https://virgool.io/feed/@ahmadhalimi دانشجو دکتری مهندسی برق - سیستم های مخابراتی fa 2026-04-14 17:55:58 https://files.virgool.io/upload/users/769799/avatar/nMHIxU.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@ahmadhalimi https://virgool.io/@ahmadhalimi/%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%AA%D9%85%DB%8C%D8%B2-%DB%8C%DA%A9-%D8%AF%D9%84%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%B2%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B1-%D9%86%D9%81%D8%B1-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-g7jba4k3mptp شهرهای سالم ترپیش از شروع خیلی کوتاه بیان کنم که متاسفانه داستان بررسی ابعاد شهرهای هوشمند آینده که شروع کرده بودم به دلیل تغییر رویکرد مرکز تهران هوشمند (و میشود گفت کلا تغییر رویکرد شهرداری) و در ادامه قطع همکاری بنده به جهت ادامه تحصیل به سرانجام نرسید. اما چیزی که باعث شد یک بار دیگر از این پلتفرم برای انتشار مطالب مربوط به «شهر» یا «زندگی شهری» یا شاید «شهرهای هوشمند» استفاده کنم این بود که به مطلب بسیار مهمی برخوردم که از نظر پیاده سازی برای وضعیت کشورمان مناسب است. علاوه بر آن؛ شهرداری هم می تواند به سرعت اقدام کند چرا که نه تنها هزینه قابل توجهی برای این ارگان ندارد بلکه در کوتاه مدت سود قابل توجهی بدست میاورد. بنابراین اگرچه مخاطب اصلی این پست افرادی هستند که از بازیگران و برنامه ریزان شهری هستند؛ اما برای ما به عنوان شهروندان عادی هم بسیار ضروری است که مطالعه داشته باشیم.سیاست «یک دلار سالانه به ازای هر نفر» چیست؟سازمان بهداشت جهانی (WHO) سال 2019 یک گزارشی منتشر می کند که توجه ها را به سمت موضوع «شهرهای سالم تر» جلب می کند. اما این جلب توجه به سمت شهرهای سالم تر غیر مستقیم صورت میگیرد چرا که این گزارش با عنوان «نجات جان ها با هزینه کمتر: پرونده سرمایه گذاری در بیماری های غیر واگیردار (و صدمات)» تمرکز برکنترل بیماری های غیرواگیر دار (NCDs) noncommunicable diseasesو صدمات غیر عمددارد.پیش بسط مسئله به موضوعات شهری؛ بیایید سه موضوع را به تفکیک ببینیم:اول؛ بیماری های غیر واگیر: مانند بیماری‌های دیابت؛ بیماری‌های قلبی و سرطان هستند. این بیماری ها با ژنتیک و محیط های ما، مانند غذایی که می خوریم و هوایی که تنفس می کنیم مرتبط هستند. NCDs سالانه باعث حدود 41 میلیون مرگ در سراسر جهان می شود یا با نگاه به آمار WHO از هر 10 فوت 7 فوت ناشی از این بیماری هاست.دوم؛ چرا تمرکز بر صدمات و بیماری های غیرواگیردار؟ چون؛ این موارد باعث 70 درصد مرگ ها در سراسر جهان هستند. طبق آماری که خبرگزاری گاردین در سال 2023 منتشر کرده صدمات غیرعمد، مانند تصادفات اتومبیل، سالانه جان 3.16 میلیون نفر را می گیرد. تقریباً 86 درصد از مرگ‌های ناشی از بیماری‌های غیرواگیر که زودرس تلقی می‌شوند در کشورهای با درآمد کم و متوسط رخ می‌دهند که چالش بزرگی برای توسعه جهانی است.سوم؛ چرا شهرداری ها باید پیش قدم شوند؟ چون 55 درصد از جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی می کنند که انتظار می رود این رقم تا سال 2050 به 68 درصد افزایش یابد. شهرها نقش کلیدی در اجرای سیاست های ملی از طریق اجرا دارند - و در برخی موارد می توانند سیاست هایی را الگوبرداری کنند که بعداً در سراسر کشور انجام شود.اما برگردیم به عنوان پست یعنی «سیاست دلار سالانه به ازای هر نفر» که سیاستی است که در گزارش مذکور WHO آمده که ادعا میکند با چنین هزینه اندکی می توان تا سال 2030 از مرگ 7 میلیون نفر (به خصوص در کشورهای کم درآمد) جلوگیری کرد! این گزارش ادعا می کند که اکثریت قریب به اتفاق این مرگ‌های ناشی از صدمات و NCDs را می‌توان با استفاده از مداخلات آزمایش شده WHO پیشگیری کرد. این اقدامات شامل اقدامات مقرون به صرفه برای کاهش مصرف دخانیات، بهبود رژیم غذایی، افزایش فعالیت بدنی شهروندان، کاهش خطرات ناشی از بیماری های قلبی عروقی و دیابت و پیشگیری از سرطان است.حفظ سلامت شهروندان هزینه های سلامت را کاهش می دهد، بهره وری را افزایش می دهد و منجر به زندگی طولانی تر و سالم تر می شود.گزارش مذکور (در انتهای پست در بخش منابع میتوانید آن را مشاهده و مطالعه و دانلود کنید) با تمرکز بر روی 76 کشور با درآمد کم و متوسط؛ 16 مورد اقدام و سیاست گذاری مربوط به NCD را توضیح می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه هر 1 دلار سرمایه‌گذاری شده در افزایش این اقدامات در این کشورها می‌تواند منجر به بازگشت تا 7 دلار و احتمالاً 230 میلیارد دلار تا سال 2030، شود!دکتر تدروس آدهانوم گبریسوس، مدیر کل وقت WHO می گوید، با سرمایه گذاری های استراتژیک مناسب، شهرها و کشورهایی که میزان قابل توجهی از بار بیماری های غیرواگیر و صدمات را تحمل می کنند، می توانند مسیر بیماری خود را تغییر دهند و دستاوردهای بهداشتی و اقتصادی قابل توجهی برای شهروندان خود داشته باشند. «در جهانی پر از عدم قطعیت، یک چیز که می‌توانیم از آن مطمئن باشیم این است که بدون اقدام، بیماری‌های غیرواگیر تهدیدی جدی برای سلامت جهانی خواهند بود. سرمایه‌گذاری در این سیاست‌های مبتنی بر شواهد، سرمایه‌گذاری در آینده‌ای سالم است.»مایکل آر. بلومبرگ، سفیر جهانی بیماری‌های غیرواگیر و آسیب‌های سازمان جهانی بهداشت، می‌گوید: «بیماری‌های غیرواگیر آسیب‌های بهداشتی و اقتصادی وحشتناکی را به همراه دارند، به‌ویژه برای کشورهایی که کمترین هزینه را دارند. ما اقدامات پیشگیری را می‌دانیم که بهترین کار را انجام می‌دهند، و امیدواریم این گزارش جدید دولت‌های بیشتری را به انجام اقدامات هوشمندانه و مقرون‌به‌صرفه سوق دهد که می‌تواند به نجات جان میلیون‌ها نفر در سراسر جهان کمک کند.»اقدامات همگی نسبتاً ارزان هستند و نیاز به سرمایه گذاری کمی دارند، اما می توانند از هزینه های بالای درمان در آینده جلوگیری کنند. این گزارش همچنین نشان می‌دهد که در حالی که هر یک از مداخلات می‌تواند به صورت جداگانه اجرا شود، تأثیرات قوی‌تر بوده و با معرفی با هم، بازگشت سرمایه بیشتری ایجاد می‌کند. با توجه به اینکه گروه‌های به حاشیه رانده شده اغلب در معرض خطر بیشتری از تأثیر فیزیکی و مالی بیماری‌های غیرواگیر قرار دارند، این مداخلات ممکن است به کاهش نابرابری‌های بهداشتی و اقتصادی کمک کند.آیا شهرها تا کنون اقداماتی در راستای این سیاست کرده اند؟1. شهر Santo Domingo در جمهوری دومینیکن:این شهر در راستای کاهش تلفات جاده ای و شهری اقداماتی نظیر،کاهش سرعت مجاز از 60 کیلومتر بر ساعت به 50 و در برخی مناطق به 30 کیلومتر بر ساعت.طراحی مجدد و بهبود ایمنی پیاده رو هاافزایش علائم گذاری در محیط شهر2. شهر Quezon از کشور فیلیپین:این شهر در راستای ایجاد شهر سالم تر، تمرکز خود را بر مواد غذایی و تغذیه شهروندان گذاشته است چرا که این شهر دارای بالاترین آمار چاقی در بین شهرهای دیگر کشور است. لذا شهردار کزون، خود را متعهد نموده است تا در راستای کاهش این مشکل تلاش کند. از جمله:الزام رستوران ها به نوشتن کالری هر غدا و جدول ارزش غذایی در منو توسط قانون وضع شده توسط شهرداری.سختگیری بیشتر در تهیه مواد غذایی عمده توسط دولت و شهر.ممنوعیت تبلیغ و فروش نوشیدنی های شیرین در مدارس شهر.3. شهر Cape Town از آفریقا جنوبی:در راستای کاهش استعمال دخانیات و مشروبات الکلی که از اقدامات پیشنهادی گزارش مذکور می باشد، شهرداری کیپ تاون، اقدامات زیر را انجام داده است:وضع قوانین سختگیرانه تر برای فروش و استعمال دخانیات.تبلیغات دیداری موثر در سطح شهر برای نشان دادن عوارض و پیامدها.ممنوع کردن استعمال دخانیات در بیشتر مکان های عمومی از جمله ورزشگاه ها.در نهایت امیدوارم این پست، که تلاش میکند به صورت خلاصه اهمیت گزارش و اقدامات معرفی شده WHO را بیان کند، مورد توجه همکاران قبلی و نیز مدیران و برنامه ریزان فعلی در شهرداری های کشور قرار بگیرد و سر آغاز بررسی ها و برنامه ریزی ها و مطالعات بیشتر شود.برای خود من که بیش از دو سال در حوزه های مربوط به مسائل شهری و شهر هوشمند تجربه کار مطالعاتی داشتم، این مورد آنقدر حائز اهمیت شد که از خواندن یک خبر، تصمیم گرفتم بیشتر تحقیق کنم و گزارش را پیدا کنم و بعد از مدت ها یک پست منتشر کنم به این امید که شاید این مورد دیده شود.برای ما شهروندان عادی هم، به شدت توصیه میکنم گزارش را از لینک زیر (منابع) حتما دانلود کنید و مطالعه کنید. حداقلی ترین حالت این هست که یک سری اقدامات که به سلامتی شما کمک میکند را یکبار دیگر خوانده اید.منابعگزارشhttps://www.who.int/publications/i/item/9789240041059سایرhttps://www.who.int/news/item/13-12-2021-investing-1-dollar-per-person-per-year-could-save-7-million-lives-in-low-and-lower-middle-income-countrieshttps://www.theguardian.com/bloomberg-philanthropies/ng-interactive/2023/oct/23/healthy-city-policies-ncds احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Tue, 02 Jan 2024 21:03:11 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%AD%D9%85%D9%84-%D9%88-%D9%86%D9%82%D9%84-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85-rcmge9rlxahj حمل و نقل هوشمندچگونه می‌توان از اجرای موفقیت آمیز اطمینان حاصل کرد؟برای اطمینان از پیاده‌سازی موفقیت‌آمیز باید فاکتورهای حیاتی را در نظر گرفت.1) رویکرد: شهرها باید رویکردی کل نگر را بپذیرند. درک انواع جابجایی و یافتن راه‌هایی برای مدیریت کل سیستم حمل و نقل، که وسیع‌تر از آنچه شهرها و مناطق شهری به آن عادت کرده‌اند، بسیار مهم است. علاوه بر این، به منظور سازماندهی طرف عرضه برای برآورده کردن تقاضا برای «جابجایی هوشمند»، شهرها باید از با مقیاس کوچک شروع کنند تا انتقال را پیش ببرند، با حداقل اکوسیستم پایدار (شامل یا تحت رهبری بازیگران بخش خصوصی) و سپس افزودن ویژگی‌های اضافی در طول زمان و در یک رویکرد چابک.2) زیرساخت: سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های فیزیکی، انرژی، دیجیتال و مخابرات که از تحول موثر پشتیبانی می‌کند. با توجه به سرمایه‌گذاری مورد نیاز (در نوآوری و توسعه فناوری و همچنین در زیرساخت‌های فیزیکی و فناوری)، راه‌حل‌های مبتنی بر فناوری تأثیر بیشتری در اقتصادهای توسعه یافته خواهند داشت. علاوه بر این، مهم است که اطمینان حاصل شود که سرمایه‌گذاری تمام اقشار جمعیت را پوشش دهد تا در مورد جابجایی تبعیض ایجاد نشود.3) وسایل نقلیه: نسل جدیدی از وسایل نقلیه مورد نیاز است، برای مثال ربات‌ها، هواپیماهای بدون سرنشین، تاکسی‌های پرنده و کامیون‌های خودران. علاوه بر این، استفاده از برخی وسایل نقلیه موجود، مانند موتورسیکلت و دوچرخه، باید احیا شود و تمرکز زیادی بر جابجایی خرد صورت گیرد.4) مدیریت جابجایی: دو عنصر کلیدی عبارتند از: مدیریت دارایی‌ها (زیرساخت‌ها و وسایل نقلیه) و مدیریت کاربران/مشتریان، با توجه به رویکرد شهروند محور در آینده جابجایی.5) سیاست‌گذاری و حکمروایی: مقررات باید با شرایط جدید سازگار شود. مقررات باید امنیت و مسئولیت خودرو در موارد تصادف، مدیریت داده‌ها و حریم خصوصی، قابلیت همکاری، اتصال، خطر و مسئولیت و امنیت سایبری را پوشش دهد.بررسی اقدامات شهرهای پیشرو برای جابجایی هوشمندلس آنجلس، امریکااتوبوس‌های برقی Orange Lineلس آنجلس در جهت اجرای راه‌حل‌های جابجایی پایدار و هوشمند کار می‌کند. هدف این شهر کاهش آلودگی هوا با سرعت بخشیدن حمل و نقل برقی است.طبق یک مطالعه اخیر، وسایل نقلیه LA حدود نیمی از وسایل نقلیه الکتریکی در ایالات متحده را تشکیل می‌دهد و متعهد شده است تا سال 2030 پنج میلیون وسیله نقلیه الکتریکی داشته باشد.طرح جابجایی شهری LA بر بهبود دسترسی و سازگاری با محیط زیست در سیستم حمل و نقل عمومی تمرکز دارد. لس آنجلس اتوبوس‌های CNG را معرفی کرده است و در جولای 2020 اولین اتوبوس از 40 اتوبوس برقی بدون آلایندگی را در خط سریع نارنجی خود مستقر کرد. انتظار می‌رود که کل ناوگان اتوبوسرانی سازمان حمل و نقل شهری لس آنجلس (مترو) تا سال 2030 برقی شود.با هدف بهبود بیشتر کیفیت هوا، لس آنجلس نقشه راه 2.0 انتشار صفر 2028 را در سال 2019 راه‌اندازی کرد. این ابتکار شامل شرکای مشاوره‌ای مانند BMW، Tesla، Greenlabs، CSUN، Itron، PCS Energy و دیگران است.گروه رهبری مشارکت حمل و نقل برقی لس آنجلس: «ما متعهد هستیم که به لس آنجلس بزرگتر و سریعتر کمک کنیم. به همین دلیل است که تا زمانی که جهان برای بازی‌های المپیک و پارالمپیک ۲۰۲۸ به لس‌آنجلس می‌رسد، به سمت کاهش ۲۵ درصدی بیشتر در انتشار گازهای گلخانه‌ای و آلودگی هوا، از طریق گسترش حمل‌ونقل برقی حرکت کنیم.در دسامبر 2020، یک برنامه جابجایی هوایی شهری برای تجزیه و تحلیل مسائل شناسایی شده توسط ذینفعان محلی مختلف در فضای عمومی هوایی راه‌اندازی شده است. این برنامه احتمالاً از توسعه راه‌حل‌هایی برای ساخت و ادغام فناوری جابجایی هوایی جامعه‌ محور با دیگر پلتفرم‌های چندوجهی‌اش پشتیبانی می‌کند. در لینک‌های زیر می‌توانید بیشتر راجع به برنامه جابجایی هوایی این شهر مطالعه کنید (اگر مایل بودید تا پستی درباره جابجایی هوایی شهری مطالعه کنید می‌توانید این موضوع را در کامنت مطرح کنید): https://www.smartcitiesworld.net/news/news/los-angeles-launches-urban-air-mobility-programme-5967 https://robbreport.com/motors/aviation/los-angeles-air-taxi-network-1234590426/ شنژن، چینجابجایی هوشمند چینشنژن در حمل و نقل الکتریکی، به ویژه در سیستم حمل و نقل عمومی، پیشتاز بوده است. در سال 2017 شنژن اولین شهری در جهان شد که تمام اتوبوس‌های عمومی را با هدف کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، کاهش آلودگی صوتی و بهبود کیفیت هوا برقی کرد.تاثیر این تغییر در سال 2018 آشکار شد، زمانی که شهر پاک‌ترین هوا را در بین تمام شهرهای چین به ثبت رساند. میانگین میزان ذرات ریز (PM2.5) در هوا در طول سال 2018 به 26 میکروگرم بر متر مکعب کاهش یافت که یکی از پایین‌ترین سطوح در 15 سال گذشته است.این شهر در ژانویه 2019 با هدف تقویت جابجایی پایدار، اعلام کرد که 99 درصد از کل ناوگان تاکسیرانی خود (بیش از 21000 وسیله نقلیه) اکنون برقی است. https://phys.org/news/2019-01-gas-china-shenzhen-electric-taxis.html این شهر همچنان شاهد افزایش سرمایه‌گذاری توسط سازندگان خودروهای برقی است. به عنوان مثال، در ماه می 2020 فولکس واگن اعلام کرد که قصد دارد یک کارخانه جدید در نزدیکی شنژن بسازد.کپنهاگ، دانمارکشهر هوشمند کپنهاگکپنهاگ یکی از پیشروها در ایجاد زیرساخت‌های جابجایی شهری قوی با تمرکز بر حمل و نقل غیر موتوری بوده است.بر اساس داده‌های سال 2020، 45 درصد از ساکنان شهر با دوچرخه رفت و آمد می‌کنند و هر روز حدود 1.4 میلیون کیلومتر را طی می‌کنند. این شهر همچنین شلوغ‌ترین مسیر دوچرخه سواری جهان با حدود 40000 دوچرخه سوار در روز است.تمرکز بر راه‌حل‌های جابجایی شهری به کپنهاگ کمک کرده است تا جابجایی مقرون به صرفه را برای شهروندان خود فراهم کند. به عنوان مثال، هزینه حمل و نقل عمومی تنها 1.83 درصد از میانگین درآمد ماهانه است. علاوه بر این، 100 درصد از سیستم ریلی متروی شهر تا سطح 3 یا 4 درجه خودکارسازی طبق استاندارد IEC 62290-1 خودکار است، و آن را به یکی از شهرهای پیشرو برای پذیرش فناوری جدید و تغییر زیرساخت‌های جابجایی تبدیل می‌کند. ابتکارات جابجایی هوشمند و پایدار بخشی از برنامه تبدیل شدن به شهری بی‌کربن تا سال 2025 است.برای مطالعه بخش اول این مطلب می‌توانید از لینک زیر استفاده کنید: https://vrgl.ir/bYXR0 احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Wed, 20 Jul 2022 15:37:12 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%AD%D9%85%D9%84-%D9%88-%D9%86%D9%82%D9%84-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%88%D9%84-r2xujuwpnuf5 حمل و نقل در شهرهای هوشمندآیا برای تاکسی‌های رباتی آماده هستید؟ برای پهپادهای مسافربری که در آسمان پرواز می‌کنند چطور؟ برای تونل‌های زیر شهرها؟ آیا آماده هستید ماشین خود را رها کنید و حمل و نقل را به عنوان یک سرویس بپذیرید؟ این چه پیامدهایی برای محیط شهری شما خواهد داشت؟تحول در پویایی جابجایی، در درجه اول کاربر محور است. برخی تغییرات عمده در نحوه جابجایی مردم در شهرها در حال انجام است، اما این روند در دهه آینده با برقی‌سازی، حضور خودروهای خودران، زیرساخت‌های هوشمند و متصل، تنوع مودال، حمل و نقل یکپارچه انعطاف‌پذیر، مشترک، و پایدار شتاب بیشتری خواهد گرفت. در پاسخ به نظرسنجی ESI Thoughtlab، 54 درصد از مدیران شهری اعتراف کرده‌اند که در مورد جابجایی و حمل و نقل پس از همه‌گیری کرونا تجدید نظر خواهند کرد.نیاز کمتر به سفراین انتظار می‌رود که به طور کلی مردم کمتر از گذشته سفر کنند. با مفاهیم جدید برنامه‌ریزی شهری مانند «شهرهای ۱۵ دقیقه‌ای» که محیط‌های فشرده، «مسیرهای متصل» و تغییر در شیوه کار مردم را ترویج می‌کند، حرکت‌ها در داخل شهر به میزان قابل‌توجهی کاهش می‌یابد. همانطور که جف مریت (رئیس واحد اینترنت اشیاء و تحول شهری) می‌گوید: «این آینده است، گزینه‌های زیادی در آن وجود دارد و امیدوارم هر روز کمتر سفر کنید.» دوچرخه، اسکوتر و حتی پیاده‌روی به طور فزاینده‌ای گزینه‌های ارجح در محله‌های اجتماعی خواهند بود. از بخارست تا بروکسل، و از لیسبون تا لیون، همه‌گیری ویروس کرونا باعث سرمایه‌گذاری بی‌سابقه‌ای در دوچرخه‌سواری در سراسر اروپا شده است. بیش از 1 میلیارد یورو برای زیرساخت‌های مرتبط با دوچرخه‌سواری هزینه شده است و 2300 کیلومتر (1400 مایل) مسیر دوچرخه‌سواری جدید از آغاز همه‌گیری تا اکتبر 2020 راه اندازی شده است. (BBC)برق رسانیتخمین زده می‌شود که در سال 2030، وسایل نقلیه الکتریکی (EVs) حدود 32 درصد از کل سهم بازار فروش خودروهای جدید در سطح جهان را به خود اختصاص دهند. اما تفاوت‌هایی بین مناطق وجود خواهد داشت. برای مثال، پیش‌بینی‌های Deloitte نشان می‌دهد که در سال 2035، خودروهایی که با موتورهای احتراق داخلی کار نمی‌کنند، بیش از 80 درصد از فروش خودروهای جدید در چین را تشکیل می‌دهند اما کمتر از 50 درصد در ایالات متحده آمریکا و بین 35 تا 55 درصد در اروپا.قابلیت اتصال و اتوماسیونتحقیقات اخیر Deloitte در ایالات متحده تخمین می‌زند که تا سال 2040 تا 80 درصد از مسافران که در مناطق شهری سفر می‌کنند، می‌توانند با وسایل نقلیه اشتراکی سفر کنند. راه‌حل‌هایی مانند استفاده از پهپادهای مسافربری Ehang و نیز تحویل بسته توسط هواپیماهای بدون سرنشین در آمازون در حال پیشرفت سریع هستند. اتصال و اتوماسیون نه تنها جابجایی مردم بلکه کالاها را نیز متحول می‌کند، زیرا شرکت‌های لجستیک به طور فزاینده‌ای از فناوری مستقل برای پاسخگویی به تقاضای فزاینده برای کالاها استفاده می‌کنند. گزارش Deloitte در سال 2021 در مورد کامیون‌های خودران اشاره می‌کند که هشت استارت‌آپ مجموعاً ۱.۲ میلیارد یورو برای طرح‌های خودران کامیون جمع‌آوری کرده‌اند، اقدامی که می‌تواند تحولی در لجستیک ایجاد کند.اشتراک‌گذاریشهرها همچنین از افزایش جابجایی چندوجهی بر اساس تقاضا و پلتفرم‌های Mobility-as-a-Service (MaaS) مانند شهر هلسینکی بهره خواهند برد. به عنوان مثال، ساکنان می‌توانند سفرهای درون شهری را به صورت دیجیتالی برنامه‎ریزی و رزرو کنند، از کارت سفر یکسان برای همه حالت‌های حمل و نقل استفاده کنند، و به خدمات خودکار حمل و نقل بار و قابلیت مشاهده لحظه به لحظه بار دسترسی داشته باشند. بر اساس پیش‌بینی‌های Deloitte، تا سال 2025، وسایل نقلیه اشتراکی با راننده بیش از 10 درصد از سفرهای طی شده در ایالات متحده را تشکیل خواهند داد. مطالعه‌ای در 167 شهر نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری در برنامه‌های حمل‌ونقل عمومی بلادرنگ و برنامه‌های MaaS بازده بالایی ایجاد می‌کند زیرا سیستم‌های حمل‌ونقل هوشمند می‌توانند به کاهش سفرهای غیر ضروری و ایجاد کارایی دارایی کمک کنند. MaaS و Mobility-onDemand نیز بر جابجایی اشتراکی تأثیر خواهند گذاشت.جابجایی هوشمندبا توجه به نقش محوری داده‌ها در برخی از این تغییرات، سفرهای سفارشی چیزی است که شهرها با همگرایی بین تمام جنبه‌های زیرساخت، سیاست و فناوری که عصر جدید جابجایی «هوشمند» را تقویت می‌کند، شروع به ارائه آن خواهند کرد. پیش‌بینی می‌شود ارزش این جابجایی تا سال 2025 به 850 میلیارد یورو افزایش یابد که بیش از یک درصد از GDP جهانی را نشان می‌دهد. حجم عظیمی از داده‌ها فرصت‌هایی را برای یک اکوسیستم منعطف با ظرفیت ارائه راهکارهایی قابل انطباق و پاسخگو به نیازهای اقشار مختلف مردم از جمله کودکان، افراد مسن، خانواده‌های دارای فرزند و گردشگران باز می‌کند. درست مانند هر شرکتی که مایل به فعالیت در یک بازار خاص است، شهرها مشتریان (شهروندان) خود را در زمینه جابجایی تقسیم‌بندی می‌کنند و استراتژی‌هایی را برای هر بخش بازار اجرا می‌کنند.چرا جابجایی پایدار و هوشمند برای ما مهم است؟راه حل‌های نوآورانه جابجایی شهری به ایجاد آینده‌ای راحت، متصل، کاربر پسند و پایدار کمک می‌کند.بهبود کیفیت زندگی و تأثیر آن بر محیط‌زیست: مدل‌های جابجایی جدید، به‌ویژه جابجایی‌های غیر موتوری، به‌عنوان پیامد بیماری کرونا به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند. شهرهایی مانند بوگوتا، پاریس، جاکارتا، سیدنی و لس آنجلس در سال 2020 خطوط دوچرخه سواری و مسیرهای پیاده‌روی بیشتری ایجاد کردند تا زمانی که حمل‌ونقل عمومی بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرد، سفرهای دوردست را فراهم کنند. گزارشی از C40 نشان داد که فعال کردن نسل بعدی جابجایی (وسایل نقلیه الکتریکی) می‌تواند انتشار گازهای گلخانه‌ای را 10 تا 25 درصد کاهش دهد.