https://virgool.io/feed/@alisaalehi علاقمند و هراسناک از سیاست. فعال در حوزه IT fa 2026-06-10 14:09:27 https://files.virgool.io/upload/users/153649/avatar/0E9OS4.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@alisaalehi https://virgool.io/@alisaalehi/%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%82%D8%A8-%D8%A2%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%88%D9%BE%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%85-cah0f1yxnk5k یادداشتی برای مدیران ارشداول اجازه دهید مرور کوتاهی بر ماهیت یک سیستم (System) داشته باشیم. در ساده­ ترین تعریف، سیستم مجموعه ­ای از اجزاست که در یک رابطه منظم برای دستیابی به یک یا چند هدف با هم کارمی­کنند.اجزای یک سیستم هم طبق تعریف غالب عبارتند از:- داده ورودی (Input)- پردازش (Process)- داده خروجی (Output)- بازخورد (Feedback)اما سیستم­ها از نظر برتالانفی (Bertalantffy) 4 ویژگی اصلی دارند:- تعامل اجزای سیستم با هم.- رابطه داده و ستانده با محیط پیرامونی.- گرایش به نظم .- گرایش به تعادل پویا.ولی نکته­ مهم اینجاست که اگر تعامل سیستمی با محیط پیرامونی ­اش مختل شود، مطابق با اصل دوم ترمودینامیک، قانون رکود و تلاشی یا همان آنتروپی (Entropy)، فعال شده و کم­ کم سیستم به بی­نظمی و بی تعادلی می­ رسد و پس از آن با سرعتی شتابنده به سمت نابودی پیش خواهد رفت! اما خبر خوب اینکه سیستم های باز این شانس را دارند تا کاهش انرژی درونی خود را از محیط پیرامونی دریافت کنند.خلاصه آنکه سازمان­ها به عنوان یک سیستم، چنانچه بسته عمل کنند به سمت آنتروپی مثبت(تلاشی) می­ روند مگر آنکه در تعامل با محیط، نسبت انرژی و ماده­ ای که از محیط کسب می ­کنند بیشتر از میزانی باشد که از دست می­دهند. در این حالت سیستم عملا به سمت خلاف آنتروپی حرکت می­ کند که در این وضعیت آنتروپی منفی افزایش یافته که همانا مسیر درست است!پس آنتروپی مثبت باعث نابودی و آنتروپی منفی باعث بقای سازمان می­شود.خُب، برای افزایش آنتروپی منفی چه کنیم؟پاسخ ساده این است که فرای جذب منابع و سرمایه (که موضوع بحث ما نیست)، تعامل سازمان را با محیط پیرامونی افزایش دهیم و تلاش کنیم انرژی جذب کنیم و یادمان نرود که یک سیستم بسته مانند مرداب است و این توانایی را دارد که همه چیز را داخل خودش متلاشی کند و به گند بکشد!البته این کارها را هم می­توانیم انجام دهیم:- بازخورد را در سازمان­ مان جدی بگیریم: بازخورد (Feedback) مهمترین ابزار شناسایی مشکلات و معظلات بالقوه و بالفعل است اما از سوی دیگر دریچه ­ای است برای تبادل با محیط پیرامونی، تفکرات و راه ­حل­های جدید برای مشکلات یافت شده.- نگاهمان به مدیریت منابع انسانی را به روز کنیم: مدیریت منابع انسانی (HR) تنها استخدام و محاسبه حقوق و تسویه پرسنل نیست. منابع انسانی مهمرین داده ورودی (Input) نرم­ افزاری سازمان است. دریچه ورود آدمهای جدید و تفکرات نو. در جذب و نگهداشت نیروی انسانی خودمان را با شرایط روز هماهنگ کنیم. تفکرات اتوپیایی یا رضایت کامل از وضع موجود کمکی نمی­ کنند. همکاران جدید باید با ساختار و ماموریت و تغییرات پیش ­رو مطابقت داشته باشند و همکاران موجود هم نیاز به