<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های علی مصلحی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@alimoslehi</link>
        <description>نویسنده و روزنامه‌نگار و مربی و مشاور تکنیک‌های بهبود فردی، فن بیان، ارنباطات اجتماعی و سواد رسانه</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-16 13:28:14</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/180/avatar/qSOPe3.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>علی مصلحی</title>
            <link>https://virgool.io/@alimoslehi</link>
        </image>

                    <item>
                <title>نامجو! یا کام‌جو؟</title>
                <link>https://virgool.io/@alimoslehi/%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%AC%D9%88-%DB%8C%D8%A7-%DA%A9%D8%A7%D9%85-%D8%AC%D9%88-blxjaxh2nqmg</link>
                <description>متجاوزین جنسی دو دسته‌اند: دسته نخست آن‌ها که ناغافل اسیر شهوت شده و تقوای لگام‌زدن بر اسب سرکش شهوت را نداشته و زور شهوت بر عقل‌شان غلبه کرده و تجاوز کرده‌اند. اما بلافاصله پس از آن‌که شهوت‌شان تمام و تخلیه شده‌اند، به شدت از کار خود پشیمان شده و به شدت سرافکنده بوده‌اند. اگرچه ساختار قوه شهوت انسان آن‌گونه است که پس از پایان کار ارضای جنسی، و در لحظات نخستین پس از ارضاشدن، دیگر آن انسان قبلی نیست و به قول «اوشو» برای لحظاتی نیروی روحی و روانی و جسمی به شدت تحلیل می‌رود و پس از سپری‌شدن این زمان اندک، انسان دوباره همان آدم قبلی می‌شود و ممکن است دوباره گرفتار شهوت شود و دوباره تجاوز کند، اما آدمی که پشیمان باشد، زمین تا آسمان با آدمی که پشیمان نیست و خود را پیروز می‌داند فرق می‌کند.اما دسته دوم آدم‌هایی هستند که پس از تجاوز نه تنها احساس پشیمانی نمی‌کنند، که خود را فاتح و برنده و زرنگ هم حس می‌کنند و هیچ ارزشی هم برای طرف مقابل خود قايل نیستند. این‌ها حتی شرمی از بازگویی رابطه جنسی متجاوزانه خود ندارند و بی‌پروا این طرف و آن‌طرف این رفتار خود را به‌عنوان سند افتخار بازگویی می‌کنند،‌ مگر این‌که شرمی و ترسی از جایگاه خود داشته باشند. مثل جایگاه یک سلبریتی یا یک هنرمند مشهور که اگر این‌گونه رفتارشان از پرده برون افتد، جایگاه‌شان را از دست می‌هند. والا مرد‌های طبقات میانی یا فرودست که خود را «جنس قوی» و «قدرت برتر»‌ می‌دانند و برای «زن» شانی انسانی قائل نیستند، یا شان انسانی آن‌ها را کم‌تر از شان «مرد‌»‌ می‌دانند، به راحتی و با غرور این رفتارهای وحشیانه خود را بدون شرم و هراس تعریف می‌کنند.محسن نامجو از دسته دوم است که شرم و پشیمانی از رفتارهای خلاف انسانی جنسی خود نداشته، اما هراس از پرده‌برون‌افتادن آن‌ها را داشته است، اما در عین حال به ساختار جامعه که در آن حرف و ادعای زن کم‌تر شنیده می‌شود مطمئن بوده و با همین اطمینان به تکرار رفتارهای خود ادامه می‌داده است تا این‌که ساختار سنتی جامعه دچار ترکی شده و جنبش‌های «me too» و «من هم»  جراتی به زنان داده تا دردهای فروخته خود را فریاد بزنند. محسن نامجو دیگر «محسن نامجو»‌ی سابق نیست و نمی‌شود. شاید خیلی از آدم‌های مشهور دیگر در تراز «نامجو» بالاتر یا پایین‌تر از او هم باشند که پرونده‌ای چه بسا بدتر از او داشته باشند، اما قرعه به‌نام «محسن نامجو» و البته کمی قبل‌تر از آن چند نویسنده و هنرمند دیگر خورد تا با از پرده‌برون افتادن سویه‌ی دیگری از شخصیت‌شان، خیلی‌های دیگر حساب دست‌شان بیاید و کمی حواس خود را بیشتر جمع کنند.مسلما با این جنبش و جنبش‌های شبیه این، ریشه رفتار‌های خلاف اخلاق و وجدان خشکیده نخواهد شد، اما بعد از داستان «محسن نامجو» و چند مورد دیگر، از این به‌بعد تجاوز به آسانی که قبل از این بود دیگر نخواهد بود. قول معروفی است به این مضمون که «اگر می‌خواهید سری میان سرها داشته باشید، سه زیپ خودتان را محکم ببندید: زیپ دهان، زیپ جیب و زیپ تنبان»!این قول اگرچه ظاهرا طنزآمیز می‌نماید، اما برخلاف ظاهر طنزآمیزش، حکایت از حقیقتی دارد که نشان می‌دهد بی‌موقع بازشدن یکی از سه زیپ دهان، جیب یا تنبان می‌تواند نتایج بسیار بدی برای فرد به‌دنبال داشته باشد و پرونده هنر و سابقه و ای بسا عبادت و آبروی چند ساله او را به باد دهد.</description>
