https://virgool.io/feed/@akbarisamane70 fa 2026-06-17 14:58:08 https://files.virgool.io/upload/users/1615396/avatar/nLC9Ei.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@akbarisamane70 https://virgool.io/@akbarisamane70/%D9%82%D9%87%D9%88%D9%87-%DA%86%D8%B7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%A7-%D8%B1%D9%88-%D8%A8%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%86%DA%AF%D9%87-%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%87-kjnoffg4sn7d با توجه به اثرات شگفت آور قهوه خیلی راحت میشه فهمید که چرا این ماده بعد از نفت یکی از پر تجارت ترین ها در روی زمین به حساب میاد؟خیلی از افراد از قهوه استفاده می کنن تا بیدار بمونن. اما قهوه چجوری اثر میکنه؟ قهوه دقیقا چیکار میکنه؟وقتی از خواب بیدار میشی یه ماده شیمیایی به نام آدنوزین به آرامی در مغزم جمع میشه و این آدنوزین روی گیرنده های مغز قرار میگیره و آروم آروم مغزتون رو فعال میکنه، هرچه آدنوزین بیشتر وجود داشته باشه، مغز بیشتر احساس خستگی میکنه، پس منطقی که هرچه بیشتر بیدار مونده باشین احساس خستگی بیشتری می کنین. برعکس وقتی می خوابید میزان آدنوزین کم میشه و یواش یواش باعث میشه از خواب بیدار شین.ولی مشخص شده که کافئین داخل قهوه به طور باورنکردنی به آدنوزین در مغز شباهت دارد. کافئین اول وارد خون میشه و بعد هم به مغز تون میره و در نهایت روی گیرنده های آدنوزین قرار میگیره و با آنها پیوند برقرار میکنه. ولی چون این ماده آدنوزین نیست احساس خستگی و خواب آلودگی بهتون دست نمیده. چون دیگه آدنوزین میتونه به این گیرنده‌ها وصل بشه و خواص آرامش بخشی اون ایجاد نمیشه. این برای شما در مواقعی که خسته اید چیز خوبی محسوب میشه.با این حال استفاده طولانی مدت از کافئین باعث میشه مغز ما گیرنده های آدنوزین ای بیشتر ایجاد کنه و این یعنی اینکه برای پر کردن گیرنده ها باید کافئین بیشتری مصرف کنین همچنین به این معنی که وقتی می خوایین سعی کنین که نوشیدن قهوه را ترک کنین یا مصرف آن رو کمتر کنین ممکنه نتونین این کارو انجام بدین و بیشتر از همیشه احساس خستگی بهتون دست بده.اما کافئین بحثش به همین جا ختم نمیشه کافئین میتونه باعث تحریک ماده ای به نام آدرنالین یا همان هورمون جنگ و گریز بشه. این هورمون ضربان قلب رو زیاد میکنه پمپاژ قلب و بیشتر میکنه و حتی میتونه راه های تنفسی شما را باز تر کنه. علاوه بر این میتونه روی میزان دوپامین هم تاثیر بزاره و باز جذب و در مغز مهار کنه و اینجوری شما احساس نشاط بیشتری بهتون دست میده. در واقع این همون کاری هست که کوکائین در بدن انجام میده اما شدتش بین اندازه نیست. کوکائین یک ماده مخدر است. این تحریک دوپامین در واقع یکی از اثرات قهوه است که تقریباً باعث ایجاد وابستگی میشه.پس آیا میتونین زیاد قهوه مصرف کنین؟