https://virgool.io/feed/@am_1804 اکرم محمدی سرپرستار با 25 سال سابقه دیالیز. دوسال مسئول بیماران خاص دانشگاه بهشتی بوده ام. در حال حاضر به عنوان نماینده علمی و کارشناس تولید محتوا در کنسرسیوم دیالیز ایران و تیم نکست فعال هستم. fa 2026-04-15 10:06:18 https://files.virgool.io/upload/users/2825028/avatar/6aUTlC.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@am_1804 https://virgool.io/@am_1804/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%AA-%D8%AD%D8%B1%D9%81%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87-%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C-jjx501ct9kiq آزمون صلاحیت حرفه‌ای پرستاری چیست؟آزمون صلاحیت حرفه ای پرستاران برای تمام دانشجویان پرستاری، اتاق عمل و حتی دانشجویان بیهوشی هر 6 ماه یک بار (2 بار در سال) به صورت هماهنگ کشوری برگزار می شود.با توجه به اینکه در حال حاضر شرکت در این آزمون اجباری نیست داوطلبان می توانند به راحتی ثبت نام نمایند و گواهی صلاحیت حرفه‌ای پرستاری خود را تا رقابت جدی تر نشده است، دریافت کنند. چرا که ممکن است در آینده این آزمون اجباری شود و وجود این گواهی در رزومه شغلی یک پرستار بسیار اهمیت دارد.آزمون صلاحیت حرفه‌ای پرستاری (Nursing Professional Qualification Test) یکی از مهم ترین آزمون های وزارت بهداشت برای دانشجویان علوم پزشکی است که شباهت زیادی به آزمون RN دارد.دانشجویانی که مدرک کارشناسی رشته هایی همچون پرستاری، اتاق عمل و هوشبری را اخذ کرده اند می توانند در این آزمون شرکت کنند. هم چنین افرادی نیز که قصد ارائه خدمات مراقبتی در مراکز بهداشتی، درمانی، بیمارستان ها و حتی منازل را دارند نیز می بایست در این آزمون شرکت نمایند.مزایای کسب مدرک آزمون صلاحیت حرفه‌ای پرستاری:همان طور که گفته شد این آزمون در حال حاضر اجباری نیست اما با این حال از متقاضیان زیادی برخوردار است. دلیل آن وجود مزایای فوق العاده اخذ مدرک این آزمون می باشد. از مهم ترین مزایای آزمون صلاحیت حرفه‌ای پرستاری می توان به موارد زیر اشاره کرد:رزومه حرفه ای پرستارانافزایش آگاهی اطلاعات حقوقی پرستارانمصونیت پرستاران از مشکلات حقوقی و قانونیبه روز شدن اطلاعات و دانش پرستارانافزایش کیفیت خدمات پرستاریهدف از صدور پروانه صلاحیت حرفه‌ای پرستاری چیست؟افرادی که قصد فعالیت در کادر بیمارستان، کلینیک ها، خیریه، مرکز مشاوره، تامین اجتماعی، مراکز بهداشتی، آموزشی، توانبخشی، منازل و مراکز درمانی دولتی و غیر دولتی را دارند می بایست در این آزمون شرکت کنند. بنابراین می توان گفت که کاربرد اصلی شرکت در این آزمون برای دانشجویان و فارغ التحصیلانی است که قصد ارائه خدمات مراقبتی در هر یک از مراکز گفته شده را دارند.کلیه فارغ التحصیلان پرستاری که در دانشگاه های معتبر و مورد تایید داخلی و یا تحصیل در خارج از کشور داشته و تحصیلات خود را به اتمام رسانده باشند، برای استخدام وزارت بهداشت در مراکز درمانی نیاز به گواهینامه، مدرک معتبر و یا به عبارت دیگر ارزیابی صحیح دارند. از این رو آزمون صلاحیت پرستاری به عنوان یک راه برای سنجش توانایی های شغلی افراد در این رشته در نظر گرفته شده است.زمان ثبت نام آزمون صلاحیت حرفه ای پرستاران ۱۴۰۲آزمون صلاحیت حرفه ای پرستاران هر 6 ماه یک بار یعنی به تعداد 2 بار در سال و به صورت هماهنگ کشوری برگزار می گردد. این آزمون حاوی سوالاتی از سرفصل های دروس نظری رشته پرستاری است که دانش داوطلبان را در زمینه های روانشناختی، مراقبتی، ارتقای سلامت و غیره ارزیابی می کند.به دلیل اشتراکات منابع آزمون با دو رشته هوشبری و اتاق عمل، این آزمون برای هر 3 رشته یکسان بوده و فارغ التحصیلان رشته های هوشبری و اتاق عمل نیز امکان ثبت نام و شرکت در آزمون صلاحیت حرفه ای پرستاران 1402 را خواهند داشت.نحوه ثبت نام:ثبت نام در آزمون صلاحیت حرفه ای پرستاران در سال های اخیر به صورت کاملا اینترنتی و از طریق سایت سنجش آموزش پزشکی کشور به آدرس www.sanjeshp.ir صورت می گیرد. با توجه به اینکه آزمون در بهمن ماه سال ۱۴۰۲ برگزار خواهد شد، بازه زمان ثبت نام این آزمون، 2 تا 3 هفته قبل از تاریخ های برگزاری اوایل بهمن ماه 1402 خواهد بود.تاریخ شروع ثبت نام و همچنین بازه در نظر گرفته شده برای تکمیل و یا ویرایش اطلاعات داوطلبان توسط سایت سنجش آموزش پزشکی و یا وب سایت دانشگاه های علوم پزشکی کشور به اطلاع افراد خواهد رسید. لذا شایسته است متقاضیان همواره اطلاعیه های مربوط به این آزمون را در سایت های نام برده پیگیری نمایند تا در صورت تمدید مهلت ثبت نام نیز فرصت انجام این کار را داشته باشند.فرآیندهای اخذ صلاحیت حرفه ای پرستاران:الف: از مسیر آزمون صلاحیت حرفه ای1. شرکت در آزمون ( ثبت نام از طریق سایت مرکز سنجش آموزش پزشکی) و در نهایت پرینت کارنامه قبولی2. مراجعه به کارشناس مسئول برنامه صلاحیت حرفه ای در دفتر پرستاری بیمارستان محل اشتغال3. و یا مراجعه به کارشناس مسئول برنامه صلاحیت حرفه ای در معاونت درمان /دفتر پرستاری دانشگاه محل اشتغال/ محل سکونت4. تکمیل فرم درخواست صدور پروانه و تحویل مدارک مورد نیاز به واحد صلاحیت حرفه ایب: از مسیر کسب امتیاز آموزش های مجاز5. کسب مجموع 75 امتیاز آموزش مداوم و 50 امتیاز آموزش شغلی تخصصی کارکنان در طول 5 سال اخیر منتهی به درخواست صدور پروانه ( مجموع 125 امتیاز) و پرینت کارنامه های آموزشی و ممهور به مهر بالاترین مقام آموزشی محل خدمت6. مراجعه به کارشناس مسئول برنامه صلاحیت حرفه ای در دفتر پرستاری بیمارستان و یا مرکز محل اشتغال7. و یا مراجعه به کارشناس مسئول برنامه صلاحیت حرفه ای در معاونت درمان /دفتر پرستاری دانشگاه محل اشتغال8. تکمیل فرم درخواست صدور پروانه و تحویل مدارک مورد نیاز به واحد صلاحیت حرفه ای9. پیگیری صدور پروانه مورد درخواست از واحد صدور پروانه دانشگاه محل اشتغال/ سکونتج: صدور پروانه اعضای محترم هیات علمی1. مراجعه به کارشناس مسئول برنامه صلاحیت حرفه ای در دفتر پرستاری بیمارستان و یا مرکز محل اشتغال2. و یا مراجعه به کارشناس مسئول برنامه صلاحیت حرفه ای در معاونت درمان /دفتر پرستاری دانشگاه محل اشتغال3. تکمیل فرم درخواست صدور پروانه و تحویل مدارک مورد نیاز به واحد صلاحیت حرفه ای ( ارائه حکم کارگزینی با مضمون ارتقاء پایه سالانه جایگزین ساعات آموزشی می باشد)4. پیگیری صدور پروانه مورد درخواست از واحد صدور پروانه دانشگاه محل اشتغال/ سکونتسوالات رایج در مورد صلاحیت حرفه ای پرستاران:آیا همه پرستاران باید مدرک صلاحیت حرفه ای پرستاری را داشته باشند؟