کاهش ازدحام و آلودگی هوا: مطالعه اخیر توسط ESI ThoughtLab نشان داد که راه‌حل‌های هوشمند جابجایی می‌تواند به شهرها کمک کند تا با مشکل تراکم ترافیک مقابله کنند. ترافیک جهانی INRIX 2020، بوگوتا را به عنوان شهری که بیشترین آسیب را از تراکم ترافیکی متاثر می‌کند، ذکر کرد که رانندگان 133 ساعت در سال از دست می‌دهند. سرمایه‌گذاری در راه‌حل‌های جابجایی مبتنی بر فناوری باید در اولویت باشد. حمل و نقل اشتراکی، همراه با کاهش تعداد خودروهای شخصی در خیابان‌ها، به کاهش ازدحام و همچنین آلودگی هوا و صدا کمک می‌کند. https://inrix.com/scorecard-city/?city=Bogota&index=1 افزایش راحتی برای مسافران: راه‌حل‌های جابجایی ایمن و هوشمند، پیشنهادات یکپارچه و خودکار که مبتنی بر داده است را ارائه می‌کنند که تجربه بهتری را برای شهروندان ارائه می‌کنند. این همچنین نیاز به ویژگی‌های ایمن و هوشمند هوشمند را ایجاد می‌کند که از داده‌های کاربران محافظت می‌کند.نجات جان انسان‌ها و کاهش تعداد تصادفات: سالانه حدود 1.35 میلیون نفر در تصادفات جاده‌ای جان خود را از دست می‌دهند که به طور متوسط می‌توان گفت، روزانه 3700 نفر جان خود را از دست می‌دهند. کشورهای کم درآمد کمتر از یک درصد وسایل نقلیه جهان را دارند اما 13 درصد از کل مرگ و میرها را در اختیار دارند. تغییر در تحرک باعث کاهش تعداد مرگ و میر می شود. https://www.asirt.org/safe-travel/road-safety-facts/ استفاده بهتر از فضای عمومی: کاهش تعداد سواری منجر به کمتر شدن وسایل نقلیه در جاده و فضاهای سبز و پارک‌ها کمتر می‌شود. این امکان استفاده بهتر از فضای عمومی را فراهم می‌کند، زیرا مناطقی را برای تعامل اجتماعی آزاد می‌کند.اهمیت حمل و نقل هوشمنددر بخش بعدی به بررسی راه‌کارهای موفق پیاده‌سازی و شهرهای موفق در زمینه حمل و نقل هوشمند خواهیم پرداخت. https://vrgl.ir/yn40d شاید از سایر مطالب مرتبط با شهر هوشمند نیز خوشتان آمد: https://vrgl.ir/WDWsr https://vrgl.ir/JTT4p احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Wed, 20 Jul 2022 10:31:20 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D9%87%D8%B1-15-%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85-juazxriist52 شهر 15 دقیقه‌ایدر یک جمله، شهرهای 15 دقیقه‌ای یعنی زندگی کردن به صورت محلی.در بخش اول به مفهوم شهرهای 15 دقیقه‌ای پرداختیم و اهمیت این مفهوم را ذکر کردیم. در این قسمت به روش‌های پیاده‌سازی موفق این مفهوم در شهرها می‌پردازیم و در نهایت به ارائه چند مثال‌ موجود در سایر کشورها می‌پردازیم.چگونه می‌توان از اجرای موفقیت آمیز مفهوم شهرهای 15 دقیقه‌ای اطمینان حاصل کرد؟همه شهرها آماده پذیرش مفهوم شهرهای تاب‌آور نیستند. با این حال، همه آنها باید اصول خاصی را که در دستور کار شهردار C40 برجسته شده است برای ایجاد یک شهر تاب‌آور در نظر بگیرند.رعایت اصول اصلی مفهوم شهر انعطاف‌پذیر (مانند شهر 15 دقیقه‌ای) که عبارتند از (منبع):از دسترسی آسان به امکانات اولیه از جمله خواربار، غذای تازه و مراقبت‌های بهداشتی در هر محله اطمینان حاصل شود،ایجاد محله‌ای چند فرهنگی که شامل انواع مختلف مسکن و مقرون به صرفه باشد و نیز هر فرد بتواند به راحتی در نزدیکی محل کار زندگی کند،ایجاد فضاهای سبز فراوان تا دسترسی همگان به محیط طبیعی و هوای پاک تضمین شود، ایجاد ادارات، فروشگاه‌ها، مهمان‌خانه‌ها و محیط‌های کار مشترک در مقیاس کوچکتر تا افراد بیشتری بتوانند در نزدیکی خانه خود کار کنند، برای تسهیل حمل و نقل «نرم[1]» و کاهش راحتی سفر با خودرو، ایجاد مسیرهای مناسب پیاده‌روی و دوچرخه سواری توصیه شده است. (ایجاد مسیرهای یک طرفه در بارسلون و حذف فضای پارک خودرو در آمستردام تنها دو نمونه از این سبک راه‌حل‌ها هستند.)مرتبط کردن اهداف پایداری و طرح‌های برنامه‌ریزی شهری: ایجاد زیرساخت‌های جابجایی در هر محله با هدف انتشار کربن کم/صفر از طریق حالت‌های فعال سفر مانند پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری.اطمینان از پذیرش جامعه: در برخی شهرها، رویکرد «شهر فشرده[2]» به تغییرات گسترده و هزینه‌های هنگفت نیاز دارد و این امر مستلزم تأیید و مشارکت قابل توجه جامعه است. اگرچه معمولاً به عنوان یک رویکرد از بالا به پایین برای برنامه ریزی شهری در نظر گرفته می‌شود، اما طرح شهر 15 دقیقه‌ای برای موفقیت به تأیید شهروندان متکی است که باید از مزایای آن آگاه شوند و تغییرات را بپذیرند. در دانشگاه Georgetown اساتید به نیاز به یک ساختار حکومتی جدید اشاره می‌کنند که آن را «سازمان مدیریت مکان» می‌نامند.تمرکز زدایی از خدمات اصلی: جوامع کوچکتر را با راه‌حل‌های در مقیاس جامعه بسازید، به ویژه برای خدماتی که در غیر این صورت حجم ترافیک بالایی ایجاد می‌کنند، مانند مراقبت‌های بهداشتی، آموزش و خرده فروشی مواد غذایی؛ به عنوان مثال، در سال 2019، به عنوان بخشی از Green New Deal، لس آنجلس[3] قصد خود را برای ایجاد یک زیرساخت اجتماعی غیرمتمرکز اعلام کرد که در آن همه ساکنان کم درآمد در فاصله نیم مایلی از فروشگاه‌های مواد غذای تازه زندگی کنند. در طول قرنطینه‌های ناشی از کرونا، بسیاری از شهرها با تمرکززدایی را آزمایش کردند. در لاگوس[4] در نیجریه، مدارس بسته به بازارهای کوچک‌تر تبدیل شدند تا ساکنان نزدیک خانه‌هایشان به غذا و دارو دسترسی داشته باشند.چنین اقداماتی که در جهت تمرکززدایی صورت گرفت به کاهش سفرهای طولانی‌تر و جلوگیری از ازدحام زیاد مردم در بازارهای مرکزی کمک کرده است.راه‌اندازی طرح‌هایی برای ترویج مسکن ارزان قیمت در هر محله: شهرها می‌توانند با ایجاد الزامات مسکن مقرون به صرفه اجباری برای هر توسعه جدید یا با اجرای مفاهیمی مانند منطقه‌بندی عادلانه و بدون تبیعبض به این مهم دست یابند. علاوه بر این، مشوق‌ها یا پاداش‌های تراکم را می‌توان به برنامه‌ریزان و توسعه‌دهندگان شهری برای ایجاد جوامع مقرون‌ به ‌صرفه و فراگیر ارائه کرد. ژوهانسبورگ در سال 2020 به عنوان نمونه‌ای از به کارگیری مفهوم مسکن فراگیر، با چارچوبی برای افزایش مسکن مقرون به صرفه و رسیدگی به فقدان ترکیب اجتماعی در نژاد و درآمد در سراسر شهر ظهور کرد.اجازه استفاده از فضاها و املاک شهری و عمومی در سراسر محله‌ها: شهرها می‌توانند استفاده متنوع از ساختمان‌ها و فضاهای عمومی را برای به دست آوردن حداکثر ارزش از زیرساخت‌ها و افزایش مشارکت جامعه ترویج کنند.اقدامات سایر شهرهای دنیا برای محله محور شدنپاریس، فرانسهمحله محوری در پاریسشهردار پاریس، آن هیدالگو، با برنامه خود (La Ville Du Quart d’Heure) به نام شهر 15 دقیقه‌ای قصد دارد اقتصاد شهر را کربن زدایی کند و پاریس را به مکانی سالم‌تر برای شهروندانش تبدیل کند. ایده شهر بدون کربن یکی از عواملی بود که الهام بخش راه‌اندازی برنامه شهر منعطف در پاریس شد. این ابتکارات بر کاهش انتشار کربن و اولویت دادن به عابران پیاده و دوچرخه سواران متمرکز است. هدف نهایی ایجاد جوامعی است که در آن تمام نیازهای ضروری پاریسی‌ها در فاصله 15 دقیقه‌ای از خانه‌هایشان با پای پیاده و یا با دوچرخه یا وسایل حمل و نقل عمومی برآورده شود.طی این برنامه، شورای شهر تعهداتی را برای بهبود کیفیت زندگی همه شهروندان خود متعهد شده است. موارد اولویت‌دار شامل دسترسی آسان به محل کار، فروشگاه‌ها، مدارس، درمانگاه‌ها و مراکز فرهنگی است. این دگرگونی اکولوژیکی بر چهار اصل استوار است: مجاورت، تنوع، تراکم و فراگیر بودن.این شهر رویکرد «بیش از حد نزدیک» و «محله‌های چند منظوره» را اتخاذ کرده است. این یعنی به دنبال کاهش شدید تعداد خطوط خودرو برای آزاد کردن فضای جاده برای عابران پیاده و دوچرخه‌ها و استفاده از فضاهای عمومی برای اهدافی مانند خدمات مدارس مانند بهره‌برداری از این فضاها به عنوان امکانات ورزشی و نیز مکان‌هایی برای فعالیت‌های اوقات فراغت شبانه. این طرح‌ها همچنین شامل ایجاد «خیابان‌های کودکان» در نزدیکی مدارس است. ابتکارات دیگر (متمرکز بر تجارت محلی و مشارکت جامعه محلی) با ایجاد فضاهای عملکردی در میادین آن که در حال حاضر تحت تسلط خودروها هستند، و برای ساخت غرفه‌هایی در سراسر منطقه با کارکنان محلی که خدمات انسجام اجتماعی را ارائه می‌دهند، پیشنهادات فرهنگی شهر را تقویت می‌کند.به عنوان بخشی از برنامه‌ریزی حمل و نقل در این راستا، شهردار بودجه 350 میلیون یورویی را برای توسعه پیاده‌روها اعلام کرده است که بر ایجاد خط دوچرخه در هر خیابان در منطقه تا سال 2024 و حذف 60000 جای پارک برای خودروهای شخصی تمرکز خواهد کرد.اجرای موفقیت‌آمیز این کار تحول آفرین در یک باغ عمومی جدید که جایگزین پارکینگ در پادگان Minimes شده است مشهود است. به عنوان بخشی از همین ابتکار، ساختمان‌های اطراف نیز به 70 آپارتمان مسکونی عمومی با هزینه 12.3 میلیون یورو بازسازی شدند. این مجتمع‌های مسکونی شامل فضاهای تجاری مانند دفاتر، مهدکودک، کلینیک و کافه‌ای است که افراد مبتلا به اوتیسم در آن کار می‌کنند. میدان باستیل نیز به عنوان بخشی از برنامه 30 میلیون یورویی شهر برای افزایش پوشش سبز مناطق عابر پیاده و خطوط دوچرخه سواری تغییر شکل داده است.پورتلند، ایالات متحدهمحله محوری پورتلندبرای پورتلند تمرکز بر توسعه استراتژی‌های بلندمدت مربوط به استفاده از زمین در محیط شهری، مسکن مقرون به صرفه، حمل‌ونقل عمومی، نابرابری درآمد، توسعه مسیرهای پیاده‌روی، مشارکت اجتماعی و جامعه ‌محور است.در سال 2009، تنها شش درصد از جمعیت پورتلند در مناطقی زندگی می‌کردند که هر سه عامل شهرهای 20 دقیقه‌ای، یعنی تراکم، مسافت، مقصد را داشت. این شهر یک طرح دقیق برای گسترش محله‌های 20 دقیقه‌ای ایجاد کرد و یک هدف تا سال 2030 برای 90 درصد از ساکنان شهر تعیین کرد که بتوانند پیاده‌روی یا دوچرخه سواری کنند تا تمام نیازهای اساسی روزانه و غیرکاری خود را برآورده کنند.در حال حاضر این شهر در حال کار بر روی طرح‌هایی مانند مجوز پارک با کاربری مشترک و گزینه‌های قیمت‌گذاری برای جابجایی عادلانه است. گزارش شده است که منطقه مرکز شهر و اکثر مناطق مرکزی در حال حاضر دارای یک یا چند فاکتور محله 20 دقیقه‌ای هستند. این شهر در نظر دارد با ساخت پیاده‌روها و مسیرها، علاوه بر رفع موانع میان مدت تا بلند مدت پیاده‌روی مانند شیب‌های تند، آزادراه‌ها و اتصالات خیابان‌ها، به بهبود عبور و مرور عابران پیاده تحت اولویت خود ادامه دهد.استکهلم، سوئدشهر «یک دقیقه‌ای» استکهلمدر حالی که شهرهای سراسر جهان در حال بررسی تحول شهری بر اساس مفاهیم برنامه‌ریزی در سطح محلی مانند شهرهای 15 یا 20 دقیقه‌ای هستند، سوئد به دنبال تغییری فرامحلی به نام «شهر یک دقیقه‌ای» در مقیاس ملی است.در سال 2020، طرحی توسط سازمان ملی نوآوری سوئد Vinnova و اتاق فکر طراحی ArkDes به صورت آزمایشی اجرا شد. این رویکرد بر «فضای بیرون درب ورودی شما و فضای همسایگان مجاور شما» متمرکز است. پروژه «خیابان حرکت می‌کند» تغییرات را در سطح یک خیابان اجرا می‌کند که در چهار مکان در اطراف استکهلم در حال آزمایش است.در نتیجه این دگرگونی، ساکنان می‌توانند از طریق کارگاه‌های اجتماعی و مشاوره درباره نحوه استفاده و تخصیص فضای خیابان‌ها تصمیم بگیرند. این مفهوم هر مکانی را تشویق می‌کند تا بلوک‌های فردی را با استفاده از فضاهای مشترک فعال کند. مدل‌های مورد استفاده در استراتژی تحول از مدل‌های «parklet» الهام می‌گیرند و به تعهد سوئد برای تبدیل شدن به شهری بدون کربن تا سال 2045 کمک می‌کنند.هدف این نیست که همه چیز را ظرف یک دقیقه در دسترس قرار دهیم، بلکه هدف این است که تکه‌های خیابان بلافاصله خارج از خانه را به عنوان «فضاهای ارتباطی حیاتی برای جوامع» و نه فقط «مکان‌هایی برای جابه‌جایی و نگهداری اتومبیل‌ها» دوباره تصور کنیم. در صورت موفقیت، سوئد قصد دارد تا سال 2030 این برنامه را در تمام خیابان‌های کشور اجرا کند.ملبورن، استرالیاملبورن، استرالیاملبورن برنامه‌ریزی شهری را با هدف متمایز بودن، زیست‌پذیری و پایداری در اولویت قرار داده است. در سال 2017 استراتژی بلند مدت ملبورن برای 2017-2050 با تمرکز بر مفهوم زندگی محلی معرفی شد. هدف این استراتژی ارائه تمام ملزومات برای شهروندان خود در فاصله 20 دقیقه‌ای از خانه آنها از طریق گزینه‌های جابجایی فعال (پیاده‌روی و دوچرخه سواری) و عمومی است. این طرح در سال 2018 به عنوان بخشی از برنامه آزمایشی محله 20 دقیقه‌ای راه‌اندازی و در دو مرحله اجرا شد:محله‌های تاسیس شده (2018): تمرکز فقط بر محلات مستقر در Strathmore، City of Maroondah و City of Brimbankمحله‌های گرینفیلد (2019): پروژه‌های تحقیقاتی در مامبورین و بیوریج شمال غرب.گزارشی در مورد برنامه آزمایشی 2019 فرصت‌هایی مانند بهبود منظره خیابان از طریق بهبود مسیرهای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری، بهبود ایمنی عابران پیاده (به ویژه در اطراف مدارس)، بررسی‌های کنترلی برنامه‌ریزی برای حمایت از تنوع مسکن در برخی از محله‌ها، و فروشگاه‌های «پاپ آپ» و توسعه تجارت خیابانی را برجسته کرد.هدف شهرداری این شهر این است که رویکردهای مشابهی برای توسعه کسب و کار و جامعه در سایر محله‌ها در میان مدت بلند مدت بررسی کند.با بررسی پروژه‌های موجود در برخی از شهرهای جهان موضوع «شهرهای 15 دقیقه‌ای» را به اتمام می‌بریم.اگر مایل به مطالعه بخش اول یا سایر حوزه‌های شهرهای هوشمند هستید می‌توانید از طریق لینک‌های زیر اقدام کنید: https://vrgl.ir/iOBab https://vrgl.ir/p5gxw https://vrgl.ir/zk2Fq [1] Soft[2] Compact city[3]Los Angeles[4] Lagos احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Wed, 20 Jul 2022 10:13:31 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D9%87%D8%B1-15-%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%88%D9%84-aasvgxh4ujne شهر 15 دقیقه‌ایاین مفهوم چیزی بیشتر از زندگی کردن به صورت محلی نیست.مفهوم شهر 15 دقیقه‌ای، که عمدتاً برای کاهش انتشار کربن از طریق کاهش استفاده از اتومبیل و زمان رفت و آمد موتوری ایجاد شده است، یک مدل برنامه‌ریزی شهری غیرمتمرکز است که در آن هر محله، محلی شامل تمام امکانات اجتماعی اساسی برای زندگی و کار است. هدف این مفهوم ایجاد محله‌هایی است که در آن ساکنان می‌توانند هر آنچه را که نیاز دارند در عرض 15 دقیقه با پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری یا حمل‌ونقل عمومی به دست آورند و در نهایت کیفیت زندگی بهبود یابد. چنین فضاهایی به جای مناطق خاص برای کار، زندگی و سرگرمی مستلزم ایجاد محله‌های چند منظوره است که کاهش نیاز به سفرهای غیر ضروری، تقویت حس اجتماعی و بهبود پایداری و زیست پذیری را به همراه دارد.امروزه اکثر شهرها دارای محله‌های «مبتنی بر کاربرد» هستند که مناطق جداگانه آن عمدتاً برای تجارت یا سرگرمی استفاده می‌شود. برنامه‌ریزی شهری پراکنده منجر به پراکندگی می‌شود و مردم برای رسیدن به مقصد مجبورند مسافت های طولانی را در سراسر شهر طی کنند. در مقابل، شهرهای فشرده آینده، یا «شهرهای محلی‌سازی شده»، استراتژی‌هایی را برای زیرساخت‌های شهری اولویت‌بندی می‌کنند که هدف آن آوردن تمام ملزومات زندگی و کار در جوامع محلی است.شهر 15 دقیقه‌ای تکرار ایده «واحدهای همسایگی» است که توسط برنامه‌ریز آمریکایی کلارنس پری[1] در دهه 1920 توسعه یافت. نظریه شهرسازی جدید، مفهومی است که برنامه‌ریزی و طراحی شهری را برای ایجاد «شهرهای قابل پیاده‌روی[2]» ترویج کرده است و متعاقباً در دهه 1980 در ایالات متحده محبوبیت یافت. نسخه‌های مشابهی از «شهرهای سلولی[3]» یا محله‌های 30 و 20 دقیقه‌ای نیز در دهه گذشته در سراسر جهان پدیدار شده‌اند.انتظار می‌رود مدل «منطقه‌بندی مجدد» در طور همه‌گیری بیماری کرونا که با روش‌های جدید کار، نیاز به حمل و نقل کمتر است، مورد توجه بیشتری قرار گیرد. با توجه به تغییرات آب و هوایی به عنوان یک نگرانی عمده جهانی، C40 در دستور کار شهرداران C40 برای یک بازیابی سبز و عادلانه این مدل را برای شهرهای سراسر جهان توصیه کرده است، با این استدلال که رویکرد «شهر مبتنی بر پیاده‌روی» به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای کمک می‌کند و از پایداری محیط‌زیست حمایت می‌کند. مهمتر از همه، «شهر 15 دقیقه ای» در سال 2019 مورد توجه شهرداری پاریس قرار گرفت و یک ابتکار شاخص در برنامه فعلی این شهر است.هدف این است که امکانات ضروری، انواع مختلف مسکن و فضاهای سبز بیشتری را در فاصله 15 دقیقه‌ای با پیاده‌روی یا دوچرخه سواری در دسترس قرار دهیم. برخی از شهرها مانند پاریس و نیویورک که نسبت به این مفهوم بالغ‌تر هستند، بودجه‌های مشارکتی را برای ترویج مشارکت محلی به عنوان بخشی از استراتژی تحول شهر خود راه‌اندازی کرده‌اند. شهرهایی مانند بوگوتا، سیاتل و میلان که بر شهرسازی جدید و مفاهیم انعطاف‌پذیر تمرکز می‌کنند، اولویت خود را بر توسعه دوچرخه ‌سواری و طراحی شهری مبتنی بر پیاده‌روی قرار داده‌اند. در حالی که این رویکرد ممکن است به طور کامل برای هر شهری قابل اجرا نباشد، برای مثال احتمالاً برای یک کلان شهر بزرگ مناسب‌تر است تا برای شهرهای کوچکتر، کار از راه دور (دورکاری) و دیجیتالی شدن خدمات، انگیزه اعمال اصل برنامه‌ریزی محله را بدون توجه به اندازه شهر افزایش داده است.اهمیت مفهوم شهرهای سلولی برای شهرها و شهروندان در چیست؟حفاظت از محیط زیست و پایداری بیشتر: استراتژی شهر «15 دقیقه‌ای» بر توسعه حمل‌ونقل محور متمرکز شده است، که توسعه متراکم‌تر و ترکیبی را در حول خدمات حمل‌ونقل عمومی و پیاده‌روی ترویج می‌کند. افزایش اشتراک‌گذاری سفر و استفاده از حالت‌های غیر موتوری در سفرها به کاهش انتشار کربن از خودروها کمک می‌کند.افزایش راحتی و احساس اجتماعی: فایننشال تایمز به چگونگی اینکه شهرهای 15 دقیقه‌ای نیازهای سفر غیرضروری را کاهش می‌دهند و همچنین مشارکت جامعه محلی را ترویج می‌کنند پرداخته است. آنها همچنین فضای عمومی باز (مانند «Streateries» در Georgetown) را فراهم می‌کنند، ازدحام ترافیک را کاهش می‌دهند و زندگی محله‌ها را افزایش می‌دهند. در این مفهوم، برآورده شدن سریع‌تر نیازهای ضروری، راحتی بیشتر در زندگی شهری و زندگی بدون استرس از اهداف اصلی هستند.مفهوم «Streateries» در طول همه‌گیری بیماری کرونا به وجود آمد و از ترکیب دو کلمه «street» و «eatery» حاصل شده است که به رستوران‌هایی که فضای داخلی مناسبی برای ایجاد فاصله‌گذاری هوشمند بین افراد را ندارند از فضای بیرونی برای ارائه خدمات به مشتریان استفاده می‌کنند.streateryهموار کردن راه برای مسکن ارزان قیمت: توسعه املاک و مستغلات در گذشته اغلب منجر به جابجایی ساکنان سابق و تغییر در اصالت منطقه شده است. با این حال، با وجود محله‌های چند منظوره و نزدیکی خانه و محل کار، قیمت مسکن تعدیل و مناطق مختلف برای زندگی مقرون به صرفه‌تر می‌شوند.افزایش تاب‌آوری با محله‌های چند منظوره: ایجاد فضاهای تجاری برای تشویق خرید محلی و برابری در ساختارهای زندگی و ایجاد فرصت‌های حرفه‌ای، همراه با پذیرش قوی جامعه از فرهنگ‌های مختلف، به عنوان ستون‌هایی برای زندگی انعطاف‌پذیر عمل می‌کند.از آنجایی که شهرها برای رهایی از همه‌گیری کرونا تلاش می‌کنند، مفهوم شهر «15 دقیقه‌ای» می‌تواند یک اصل سازمان‌دهی برای توسعه شهری باشد. شهر 15 دقیقه‌ای طرحی متمرکز بر اصول اجتماعی و در عین حال بسیار کاربردی برای یک سبک زندگی فراگیر شهری جدید ارائه می‌کند که ممکن است مقبولیت گسترده‌ای پیدا کند، به‌ویژه از آنجایی که قرنطینه‌های مرتبط با همه‌گیری، مردم را مجبور کرده است تا سبک زندگی خود را تغییر دهند تا «محلی» شوند و محله‌شان را دوباره کشف کنند.اهمیت مفهوم شهر 15 دقیقه‌ای از نگاه برنامه‌ریزان شهریدر بخش بعدی به پیاده سازی و معرفی نمونه‌های موفق جهانی خواهیم پرداخت.[1] Clarence Perry[2] Walkable cities[3] Cellular citiesشاید از سایر مطالب مرتبط با شهرهای هوشمند آینده من نیز خوشتان بیاید: https://vrgl.ir/Oefud https://vrgl.ir/JTT4p احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Sun, 03 Apr 2022 14:36:14 +0430 https://virgool.io/Solidity/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85-t0gmftdpjmtz ساختمان‌های هوشمند و شهرهای هوشمنداگر بخش اول از موضوع ساختمان‌های هوشمند آینده را نخواندید توصیه می‌کنم پیش از وارد شدن به بخش دوم، حتما نگاهی به آن داشته باشید چرا که باعث می‌شود تا از مواردی که همه ما نسبت به آنها در رابطه با ساختمان‌های شهری‌مان نا آگاه هستیم، آگاه شویم و این آگاهی در رسیدن ما به آنچه شایسته‌اش هستیم خیلی موثر است. ضمنا اطلاعات و آمار جالبی در بخش اول آورده شده که مطمئن هستم شما هم از ساختمان‌تان چنین انتظاری نخواهید داشت. بنابراین، اگر دوست داشتید بخش اول را بخوانید به پایین صفحه برید، لینک بخش اول را برای شما گذاشته‌ام.اما حالا نوبت آن است تا برویم سر اصل مطلب و وارد بخش دوم شویم. آنچه پیش روی شماست، اطلاعاتی راجع به نحوه پیاده‌سازی موفق ساختمان‌های هوشمند پایدار در شهر است و در ادامه معرفی شهرها و اقداماتی که آنها برای ساختمان‌های هوشمند و پایدار آغاز کرده‌اند. شاید بخش اول کمی تخصصی باشد و مخاطب خاص داشته باشد ولی دانستن این موارد برای هر شهروندی ضروری است و آگاهی منجر به دستیابی خواهد بود.چطور اجرای موفقیت آمیز داشته باشیم؟