<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های آیدا حیدرپور</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@aida.heidarpur</link>
        <description>در پی تحقق آنچه که باید</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-07 08:55:04</pubDate>
        <image>
            <url>https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg</url>
            <title>آیدا حیدرپور</title>
            <link>https://virgool.io/@aida.heidarpur</link>
        </image>

                    <item>
                <title>کمی فکر...</title>
                <link>https://virgool.io/@aida.heidarpur/%DA%A9%D9%85%DB%8C-%D9%81%DA%A9%D8%B1-s5lpb9qnpfi2</link>
                <description>  حسین (ع) نام تو چقدر زیباست        این چند روز حال و روز خوبی نداشتم. در این شرایط اعتراض و اغتشاش و هر چی که اسمش رو میگذارند؛ بعضی از آدم ها از آب گل آلود ماهی می گیرین به چه بزرگی...! شروع میکنن دین رو به سخره گرفتن و بیان اینکه : -محرم؟!-محرم ممنوع-چند ماه دیگه سالگرد بچه های خودمونه (بک گراند چیه؟ عکس کشته های چند ماه اخیر. البته نه همه ی کشته ها فقط اونایی که این جماعت طرفدارشون هستن)یا میگه:با تحریم محرم مقابله می کنیم بامزخرفات آخوندها و خرافات....ببینید اصلا کاری ندارم که تو موافقی یا مخالف؛ اصلا کاری ندارم که تو به نظام و سیستم فحش میدی یا قربونش میری....حرف من اینه آیا کسی که کمی فکر میکنه این دو جمله ی بالا رو قبول میکنه؟ بابا جان شما چی رو با چی دارید مقایسه می کنید؟ طرف فلان مسئول و مدیر و وکیل وکوفت و کوفت و کوفت نیست. ایشون آقای امام حسین(ع) هست. بابا چی رو داری با چی مقایسه می کنی؟! چی رو؟عزیزم؛ قشنگم، سرور تو فکر میکنی اگر به قول خودت محرم رو تحریم کنی تاثیری میگذاری؟ اصلا رو چی تاثیر میگذاری؟ طرف حساب تو کیه؟ چیه؟ چرا همه چیز رو با هم قاطی می کنی. تو فکر میکنی اگر محرم رو به قول خودت تحریم کنی برای امام حسین(ع) بد میشه؟ بابا جان تو فکر میکنی ایشون به من و تو نیاز داره؟ به ولله که فکر نمیکنی...ما برای دوام آوردن تو این دنیای بی ارزش نیاز داریم به ایشونما برای رنگ دادن به زندگی دنیایی نیاز مبررررم داریم به ایشوناعتراض داری، مشکل داری میخوای فحش بدی، میخوای بزنی بترکونی هر کاری میخوای بکنی به خودت مربوطه ولی بدون چه چیزی رو منتشر میکنی...اینکه چرا شرایط اینجوریه که تو اینطور فکر میکنی خیلی حرف ها داره که منم مثل تو متنفرم از باعث و بانیش اما اما اما امام حسین(ع) فرق میکنه با هر چیزی در جهان...</description>
                <category>آیدا حیدرپور</category>
                <author>آیدا حیدرپور</author>
                <pubDate>Sun, 30 Jul 2023 11:11:03 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>خوش اخلاق یا اخلاق خوش؟!</title>
                <link>https://virgool.io/@aida.heidarpur/%D8%AE%D9%88%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82-%DB%8C%D8%A7-%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82-%D8%AE%D9%88%D8%B4-l927fx94wwcc</link>