بزودی کسب پروانه صلاحیت حرفه ای پرستاری اجباری خواهد شد. در حال حاضر کسب پروانه صلاحیت حرفه اي جهت ایفای هرگونه نقش پرستاری و خدمات پرستاری در عرصه هایی چون جامعه و مراكز و موسسات بهداشتی، درماني، آموزشی و توانبخشی دولتی (کشوری و لشکری)، غیر دولتی (خصوصی، تامین اجتماعی، خیریه و...) و مراکز مشاوره و ارائه خدمات پرستاری در منزل به افراد، خانواده ها، گروهها و جوامع الزامی است ولی فعلا اجباری برای اینکه همه پرستاران باید پروانه صلاحیت حرفه ای دریافت کنند، نیست. برای شرکت در آزمون صلاحیت حرفه ای پرستاران چه مدرکی لازم است؟مدرک فراغت از تحصیل از دانشگاه های مورد تایید وزارت بهداشت،درمان و آموزش پزشکی از داخل و خارج از کشور(مورد تایید وزارت بهداشت)اعضای هیات علمی پرستاری از چه طریقی می توانند پروانه صلاحیت حرفه ای دریافت کنند؟اعضای هیات علمی پرستاری می توانند از سه طریق: ارتقای سالانه، کسب امتیاز بازآموزی یا شرکت در آزمون صلاحیت حرفه ای پرستاری، پروانه صلاحیت حرفه ای دریافت کنند. این آزمون چند وقت یکبار برگزار می شود؟قرار است آزمون صلاحیت حرفه ای پرستاری، هر 6 ماه برگزار می شود و افرادی که نتوانسته اند شرکت کنند و یا مردود شوند، می توانند در دوره های بعدی شرکت کنند.آیا بهیاران هم باید این آزمون را بگذرانند؟در اطلاعیه مرکز سنجش فعلا فقط نام فارغ التحصیلان لیسانس و ارشد و دکتری پرستاری ذکر شده است. آیا نیروی طرحی میتواند در آزمون صلاحيت حرفه اي پرستاري شرکت کند؟نیروی طرحی میتواند شرکت کند و نمره آن دو سال معتبر است. آیا برای ورود به طرح نیروی انسانی، قبولی در آزمون صلاحیت حرفه ای نیاز است؟خیر، برای نیروی طرحی نیازی به صلاحیت نیست.چه کسانی نمی توانند در این آزمون شرکت کنند؟شرکت کنندگان با شرایط نابینایی یک چشمی، دوربینی اصلاح نشده، نارسایی تنفسی متوسط و شدید، کوادری پلژی. پاراپلژی، قطع یا فقدان اندام فوقانی و تحتانی، سایکوز، اختلال دو قطبی، افسردگی شدید، دمانس، آلزایمر، مصرف داروهای محرک یا مخدر سیستم عصبی مرکزی، اعتیاد به مواد مخدر، VF یا VT ناپایدار و اختلال شنوایی اعتبار مدرک صلاحیت حرفه ای چقدر است؟گواهی صلاحیت حرفه ای 5 سال اعتبار دارد.سوالات آزمون صلاحیت حرفه ای پرستاری در چه زمینه ای است؟سوالات آزمون صلاحیت پرستاری در چند بخش است: 22 درصد در حیطه محیط مراقبتی موثر و ایمن(مدیریت مراقبت + کنترل عفونت)، 12 درصد در حیطه حفظ و ارتقای سلامت، 10 درصد در حیطه تمامیت روانشناختی، 56 درصد در حیطه تمامیت فیزیولوژیک که شامل مباحث آسایش و مراقبتهای اساسی(10درصد)، درمانهای دارویی و تزریقی(14درصد)، کاهش خطر بالقوه(12درصد)، سازگاری فیزیولوژیک(20 درصد) است.زمان برگزاری آزمون:آزمون صلاحیت حرفه ای پرستاران رأس ساعت 9 صبح روز پنج شنبه 12/11/1402 به صورت كاغذي یا الکترونیک برگزار مي شود.https://www.sanjeshp.ir/PDF.aspx?newsid=102655&type=application/pdfنویسنده: اکرم محمدی اکرم محمدی اکرم محمدی Sun, 14 Jan 2024 11:13:13 +0330 https://virgool.io/@am_1804/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%84%DA%A9%D8%AA%D8%B1%D9%88%D9%86%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD-%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D9%85%D8%B5%D8%B1%D9%81-zqxgborsogde چکیدهدر این مقاله توسعه پرونده الکترونیکی سلامت، هزینه‌ها، فواید و پیامدهای حاصل از آن بررسی گردیده و نقش آن در اصلاح الگوی مصرف تبیین شده است. در این راستا پروژه‌ها و تجارب برتر دنیا و بازگشت سرمایه حاصل از توسعه این طرح ارزیابی شده است. نتیجه این بررسی نشان می‌دهد که یکی از راه‌های اصلاح الگوی مصرف در حوزه سلامت، طراحی و راه‌اندازی پرونده الکترونیکی سلامت در کشور است..مقدمهیکی از نقش‌هایی که سازمان بهداشت جهانی دارد، همکاری با کشورهای دنیا برای دستیابی به شواهد مورد نیاز برای تصمیم‌گیران برای تعیین اولویت‌ها و بهبود عملکرد نظام سلامت آن کشورهاست. با این اوصاف، WHO-CHOICE با یکپارچه‌سازی بانک‌های اطلاعاتی محلی هزینه‌ها و تاثیر آن بر سلامت جامعه و هزینه-اثربخشی مداخلات اصلی سلامت، در این امر مشارکت می‌نماید.انواع هزینه‌های سلامت:1. هزینه‌های دائمیدو نوع هزینه‌های دائمی در حوزه سلامت وجود دارد. اولی شامل هزینه‌های مدیریت مرکزی است مانند برنامه‌ریزی و مدیریت نظام سلامت که ارتباط با توسعه و پیاده‌سازی مداخلات خاصی نداشته و با کمک ارتقای سلامت صورت می‌گیرد. برخی فعالیت‌های وزارت بهداشت در این دسته قرار می‌گیرد. دسته دوم مرتبط با سطح فعلی آموزش متخصصین سلامت است. اگر مهارت خاصی برای انجام مداخله‌ای نیاز باشد که در حال حاضر وجود ندارد، هزینه‌های آموزشی برای توسعه این مهارت‌ها بایستی به عنوان بخشی از هزینه‌های مداخله در نظر گرفته شود.2. هزینه‌های عرضه مداخلات سلامتهزینه‌های عرضه مداخلات سلامت مانند ویزیت سرپایی، بستری یا یک برنامه مبتنی بر جمعیت در واقع منابعی است که برای ایجاد مداخله مورد استفاده قرار می‌گیرد. شامل: نیروی انسانی، سرمایه مانند فضاهای فیزیکی و تجهیزات، اقلام مصرفی مانند لوازم پزشکی و داروها و هزینه‌های سربار مانند برق، آب و نگهداری است.3. هزینه‌های دسترسی به مداخلات سلامتاین هزینه‌ها شامل منابعی است که بیماران و اطرافیان آنها برای بدست‌آوردن یک خدمت استفاده می‌کنند. این منابع شامل هزینه‌های پرداختی برای مداخله سلامت نیست، چرا که به عنوان هزینه‌های عرضه مداخلات سلامت درنظر گرفته شده است. هزینه‌های دسترسی دو قسمت است. یکی منایع استفاده شده برای جستجو یا دریافت مداخلات است (مانند ایاب و ذهاب یا غذا و رژیم خاص مرتبط با درمان) و دیگری هزینه‌های زمان برای جستجو یا بدست‌آوردن مداخله است. در واقع زمان، یک هزینه فرصتی است که می‌توانسته برای تولید کالا یا خدمات دیگر مورد استفاده قرار گیرد.4. کاهش یا افزایش تولیدبسیاری از مداخلات سلامت مانند بازتوانی، پیشگیری یا برنامه‌های افزایش طول عمر، می‌تواند توانایی مردم برای کارکردن و در نتیجه منابع نهایی قابل دسترس برای جامعه را تحت تاثیر قرار دهد. در چارچوب رفاه اجتماعی، هزینه‌ها و منافع تولیدی، مصرف کالا و خدمات و به دنبال آن رفاه اجتماعی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این موضوع بایستی در تحلیل درنظر گرفته شود. البته ارزش این تغییرات کاملاً واضح نیست5. هزینه‌های سلامت در سال‌های زندگیاز آن‌جایی که مداخلاتی که طول عمر را افزایش می‌دهند، باعث افزایش هزینه‌های پزشکی در سال‌های افزوده شده می‌گردد، این هزینه‌های اضافی نیز بایستی به هزینه‌های مداخله اضافه گردد حتی اگر در ظاهر غیر مرتبط با مداخله مذکور به نظر آید.6. . هزینه‌های مشترکمنابعی هستند که با سایر برنامه‌ها یا مداخلات مشترک می‌باشد. برخی از این هزینه‌های مشترک هزینه‌های بالاسری را تشکیل می‌دهد مانند ساختمان‌ها، نگهداری، برق، آب و... نوع دیگری از این هزینه‌ها شامل پرسنل یا تجهیزات می‌باشد مانند تجهیزاتی که در تست‌های تشخیصی بکار می‌رود و بین چندین مداخله مشترک است. این هزینه‌ها بر اساس قواعد و دستورالعمل‌های تعریف شده محاسبه می‌گردد. مثلا هزینه‌های پرسنلی با محاسبه زمان اختصاص یافته توسط ایشان در مداخله و یا هزینه‌های ایاب و ذهاب با محاسبه مسافت کلی برای هر مداخله تخمین زده می‌شود.