1) داشتن چشم انداز، دستورالعمل‌های فناورانه و نقشه راه:این مورد مربوط به فناوری نیست، بلکه در مورد تحول دیجیتالی است که توسط فناوری تقویت شده است و با داشتن چشم‌انداز شروع می‌شود. این شامل تجزیه و تحلیل و انتخاب پیشرفت‌های فناوری هوشمند است که برای همه ذینفعان ارزش به ارمغان می‌آورد و علاوه بر آن امکان ایجاد دستورالعمل‌های فناوری که تامین‌کنندگان زیرساخت باید به آنها پاسخ دهند و هم‌افزایی را فراهم می‌کند.2) اولویت‌بندی پروژه‌های نوسازی، ساخت‌وساز و بازسازی با هدف پایداری:این کار از بهبود بهره‌وری انرژی و کاهش کربن اطمینان حاصل می‌کند. این را می‌توان از طریق سیاست‌ها، مقررات، مجازات‌ها یا مالیات کربن انجام داد. شهرهای سراسر جهان تعهداتی را برای توسعه پایدار می پذیرند. به عنوان مثال، در یک رویداد جهانی آگاهی و فعال‌سازی شورای جهانی ساختمان سبز (WorldGBC) در سال 2021، ده شرکت جدید متعهد شدند که به تعهد ساختمان‌های خالص صفر کربن عمل کنند. این تلاش باید توسط شهرداری‌ها هدایت شود، اما توسعه دهندگان، شرکت‌های املاک و مستغلات و ارائه دهندگان فناوری را شامل شود. بر اساس تجزیه و تحلیل موسسه Deloitte، در یک ساختمان جدید، 20 درصد اضافی در هزینه‌های ساخت و ساز برای اهداف بهینه سازی، کاهش 30 درصدی هزینه‌های عملیاتی را طی سه سال به همراه دارد که منجر به کاهش 10 درصدی در هزینه کل می‌شود.3) راه‌اندازی طرح‌های تشویقی برای ترویج مواد و مصالح جایگزین و ایجاد یک اکوسیستم مدیریت قوی:مانند European Commission’s Renovation Wave، که از طریق برنامه‌ها و بودجه موجود، فرصت‌هایی برای همکاری و تبادل دانش با تمرکز بر مدیریت شهری و سرمایه‌گذاری زیرساختی با کیفیت ایجاد کرده است.4) نیاز به سرمایه‌گذاری فراتر از حوزه‌های فناوری نظیر 5G و تلاش برای استخراج ارزش از داده‌ها:به خاطر داشته باشید که شهر به چه چیزی نیاز دارد و اطمینان حاصل کنید که داده‌ها استفاده می‌شوند و برای دستیابی به بهره‌وری به ارزش تبدیل می‌شوند.5) ارتقا استانداردهای اشتراک‌گذاری داده:به عنوان نمونه‌ای از ابتکارات فعلی برای یکپارچه‌سازی فناوری اطلاعات و ارتباطات در توسعه پایدار، ایجاد European Commission’s Digital Agenda در اروپا است که برای رشد جنبه کلیدی قابلیت همکاری فعالیت می‌کند. استانداردهایی که صرفا بر تولید داده تمرکز دارند برای حمایت از برنامه‌های پایداری کافی نیستند. در دسترس بودن داده‌ها باید با درک کامل نحوه استفاده از آن ترکیب شود. بنابراین استانداردها باید به پوشش همه جانبه از جمله در دسترس بودن و ایجاد امکان تولید ارزش به روز شوند.شهرهای دیگر دنیا مشغول چه هستند؟1) سنگاپورساختمان‌های هوشمند در سنگاپورسنگاپور یکی از اولین پذیرندگان معماری سبز و ابتکارات برنامه‌ریزی شهری پایدار بوده است. در سال 2005، طرح گواهی گرین مارک را معرفی کرد، ابتکاری برای سوق دادن صنعت ساخت و ساز سنگاپور به سمت ساختمان‌های دوستدار محیط زیست. این طرح به منظور ارتقای پایداری در محیط ساخت و ساز و افزایش آگاهی زیست محیطی در میان توسعه دهندگان، طراحان و سازندگان هنگام شروع مفهوم سازی و طراحی پروژه و همچنین در طول ساخت و ساز در نظر گرفته شد. هدف این بود که «تا سال 2030 حداقل 80 درصد ساختمان‌های سنگاپور سبز شوند». https://www.bca.gov.sg/greenmark/others/3rd_green_building_masterplan.pdf یک نمونه کلیدی از یک ساختمان هوشمند، نمایشگاه سندز و مرکز همایش در مارینا بی سندز سنگاپور است. این ساختمان به اولین مکان MICE در آسیا و اقیانوسیه تبدیل شد که برای ابتکارات ساختمان سبز پایدار خود در زمینه صرفه جویی در انرژی، سیستم‌های روشنایی و تهویه مطبوع، مدیریت زباله، فضای داخلی، لوله‌کشی داخلی، ردپای کربن و آموزش آن جایزه دریافت کرد. همچنین این ساختمان گواهینامه سیستم مدیریت رویدادهای پایدار ISO 20121 را در سال 2014 به علاوه تاییدیه سازمان ساختمان و ساخت و ساز سنگاپور دریافت کرد.به گفته وزارت توسعه ملی، "از ژانویه 2018، حدود 3200 پروژه ساختمانی در سنگاپور استانداردهای BCA Green Mark را برآورده کرده اند. مساحت آنها بیش از 94 میلیون متر مربع است که حدود یک سوم کل مساحت ناخالص ساختمانی سنگاپور است.از آن زمان سنگاپور طرح ساخت و ساز جدیدی به نام طراحی بیوفیلیک را معرفی کرده است که برای افزایش ارتباط ساکنین با محیط طبیعی با استفاده از طبیعت مستقیم، طبیعت غیرمستقیم و شرایط فضا و مکان مورد استفاده قرار می گیرد. ریچارد هاسل، یکی از بنیانگذاران WOHA، در مصاحبه اخیر خود اظهار داشت: "یک ساختمان بیوفیلیک تلاش می کند تا دیوارها، پنجره ها، ستون ها، تابلوها و نئون ها را با برگ ها، پوست درختان، پرندگان و حشرات جایگزین کند." وی به عنوان نمونه به بیمارستان خو تک پارک اشاره و بیان کرد: در حال حاضر این بیمارستان بیوفیلیک ترین بیمارستان آسیا با 700 گونه گیاه بومی در محل است.یکی از بهترین داستان های موفقیت فعلی، ساختمان Oasis Downtown است که نسبت زمین سبز 1100 درصد دارد، یعنی 11 برابر طبیعت در ساختمان وجود دارد که اگر هیچ ساختمانی در قطعه وجود نداشت. ریچارد هاسل تخمین می‌زند که اگر فقط ده درصد ساختمان‌های جدید از همین روند پیروی کنند و به نسبت زمین سبز 1000 درصد دست یابند، می‌توان شهر را به سرعت بازسازی کرد تا معادل 100 درصد پوشش سبز برای شهر به دست آید.به عنوان بخشی از استراتژی سبز کردن چشم‌انداز شهر و بهبود پایداری محیط‌زیست، شهر همچنین هیئت مسکن و توسعه (مرجع مسکن عمومی سنگاپور) برنامه شهرهای سبز را در نظر گرفته است - یک برنامه ده ساله برای پایدارتر کردن و زیست‌پذیر کردن شهرهای HDB توسط 2030. دو پروژه برجسته هستند:1. پونگ گل (Punggol). پونگ گل هوشمند و پایدار یکی از نقاط عطف برنامه های ملی استراتژیک ملت هوشمند سنگاپور است: این طرحی است برای توسعه پونگ گل به عنوان اولین شهر بوم گردی سنگاپور از سال 2010. همانطور که در وب سایت ملت هوشمند بیان شده است، پونگ گل &quotیک شهر سبز و سبز خواهد بود.&quot شهری پایدار که اتلاف را به حداقل می رساند و بهره وری منابع را به حداکثر می رساند. (...) ساکنان ساکن در منطقه مسکونی Punggol Northshore می‌توانند مشتاق باشند که خانه‌های خود به سوکت‌های هوشمند داخلی و تابلوهای توزیع هوشمند مجهز شوند که برنامه‌های هوشمند را برای خانه فعال می‌کنند، مانند نظارت بهتر بر مصرف انرژی خانگی. در اطراف املاک، ویژگی هایی مانند روشنایی هوشمند به صرفه جویی در مصرف انرژی کمک می کند. علاوه بر ارائه پنل های خورشیدی توسط HDB در سقف بلوک های مسکونی، JTC، SIT و SP Group همچنین در راه حل های شبکه انرژی هوشمند برای ادغام سیستم های تولید و ذخیره انرژی مانند فتوولتائیک خورشیدی و باتری ها در داخل PDD به منظور بهینه سازی همکاری خواهند کرد. مصرف انرژی و کاهش ردپای کربن تا 1500 تن در سال. اجرای سیستم‌های انتقال زباله بادی نیز به نفع جامعه Punggol خواهد بود. این اجازه می دهد تا زباله ها از طریق مکش هوا در لوله های زیرزمینی جمع آوری شوند و ترافیک، صدا، آفات و مزاحمت های بوی مرتبط با جمع آوری زباله های سنتی به حداقل برسد.2. تنگه (Tengah). این شهر هوشمند زیست محیطی با 42000 خانه، قصد دارد حالتی تمیز و خنک تر با طراحی258 داشته باشد - اولین شهر هوشمند و پایدار سنگاپور. برخی از ویژگی های آن عبارتند از:• مدیریت هوشمند انرژی، با استفاده از هوش مصنوعی• از روشنایی هوشمند برای مدیریت میزان روشنایی داخل محوطه، بر اساس حجم ترافیک انسان استفاده می شود.• جمع آوری خودکار زباله، سیستمی که از هوای پرسرعت برای حمل زباله های خانگی استفاده می کند.• خانه های دارای قابلیت هوشمند، که هر کدام به پریزهای سوئیچ هوشمند و یک برد توزیع هوشمند مجهز هستند. مصرف انرژی را می توان از طریق اپلیکیشن موبایل مدیریت کرد.• سیستم HDB یک سیستم خنک کننده متمرکز برای تنظیم درجه حرارت در آپارتمان های ساکنین به صورت آزمایشی خواهد بود، با هدف صرفه جویی در مصرف انرژی نسبت به واحدهای تهویه مطبوع مجزا.2) آدلاید، استرالیاساختمان‌های هوشمند و پایدار، استرالیاآدلاید بر بهبود زندگی در شهر از طریق ابتکارات نوآورانه برای توسعه مجدد و استفاده از فضا، به منظور بهبود دسترسی به محیط های هوشمند، تمیز و فراگیر متمرکز شده است. U-City نمونه ای از این موارد است.در سال 2020، Uniting Communities (یک سازمان غیرانتفاعی) یک پروژه نوآورانه و آینده‌نگر به نام U-city (با هزینه 82 میلیون یورو) را راه‌اندازی کرد که به عنوان «شهر عمودی، درون یک شهر» شناخته می‌شود. این یک سازه 20 طبقه است که شامل اجزای اجتماعی یکپارچه همراه با امکانات جامعه شهری است. این ملک از فناوری حسگرها برای بهینه‌سازی مصرف انرژی با مدیریت سیستم‌های روشنایی، گرمایش و تهویه استفاده می‌کند. همچنین دارای یک شبکه برق خورشیدی، تامین آب گرم خورشیدی تقویت‌شده با گاز و تهویه طبیعی در تمام فضاهای زندگی است.علاوه بر راه‌حل‌های بهره‌وری انرژی با فناوری‌های پیشرفته، این ملک با کمک فناوری، محیطی برای زندگی معلولان و سالمندان همراه با مرکز خدمات اجتماعی، کافه، آپارتمان‌های مسکونی، و دفاتر و فضای خرده فروشی، رویکرد توسعه پایدار چند منظوره را ترویج می‌کند.به عنوان یک نتیجه از راه حل‌های فناوری تعبیه شده و طراحی، این ساختمان می‌تواند انرژی و عملکرد زیست محیطی بهینه ارائه دهد. این ساختمان در حال حاضر «سبزترین» ساختمان در استرالیای است و احتمالاً 45 درصد انرژی کمتر و 30 درصد آب کمتر از یک ساختمان جدید مشابه مصرف می‌کند.3) فوکوکا، ژاپنساختمان‌های پایدار، ژاپنفوکوکا در سطح بین المللی الهام بخش معماری سبز و محوطه سازی شهری بوده است. این شهر همچنان به ساخت استراتژیک زیرساخت‌های هوشمند و پایدار خود با تمرکز بر پایداری آب ادامه می‌دهد.به عنوان یک ابتکار اخیر، این شهر سیستمی را توسعه داده است که می‌تواند به طور همزمان جریان و فشار آب به هر منطقه از شهر را از طریق حسگرهای ویژه نظارت و کنترل کند. این سیستم می‌تواند فشار آب را در نواحی خاص در صورت نیاز تحت عملیات دقیق افزایش و کاهش دهد. علاوه بر این، با استفاده از مدل‌های پیش‌بینی مبتنی بر تجزیه و تحلیل داده‌های حسگرها در سیستم، شهر می‌تواند میزان آب مورد نیاز هر منطقه را برای دستیابی به توزیع موثر آب در سراسر شهر پیش‌بینی کند.شهر درک می کند که پروژه های آگاهی عمومی و همچنین بهینه سازی فنی برای دستیابی به توسعه شهری آگاهانه از آب ضروری است. بنابراین، چندین طرح به اشتراک گذاری دانش و آگاهی عمومی برای آموزش شهروندان فوکوکا در مورد اهمیت صرفه جویی در مصرف آب، در مدارس و از طریق مشارکت های مدنی مختلف راه اندازی شده است.در نتیجه، 90 درصد از شهروندان شهر به صرفه جویی در مصرف آب اختصاص داده اند. علاوه بر این، میزان آب مصرفی توسط شهروندان فوکوئوکا در بین شهرهای بزرگ ژاپن کمترین مقدار است.برای مطالعه بخش اول این قسمت: https://vrgl.ir/Oefud احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Tue, 29 Mar 2022 12:14:50 +0430 https://virgool.io/smartehran/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%B2%D8%A7-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D9%85-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%88%D9%84-s00ihlgjaws3 ساختمان هوشمندهدف شهرها داشتن ساختمان‌هایی مجهز است تا امکان بهره‌برداری از داده‌ها برای بهینه‌سازی مصرف انرژی و استفاده و مدیریت منابع همچون زباله، آب و انرژی در ساختمان‌ها و تاسیسات میسر شود. اما اینکه چگونه ساختمان‌های هوشمند به شهرها کمک می‌کند را این مقاله خواهیم خواند.تصور کنید شهری دارید که ساکنان آن سطح رفاه بالایی داشته باشند و در عین حال از منابع کره زمین استفاده گسترده‌ای نکنند. در سال 2019، ائتلاف Urban Transition تخمین زد که با استفاده از فناوری‌ها و روش‌های اثبات‌شده، به‌ویژه برای ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها، باید تا سال 2050 حدود 90 درصد از انتشار گازهای گلخانه‌ای از شهرها کاهش یابد. تخمین زده می‌شود که 36.5 درصد کاهش از ساختمان‌های مسکونی و 21.2 درصد کاهش از ساختمان‌های تجاری در انتشار گازهای گلخانه‌ای قابل حصول است. ساختمان‌ها در حال حاضر مسئول 30 تا 40 درصد از کل انتشار گازهای گلخانه‌ای شهرها هستند و برای دستیابی به هدف COP21 تا سال 2050، انتشار گازهای گلخانه‌ای از ساختمان ها باید 80 تا 90 درصد کمتر از امروز باشد.بسیاری از ساختمان‌ها در قبال انرژی ناکارآمد هستند و سهم زیادی در انتشار کربن دارند. در اتحادیه اروپا، طبق آنچه در فوریه 2020 منتشر شد، تقریباً 75 درصد از ساختمان‌ها ناکارآمدی در مصرف انرژی داشتند. بنابراین راه درازی در پیش است: گزارش Navigant در سال 2019 بیان کرد که تنها پنج درصد از پروژه‌های شهر هوشمند بر نوآوری در ساختمان‌ها تمرکز داشتند و 13 درصد در مراحل اولیه در نظر گرفتن ساختمان‌های هوشمند بودند.شورای جهانی ساختمان سبز (World Green Building Council) ساختمان سبز را اینگونه تعریف می‌کند که «در طراحی، ساخت یا بهره‌برداری، اثرات منفی را کاهش داده یا حذف می‌کند و می‌تواند تأثیرات مثبتی بر آب و هوا و محیط طبیعی ما ایجاد کند. همچنین منابع طبیعی گرانبها را حفظ کرده و کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشد.». با توجه به فشاری که بر شهرها برای اقدام در مورد تغییرات آب و هوایی وجود دارد، ساختمان‌های سبز به مراکز شهرهای ما خواهند آمد. آنها علاوه بر اینکه با مواد پایدار ساخته می‌شوند، انرژی، آب و منابع را کارآمد استفاده خواهند کرد و از نظر طراحی سازگار با محیط زیست و قادر به تولید انرژی خود (برق) خواهند بود. باغ‌های عمودی یا روی پشت بام کیفیت زندگی و محیط خوبی را برای کسانی که در آنها زندگی می‌کنند یا از آنها استفاده می‌کنند ایجاد خواهند کرد.ساختمان سبزموسسه Gartner پیش‌بینی می‌کند که تا سال 2028 بیش از چهار میلیارد دستگاه اینترنت اشیاء متصل در ساختمان‌های هوشمند تجاری وجود خواهد داشت. آنها از زیرساخت‌های مخابراتی چون 5G و Wi-Fi با راندمان بالا (6 یا 6E) برای برقراری ارتباط استفاده خواهند کرد و ابزارهای هوشمند برای مدیریت برق، زباله و آب دارند.از ماه مه 2020، 28 شهر بزرگ، تعهد ساختمان‌های بدون کربن خالص شورای جهانی ساختمان سبز را امضا کرده‌اند که از شهرها می‌خواهد تا سال 2030 برای تمام دارایی‌های تحت کنترل مستقیم خود به کربن خالص صفر برسند و از تبدیل شدن همه ساختمان‌ها برای رسیدن به کربن صفر به صورت عملیاتی تا سال 2050 حمایت کنند.زیرساخت‌های هوشمند کارآمد با تمرکز بر رویکرد مردمی در ساخت و ساز تکامل خواهد یافت. این به رهبران شهر کمک می‌کند تا مفهوم رفاه جامع‌تری را برای کمک به کیفیت بهتر زندگی از طریق ساختمان‌های هوشمند و پایدار و زیرساخت شهری یکپارچه و هوشمند اجرا کنند. بر اساس مطالعه‌ای که سال گدشته (2021) توسط ESI ThoughtLab انجام شد، کنتورهای هوشمند آب و شبکه‌های برق هوشمند حدود 68 درصد در سطح جهان مورد پذیرش واقع شده‌اند و این روند به صورت صعودی ادامه دارد. https://econsultsolutions.com/smart-city-solutions-for-a-riskier-world-2/ ساختمان‌های هوشمند و پایدار، آینده‌ای را به روی محیط‌هایی می‌گشایند که نه تنها از شیوه‌های زندگی ما پشتیبانی می‌کنند، بلکه در واقع آن‌ها را تقویت و بهبود می‌بخشند. ساختمان‌های هوشمند به‌عنوان زیرساخت اجتماعی محیطی عمل می‌کنند که با آوردن ویژگی‌ها، خدمات و اطلاعات به موقعیت مکانی ما، با ساکنان برای بهبود شرایط آنها ارتباط برقرار می‌کند و در تعامل است. از طریق ساختمان‌های هوشمند، افراد دیگر فضایی را اشغال نمی‌کنند، بلکه با یک مکان درگیر می‌شوند. با ساختمان‌های هوشمند، معماری از طراحی سازه‌ها و اشیاء تا طراحی سیستم‌ها و تعاملات تکامل یافته است. این منجر به آینده‌ای انسان محور می‌شود، جایی که هر تعامل ساختمان هوشمند با ساکنانش فرصتی برای یادگیری و بهبود یا تقویت آن تعامل در دفعه بعد می شود. انتظار می‌رود ساختمان‌ها مانند گذشته در نحوه کار و زندگی ما یکپارچه شوند.معاون دفتر «دولت هوشمند، ملت هوشمند» سنگاپور، آقای Kok Yam Tan چنین می‌گوید:«در گذشته، ساخت و ساز ساختمان‌ها نسبت به آب و هوا، محل وزش باد و آنچه در زمستان و بهار اتفاق می‌افتاد بسیار حساس بود. به نوعی با گذشت زمان این از بین رفت زیرا اکنون همه ساختمان‌ها از بتن ساخته شده اند: ما گرمایش، تهویه مطبوع داریم و واقعاً به آب و هوای بیرون اهمیت نمی‌دهیم. اما در پنج تا ده سال گذشته، چون حسگرهایی داریم، به زمانی بازگشته‌ایم که می‌توانیم ساختمانی بسازیم که به اتفاقات بیرونی حساس باشد. با استفاده از عناصر آب و هوا (تابش خورشیدی برای بهینه‌سازی جذب خورشید و با کنترل هوشمندانه دمای داخلی)، می‌توانیم ساختمان‌هایی داشته باشیم که به همان اندازه راحت هستند اما در عین حال ردپای کربن بسیار کمتری دارند.»چطور ساختمان‌های هوشمند به شهر و شهروندان کمک خواهد کرد؟1) مصرف کمتر انرژی، مواد و سایر منابع از طریق ساخت و ساز پایدار، فناوری هوشمند و استفاده بهینه از داده‌ها:ساخت یک ساختمان بسیار انرژی‌بر و آلوده کننده است. گزارشی در سال 2018 توسط اتحاد جهانی ساختمان‌ها و ساخت‌وساز، آژانس بین المللی انرژی و برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد نشان داد که ساخت و ساز و عملیات ساختمان مسئول 36 درصد مصرف انرژی در سطح جهان است. یک گزارش WEF همچنین بیان کرد که از 40 درصد انتشار گازهای گلخانه‌ای تولید شده توسط ساختمان‌ها، سه چهارم از عملیات ساختمان‌ها و ساخت‌و‌ساز و مصالح آنها ناشی می‌شود. سیستم‌های رتبه‌بندی مانند LEED، BREEAM، G-SEEK، CASBEE و Green Star برای ارزیابی استفاده از مصالح ساختمانی ایجاد شده‌اند. پایداری در استفاده از مصالح ساختمانی، فرآیندهای با انرژی کارآمد و مبتنی بر فناوری به ایجاد رویکردی آگاه‌تر از محیط زیست برای ساخت و ساز کمک می‌کند. https://www.cnbc.com/2020/05/22/we-have-a-problem-with-buildings-ideas-and-tech-can-change-things.html 2) توانایی انطباق و سازگاری با شرایط و نیازها:برای اینکه یک محیط ساخته شده پایدار باشد، باید در مفید بودن و مرتبط بودن آن انعطاف‌پذیری وجود داشته باشد. یک ساختمان خالی از سکنه، ساختمانی پایدار نیست. در دنیای دیجیتال کار از راه دور و خرید آنلاین، ارزش پیشنهادی ساختمان‌ها باید تغییر کند تا نیازهای در حال تحول نیروی کار و جامعه به طور کلی برآورده شود. بنابراین، یک ساختمان هوشمند می‌تواند از نظر عملیاتی پایدارتر باشد، زیرا می‌تواند راحت‌تر با شرایط در حال تغییر سازگار و مجدداً پیکربندی شود. می‌تواند خدمات دیجیتالی را به ساکنان ارائه دهد و در نهایت از بینش‌های مبتنی بر داده‌ها در مورد عملکرد و استفاده ساختمان برای بهبود و تطبیق دقیق در طول زمان استفاده کند. علاوه بر این، ساختمان هوشمند می‌تواند از این بینش‌های جدید برای درک چگونگی ارتباط عملکرد انرژی ساختمان با فعالیت‌های انسانی و همچنین فضای کف استفاده کند. بنابراین اندازه‌گیری پایداری و کارایی یک ساختمان در حمایت از نتایج کاربر، بهره‌وری و تجربه آن امکان‌پذیر خواهد بود.3) کاهش انتشار گاز گلخانه‌ای برای کمک به رسیدن به کربن صفر:شهرهای بزرگ در حال حاضر از اثرات زیست محیطی ساختمان‌ها و زیرساخت‌های ضعیف آگاه هستند و برای مقابله با این مشکل اقدام می‌کنند. در سال 2019، بیل دی بلازیو، شهردار نیویورک، ممنوعیت ساخت ساختمان‌های جدید تمام شیشه‌ای را اعلام کرد. سازمان‌هایی مانند پانل بین‌دولتی تغییرات آب و هوایی (IPCC) همچنین از ممنوعیت آسمان‌خراش‌های «همگانی» و استفاده بیشتر از مصالح ساختمانی جایگزین و راه‌حل‌های جایگزین مانند پنجره‌های PV خورشیدی که می‌توانند در پوشش ساختمان ادغام شوند، حمایت می‌کنند. https://www.microshade.net/news-press/press/should-all-glass-skyscrapers-be-banned.aspx 4) ارتقای سلامت عمومی و کیفیت زندگی در داخل و خارج از منزل:ساختمان‌های هوشمند و پایدار که می‌توانند با ویژگی‌های ساکنین خود سازگار شوند، تأثیر مثبتی بر سلامت جسمی و روانی آن‌ها می‌گذارند. کیفیت بهتر هوا و کاهش سر و صدای محیطی به ساکنین کمک می‌کند تا بهره‌وری، توانایی تصمیم‌گیری و واکنش به بحران را بهبود بخشند. علاوه بر آن ناراحتی‌های روانی را کاهش می‌دهند. بر اساس گزارش WEF در سال 2021، به دلیل کاهش آلاینده‌های هوا، اروپا پتانسیل دستیابی به حدود 29 میلیارد یورو از مزایای سلامت انسان را تا سال 2030 دارد. فناوری هوشمند در ساختمان‌ها همچنین راحتی و دسترسی را بهبود می‌بخشد، دربرگیرندگی را ارتقا می‌دهد و به کیفیت زندگی می‌افزاید.5) بهبود کلی منظر شهر:شیوه‌های هوشمند و پایدار اعمال شده در ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها، چشم‌انداز شهر را به طور کامل تغییر می‌دهد و آن را سبزتر و جذاب‌تر می‌کند. ساختمان‌های هوشمند تولیدکننده‌های عظیم اطلاعات هستند، به‌طور متوسط ​​یک ساختمان اداری تجاری روزانه حدود 150 گیگابایت داده تولید می‌کند. این فرصتی را برای شهرها ایجاد می‌کند تا در برنامه‌ریزی شهری ریزتر شوند. با هر توسعه یا ساختمان جدید، برنامه‌ریزان و مقامات شهری می‌توانند تأثیر کلی بر بافت اطراف و شرایط اجتماعی را ارزیابی کنند و راهنمایی‌های دقیق‌تری در مورد بهترین روش متناسب با بافت ارائه دهند، در حالی که استانداردهایی را برای اشتراک‌گذاری داده‌های عملیاتی در نظر می‌گیرند. علاوه بر این، مقامات شهری همچنین می‌توانند مشوق گنجاندن امکانات اجتماعی باشند، جایی که تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد که این امر سودمند است، به عنوان مثال، نیاز به گنجاندن فضای سبز یا کتابخانه در ازای مجوز برای ساخت فضای اداری تجاری اضافی، در نتیجه باعث ایجاد یک سناریوی برنده- برنده برای شهر و صاحبان ساختمان است. این اشتراک‌گذاری دانش اقتصادی، آینده‌ی محیط زیست ساخته شده هوشمند و پایدار است.مطالب مرتبط با شهرهای هوشمند آینده که شاید خوشتان بیاید: https://vrgl.ir/p5gxw https://vrgl.ir/JTT4p https://vrgl.ir/o2lhs تا الان، پیرامون 3 موضوع مرتبط با شهرهای هوشمند کامل صحبت کردیم و در این قسمت راجع به اولین بخش از موضوع چهارم برای شما نوشتم، خوشحال می‌شوم اگر برای بهتر شدن مطالب یا مواردی که فکر می‌کنید جایشان در مطالب من خالی است، برایم در بخش نظرات بنویسید. احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Mon, 31 Jan 2022 14:39:06 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%B2%D8%A7-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%B3%D9%88%D9%85-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%A8%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85-jhoe4re6emln امنیت سایبری در شهرهای هوشمنددر بخش اول به اهمیت امنیت سایبری و آگاهی از مسئله حریم خصوصی در شهرهای هوشمند پرداخته شد و در این بخش موضوعات مربوط به پیاده‌سازی و ذکر نمونه‌های جهانی را پیش رو داریم.