https://virgool.io/feed/@alikarbasi fa 2026-07-06 22:11:50 https://files.virgool.io/upload/users/141357/avatar/sxlOxW.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@alikarbasi https://virgool.io/LogisiaMag/4-zft5xxvfumus حزب کارگر قول می‌دهد در صورت پیروزی در انتخابات، پهنای باند رایگان برای تمام خانواده‌های انگلیس فراهم کند.برای انجام این کار، این حزب می‌خواهد زیرساخت‌های پهنای باند شرکت BT را ملی کرده و از غول‌های اینترنتی مانند گوگل و فیس بوک مالیات دریافت کند. هرچه‌ آنقدر در مورد این طرح فکر کنید، حداقل نشان دهنده اینست که اینترنت نه تنها به یک ابزار اساسی برای انجام اعمال زندگی روزمره تبدیل شده، بلکه برای به عمل آوردن حقوق سیاسی نیز بسیار مهم است.به همین علت این سرویس و امکانات باید برای همه افراد، حتی کسانی که قادر به پرداخت هزینه آن نیستند، نه تنها در انگلستان، بلکه در سراسر جهان به طور رایگان ارائه شود.امروزه دسترسی به اینترنت برای به سر بردن یک زندگی مناسب و با حداقلات آن نیاز است. منظور از این زندگی فقط به معنی زنده ماندن نبوده و شامل حقوق سیاسی می‌شوند که به ما قدرت تاثیر داشتن در قوانین داده و زندگی‌مان را شکل می‌دهند. به همین دلیل حقوقی مانند گفتار آزاد ، اجتماع آزاد و اطلاعات آزاد از جمله حقوق اساسی مندرج در اعلامیه جهانی سازمان ملل متحد می‌باشند. از همه مهم‌تر، هر کسی برای استفاده از حقوق سیاسی خود باید فرصت برابری داشته باشند.پیش از اینترنت ، بیشتر مردم در دموکراسی‌ها فرصت تقریباً برابری داشتند تا از حقوق سیاسی خود استفاده کنند. آن‌ها می توانستند رای دهند، با روزنامه ها یا نماینده سیاسی خود ارتباط برقرار کنند، در جلسات عمومی شرکت کنند و به سازمان ها بپیوندند.اما هنگامی که برخی از افراد به اینترنت دسترسی پیدا کردند، فرصت‌های آن‌ها برای استفاده از حقوق سیاسی در مقایسه با افرادی که به اینترنت دسترسی ندارند، بسیار بیشتر شد. آن‌ها توانستند دیدگاه‌های خود را به صورت آنلاین منتشر کنند تا میلیون‌ها نفر آن‌ها را دیده، بدون نیاز به دیدار حضوری با یکدیگر متحد شده و خیل عظیمی از اطلاعات سیاسی غیرقابل دسترس را به دست آورند.امروزه بخش اعظمی از مذاکرات سیاسی ما بصورت آنلاین برگزار می‌شوند، بنابراین به نوعی حقوق سیاسی ما فقط از طریق اینترنت قابل استفاده است. این بدان معناست که دسترسی به اینترنت برای افراد ضروری می‌باشد تا فرصت‌های تقریباً برابری داشته باشند و از آزادی های سیاسی خود استفاده کنند، همین موضوع نشان دهنده اینست که چرا باید دسترسی به اینترنت را به عنوان یکی از حقوق بشری بشناسیم.به عنوان یک حقوق بشری دسترسی به اینترنت باید از دو نظر رایگان باشد. ابتدا باید شنود نشده، بدون سانسور و بدون وقفه باشد. همانطور که مجمع عمومی سازمان ملل متحد در یک قطعنامه غیر متعهد در سال 2016خواستار شده‌است. دیگر این که، دولت ها باید زیرساخت هایی با حداقلات مناسب را بدون درنظر گرفتن دارایی‌های شهروندان، تضمین کنند. این بدان معنی است که بودجه این خدمات باید جزئی از حداقل مزایای رفاهی باشد و بدون هزینه برای کسانی که نمی توانند هزینه آن را بپردازند، ارائه شود (در حال حاضر در آلمان بدین گونه است).