضاهای مختلف برای متعادل کردن احکام و تناسب آن با زمان مورد ستایش قرار دهیم و از توهم کشف های غیر واقع بپرهیزیم. اما باید دید الگوی جامع و کامل در نگاه این کاشفان متوهم کدام است؟ و دقیقا چه ویژگی هایی دارد؟ آیا نمونه ی کامل یک زن در نظر آنان می تواند یکی از شخصیت های بزرگ مذهبی باشد؟ و یا زنی مدرن و یک کنشگر فعال اجتماعی در قرن بیست و یک را در اذهان خود می پرورانند؟ از دیدگاه نگارنده مخلوط کردن این دو نمونه ملغمه ی بی هویتی را ایجاد می کند که با چالش های عمیقی روبرو خواهد شد.گویی باری گران بر قامت اسطوره ای می نهیم که خود هیچ تمایلی به آن نداشته و همه چیز از لحظه ای آغاز می شود که سنگینی نگاه تاریخ بر دوش او می افتد و این بارِ هزار و یک ساله هر روز گران تر می شود منی که می خواهم برده‌ی محترمی داشته باشم تا در پناهم آرام بگیرد برده ای که از حق مسکن و طلاق و شغل و هزار و یک عنایت ملوکانه ی من بهره می برد اما هر چقدر هم عزت بر سرش نازل کنم هنوز همان برده است که شاید مهرش عندالمطالبه باشد اما محکوم به تمکین است.شجره ی تبعیض در چشمان خیره مانده ریشه می دواند و هر روز در خاک این شوره زار نحس محکم تر می شود؛ اما به یاد داشته باشیم این موجود فریبنده ی مزوّر و احساسی و ناپاک را که نه شایسته ی مقام قضاوت و نه لایق برای حکومت و نه امین برای مشورت و نه عاقل برای شهادت می دانی ، خداوندگار تو مادر است.نگاه حماقت از چهره ها آویزان و تیغ داس تعصب انسان را در میان کاغذ پاره های متعفن به اسارت می کشد ای کاش لحظه ای تفکر از نگاه های ما می گذشت شاید آن روز امید رستگاری بود. Abtin Javidpour Abtin Javidpour Sun, 23 Jan 2022 01:52:24 +0330 https://virgool.io/@abtinjavid52/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%D8%AD%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AA-ipqcytzajdl3 از دیرباز تا کنون جاندارانی نظیر اسب و یا شتر را همواره با تصویر آغشته به یک سوار در میادین جنگ و یا مسابقات ورزشی به خاطر می آوریم، گویی نشستن بر پشت آنان با نفس هایشان عجین شده و شاید تکرار این تصویر در چشم و ذهن افراد، باعث غفلت بیننده از مسائلی بسیار بدیهی در خصوص زندگی این جانداران شده باشد.با چند سوال به طرح بحث می پردازیمآیا تا به حال اندیشیده اید که سوارکاری چه نتیجه و یا احساسی را به اسب منتقل می کند؟و یا زین کردن و افسار بستن چه فشاری به حیوان وارد می آورد؟و یا رایج ترین ابزار سوارکاری, شلاق چه زجری به حیوان وارد می کند؟استفاده از مهمیز، دهنه، rullkur، چشم بند و یا کشاندن درشکه ها و یا مسابقات پرش و سرعت و موارد دیگر که شاید تفریحات مطلوب عده ی زیادی از افراد را تشکیل می دهد چه بلایایی را بر جسم و جان حیوان آوار می کند؟اکنون با توجه به این موارد که موجبات آسیب و شکنجه ی این جانداران را فراهم می آورد می خواهیم به حقوق حیوانات بپردازیم.دنیای علم امروزه ادراک و احساس حیوانات را به رسمیت می شناسد و دیگر انسان نمی تواند تنها موجود لایق احترام و رفاه در عالم هستی باشد.از منظر اسلام نیز تمام ذرات هستی مخلوق خداوند و لایق احترام هستند.در سطور آتی قصد داریم به طرح مسئله ای بپردازیم و نظراتی را پیرامون این موضوع اشتراک بگذاریم.آیا می توان حیوانات را دارای حق دانست؟طبق قانون مدنی ایران انسان با تولد دارای اهلیت تمتع می شود، آیا می توان این امتیاز را برای حیوانات نیز قائل شویم؟آیا انسان و حیوان باید دارای حقوق برابر باشند؟آیا انسان حق دارد برای رفاه بیشتر از حیوانات استفاده کند؟نگارنده فارغ از مباحث فلسفی و وجودی با توجه به آموزه های اخلاق احترام به حیات حیوانات را از ضرورات طبیعی دانسته و بر لزوم حمایت انسان از حیوانات و عدم بهره کشی و استفاده ی ابزاری چه در جهت تفریح و یا مسابقات ورزشی و غیره تاکید دارد.برای عملیاتی شدن آنچه در بالا گفته شد می تواند امکان پذیرش شکایات خصوصی در صورت تحقق اعمال زور یا خشونت در مورد حیوانات باشد. در این صورت، با کشاورزی که در مزرعه شخصی اش به اقدامات مغایر با قانون دست می زند، یا رهگذری که به قصد تفریح با حیوانی بد رفتاری می کند، برخورد قانونی خواهد شد. گرچه این پیشنهاد، قدری با قواعد حقوقی موجود در خصوص اقامه دعوا سازگار به نظر نمی رسد اما باید حقوقدانان و قانونگذاران در این حوزه فعالیت بیشتری داشته باشند.متاسفانه تاکنون در قوانین ایران به حقوق حیوانات به جهت احترام به موجودیت حیوان نپرداخته شده و اگر موادی نیز به تصویب رسیده به دیده ی احترام به اموال عمومی و میراث ملی بوده است.امید است که در آینده شاهد تصویب قوانین موثری در این حوزه باشیم. Abtin Javidpour Abtin Javidpour Wed, 15 Apr 2020 21:58:44 +0430