فواید و پیامدهای پرونده الکترونیکی سلامت در راستای کاهش هزینه ها:پرونده الکترونیکی بیمار به عنوان بخشی از پرونده الکترونیکی سلامت درنظر گرفته می‌شود. یکی از مواردی که ارزیابی اقتصادی پرونده الکترونیکی سلامت مورد بررسی قرار می‌گیرد، بازگشت سرمایه سیستم‌های اطلاعاتی مراکز ارائه دهنده خدمات تشخیصی و درمانی یا پرونده الکترونیکی بیمار است. در ادامه، سعی گردیده است انواع هزینه‌ها و پیامدهای این نوع سیستم‌های اطلاعاتی به طور خلاصه بیان گردد.[14] در ابتدا نگاهی می‌اندازیم به فواید ملموس پرونده الکترونیکی بیمار:دستاوردهای حاصل از یک سیستم پرونده الکترونیکی بیمار:در مطالعات مختلف پیامدهای گوناگونی برای پرونده الکترونیکی سلامت ذکر گردیده است. در ادامه برخی از این دستاوردها به صورت خلاصه فهرست شده است:· صرفه جویی در زمان پزشکان و کارکنان· کاهش مستندسازی چارت‌ها· کاهش زمان مورد نیاز برای اطلاعات پذیرش بیمار· کاهش ارجاع‌های داروخانه از طریق نسخه الکترونیکی· بهبود در کدگذاری· کاهش یا حذف هزینه‌های مستندسازی· حذف چارت‌های کاغذی و هزینه‌های مرتبط با آن· کاهش سایر هزینه ها· حذف ورود هزینه ها با وجود ضبط اتوماتیک هزینه ها· اتوماسیون فرایند ارجاعات· کاهش کسورات برای کاربران EMR· امنیت و رضایت بیماران· حذف تداخلات دارویی و حساسیت های دارویی· دخالت تایید بیماران در تجویز های دارویی· ارسال اتوماتیک نسخ تهیه شده به داروخانه، (در حالت انتظار) جهت مراجعه بیمار مورد نظر· کنترل بیمار از طریق پورتال شبکه و پرونده سلامت شخصیدستاوردهای سیستم پرونده الکترونیکی بیمار جلوگیری از اشتباهات پزشکیپرونده الکترونیکی سلامت با فراهم کردن سیستم‌های تصمیم‌یار، راهی را برای جلوگیری از خطاها و اشتباهات پیش رو می‌گذارد که عامل مهمی در افزایش سلامتی بیماران می‌باشد. مثالهایی از کاهش خطاها شامل: وضعیت واکسیناسیون کودکان به وسیله ارسال پیام‌ها و هشدارها توسط سیستم می‌باشد.مورد مهم دیگری که پرونده الکترونیکی سلامت در آن نقش بسزایی دارد، کاهش خطاهای پزشکی می‌باشد. به عنوان مثال اطلاعات مهمی در نتیجه گم شدن نتایج رادیولوژی یا تست‌های آزمایشگاهی از دست می‌رود. این مسئله موجب حذف تست‌ها و یا گزارش‌های رادیولوژی می‌شود که هزینه مضاعفی را در بردارد. استفاده از پرونده الکترونیکی سلامت می‌تواند این موارد را کاهش دهد. ذخیره داده‌ها و پرونده هانگهداری پرونده‌های پزشکی کاغذی با توجه به احتمال صدمه دیدن و یا گم شدن آنها بسیار مشکل است. رویدادهایی مانند سیل، زلزله و ...، که در آنها به دست آوردن دوباره اطلاعات و تاریخچه پزشکی بیماران اغلب غیر ممکن است، الکترونیکی نمودن ذخیره اطلاعات پزشکی شهروندان را به ضرورت تبدیل کرده است. جلوگیری از خطاهایی داروییدر هر 1000 بیمار سرپایی، 142 مورد خطا در تجویز و استفاده از داروها صورت می‌گیرد. هم سیستم‌های پرونده الکترونیکی سلامت و هم ورود رایانه‌ای دستورات پزشک می‌تواند این رقم را کاهش داده و از هزینه‌های اضافی بکاهد. به علاوه بازیابی فهرست داروها از ویژگی‌های ارزشمند این سیستم‌ها به شمار می‌رود. کاهش خطاهای حرفه ایمبالغی که بابت خطاهای کاری پزشکان پرداخت می‌شود، یکی از مواردی است که هزینه مراقبت‌های بهداشتی را افزایش می‌دهد. طبق مطالعه انجام شده، موارد بروز خطاها در معالجات پزشکان در سیستم رایانه‌ای بسیار کم‌تر از گذشته بوده است. از آنجایی که پرونده الکترونیکی سلامت کاهش خطاهای دارویی و بازیابی اطلاعات مفیدی از تاریخچه بیمار را منجر می‌شود، خطاهایی که توسط پزشکان در نتیجه این موارد صورت می‌گرفته را کاهش می‌دهد.نتیجه گیریبر اساس تجارب سایر کشورها می‌توان نتیجه گرفت که فواید و پیامدهای توسعه پرونده الکترونیکی سلامت، منجر به کاهش هزینه‌ها، مدیریت بهتر منابع گردیده و الگوی مصرف در حوزه سلامت را اصلاح نماید. برخی از این پیامدها شامل موارد زیر است: 1. کاهش هزینه‌های خدمات سلامت به دنبال کاهش انجام خدمات تکراری و یا غیرضروری 2. کاهش خطاهای پزشکی، عوارض جانبی و مرگ و میر ناشی از خطاهای پزشکی مانند تداخلات دارویی 3. صرفه‌جویی در مواد اولیه و لوازم اداری مانند کاغذ، قلم، چارت‌های کاغذی، فیلم‌های رادیوگرافی و ... 4. بازطراحی فرآیندها و عملکرد بین واحدها و بهبود جریان کاری 5. کاهش مخارج ثابت (امکانات، تجهیزات و سایر فناوری‌ها) 6. کاهش خدمات ثبت نشده در صورت‌حساب‌ها 7. کاهش هزینه‌های حسابرسی، مستندسازی و بایگانی 8. بهبود کیفیت و مراقبت از بیماران 9. ایجاد بستر اطلاعات مناسب برای پژوهش‌های گذشته‌نگر و آینده‌نگر و تولید، توسعه و مدیریت دانش پزشکی 10. صرفه‌جویی در زمان محققین برای دستیابی به داده‌های سلامت و تحلیل آنها 11. مستندسازی بهتر و امکان ممیزی پیشرفته 12. تبعیت از دستورالعمل‌ها و راهنمای‌های پزشک با ارسال هشدارها از طریق سیستم 13. امکان دسترسی به اطلاعات سلامت در بلایای طبیعی و بحران‌ها 14. کاهش مدت زمان بستری بیماران 15. امکان پیشگیری بهتر و دقیق‌تر از بیماری‌ها و پایش بهتر آننویسنده: اکرم محمدیhttps://idiasys.com/article/ اکرم محمدی اکرم محمدی Wed, 10 Jan 2024 12:43:25 +0330 https://virgool.io/@am_1804/%DA%A9%D9%84%DB%8C%D9%87-%D9%85%D8%B5%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%BE%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%AF-%DA%A9%D9%84%DB%8C%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D9%88%D9%84-%DA%A9%D9%86%D8%AF-tngnidyxbqiu کلیه مصنوعی بیو راکتور جدید و توسعه یافته (دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو):در حال حاضر، درمان‌های نارسایی کلیه با ساعت‌های گرانقدر زیادی که با دستگاه دیالیز هدر می روند و یا با پیوند کلیه امکانپذیر است. اما همچنان امیدواری به گزینه جدید، در آینده نه چندان دور وجود دارد: ایمپلنت کلیه مصنوعی.