در کشور‌های در حال توسعه، تضمین زیرساخت‌های دیجیتالی قابل دسترس برای همه ممکن است بسیار گران به عمل آید. اما با ارزان‌تر شدن تکنولوژی مورد نیاز، دسترسی همگانی در قدم اول می‌تواند از طریق وای‌فای رایگان در اماکن عمومی تامین شود. خدمات می‌توانند با حالتی ساده آغاز شده و با گذشت زمان رشد کنند.با این حال در کشور‌های در حال توسعه تنها مانع در مسیر تحقق دسترسی همگانی، زیرساخت‌های گران قیمت نمی‌باشد. زیرا برای مثال گسترش اینترنت همچنین می‌تواند با ترویج برابری جنسیتی، سواد آموزی و آموزش مهارت‌های دیجیتالی افزایش یابد. به همین دلیل کشورهای توسعه یافته باید با رعایت تعهدات خود به اهداف توسعه پایدار سازمان ملل، از این فعالیت‌ها حمایت کنند.آیا همه شهروندان انگلیس باید در خانه‌های خود دسترسی به پهنای باند آزاد داشته باشند؟ دلایل خوب بسیاری برای ارائه بهترین دسترسی ممکن به اینترنت وجود دارند. افزایش بهره وری اقتصادی، تسهیم هرچه یکنواخت تر خدمات رفاهی در سراسر کشور، یا ترویج فرصت هایی برای تعامل اجتماعی و مشارکت مدنی از جمله این دلایل می‌باشند.اما مهم‌ترین موضوع این است که تضمین شود همه افراد بدون استثنا دسترسی به اینترنت داشته باشند تا با فرصت‌های برابری از آزادی‌های سیاسی خود استفاده نمایند. دسترسی تضمینی به اینترنت باید یک حق انسانی در دنیای مجازی‌مان دانسته شود، جدا از آن که چه کسانی باید مسئول تامین هزینه آن باشند.این نوشته ترجمه‌ مقاله Why internet access has become a human right برای نشریه لاجیسیا می‌باشد. Ali Karbasi Ali Karbasi Fri, 29 May 2020 20:26:34 +0430 https://virgool.io/LogisiaMag/3-ctjcmfwjkiqc سازمان غذا و دارو (FDA) در گزارش جدید خود اعلام کرد هیچ شواهدی دال بر ارتباط سرطان با امواج گوشی همراه وجود ندارد، ولی تحقیقات باید ادامه یابند.یافته‌ها: در این گزارش، 125 آزمایش انجام یافته بر حیوانات و 75 آزمایش انجام یافته بر انسان‌ها بین سال های 2008 و 2019 بازبینی شده‌اند. به طور خلاصه، FDA بیان کرد "هیچ الگوی ثابتی" وجود ندارد که امواج فرکانس رادیویی را به سرطان ربط دهد.آزمایش روی حیوانات: یک اشکال عمده در مطالعات حوزه حیوانات این است که آن‌ها رفتاری مشابه انسان‌ها ندارند تا استفاده عادی از گوشی همراه داشته باشند. لذا ناچارا در اکثر مطالعات، تمام بدن موش را در معرض تشعشعات بسیار بالا قرار می‌دهند. در صورتی که انسان ها به طور عادی به هنگام استفاده از گوشی همراه با این حد از تشعشعات مواجه نیستند.مطالعات انجام گرفته بر انسان‌ها نیز ایراداتی دارند، چرا که تنها با تکیه بر پرسشنامه‌های تکمیل شده توسط اعضای خانواده و یا مشاهدات ظاهری می‌باشند.تکنولوژی 5G: 5G در فرکانس‌های بسیار بالاتر از 4G کار می کند، این باعث ایجاد ترس شده‌ بود که تکنولوژی 5G امکان ایجاد تومور و سرطان خواهد داشت و در نتیجه موجب شروع اعتراضاتی در کالیفورنیا و مناطقی از اتحادیه اروپا شده است. در بیانیه‌ای به همراه این گزارش FDA اعلام کرد درک اثرات گوشی‌های همراه بر سلامت در جهانی که به سمت 5G می‌رود، مهم است. این تکنولوژی در محدوده مجاز کنونی کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) قرار می‌گیرد چرا که طبق این دستورالعمل، قرار گرفتن در مقابل تابش اشعه‌ بین 300 کیلوهرتز و 100 گیگاهرتز برای انسان بی‌خطر می‌باشد (محدوده فعلی 5G بازه بین 25.250GHz و 100GHz می‌باشد).