پیاده‌سازی موفقیک اکوسیستم امن و قابل اعتماد بر اساس مجموعه‌ای از اصول پایه‌گذاری ساخته شده است که شامل مدل اعتماد صفر، شفافیت و حریم خصوصی، مقررات و انطباق، تقسیم‌بندی خرد، هویت مبتنی بر ریسک و انعطاف‌پذیری است. در نزدیک شدن به امنیت سایبری، شهرها باید سه هدف عمده را در نظر داشته باشند.1) مدیریت ملیشهرهای هوشمند زیرساخت‌های پیشرفته را با اتصال متراکم و پرسرعت ترکیب می‌کنند. آنها فرصت‌های اقتصادی جدید و امکانات جدیدی را برای زندگی شهری ارائه می‌دهند. خطرات بالقوه اختلال نیز قابل توجه است و کاهش این خطرات مستلزم یک رویکرد حرفه‌ای، روشمند و بلندمدت برای امنیت است. به عبارت دیگر، رویکردی که یک دولت برای محافظت از زیرساخت‌های حیاتی می‌تواند اتخاذ کند باید با توسعه منظم خط مشی‌ها، دستورالعمل‌ها و ابزارهای امنیت سایبری همراه باشد.2) شهرهای هوشمند به عنوان زیست‌بوم دفاعیایجاد اختلال در شهرهای هوشمند برای متخصصانی که وظیفه ایمن‌سازی این محیط‌ها را بر عهده دارند، بسیار نگران کننده است. اما «هوشمندی» یک خیابان دوطرفه است که خطراتی را به همراه دارد، اما همچنین حاوی خواص دفاعی و خود درمانی است. اتصال متراکم می‌تواند به عوامل مخرب اجازه دهد تا به سرعت حرکت کنند، اما اقدامات متقابل دفاعی می‌توانند به همان سرعت حرکت کنند و می‌توانند از بینش و دید ارائه شده توسط افراد و دستگاه‌های بی‌شماری که متصل هستند استفاده کنند. شهر هوشمند یک ارگانیسم زنده است و باید برای تشویق سازماندهی امنیتی و توانمندسازی ساکنان ارگانیک و دیجیتال آن، ساخته شود.3) راه‌اندازی مجدد با پایداریشهرهای هوشمند باید با در نظر گرفتن تاب‌آوری سایبری طراحی شوند. پایداری مفهومی است که در حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی به خوبی درک شده است، اما قیمتی دارد. زیرساخت‌های پایدار و فن‌آوری می‌بایست دارای قابلیت‌های اضافی (یعنی پشتیبان یا همان back-up) باشند و اینها به ندرت رایگان هستند. وسوسه حذف این هزینه‌های اولیه بسیار زیاد است، به استثنای کسانی که قبلاً شاهد اختلال در محیط‌های بسیار متصل و هزینه‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی ناشی از آن بوده‌اند. از نظر آنها، پایداری یک معامله به نظر می‌رسد. راه‌اندازی مجدد همراه پایداری بسیار ساده‌تر از جایگزینی است.برای رسیدن به این سه هدف باید موارد زیر را در نظر داشت:همگام‌سازی شهر با استراتژی سایبری و امکان ایجاد انعطاف‌پذیریشهرها باید استراتژی امنیت سایبری دقیقی را تعریف کنند که با استراتژی گسترده‌تر شهر هوشمند آنها مطابقت داشته باشد و بتواند خطرات ناشی از همگرایی مداوم، قابلیت همکاری و یکپارپگی سیستم‌ها و فرآیندهای شهر را کاهش دهد. شهرها باید به منظور شناسایی، ارزیابی و کاهش خطرات در فرآیندهای فناوری، سیاست‌ها و راه‌حل‌ها، ارزیابی‌های منظم و گسترده داده‌ها، سیستم‌ها و دارایی‌های سایبری خود را انجام دهند. شهرها باید فضایی را برای تعدیل‌ها و بهبودها بگذارند، زیرا راه‌حل‌ها، رویکردها و ارتباطات جدید ممکن است پدیدار شوند که بر استراتژی موجود تأثیر می گذارد و نیاز به تغییرات دارد. شهرها باید از اصول «امنیت سایبری با طراحی» پیروی کنند.داشتن یک حکمروایی سایبری و داده‌‌ای شفاف، همراه با مسئولیت‌پذیریشهرها باید یک رویکرد حاکمیتی در مورد داده‌ها، دارایی‌ها، زیرساخت‌ها و سایر اجزای فناوری را رسمی کنند. یک مدل حکمرانی جامع باید مسئولیت‌ها و نقش‌ها را برای هر جزء حیاتی در اکوسیستم شهر هوشمند مشخص کند. مدیریت داده‌ها، از جمله اشتراک‌گذاری داده‌ها و خط مشی‌های حفظ حریم خصوصی، مهارت‌های تجزیه و تحلیل داده‌ها و مدل‌های کسب درآمد که منبع‌یابی و استفاده از «داده‌های شهر» را تسهیل می‌کند، یک جنبه حیاتی از حاکمیت است.به گفته Jeff Merritt مدیر بخش IoT و تحول شهری از World Economic Forum: « هنگامی که اتحاد جهانی شهرهای هوشمند G20 شروع به بررسی مسائل امنیت سایبری کرد، ما با یک سیاست بسیار اساسی در درک مسئولیت‌پذیری شروع کردیم: نهایتا، اینکه چه کسی در داخل مدیریت شهر مسئول است مهم است. اگر به این سوال پاسخ ندهید و اگر وضوح مطلق در آن وجود نداشته باشد، پس با مشکل مواجه خواهید شد.»استفاده از زیست‌بوم و ایجاد مشارکت‌های استراتژیک برای رشد قابلیت‌های سایبریشکاف مهارت‌های سایبری به این زودی‌ها از بین نمی‌رود، بنابراین شهرها باید در رفع شکاف‌های مهارت‌های سایبری در مدیریت و تیم‌های خود مبتکر و فعال باشند. این رویکرد ممکن است به مدیریت شهری نیاز داشته باشد که روش‌های غیر سنتی استفاده از استعدادهای سایبری مانند جمع‌سپاری، جوایز و مسابقات را برای حل مسائل مربوط به سایبری کشف کند. یک شهر هوشمند به مهارت‌ها و شایستگی‌های جدید در لایه‌های مختلف اکوسیستم خود نیاز دارد. شهرها همچنین می‌توانند قابلیت‌های موجود را از طریق مشارکت‌های استراتژیک و قراردادهای برون سپاری با ارائه‌دهندگان خدمات افزایش دهند.همسوسازی قوانین تنظیم شدهخط‌مشی‌ها، قانون‌گذاری و فناوری باید به‌طور مداوم همسو شوند تا تعادل مناسب بین حفاظت، حریم خصوصی، شفافیت و سودمندی حفظ شود. حکمرانی، سیاست‌ها و فرآیندها باید همراه با استراتژی کلی سایبری شهر رشد کنند.اتخاذ ابزاری خاص برای مدیریت امنیت سایبری شهر هوشمنداکوسیستم‌های متصل دنیا، مانند شهرهای هوشمند و سیستم‌های حمل‌ونقل هوشمند، ابزارهای جدیدی را برای مدیریت عملیات‌های مخاطره سایبری عظیم خود می‌طلبند. طیف گسترده قوانین انطباق برای یک شهر نیاز به خودکارسازی فرآیند جمع‌آوری و همچنین انطباق با این چارچوب بسیار پیچیده مقررات را تعیین می‌کند. این تنها با یک ابزار توسعه یافته خاص قابل دستیابی است که قادر به ارائه پشتیبانی روزانه از تیم مدیر ارشد امنیت اطلاعات شهر هوشمند (CISO) است. چنین ابزاری که دارایی ایمن است باید پلتفرمی باشد که یک برنامه مدیریت ریسک سایبری یکپارچه را در سراسر چرخه حیات اکوسیستم هوشمند بخش‌های دولتی، فروشندگان و اشخاص ثالث، قانون‌گذاران، سازمان‌های امنیتی و البته شهروندان سازماندهی کند. این پلتفرم باید بتواند:زمینه‌ساز تجمیع سیستم‌های هوشمند ناهمگون در یک دید جامع از امنیت کل اکوسیستم باشد،طی فرآیند ارزیابی شکاف‌های انطباق بر اساس الزامات و چارچوب‌های نظارتی را تعیین کند،نظارت و ردیابی و پاسخگویی به فعالیت‌های سایبری و تهدیدات برای اکوسیستم را انجام دهد،حفظ امنیت اکوسیستم برای انعطاف پذیری جامع و مداوم.هر اکوسیستم شهر هوشمند متفاوت است، بنابراین این پلتفرم باید با محیط متصل خاص، مانند یک شهر هوشمند، با تکمیل و تقویت امنیت فعلی شهر با رویکردی متناسب و مقیاس‌پذیر، به روز شود.سرمایه‌گذاری در رویدادهای عمومی آگاهی بخشی با موضوع حریم خصوصیذی‌نفعان حیاتی یک شهر امن سایبری ساکنان آن هستند. داشتن شهروندان آگاه برای ایجاد اعتماد در ابتکارات موجود و ترویج رفتارهای بهتر در زمینه اشتراک‌گذاری داده‌ها و مدیریت ریسک‌های داده مهم است.آقای Kent Larrson مدیر گروه علوم شهری در آزمایشگاه MIT Media چنین می‌گوید: «در نهایت همه چیز به اعتماد برمی‌گردد و در حال حاضر سطح پایینی از اعتماد در مورد استفاده از داده‌های شخصی وجود دارد، زیرا صنایع از آن برای منافع تجاری محدود استفاده می‌کنند و نه به نفع عموم.»بررسی نمونه‌های جهانیتوکیوامنیت سایبری در ژاپنبا توجه به اینکه بازی‌های المپیک از سال 2012 لندن به عنوان یک هدف ترجیحی برای مجرمان سایبری انتخاب شده است، ژاپن پس از دریافت برگزاری بازی‌های 2020 (که البته به دلیل همه گیر شدن ویروس کرونا به سال 2021 به تعویق افتاد) کار روی حفاظت سایبری را آغاز کرده است. هدف این است که آمادگی برای بازی‌های المپیک به اقداماتی برای بهبود قابلیت‌های امنیت سایبری ملی ژاپن کمک کند.استراتژی امنیت سایبری ژاپن در سال 2015 شامل ابتکاراتی برای افزایش امنیت مانند مشارکت‌های امنیت سایبری عمومی-خصوصی، توسعه نیروی کار (با استفاده از اکوسیستم شریکان، "فروم بین بخشی") و تمرین‌ها یا همان مانورهای سایبری بود. همچنین از رهبران کسب‌وکار می‌خواهد که امنیت سایبری را در استراتژی کسب‌وکار خود بگنجانند و برای نوآوری و رشد در امنیت سایبری سرمایه‌گذاری کنند.علاوه بر این، پروژه‌هایی مانند Cyber Colosseo توسط مرکز ملی آموزش سایبری برای پاسخ به حملات سایبری که انتظار می‌رفت بازی‌های المپیک/پارالمپیک توکیو را هدف قرار دهند، ایجاد شد. Colosseo که در سال 2017 شروع به کار کرد، در حال آموزش متخصصان با استانداردهای لازم برای محافظت از رویداد است، اما با انجام این کار، نیروی کار جدیدی از متخصصان را برای بازار امنیت سایبری ژاپن پس از پایان بازی‌ها ایجاد می‌کند. در سال 2018، دولت متروپولیتن توکیو دستورالعملی برای اقدامات متقابل امنیت سایبری برای بازی‌های المپیک/پارالمپیک ارائه کرد.با پیشبرد مفهوم Society 5.0، امنیت سایبری در مرکز ژاپن قرار دارد و توکیو از این سرمایه گذاری سود می‌برد. این شهر فضای مجازی و اینترنت را محرک‌های نوآوری و رشد اقتصادی می‌داند و یکی از شهرهای برتر جهان است که از هر دو جنبه (دسترسی و امنیت) قدرت دارد. از سال 2019، 91 درصد از ساکنان توکیو به اینترنت دسترسی داشتند و این شهر در رتبه اول امنیت دیجیتال در شاخص شهر ایمن در سال های 2015، 2017 و 2019 که توسط The Economist Intelligence Unit منتشر شده بود، قرار گرفت.توکیو به سرمایه‌گذاری در امنیت دیجیتال مانند سیاست حفظ حریم خصوصی، آگاهی از حریم خصوصی شهروندان، مشارکت عمومی-خصوصی و فناوری به کار گرفته شده اولویت بالایی داده است و تیم های امنیت سایبری اختصاصی برای ایمن‌سازی اکوسیستم دیجیتال خود ایجاد کرده است. به عنوان مثال، در سال 2020، دولت ژاپن اصلاحیه جدیدی را در قانون حفاظت از اطلاعات شخصی (APPI) تصویب کرد تا سیاست را با مقررات حفاظت از داده‌های عمومی اتحادیه اروپا (GDPR) مطابقت دهد. دستورالعمل‌های جدید حفاظت اطلاعات شخصی بیشتری را برای افراد فراهم می‌کند و شامل مقرراتی می‌شود که حقوق افراد برای الزام حذف یا افشای اطلاعات شخصی را افزایش می‌دهد.با افزایش اتکا به زیرساخت‌های دیجیتال، خطرات سایبری به ویژه در رابطه با خدمات تراکنش افزایش مییابد. به عنوان مثال در سال 2020 یک سیستم پرداخت دیجیتال، که ستون اصلی زیرساخت شهر هوشمند است متحمل یک حمله سایبری بزرگ شد که منجر به برداشت‌های غیرقانونی متعدد در بانک‌های منطقه شد. این امر آسیب پذیری‌های تجارت الکترونیک را در بحبوحه دیجیتالی شدن فزاینده برجسته کرد. https://www.asahi.com/ajw/articles/13711367 در نتیجه، در سپتامبر 2020، دولت ژاپن تمرکز خود را بر تقویت استراتژی‌های دفاع سایبری افزایش داد و برنامه‌های خود را برای راه‌اندازی یک نهاد دولتی، با نام آژانس ملی دیجیتال، برای رهبری تحول دیجیتال در ژاپن اعلام کرد.تورنتوتورنتوپس از توصیه Auditoreneral، تورنتو روی توسعه امنیت سایبری خود در پاسخ به تهدیدات و حملات کار کرده است. در حال حاضر از فناوری حفاظت از شبکه و شیوه‌های امنیت سایبری برای ایمن کردن یکپارچگی زیرساخت و محافظت از دارایی‌های خود استفاده می‌کند.این شهر یک برنامه امنیت سایبری را در سال 2017 ایجاد کرد که در سال 2019 بازنگری و گسترش یافت. این شهر یک مدیر ارشد امنیت اطلاعات را با مسئولیت ایجاد یک استراتژی امنیت سایبری برای مدیریت ریسک سایبری و تقویت دفاع سایبری موجود منصوب کرده است. برای افزایش قابلیت‌های امنیتی خود از طریق مشارکت با دفتر حسابرسی کل، آموزش امنیت سایبری را به کارکنان شهر ارائه می‌دهد و از فعالیت‌های امنیت سایبری پشتیبانی می‌کند.کانادا در حال حاضر با کمبود استعدادهای سایبری مواجه است و دانشگاه تورنتو (U of T) با پنج دانشگاه دیگر کانادایی متحد شده است تا امکان سنجی یک مرکز عملیات امنیت سایبری برای آموزش عالی در کانادا را بررسی کند. این شهر همچنین میزبان ابتکارات دیگری مانند Catalyst Cyber Accelerator برای استفاده از اکوسیستم امنیت سایبری و توسعه تخصص بوده است. تورنتو دارای موسسات دانشی، شرایط بازار و منابع مالی است تا خود را به عنوان یک رهبر جهانی در امنیت سایبری، هم به تنهایی و هم به عنوان بخشی از مرکز امنیت جهانی انتاریو قرار دهد.در سال 2019، شهر تورنتو در رتبه ششم در فهرست شهرهای ایمن اکونومیستقرار گرفت. نتایج عملکرد بالا در مقوله‌های امنیت دیجیتال، امنیت سلامت، امنیت زیرساخت و امنیت شخصی، شهر را در رتبه ششم از 100 شهر امتیازدهی شده در این مطالعه قرار داد.همانطور که دنیای ما به هم پیوسته‌تر شده است، اهمیت حریم خصوصی افزایش یافته است. اشتیاق اولیه برای مفهوم شهر هوشمند بیش از حد به هم پیوسته، با واکنش شدید شهروندان به دلیل نگرانی‌های حفظ حریم خصوصی همراه شد و پروژه توسعه آزمایشگاه پیاده‌روی آلفابت و تغییر شکل آب‌نمای تورنتو در سال 2020 کنار گذاشته شد. علیرغم ایده‌های جذاب برای ساختمان‌ها، وسایل نقلیه خودران، و برج‌های چوبی پیشرفته برای مقرون‌به‌صرفه‌تر کردن مسکن، این پروژه نتوانست مردم را در مورد مزایای حسگرها و نظارت متقاعد کند و در عوض باعث ایجاد ترس و سوء ظن در مورد حریم خصوصی (و نظارت) شد.اگرچه هدف ارائه مزایا به مردم بوده است، ناتوانی در جلب اعتماد و عدم شفافیت به عنوان دلایلی برای کنار گذاشتن این پروژه تلقی می‌شود که البته نشان دهنده تعادلی است که مقامات محلی باید با اجرای پروژه‌های شهر هوشمند در آینده به دست آورند. تورنتو اکنون چشم انداز جدیدی را برای این منطقه ارائه کرده است، تا پروژه Sidewalk Lab را با تمرکز شهروند محور و جامعه جایگزین کند.بدین ترتیبب سومین قسمت از بررسی اجزای شهرهای هوشمند آینده نیز به پایان می‌رسد. اگر بخش اول از موضوع امنیت سایبری در شهرهای هوشمند آینده را مطالعه نکردید می‌توانید در ادامه آن را بخوانید. https://vrgl.ir/JTT4p سایر مطالب مرتبط که ممکن است خوشتان بیاید. https://vrgl.ir/zk2Fq https://vrgl.ir/aBjeR احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Sun, 23 Jan 2022 18:16:27 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%B2%D8%A7-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%B3%D9%88%D9%85-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%A8%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%88%D9%84-ao7kqoqbaeiq امنیت سایبری در شهرهای هوشمنداین یک تحول جالب در دو دهه اخیر از نظر حفاظت از امنیت سایبری بوده است. در ابتدا شهرها بسیار احساس می‌کردند که نیاز به ایجاد یک قلعه دارند. سپس آنها متوجه شدند که استفاده از ابر ایمن‌تر خواهد بود زیرا بسیاری از ارائه دهندگان خدمات ابری کارشناسان امنیتی 24 ساعته در تمام روزهای هفته در اختیار دارند که ظرفیت بیشتری برای نظارت، شناسایی و جلوگیری از حملات دارند.از آنجایی که سرویس‌ها به شدت در حال یکپارچه شدن هستند، آسیب‌پذیری‌های ایجاد شده توسط مبادلات داده رایج‌تر می‌شوند و بنابراین امنیت داده‌ها بسیار مهم است. تهدیدات برای حریم خصوصی و حملات سایبری برای مدت طولانی در حال افزایش بوده است، اما در چند سال گذشته شاهد انفجاری در حملات سایبری به داده‌ها و دارایی‌های فیزیکی بوده‌ایم. در سال 2018، هزینه کل خسارات ناشی از حملات سایبری برای شهرها در یک نظرسنجی به طور متوسط 2.8 میلیون یورو محاسبه شد. همچنین حمله باج افزار به شهر آتلانتا در سال 2018 حدود 14.5 میلیون یورو برای مالیات دهندگان هزینه داشت[1].این ادغام و اتصال، مفهوم شهرهای «هوشمند» (یا هوشمندتر) را معرفی می‌کند. شهرهای هوشمند چشم انداز منافع اجتماعی و راحتی و آسایش شخصی بیشتر را به لطف این اتصال ارائه می‌دهند. اما اگر قرار است شهرهای هوشمند آینده داشته باشند، این اتصال باید به طور ایمن اجرا شود.امنیت سایبری اکنون یک نکته کلیدی برای توسعه‌دهندگان و برنامه‌ریزان شهرهای هوشمند است و توجه به خطرات ذاتی چنین محیط یکپارچه‌ای معطوف شده است. با این حال، در حالی که صنعت امنیت سایبری درک کاملی از نحوه اندازه‌گیری و کاهش تأثیر حملات سایبری بر زیرساخت‌ها در شهرهای «غیر هوشمند» ایجاد کرده است، دانش محدودی در مورد تأثیر بالقوه حملات بر شهرهای هوشمند وجود دارد.حمله به زیرساخت‌های شهر هوشمند ممکن است اثراتی ایجاد کند که به صورت «آبشاری» بر بخش‌های دیگر شهر یا کشور یا فراتر از آن تأثیر می‌گذارد. این اثرات آبشاری می‌توانند غیرخطی باشند و به مراتب بزرگ‌تر از آسیب مستقیم اولیه باشند و نیز وابستگی‌های پنهان بین اجزا مختلف شهر را آشکار کنند و سیستم‌هایی را که تصور می‌شد از نقطه ضربه جدا شده‌اند، مختل کنند. «انعطاف‌پذیری» مفهوم اساسی است که باید هنگام ایجاد این محیط‌های پیچیده و بسیار به هم پیوسته در نظر گرفته شود. استفاده از تاب‌آوری به‌عنوان سنگ بنای شهرسازی ضروری است، و این کار را به گونه‌ای انجام داد که بتوان آن را افزایش داد و برای ارتقا و پیشرفت‌های آینده انعطاف‌پذیر باقی ماند.در حالی که سرمایه‌گذاری در امنیت سایبری ممکن است فشاری بر بودجه‌های شهری باشد، هزینه‌های عدم سرمایه‌گذاری می‌تواند حتی بزرگ‌تر باشد زیرا ضرر و زیان می‌تواند به میلیاردها یورو برسد. رهبران شهر اذعان کرده‌اند که پیامدهای یک حادثه سایبری می‌تواند فراتر از از دست دادن داده‌ها باشد و شامل تأثیرات مالی، آسیب به شهرت، کاهش اعتماد اجتماعی، و اختلال در خدمات و زیرساخت‌های شهری حیاتی باشد.شهرهای امن هوشمندتربا افزایش پیچیدگی فناوری‌ها، وابستگی‌های متقابل عملیاتی و مدیریت سیستم‌ها، علاقه هکرها به سود بردن از این محیط نیز افزایش می‌یابد. توسعه طرح‌های شهر هوشمند بدون در نظر گرفتن امنیت سایبری و حریم خصوصی می‌تواند منجر به محیطی بسیار آسیب‌پذیر شود که خطرات امنیتی را برای زیرساخت‌ها و داده‌های حیاتی ایجاد می‌کند و در برخی موارد حتی ممکن است خطرات ایمنی را برای شهروندان ایجاد کند. به عنوان مثال، در برخی کشورها تردیدهای زیادی در مورد وسایل نقلیه خودران وجود دارد (43 درصد از مردم ایالات متحده در یک ماشین بدون راننده احساس امنیت نمی‌کنند) ، بنابراین توسعه یک محصول هوشمند منجر به نیاز به سرمایه گذاری در امنیت سایبری و حفظ حریم خصوصی داده ها شده است. . برنامه‌ریزان باید اطمینان حاصل کنند که امنیت سایبری نه تنها در این نمونه از وسایل نقلیه خودران، بلکه در سایر جنبه‌های حیاتی و متمرکز بر ایمنی زیرساخت شهر هوشمند نیز باید در نظر گرفته شود.ادغام چندین سرویس حیاتی حمل و نقل، ارتباطات، امور مالی، تولید/توزیع انرژی و سایر خدمات - احتمالاً محیطی را ایجاد می‌کند که به طرح حفاظت از زیرساخت خود نیاز دارد. این ادغام و پیچیدگی ناشی از آن، ممکن است به محیطی منجر شود که «بیش از مجموع اجزای آن» است و به رویکردها و مدل‌های مفهومی جدیدی برای امنیت نیاز دارد.برنامه‌ریزی از قبل ضروری است. بر اساس یک تخمین، 95 درصد از شهرهای Cities 4.0 (این نوع نام‌گذاری توسط ESI Thoughlab مشخص شده است، که اشاره به شهرهای «فرا متصل» دارد که از فناوری، داده و مشارکت شهروندان در راستای تحقق SDGs استفاده می‌کنند)، اطمینان حاصل می‌‌کنند که امنیت سایبری در مراحل اولیه در نظر گرفته می شود. این در مقایسه با 51% شهرهای دیگر است که در گروه شهرهای Cities 4.0 قرار نمی‌گیرند. https://econsultsolutions.com/smart-city-solutions-for-a-riskier-world-2/ با این حال، بسیاری از شهرها برای این چالش‌ها آماده نیستند. آنها علاوه بر عقب ماندن در انقلاب دیجیتال، با فناوری‌های قدیمی که زیرساخت‌های حیاتی را اجرا می‌کنند سر و کار دارند و نیز کمبود منابع انسانی متخصص برای مقابله با چالش‌ها از عوامل عدم آمادگی آنها است. یک رویکرد برای افزایش امنیت ایجاد زیست‌بوم نوآوری است که برخی از شهرهای دنیا از آن استفاده کرده‌اند. راه دیگر سرمایه‌گذاری بر روی مدل‌های همکاری عمومی/خصوصی است، با آگاهی از این که سازمان‌دهی امنیت (در مقابل تامین امنیت اجزای فردی) کلید امنیت پایدار است. تلاش‌ها باید توسط مدیران شهری حمایت شود و تنها به نهادها یا ادارات خارجی واگذار نشود. حریم خصوصی و امنیت موضوعات مهمی هستند که نباید نادیده گرفته شوند.در اینجا نگاهی می‌اندازیم به یکی از مدل‌های طراحی شده برای حکمروایی امنیت سایبری که برای ایجاد زیست‌بومی قابل اعتماد استفاده می‌شود.مدل حکمروایی امنیت سایبریچطور آگاهی از حریم خصوصی، امنیت سایبری و سیستم‌های ایمنی به شهر مربوط می‌شود؟نوآوری فنی در برنامه‌های شهر هوشمند به سرعت در حال توسعه است. بنابراین آگاهی از حریم خصوصی، حفاظت از داده‌ها و انعطاف پذیری زیرساخت دیجیتال برای عملکرد کارآمد عملیات یک شهر و ایمنی ساکنان بسیار مهم است.فقدان آگاهی از حریم خصوصی می‌تواند بی‌اعتمادی و همچنین آسیب‌پذیری در برابر حملات سایبری را افزایش دهد.مشاهده شده است که در بسیاری از شهرها، فقط مدیران و مسئولان سطح بالا از سطح آگاهی بالایی در زمینه امنیت سایبری برخوردارند. فقدان آگاهی در میان اکثریت مردم خطر قابل توجهی از حملات سایبری و ناتوانی در مقابله با آنها را ایجاد می‌کند. ماهیت متقابل شهرهای هوشمند نیازمند آگاهی عمومی قوی‌تر از چارچوب‌های امنیتی در زیرساخت‌های هوشمند است. در مطالعه‌ای در سال 2019، Forrester اظهار داشت: «منتظر توسعه حملات مبتنی بر دیپ‌فیک بیشتر (با استفاده از هوش مصنوعی) باشید که صدا و ویدیوی قانع‌کننده را با کسری از هزینه تولید می‌کنند. برای کاهش ریسک، دپارتمان‌های فناوری اطلاعات باید در برنامه‌های آموزشی و آگاهی سرمایه‌گذاری بیشتری کنند.فقدان واحدها و دپارتمان‌های مستقل امنیت سایبری در شهری متصل می‌تواند به عنوان مانعی برای دستیابی به سطوح بالاتر پایداری سایبری و آگاهی از حریم خصوصی عمل کند.