                <category>علی مصلحی</category>
                <author>علی مصلحی</author>
                <pubDate>Tue, 20 Apr 2021 07:50:47 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>ناصرالدین شاه و شکار</title>
                <link>https://virgool.io/@alimoslehi/%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D9%87-%D9%88-%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D8%B1-vgtqc5cfhpsy</link>
                <description>ناصرالدین‌شاه شکارگری ماهر بود. در هر یک از سفرهائی که به قصد شکار می‌رفت، عده‌ای قوچ و میش کوهی، آهو، پرندگان مختلف، گراز ، پلنگ و خرس شکار می‌کرد. و در ضمن مجموعه‌‌های عکسی از سفرهای او به‌جا مانده‌است که در بیوتات سلطنتی حفاظت می‌شود.  عکس‌های زیاد از اردوی شکار و مناظر شکارگاه‌ها و شکارهائی که به‌دست شاهر زده ‌شده‌است، دیده می‌شود و غالبا ذیل هر یک از عکس‌ها شاه تاریخ سفر و نحوه شکار را ذکر کرده‌است. رسم بود که برای شکار‌های مهمی که شاهر ابراز قدرت و دلاوری می‌کرد، رجال «ناز شست» و پبشکش می‌فرستادند. بخشی از مقدمه مرحوم ایرج افشار بر روزنامه خاطرات اعتماد‌السلطنه</description>
                <category>علی مصلحی</category>
                <author>علی مصلحی</author>
                <pubDate>Mon, 19 Apr 2021 12:22:00 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>تیتر نامربوط</title>
                <link>https://virgool.io/biography/%D8%AA%DB%8C%D8%AA%D8%B1-%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A8%D9%88%D8%B7-alvgvpadizwa</link>
                <description>سایت رادیو فردا برای انتشار خبر برکناری نخست‌وزیر کره جنوبی از سوی رئیس‌جمهور این کشور، از تیتر «نخست‌وزیر کره جنوبی حدود یک‌هفته پس از سفر به تهران برکناز شد» استفاده کرده‌است. با خواندن تیتر، بلافاصله به ذهن خواننده خطور می‌کند که برکناری نخست‌وزیر، با سفر حدود یک‌هفته پیش او به تهران ربط مستقیمی وجود دارد، در حالی که وقتی بدنه خبر را می‌خوانیم متوجه می‌شویم که هیچ ارتباطی بین آن سفر و این برکناری نیست، و علت این برکناری شکست حزب نخست‌وزیر در انتخابات محلی بوده است و این کار در جهان سیاست یک کار متداول است. از طرفی انتخاب عکس خبر برکناری نخست‌وزیر کره جنوبی که عکسی ار سفر ایشان به تهران است، خلاف اصول حرفه‌ای انتخاب عکس است. عکس این خبر باید عکسی از نخست‌وزیر و رئیس‌جمهور کره جنوبی یا عکسی دست‌کم در این کشور باشد. اگرچه توضیحاتی در ادامه خبر درباره سفر نخست‌وزیر کره جنوبی به تهران در سایت رادیوفردا هست که عکس را توجیه می‌کند، اما توضیحات هم اضافه هست و هیچ ربطی به اصل خبر ندارد. قصد ارزش‌گزاری اطلاعات خبر یا قضاوت سوژه را ندارم، و این مطلب فقط یک نقد رسانه‌ای از منظر سواد رسانه به مطلب رادیو فردا بود.</description>
                <category>علی مصلحی</category>
                <author>علی مصلحی</author>
                <pubDate>Mon, 19 Apr 2021 11:13:33 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>آنکه باید بشنود، گوش‌هایش را گرفته</title>
                <link>https://virgool.io/@alimoslehi/%D8%A2%D9%86%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%AF-%DA%AF%D9%88%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B1%D8%A7-%DA%AF%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%87-gcocv5s7ira8</link>
                <description>دوستی آزاده‌ای دارم در استان گلستان. تعریف می‌کرد معلم‌های خانم شهر بندر ترکمن لباس‌هایی محلی داشتند بسیار زیبا، سنگین و کاملا پوشیده، سال‌ها پیش بخش‌نامه‌ای آمد که معلم‌ها الزاما باید چادر داشته باشند. با اینکه لباس آن‌ها از چادر پوشیده‌تر بود.گفتم: چه کردید؟ او خودش از مسئولان آموزش و پرورش بود.گفت: هیچ...گفتم: چرا اعتراض نکردید؟ پاسخ داد: مگر فایده‌ای هم داشت؟سکوت کرده بودند وقتی می‌دانستند آن‌که باید بشنود گوش‌هایش را گرفته!شک ندارم فریاد در وقتش شجاعت می‌خواهد، ایستادن مقابل خلاف، یک هنر است و اثبات تعهد اجتماعی، اما گاهی سکوت هم معناهای بزرگی در خود دارد.رحیم قمیشی</description>