دانشمندان اخیرا دستگاه بیو راکتوری ساخته‌اند که از سلول‌های کلیه انسان که در آزمایشگاه کشت‌شده اند، استفاده و برخی از عملکردهای کلیدی کلیه را تقلید می‌کند. این دستگاه به مدت یک هفته با موفقیت در خوک ها آزمایش شده است و هیچ عارضه جانبی یا مشکل مشخصی ندارد. این تیم به رهبری دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو (UCSF)، امیدوار است که دستگاه ابداعی آنها بتواند طیف وسیع تری از انواع سلول های کلیه را در بر بگیرد و با دستگاه های دیگر برای فیلتراسیون خون هماهنگ شود. آنها ادعا می کنند که:"کلیه مصنوعی ساخته شده، درمان بیماری های کلیوی را موثرتر و همچنین بسیار قابل تحمل تر و راحت تر می کند."پروژه دستگاه کلیه:دستگاه جدید برای توسعه بیشتر دردانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو آماده شده است. برای اینکه بتوانید مقیاس این مشکل مهم را درک کنید بهتر است که بدانید، بیش از نیم میلیون نفر تنها در ایالات متحده چندین بار در هفته نیاز به درمان دیالیز دارند. تنها حدود 25000 پیوند کلیه در سال انجام می‌شود و اغلب با درمان‌های دارویی بسیار سخت همراه هستند تا اطمینان حاصل شود که کلیه جدید توسط بدن دفع نمی‌شود.مهمتر از همه، هیچ نشانه ای وجود ندارد که بیو راکتورها سیستم ایمنی خوک ها را تحریک کرده باشند. دانشمندان غشاهای سیلیکونی را برای کمک به محافظت از سلول‌های کلیه ساخته شده در برابر دفاع سیستم ایمنی و حفظ کارکرد این دستگاه کوچک بی‌صدا و موثر، مانند دستگاه پیس میکر برای قلب، نصب کردند. این دستگاه که مستقیماً به عروق خونی بیمار متصل می‌شود، از سلول‌های توبول پروگزیمال انسان ساخته شده است. این سلول ها در تنظیم آب و املاح در بدن نقش دارند و به عنوان یک مورد آزمایشی در این مطالعه مورد استفاده قرار گرفته اند. این سلول ها قبلاً در درمان نارسایی کلیه در بیماران امیدوارکننده بوده اند. نشانه های اولیه امیدوارکننده هستند و آزمایشات یک ماهه بر روی حیوانات در مرحله بعدی قرار خواهد گرفت و در صورت موفقیت آمیز بودن، باید برای شروع آزمایش این دستگاه در تست بالینی انسانی مبتلا به نارسایی کلیه، مجوزهای لازم داده شود. دانشمندان همچنین مشغول بررسی گزینه‌های دیگر، مانند پیوند زنده اعضای حیوانات به بیماران هستند. در مورد این موضوع، مهم نیست که چه رویکردی داشته باشید، یک هدف یکسان برای همه وجود دارد که آن هم نجات جان افراد مبتلا به نارسایی کلیه است. Shuvo Roy می‌گوید: «ما باید ثابت می‌کردیم که عملکرد این بیو راکتور، به داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی نیاز ندارد و این کار را هم انجام داده ایم. هیچ عارضه‌ای در این زمینه نداشتیم و اکنون می‌توانیم این کار را تکرار کرده و به تمامی عملکرد کلیه در مقیاس بیولوژیک انسانی دست یابیم.»نویسنده: اکرم محمدیhttps://idiasys.com/article/ اکرم محمدی اکرم محمدی Mon, 08 Jan 2024 13:41:34 +0330 https://virgool.io/@am_1804/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%81%D8%B1-q1lbvdnwysux بیماران دیالیزی در سفر با چالش های گوناگونی مواجه می شوند. سفر یکی از بزرگترین ماجراهای زندگی است، اما اگر دیالیز می کنید، ممکن است در سفرهای بیش از حد دور مردد باشید. اگر عاشق سفر هستید رویا خود را رها نکنید. از گشت و گذار در اماکن تاریخی گرفته تا استراحت در ساحل یا ملاقات با خانواده. اکثر افراد تحت دیالیز می توانند با کمی برنامه ریزی از سفرهای ایمن و رضایت بخش لذت ببرند. سفر علاوه بر یک تجربه بی نظیر، می تواند راهی عالی برای از بین بردن فشار و استرس شما باشد. انعطاف پذیری در برنامه های خود و در نظر گرفتن زمانی به موقع برای استراحت، به شما کمک می کند تا بیشترین استفاده را از سفر خود ببرید. به خودتان زمان دهید تا استراحت کنید. با کمی برنامه ریزی می توانید رویاهای سفر خود را زندگی کنید. در ادامه چندین توصیه برای بیماران دیالیزی در طول مسافرت شرح داده ایم تا سفری راحت و بدون دغدغه داشته باشید. برنامه ریزی اولیه بیماران دیالیزی در سفربه محض اینکه به مسافرت فکر می کنید، به تیم دیالیز خود خبر بدهید. آن ها به شما کمک می کنند تا برای سفر خود از سلامت کافی برخوددار باشید. تیم شما می تواند دیالیز را در مقصد شما ترتیب دهند یا به شما کمک کنند تا برنامه های خود را برای دیالیز تنظیم کنید. حداقل ۴تا ۶ هفته قبل از سفر این اقدامات را انجام دهید تا اطمینان حاصل کنید که درمان های شما به طور عادی ادامه خواهد داشت. برنامه ریزی اولیه باعث می شود به آرامش ذهنی رسیده و سلامتی شما را حفظ می کند تا بتوانید از سفر خود لذت ببرید.نکاتی برای یافتن مرکز دیالیز برای بیماران دیالیزی در سفردر سرتاسر ایران مراکز دیالیز بسیاری وجود دارد که می توانید در زمان سفر به آن ها مراجعه کنید. برای یافتن مراکز دیالیز کشور می توانید با کسب اطلاعات، هماهنگی های لازم را انجام دهید. اگر قصد دارید به سفرهای خارجی بروید می توانید مراکز بین المللی دیالیز را بیابید. برای تعیین وقت ملاقات با بیش از یک مرکز دیالیز تماس گرفته و حتما بعد از رسیدن به مقصد جهت گرفتن تائیدیه دوباره تماس بگیرید. همچنین بهتر است قبل از اولین معالجه خود به این مرکز مراجعه کنید تا بدانید که چطور به آنجا بروید و امکانات بخش دیالیز در چه حد است. هماهنگی و برنامه ریزی برای دیالیز صفاقی:افرادی که تحت دیالیز صفاقی قرار دارند نیز می توانند به راحتی سفر کنند. هیچ دستگاهی وجود ندارد و لوازم آن بسیار کوچک و قابل حمل است. برای سفر تنها لازم است که لوازم و داروها کافی را به همراه داشته باشید. اگر با هواپیما مسافرت می کنید دارو های خود را در یک کیف دستی قرار دهید. همچنین در طول سفر بهتر است که به مراکز مربوطه مراجعه کرده تا به طور مکرر چکاپ شوید. ۲۰ توصیه کوتاه به بیماران دیالیزی در سفر:1. قبل از سفر خود با پزشک متخصص خود صحبت کنید.2. هماهنگی های لازم را با مرکز دیالیز شهر مبدا، از قبل انجام دهید.3. از بخش دیالیز خود یک برگ معرفی نامه مهمان، اخذ نمایید.4. در صورت لزوم با مرکز دیالیز شهر مقصد جهت هماهنگی تماس بگیرید.5. نسخه کاغذی یا الکترونیکی جواب آخرین آزمایشات روتین خود را همراه