ثابت شده که مصرف مقادیری از کافئین میتونه باعث مرگ بشه که این مقدار برابر با ۱۵۰ میلی گرم در هر گرم از بدن شماست. یعنی اگه وزن شما ۷۰ کیلوگرم باشه نوشیدن ۱۴۰۰۰ گرم کافئین میتونه باعث مسمومیت شما باشه. این رو در نظر داشته باشید که به طور میانگین هر یک فنجان قهوه حاوی ۱۵۰ میلی گرم کافئین است. یعنی اگر شما ۷۰ کیلوگرم باشید نوشیدن تقریباً ۷۰ فنجان قهوه می تواند شما را بکشه. البته اگر همه این مقادیر قهوه رو در یک زمان مصرف نکنین امکان نداره به خاطر مصرف کافئین براتون مشکل یا مسمومیت ایجاد بشه.برای این که اصلاً این مقدار قهوه داخل شکممون جا نمیشه. البته قبل از اینکه بخواهیم به این مرحله برسیم دچار توهم و شیدایی میشین.علاوه بر این‌ها طول عمر کافئین تقریباً ۶ ساعت هست. اگه یه قهوه معمولی بنوشید که حاوی ۱۵۰ میلی گرم کافئین باشه بعد از حدود ۶ ساعت فقط ۷۵ میلی گرم کافئین در بدنتون باقی میمونه و اثرات قهوه روی شما نصف میشه و ۶ ساعت بعد فقط ۳۷ و نیم میلی گرم تو بدنتون باقی میمونه که فضای بیشتری در اختیار آدنوزین قرار میگیره تو دوباره فعالیت و اثرات خود شروع کنه‌.پس اگر یه فنجان قهوۀ جدید مصرف کنین اینجوری می تونین سطح هوشیاری و انرژیتون رو بالا نگه دارین. samaneh akbari samaneh akbari Thu, 09 Jun 2022 15:24:48 +0430 https://virgool.io/@akbarisamane70/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%B3-%D9%88-%D9%82%D8%B4%D9%86%DA%AF%DB%8C%D9%87%D8%A7%D8%B4-bulnnkwln2et هممون همه جا شنیدیم که استرس، برای سلامتی مون زیان آوره. علم جدید تحقیقاتی در این زمینه کرده و میگه وقتی ما ذهنمون رو راجع به استرس تغییر بدیم، میتونیم پاسخ بدنمون به استرس رو هم تغییر بدیم. حالا بریم سراغ اینکه چطور با تغییر عقیده نسبت به استرس میتونیم سالم تر بمونیم؟زمانی که استرس میگیریم، تپش قلب میگیریم، نفس نفس میزنیم، عرق می کنیم، این تغییرات جسمی یا علائمی هستن که نشون میدن ما خیلی خوب از عهده استرس بر نمی آییم. ولی در عوض به نظرتون چی میشه اگه این علائم به عنوان نشانه هایی در نظر بگیریم که بدن ما نیرو گرفته تا ما رو برای رویارویی با چالش ها آماده کنه؟! چی میشه اگر ما استرس مون رو به عنوان عامل مفیدی در نظر بگیریم؟!در حالت معمولی زمانی که استرس میگیریم، ضربان قلب ما افزایش پیدا میکنه و رگ های ما منقبض میشه و این در واقع یکی از پاسخ هاست، وقتی ما استرس شدیدی داریم. رگ های ما به شکل زیر میشه که این شرایط برای سلامتی اصلاً خوب نیست.اما زمانی که دیدمون نسبت به استرس مفید باشه، عروق خونی ما به شکل آروم باقی میمونه و قلب ما همچنان تند میزنه و این وضعیت قلبی و عروقی خیلی سالم تر هست. این اتفاقی که میوفته خیلی شبیه لحظاتی است که لذت و شجاعت رو تجربه می کنیم. علم جدید در مورد استرس این رو آشکار میکنه که طرز فکر ما به استرس اهمیت داره. پس یه تغییر بیولوژیک میتونه، تفاوت ایجاد کنه بین یه حمله قلبی ناشی از استرس در سن ۵۰ سالگی و سالم زندگی کردن تا ۹۰ سالگی. پس میتونیم بگیم دیگه لازم نیست از شر استرس رها بشیم بلکه میتونیم در مواجهه با استرس بهتر عمل کنیم و بدن ما به ما کمک میکنه که از پس این چالش بر بیایم. هنگامی که به استرس نگاه مفیدی داشته باشیم، بدنمون باور میکنه و پاسخ به استرس ما سالم تر خواهد بود.