مطالعه، آموزش، انگیزه و... دارند. این باید جریان سیالی از انرژی باشد. دقت داشته باشیم سازمان­ها با دیگر سامانه ­های ساخت دست بشر یک تفاوت پررنگ دارند. این جا با انسان هم به عنوان داده ورودی (Input) سرو کار داریم و هم همین انسانها قرار است بخش مهمی از پردازش (Process) و مکانیسم بازخورد (Feedback) را به عهده داشته باشند. این نکته­ی بسیار مهمی است! اشتباه در فرآیندهای جذب و نگهداشت کارکنان می­تواند در طول زمان آنتروپی مثبت ایجاد کند.- مطالعه کنیم و آموزش را جدی بگیریم: ذهن خود و سازمان خود را با مطالعه به روزرسانی کنیم. دنیای امروز به شدت در تغییر است و سرعت تولید علم و سهولت دسترسی به آن با همین ده سال پیش هم قابل مقایسه نیست. از فضای خارج سازمان ایده بگیریم، سازمان مان را مقایسه کنیم. آموزش رسمی و غیر رسمی را به رویه­ ای مستمر در سازمان تبدیل کنیم. این می­تواند حضور در کلاس­های آموزشی باشد تا منتقل کردن دانسته ­ها به همکاران در هنگام صرف چای یا کشیدن یک سیگار!- تعامل سازمان را افزایش دهیم: ازنظرات مشاوران، شرکت درسمینارها وگردهمایی­ ها استقبال کنیم و اجازه دهیم سازمان ­مان در معرض قضاوت قرار بگیرد. اگر مدل کسب و کار یا اندازه سازمان می­ طلبد سازوکاری مناسب برای دریافت بازخورد از مشتریان، کارفرمایان و مخاطبان سازمان ایجاد کنیم.- از وکیل مدافع شیطان بهره ببریم: اگردر سازمان­­ مان تصمیم­گیری در گروهی همگن اتفاق می­افتد (مثلا مدیران ارشد یا اعضای هیات مدیره، دوستان قدیمی و از یک دانشگاهند) وکیل مدافع شیطان (Devil's advocate) کمک بزرگی است! باید در گروه ­مان کسی باشد که افکار، طرح­ها و ایده­ هایمان را -که احتمالا درگیر سوگیری هستند- به چالش بکشد. این چالش علاوه بر مزایای کلاسیک زمینه تعامل با محیط پیرامونی، توجه به بازخوردها و مطالعه را افزایش می­دهد.هیچوقت یادمان نرود در طول تاریخ امپراتوری­ ها، حکومت ­ها، شرکت­ها و سازمانهای بزرگ و کوچکی در عین ناباوری و بدون آنکه بفهمند چرا، متلاشی شده­ اند. پس پدیده آنتروپی را جدی بگیریم! علی صالحی علی صالحی Tue, 09 Mar 2021 14:16:06 +0330 https://virgool.io/@alisaalehi/%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%86%D9%88-rewxsaifk1ty انسان امروزی بیش از ۲۰۰ هزار سال است که در پهنه زمین زندگی کرده. انسان بیشتر زمان خود را در پی منابع بیشتر، درگیر نزاع بوده و هست. در تمام این دوران­ با بلایای طبیعی، بیماری‌ها و همه گیری ها جنگیده و با تکیه بر توانایی‌های بی‌بدیل خود همانند یک ویروس‌ گسترش و تکثیر یافته و زمین این تنها میزبان خود را به سختی بیمار کرده و خواهدکرد.انسان به مدد علم و تجارب انباشته خود، از حدود ۴۰۰۰ سال پیش با پایه گذاری تمدن‌های بزرگ به سرعت به سوی رفاه و تجمل پیش رفت و از ۲۰۰ سال پیش و با انقلاب صنعتی، سبک و کیفیت زندگی خود را به شدت تغییر داد و همزمان با اعتماد به نفسی عجیب به سمت آرزوهای دیرین خود مانند عمر جاویدان، آرزوی پرواز و کشف آسمانها گام برداشته و گویا تمام ۱۹۹۸۰۰ سال گذشته خود را به فراموشی سپرده است.