                <category>علی مصلحی</category>
                <author>علی مصلحی</author>
                <pubDate>Mon, 19 Apr 2021 10:59:46 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>من ندیم توام نه ندیم بادمجان</title>
                <link>https://virgool.io/@alimoslehi/%D9%85%D9%86-%D9%86%D8%AF%DB%8C%D9%85-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%85-%D9%86%D9%87-%D9%86%D8%AF%DB%8C%D9%85-%D8%A8%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%86-sooomqkvzwkk</link>
                <description>«سلطان محمود» را در هنگام گرسنگی «بادمجان بورانی» پیش آوردند، خوشش آمد و گفت: بادمجان طعامی است خوش.ندیمی در مدح بادمجان فصلی پرداخت و [سلطان محمود] چون سیر شد گفت: بادنجان چیز خیلی مضری است.ندیم، باز در مضرت بادمجان مبالغتی تمام كرد. سلطان گفت: ای مردک نه این زمان كه مدحش می‌گفتی؟ گفت: من ندیم توام نه ندیم بادمجان، مرا چیزی باید گفت كه تورا خوش آید نه بادمجان را.عبید زاکانی ـ رساله دلگشا</description>
                <category>علی مصلحی</category>
                <author>علی مصلحی</author>
                <pubDate>Sun, 18 Apr 2021 00:49:10 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>ایران پس از قاجار</title>
                <link>https://virgool.io/@alimoslehi/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1-cn9id2db3ysn</link>
                <description>این روزنامه [روزنامه خاطرات اعتمادالسلطنه] آئینه تمام‌نمای وضع سیاسی و اجتماعی ایران در هفتاد سال پیش است. به ما می‌نماید که در این مدت، چه تغییرات سریعی پیش آمده است.  دگرگونی روحی و شکلی مملکت و ملت ایران به چه میزان است. نشان می‌دهد که اگر بعضی از آداب قدیمی و سنن ملی را از دست ‌داده‌ایم، ولی از حیث امینت و آسایش عمومی، وضع قوانین، بسط دامنه تعلیم عمومی، آبادانی شهرها و ایجاد راه‌ها پیش‌رفت‌های نمایان حاصل شده‌است، و بیان‌کننده عللی است که ایران به جانب حکومت مشروطه سوق داده شده و از حیث سیاست خارجی از وصع سخت و ناگوار به‌درآمده، و مبانی سیاسی و طرز حکومت بر موازین قانونی و حکمت پارلمانی قرار گرفته است.(مقدمه ایرج افشار در ۱۴ خردادماه ۱۳۴۵ بر کتاب روزنامه خاطرات اعتماد‌السلطنه)</description>
                <category>علی مصلحی</category>
                <author>علی مصلحی</author>
                <pubDate>Sat, 17 Apr 2021 08:44:44 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>ویرگول</title>
                <link>https://virgool.io/@alimoslehi/%D9%88%DB%8C%D8%B1%DA%AF%D9%88%D9%84-kfagnb2fi</link>
                <description>سلام. به وبلاگ من در ویرگول خوش‌ آمدید. تشکر ویژه از آ‌قای دکتر مجیدی که ویرگول را من از طریق معرفی ایشان شناختم. امیدوارم ویرگول برخی از خلاء‌های شبکه‌های مجازی موجود را مرتفع کند و بسیاری از محدودیت‌های این شبکه را نداشته باشد.برای خیلی ازما کاربران اینترنت که درگاه ورودمان به این دنیای مجازی وبلاگ بود، و بعد وبلاگ‌ها به مرور زمان، از یک متن ساده به امکان گذاشتن عکس و لینک و فید و لینک دوستان و دکمه‌های اشتراک و ... مجهز شد و دستمان برای نوشتن و تولید محتوای چند رسانه‌ای هر روز بازتر می‌شد، شبکه‌های اجتماعی جدید که یا محدودیت برای نوشتن داشت، یا محدودیت برای قرار دادن هم‌‌زمان متن و عکس و ویدئو، و... همراه بود جذابیتی نداشت و به‌ناچار برای این‌که از این قافله عقب‌ نمانیم، با موج جدید همراه شدیم.امیدوارم ویرگول احیا‌ءکننده حس نوستالوژیک ما به فضای وب پلی ارتباطی بین این فضا با شبکه‌های اجتماعی باشد.</description>
                <category>علی مصلحی</category>
                <author>علی مصلحی</author>
                <pubDate>Tue, 20 Jun 2017 05:13:38 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>