بسیاری از شهرها در حال راه‌اندازی طرح‌های شهر هوشمند هستند که شامل مدیریت و تبادل داده با حجم بالا است، اما دپارتمان‌های فناوری اطلاعات دولت‌های محلی و شهرداری‌ها معمولاً مسئولیت اصلی ایمن‌سازی این عملیات دیجیتال را بر عهده دارند. این می‌تواند اثربخشی مدیریت ریسک سایبری را در داخل شهر محدود کند، به ویژه زمانی که مهارت‌ها و تجربه کافی در بخش فناوری اطلاعات وجود ندارد. افزایش ارتباط نیاز به یک سیستم واکنش به ریسک بهتر دارد تا محرمانگی دیجیتالی و مدیریت سریع اتفاقات ایجاد شده، که هر دو از عناصر حیاتی در اکوسیستم شهر هوشمند هستند را حفظ کند.اختلال در خدمات می‌تواند بسیار مضر و حتی تهدیدکننده زندگی باشد.از آنجایی که شهرها به شهرهای واقعاً هوشمند تبدیل می‌شوند، جایی که داده‌ها یک دارایی استراتژیک هستند، بلوغ یکپارچه‌سازی امنیت سایبری و اعتماد اجتماعی مرتبط با مبادلات داده‌ها باید تحول آفرین شود که شامل بهبود مستمر چارچوب‌ها و راه‌حل‌های امنیت سایبری برای محافظت از سیستم‌های شهر و داده‌های شهروندان و حتی زندگی مردم شود (شکست در تامین امنیت سایبری در یک سیستم سلامت هوشمند می‌تواند مستقیماً زندگی را تهدید کند؛ و حمله به عملیات رانندگی خودران نمونه دیگری از تأثیرگذاری بر زندگی مردم است).در بخش دوم از این قسمت به بررسی موضوع پیاده‌سازی و ذکر نمونه‌های موفق جهانی می‌پردازیم.برای مطالعه سایر حوزه‌های شهرهای هوشمند آینده می‌توانید مطالب زیر را مطالعه کنید و منتظر پست‌های بعدی باشید. https://vrgl.ir/zk2Fq https://vrgl.ir/aBjeR شاید از این مطلب هم خوشتان بیاید. https://vrgl.ir/eVDF4 [1]Forrester: Making Smart Cities Safe and Secure (2019). احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Sat, 22 Jan 2022 12:17:23 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%B2%D8%A7-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%85-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%BE%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7-ai-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85-oqzm6nlhdhzu نظارت مجهز به پیش‌بینی توسط هوش مصنوعیدر بخش اول از موضوع نظارت و امنیت پیش‌بینی‌شونده با هوش مصنوعی یا به عبارت دیگر پلیس پیش‌بینی‌کننده، به چرایی موضوع و اهمیت استفاده از هوش مصنوعی در این کاربرد پرداخته شد. در بخش دوم به بحث پیاده‌سازی آن می‌پردازیم که چگونه می‌توان پیاده‌سازی موفقی را تجربه کرد و سپس به مطالعه تطبیقی این موضوع در برخی از شهرهای جهان می‌پردازیم.چگونه پیاده‌سازی موفقی داشته باشیم؟1) دنبال کردن منافع امنیتی با ملاحظه آزادی‌های مدنیاز مهم‌ترین چالش‌های استفاده از هوش مصنوعی در سیستم‌های نظارتی، به خطر افتادن آزادی‌های مدنی شهروندان است. همین مسئله آزادی و حریم شخصی باعث شده تا این موضوع حمایت‌های همه جانبه را همراه خود نداشته باشد. برای مثال در سال 2020 میلادی در شهرهای Santa Cruz و New York استفاده از روش‌ها و وسایلی که پلیس‌ پیش‌بینی‌کننده را شکل می‌داد ممنوع اعلام شد. از این رو، شهرها (مقامات شهری) باید قوانین محکمی برای حفاظت از داده‌های شخصی شهروندان خود اعلام کنند و فرآیند استفاده از این داده‌ها شفاف باشد. از سوی دیگر شهرها باید با بازیگران و ذی‌نفعان وارد مذاکره شده و پیش از پیاده‌سازی، آنها را برای استفاده از هوش مصنوعی در بحث نظارت و امنیت قانع کنند و این کار با برشماری مزایا و ارزش افزوده‌ای که برای ذی‌نفعان حاصل می‌شود صورت می‌پذیرد.2) انجام متعهدانه آزمایشات و قانون‌گذاریاز دیگر مواردی که منجر به پیاده‌سازی موفق موضوع نظارت پیش‌بینی‌کننده می‌شود، انجام قانون‌گذاری برای استفاده از هوش مصنوعی است. تمام آزمایشاتی که برای به کار بردن AI در دوربین‌های نظارتی صورت می‌گیرد باید همراه با قوانین باشد تا نواقص و اصلاحیه‌های مورد نیاز قوانین از پیش وضع شده برای این مسئله شناسایی و بر طرف شود. همانطور که پیش‌تر هم اشاره شد این قوانین می‌بایست از حفظ شدن آزادی‌های مدنی شهروندان اطمنیان حاصل کند تا محیطی ایجاد شود که در آن شهروندان به پیاده‌سازی چنین مفهومی اعتماد کنند.3) تشکیل هیئت بازنگریتوسط این هیئت است که باید کاربردهای مختلف از منظرهای اخلاقی و آزادی‌های مدنی مورد بررسی قرار گیرد. اعضای چنین هیئت بازنگری‌ای باید شامل متخصصانی از حوزه‌هایی چون سیاست‌گذاری، نمایندگان شهروندان، متخصصان فنی و نمایندگان اجتماعی باشد. ملاحظات اخلاقی در استفاده از هوش مصنوعی در سیستم‌های نظارتی و امنیتی باید سه حوزه را در خود داشته باشند: عدالت، برابری و شمولیت.4) ایجاد مکانیزم‌هایی برای کنترل و بازنگری در الگوریتم‌های هوش مصنوعیوجود امکان بررسی و بازنگری در الگوریتم‌های هوش مصنوعی و اصطلاحا توضیح‌پذیر بودن آن باعث می‌شود که از مواردی همچون اعمال تبعیض در الگوریتم‌ها جلوگیری شود؛ برای مثال در گزارشی که در یکی از ایالت‌های امریکا منتشر شده است، هوش مصنوعی مشخص کرده است که احتمال درگیری و بازداشت برای سیاه پوستان 5 برابر سفید پوستان است. متخصصان احتمال داده‌اند که در الگوریتمی که چنین آماری از آن حاصل شده، تعصب دخیل بوده است در حالیکه قرار است با استفاده از هوش مصنوعی در تشخیص جرم سعی شود تا در قضاوت‌ها از تعصب دوری شود. به همین دلیل است که برای پیاده‌سازی موفق نیاز است تا ساز و کاری اتخاذ شود که الگوریتم‌ها قابل توضیح شوند. ممکن است تعصب توسط توسعه‌دهنده کد یا نویسنده آن اعمال شده باشد.5) اولویت‌دهی به استفاده از داده‌های محیطی در مقایسه با داده‌های شخصیاستفاده از داده‌های شخصی همراه با چالش‌های بزرگی در حوزه‌های اعتماد و حقوق شهروندی و فردی خواهد بود. پیشنهاد می‌شود تا در حد امکان شهرها از داده‌های محیطی استفاده کنند که از طریق حسگرها و دستگاه‌های IoT جمع‌آوری شده‌اند و عملیات ناشناس‌سازی نیاز ندارند. با کمک دستگاه‌های IoT جمع‌آوری داده‌های محیطی ساده‌تر می‌باشد و محدودیت کار با داده‌های شخصی نیز وجود نخواهد داشت.6) همکاری نزدیک و برقراری اعتماد بین مجریان قانون و شهرونداناز آنجایی که اصلی‌ترین رکن در استفاده از سیستم‌های هوش مصنوعی در موضوعات امنیتی، اعتماد است توصیه می‌شود تا شهرها با افزایش مشارکت بیشتر شهروندان در فرآیند برقراری این سیستم‌ها و فرآیند قانون‌گذاری احساس اعتماد را ایجاد کنند. احساسی که مردم درباره جمع‌آوری داده‌ها و پردازش بر روی آنها دارند بسیار مهم است.7) همراه کردن فرهنگ سازمانی با تغییرات دیجیتالیبرای بهره‌مندی کامل از استفاده از هوش مصنوعی در سیستم‌های قضایی، دولت‌های شهری باید فرهنگ سازمانی خود را تغییر دهند تا با چنین پیشرفت‌های اساسی‌ای سازگار شوند.بررسی نمونه‌های جهانی1) سنگاپوراستفاده از هوش مصنوعی برای نظارت هوشمند در سنگاپوربه نظر می‌رسد که پیشرو ترین کشور در استفاده از هوش مصنوعی برای برقراری امنیت و نظارت، سنگاپور باشد. سنگاپور هم اکنون از AI در سیستم پلیس خود، نظارت بر مرزها و برقراری امنیت در شهرها استفاده می‌کند. به عنوان مثال، نیروی دفاع مدنی سنگاپور (SCDF) از پهپادها برای نظارت بر فعالیت‌هایی مانند ردیابی آتش، نظارت و ماموریت‌های جستجو و نجات استفاده می‌کند. وزارت امور داخله از پهپادها برای نظارت هوایی برای نظارت بر جمعیت در رویدادهای عمومی مانند شب سال نو استفاده می‌کند. اداره مهاجرت و پست‌های بازرسی با توجه به پیشرفت صورت گرفته در سیستم‌های پردازش تصویر که از قبل وجود داشته‌اند، اسکن عنبیه را در جولای 2018 معرفی و استفاده کرده‌اند.گزارشی که GovTec Singapore دو سال گذشته منتشر کرد نشان می‌دهد که از دسامبر 2016، هواپیماهای بدون سرنشین به پلیس کمک کرده‌اند تا مجرمانی را که در جنگل جرم انجام می‌دهند، دستگیر کنند و این منجر به صرفه جویی 80 درصدی در زمان و 60 درصدی هزینه‌ها در مقایسه با روش‌های سنتی بازرسی شده است. از پهپادها برای نظارت در مرزها و ایست‌های بازرسی نیز استفاده شده است. آمار جالبی که از یکی از عملیات‌های نظارت مرزی با پهپاد از سنگاپور منتشر شده، نشان می‌دهد در سال 2018 افسران پلیس 125 نفر مهاجر غیر قانونی را در یک عملیات شبانه نظارت با پهپاد دستگیر کردند.نیروی پلیس سنگاپور (SPF) قصد دارد از فناوری‌های پوشیدنی مانند عینک هوشمند با فید ویدیویی برای تسهیل جمع‌آوری اطلاعات استفاده کند. انتظار می‌رود این عینک تجزیه و تحلیل ویدیویی بلادرنگ مانند تشخیص چهره را انجام دهد.برای مقابله با چالش‌های مرتبط با COVID-19، دولت از هوش مصنوعی در اقداماتی مانند:سیستم VigilantGantry که به طور خودکار دمای افراد را با دوربین فیلمبرداری و اسکنر حرارتی نمایش می‌دهد. به گفته پورتال توسعه‌دهنده دولت سنگاپور، این دولت اسکنرهای حرارتی موجود را افزایش می‌دهد تا سرعت اسکن بدون تماس را بهبود بخشد، و صف‌های طولانی بیرون ساختمان‌ها را کاهش دهد و نیروی انسانی مورد نیاز برای اقدامات غربالگری دما را کاهش دهد. https://www.developer.tech.gov.sg/technologies/digital-solutions-to-address-covid-19/vigilantgantry سیستم SPOTON، یک راه حل غربالگری دمای به صورت انبوه برای مکان‌های عمومی است که به پشتیبانی کمی از نظر زیرساخت نیاز دارد. این دستگاه می‌تواند تا ده نفر را همزمان با یک نشانگر دما برای هر چهره بررسی کند و آلارم‌های خودکار و هشدارهای ایمیلی هنگام تشخیص دمای بالا نمایش دهد. https://www.developer.tech.gov.sg/technologies/sensor-platforms-and-internet-of-things/spoton رباتی به نام Spot که در پارک‌های عمومی گشت می‌زند و به مردم یادآوری می‌کند که فاصله اجتماعی حداقل یک متری را رعایت کنند.ابزار تجزیه و تحلیل شبکه برای کمک به ردیابی تماس توسط نیروهای مسلح سنگاپور.از این رو، سنگاپور اقدامات پیشرفته‌ای برای استفاده از فناوری‌های هوشمند مانند حسگرها، تجزیه و تحلیل داده‌ها و هوش مصنوعی برای ایمن‌تر کردن زندگی دارد.به عنوان بخشی از استراتژی ملی هوش مصنوعی، که پنج پروژه ملی (حمل و نقل، شهرهای هوشمند، سلامت، آموزش و ایمنی و امنیت) را پوشش می‌دهد، دولت چشم‌اندازی دارد که تا سال 2030، سنگاپور پیشرو در توسعه و استقرار راه‌حل‌های هوش مصنوعی مقیاس‌پذیر و تأثیرگذار، در بخش‌های کلیدی با ارزش و مرتبط با شهروندان و کسب‌وکارها باشد. دو پروژه برای بهبود امنیت با هوش مصنوعی عبارتند از:سیستم تشخیص غرق شدن با بینایی کامپیوتری در 27 استخر که تا سال 2021 اجرا می‌شودعملیات ترخیص مرزی: سنگاپور استفاده از هوش مصنوعی را برای کمک به افسران مهاجرت در ارزیابی مشخصات ریسک مسافران قبل از رسیدن به ایست‌های بازرسی بررسی خواهد کرد و بر این اساس سطح غربالگری امنیتی را بالا می‌برد. این کار از طریق فناوری‌هایی مانند یادگیری ماشینی، بینایی کامپیوتر، سیستم های شناختی و هوش مصنوعی قابل توضیح انجام خواهد شد.2) کاناگاوا، ژاپنهوش مصنوعی در پلیس ژاپندر آماده‌سازی برای المپیک توکیو، نیروی پلیس ژاپن پلیس پیش‌بینی شده با هوش مصنوعی را راه اندازی کرد.سیستم‌های هوش مصنوعی می‌توانند با مقایسه داده‌های مربوط به هر جرم، تعیین کنند که آیا چندین جنایت توسط یک شخص انجام شده است یا خیر. هوش مصنوعی با استفاده از این اطلاعات حرکت بعدی جنایتکار را پیش بینی می‌کند.خود سیستم هوش مصنوعی دارای الگوریتم یادگیری عمیق برای آموزش سیستم‌های کامپیوتری به صورت بلادرنگ است زیرا داده‌های بیشتری را جمع‌آوری می‌کند. این فرآیند سیستم را قادر می‌سازد تا به آمار نیروی پلیس دسترسی کامل داشته باشد و در عین حال به سایر جزئیات جرم مانند زمان، مکان، آب و هوا و شرایط جغرافیایی نیز دسترسی داشته باشد.همچنین طرحی برای اجازه دسترسی هوش مصنوعی به رسانه‌های اجتماعی به منظور شناسایی مناطق خاص یا افرادی که ممکن است درگیر جرم باشند وجود دارد. پلیس کاناگاوا در سال 2018 مطالعه امکان سنجی این موضوع را آغاز کرد و قبل از ایجاد یک سیستم، تحقیقات مشترکی را با بخش خصوصی انجام داد. علاوه بر موارد فوق، پلیس ملی همچنین پنل را برای مشاوره در مورد نحوه استفاده پلیس از هوش مصنوعی تشکیل داده است.3) ریو دو ژانیرو، برزیلکاهش جرم در برزیل با هوش مصنوعیبا نرخ بالای قتل و احساس ناامنی (در سال 2015، 81 درصد از برزیلی‌ها می‌ترسیدند که به نوعی قربانی قتل شوند)، شهر اقداماتی را برای پیش‌بینی موفقیت‌آمیزتر جنایات و کاهش نرخ جرم اجرا کرد.در سال 2016، موسسه Igarapé ( به عنوان اتاق فکر) با Via Science (یک شرکت تجزیه و تحلیل داده) برای توسعه برنامه CrimeRadar، یک پلتفرم پیش بینی جرم که فراوانی جرم را در مکان‌ها و زمان‌ها در منطقه شهری ارزیابی می‌کند، همکاری خود را آغاز کرد.این پلتفرم روی گوشی‌های هوشمند و مرورگرهای کامپیوترها اجرا می‌شود. این نرم افزار از تجزیه و تحلیل پیشرفته داده‌ها برای نظارت بر نرخ جرم و خطرات احتمالی در سراسر استفاده می‌کند.اپلیکیشن CrimeRadar یک نمایش تصویری از سطوح ایمنی در مکان‌ها و زمان‌های خاص ارائه می‌دهد. همچنین داده‌های جرم را در دسترس‌تر و شفاف‌تر می‌کند و در نتیجه امنیت را برای شهروندان بهبود می‌بخشد. این پلتفرم به کاهش 30 تا 40 درصدی جرم و جنایت در منطقه کمک کرده است.در ادامه تصویری از این اپلیکیشن را مشاهده می‌کنید. همچنین در صورتی که مایل بودید پیرامون این مورد بیشتر مطالعه کنید می‌توانید به این لینک و یا مطلب زیر مراجعه کنید مراجعه کنید.اپلیکیشن CrimeRader https://www.wired.co.uk/article/crimeradar-rio-app-predict-crime اگر قسمت اول موضوع هوش مصنوعی در سیستم‌های امنیتی و نظارتی را مطالعه نکرده‌اید توصیه میکنم این مطلب را از طریق لینک زیر بخوانید. https://vrgl.ir/zk2Fq احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Mon, 17 Jan 2022 14:04:04 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%B2%D8%A7-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%85-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%BE%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7-ai-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%88%D9%84-zu8bevfd6383 پلیس پیش‌بینی‌کننده با هوش مصنوعی (AI)نظارت و امنیت پیش‌بینی کننده یکی از بحث برانگیزترین موضوعات در شهرهای هوشمند است. سوال اساسی‌ای که مطرح است این است که هدف ساختن چه جامعه‌ای است. بحث‌ و گفتگو بر سر اثر استفاده از AI بر جوامع همچنان ادامه دارد و اصلی‌ترین دغدغه‌ی آن حریم شخصی است؛ علاوه بر آن موضوعات دیگری همچون اثر AI بر اقتصاد و آینده شغل‌ها نیز بسیار پر رنگ هستند. بدیهی است پیرامون موضوع استفاده از AI در دوربین‌های نظارتی و پلیس پیش‌بینی کننده نیز، نظیر بحث‌های بالا، ابعاد اجتماعی، اخلاقی و حتی ژئوپلیتیکی مورد بررسی قرار می‌گیرد.می‌توان بیان داشت که فناوری‌ها نه خوب هستند و نه بد، همه چیز بستگی به نحوه استفاده ما از آن‌ها دارد. باید خاطر نشان داشت که فناوری‌ها باعث ایجاد اعتماد نمی‌شوند بلکه بعد از ایجاد اعتماد توسط انسان‌ها، فناوری را در همان جا استفاده می‌کنند.در سال‌های اخیر سرعت استفاده از AI برای اهداف امنیتی رشد چشم‌گیری داشته و موجب بروز خدمات نو‌آورانه‌ای در پلیس شده است. با کمک هوش مصنوعی، ارتباط شهروندان با پلیس بیشتر شده و اعتماد بین دو طرف قوی‌تر شده است. همچنین امکان بهره‌بردای و توسعه راه‌کارهای هوشمند مانند پردازش تصویر با کمک AI در این موضوع بیشتر شده است. طی گزارشی که توسط موسسه Deloitte در سال 2018 منتشر شد، کاهش 30 تا 40 درصدی در جرائم شهری با استفاده از AI میسر شده و زمان پاسخگویی خدمات اورژانسی نیز 20 تا 35 درصد کاهش یافته است. در همین گزارش آورده شده است که شهرها آغاز به سرمایه‌گذاری در حوزه‌های تشخیص جرم بلادرنگ (real-time)، مدیریت جمعیت و تشخیص شلیک کرده‌اند. موسسه ESI ThoughtLab در گزارشی که در سال 2021 منتشر کرده به بررسی 167 شهر در سراسر جهان پرداخته و نتیجه بررسی خود را پیرامون این موضوع به صورت زیر ارائه داشته است: 84% شهرها در حال به کارگیری پردازش تصویر چهره و تشخیص هویت بیومتریک هستند، 55% شهرها از دوربین‌های پوشیدنی برای پلیس‌ها استفاده می‌کنند و 46% از پهپادها برای نظارت شهری. موسسه IDC پیش‌بینی کرده است که تا سال 2022، 40% نیروهای پلیس از ابزارهای دیجیتالی استفاده خواهد کرد.AI in Video Surveillanceنظارت و استفاده از دوربین‌های نظارتی چیز جدیدی نیست، اما اکنون شهرها به دنبال قابلیت پیش بینی جرم با تحلیل داده‌های نظارتی، به منظور بهبود امنیت هستند. شهرها تا کنون تصاویر را برای اهداف نظارتی ضبط کرده‌اند، اما استفاده از هوش مصنوعی می‌تواند تجزیه و تحلیل خیلی سریعتر تصاویر را ممکن کند تا حجم زیادی از داده‌ را برای تشخیص جرم، الگوهای اتفاق جرم و ارتباط بین وقایعی که منجر به جرم می‌شود را تحلیل کرد. هدف اصلی که در این موضوع مد نظر است، ایجاد سیستم امنیتی است که بتواند شبکه‌های ترورستی، جرائم و فعالیت‌های مشکوک را تشخیص دهد و حتی بتواند به سیستم قضایی کارآمدتری کمک کند.در ادامه شهرها به دنبال استفاده از AI و دوربین‌های نظارتی برای اهداف دیگر نیز هستند. شهر پاریس از هوش مصنوعی و دوربین‌ها در سیستم مترو خود برای نظارت بر پوشیدن ماسک توسط شهروندان استفاده می‌کند. البته جا دارد بیان شود که این کار برای پیش‌بینی شیوع بیماری کرونا استفاده می‌شود نه برای جریمه کردن شهروندان.تشخیص چهره توسط هوش مصنوعیاما اینکه چگونه باید این اهداف را با احترام به حریم شخصی افراد و آزادی شهروندان دنبال کرد، سوالی بسیار مهم و پاسخ داده نشده است.کارشناسان معتقدند که تقریبا غیر ممکن است که یک سیستم هوش مصنوعی‌ای از منظر اخلاقی و رگولاتوری ایجاد کرد که برای همه کاربردها یکسان باشد چرا که تنوع کاربردها پیچیدگی زیادی به همراه دارد. تمامی کاربردهای و پیشرفت‌های استفاده از هوش مصنوعی در دوربین‌های نظارتی باید از منظر اخلاقی و قانون‌گذاری مورد بحث و بررسی قرار بگیرند حتی اگر ارزش افزوده آن بسیار بالا باشد.اگرچه استفاده از هوش مصنوعی برای برقراری پلیس پیش‌بینی‌کننده در کشورهای غربی بسیار بحث برانگیز بوده (تا حدی که در برخی از شهرهای ایالات متحده این کاربرد ممنوع اعلام شده است)، در آسیا شاهد پیاده‌سازی این مفهوم بوده‌ایم. مطالعه‌ای که توسط Deloitte صورت گرفته نشان می‌دهد که تفاوت زیادی بین مناطق مختلف جهان برای پذیرش استفاده از هوش مصنوعی در سیستم‌های نظارتی وجود دارد. در کشورهایی که مردم از موضوع حریم شخصی بیشتر مطلع هستند اقبال کمتری به پذیرش چنین سیستمی از خود نشان داده‌اند.چگونه استفاده از هوش مصنوعی در سیستم‌های نظارت شهری به شهر و شهروندان کمک می‌کند؟1) شهرهای ایمن‌تر با جرائم کمترهدف از داشتن پلیس پیش‌بینی‌کننده، پیشگیری از وقوع جرم است. همیشه اصل پیشگیری بهتر از درمان است برقرار بوده و در مورد مسئله امنیت شهر و شهروندان نیز، پیشگیری به عنوان راهی موثر صادق است. برای مثال پلیس ونکوور در کانادا با استفاده از مدل‌های پیش‌بینی‌کننده، مناطقی که در آنها احتمال رخداد جرم بالا می‌رود را شناسایی کرده و با اعزام نیرو به آن منطقه مانع از وقوع جرم می‌شود.2) نیروی پشتیانی برای پلیس و سایر نهادها و سازمان‌هاغالبا ایستگاه‌های پلیس در شهرها دارای تعداد کارمندان محدود هستند و در مواردی که جمعیت متراکم باشد مدیریت آن برای نیروهای محدود پلیس سخت می‌شود. آژانس‌های قانون و سایر نهادها می‌توانند با هزینه‌ای کمتر در منابع از هوش مصنوعی برای نظارت بر تمامی محیط‌ها و مناطق بدون نیروی انسانی استفاده کنند. همچنین دولت‌های محلی و شهرداری‌ها می‌توانند از هوش مصنوعی در دوربین‌های نظارتی برای تشخیص رفتارهایی که سلامت شهروندان و پایداری محیط زیست را به خطر می‌اندازد نیز استفاده کنند.3)‌ ایجاد رابطه یکپارچه بین بخش‌های مختلف شهریدر شهرهایی که پلیس، آتش‌نشانی و اورژانس دارای سامانه‌های ارتباطی متفاوتی دارند، استفاده از هوش مصنوعی می‌تواند کمک کند تا با تحلیل تصاویر مربوط به یک منطقه که دچار حادثه شده است، سازمان‌هایی که باید مداخله کنند سریعا شناسایی شده و از طریق این سیستم مطلع شوند. بدیهی است وجود چنین ارتباط یکپارچه‌ای منجر به کاهش زمان پاسخگویی شده و از خسارت و تلفات بیشتر جلوگیری می‌کند.4) حفاظت از جان ماموران و حافظان امنیتاین نکته نیز نباید فراموش شود که فناوری‌های نوظهور می‌توانند به حفظ جان ماموران منجر شوند. برای مثال استفاده از هوش مصنوعی برای پیش‌بینی وقوع جرم و جلوگیری از آن و یا استفاده از ربات‌های هوشمند می‌تواند از در معرض خطر قرار گرفتن جان ماموران پیش‌گیری کند.5) کاهش هزینه‌های درمانی و بیمهدر بسیاری از شهرهایی که به عنوان شهرهای پر خطر شناخته می‌شوند، هزینه بیمه سلامت بیشتر بوده و متاسفانه آمار تلفات در آنها نیز بیشتر است. با به کارگیری نظارت پیش‌بینی‌کننده می‌توان جلوی خسارات جانی را گرفت و از این رو هزینه‌های درمانی و بیمه سلامت را کاهش داد.در قسمت بعدی به موضوع پیاده‌سازی و معرفی شهرهایی که در دوربین‌های نظارتی و امنیتی خود از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند می‌پردازیم که از طریق لینک زیر می‌توانید به مطالعه آن بپردازید. https://vrgl.ir/o2lhs احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Wed, 29 Dec 2021 13:32:21 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%AA-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%A7-%D9%88-%D9%87%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%B3%D9%88%D9%85-feodbbtcymbk اگر دو قسمت قبلی رو نخوندید اصلا نگران نباشید، اگر دوست داشتید می‌توانید سه‌گانه مهاجرت ابری من رو یک جا در چهارمین پادکست تهران هوشمند به گوش کردن بنشینید.