                <description>می خواهی شکوفا بشی بسم الله...اخلاق خوش یا خوش اخلاق !؟به نظرم خوش اخلاقی یک ویژگی و صفت فوق العاده است که این روزها کمتر به چشم می‌خوره. هر کسی رو میبینی سریع از کوره در میره، عصبانی میشه و سعی در بلعیدن طرف مقابل داره! دلیلش رو که جویا میشی ، تقریبا 90 درصد این جمعیت میگن خودت باعث میشی عصبانی بشم، شرایط جامعه باعث میشه، اقتصاد و مملکت و چی و چی وچی.... گویی ابر و باد مه و خورشید و فلک در کارند که عصبانی بشیم و از کوره در بریم.البته که نمیخوام تاثیر همه موارد بالا رو در سلامت روان  و رفتار متعارف روزمره نادیده بگیرم اما به نظرم اینکه در هرشرایطی بتونی خوددار باشی و خوش خلق باشی یک ویژگی بسیار بسیار پسندیده ای است که به راحتی هم در دورن فرد رشد نمی‌‌کنه. یک ویژگی شخصیتی اکتسابی که باید کار بشه تا بدست بیاد.و نکته آخر اینکه اگر شما هم با دلایل فوق خیلی زیاد از کوره در می‌رید به این فکر کنید این رفتار باعث میشه طرف مقابلتون چه حسی درباره شما داشته باشه. اگر فقط به این نکته جزئی توجه بشه در ذهن خودمون قطعا خجالت زده می‌شیم و دست از این اخلاق برمی‌داریم.باطن خود را مزین کن به اخلاق جمیل / کانچه می ماند به حسن لایزال این است و بسبه نظرم کسی که اخلاق خوش داره دسته دسته گل به طرف مقابل تقدیم می کنه. حالا تصور کنید اگر همه به هم دسته گل تقدیم می کردیم دنیا گلستان نمی شد؟بدخلقی باعث ناراحتی میشه باعث میشه طرف مقابل مچاله بشه و جمع بشه. تصور کن از صبح تا آخر شب درون آدم ها رو مچاله و جمع میکنی یا شکوفا و زیبا؟</description>
                <category>آیدا حیدرپور</category>
                <author>آیدا حیدرپور</author>
                <pubDate>Mon, 26 Jun 2023 07:21:29 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>ارادتی بنما تا سعادتی ببری</title>
                <link>https://virgool.io/@aida.heidarpur/%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D9%85%D8%A7-%D8%AA%D8%A7-%D8%B3%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%A8%D8%B1%DB%8C-kyo3huxdpoip</link>
                <description>ارادتی بنمااین فتونیای زیبای منه. هفته ی پیش وقتی وارد اتاق کارم شدم، دیدمش که نیمه جان در گوشه ای افتاده بود و نفس های آخرش را می کشید.با دیدنش دلم ریش ریش شد مانند زمانی که ناخنی را روی شیشه یا میز میکشی و صدای قیژژژژژ همه جهان را برمی دارد. با دیدن حال و روزش عمیقا ناراحت شدم.بلندش کردم رفتم پیش یکی از همکارها که پر از انرژی مثبت هست. ما &quot;دکتر گیاه ها&quot; صدایش می زنیم. ازشون درخواست کردم چند روزی مهمان اآنها باشد که شاید کمی حالش بهتر شد.صبح فردا، دکتر گیاه ها گفت بیا دختر قرتیت رو بردار ببر.تعجب کردم، گفتم حالش دیگه خوب نمیشه!؟گفت: بیا ببینش متوجه می شیرفتم، دیدمش، بوسیدمش و.... لحظه ای هر چه احساس مثبت بود تجربه کردم. خوشحال شدم، شگفت زده شدم. آن لحظه خوشبخت بودم. با دیدن این تغییر خوشبخت شدم. احساس کردم در گرمای بی حد و اندازه ی تابستان بادی خنک تمام وجودم را گرفت.از خانم دکتر پرسیدم: چطور ممکنه؟ چه کار کردی؟جوابش کوتاه بود اما یک دنیا حرف بودگفت: سیرابش کردم از مهر و محبت. به قول حافظ:طفیل هستی عشقند آدمیّ و پریارادتی بنما تا سعادتی ببریخیلی تجربه ی جالبی بود و چند روزه درگیرش شدم ما آدم ها هم همینطور هستیم...برای حال خوب دیگری چه کار می کنیم؟محبت می کنیم که پژمرده نشه؟حواسمون هست که همیشه رشد کنه و بالنده بشه؟آیا مطلعیم که اگر حواسمون به دیگری باشه ، به قول حافظ اول خودمون هستیم که سعادتمند می شیم؟زیبا زیبا زیبا</description>