حالا می خوام راجع به یکی دیگه از ناشناخته ترین خصوصیات واکنش به استرس براتون بگم. استرس شما رو اجتماعی میکنه. برای درک این وجه استرس باید راجع به هورمونی به نام اکسی توسین صحبت کنیم. اکسی توسین یه اسم جالب دیگه هم داره به نام هورمون عشق. برای اینکه وقتی کسی رو در آغوش می گیریم میزان این هورمون افزایش پیدا میکنه. اکسی توسین یک هورمون عصبی ست، که غریزۀ اجتماعی بودن در مغز ما رو تنظیم میکنه و ما رو تشویق میکنه کارهایی رو برای تقویت روابط نزدیک مون انجام بدیم. اکسی توسین به ما تمایل برای ارتباط فیزیکی با دوستان و خانواده مون میده و همدلی ما رو با دیگران افزایش میده.حتی باعث میشه برای کمک کردن و حمایت کسانی که براشون اهمیت قائل هستیم ترغیب بشیم. اما اینجا چیزی که بیشتر مردم در مورد اکسی توسین نمیدونن اینکه اکسی توسین هورمون استرسه. غده هیپوفیز ما اون رو ترشح میکنه و بیرون میریزه به عنوان بخشی از علائم پاسخ به استرس، مانند آدرنالین که باعث تپش قلب ما میشه. وقتی در پاسخ به استرس هورمون اکسی توسین ترشح میشه به ما انگیزه میده تا جویای حمایت و دوستی بشیم. پاسخ طبیعی بدن ما به استرس ما رو تحریک میکنه تا احساسمون رو با یه نفر در میون بذاریم، به جای اینکه اونو تو خودمون بریزیم.دانستن این رفتار استرس چگونه باعث میشه سالم تر باشیم؟اکسی توسین فقط مغز ما رو تحت تاثیر قرار نمیده بلکه روی بدن ما هم تاثیر داره و یکی از اصلی ترین نقش های اون اینه که سیستم قلب و عروق ما رو در برابر اثرات استرس محافظت میکنه. یه جور ضد التهاب طبیعیه. همچنین کمک میکنه رگهای خونی ما در حین استرس آروم و عادی باقی بمونن.اما تاثیر مورد علاقه من اونی هست که روی قلب ما میزاره، قلب ما گیرنده هایی برای این هورمون داره، و اکسی توسین به احیا کردن سلول های قلب کمک میکنه و هرگونه آسیب ناشی از استرس رو بهبود میبخشه.در واقع این هورمون استرس، قلب مارو تقویت میکنه و نکته جالب این هست که مزیت های فیزیکی اکسی توسین به واسطه روابط اجتماعی و حمایت دیگران تقویت میشه. بدین ترتیب وقتی ما تحت استرس به دیگران می پیوندیم برای جستجوی حمایت و یا برای یاری رساندن به بقیه، هورمون بیشتری رو آزاد می کنیم و پاسخ ما به استرس سالم تر میشه. به نظر من این فوق العاده است که پاسخ استرس ما یک مکانیزم درونی برای انعطاف پذیر کردن استرس داره و اون مکانیزم روابط انسانی است.عوامل مخرب استرس بر بدن ما اجتناب ناپذیر نیستن، اینکه چطور فکر کنیم و چطور عمل کنیم، میتونه تجربه ما را در قبال استرس دگرگون کنه. وقتی ما می توانیم انتخاب کنیم پاسخ به استرس مون رو مفید ببینیم یه مدل زیستی شجاعت می سازیم و وقتی ما انتخاب می کنیم هنگام استرس با دیگران ارتباط برقرار کنیم یه انعطاف پذیری رو برای استرس به وجود میاریم.