مدیران بخش‌های عملیاتی و زیرساختی به شدت به دنبال مهاجرت سریع به فضای ابری هستند؛ از این رو مستعد انجام چندین اشتباه رایج هستند که در این قسمت به آنها می‌پردازیم.Cloud Migrationبر اساس گزارشات گارتنر، اکنون بیش از 70 درصد از شرکت‌ها حداقل مقداری از حجم کاری را به فضای ابری عمومی (Public Cloud) منتقل کرده‌اند. این روند همچنان ادامه خواهد داشت زیرا شرکت‌ها قصد دارند استفاده ار فضای ابری خود را در پی کووید-19 افزایش دهند.با این حال، حتی در شرایطی که شرکت‌ها از مزایای فراوان فضای ابری استقبال می‌کنند، مدیریت هزینه‌های رایانش ابری یک چالش مداوم است. در واقع، گارتنر پیش‌بینی می‌کند که تا سال 2024، 60 درصد از رهبران زیرساخت‌ها و عملیات (I&O) با افزایش هزینه‌های ابر عمومی مواجه خواهند شد که بر بودجه‌های داخلی آنها تأثیر منفی می‌گذارد.در اینجا شش اشتباه رایج که باعث هزینه‌های مهاجرت ابری می‌شوند و اقداماتی که رهبران I&O می‌توانند برای بودجه مناسب برای مهاجرت ابر انجام دهند، آورده شده است.اشتباهات مدیریتی در Cloudاشتباه اول: انتخاب تیم اشتباهانتخاب شریک یا همکار یکی از اجزای حیاتی استراتژی مهاجرت ابری است. با این حال، بسیاری از رهبران I&O شریک خود را بر اساس آشنایی یا قیمت پایین به جای معیار قرار دادن تجربه انتخاب می‌کنند. برخی دیگر سعی می‌کنند با دادن چنین پروژه‌ای به یک تیم داخلی در هزینه‌های مشارکت صرفه جویی کنند، حتی اگر برای آن آماده نباشند. هر دوی این انتخاب‌ها اغلب منجر به اشتباه و دوباره کاری می‌شوند و هزینه‌ها را در دراز مدت افزایش می‌دهند.اشتباه دوم: تاکید بیش از حد بر ابری شدنرهبران I&O تحت فشار برای ابری شدن سریع، اغلب رویکرد Lift and Shift را برای انتقال داده‌های خود به فضای ابری آن هم بدون تغییر در آنها، در اولویت قرار می‌دهند. با این حال ممکن است برای بسیاری از اپلیکیشن‌های on-premises، بهترین کار عدم انتقال آنها به فضای ابری باشد.بهترین حرکت ممکن است بازنویسی و انتشار مجدد یک برنامه به روشی ابری (ذاتا ابری) یا حتی جایگزینی کامل آن با یک نسخه مبتنی بر SaaS باشد. پیش‌فرض قرار دادن عجولانه رویکرد میزبانی مجدد و به تعویق انداختن هزینه برای مدرن‌سازی منجر به هزینه‌های عملیات بالاتر پس از مهاجرت به فضای ابری شود.اشتباه سوم: ارزیابی اولیه شتاب‌زدهاز بحرانی‌ترین مراحل اولیه در پروژه مهاجرت ابری، ارزیابی برنامه‌ها است، زیرا به تعیین رویکرد و استراتژی مهاجرت ابری متناسب برای هر برنامه منجر می‌شود. عدم ارزیابی کامل برنامه‌های کاربردی و فعالیت‌هایی که باید به فضای ابری منتقل شوند یک اشتباه رایج است که باعث می‌شود الزامات مهاجرت به فضای ابری به اشتباه تعیین شوند.بهتر است رهبران I&O از وندوری که در مهاجرت ابری آنها را کمک می‌کند بخواهند که هزینه اولیه‌ای را در شروع پروژه پیشنهاد کند، اما پس از تکمیل مرحله ارزیابی درخواست، یک بیانیه اصلاح شده کار و قیمت نهایی را ارسال کند.اشتباه چهارم: آماده نکردن محیط ابریشکست در معماری و پیاده‌سازی محیط‌های ابری (Landing Zone) که بارهای کاری به آن منتقل می‌شوند، می‌تواند هزینه‌های امنیت و انطباق را افزایش دهد. راه اندازی محیط مناسب فضای ابری باید شامل طراحی ساختارهای حساب کاربری، فدراسیون به فهرست‌های هویت، شبکه ابر خصوصی مجازی (VPC)، نقش‌ها و مجموعه قوانین کنترل دسترسی مبتنی بر نقش (RBAC) و زیرساخت برای نظارت، امنیت و مدیریت پیکربندی باشد. اطمینان حاصل کنید که راه اندازی این محیط ها به خوبی قبل از مهاجرت در نظر گرفته شده و در محدوده کار گنجانده شده است.اشتباه پنجم: عدم شناسایی وابستگی‌هایکی دیگر از اشتباهات احتمالی که اغلب نتیجه ارزیابی ناقص برنامه است، کشف وابستگی‌ها است. عدم کشف و توضیح وابستگی‌های متقابل بین سیستم‌های داخلی در حال جابجایی به فضای ابری می‌تواند منجر به گروه‌بندی و ترتیب نادرست مهاجرت‌های برنامه، مشکلات عملکرد شبکه و تاخیر شود. این می‌تواند باعث شود که مهاجرت‌ها بیشتر از زمان تعیین شده اولیه طول بکشد و هزینه‌ها را افزایش دهد. رهبران I&O باید وابستگی‌ها را به عنوان بخشی از فرآیند ارزیابی برنامه برای اطمینان از جدول زمانی مناسب مهاجرت ترسیم کنند.اشتباه ششم: هزینه‌های پنهانهنگام بودجه‌بندی برای مهاجرت ابری، رهبران I&O اغلب هزینه‌های پروژه غیرمستقیم را در نظر نمی‌گیرند، مانند هزینه‌های مرتبط با تغییر سازمان‌شان برای عملکرد مؤثر در ابر عمومی یا هزینه‌های باقیمانده ظرفیت خالی مرکز داده. این هزینه‌ها اغلب اجتناب‌ناپذیر هستند، اما مهم است که به عنوان بخشی از بودجه کل نگر مهاجرت ابر در نظر گرفته شود.هزینه‌های تحول که باید مراقب آن بود شامل هزینه برای مهارت مجدد تیم‌های موجود، هزینه افزایش حقوق برای مطابقت با سطوح بازار برای نقش‌های ابری، تغییرات در ساختار سازمانی و رویه‌های عملیاتی، و هزینه اتخاذ شیوه‌های DevOps چابک در سراسر سازمان فناوری اطلاعات است. هزینه‌های متداول باقیمانده از مهاجرت ابری شامل از دست دادن بهره وری به دلیل امکانات و سخت افزار خالی، مجوزهای نرم افزار استفاده نشده یا کارکنان غیرمولد است. همچنین می‌تواند شامل هزینه اجرای نسخه‌های تکراری همان سیستم در طول دوره قطع مهاجرت باشد.در نهایت در طی این سه مقاله سعی شد تا مفهوم فضای ابری را تا حد خوبی به صورت خلاصه خدمت شما ارائه شود.اگر دوست دارید قسمت‌های قبلی رو دنبال کنید تا دانش‌تون در زمینه فضای ابری کامل بشه لینک‌های زیر رو دنبال کنید: https://vrgl.ir/eVDF4 https://vrgl.ir/g9QfK احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Mon, 20 Dec 2021 13:42:45 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%AA-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%A7-%D9%88-%D9%87%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%85-jgvcprahgzhj Cloud Migrationهمین ابتدای کار بگم که اگر دوست داشتید می‌توانید سه‌گانه مهاجرت ابری من رو در چهارمین پادکست تهران هوشمند به گوش کردن بنشینید.در قسمت اول مفاهیم اولیه Cloud Migration را با شما به اشتراک گذاشتیم و اکنون در قسمت دوم به معرفی مزایا و چالش‌های مهاجرت به فضای ابری می‌پردازیم.در ساده‌ترین حالت مزایای استفاده از فضای ابری حول «بهره‌وری» قرار می‌گیرند، به این معنی که با کمترین هزینه، بهترین نتیجه را بدست آورد. سازمان‌هایی که بتوانند مهاجرت موفقی به فضای ابری داشته باشند می‌توانند انتظار افزایش مقیاس‌پذیری، امنیت و کاهش هزینه‌ها را داشته باشند.از آنجا که در ادامه، جنبه‌های کسب‌وکاری موضوع را برای Public Cloud بررسی خواهیم کرد، در اینجا نیز مزایای این نوع فضای ابری را به تفکیک مطالعه خواهیم کرد. البته لازم به ذکر است کهبرخی از این مزایا به سایر انواع فضا‌های ابری نیز مربوط می‌شود.مزایای مهاجرت به فضای ابری!مزایا استفاده از فضای ابری1) مقیاس‌پذیریفضای ابری امکان افزایش مقیاس‌پذیری را فراهم می‌کند و به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که منابع را بر اساس نیاز یا مطابقت با تقاضا اضافه یا حذف کنند. نکته دیگر انعطاف‌پذیری است که همراه با مقیاس‌پذیری به توانایی گسترش یا کاهش سریع پردازش رایانه، حافظه و منابع ذخیره‌سازی (بهینه‌سازی فرآیند ذخیره‌سازی داده‌ها) برای پاسخگویی به تقاضاهای در حال تغییر بدون توجه به برنامه‌ریزی ظرفیت ابر اشاره دارد.برای روشن‌تر شدن موضوع می‌توان تصور کرد که اگر در شرکتی به صورت سنتی یک سرور موجود بود و کاربران زیادی درخواست اتصال و استفاده از آن را می‌دادند دیگر امکان پاسخگویی به کاربران جدید وجود نمی‌داشت در حالیکه در فضای ابری منابع نامحدود است و فورا می‌توان با مقیاس‌پذیر بودن آن سرور را به اصطلاح بزرگ‌تر کرد. مانند یک فروشگاه اینترنتی که نیاز به منابع بیشتر را فقط در مواقعی چون جمعه سیاه دارد و باقی روز‌های سال می‌تواند با منابع محدود خود ادامه دهد، از این رو با استفاده از فضای ابری نیاز خود را برطرف می‌کند.2) به صرفه بودندر استفاده از فضای ابری شما تنها در ازای منابعی که مصرف می‌کنید هزینه پرداخت می‌کنید؛ درست مانند استفاده از تاکسی اینترنتی به جای خرید یک ماشین. چنین مزیتی شما را از صرف هزینه و زمان برای به روز بودن و افزایش مقیاس حفظ می‌کند.رویکرد سنتی فناوری اطلاعات برای افزایش مقیاس پرهزینه است چرا که نیاز به برنامه‌ریزی دارد که می‌تواند ماه‌ها طول بکشد. همچنین نیاز به سخت‌افزار با هزینه‌ای بالا، تامین برق، خنک نگه داشتن آن و نیز کارکنانی که قادر به راه‌اندازی و نگه‌داری همه آن‌ها هستند دارد.با وجود فضای ابری همه این موارد توسط ارائه‌دهنده انجام می‌شود!3) گذر از CapEx به OpExفضای ابری هزینه‌ها را از هزینه‌های سرمایه‌ای (CapEx) به هزینه‌های عملیاتی (OpEx) تغییر می‌دهد – از سرمایه‌گذاری در چیزی که برای چند سال نگه‌دارید و ارزش آن کاهش می‌یابد (مانند خرید سخت‌افزار گران ‌قیمت) به یک هزینه معمولی و مداوم برای راه اندازی کسب و کار (مانند پرداخت هزینه اینترنت).4) چابکی و انعطاف‌پذیریچابکی می‌تواند دارای چند معنا در فضای ابری باشد. «چابکی ابری» اغلب برای توصیف توانایی توسعه سریع، آزمایش و راه‌اندازی برنامه‌های کاربردی تجاری استفاده می‌شود. فضای ابری همچنین به شما این چابکی را می‌دهد که به تغییر نیازها به سرعت پاسخ دهید.حتی کسب‌وکارهای کوچک به همان ابزار قدرتمندی دسترسی دارند که بزرگ‌ترین شرکت‌ها از آن استفاده می‌کنند. با چند کلیک ماوس می‌توان به سرویس‌های جدید دسترسی پیدا کرد، بنابراین زمانی که نیاز، چالش یا فرصت جدیدی پیش می‌آید، می‌توان بلافاصله به آن پاسخ داد.فضای ابری همچنین می‌تواند کار را برای سازمان‌هایی با دفاتر متعدد آسان‌تر کند چرا که نیاز به راه‌اندازی زیرساخت در هر مکان را از بین می‌برد. فقط برق و اینترنت نیاز است تا افراد شما آماده فعالیت شوند.5) عملکرد، قابلیت اطمینان و انعطاف‌پذیریارائه‌دهندگان بزرگ خدمات ابری، شبکه‌ای از امکانات در سطح جهانی را اجرا می‌کنند که مملو از فناوری‌های پیشرفته است. این همه چیز را تضمین می‌کند، از پایین نگه‌داشتن تأخیر شبکه گرفته تا داشتن نسخه پشتیبان از داده‌ها و بازیابی بعد از رخ دادن حادثه‌ها.6) امنیت و تطابق‌پذیریاکثر ارائه‌دهندگان فضای ابری شرکت‌های بزرگی هستند که شرکت‌های بزرگ دیگر به آنها متکی هستند. به همین دلیل است که آنها تلاش بیشتری برای امنیت و انطباق دارند که این تلاش‌ها شامل به روز ماندن و اتخاذ روندهایی است که اطمینان می‌دهد داده‌های حساس شما در فضای ابری ایمن هستند.بعلاوه، نگهداری داده‌ها در فضای ابری به جای هارد دیسک نیز می‌تواند از به خطر افتادن داده‌ها در صورت دزدیده شدن یا جابه جایی دستگاه جلوگیری کند.7) هزینه کمتر تعمیر و نگهدارینگهداری سخت افزاری و نرم افزاری سیستم‌های کامپیوتری یک کار تمام وقت است. با استفاده از فضای ابری عمومی، نیازی نیست که کارکنان وقت خود را صرف تعمیر و نگهداری خسته کننده تجهیزاتی کنند که مستقیما به اهداف تجاری کمک نمی‌کند. ارائه‌دهنده خدمات ابری این اطمینان را حاصل می‌کند که زیرساخت‌ها به سلامت وجود دارد، بنابراین کارمندان IT شما می‌توانند بر روی نتایج کسب‌وکار تمرکز کنند.چالش‌های مهاجرت ابریچالش‌های استفاده از فضای ابری1) مدیریت هزینه‌هافضای ابری می‌تواند باعث صرفه جویی در هزینه شود، اما تعیین هزینه ابر می‌تواند مشکل باشد. می‌توان به راحتی هزینه‌های فضای ابری را دست کم گرفت. نباید فقط هزینه‌های مهاجرت را در نظر گرفت، بلکه هزینه‌های استفاده از خدمات ابری،افزایش پهنای باند و سایر هزینه‌های مکرر آینده را نیز در نظر بگیرید. (برنامه‌ریزی مناسب و بهینه‌سازی هزینه‌های ابری در اینجا بسیار کمک می‌کند.)2) پیچیدگیمدیریت Public Cloud به طور کلی آسان‌تر است، اما می‌تواند پیچیده شود (و سریع Hybrid Cloud را اجرا کنید). شما باید توانایی مدیریت ابر خود را داشته باشید و تلاش لازم برای مهاجرت موفق را درک کنید.3) اپلیکیشن‌های قدیمیبردن به فضای ابری برای برخی از اپلیکیشن‌های قدیمی بسیار دشوار بوده و اینجا همان نقطه‌ای است که باید از خود بپرسیم که چرا و چه چیزی را به فضای ابری می‌بریم. باید تصمیم‌گیری شود که چه چیزی را می‌خواهیم به همان صورت نگهداریم، آیا نیاز به بازسازی برنامه‌ای داریم و آیا آن ارزش انجام این تغییرات را دارد؟4) پشتیبانی ذی‌نفعانشما می‌خواهید نقشی موفق در بازی طولانی در مورد فضای ابری داشته باشد. اینجاست که داشتن حمایت ذی‌نفعان برای گذر به این فضا جواب می‌دهد.5) انتقال Databaseانتقال حجم انبوه داده به ابر ممکن است زمان ببرد. برای کمک، برخی از ارائه‌دهندگان گزینه‌هایی برای کپی فیزیکی داده‌های شما در سخت‌افزار ارائه‌شده ارائه می‌کنند که سپس ارسال کنید.اکنون که بررسی مزایا و چالش‌های مهاجرت به فضای ابری را به پایان می‌بریم اشاره کوتاهی به استراتژی‌های مهاجرت به فضای ابری اشاره کوتاهی می‌کنیم تا در صورت تمایل و علاقه بتوانید آن‌ها را دنبال کنید.در حالت کلی 3 نوع استراتژی کلی برای استفاده از فضای ابری برای شرکت‌ها و سازمان‌ها وجود دارد که به ترتیب زیر از ساده‌ترین به سخت‌ترین آورده شده‌اند:استراتژی Lift and Shiftاستراتژی Move and Improveاستراتژی Rip and Replaceدر قسمت بعدی و نهایی به طور اختصاصی به جنبه‌های کسب‌وکاری موضوع فضای ابری می‌پردازیم. https://vrgl.ir/aIUzn از اونجایی که معمولا مقاله‌هایی که مینویسم رو به صورت سریالی منتشر میکنم، خوشحال میشم بدونم انتشار کاملشون به صورت پادکست رو دوست دارید یا نه. اگر پادکست سه گانه مهاجرت ابری من رو به گوش نشستید و الان مقاله را میبینید، لطفا در کامنت‌ها نظرتون رو برام بنویسید. احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Wed, 08 Dec 2021 12:18:35 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%AA-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%A7-%D9%88-%D9%87%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D9%84-hust26zigl9y همین ابتدای کار بگم که اگر دوست داشتید می‌توانید سه‌گانه مهاجرت ابری من رو در چهارمین پادکست تهران هوشمند به گوش کردن بنشینید. این روزها که موضوع مهاجرت، از مهاجرت‌های تحصیلی گرفته تا مهاجرت برای کار و زندگی، زیاد شده تصمیم گرفتم یک نوع مهاجرتی که جدیدا خودش را نشان داده معرفی کنم: مهاجرت ابری (Cloud Migration)مهاجرت ابری (Cloud Migration)پیش از اینکه وارد بررسی جنبه‌های کسب‌وکاری موضوع بشویم و هزینه‌ها و اشتباهاتی که ممکن است مدیران شرکت‌ها انجام دهند را مطالعه کنیم بهتر خواهد بود تا کمی با مفاهیم اولیه آشنا شویم، از این رو این موضوع جدید هم، برای کوتاه‌تر شدن و افزایش بازدهی به 3 قسمت تقسیم می‌شود.در قسمت اول که پیش روی شماست سعی شده خیلی ساده و خلاصه پوشش خوبی از مفهوم Cloud Computing ایجاد شود تا در مرحله بعدی درک بهتری داشته باشیم.دقیقا منظور از مهاجرت ابری یا همان Cloud Migration چیست؟منظور از مهاجرت ابری این است که کسب‌و‌کارها و سازمان‌ها، داده‌ها، برنامه‌های کاربردی، منابع IT خود را به فضای ابری ببرند. احتمال خیلی زیاد همگی عبارت cloud را زیاد دیده‌اید، استفاده از این عبارت برمی‌گردد به حوالی سال‌های 1970 که اولین بارها برای نمایش دیاگرام شبکه از شمای ابر استفاده شد. تا کنون آنچه به صورت سنتی شرکت‌ها انجام داده‌اند این بوده که داده‌ها و سایر دارایی‌های دیجیتالی خود را به صورت متمرکز و برای خود در یک محل یا مرکز داده (Data Center) اداره می‌کردند (توسط تیم داخلی یا شرکتی ثالث)؛ از این رو در ادبیات فنی عبارت on-premises مقابل cloud قرار می‌گیرد.گاهی شنیده یا دیده می‌شود که به جای «اینترنت» از «فضای ابری» نیز استفاده می‌شود اما این دو عبارت واقعا از نظر فنی معادل هم نیستند. در واقع فضای ابری از شبکه اینترنت برای خدمات‌رسانی استفاده می‌کند تا بتواند منابع کامپیوتری را در اختیار شرکت‌ها و کسب‌وکارها قرار دهد؛ از اینترنت برای کارهای مختلفی مثل چک کردن ایمیل، مشاهده فیلم و ... استفاده می‌کنیم و ممکن است از سرویس‌های ابری نیز استفاده کنیم.شاید اگر شما هم دانشجو باشید، تجربه استفاده از سرویس ابری برای run کردن کد‌های شبیه‌سازی خود داشته باشید! استفاده از سیستمی خیلی قوی‌تر ازلپ‌تاپ یک دانشجو که نتیجه شبیه‌سازی را به جای 2 یا 3 روز در کمتر از چند ساعت برمی‌گرداند.به عنوان یک business چرا باید به فکر فضای ابری باشیم؟برنامه بیزینس‌ها برای فضای ابریدقیقا همین نکته آخری که در بالا به آن اشاره کردم باعث شده تا کسب‌وکارها و شرکت‌ها به سراغ فضای ابری بروند. هر کاری که با کامپیوتر یا یک سرور قابل انجام هست می‌تواند بر بستر فضای ابری صورت پذیرد. غالبا تمایل برای اجرای تسک‌هایی که نیاز به منابع قوی کامپیوتری دارند در فضای ابری بیشتر است. این تسک‌ها شامل استفاده از فناوری‌های جدید همچون هوش مصنوعی (AI) و تکنیک‌های یادگیری ماشین (ML) می‌شود که برای تحلیل داده‌ها و رسیدن به دیدگاه مناسب استفاده می‌شوند.یک نگرش جالبی برای استفاده از فضای ابری وجود دارد که آن را به الکتریسته تشبیه می‌کند؛ یعنی شما می‌توانید بدون درگیر شدن با فراهم کردن امکانات سخت‌افزاری گران قیمت و دغدغه مکان نگهداری و سایر ملاحظات، مانند روشن کردن کلید و استفاده از برق مثلا برای روشن کردن یک لامپ، از فضای ابری نیز استفاده کرد. خود اینکه به منبع قوی و نامحدود منابع کامپیوتری هر جا که بخواهیم دسترسی داشته باشیم خیلی خوب است.آیا Cloud Migration هم انواع دارد؟ هر نوع برای چه گروهی مناسب‌تر است؟فضای محاسباتی ابری را می‌توان به 4 دسته تقسیم کرد:انواع Cloud1) نوع Public Cloudدر این نوع فضای ابری، خدمات توسط یک وندور که در ادبیات فنی از آن با عنوان cloud service provider یاد می‌شود بر بستر اینترنت ارائه می‌شود. سرویس‌های ابری در این نوع با پرداخت هزینه برای هر بار استفاده در اختیار کاربران آن قرار می‌گیرد.مثال‌های معروفی از Public Could وجود دارد که احتمالا اغلب آن‌ها را شنیده باشید:سرویس Amazon Web Service (AWS)سرویس Microsoft Azureسرویس Google Cloud Platform (GCP)سرویس Alibaba Cloudسرویس Oracle Cloudاز فواید این نوع فضای ابری می‌توان به- در دسترس بودن آن به صورت 24 ساعته،- امکان پرداخت فقط به میزان کاربرد مد نظر کاربر (که طبیعتا منجر به صرفه جویی می‌شود)،- استفاده از زیرساخت نامحدود بدون داشتن دغدغه‌های فنی و سخت‌افزاری،- و مقیاس‌پذیریآن اشاره کرد.2) نوع Private Cloudنوع خصوصی فضای ابری همانطور که از نامش پیداست به طور جداگانه توسط یک سازمان مدیریت و استفاده می‌شود. این رویکرد غالبا برای سازمان‌های دولتی و صنایع مالی مطلوب است چرا که کنترل حداکثری خواهند داشت. این نوع فضای ابری می‌تواند مستقر در یک مرکز داده باشد یا توسط یک ارائه دهنده در مکان دیگری باشد.از ارائه‌کنندگان این نوع فضای ابری نیز می‌توان به- شرکت Hewlett Packard Enterprise (HPE)- شرکت Dell- شرکت IBM- شرکت Oracle- و نیز برخی از ارائه‌کنندگان Public Cloud همچون Googleاشاره کرد.3) نوع Hybrid Cloudاین نوع فضای ابری المان‌های هر دو نوع قبلی را خواهد داشت و به منابع خود اجازه می‌دهد تا برای هر دو منظور قبلی (Public و Private) مورد استفاده قرار بگیرند. اگر بخواهم با یک مثال به رساندن منظور کمک کنم می‌توانم بگویم تصور کنید یک هارد با ظرفیت بالا داریم و یک RAM و می‌خواهیم این منابع را برای دو منظور استفاده کنیم. یعنی فقط اختصاص به یک کاربرد نداشته باشند.اینگونه است که سازمان‌هایی که می‌خواهند از Private استفاده کنند ولی همزمان نمی‌خواهند تا جای ممکن مزیت‌های Public را از دست دهند وارد فضای Hybrid می‌شوند.4) نوع Multi-Cloudنوع چهارم به نوعی به مربوط به نحوه به کار گیری فضای ابری است. بگذارید با یک مثال خیلی کوتاه این نوع را توضیح دهیم. دریافت سرویس‌های متنوع را Multi-Cloud می‌گویند؛ یعنی سرویس‌ گرفتن مثلا از Azure و هم از AWS. باید دقت کنیم که این نوع را با Hybrid اشتباه نگیرم زیرا در نوع سوم موضوع استفاده از دو مدل ارائه به صورت همزمان است نه گرفتن خدمات از آنها از چند شرکت متفاوت.مدل‌های خدمات ابری به چه صورت هستند؟شاید حداقل با یکی از این مدل‌ها قبلا برخورد داشته‌اید، سه مدل متفاوت برای سرویس‌های ابری وجود دارد که بعضا از آنها به عنوان انواع Cloud Computing هم یاد می‌شود:- مدل SaaS- مدل PaaS- مدل IaaSمدل اول یا همان Software as a Service که به اختصار SaaS نامیده می‌شود مطابق نامش می‌رساند که یعنی نرم‌افزاری بر بستر اینترنت برای استفاده شدن مهیا شده است. به بیان دیگر هیچ چیزی روی سیستم شما نصب نخواهد شد و بنابراین دغدغه‌های بعدی مانند به روز رسانی کردن، فضای نصب و ... را نخواهید داشت. مثالی از این مدل می‌تواند Dropbox باشد که به احتمال زیاد حتما از آن استفاده کرده‌اید.مدل PaaS یا Platform as a Service برای توسعه‌دهندگان در نظر گرفته شده است. ارائه دهندگان PaaS محیطی را برای توسعه‌دهندگان به وجود آورده‌اند که بتوانند بدون درگیر شدن با سیستم عامل‌ها، فضای ذخیره و توانایی پردازش به توسعه نرم‌افزارها بپردازند. احتمالا اگر نرم‌افزاری باشید با Google App Engine کار کرده باشید.و نهایتا Infrastructure as a Service را می‌توان با مثال زدن اجاره یک سرور در فضای ابری تعریف کرد. ارائه‌دهنده خدمات ابری IaaS مسئول نگهداری و پشتیبانی فنی می‌باشد پس شما نگرانی بابت این موضوع نخواهید داشت و فقط استفاده کننده خواهید بود.