                <category>آیدا حیدرپور</category>
                <author>آیدا حیدرپور</author>
                <pubDate>Tue, 23 May 2023 13:28:03 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>تفاوت</title>
                <link>https://virgool.io/@aida.heidarpur/%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%88%D8%AA-yfve0tknedhn</link>
                <description>تفاوت قشنگ ترهفرض کن به سختی خودت رو از سکوت و خواب دلچسب شب پرت میکنی به روز، در سکوت خانه که اعضای خانواده در خواب ناز به سر می‌برند، پاورچین پاورچین آب جوش صبحگاهی رو می‌ریزی تا خنک بشه میری دنبال کارت و فرآیند آماده شدن رو به جا میاری.خلاصه آماده می شی از خانه خارج میشی، اولین صدا در کوچه، صدای بلبل هست و بوی خوش گل یاس. همینطور با این صدا و بو از کوچه خارج میشی، سعی می کنی به صداهای موجود در فضا گوش بدی. در این حین از جلوی نانوایی بربری رد میشی بوی نون تازه به درونت پخش میشه. کمی جلوتر، می رسی به پارک کنار مترو. از فضای سبز شمشادها و باغچه‌ی گل‌های همیشه بهار رد می‌شی می‌رسی به غار حرا...! نه نه ببخشید میرسی به غار مترو! چند صد متر می‌ری تو دل زمین . منتظر قطار هستی. خیلی سریع انتظار به پایان می‌رسه، قطار میاد، سوار می‌شی. شلوغه. اما نه خیلی. طوری هست که بدون کتلت شدن بتونی بایستی. رفتم جایی برای ایستادن پیدا کردم .قطار شروع به حرکت کرد. سردرد وحشتناکی را که از دیشب به خاطر شیطنت های دخترم برای نخوابیدن بدست آورده بودم، به خاطر مسیر پر از صدا، تصویر و عطر خانه تا مترو کمی از شدتش کم کرده بود. در دنیای خودم غرق بودم که یکدفعه پرت شدم به یک جنگل پر از هیاهو و شلوووووغ. چشم هام رو باز کردم : دختری داشت موسیقی پرطمطراق و پر زرق و برق و پر سر و صدایی رو با صدای بلند گوش می کرد. یک آن تمام شدت سردرد با قدرت برگشت به سر مبارکم. اما این دختر داشت کیف عالم رو می‌برد و این لحظات غرق در موزیک ، لحظه های درجه یکی برایش بود...ابنجا بود که گفتم ای دل غافل... چه تفاوتی بین آدم هاست. چطور میشه انقدر تفاوت وجود داشته باشه و هر دو نفر راضی باشند؟ اتفاقا در مسیر مترو تا محل کار چند نفری را غرق در دنیای پر از سرو صدای 7 صبحشان دیدم...جالبه... نیست؟شما جزو کدام دسته اید؟تقاوت قشنگ تره</description>
                <category>آیدا حیدرپور</category>
                <author>آیدا حیدرپور</author>
                <pubDate>Sun, 07 May 2023 10:53:51 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>بدهی های من</title>
                <link>https://virgool.io/weeklyChallenge/%D8%A8%D8%AF%D9%87%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%86-wulvzzcg73u2</link>