داشته باشید.6. آزمایش هپاتیت را انجام داده و از بخش دیالیز گرفته و در طول سفر به همراه داشته باشید.7. برگه تعیین کننده گروه خونی خود را به همراه داشته باشید.8. یک روز پیش از حرکت حتما با بخش دیالیز خود هماهنگ کنید.9. سعی کنید بازه زمانی مسافرت را کوتاه انتخاب کنید.10. طبق برنامه دیالیز خود عمل کنید.11. به مدت زیاد در معرض آفتاب مستقیم نباشید و به مقدار کافی در روز های آفتابی آب بنوشید.12. رژیم غذایی خود را در طول سفر حفظ کنید.13. از خوردن غذاهای آماده به دلیل استفاده از نمک زیاد، بپرهیزید.14. بهتر است در طول سفر حداقل یک همراه حضور داشته باشد.15. شماره تماس مرکز دیالیز مبدا را بخاطر داشته باشید.16. داروهای خود را در یک ساک قابل دسترس به همراه داشته باشید.17. پانسمان کنتر خود را در مرکز دیالیز تعویض کنید.18. در صورت استفاده از گرفت در برگ مهمان باید محل سوزن های شریان و ورید مشخص شوند.19. بلافاصله بعد از برگشت از سفر به مرکز دیالیز خود خبر دهید. نکات مهم غذا خوردن برای اردو زدن و سفرهای جاده ای:رعایت نکات غذا خوردن برای بیماران دیالیزی در سفر بسیار مهم است. اگر قصد دارید مدتی را در فضای باز سپری کنید یا یک سفر طولانی جاده ای را شروع کنید، چندین نکته برای کمک به شما در تهیه غذا مناسب افراد دیالیزی در حین حرکت یا هنگام برنامه ریزی غذا برای کمپینگ آورده شده است:یک یخچال سفری مناسب تهیه کنید تا غذاها و نوشیدنی های بیشتری در اختیارتان قرار دهد.از مصرف گوشت بسته بندی شده یا فرآوری شده خودداری کنید، زیرا ممکن است سرشار از سدیم و فسفر باشد. در صورت امکان از گوشت های تازه پخته شده، ماهی یا مرغ بدون نمک استفاده کنید.به جای چیپس و پفک، چوب شورهای کم نمک یا کراکرهای کم سدیم را امتحان کنید.اگر رژیم غذایی محدود به مایعات دارید، به یاد داشته باشید که غذاهای شور باعث می شود بیشتر تشنه شوید.همیشه برچسب های تغذیه را بخوانید. از خوردن غذاهای حاوی فسفر، پروتئین (فقط اگر رژیم کلیوی کم پروتئین دارید) و پتاسیم زیاد پرهیز کنید.از ایمنی غذا را مطمئن شوید: خوب بسته بندی کنید، دستان خود را بشویید و از ضد عفونی کننده دست استفاده کنید. نکات مهم غذا خوردن در مکان های تفریحی برای بیماران دیالیزی در سفر:گشت و گذار در مکان های تفریحی اشتها را باز خواهد کرد. این نکات ممکن است به شما کمک کند گزینه های مناسب غذایی برای افرادی با مشکلات کلیوی در مکانی مانند شهربازی پیدا کنید.می توانید یک خنک کننده برای نگهداری مواد غذایی خود حمل کنید یا برای ناهار به سراغ خودروی خود بروید.بجای خوردن سیب زمینی سرخ کرده می توانید شیرینی ها و نان های سالم محلی را امتحان کنید.به جای نوشابه آب بنوشید.اگر غذاهای حاوی سدیم بالا موجود است، آن ها را در سایر وعده های غذایی خود محدود کنید. صبحانه، ناهار یا شام سالم بخورید تا مواد مغذی را که در سایر وعده های غذایی از دست می دهید جبران کنید.نکات مهم درباره غذا خوردن برای سفر به خارج از کشور:یکی از مزایای مربوط به سفرهای خارجی، فرصت امتحان کردن غذاهای محلی است. افراد دیالیزی نیز می توانند به راحتی در طول سفر حتی با توجه به محدودیت های غذایی خود، غذاهای جدید را امتحان کنند. اگر مسلط به زبان کشوری که می روید، نیستید یک کتاب دو زبانه مخصوص سفر به همراه داشته باشید و بخش مربوط به سفارش غذا را علامت گذاری کنید. با متخصص تغذیه خود صحبت کنید و لیستی از غذاهایی که مناسب شما هستند را تهیه کنید، با این لیست متوجه خواهید شد که چه غذاهایی را در طول سفر نباید بخورید.توصیه های کاربردی برای بیماران دیالیزی در سفربیماران دیالیزی در سفر با چالش های گوناگونی مواجه می شوند. سفر یکی از بزرگترین ماجراهای زندگی است، اما اگر دیالیز می کنید، ممکن است در سفرهای بیش از حد دور مردد باشید. اگر عاشق سفر هستید رویا خود را رها نکنید. از گشت و گذار در اماکن تاریخی گرفته تا استراحت در ساحل یا ملاقات با خانواده. اکثر افراد تحت دیالیز می توانند با کمی برنامه ریزی از سفرهای ایمن و رضایت بخش لذت ببرند. سفر علاوه بر یک تجربه بی نظیر، می تواند راهی عالی برای از بین بردن فشار و استرس شما باشد. انعطاف پذیری در برنامه های خود و در نظر گرفتن زمانی به موقع برای استراحت، به شما کمک می کند تا بیشترین استفاده را از سفر خود ببرید. به خودتان زمان دهید تا استراحت کنید. با کمی برنامه ریزی می توانید رویاهای سفر خود را زندگی کنید. در ادامه چندین توصیه برای بیماران دیالیزی در طول مسافرت شرح داده ایم تا سفری راحت و بدون دغدغه داشته باشید. برنامه ریزی اولیه بیماران دیالیزی در سفربه محض اینکه به مسافرت فکر می کنید، به تیم دیالیز خود خبر بدهید. آن ها به شما کمک می کنند تا برای سفر خود از سلامت کافی برخوددار باشید. تیم شما می تواند دیالیز را در مقصد شما ترتیب دهند یا به شما کمک کنند تا برنامه های خود را برای دیالیز تنظیم کنید. حداقل ۴تا ۶ هفته قبل از سفر این اقدامات را انجام دهید تا اطمینان حاصل کنید که درمان های شما به طور عادی ادامه خواهد داشت. برنامه ریزی اولیه باعث می شود به آرامش ذهنی رسیده و سلامتی شما را حفظ می کند تا بتوانید از سفر خود لذت ببرید. نکاتی برای یافتن مرکز دیالیز برای بیماران دیالیزی در سفردر سرتاسر ایران مراکز دیالیز بسیاری وجود دارد که می توانید در زمان سفر به آن ها مراجعه کنید. برای یافتن مراکز دیالیز کشور می توانید به سایت .......... مراجعه کرده و با کسب اطلاعات، هماهنگی های لازم را انجام دهید. اگر قصد دارید به سفرهای خارجی بروید می توانید در لینک های:مراکز بین المللی دیالیز را بیابید. برای تعیین وقت ملاقات با بیش از یک مرکز دیالیز تماس گرفته و حتما بعد از رسیدن به مقصد جهت گرفتن تائیدیه دوباره تماس بگیرید. همچنین بهتر است قبل از اولین معالجه خود به این مرکز مراجعه کنید تا بدانید که چطور به آنجا بروید و امکانات بخش دیالیز در چه حد است.