مدل‌های سرویس‌های ابریدر قسمت بعدی به بررسی مزایا و چالش‌های مهاجرت ابری می‌پردازیم تا نهایتا در قسمت سوم به جنبه‌های کسب‌وکاری موضوع برسیم. ممنون از وقتی که برای مطالعه گذاشتید. https://vrgl.ir/g9QfK https://www.aparat.com/v/s7A0Z https://www.aparat.com/v/s7A0Z خوشحال میشم اگر نظرتون رو راجع به پادکست این کار بدونم. لطفا در کامنت برای بهتر شدن راهنماییم کنید. احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Mon, 29 Nov 2021 17:32:38 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%B2%D8%A7-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D9%84-%D8%B9%D9%85%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%84%D9%87-ai-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85-hy70obwecyjm هوش مصنوعی برای شهرها - قسمت دومدر بخش اول از 12 حوزه شهرهای هوشمند آینده به اولین جز یعنی انجام عملیات‌های شهری با هوش مصنوعی، پرداختیم و ضمن طرح کردن موضوع، به ارائه آمار و ارقام پیرامون سرمایه‌گذاری‌ها و پیش‌بینی‌ها در این حوزه پرداختیم و سپس توضیحات را با آوردن 5 دلیل برای روشن‌تر کردن اهمیت موضوع همراه با آمارهای جذاب برای هر کدام پایان دادیم. در این بخش می‌خواهیم این قسمت را تمام کنیم و وارد سایر اجزای شهرهای هوشمند آینده شویم. آنچه در این مقاله خواهید دید معرفی گام‌های پیاده‌سازی و سپس بررسی شهرهایی که در حال تحقق این جزء هستند.پیاده‌سازی موفق AI شهری1) حکمروایی و استراتژی داده محوراساسی‌ترین اقدام برای شهرهایی که می‌خواهند AI را پیاده‌سازی کنند، داشتن مدلی مناسب برای حکمروایی داده یا همان Data Governance است. ذی‌نفعان شهری باید بدانند که داده‌هایشان در کجا و برای چه منظوری مورد استفاده قرار می‌گیرد. همین امر موجب اعتماد مردم به سیستم می‌شود. آنچه باید تضمین شود، تبادل شفاف، به هنگام و قابلیت دسترسی سهل به داده به وسیله مکانیزم‌هایی است که بحث مالی نیز پوشش داده شود؛ شاید مکانیزمی مانند Blockchain. بدون وجود مدلی مناسب برای مدیریت داده، هم اعتماد مردم به سیستم و هم صحت داده‌ها بسیار شکننده خواهد بود. طبق پیش‌بینی Gartner تا سال 2030، 30% شرکت‌های فعال در حوزه شهر هوشمند، حمایت و اقبال عموم مردم را از دست خواهند داد و تنها دلیل آن نداشتن سرویس‌های یکپارچه و تحلیل داده خواهد بود.2) توجه ویژه به حریم خصوصی و ایجاد اعتماداگرچه استفاده از داده‌ها منجر به ارائه سرویس و خدمات بهتری می‌شود اما باید توجه داشت که حفظ حریم از دغدغه‌های اصلی است. شهرها باید از داده‌های شخصی شهروندان به خوبی محافظت کنند و به شهروندان اطمینان خاطر دهند که از داده‌های آنها به خوبی استفاده می‌شود.3) استفاده از استانداردهای مناسب برای اطمینان از تبادل دادهآنچه حائز اهمیت است اطمینان داشتن از وجود استانداردی است تا تبادل داده در شهر هوشمند را تضمین کند و امر یکپارچه سازی و تحلیل داده‌ها را میسر کند. یکپارچه‌سازی داده با کمک APIها میسر خواهد شد و نیز وجود این APIها و نیز زیر سیستم‌ها برای محافظت از پلتفرم‌های شهر هوشمند بسیار کارآمد خواهد بود. از استانداردهای معروف برای استفاده در این حوزه می‌توان به ISO 37120 اشاره کرد که مختص شهرهای هوشمند است.4) پرهیز از تعصب الگوریتمیتمام سیستم‌های مبتنی بر هوش مصنوعی از الگوریتم‌ها برای عملکرد استفاده می‌کنند؛ باید دقت شود که این الگوریتم‌ها به گونه‌ای نباشند که عملکرد آنها موجب بیشتر شدن تبعیض در جامعه شود (برای مثال اختصاص یافتن به گروه یا قوم خاص). داشتن تیمی متنوع که با داده کار می‌کنند می‌تواند تا حد خوبی این مسئله را حل کند.5) آموزش مهارت‌های لازم به کارکنانشهرها باید با برگزاری دوره‌های آموزشی کوتاه مدت به صورت مداوم مهارت‌های لازم برای به کارگیری AI را به کارمندان خود آموزش دهند. همچنین نیاز به یک بازنگری در آموزش‌های فعلی برای دانشجویان نیز ضروری است، چرا که آنها نیز در آینده وارد بازار کار خواهند شد و باید بتوانند با هوش مصنوعی فعالیت کنن.6) دنبال کردن راه کاری شهروند محوردر رویکرد جدیدی که برای شهرهای آینده مدنظر است، محوریت با شهروندان، کسب‌وکارهای محلی و گردشگران است و تمام فعالیت‌ها در جهت ارائه خدمات بهتر به آن‌ها صورت می‌گیرد.مطالعه جهانی شهرهای هوشمند مجهز به AIبررسی نمونه‌های جهانی1) شهر Vienna، اتریشAI in Vienna شهر وین از جمله اولین شهرهایی بود که در سال 2011 سند داده دولتی باز خود را منتشر کرد و پلتفرم VeroCity را رونمایی کرده است. جمع‌آوری و تحلیل داده شهر وین بر اساس Context Broker اتحادیه اروپا پیاده‌سازی شده است که می‌تواند داده‌ها را از هر نوع و از هر منبعی مدیریت کنند.پلتفرم Context Broker امکان داشتن تصور از داده‌ها به صورت گرافیکی را به صورت به هنگام فراهم می‌کند. این پلتفرم توانایی کمک به اموری چون فعالیت‌های روزمره، جابجایی شهری، پایش محیط زیست، مدیریت زیرساخت‌های شهری، افزایش بهره‌وری در حوزه انرژی و غیره را دارد. از آنجایی که وجود چنین پلتفرمی موجب دسترسی مدیران و شهروندان به داده‌ها می‌شود، شفافیت و اعتماد و نیز مشارکت شهروندی بالا رفته است. نکته مثبت دیگر این است که مدیران شهری و حتی شهروندان عادی می‌توانند بدون درگیر شدن با داده‌های خام به راحتی از آنها استفاده کنند.اقدام جدید دیگر شهر وین، راه‌اندازی یک chatbot است که با استفاده از هوش مصنوعی به سوالات شهروندان پاسخ می‌دهد. این chatbot که WienBot نام دارد به طور پیوسته از مکالمات یادگیری انجام می‌دهد. این یادگیری موجب شده است که با شناسایی سوالات متداول و کلمات مرتبط به یکدیگر این chatbot توانایی پیشنهاد کردن سایر سوالات و جواب‌های از پیش‌ آماده شده را به شهروندان بدست آورد. همچنین این chatbot به سوالات پرسیده شده در وب‌سایت اصلی شهر (www.wien.at) که خدمات متفاوتی را به شهروندان ارائه می‌دهد، پاسخ می‌دهد. با نگاهی به سوالات دیده می‌شود که سوالات به روز شده و موضوعات اخیر همچون بیماری کرونا را شامل شده‌اند.با توجه به تلاش‌های صورت گرفته برای مدیریت عملیات‌های شهری با کمک تکنولوژی، شهر وین توانست برای 2 سال پیاپی رتبه نخست را در شاخص‌های استراتژی شهر هوشمند (Smart City Strategy Index) بدست آورد.2) شهر Cascais، پرتغالشهر Cascais، پرتغال - هوش مصنوعی AIشهر کاسکای با جمعیتی حدود 211 هزار نفر، سالانه بیش از 1 میلیون گردشگر را به خود جذب می‌کند و به جهت بالا بردن کیفیت و بازدهی در ارائه خدمات نظیر امنیت شهری، حمل و نقل عمومی و مدیریت زیرساخت‌ها به دنبال آزمایش کردن راه‌کارهای نوآورانه‌ای است که بتوانند در مقیاس‌های بزرگ به خوبی عمل کنند. تا کنون نیز موفق شده است تا خدمات مبتنی بر فناوری‌های جدید را در خود توسعه دهد؛ این خدمات شامل سامانه‌های پرداخت از راه دور برای محل پارک خودرو، ساختمان‌های کم مصرف و غیره می‌شود.در سال 2018، برای حل بزرگ‌ترین چالشی که با آن مواجه شده بودند، یعنی فقدان رویکرد یکپارچه در بین حوزه‌های شهری همچون سلامت، آموزش، انرژی و سایر حوزه‌ها، یک مرکز فرماندهی دیجیتالی با نام C2 تاسیس کردند تا مدیریت حوزه‌های مختلف را به صورت یکپارچه و در یک اتاق انجام دهند. این اقدام با کمک سیستم عاملی که شرکت Deloitte برای شهر هوشمند و هوشمندسازی طراحی و ایجاد کرده است صورت گرفت که CitySynergy نام دارد.از این رو، کاسکای مدل عملیات‌های شهری خود را تغییر داده و با یکپارچه‌سازی مدیریت حوزه‌های مختلف شاهد افزایش بهره‌وری و ارتقای کیفیت سرویس برای شهروندان بوده. پلتفرم شهری کاسکای شامل موارد مختلفی از جمله برنامه کاربردی مشارکت شهروندی، نقشه، داشبورد آنلاین، گزارشات موضوعی و شهرهای دوقلوی هوشمند است.به گفته معاون شهردار کاسکای«آنچه شهروندان در آینده می‌خواهند، وجود یک مرکز مدیریت (شهرداری) با توانایی پیش‌بینی آینده است.» توانایی پیش‌بینی یک نیاز برشمرده شده و پلتفرم شهر کاسکای با توانایی تحلیل داده و ارزیابی همبستگی بین رویدادهای مختلف می‌تواند در تصمیم‌گیری و پیش‌بینی نیاز شهروندان موثر باشد.به عنوان یک مثال از استفاده از فناوری‌های نوظهور و هوش مصنوعی، می‌توان به سیستم مدیریت پسماند هوشمند این شهر اشاره کرد که با هدف کاهش کربن دی اکسید به صورت 350 تن و نیز کاهش سفرها تا 180 هزار کیلومتر به صورت سالانه ایجاد شده است و دیگر خروجی آن صرفه جویی کردن 600,000 یورو برای هر سال خواهد بود. از سایر اهداف این شهر می‌توان به کاهش 40% در هزینه‌های عملیاتی جاده‌ای یاد کرد که از طریق یکپارچه کردن داده‌های ترافیکی و وضعیت جاده بدست خواهد آمد.علاوه بر موارد فوق، کاسکای نشان داده است که توانسته رضایت شهروندان خود را بالا ببرد و آمارهای بسیار خوبی چون کاهش 30 درصدی در مصرف آب و 20 درصدی در مصرف انرژی برق از خود نشان داده است.این شهر الگوی مناسبی برای سایر شهرها می‌تواند باشد.3) شهر Hong Kong، چینAI in Hong Kongهنگ‌گنگ نیز به صورت مداوم در حال توسعه کاربردهای هوش مصنوعی در بخش‌های دولتی و عمومی است. اولویت اول هنگ‌گنگ به کار گیری هوش مصنوعی در مدیریت سرویس‌های شهری است. برای مثال استفاده از chatbot برای رسیدگی به سوالات و شکایات شهروندان. از دیگر کاربرد‌های مورد نظر این شهر استفاده از هوش مصنوعی در مدیریت ترافیک است. هم اکنون این شهر قادر است تا داده‌های مربوط به سرعت و حجم ترافیک را در 80% مسیرهای عبور و مرور جمع‌آوری و برای کاهش ازدحام استفاده کند.هنگ‌گنگ در جایی خوبی در این مسیر قرار دارد به صورتی که علاوه بر توانایی قابل توجه این شهر در جمع‌آوری داده‌های ترافیکی، با وجود سنسورهای مختلف و متعدد در جمع‌آوری داده‌های مربوط به سطح آب، میزان مصرف انرژی، آلودگی و رانش زمین خود را برای مواقع ضروری و بحرانی بهتر آماده می‌کند.در حوزه سلامت نیز شهر هنگ‌گنگ از AI برای برنامه‌ریزی برنامه کاری هزاران پرستار در بیمارستان‌ها به صورت هفتگی استفاده می‌کند. همچنین برنامه‌ریزی برای به کارگیری ربات‌ها در 20 سال آینده که یک سوم جمعیت این شهر بالای 65 سال سن خواهند داشت از دیگر برنامه‌های در حال جریان این شهر است.با ذکر مورد‌های تطبیقی بخش اول از 12 ترند شهرهای هوشمند آینده را به پایان می‌بریم و در مقاله‌ای دیگر به معرفی بخش دوم از این ترندها خواهیم پرداخت. احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Sat, 27 Nov 2021 14:15:42 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-smart-city-expo-%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D9%84%D9%88%D9%86-tt36lsjrjqwi کنگره و نمایشگاه جهانی شهر هوشمند از سال 2011 هر ساله در بارسلون اسپانیا برگزار می‌شود و شرکت‌های معتبر جهانی و متخصصان مرتبط با این حوزه در آن شرکت می‌کنند. این رویداد در حوزه تخصصی خود یکی از مهم‌ترین رویدادها محسوب می‌شود. همچنین، بخش نمایشگاهی آن، محیطی مناسب برای شرکت‌ها، سازمان‌ها، نهادهای شهری و شهروندان است تا بتوانند با یکدیگر تعامل داشته و از تجربیات و دانش یکدیگر بهره ببرند و هر آنچه تولید کرده و یا درباره آن تحقیق نموده‌اند را به نمایش بگذارند.جایزه جهانی شهر هوشمند بارسلون هر ساله یکی از بخش‌های ویژه این رویداد می‌باشد که در آن استراتژی‌ها، پروژه‌ها و ایده‌های پیشگام شهری انتخاب و معرفی می‌شوند.شرکت‌ها، کارآفرینان، استارتاپ‌ها، نوآوران، توسعه‌دهندگان، مراکز تحقیقاتی، دانشگاه‌ها، سازمان‌ها و کنسرسیوم‌ها از هر دو بخش خصوصی و دولتی می‌توانند با ایده‌ها و طرح‌های نوآورانه، تحقیقاتی، تجزیه و تحلیل، مطالعاتی، چشم‌اندازها و راه‌حل‌های مدیریتی توسعه شهرها در این بخش شرکت کنند.در سال 2021، شرکت‌کنندگان در 4 بخش این مسابقه به رقابت پرداختند که عبارتند از: جایزه شهر برتر، جایزه احیاء نوآوری (با تمرکز بر دوران پساکرونا) ، جایزه پروژه برتر و جایزه رهبر پیشرو. لازم به ذکر است که بخش جایزه پروژه برتر نیز شامل شش گروه فناوری‌های توانمندساز، محیط زیست و انرژی، جابه‌جایی، حکمروایی و اقتصاد، فراگیری و زندگی، ایمنی و امنیت می‌شود.حال که برندگان هر بخش از بین فینالیست‌ها انتخاب شده‌اند، تصمیم گرفتیم تا نگاهی اختصاصی و اجمالی به این پروژه‌ها داشته باشیم.1. جایزه شهر برترطرح جمع‌آوری پسماند شهر بوینس‌آیرسبرنده: شهر بوینس‌آیرسطرح: برنامه مدیریت پسماند خشک شهریاز سال 2012، این شهر طرح مدیریت یکپارچه پسماند خشک شهری را با هدف ترغیب کاهش پسماند، تفکیک پسماند و کاهش دفع زباله اجرا کرده است. چشم‌انداز اصلی این طرح، توسعه مدل‌های اقتصاد چرخه‌ای به خصوص در حوزه پسماند می‌باشد که با نام برنامه‌ «RenovAr» در آرژانتین در حال انجام است. توسعه‌ها و فرصت‌های اقتصادی‌ ایجاد شده توسط این طرح منجر به جذب سرمایه‌گذاری خارجی و ایجاد شرکت‌های مختلف برای حل مسئله پسماند شده است. از جمله نتایج این برنامه این است که طی پنج سال گذشته 100 پروژه مربوط به تولید بیوگاز اجرا شده است. همچنین سایر پروژه‌ها نیز در بخش‌های جمع‌آوری و تفکیک و بازیافت و امحا در حال گسترش است.2. جایزه رهبر پیشروخانم Benedetta Tagliabueدر این بخش خانم بندیتا تالیابو برای زیباسازی و زیست‌پذیری شهرها از طریق بازطراحی فضاهای عمومی و ساختمان‌های شهری و آقای کارلوس مورِنو برای ایده‌ی شهرهای 15 دقیقه‌اش به عنوان برندگان این بخش معرفی شده‌اند.خانم بندیتا تالیابو که معمار ایتالیایی است در شهر اسپانیا فعالیت می‌کند و آثار هنری برجسته او که به زیبایی‌های شهرها افزوده است، در کشورهای متعددی از جمله اسپانیا، اسکاتلند، آلمان و هلند قابل مشاهده است.آقای کارلوس مورِنوایده آقای کارلوس مورِنو که رویکرد جدیدی را در برنامه‌ریزی شهری معرفی کرده است نیز توسط شهرهای مختلفی در حال پیاده‌سازی است. شهر 15 دقیقه‌ای به معنای ایجاد امکانات به صورت محله‌ای است به گونه‌ای که شهروندان برای دسترسی به امکانات تنها 15 دقیقه وقت صرف کنند. این زمان هم می‌بایست با پای پیاده، وسایل حمله و نقل عمومی و یا نهایتا با خودرو شخصی طی شود. از آنجایی که خود آقای کارلوس مورنو فرانسوی هستند، شهر پاریس از جمله اولین شهرهایی است که اقدام به پیاده‌سازی این مفهوم با نام La Ville du Quart d’Heure یا همان شهر 15 دقیقه‌ای کرده است.3. جایزه احیا نوآوریWuhan, Chinaاین جایزه که از سال قبل به عنوان یک بخش جدید به بخش‌های جوایز اضافه شده است، به پروژه‌‌هایی اعطاء می‌شود که پتانسیل برطرف کردن موفقیت‌آمیز بحران‌های حاصل از همه‌گیری کووید 19 یا بحران‌های مشابه در آینده را دارند. در این بخش شهر ووهان چین به عنوان برنده انتخاب شد. شهر ووهان به عنوان اولین گروه از شهرهای چین که توسعه فناوری‌های شهر هوشمند را بر مبنای نسل جدید فناوری‌ها به صورت آزمایشی آغاز کردند، به صورت مستمر استفاده از بیگ‌دیتا در حکمروایی شهری، احیاء اقتصادی و توسعه شهری بعد از دوره همه‌گیری را ترغیب کرده‌اند.در ادامه به معرفی برندگان پروژه‌های برتر شهر هوشمند می‌پردازیم:1. پروژه فناوری‌های توانمندسازDigital Urban European Twinsطرح دوقلوهای دیجیتالی شهری اروپا (DUET) در این بخش به عنوان طرح برتر انتخاب شده است. این طرح نوآور، به گسترش مفهوم دوقولی دیجیتالی با هدف تحول برنامه‌ریزی شهری در شهرهای هوشمند کمک کرده است. در این راستا، یک پلتفرم تعاملی ایجاد شده است که به ذینفعان بومی کمک می‌کند تا تصمیم‌گیری‌ها و سیاست‌گذاری‌های دقیق‌تر داشته باشند. در اصل، این طرح یک راهکار مشارکت میان سیاست‌گذاران و شهروندان در سه نقطه در اروپا (فلاندر در هلند، پِلزِن در جمهوری چک و آتِن در یونان) است.2. پروژه محیط زیست و انرژیLiving Lab Scheveningenمرکز نوآوری Scheveningen یک فضای شهری دیجیتالی و متصل را فراهم کرده است که امکان توسعه آزمایشی نوآوری‌های دیجیتالی را در اماکن عمومی به منظور رفع چالش‌های اجتماعی پیچیده با مشارکت شهروندان، کسب‌وکارها و بخش دولتی فراهم می‌کند. هدف اصلی آن، ایجاد یک فضای واقعی پایدار، ایمن و مناسب برای بررسی عملکرد نوآوری‌ها است. این پروژه از کشور هلند و شهرداری شهر لاهه برگزیده شده است.3. پروژه جابجاییSMA Mobilityراهکار تحلیل هوشمند جابه‌جایی (SMA)، یک سامانه جابه‌جایی هوشمند است که مبتنی بر هوش مصنوعی و استفاده از دوربین‌های نظارتی است که اطلاعات را به صورت بهنگام و در لحظه، به تمام ذینفعان ارایه می‌دهد و هدف آن، مدیریت جریان‌های حمل‌ونقل به منظور کاهش ترافیک (هم خودروها و هم مسافرین) در پایانه‌های مسافربری است.4. حکمروایی و اقتصادمعاهده شهرهای هوشمند جهان G20 نیز در این بخش به عنوان برنده اعلام شد. این معاهده دولت‌ها و شرکای بخش خصوصی و شهروندان را گردهم آورده است تا در مورد اصول مربوط به استفاده مسئولانه از فناوری‌های شهر هوشمند اقدام کنند. مبنای این معاهده بر اساس هنجارهای سیاست‌گذاری جهانی با هدف تسریع برنامه‌های موفق، کاهش ریسک‌ها و افزایش آزادسازی و اعتماد عمومی قرار دارد.5. فراگیری و زندگیطرح حکمروایی آنلاین شهرداری چنگدو از کشور چین برنده این بخش اعلام شده است. شهرداری چِنگدو با هدف ایجاد شهر هوشمند فراگیر و زیست‌پذیر، طرح نوآورانه حکمروایی آنلاین را اجرا کرده است که تمرکز آن بر حوزه‌های کلیدی همچون خدمات دولتی، خدمات عمومی، کنترل ریسک، توسعه صنعتی، بهینه‌سازی پروسه‌های تجاری، افزایش کیفیت و کارامدی خدمات شهری قرار دارد.6. امنیت و ایمنیAlbuquerque Bernalillo County Water Utility Authorityسازمان آب شهر آلبوکرکی در ایالت نیومکزیکو در راستای برنامه خود برای مقابله با حمله‌های سایبری در زیرساخت‌های حساس خود سعی کرده است که از شبکه‌های مدرن، فناوری‌های اینترنت اشیاء و راهکارهای امنیتی جدید ارایه شده توسط شرکت سیسکو بهره ببرد که به اپراتورها امکان می‌دهد تا هرگونه تغییر در شرایط منابع آبی تا حملات سایبری و فیزیکی را تحت کنترل داشته باشند و از این رو به عنوان برنده در این بخش اعلام شده است. احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Wed, 24 Nov 2021 14:00:15 +0330 https://virgool.io/smartehran/7-%D9%85%D8%B1%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%D9%85%D9%84%D9%87-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%A8%D8%B1%DB%8C-igeus0k9cafk در حملات سایبری 7 فاز وجود دارد که در این مقاله می‌خواهیم به صورت مختصر و کوتاه به معرفی این فازها بپردازیم:7 مرحله برای حمله سایبری1) شناساییقبل از شروع هر حمله سایبری، مهاجمان ابتدا هدف را شناسایی کرده و بهترین راه ممکن برای بهره برداری از آن را پیدا می‌کنند. مهاجمان برای شروع فرآیند فقط به یک نقطه ورودی نیاز دارند. Phishing یک نقطه شروع رایج در این مرحله است.در فاز اول مهاجم سایبری به دنبال پاسخ سوالاتی از قبیل سولات زیر است:مدیران اجرایی و یا سهام‌داران مهم شرکت/ سازمان چه کسانی هستند؟معمولا وب‌سایت شرکت‌ها/ سازمان‌ها یا پروفایل افراد در LinkedIn بهترین جا برای دستیابی به پاسخ این سوال است.شرکا یا همکاران آن‌ها چه کسانی هستند؟از راه‌های رایج برای استخراج چنین اطلاعاتی استفاده از تکنیک‌های مهندسی اجتماعی و برقراری تماس‌های فروش یا کاری با شرکت‌هاست.چه اطلاعاتی راجع به شرکت/ سازمان در دسترس است؟با جستجو در اینترنت اطلاعات پایه به راحتی بدست می‌آیند؛ برای اطلاعات مهم‌تر و حیاتی نظیر نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای مورد استفاده از طریق اسکن آدرس‌های‌ IP یا سواستفاده از ICANN برای دستیابی به اطلاعات جزئی‌تر دستگاه‌های متصل به شبکه بهره‌ برد.2) آماده شدناکنون که مهاجمان اطلاعات لازم را در اختیار دارند، نوبت به ایجاد تجهیزات برای نفوذ به شبکه رسیده است. با داده‌های جمع‌آوری شده، هکرها سلاح‌هایی برای حمله ایجاد می‌کنند. این اطلاعات می‌تواند برای ایجاد بدافزار یا ایجاد ایمیل‌های فیشینگ که کاملاً شبیه ایمیل‌های ارسال شده توسط فروشندگان حرفه‌ای یا مخاطبین تجاری باشد، استفاده و کدگذاری شود.مرحله بعدی ایجاد صفحات landing یا صفحات وب جعلی است. این صفحات ممکن است تا حد بسیار زیادی به وب سایت اصلی فروشنده یا حتی به صفحه بانک شبیه باشد. هدف اصلی این وب‌سایت‌ها صرفاً دستیابی به نام کاربری و رمز عبور است و یا ارائه یک لینک دانلود یا چیزی که بازدید‌کننده را ترغیب می‌کند تا روی آن کلیک کند.مرحله نهایی در این فاز جمع‌آوری ابزاری است که زمانی که مهاجم به یک دستگاه دسترسی غیرمجاز پیدا می‌کند، مورد استفاده قرار می‌گیرد.3) آغاز حملهدر این مرحله استفاده از روش‌های تهاجمی آغاز می‌شود. ایمیل‌های Phishing ارسال می‌شوند و صفحات وب جعلی به صورت آنلاین پست می‌شوند. اگر ایمیل حاوی یک ضمیمه آلوده باشد، کاربر ناخواسته و به سرعت بدافزار را روی دستگاه خود نصب خواهد کرد.4) بهره‌برداریخطرناک‌ترین مرحله در حمله، همین مرحله است. هنگامی که داده‌ها از طریق وب‌سایت جعلی دریافت می‌شوند. مهاجم از همین داده‌ها علیه سیستم ایمیل و یا شبکه VPN سازمان بهره‌برداری می‌کند. چه بهتر که بدافزاری روی سیستم قربانی‌ها نصب شده باشد تا مهاجم به راحتی و از راه دور به سیستم آنها دسترسی پیدا کند.بهره‌بردای مهاجم از داده‌های دریافتی توسط صفحه وب جعلی شامل تشخیص ترافیک شبکه و یافتن دستگاه‌های متصل در شبکه هدف است.5) اطمینان یافتن از دسترسیحال مهاجم راه خود را برای متصل ماندن در شبکه هدف ایجاد کرده است. علاوه بر این، برای اطمینان از این که تا هر زمانی که بخواهند به شبکه متصل هستند، اقدام به ایجاد دسترسی backdoor در شبکه نموده و می‌توانند برای خود اکانت‌های ادمین ایجاد و یا تنظیمات Firewall را تغییر دهند. امکان ایجاد دسترسی remote desktop نیز بر روی سرورها برای مهاجمان فراهم هست.6) به دست آوردن کنترلدر این مرحله، هکر به تمامی دستگاه‌های متصل شبکه و روترها دسترسی دارد و تمام ابزارهای لازم برای حرکت بعدی خود را در مرحله‌ای مناسب، آماده قرار داده است. هکرها می‌توانند خود را به عنوان کاربران مجاز شبکه معرفی کرده و به ارسال ایمیل از سوی آنها بپردازند؛ برای نمونه، ارسال ایمیل از سوی کارفرما به کارکنان. در این مرحله شرکت/ سازمان در آسیب‌پذیرترین مرحله قرار می‌گیرد به خصوص اگر وجود چنین تهدید مخفی باقی مانده باشد و نادیده گرفته شود.7) دستیابی به هدفدر آخرین مرحله، مهاجمان می‌توانند مطلقاً همه چیز و هر کاری را از طریق شبکه شرکت شما انجام دهند. همیشه باید به خاطر داشت که ممکن است اکنون مهاجمان انگیزه‌هایی غیر از منافع پولی داشته باشند و بخواهند با خدشه دار کردن وجه سازمان/ شرکت آن را نابود کنند.