این علم، درک جدیدی از استرس رو به من داده، استرس به ما دسترسی به قلب هامون رو میده، قلب مهربونی که لذت و معنا رو در ارتباط با دیگران کشف میکنه و همینطور تپش فیزیکی قلبم که خیلی سخت داره کار میکنه تا به ما انرژی و قدرت بده. وقتی ما انتخاب می کنیم استرس رو اینگونه ببینیم نه تنها در کنترل استرس مهارت پیدا می‌کنیم، بلکه داریم ادعای بزرگی میکنیم، داریم میگیم اعتماد به نفس این رو داریم که از پس چالش های زندگی بر بیایم و به یاد میارم که نباید تنهایی باهاشون مقابله کنم. خلاصه اینکه خیلی شگفت انگیزه که باورمون در مورد استرس میتونه تاثیرات آن بر بدن ما رو تغییر بده. samaneh akbari samaneh akbari Sat, 28 May 2022 17:01:40 +0430 https://virgool.io/@akbarisamane70/%D8%AD%D8%AF%D8%A7%D9%82%D9%84-%D9%82%D8%A8%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7-%D9%82%D8%AF%D8%BA%D9%86-la2sw8xaw5nt تعداد روتینی از کارای ما قبل از خواب اینه که، مسواک میزنیم، نخ دندون میکشیم، لباسامون عوض میکنیم و میریم تو تخت و موبایل دستمون میگیریم، بعد انگشت شستمون روی موبایل بالا و پایین میشه و یکم میچرخیم و بعدش هم میخوابیم.هممون شنیدیم اسکرین نگاه کردن قبل از خواب خوب نیست، اما انجامش میدیم. شاید یکی از دلایل اینکه ،این کارو میکنیم، اینه که نمیدونیم چرا نباید این کار رو بکنیم؟ نمیدونیم چیش بده؟!حالا بریم ببینیم پشت این توصیه ای (اسکرین نگاه نکردن قبل از خواب) که متخصصین خواب از جمله آقای متیو واکر نویسنده کتاب «چرا می خوابیم» میکنه چه منطقی هست؟ اما قصه خواب چیه؟ از پایه شروع کنیم ملاتونین چیه؟ وقتی درباره خواب میخونیم، یکی از کلمه هایی که زیاد بهش بر میخوریم، ملاتونین هست. ملاتونین یه هورمونیه در بدن ما که ریتم شب و روز ما رو تنظیم میکنه.چیزی که اینجا و الان برای ما مهمه همین پایه مسئله است، که یکی از چیزایی که چرخ‌های روز و شب ما را تنظیم می کنه همین هورمون ملاتونینه، و شب که میخوایم بخوابیم باید مقدار ملاتونین بدنمون بالا باشه اگر نباشه چی میشه؟ اگر هنگام خواب ملاتونین بدنمون کم باشه خواب ممکنه از ما فرار کنه، چرا؟ممکنه دلیلش فرگشتی باشه، برگرده به نور آبی و این که نور خورشید نور آبی زیادی داره. درباره اهمیت نور آبی یکم جلوتر حرف می‌زنیم، ولی قبلش دربارۀ نورهای طبیعی و مصنوعی صحبت میکنیم، چون خیلی مرتبطه.برای اجداد ما نور فقط نور طبیعی بود. خورشید که غروب می کرد، دیگه باید میرفتن توی غار، تاریک که میشد، دیگه کاری نمی‌شد کرد و بدنشون می فهمید که وقت خواب شده ملاتونین زیادی آزاد می‌شد و خستگی رو حس می کردن و کمی بعد هم می خوابیدن.آتش که کشف شد، شب نشینی های دور آتیشم شروع شد. آوازی و قصه‌ای و صفایی و...اما اثر خاصی روی چرخه خواب نداشت و بعد شمع و فانوس و اینها که اومد کم کم شب ها شدن یک ادامه‌ای از روز، هرچی جلوتر اومدیم کارهای بیشتری هم بود که شب میشد کرد دیگه فقط مختص روز نبودن، و اینطوری ساعت خواب ما، عقب و عقب تر رفت.تا این که در نیمه دوم قرن نوزدهم، لامپهای الکتریکی اختراع شد و رسید به تولید انبوه و بعدشم مهتابی و دیگه شبها اصلاً روشن‌شدن و این اتفاق خیلی مهمی بود.برای هزاران سال شبها تاریک بودن یعنی اختیار نور دست آدمی زاد نبود، الان اختیار نور افتاده دست آدما و همراهش اختیار کنترل خواب و البته مسئولیت کیفیت خواب هم بیشتر از قبل افتاده بود گردن خودمون.