هماهنگی و برنامه ریزی برای دیالیز صفاقی:افرادی که تحت دیالیز صفاقی قرار دارند نیز می توانند به راحتی سفر کنند. هیچ دستگاهی وجود ندارد و لوازم آن بسیار کوچک و قابل حمل است. برای سفر تنها لازم است که لوازم و داروها کافی را به همراه داشته باشید. اگر با هواپیما مسافرت می کنید دارو های خود را در یک کیف دستی قرار دهید. همچنین در طول سفر بهتر است که به مراکز مربوطه مراجعه کرده تا به طور مکرر چکاپ شوید. ۲۰ توصیه کوتاه به بیماران دیالیزی در سفر:1. قبل از سفر خود با پزشک متخصص خود صحبت کنید.2. هماهنگی های لازم را با مرکز دیالیز شهر مبدا، از قبل انجام دهید.3. از بخش دیالیز خود یک برگ معرفی نامه مهمان، اخذ نمایید.4. در صورت لزوم با مرکز دیالیز شهر مقصد جهت هماهنگی تماس بگیرید.5. نسخه کاغذی یا الکترونیکی جواب آخرین آزمایشات روتین خود را همراه داشته باشید.6. آزمایش هپاتیت را انجام داده و از بخش دیالیز گرفته و در طول سفر به همراه داشته باشید.7. برگه تعیین کننده گروه خونی خود را به همراه داشته باشید.8. یک روز پیش از حرکت حتما با بخش دیالیز خود هماهنگ کنید.9. سعی کنید بازه زمانی مسافرت را کوتاه انتخاب کنید.10. طبق برنامه دیالیز خود عمل کنید.11. به مدت زیاد در معرض آفتاب مستقیم نباشید و به مقدار کافی در روز های آفتابی آب بنوشید.12. رژیم غذایی خود را در طول سفر حفظ کنید.13. از خوردن غذاهای آماده به دلیل استفاده از نمک زیاد، بپرهیزید.14. بهتر است در طول سفر حداقل یک همراه حضور داشته باشد.15. شماره تماس مرکز دیالیز مبدا را بخاطر داشته باشید.16. داروهای خود را در یک ساک قابل دسترس به همراه داشته باشید.17. پانسمان کنتر خود را در مرکز دیالیز تعویض کنید.18. در صورت استفاده از گرفت در برگ مهمان باید محل سوزن های شریان و ورید مشخص شوند.19. بلافاصله بعد از برگشت از سفر به مرکز دیالیز خود خبر دهید. نکات مهم غذا خوردن برای اردو زدن و سفرهای جاده ای:رعایت نکات غذا خوردن برای بیماران دیالیزی در سفر بسیار مهم است. اگر قصد دارید مدتی را در فضای باز سپری کنید یا یک سفر طولانی جاده ای را شروع کنید، چندین نکته برای کمک به شما در تهیه غذا مناسب افراد دیالیزی در حین حرکت یا هنگام برنامه ریزی غذا برای کمپینگ آورده شده است:یک یخچال سفری مناسب تهیه کنید تا غذاها و نوشیدنی های بیشتری در اختیارتان قرار دهد.از مصرف گوشت بسته بندی شده یا فرآوری شده خودداری کنید، زیرا ممکن است سرشار از سدیم و فسفر باشد. در صورت امکان از گوشت های تازه پخته شده، ماهی یا مرغ بدون نمک استفاده کنید.به جای چیپس و پفک، چوب شورهای کم نمک یا کراکرهای کم سدیم را امتحان کنید.اگر رژیم غذایی محدود به مایعات دارید، به یاد داشته باشید که غذاهای شور باعث می شود بیشتر تشنه شوید.همیشه برچسب های تغذیه را بخوانید. از خوردن غذاهای حاوی فسفر، پروتئین (فقط اگر رژیم کلیوی کم پروتئین دارید) و پتاسیم زیاد پرهیز کنید.از ایمنی غذا را مطمئن شوید: خوب بسته بندی کنید، دستان خود را بشویید و از ضد عفونی کننده دست استفاده کنید. نکات مهم غذا خوردن در مکان های تفریحی برای بیماران دیالیزی در سفر:گشت و گذار در مکان های تفریحی اشتها را باز خواهد کرد. این نکات ممکن است به شما کمک کند گزینه های مناسب غذایی برای افرادی با مشکلات کلیوی در مکانی مانند شهربازی پیدا کنید.می توانید یک خنک کننده برای نگهداری مواد غذایی خود حمل کنید یا برای ناهار به سراغ خودروی خود بروید.بجای خوردن سیب زمینی سرخ کرده می توانید شیرینی ها و نان های سالم محلی را امتحان کنید.به جای نوشابه آب بنوشید.اگر غذاهای حاوی سدیم بالا موجود است، آن ها را در سایر وعده های غذایی خود محدود کنید. صبحانه، ناهار یا شام سالم بخورید تا مواد مغذی را که در سایر وعده های غذایی از دست می دهید جبران کنید.نکات مهم درباره غذا خوردن برای سفر به خارج از کشور:یکی از مزایای مربوط به سفرهای خارجی، فرصت امتحان کردن غذاهای محلی است. افراد دیالیزی نیز می توانند به راحتی در طول سفر حتی با توجه به محدودیت های غذایی خود، غذاهای جدید را امتحان کنند. اگر مسلط به زبان کشوری که می روید، نیستید یک کتاب دو زبانه مخصوص سفر به همراه داشته باشید و بخش مربوط به سفارش غذا را علامت گذاری کنید. با متخصص تغذیه خود صحبت کنید و لیستی از غذاهایی که مناسب شما هستند را تهیه کنید، با این لیست متوجه خواهید شد که چه غذاهایی را در طول سفر نباید بخورید.منابع:https://idiasys.com/article/ اکرم محمدی اکرم محمدی Sun, 31 Dec 2023 13:34:39 +0330 https://virgool.io/@am_1804/%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%85-%D8%A2%D9%84%D9%88%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%A7-habzu3x1gwaz مقدمه:آلودگی هوا نه تنها یک موضوع زیست محیطی بلکه یک مسئله جدی بهداشتی در جهان است. مواجهه با هوای آلوده را باعث افزایش اختلالات تنفسی مانند آسم و برونشیت می شود و بر افراد آسیب‌پذیر مانند کودکان، سالمندان و زنان باردار تاثیرگذارتر است.راهکارهای کاهش خطرات ناشی از آلودگی هوابرای حفظ سلامت و کاهش خطرات ناشی از آلودگی هوا به بیان راهکارهای وجود دارد که به آنها می پردازیم: آگاهی از وضعیت کیفیت هواگزارش روزانه کیفیت هوا با شاخصی(AQI) اعلام می‌شود که با رنگ بندی‌های خاص نشان می‌دهد که هوای اطراف چقدر آلوده است و این میزان آلودگی چه اثراتی ممکن است بر سلامتی شما داشته باشد. برای دسترسی به اطلاعات شاخص کیفیت هوا در شهر تهران می‌توانید به سایت شرکت کنترل وکیفیت هوای تهران یا سامانه پایش کیفی هوای کشور مراجعه کنید. البته نرم افزارهای موبایلی نیز برای این منظور آماده شده است.گروه‌های حساس در برابر آلودگی هوا مراقب باشندکودکان، سالمندان و زنان باردار، افراد مبتلا به بیماری‌های زمینه‌ای مانند بیماران کلیوی و دیالیزی، قلبی و عروقی، تنفسی و آسم از گروه‌های حساس و مستعد ابتلا به بیماری‌های مرتبط با آلودگی هوا و بسیار آسیب‌پذیر هستند. به طور کلی ژنتیک فرد، ابتلا به بیماری‌های زمینه‌ای و نوع تغذیه بر حساسیت فرد به آلودگی هوا تاثیرگذار است. در منزل بمانید و در و پنجره‌ها را ببندیددر شرایط آلودگی هوا برای کسانی که خروج از منزل ضرورتی ندارند، ماندن در خانه بهترین راهکار است تا خود را از مواجهه با هوای آلوده دور نگه‌دارند. همچنین بهتر است در و پنجره‌ها را بسته و درصورت داشتن تهویه متبوع آن را در حالت بازچرخش (re-circulate) قرار دهید. دستگاه‌های تصفیه کننده هوا در صورتی که متناسب با فضای خانه تهیه شوند می‌توانند به افزایش کیفیت هوا در منزل کمک کنند.