بسته به هدف خود، مهاجم در شبکه‌های سازمان/ شرکت شما مانور می‌دهد و مطابق میل خود عمل می‌کند. اگر هدف مهاجم دستیابی به پول باشد، حمله را به شما اطلاع می‌دهد. احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Mon, 01 Nov 2021 10:50:51 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%AA%DA%A9%D9%86%DB%8C%DA%A9-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%D9%85%D9%84%D9%87-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%A8%D8%B1%DB%8C-yrg9wiqpunxv اگرچه روش‌های بسیار متنوعی برای حمله و نفوذ به سیستم‌های IT وجود دارد اما در بررسی اکثر حملات، الگو‌های مشابه و استفاده از تکنیک‌های یکسان به چشم می‌خورد. از این رو در این مقاله کوتاه به معرفی این تکنیک‌ها می‌پردازیم.حملات سایبری (Cyber Attacks)1) بدافزار (Malware)بدافزار نوعی نرم‌افزار کاربردی است که می‌تواند انواع کارهای مخرب را انجام دهد. برخی از انواع بدافزارها برای ایجاد دسترسی مداوم به یک شبکه، برخی برای جاسوسی از کاربر به منظور دستیابی به اطلاعات محرمانه یا سایر داده‌های ارزشمند و برخی دیگر به سادگی برای ایجاد اختلال طراحی شده‌اند.یکی از انواع مشهور بدافزارها، Ransomware است.2) حمله مرد میانی (Man-in-the-middle)در این حمله مهاجم سعی می‌کند تا در ارتباط بین دو طرف وارد شده تا بتواند از طریق شنود به جاسوسی و بدست آوردن اطلاعات مهم و شخصی بپردازد. همچنین امکان دستکاری و ایجاد تغییر درگفتگوی دو طرف مکالمه نیز وجود دارد.امروزه چنین حملاتی کمتر رایج هستند زیرا اکثر سیستم‌های ایمیل و چت از رمزنگاری سرتاسری (End-to-end encryption) استفاده می‌کنند که مانع از دستکاری شخص ثالث در داده‌های منتقل شده در شبکه می‌شود، صرف نظر از اینکه شبکه امن است یا خیر.3) حمله توزیع شده انکار سرویس (DDoS)در حمله (ِDistributed Denial of Service) DDoS مهاجم هدف را که غالبا یک سرور است، با ارسال سیلی از ترافیک دچار اخلال می‌کند. بر خلاف حملات قدیمی‌تر این نوع (DoS) که توسط دیوارهای آتش پیشرفته شناسایی و پاسخ داده می‌شدند در این حمله، دستگاه‌هایی که در شبکه آلوده شده‌اند نیز به سرور ترافیک می‌فرستند و این توزیع بودن محل تهاجم کار را برای تقابل سخت می‌کند.4) نفوذ SQL نفوذ SQL نوعی حمله است که مخصوص پایگاه‌های داده SQL است. پایگاه‌های داده SQL از دستورات SQL برای درخواست (query) داده‌ها استفاده می‌کنند و این دستورات معمولاً از طریق فرم‌های HTML در یک صفحه وب اجرا می‌شوند. اگر تنظیمات امنیتی پایگاه داده به درستی تنظیم نشده باشند‌، مهاجم می‌تواند از فرم HTML برای اجرای درخواست‌های مختلف استفاده کند که داده‌های ذخیره شده در پایگاه داده را ایجاد، خوانده، اصلاح یا حذف کند.5) سواستفاده Zero-Dayمجرمان سایبری با بررسی آسیب‌پذیری‌هایی که در برخی از نرم افزارها و سیستم عامل‌های پرکاربرد وجود دارند خود را آماده می‌کنند تا به سازمان‌هایی که از این نرم افزار‌ها یا سیستم عامل‌ها استفاده می‌کنند حمله کنند و با کمک دانش پیشین خود، اهداف خود را دنبال کنند.6) تونل‌زنی DNSتونل زنی DNS یک حمله پیچیده است که برای دسترسی مداوم مهاجمان به یک هدف مشخص طراحی شده است. از آنجا که بسیاری از سازمان‌ها نمی‌توانند ترافیک DNS را برای فعالیت‌های مخرب کنترل کنند، مهاجمان می‌توانند بدافزارها را در درخواست‌های DNS (درخواست‌های DNS ارسال شده از سرویس گیرنده به سرور) وارد یا اصطلاحا "تونل" کنند. این بدافزار برای ایجاد یک کانال ارتباطی مداوم استفاده می‌شود که اکثر دیوارهای آتش (Firewall) قادر به تشخیص آن نیستند.7) حمله Drive-by-Downloadاین حمله به این صورت رخ می‌دهد که فرد با بازدید از وب‌سایت آلوده‌ای توسط مهاجم مورد جمله قرار می‌گیرد. وب‌سایت آلوده می‌تواند توسط یک هکر مدیریت شود و یا وب‌سایتی باشد که هکر آن را آلوده کرده و کنترلش را بدست گرفته. در برخی موارد، بدافزار مد نظر مهاجم در لینک تبلیغات سایت وجود دارد که با کلیک بر روی آن، بدافزار وارد سیستم قربانی می‌شود.8) حمله رمز عبور حمله رمز عبور، همانطور که احتمالا حدس زده‌اید، نوعی حمله سایبری است که در آن مهاجم سعی می‌کند رمز عبور کاربر را حدس بزند یا «بشکند» ("Crack") . تکنیک‌های مختلفی برای شکستن رمز عبور کاربر وجود دارد، که در اینجا تنها به اشاره کردن به نام برخی از آنها بسنده می‌کنیم: روش Brute-Force، روش Rainbow Table، روش Dictionary، روش Password Spraying و نیز روش Keylogger از جمله مثال‌هایی از این تکنیک‌ها هستند.9) حملات مبتنی بر AIاستفاده از هوش مصنوعی برای راه‌اندازی حملات سایبری پیچیده چشم انداز دلهره‌آوری است، زیرا هنوز مشخص نیست که چنین حملاتی قادر به انجام چه کاری هستند. قابل توجه‌ترین حمله مجهز به هوش مصنوعی که ما تا به امروز مشاهده شده شامل استفاده از بات‌نت‌های (botnets) مجهز به هوش مصنوعی بود که از سیستم‌ها برای انجام یک حمله بزرگ DDoS استفاده می‌کرد.نرم افزارهای مجهز به هوش مصنوعی قادرند بیاموزند که چه رویکردهایی بهترین کار را می‌کنند و روش‌های حمله خود را بر این اساس تطبیق دهند. آنها می‌توانند از اطلاعات بدست آمده برای شناسایی سریع آسیب‌پذیری‌های نرم افزاری و همچنین اسکن خود سیستم‌ها برای نقاط ضعف احتمالی استفاده کنند. برای جعل هویت مدیران شرکت از متن، صوت و تصویر ایجاد شده توسط هوش مصنوعی استفاده می‌شود که می‌تواند برای راه‌اندازی حملات بسیار قانع کننده فیشینگ مورد استفاده قرار گیرد. برخلاف حملات انسان‌ها، حملات مجهز به هوش مصنوعی می‌توانند به صورت شبانه روزی، سریع و کارآمدتر کار کنند.بات‌نت‌ (Botnet) به شبکه‌ای از دستگاه‌های متصل به اینترنت می‌گویند که در آن‌ها یک نرم‌افزار بات در حال فعالیت است. از این شبکه می‌توان برای حمله DDoS استفاده کرد.برای مطالعه بیشتر می‌توانید به روی این لینک بزنید. احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Tue, 26 Oct 2021 20:01:34 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%B2%D8%A7-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D9%84-%D8%B9%D9%85%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%84%D9%87-ai-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%88%D9%84-nl8wbs0e0yqh در مجموعه مقالات پیش رو با عنوان «شهرهای هوشمند آینده- اجزا سازنده» به بررسی 12 مفهوم خواهیم پرداخت که در کنار یکدیگر شهرهای هوشمند آینده را تشکیل خواهند داد. در این مجموعه قصد داریم تا به سوالات مختلفی پیرامون این حوزه‌ها پاسخ دهیم:حوزه مورد اشاره چیست؟ (توضیحی پیرامون معنی و مفهوم)اهمیت حوزه معرفی شده چگونه است؟ (دلایل اهمیت و تاثیرات آن بر حوزه شهری)نحوه پیاده‌سازی آن در شهر چگونه خواهد بود؟ (لیستی از موارد مهم که باید از آن‌ها آگاهی داشت)آیا این حوزه در شهرهای دنیا پیاده‌سازی شده است؟ (ارائه نمونه‌های پیاده‌سازی شده در برخی از شهرها)12 حوزه شهرهای هوشمند آیندهدر شکل فوق 12 جزء سازنده شهرهای هوشمند آینده ارائه شده است که برای آغاز، موضوع استفاده از هوش مصنوعی در عملیات‌های شهری را انتخاب کرده‌ایم.هوش مصنوعی در عملیات‌های شهریدر روم باستان، اختراع قنات‌ها برای رشد جمعیت حیاتی بودند. اواخر قرن نوزدهم میلادی در شیکاگو آسمان خراش‌ها برای مدیریت کمبود زمین مهم بوده است. بسیاری دیگر از فناوری‌ها و راه‌حل‌ها به ایجاد و توسعه شهرهای پر جنب و جوش کمک کرده‌اند. هم اکنون نیز هوش مصنوعی (AI) به عنوان بخشی اساسی از سیستم عملکرد شهرها در حال ظهور و گسترش است.دستگاه‌های و ماشین‌ها به صورت مداوم کار می‌کنند و عملیات‌ها و وظایفی که بر عهده شهرهاست به صورت فزاینده‌ای در حال هوشمند شدن هستند. قطعا هوش مصنوعی به انجام بهینه‌ی این عملیات‌ها کمک خواهد کرد تا علاوه بر شهروندان، مدیران شهری نیز از ارائه‌ی خدمات به شکلی جدید و تغییر یافته بهره‌مند شوند. در سال 2019 موسسه Gartner پیش‌بینی کرده بود که تا سال 2021، 30 درصد تعاملات خدمات دولتی، حداقل به صورت نیمه به وسیله AI انجام پذیرد اما در گزارش سال 2021 ESI ThoughtLab مشاهده می‌شود سرمایه‌گذاری‌ها در AI بسیار در محدوده‌های بالاتری رخ می‌دهد به صورتی که از بین 167 شهری که در این گزارش مورد بررسی قرار گرفته‌اند 66 درصد در حوزه هوش مصنوعی به طرز مشهودی سرمایه‌گذاری کرده‌اند.در حالیکه دستیار چت‌ها هم اکنون از رایج‌ترین راه‌کارهای مبتنی بر AI هستند، آنچه برای شهرها رخ خواهد داد آن است که شهرها مجهز به یک پلتفرم دیجیتالی می‌شوند که از آن به عنوان هسته مرکزی و فکری شهر یاد خواهد شد که تمام فعالیت‌ها و عملیات‌های شهری در آن تجزیه و تحلیل شده و علاوه بر گسترش دیدگاه به مسائل شهری، امکان پیش‌بینی مسائل و یافتن وابستگی موارد بهم را به سرعت و راحت در اختیار برنامه‌ریزان خواهد گذاشت. تصور کنید که با وجود تکنولوژی‌‌های نوظهور چون نسل پنجم مخابرات (5G) امکان ایجاد شهرهای متصل به طرز وسیعی فراهم شود و نیز رفتار شهروندان نیز به صورت ناشناس تبدیل به داده‌های ذخیره‌ شده‌ای شود که بتوان همه‌ی داده‌ها را در کنار یکدیگر داشت، آنگاه تحلیل این داده‌ها توسط هوش مصنوعی منجر به تصمیم‌گیری بهتر برای شهر و شهروندان خواهد شد. داشتن یک پلتفرم شهری (City Platform) برای مدیریت عملیات‌های شهری چیزی است که از آن به عنوان یک راه‌کار سنجیده برای شهرهای هوشمند یاد می‌شود.بدیهی است که با وجود دیدگاهی جامع، مدیریت داده و زیرساخت مناسب، انتظار می‌رود تا شهرها به سرعت تحول دیجیتالی را تجربه کرده و از فناوری‌هایی چون رایانش ابری، اینترنت اشیا (IoT) و غیره برای طراحی مدل‌های جدید عملیات‌های شهری بهره‌ ببرند و به وسیله AI ارائه خدمات خود را به صورت موثرتر و با بازدهی بیشتری انجام دهند.شهرها حتی می‌توانند بیشتر هم پیش روند و به طراحی دو قلوهای دیجیتال (Digital Twin) برای خود بپردازند. شهرهای دابلین و سنگاپور دارای دو قلو دیجیتال هستند. در تعریف دو قلو دیجیتال می‌توان گفت یک نسخه دیجیتالی از شهر، محیط و دارایی‌های فیزیکی آن است که برای برنامه‌ریزی‌های شهری استفاده می‌شود. از دو قلوی دیجیتال می‌توان بهره‌های متفاوتی برد؛ برای مثال می‌توان یک بلای طبیعی را شبیه‌سازی کرد و علاوه بر مطالعه اثر آن، راه‌های پاسخگویی به آن را پیش‌بینی کرد. این موارد می‌تواند به مسائل دیگر نظیر بررسی اثر وجود درخت‌ها برای ایجاد سایه در پیاده‌رو‌ها نیز ادامه پیدا کند. مفهوم دو قلوهای دیجیتالی برای شهرها قدرت بیشتری خواهند گرفت و از اصلی‌ترین عاملان تصمیم‌گیری مبتنی بر داده‌ها خواهند شد. تحقیقات موسسه ABI پیش‌بینی می‌کند که تا سال 2025، تعداد دو قلوهای دیجیتال از 500 بالاتر خواهد رفت. همچنین در گزارش دیگری از ESI ThoghtLab پیش‌بینی شده است که درصد سرمایه‌گذاری شهرها روی دو قلوهای دیجیتال از 11% در سال 2021 به 31% در سه سال آینده خواهد رسید.دو قلوهای دیجیتالی (Digital Twin) برای شهرهای هوشمندچرا عملیات‌های شهری مبتنی بر AI برای شهرها و شهروندان مهم هستند؟1) پاسخ‌گویی سریع‌تر و خدمات بهتر:‌استفاده از قدرت تجزیه و تحلیل کلان داده‌ها و یادگیری ماشین یک شهر را قادر می‌سازد تا آنچه در حال رخ دادن است را بهتر درک کند و برای سازگاری به محیطی که در حال تغییر مداوم است آماده باشد، بنابراین می‌توان گفت که امکان پاسخ سریع‌تر به چالش‌های جدید را فراهم خواهد کرد. عملیات‌های مبتنی بر هوش مصنوعی داده را از همه سنسورها و دستگاه‌ها می‌گیرند، به طوری که شهر بتواند از خرابی جلوگیری کند و یا خطا و خرابی سیستم را به‌ هنگام شناسایی و آن را سریعتر و خودکار درست کند. علاوه بر این، شهرها با ارزیابی داده‌های خود پیوسته در حال یادگیری و پاسخ‌دهی به نیاز ذی‌نفعان خواهند بود. در پی شیوع بیماری همه‌گیر کرونا، 40% شهرها اذعان داشتند که دسترسی به موقع به داده‌ها و تحلیل آن‌ها برای اداره شهرها ضروری هستند.2) شهرهای ایمن‌تر:داده‌های دریافتی از دستگاه‌های متصل و نرم‌افزارهای کاربردی AI مورد تحلیل و پردازش تصویر قرار می‌گیرند تا مسئولین مرتبط از آنچه در حال رخ دادن در شهر است مطلع شوند. برای مثال با پردازش تصاویر دوربین‌های ترافیکی امکان شناسایی و جریمه رانندگان پر خطر فراهم می‌شود؛ همچنین می‌توان محل‌های وقوع جرم را در مناطق مختلف شهری پیش‌بینی کرد. اثر استفاده از اقدامات امنیتی مبتنی بر AI را می‌توان در گزارش منتشر شده از سوی SmartCity.Press دید که با بررسی صورت گرفته، شهر سورات در هندوستان توانسته با به کار گیری این فناوری نرخ وقوع جرم را تا 27% کاهش دهد.3) شهرهای کارآمد:هوش مصنوعی به شهرداری‌ها کمک می‌کند تا خدمات خود را کارآمدتر و اتوماتیک در مقیاس‌های بزرگ به شهروندان ارائه دهند. در اینجا به ذکر دو نمونه می‌پردازیم: شهر سئول با استفاده از دوربین‌ها هوشمند و تحلیل تصاویر آن در ایستگاه‌های مترو، متناسب با حجم مسافران در ایستگاه‌ها سرعت تردد قطارها را تغییر می‌دهد. همچنین در شهر سائوپائولو با استفاده از AI و کلان داده راهی برای پیش‌بینی آلودگی هوا پیدا کرده‌اند که در آن از داده‌های تلفن‌های همراه مردم به همراه داده‌های سنسورهای هوا، ترافیک و آلودگی می‌توانند آلودگی را برای 24 تا 48 ساعت آینده پیش‌بینی کنند.4) مشارکت بیشتر مردم:هوش مصنوعی می‌تواند باعث بهبود رابطه مردم با دولت شود. یکی از موثرترین راه‌ها در این امر استفاده از AI در فرآیند بازخوردها از سوی مردم است. برای مثال در کارولینا شمالی، مراکز دولتی از چت‌بات‌ها برای تسریع پاسخگویی به سوالات شهروندان استفاده می‌کنند.5) برنامه‌ریزی بلند مدت:با ترکیب داده‌ها از بخش‌های مختلف (کسب‌وکارها، شهروندان، توریست‌ها و ...) و مطالعه همبستگی و اثر آن‌ها بر روی هم، برنامه‌ریزان شهری می‌توانند نیازها و تغییرات آینده را دقیق‌تر شناسایی و به برنامه‌ریزی بلند مدت بپردازند. برای مثال مدیران شهری می‌توانند با استفاده از داده‌های تحلیل شده محل ساخت یک مدرسه را برای آینده مشخص کنند و یا با پیش‌بینی افزایش سن شهروندان در یک منطقه، اقدام به ساخت مراکز نگهداری و بهداشتی در آنجا کنند. احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Mon, 25 Oct 2021 12:14:11 +0330 https://virgool.io/smartehran/%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D8%B5%D9%88%D8%B5%DB%8C-ppp-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%A8%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-qcedecie8qbc در چند سال گذشته، شهرها از دنیای آنالوگ به دیجیتال مهاجرت کرده و به طور فزاینده‌ای «هوشمندتر» شده‌اند. شهر هوشمند از فناوری‌های دیجیتالی در موضوع اطلاعات و ارتباطات برای افزایش کیفیت و عملکرد خدمات شهری، کاهش هزینه‌ها و مصرف منابع و نیز مشارکت موثرتر و فعال‌تر شهروندان خود استفاده می‌کند. شهر هوشمند در واقع آزمایشگاهی برای نوآوری‌های کاربردی است. شهر هوشمند و اکوسیستم همراه آن می‌تواند تاثیر بسزایی در حوزه‌های صنعتی از جمله حمل و نقل، انرژی، تولید برق و نیز کشاورزی بگذارد.شهر هوشمند شامل تعاملات پیچیده از فناوری‌ها، سیاست‌های نظارتی و ذی‌نفعان مختلف است. ایجاد و تحقق «شهر هوشمند ایمن» مستلزم مشارکت‌های عمومی-خصوصی قوی است که افراد، سیاست‌ها، فرایندها و فناوری‌ها را از سوی دولت و صنعت در فرایند استراتژیک کلی گرد هم آورد. شهرهای هوشمند حوزه‌های مختلف را چون حمل و نقل، سلامت، انرژی، منابع آب، جمع‌آوری زباله‌ها، فناوری‌های ساخت هوشمند و فناوری‌ها و خدمات امنیتی را با هم ادغام و به صورت یکپارچه در می‌آورد. شرکت امنیتی THALES از این ساختار به عنوان «شبکه‌ای هوشمند از اشیاء و ماشین‌های متصل به یکدیگرکه داده‌ها را با استفاده از فناوری بی‌سیم و مبتنی بر ابر منتقل می‌کنند. در اینجا برنامه‌های IoT مبتنی بر ابر، داده‌ها را در به صورت بلادرنگ دریافت، تجزیه و تحلیل و مدیریت می‌کنند تا به شهرداری‌ها، شرکت‌ها و شهروندان کمک کنند تا تصمیمات بهتری برای بهبود کیفیت زندگی بگیرند.»مجهز شدن به خدمات مورد نیاز زندگی روزمره و در دسترس شهروندان، هدف شهر هوشمند است. اما شبکه امن شهری می‌تواند خود هدف هکرها و دیگر عوامل تهدید کننده باشد.مشارکت عمومی-خصوصی برای امنیت سایبریپیچیدگی فزاینده و بزرگی خطرات در چنین ساختار ارتباطی یکپارچه‌ای نیازمند سطح بی‌سابقه ای از همکاری بین ذینفعان دولتی و خصوصی نسبت به گذشته است. در اکثر شهرهای دنیا بیشتر زیرساخت‌های حیاتی شهری متعلق به بخش خصوصی است که تحت رگولاتوری بخش دولتی فعالیت‌ می‌کند. اگرچه در کشور ما شاید به این پر رنگی بخش خصوصی در زیرساخت‌ها سهمی نداشته است اما با ظهور تکنولوژی‌های جدید و وارد شدن شرکت‌های خصوصی در این حوزه، از نظر زیرساختی نیز شاهد حضور بخش خصوصی هستیم؛ حضور شرکت‌های خصوصی در بخش اپراتوری و نیز دستگاه‌های IoT در سال‌های اخیر شاهدی بر این مدعاست. به دلیل همین عامل مالکیت، شهر هوشمند امن تنها در صورتی می‌تواند پایدار باشد که زیر چتر مشارکت عمومی و خصوصی قوی فعالیت کند.گسترش مشارکت‌های بخش دولتی-خصوصی در برابر تهدیدهای فیزیکی و سایبری به زیرساخت‌های حیاتی منطقی است که می‌توان از طریق سرمایه‌گذاری، حمایت‌ها و مشوق‌های مالیاتی برنامه‌ریزی و ساخته شود. حفظ امنیت شهر هوشمند یک چالش بزرگ است زیرا اکوسیستم ایمنی شهری شهروندان می‌تواند شامل سناریوها و تهدیدهای مختلفی از جمله تروریسم، جنایت، حوادث آب و هوایی و بلایای طبیعی باشد. بنابراین، از منظر امنیت، طراحی شهر هوشمند باید شامل فرایندها و فناوری‌هایی باشد که از شهروندان محافظت و آنها را ایمن می‌کند.حفظ شهر امن و ایمن مستلزم ایجاد زیرساخت‌های عمومی/خصوصی برای انجام فعالیت‌ها و ارائه فناوری‌هایی است که از شهروندان محافظت می‌کند. این شامل سه فعالیت اساسی است:1) داشتن هشیاری، اطلاعات و ارتباطات مشترک. تهدیدهای فیزیکی و سایبری در بسیاری از زمینه‌ها از جمله زمینه‌های دولتی، چون زیرساخت‌های حیاتی، بلایای طبیعی و سهل انگاری صورت می‌گیرد.2) فعالیت‌های مدیریت عملیاتی یکپارچه برای جلوگیری، کاهش، واکنش و بهبودی از حوادث. همکاری بین پاسخ‌دهندگان اولیه بسیار حیاتی است و آموزش مداوم و ایجاد پروتکل‌های امنیتی برای حفظ حالت مدیریت ریسک انعطاف پذیر ضروری است.3) تهیه بسیاری از فناوری‌های نوظهور که هم امنیت فیزیکی و هم سایبری را تسهیل می‌کند. نمونه‌هایی از چنین فناوری‌هایی شامل حسگرها، اسکنرها، موانع، هوش، نظارت صوتی و تصویری، بیومتریک و تجزیه و تحلیل داده‌ها است.چارچوب شهرها و جوامع هوشمند (SCCF) یک چارچوب مناسب است که بهترین شیوه‌ها را برای این عناصر اعمال می‌کند تا راهنمای فنی شهرها و جوامع را برای برنامه‌ریزی، توسعه و اجرای راه حل‌های هوشمند ارائه دهد.داشتن پروتکل بین بخش‌های دولتی و خصوصی برای ایجاد شهر هوشمند امن، باید یک اولویت اساسی برای برنامه‌ریزان شهری باشد. سه عنصر اصلی ارائه شده مستقل از یکدیگر نیستند و باید در چارچوبی با هم ترکیب شوند تا گزینه‌های تخصصی برای بسیاری از تهدیدهای امنیتی ارائه شوند.برای درک و مقابله با تهدیدهای در حال تغییر، ابتدا پاسخ دهندگان، مجریان قانون و رهبران دولتی و مدنی باید همکاری کنند و با هم آموزش ببینند تا بتوانند با یکدیگر گفتگو داشته باشند. به اشتراک‌گذاری اطلاعات و ارتباطات متقابل اولین گام در همکاری و آگاهی از موقعیت است.چالش دشوار دیگر همراه شدن و دنبال کردن پیچیدگی‌های روزافزون تهدیدها، به ویژه تهدیدات سایبری است. این کار ساده‌ای نیست و نیاز به پیش بینی نقشه‌ای از وقایع سایبری دارد. عناصر آن نقشه شامل تجزیه و تحلیل، پیش بینی، ایجاد برنامه‌ی مدیریت ریسک و اجرای نظارت و تشخیص تهدید در کل شبکه است. به گفته تاد واسکلیس، معاون رئیس واحد راه‌کارهای امنیت سایبری AT&T، «تهدیدهایی که هر لحظه در حال تحول هستند، چالش‌های جدید و غیر منتظره‌ای را حتی برای ماهرترین متخصصان امنیت سایبری ایجاد می‌کنند. از باج افزارها و حملات DDoS گرفته تا مجرمان سایبری که در شبکه تاریک اقدام به خرید کیت حمله می‌کنند. عقب ماندن از تحولات حملات سایبری دلهره‌آور است.»مرکز ملی امنیت سایبری بریتانیا (NCSC) اخیراً هشدار داده است که سیستم‌های فیزیکی سایبری در شهرهای هوشمند در صورت عدم ایمن سازی مناسب توسط حمله‌کنندگان سایبری به خطر می‌افتد. آنها خاطرنشان کردند که حجم عظیمی از داده‌های حساس که توسط شهرهای هوشمند مجهز به اینترنت اشیا جمع آوری و ذخیره می‌شوند، این سیستم‌ها را به یک هدف جذاب برای طیف وسیعی از بازیگران تهدید تبدیل می‌کند.از آنجا که ما در عصر دیجیتال غوطه‌ور شده‌ایم، بخشی از برنامه‌ریزی شهری می‌تواند از طریق الگوریتم‌ها، هوش مصنوعی و افزایش داده‌های بزرگ اتوماتیک شود. برخی از مباحث جالب عصر دیجیتال که بر تغییر شهرهای هوشمند تأثیر می‌گذارند شامل 5G، اتوماسیون، رباتیک، فناوری نانو، هوش مصنوعی، تکنولوژی‌های پوشیدنی و فناوری‌های اطلاعاتی مانند تجزیه و تحلیل به هنگام و پیش بینی، محاسبات ابری، شبکه‌های بی‌سیم، دستگاه‌های تلفن همراه، بلاک چین و مجازی سازی است. همه این موارد در حالی که در درجه اول برای تسهیل خدمات شهروندان طراحی شده‌اند، دارای ریسک امنیتی در شهرهای هوشمند هستند. اپلیکیشن‌های جالب تجزیه و تحلیل داده‌ها در برنامه‌های دولتی برای آگاهی و کاهش موقعیت مدیریت موارد گنجانده شده است. با این حال، همه چیز می‌تواند اشتباه پذیر باشد و هنوز هم ما به یک عامل نظارت انسانی نیاز داریم.همانطور که شهرهای ما پیچیده‌تر و متصل به اینترنت‌ اشیا می‌شوند، فناوری‌های هوشمند شهری به طور فزاینده‌ای در حال فراگیر شدن هستند. متأسفانه تهدیدهای مربوط به هر چیزی که متصل است نیز در حال افزایش است و پیچیده‌تر می‌شود. برای حفاظت و ایمنی، مشارکت‌های قوی دولتی -خصوصی مورد نیاز خواهد بود. امنیت فیزیکی و امنیت سایبری از ضروریات و بخشی از الگوی عملیاتی شهرهای هوشمند جدید هستند که در انتظار ما هستند. احمد حلیمی رازلیقی احمد حلیمی رازلیقی Wed, 20 Oct 2021 10:44:26 +0330