تحقیقات بیشتری مورد نیاز است: FCC مکررا سالم بودن 5G را اعلام کرده ‌است و این گزارش نیز موید آن است. به گفته FDA: "شواهد اپیدمیولوژیک موجود نشان می‌دهند که اگر هم خطری وجود داشته باشد، احتمال رخداد در مقایسه با وقوع طبیعی آن بسیار کم بوده و همچنین قابل کنترل می‌باشد." با این حال این سازمان محققان را به ادامه مطالعات راجع به اثرات گوشی‌های همراه بر انسان‌ها، به ویژه افراد مستعد ابتلا به تومور سرطانی، ترغیب می‌کند.منبع: MIT Technology Review Ali Karbasi Ali Karbasi Sun, 19 Apr 2020 20:03:25 +0430 https://virgool.io/LogisiaMag/2-ema3txkdqlel یک تکه دو اینچی چسب، دوربین‌های خودرو تسلا را فریب داد تا این خودرو به اشتباه افزایش سرعت دهد.محققین شرکت امنیت رایانه‌ای McAfee چندین خودروی تسلا را فریب دادند تا 50 مایل بر ساعت به سرعت خود بیفزایند. آن‌ها، یک تابلوی محدودیت سرعت را به صورتی که برای افراد چندان قابل تشخیص نباشد اندکی دستکاری کردند و با این کار باعث فریب خوردن سیستم دوربین Mobileye EyeQ3 خودرو شدند.این تحقیقات جدید شرکت مک‌آفی نشان می‌دهد که ممکن است تکنیک یادگیری ماشین خصمانه، (Adversarial Machine Learning) سیستم‌های اتومبیل‌ خودران را مختل کند و در نتیجه یک چالش امنیتی برای افرادی که امیدوار به تجاری سازی این فناوری هستند، به وجود ‌آید.به گفته Steve Povolny (استیو پولونی) و Shivangee Trivedi (شیوانگی تریودی)، اعضای تیم پیشرفته تحقیقاتی حوزه تهدیدات از شرکت مک‌آفی، سیستم‌های دوربین Mobileye EyeQ3 علائم محدودیت سرعت را می‌خوانند و اطلاعات به دست آمده را به فیچر‌های سیستم خودران مانند کروزکنترل اتوماتیک در تسلا می‌رسانند.محققان برچسب کوچک و تقریبا غیرقابل مشاهده‌اییای را بر روی تابلوی علامت محدودیت سرعت چسباندند. بنابراین هنگام تست، دوربین خودرو تسلا مدل X سال 2016 و همچنین مدل S همان سال به جای عدد 35 روی تابلو عدد را 85 خوانده و 50 مایل بر ساعت افزایش سرعت گرفتند.این جدید ‌ترین مورد میان انبوهی از تحقیقات در حال افزایش است که نشان می‌دهد، چگونه سیستم‌های یادگیری ماشین در شرایط حساس می‌توانند مورد حمله قرار گرفته و فریب خورند.در طی یک پروسه تحقیقاتی 18 ماهه، تریودی و پولونی نمونه‌هایی از حملات خصمانه (روشی پژوهشی در زمینه یادگیری ماشین) را با جزئیات دقیق پیاده‌سازی کردند. از این نمونه‌ها می‌توان به تحقیق استادی از دانشگاه UC Berkely، داون سانگ، اشاره کرد که با استفاده از برچسب‌هایی باعث شده بود یک اتومبیل خودران کلمه‌ی توقف بر روی تابلو را با علامت حداکثر سرعت مجاز ۴۵ مایل بر ساعت اشتباه بگیرد. همچنین سال گذشته، هکرها در یک حمله خصمانه با قرار دادن برچسب‌هایی در طی مسیر جاده، یک خودرو تسلا را به تغییر لاین اشتباهی وادار کرده و در الگوریتم های یادگیری ماشین آن اخلال ایجاد کردند.به اظهار پولونی: "دلیل تحقیقات ما پیرامون چنین موضوعی این است که وظایفی را که اکنون توسط انسان‌ها انجام می‌شوند قرار است در آینده توسط سیستم‌های هوشمند انجام گیرد. لذا اگر ما از قبل در مورد چنین حملاتی آگاه نبوده و در نحوه طراحی سیستم‌ها دقت لازم را به خرج ندهیم، در آینده خیل عظیمی از رایانه‌های بهم پیوسته و تاثیرگذاری خواهیم داشت که آسیب پذیر و قابل دستکاری بوده و می‌توانند مورد حمله قرار گیرند."با افزایش سیستم‌های مستقل، این مشکل فراتر از الگوریتم‌های یادگیری ماشین در وسایل نقلیه رفته است. تحقیقی در ماه مارس 2019 نشان داد سیستم‌های یادگیری ماشین در حوزه پزشکی نیز فریب خورده و تشخیص اشتباهی دادند.