انسان مدرن بعد از دو جنگ ویرانگر جهانی و دستاوردهای علمی پس از آن، آینده‌ای زیبا و کم خطر را برای خود ترسیم نمود. معاهدات جهانی، حقوق عمومی و خصوصی، قوانین کار، دولت‌های مدرن، خدمات درمانی و بیمه‌ها، بازنشستگی، بیمه بیکاری، ابزار مدرن حمل و نقل و در نهایت ابزار ارتباطی و نرم افزارها، دنیایی را برای انسان امروزی ساختند که حتی از سطح آرزو‌های پیشینیانمان فراتر بود و آینده بسیار روشن و مطمئنن‌ تر از همیشه به نظر می‌رسید. عموم مردم به واسطه پمپاژ امید سیاستمداران به این باور رسیدند که با تکیه بر ثروت روزافزون و دستاوردهای نوین، شکست ناپذیرند و واکنش به هشدارهای دانشمندان و اندیشمندان دلسوز درباره محیط زیست، باکتری‌های مقاوم شده، ویروس‌های جدید و آلودگی‌های غیر قابل برگشت بیشتر به شوآف عده‌ای مشتاق دیده شدن و سلبریتی‌های نادان محدود شد.اما زورآزمایی تازه آغاز شده ! ساختارهای قدرت و تصمیم‌گیری آنچنان که نشان دادند شاید برای یک جنگ اتمی آمادگی دارند اما برای یک پاندمی ویروسی و عواقب اقتصادی و اجتماعی آن خیر. سیاستمداران شوکه ‌اند و نهادهای مذهبی سر درگم و پاسخ های معمول هیچکدامشان پاسخگوی وحشت و ناامیدی عامه مردم نخواهد بود. انسان با تمام هوش خود از عواقب گسترش حمل و نقل سریع، دوربرد و ارزان غافل شد، از عواقب سیستم تحقیقاتی و پزشکی مبتنی بر تولید ثروت غافل شد، از عواقب دستکاری بی محابای ژنتیکی غافل شد و به نظر می‌رسد خطری که در زمان سارس و مرس جدی گرفته نشد با بروز کرونای جدید، قدرت‌های بزرگ و کوچک را با چالش‌های جدی روبرو نموده و چالش اقتصادی عظیمی را در افق نه چندان دور وعده می‌دهد.باید به این باور برسیم که این ابتدای دوران جدیدی است. باید در سبک زندگی و خوش‌خیالی پنجاه سال اخیر خود تجدید نظر کنیم. ویروس‌های پیچیده‌تر و باکتری‌های مقاوم‌تر، بحران‌های آبی، مهاجرت‌های عظیم و رقابت ویرانگر قدرت‌های نوظهور در راهند و ساختارهای موجود نشان دادند آنطور که با خوش بینی تصور می‌کردیم به آسانی و سرعت، توان اعمال واکنش موثر را ندارند. بحران‌های جدید با معاهدات بین المللی و منطقه‌ای و یا قدرت نظامی قابل کنترل و سرکوب نیستند و گویا بشر راه‌حل‌های زیاد دیگری در مواجهه با بحران‌های نوین ، برای خود دست و پا نکرده است. سبک فعلی زندگی انسان با حدود ۸ میلیارد جمعیت و نرخ رشد بیش از یک درصد، حیاتِ زمین را زودتر از آنکه تصور کنیم به نابودی می‌کشاند وگویا بشریت از این عاقبت ترسناک نمی‌هراسد.انسان نشان داده که توانایی عبور از این بحران را به واسطه علم و تکنولوژی دارد. اما کدام سیاستمداری جرات بیان واقعیت های پیش رو را دارد؟ نه ساختارهای یک سویه‌ای مانند چین که بر مبنای بزرگ‌نمایی دستاوردهایشان استوارند و نه سازوکارهای مبتنی بر آرای اکثریت، توانمندی پذیرش و انتقال این حقیقت که این شروع دورانی سخت است را به عامه مردم دارند و نه سازو کارهای بین‌المللی توانی برای ایجاد تغییرات موثر. انسان برای رهایی از این سرنوشت تلخ فرصت بسیار کمی دارد و نیاز به تغییراتی بس بزرگ و بنیادین.بسیاری بر این باورند که سازوکارها و ساختارهای ما بعد از بحران ناشی از پاندمی کرونا ویروس جدید تغییرات بزرگی را تجربه خواهند کرد. این تغییرات در تمامی حوزه ها در راهند هر چند که توانایی فراموشکاری انسان از توانمندی‌های بارز اوست.فروردین-1399 علی صالحی علی صالحی Fri, 27 Mar 2020 13:19:21 +0430