خانه را مرطوب نگه دارید و از کشیدن سیگار اجتناب کنیدبا توجه به این که آلودگی هوای سبب تحریک ناحیه فوقانی سیستم تنفسی و ایجاد سرفه می‌شود بهتر است با نوشیدن آب و مایعات از خشک شدن گلو جلوگیری کنید. با استفاده از دستگاه‌های بخور می‌توان رطوبت خانه را متناسب کرد. در این شرایط کشیدن سیگار و استفاده از وسایل گرمایشی مثل شومینه سبب کاهش کیفیت هوا در منزل می‌شوند. استفاده از گل‌ها و گیاهان آپارتمانی و استفاده از دستگاه‌های تصفیه کننده هوا (حتماً قبل از خرید مزایا و معایب آن را بررسی کنید) می‌تواند در بهبود کیفیت هوای داخل خانه موثر باشد. ورزش کردن و فعالیت بدنی در فضای باز را محدود کنیدنرمش و ورزش در روزهای آلوده باید در منزل یا باشگاه‌های ورزشی مسقف و دارای سیستم تهویه انجام شود و از ورزش کردن در فضای باز به‌ ویژه فعالیت‌های سنگین و طولانی مدت مثل دویدن و دوچرخه‌سواری که سبب افزایش میزان تعداد تنفس می‌شود، خودداری شود. از ماسک مناسب آلودگی هوا استفاده کنیدماسک‌های جراحی یا سه لایه معمولی در آلودگی هوا تقریباً بی‌اثر هستند. ماسک‌های مناسب در این شرایط آلودگی شامل انواع ماسک‌های N95، KN95 و FFP2 هستند که می‌توانند با استفاده از استانداردهای شناخته شده بین‌المللی تا 95 درصد ذرات معلق را فیلتر کنند. این ماسک‌ها در دو نوع بدون دریچه و دریچه‌دار تولید می‌شوند. افراد دارای بیماری‌های قلبی و تنفسی و زنان باردار قبل از استفاده از این ماسک‌ها با پزشک خود مشورت کنند. تا حد ممکن از آلوده کردن بیشتر هوا بپرهیزیددر شرایط آلودگی هوا، کمتر از خودرو شخصی استفاده کنیم و حمل و نقل عمومی را در اولویت قراردهیم. در این روزها اقداماتی نظیر سوزاندن زباله و شاخ و برگ درختان، نقاشی در و دیوار با استفاده از اسپری و انجام فعالیت‌هایی که به هر شکلی تولید گرد و غبار می‌کنند را محدود کنیم. استفاده از خدمات الکترونیک برای خریدهای روزمره و امور بانکی می‌تواند کمک‌کننده باشد. مصرف انرژی را مدیریت کنیمدر فصول سرد سال مصرف سوخت در بخش خانگی افزایش می‌یابد. این مسئله سبب می‌شود تا صنایع به منظور جلوگیری از توقف در تولید، به مصرف سوخت‌هایی با کیفیت کمتر روی آورند. مدیریت مصرف انرژی در منزل ضمن کاهش هزینه‌ها سبب می‌شود استفاده از این نوع سوخت‌ها به کمترین مقدار برسد. استفاده از لامپ‌های کم مصرف، ترموستات‌های اتوماتیک یا هوشمند و تنظیم درجه حرارت منزل روی 20درجه سانتی‌گراد، پوشیدن لباس مناسب با فصل، عایق‌کاری مناسب و استانداردسازی شوفاژخانه می‌تواند به مدیریت مصرف کمک کند. مراقب سالمندان و افراد حساس به آلودگی هوا باشیمبراساس تحقیقات صورت گرفته آلودگی هوا ممکن است سبب تشدید شیوع و عوارض برخی بیماری‌ها ‌شود، بنابراین در روزهایی که هوا در شرایط ناسالم است از احوال دوستان، همسایگان و خویشاوندان سالمند دارای بیماری‌های قلبی و تنفسی آگاه شویم. کسانی که دارای آسم هستند حتما اسپری های مخصوص خود را همراه داشته باشند. به موضوع آلودگی هوا و اثرات آن بر سلامت اهمیت دهیمآلودگی هوا، همه ما را تحت تاثیر قرار می‌دهد و اگر به آن توجه نکنیم تاثیرات بسیار جدی‌ بر سلامت ما خواهد داشت. آگاهی از اثرات منفی آلودگی هوا و مشارکت فعال در برنامه‌ها و سیاست‌های مرتبط با کاهش آلودگی (نظیر دوره‌های آموزشی و فعالیت‌های اجتماعی) می‌تواند نقش مهمی در بهبود وضعیت کیفیت هوا داشته باشد.گردآورنده: اکرم محمدیمنبع:https://idiasys.com/article/ اکرم محمدی اکرم محمدی Sun, 31 Dec 2023 13:26:55 +0330 https://virgool.io/@am_1804/%D8%AC%D9%86%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B2-rhtpbmqbcwde چندین عامل استرس زا روانی اجتماعی بر بیماران مبتلا به بیماری کلیوی (ESRD) تأثیر دارند. این بیماری و روش های درمانی آن تغییرات زیادی در شیوه زندگی ایجاد می کند که شامل تأثیر بیماری و درمان، محدودیت های رژیم غذایی و مایعات، محدودیت های عملکردی و اختلال عملکرد جنسی و عدم اطمینان و ترس از مرگ در آینده است. علاوه بر این، مسائل خانوادگی و اجتماعی مانند تغییر در نقش‌های خانوادگی و تغییر در وظایف و مسئولیت‌ها ممکن است به استرس‌های روانی-اجتماعی در بین بیماران دیالیز بیفزاید. مسائل روانی-اجتماعی رایج شامل افسردگی، اضطراب، هذیان، گوشه گیری و کاهش کیفیت زندگی است. شیوع و شدت هر موضوع روانی متفاوت است و ابزارهای مختلفی برای تشخیص این مسائل وجود دارد. این فصل بر روی رایج‌ترین عوامل استرس‌زای روانی-اجتماعی در میان افراد همودیالیز تمرکز خواهد کرد. مسائل روانی اجتماعی مختلفی وجود دارد که با درمان همودیالیز مرتبط است. مسائل روانی اجتماعی مختلفی وجود دارد که با درمان همودیالیز مرتبط است. این مسائل ممکن است در هر مرحله از مسیر همودیالیز ایجاد شود. برخی از مسائل در طول دوره انتقال اولیه همودیالیز رخ می دهد. برخی دیگر پس از مدت طولانی دریافت همودیالیز یا پس از تغییر روش درمان رخ می دهند. نمونه هایی از این مسائل عبارتند از افسردگی، اضطراب، هذیان، و ترک دیالیز. با توجه به پیچیدگی همودیالیز و علائم همراه آن، شناسایی این مسائل مشکل است. در این فصل شایع ترین مسائل روانی-اجتماعی در بین بیماران تحت همودیالیز خلاصه شده است. تشخیص زودهنگام گروه پرخطری که برخی از این مسائل را در همودیالیز ایجاد می کنند برای مدیریت اولیه مهم است که مقرون به صرفه است. استفاده از روش های غربالگری کوتاه در عمل بالینی قابل استفاده است. علاوه بر این، برای نگرانی های ایمنی، توصیه می شود که مدیریت را با مداخلات غیردارویی آغاز کنید. اگر مشکلات همچنان پابرجا هستند یا هیچ بهبودی وجود ندارد، مداخله مبتنی بر فارماکولوژی ممکن است راه حل باشد، اما با احتیاط.در طول سه دهه گذشته، پیشرفت های قابل توجهی در دانش و درک درمان بیماری کلیوی (ESRD) انجام شده است. بر اساس مدل زیست روانی-اجتماعی، که با ESRD مرتبط است، دیالیز پیامدهای بیولوژیکی، روانی و اجتماعی دارد. با این حال، بسیاری از مطالعات بر روی اثرات بیولوژیکی دیالیز تمرکز دارند و توجه کمی به مسائل روانی اجتماعی در همودیالیز شده است. عوامل استرس زا روانی-اجتماعی که بیماران تحت دیالیز درمانی با آن مواجه هستند بسیار زیاد است. بر اساس مدل روانی اجتماعی، هر فرد منحصر به فرد است و عوامل استرس زای او با یکدیگر تعامل دارند که پیچیدگی آنها را نشان می دهد.