هر دو شرکت تسلا و Mobileye از تحقیق مک‌آفی درفی‌آا سال گذشته آگاه شده بودند. تسلا یافته‌های مک آفی را تأیید کرده ولی بیان کرد که مشکلات در آن نسل از سخت افزارها قابل برطرف شدن نیستند. یک سخنگوی Mobileye با بیان اینکه علامت تغییر یافته حتی می‌تواند یک انسان را نیز در خواندن عدد به اشتباه بیندازد، سعی در کمرنگ ساختن تحقیق کرد. این شرکت فریب دوربین را نوعی حمله به سیستم ندانست و اظهار داشت علی رغم نقشی که دوربین در کنترل کروز تسلا ایفا می‌کند، آن برای رانندگی مستقل طراحی نشده است."فناوری خودروهای خودمختار تنها متکی به سنسور‌ها نیستند بلکه از فناوری‌ها و داده‌های متعددی (مانند نقشه شلوغی‌ها) نیز کمک می‌گیرند، تا اطمینان لازم از داده‌های دریافتی سنسور‌های دوربین فراهم آید و در نتیجه دارای ایمنی بیشتری باشند."از آن زمان به بعد تسلا به استفاده از دوربین‌های اختصاصی خود در خودرو‌های جدیدش روی آورده و Mobileye چندین نسخه جدید از دوربین‌های خود را منتشر کرده که در تست‌های اولیه در مقابل این حمله آسیب‌پذیر نبودند.پولونی بیان کرد: "هنوز تعداد قابل توجهی از اتومبیل‌های تسلا با سخت افزار آسیب پذیر در حال استفاده هستند." او همچنین اشاره کرد خودرو‌های تسلا با نسخه اولیه سخت افزار را نمی‌توان به سخت افزار جدیدتر ارتقا داد.وی اضافه کرد: "کاری که ما سعی در انجام آن داریم این است که در تلاش هستیم تا هم برای مصرف کنندگان و هم برای فروشندگان در مورد انواع نقص‌های ممکن ایجاد آگاهی کنیم. هدف ما گسترش ترس و یا جلب توجه نمی‌باشد."ترجمه مطلب Hackers can trick a Tesla into accelerating by 50 miles per hour برای نشریه لاجیسیا Ali Karbasi Ali Karbasi Sun, 15 Mar 2020 21:51:43 +0330 https://virgool.io/LogisiaMag/%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-%D9%88%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D9%88-%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%AF%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B9%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-hhjfviijmi9v رسانه‌های اجتماعی به طرز بی سابقه‌ای سرعت گسترش اطلاعات درست و غلط یا به اصطلاح "اپیدمی اطلاعات" را تسریع ‌کرده و در نتیجه ترس و نگرانی مردم، افزایش تبعیض نژادی و گاهی رگه‌های امید را افزایش داده‌اند. این مقاله نگاهی است به اینکه ایپدمی اطلاعات در شبکه‌های اجتماعی چگونه جریان کرونا ویروس را تحت تاثیر قرار داده است.جز خواندن اخبار کاری نمی‌توان کرد و اخبار هر روز بدتر می شونددر روز 19 ژانویه، یک هفته پیش از شروع سال نو چینی، تامی ‌تانگ به همراه نامزدش، برای دیدار خانواده و گذراندن تعطیلات وارد شهر ووهان شدند. آن‌ها از ویروس جدید کرونا (با نام رسمی COVID-19) اطلاع داشتند ولی گمان می‌کردند که این ویروس در ناحیه کوچکی از شهر متمرکز است. دولت محلی به مردم اطمینان داده بود که تنها افرادی که به بازار مواد غذایی خاصی مراجعه نموده یا با حیوانات وحشی، تماس مستقیم داشته‌اند، بیمار شده‌اند.اما در شب 20ام ژانویه، دکتر ژانگ نانشان، فردی که برای اولین بار در سال 2003 ابعاد شیوع SARS را آشکار کرد، در تلویزیون ملی، آشکار نمود که این ویروس قادر است از فردی به فرد دیگر منتقل شود. این اظهارات مردم را به شدت ترساند و در همان شب مردم شهر شروع به استفاده از ماسک کردند. تانگ و نامزدش پی بردند که شهر دیگر امن نیست، پس برنامه‌های خود را کنسل کرده و روز بعد با قطار شهر را ترک کردند. کمتر از 48 ساعت، ووهان قرنطینه شد.