نتیجه این همه نور این شد، که الان بعد از غروب هم چراغها روشنه و بدن ما نمی فهمه که شب شده، فکر میکنه همچنان روزه، برای همین ملاتونین را چند ساعت دیرتر آزاد میکنه. برای همینه که وقتی میریم توی تخت، بدنمون هنوز آماده خواب نیست. یه دلیل اینکه کسایی مثل آقای متیو واکر در کتاب «چرا می خوابیم» پیشنهاد می کنن که اتاق خواب هیچ نوری نداشته باشه،همینه.میگن کمترین نور، ممکنه تولید ملاتونین رو سرکوب کنه. یعنی نور کلاً تنظیم خواب ما رو به هم میزنه اینجا صحبت از نور به معنای هر نوریه، ولی نقش نور آبی مهمتره اما چرا؟چشم ما طیفی از نورها رو میتونه ببینه، از طول موج های کوتاه مثل آبی و بنفش تا نورهای طول موج بالاتر مثل نورهای زرد یا قرمز .نور خورشید که برای هزاران سال تنها منبع نور ما بود همه اینها رو در خودش داره از جمله نور آبی .چیزی که نور آبی رو خاص میکنه اینه که، نور آبی انرژی بیشتری داره. پس میتونیم بگیم نور آبی روی تنظیم سطح ملاتونین ما اثر داره و مقدار ملاتونین هم در توانایی ما برای خوابیدن اثرگذاره.اما نورهای خونه ما که آبی نیستند پس ما برای چی خوابمون نمیبره؟ از اواخر قرن بیستم لامپ های ال ای دی اختراع شدن که خیلی اختراع خوبی بودن و مصرف انرژی را خیلی کم می کردن، اما این لامپ های ال ای دی، نورهای آبی قوی هم دارن، همان نور آبی که اثرش روی سرکوب ملاتونین بیشتر از نورهای گرمه. درست است که ما قبل از خواب زل نمی زنیم به لامپ های ال ای دی ولی به صفحه های الکترونیکی که زل می زنیم، مثل تلویزیون، تبلت، مانیتور و یا از همه بیشتر همین موبایل. آقای متیو واکر یه آزمایشی رو در کتابش توضیح میده، میگه کتاب روی آی پد خوندن میتونه ملاتونین بالا رو تا سه ساعت عقب بندازه و بعد هم فقط مسئله دیر خوابیدن نیست، تو همون آزمایش دیدن که این کار خواب رِم (خواب با حركت سريع چشمها REM، كه سرتاسرشب چند بار اتفاق مي افتند و ما طي آنها خواب مي بينيم. دراين نوع خواب كه حدودا يك پنجم زمان خوابيدن را به خود اختصاص ميدهد، مغز بسيار فعال بوده و ماهيچه‌هاي بدن در حال استراحت هستند و چشمها به سرعت به چپ و راست حركت مي كنند.) رو هم کم میکنه.یعنی مقدار و نوع نوری که چشم ما می بیند، هم رو زمان خواب و هم رو مقدار خواب و هم روی کیفیت خوابمون اثر میزاره. پس اگر برامون مهمه که بهتر بخوابیم و دنبال بهتر کردن خوابمون هستیم، ممکن لازم باشه تعدادی از روتین های قبل از خوابمون رو عوض کنیم. مثلاً شب ها از چراغ های قوی سقفی که همه جا رو نورانی میکنه، استفاده نکنیم، چلچراغ وسط خونه روشن نکنیم، اتاق خوابمون رو کاملاً تاریک نگه داریم مثل غاری که اجدادمون توش میخوابیدن، یک ساعت قبل از خواب به صفحه نمایش الکترونیکی نگاه نکنیم و قدم دیگه ای که تکنولوژی های امروز بهمون اجازه میده انجام بدیم، اینه که نور موبایل و تبلت را جوری تنظیم کنیم که حداقل در انتهای روز نور آبی کمتری داشته باشه. samaneh akbari samaneh akbari Mon, 02 May 2022 14:04:36 +0430