                <description>بعد از حدود دو هفته ویرگول رو باز کردم که چرخی بزنم دو خط بخونم شاید کار نکردن فیلتر شکن و شروع طوفانی آلرژی بهاری رو فراموش کنم که برخوردم به هشتگ چالش هفته. موضوع این هفته چالش به نظرم جالب اومد. فکر کردم بدنباشه بنویسم.به نظرم از مهم ترین بدهی های من به خودم گفتگوهای ذهنی (که بهش نشخوار ذهنی هم میگن) ام هست.یادش بخیر یه زمونی بود وقتی داشتم کاری انجام می دادم و همه جا پر از سکوت بود، در ذهنم با دنیای فوق العاده ی ذهنیم عشق و حال می کردم. خودم رو رها میکردم در دنیای سرسبز و پرنشاط ذهنم و لذت می‌بردم و لذت...اما حالا چی؟ شروع میکنم به جنگ و جدل با خودم و دیگری.حیف این ذهن نیست که پر بشه از خشم و هیاهو؟اینکه چرا اینجوری شده رو تقریبا میدونم. دنیای سرسبز ذهنم برای دوران طلاییم در زمان نوجوانی بود اما در گذر زمان که بزرگ تر شدم و وارد دنیای مزخرف آدم بزرگ ها؛ دیگه جهان فوق العاده ای ذهنیم کمرنگ و کمرنگ تر شد و دنیای دیگری جایگزینش.اما اینقدرها هم که میگم سیاه نیست. اگر بتونیم شخصیت رشد یافته ی خودمون رو همیشه در راه رشد یا حداقل همیشه همونجایی که هست نگه داریم، خبری از این ماجراها نیست.چجوری میشه؟ اینجوری که همیشه حواست به این مسئله باشه. فکر نکنی با ریاضت کشیدن چند ماهه دیگه باید همه چیز رو ول کنی! نه!حفظ موفقیت سخت تر و مهم تر از به دست آوردنشه.خلاصه که سال نو مبارک!</description>
                <category>آیدا حیدرپور</category>
                <author>آیدا حیدرپور</author>
                <pubDate>Sun, 26 Mar 2023 15:21:16 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سال خاکستری</title>
                <link>https://virgool.io/@aida.heidarpur/%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%AE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-imshrfozgxrm</link>
                <description>دیگه سال 1401 داره نفس های آخرش رو میکشه...امان از امسال، امان از امسال، امان از امسال...اگر قصد انتخاب رنگی برای امسال داشته باشم ،خاکستری انتخاب منهدر حالی که به خاطر تولد ایراندختم جزو بهترین سال های عمرم بود، اما جزو سخت ترین سال های عمرم هم بود. ماجراهای بعد از بارداری، حالت های روحی و روانی،اضافه وزن، نگهداری از یک انسان که هیچ تجربه و ایده ای در مقابلش نداری، بار مالی بی انصراف امسال، همه و همه به سنگینی امسال دامن می زدند.به هر صورت هر چه که بود خوشی و ناخوشی، تاریک و روشن رو به اتمام است و من انسان که ناخودآگاه دنبال نور و امید هستم. امیدوارم به بهار آینده.موضوعی که چند روزه ذهنم رو درگیر کرده اینه که میزان سختی برمیگرده به نگرش ما. که چطور این چالش رو معنی کنیم و چطور باهاش رفتار کنیم.امسال به این نتیجه رسیدم اینکه ذاتا انسان خوبی باشی ، برای کیفیت زندگی کافی نیست، چه مهارت هایی هم داشته باشی جز شروط کیفیت در زندگی محسوب میشه.نسخه ی واحدی هم نداره و برای همه یکسان نیست. هر فرد باتوجه به نیازها و ضعف هایی که داره متفاوته.حالا باید راه بیفتم تو کوچه پس کوچه های ذهنم، بگردم دنبال مهارت هایی که باید رشد یا ایجادش کرد.</description>
                <category>آیدا حیدرپور</category>
                <author>آیدا حیدرپور</author>
                <pubDate>Wed, 15 Mar 2023 09:47:24 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>