تانگ و نامزدش 14 روز خود را در خانه حبس کردند و هر روز فقط یکبار برای بیرون بردن زباله‌ها و با پوشیدن ماسک از آپارتمان خارج می‌شدند. آن‌ها تمام اقلام مورد نیاز خود را از غذا گرفته تا دستمال کاغذی از طریق اپ‌‌های موبایل سفارش می‌دادند، اما در روز سوم قرنطینه، هنگامی که اپ‌ها را باز کردند، به شدت جا خوردند، چرا که همه چیز تمام شده بود. تانگ درباره آن روز می‌گوید:"چیزی باقی نمانده بود. حتی سبزیجات نیز وجود نداشت. با این حال نسبت به ووهان وضعمان خیلی بهتر بود."بیش از هر چیز، بزرگ‌ترین منشا اضطراب، روند عذاب‌آور مشاهده اخبار و بحث‌های مختلف در رسانه‌های اجتماعی است. همین موضوع باعث افزایش و تشدید ترس تامی‌ تانگ شده و او را دچار بیخوابی می‌کرد. او از مبتلا شدن خود یا خانواده‌اش به ویروس به شدت هراسان شده بود. وی می گوید:"راستش، توصیف آنچه در این 14 روز اتفاق افتاده است واقعاً دشوار است. جز خواندن اخبار کاری نمی‌توان کرد و اخبار هر روز بدتر می شوند و این سخت ترین چیز برای افراد خارج از ووهان است."در دوم فوریه سازمان بهداشت جهانی (WHO)، ویروس جدید کرونا را یک "اپیدمی اطلاعات" عظیم نامید که به معنی انبوه اطلاعات دقیق یا غیردقیق است. ایپدمی اطلاعات پیدا کردن منابع و راهنمایی‌های قابل اعتماد مردم را سخت می‌کند و این عاملی است که ویروس کرونا را از بیماری‌های مسری قبلی متمایز می‌سازد. با اینکه ویروس SARS ، MERS و Zika در زمان خود نگرانی جهانی را به دنبال داشتند، اما امروزه رسانه‌های اجتماعی نگرانی و وحشت جهانی در مورد کرونا ویروس جدید را به شدت تقویت کرده‌اند. رسانه‌های اجتماعی موجب رشد و گسترش اطلاعات نادرست با سرعت بی سابقه‌ای شده‌اند که در نتیجه‌ آن فضایی از بی‌اعتمادی، استرس و نژادپرستی در دنیای واقعی و مجازی ایجاد گشته است.رسانه‌های مجازی، جولانگاه خشونت یا همدلیسازمان بهداشت جهانی به سهم خود برای جلوگیری از گسترش اطلاعات نادرست با Twitter، Facebook، Tencent و TikTok شروع به همکاری کرده است. برای مثال، به تازگی سرویس Google SOS راه‌اندازی شده تا آخرین نتایج پیدا شده در رابطه با کرونا ویروس را به هنگام جستجو در اختیار کاربران دهد. همچنین، با فیسبوک توافق شده تا آگهی‌ها و اطلاعات مهم بهداشتی را تنها برای گروه خاصی از جمعیت و سنین نشان دهد. حتی سعی شده با برقراری ارتباط با افراد و سازمان‌های با نفوذ آسیایی، مانع از نشر اطلاعات نادرست شود.رسانه‌های اجتماعی و سازمان‌های بهداشتی نیز اقداماتی را انجام داده‌اند. TikTok بیانیه‌ای مبنی بر "اجازه نخواهیم داد اطلاعات نادرست موجب آسیب‌رسانی به جامعه تیک تاک یا عموم مردم شود"، انتشار داده است. این رسانه سعی می‌کند ویدیو‌های گمراه کننده را حذف کند. فیسبوک نیز در تلاش است پست‌هایی با توصیه‌های مشکوک در زمینه بهداشت را پاک کند. تِن‌سنت، صاحب WeChat از پلتفرم بررسی واقعیات خود جهت بررسی شایعات کروناویروس که در فضای آنلاین گردش می کنند استفاده می‌کند.اما سیل بزرگ محتوا، تلاش‌هایی که برای پاک کردن اطلاعات به درد نخور می‌شود را بی‌اثر و حتی باعث تولید محتوای بیگانه‌هراسانه (Xenophobic) را می‌شود. میم‌ها و توهین‌های نژاد پرستانه در TikTok و فیسبوک گسترش یافته‌اند. برخی از نوجوانان حتی برای جلب توجه بیشتر در رسانه‌های اجتماعی وانمود می‌کنند که به کرونا ویروس مبتلا شده‌اند. این رفتار نامناسب آنلاین، بحث‌ها و جدال‌ها را به زندگی روزمره نیز منتقل کرده است. آسیایی‌ها با نژادپرستی و آزار مواجه شده و محله‌ها و رستوران‌های چینی دچار مشکل در کسب و کارشان شده‌اند. سطوح مشابهی از رفتار تبعیض‌گرایانه در چین علیه اهالی ووهان و استان هوبی نیز گزارش شده‌است.اما به همان اندازه که رسانه‌های اجتماعی باعث انتشار اطلاعات نادرست شده‌اند، به همان اندازه منبع مهمی از اطلاعات صحیح نیز هستند. روزنامه‌نگاران در سراسر جهان از رسانه‌های اجتماعی چینی برای به دست آوردن تصویری دقیق از اوضاع و همچنین جمع‌آوری و آرشیو گزارش‌های تایید شده برای آیندگان استفاده می‌کنند. حجم بسیار زیاد گزارش‌های شخصی مربوط به وقایع چین که روزانه رد و بدل می شوند، موجب تحت فشار قرار گرفتن دولت جهت ارائه اطلاعات دقیق‌تر این بحران می شوند.برای مثال؛ در روزهای ابتدایی، چندین پزشک برای افزایش هشدارها درباره شدت اوضاع از رسانه‌های اجتماعی استفاده کردند. اگرچه دولت به سرعت آن‌ها را توبیخ كرد و می‌خواست جریان اطلاعات را کنترل کند، هشدار پزشکان در فضای مجازی همه‌گیر شد و مردم دولت را تحت فشار دادند تا شواهد و واقعیات را سریع‌تر ارائه دهد. هنگامی که یکی از همین پزشکان، لی ون‌لیانگ، در اثر همین بیماری درگذشت، شبکه‌های اجتماعی چینی پر از خشم و نارضایتی شد و مردم تصمیم‌های دولت را زیر سؤال بردند. حجم نارضایتی چنان گسترده بود که سانسورها را بی‌نتیجه نمود.اینگونه فعالیت‌ها در رسانه‌های اجتماعی می توانند در آینده برای بهتر فهمیدن و پیگیری مکان شیوع بیماری‌ها مورد استفاده قرار گیردند. در حال حاضر چندین سرویس از این تکنیک‌ها برای کمک به مقامات بهداشت عمومی جهت رصد کردن پیشرفت کرونا ویروس استفاده می کنند. راینا مکینتایر، یک متخصص زیست ایمنی در دانشگاه نیو ساوت ولز، مقاله ای را در ماه ژانویه در ژورنال اپیدمیولوژی منتشر کرد که نشان داد کانون‌های تجمع توییت‌ها می توانند شاخص‌های خوبی در مورد شیوع یک بیماری باشند، "به ویژه در مواردی که سانسور یا کمبود منابع برای گزارش بیماری وجود دارد". این می تواند به سازمان‌ها کمک کند تا به هنگام شیوع یک ویروس، سریع‌تر واکنش نشان دهند و آن را قبل از تبدیل شدن به شرایط اضطراری جهانی متوقف کنند.رسانه‌های اجتماعی به طرز عجیبی به فضایی برای اندوه جمعی تبدیل شده‌اند. در Weibo و WeChat ، روایات بسیاری از ناامیدی و مهربانی به چشم می‌خورد. علی رغم وجود ترس و هراس در افراد گرفتار در قرنطینه و بیماران غیر قابل علاج، افرادی نیز هستند که داوطلبانه و سخاوتمندانه به یکدیگر کمک می‌کنند.شن لو ، روزنامه نگار مستقر در بوستون که فعالیت‌ رسانه‌های اجتماعی چینی مربوط به کرونا ویروس را از نزدیک دنبال کرده است، می گوید: "روایت‌های شخصی که در اخبار بین المللی بیماری پوشش داده نمی‌شود به یک روش مهم برای مردم به منظور پیگیری بحران در داخل و خارج از چین تبدیل شده است، به عبارت دیگر روشی برای رهایی از هراس و روزنه‌ای از امید، در میان تمام نگرانی ها و ترس است."ترجمه مطلب ”The coronavirus is the first true social-media “infodemic Ali Karbasi Ali Karbasi Fri, 28 Feb 2020 12:26:38 +0330