چندین عامل استرس زای روانی- اجتماعی بر بیماران مبتلا به ESRD تأثیر دارند. این بیماری و روش های درمانی آن تغییرات زیادی در شیوه زندگی ایجاد می کند. اینها شامل تأثیر بیماری و درمان، محدودیت های رژیم غذایی و مایعات، محدودیت های عملکردی و اختلال عملکرد جنسی و عدم اطمینان و ترس از مرگ در آینده است. علاوه بر این، مسائل خانوادگی و اجتماعی مانند تغییر در نقش‌های خانوادگی و تغییر در وظایف و مسئولیت‌ها ممکن است به استرس‌های روانی-اجتماعی در بین افراد دیالیز بیفزاید. برخی از این عوامل استرس زا در بیماران دیالیزی ممکن است باعث تغییراتی در وضعیت تاهل و شغلی بیماران شود که منجر به انزوا و کاهش کیفیت زندگی می شود. معمولاً مسائل روانی-اجتماعی مرتبط شامل افسردگی، اضطراب، هذیان و ترک دیالیز است. این عوامل استرس زا ممکن است با توجه به زمان دیالیز در بروز و تظاهر متفاوت باشند. درک این مسائل و تأثیر آنها بر بیماران تحت درمان دیالیز، پیامدهای مثبتی برای عملکرد بالینی و نتایج بیماران خواهد داشت. اولویت باید به پیشگیری و شناسایی زودهنگام این مسائل در طول مسیر درمان دیالیز داده شود. این فصل بر رایج ترین مسائل روانی اجتماعی در بین افراد تحت همودیالیز تمرکز خواهد کرد.بیماری های کلیوی چگونه بر سلامت روان تأثیر می گذارد؟حفظ سلامت روانی مناسب، برای اکثر مردم یک چالش بزرگ است، اما در صورت ابتلا به بیماری کلیوی می تواند حتی دشوارتر باشد. بسته به مرحله بیماری کلیوی، ممکن است با استرس‌های بیشتری در زندگی خود مواجه شده که بر سلامت روان تأثیر می‌گذارد. ممکن است بیمار احساس کند که موارد زیادی وجود دارد که از بیمار خواسته می شود آنها را تغییر داده یا حتی باید برخی از آنها را ترک کرده که ممکن است طاقت فرسا و آزار دهنده باشد.هرچه نارسایی کلیوی بیمار پیشرفته تر باشد، احتمال اینکه تاثیراتی بر سلامت روان خود داشته باشد، بیشتر است. اگر تحت دیالیز هستید، ممکن است استرس زیادی را تجربه کنید. برخی از این عوامل استرس زا عبارتند از:- بار مالی دیالیز- پایبندی به صرف زمان برای انجام دیالیز- احساس اینکه بار سنگینی بر دوش خانواده است- ترس از اینکه دیالیز ممکن است باعث درد شود- عدم داشتن خواب آرام- تغییرات در شغل بیمار- محدودیت های خوردن و آشامیدن- نگرانی هایی که بر زندگی خانوادگی، شغلی، اجتماعی و زناشویی تأثیر می گذارد.بیماری کلیوی و درمان آن می تواند باعث ایجاد احساس ناخوشایندی در بیمار شود، که می تواند بر سلامت روان و توانایی وی برای واکنش مناسب به موقعیت های استرس زا تأثیر بگذارد که به این دلیل است که سلامت روان می تواند بر سلامت جسمانی تأثیر بگذارد و ممکن است بر عادات غذایی، خواب، سطح انرژی و توانایی بیمار در ادامه درمان های تجویز شده توسط پزشک تأثیر بگذارد.چه مشکلات روانی در بیماری کلیوی رایج است؟افسردگی، اضطراب و سایر مسائل مربوط به سلامت روان در میان افرادی که با بیماری کلیوی زندگی می کنند، رایج است.افسردگیافسردگی یک مسئله بهداشت روانی است که تأثیر منفی بر نحوه احساس، تفکر و عمل بیمار دارد که می تواند باعث شود که علاقه خود را به فعالیت هایی که زمانی از آنها لذت می برده از دست دهد. علائم افسردگی برای هر فرد متفاوت است و ممکن است با عوارض جانبی بیماری کلیوی و درمان بیماری کلیوی همپوشانی داشته باشد. برخی از علائم عبارتند از:· خلق و خوی افسرده بیشتر روز· کاهش علاقه یا از دست دادن لذت تقریباً در تمام فعالیت ها· تغییر عمده وزن یا افزایش یا کاهش اشتها· مشکلات خواب (بی خوابی یا پرخوابی)· کاهش سرعت تفکر و کاهش حرکات فیزیکی· خستگی یا از دست دادن انرژی· احساس بی ارزشی· کاهش توانایی تفکر یا تمرکز و عدم تصمیم گیری· افکار مکرر مرگ، افکار مکرر در مورد فکر کردن یا برنامه ریزی خودکشی بدون برنامه مشخص، یا اقدام به خودکشی یا برنامه خاصی برای خودکشیاحساس غمگینی به دلیل تجارب تغییر دهنده زندگی که هنگام زندگی با بیماری کلیوی اتفاق می افتد، طبیعی است. اما اگر پنج یا بیشتر علائم را برای دو هفته یا بیشتر تجربه کردید، باید با تیم مراقبت های بهداشتی خود (از جمله پزشک، پرستار یا مددکار اجتماعی) صحبت کنید.پیشگیری از خودکشی:اگر افسردگی درمان نشود، می‌تواند بیمار را به فکر آسیب رساندن به خود ترغیب کند. اگر بیمار به مرگ یا خودکشی فکر می کند، با کسی که به آن اعتماد دارید، چه دوست یا یکی از اعضای خانواده، تماس بگیرید. بدانید که تنها نیستید و کسی هست که بتوانید با او صحبت کنید.اضطراباضطراب واکنشی است که بدن به استرس نشان می دهد که می تواند در برخی شرایط با هشدار دادن و آماده شدن برای خطر مفید باشد. اما اگر احساس ترس و یا اضطراب شدید ایجاد شود و یا این احساسات مانع فعالیت‌های عادی بیمار شود، مهم است که به پزشک و مددکار اجتماعی خود اطلاع داده تا بتواند برای کمک به احساس بهتر، درمان مناسب را دریافت کند.انواع مختلفی از اضطراب وجود دارد. برخی از آنها عبارتند از: اضطراب عمومی: ترس و نگرانی شدید بدون دلیلاختلال پانیک: زمانی رخ می دهد که حملات پانیک مکرر را تجربه می کنید. حملات پانیک ترس ناگهانی و شدید همراه با علائم فیزیکی مانند تپش قلب، مشکل در تنفس، تعریق و احساس وحشت است. آگورافوبیا: ترس و اجتناب از مکان‌ها و موقعیت‌هایی که ممکن است باعث ایجاد احساس وحشت، احساس به دام افتادن، احساس درماندگی یا خجالت شود. این شرایط می تواند ترک خانه را برای بیمار دشوار کند. اضطراب اجتماعی: نگرانی شدید در مورد تعاملات اجتماعی روزانهفوبیا: ترس شدید از یک موقعیت یا شیء خاصاگر هر یک از این علائم اضطراب را احساس کردید، با پزشک یا مددکار اجتماعی خود صحبت کنید. مواد مخدر و الکلگاهی اوقات، افراد ممکن است به استفاده نادرست از مواد مخدر و الکل به عنوان راهی برای مقابله با استرس و احساسات دشوار روی آورند. مصرف بیش از حد مواد مخدر و الکل خطرناک است. می تواند منجر به اعتیاد شود و باعث سایر مشکلات جسمی، روابط، کاری و مالی شود. هنگامی که بیمار برای نارسایی کلیوی تحت درمان قرار می گیرد، احتمالاً چندین دارو را هر روز مصرف می کند. اگر بیمار تحت درمان با دیالیز است، ممکن است منشاء درد باشد که می تواند کیفیت زندگی بیمار را تحت تاثیر قرار دهد. پزشک ممکن است داروهایی را برای درمان درد تجویز کند. همکاری نزدیک با پزشک و گفتگوهای مداوم در مورد برنامه مدیریت درد که برای بیمار بهترین انتخاب است، بسیار حائز اهمیت است.برای کمک و درمان به کجا مراجعه کنید؟کنار آمدن با استرس و چالش های ناشی از زندگی با بیماری کلیوی می تواند سخت باشد. اما همانطور که به سلامت جسمانی خود اهمیت می دهید، مراقبت از سلامت روان نیز مهم است. هیچ مشکل و محدودیتی در درخواست کمک وجود ندارد. خبر خوب این است که بیمار تنها نیست. افراد و منابعی در دسترس هستند که به وی کمک می کنند تا با روش های سالم کنار بیاید. با مددکار اجتماعی صحبت کنید:مددکاران اجتماعی می توانند استراتژی هایی را برای کمک به بیمار در مدیریت چالش هایی که در زندگی خود با آن روبروست را ارائه دهند. اگر کلینیک دیالیز بیمار، یک مددکار اجتماعی دارد، وقتی با مشکلات روانی روبه رو می شوید، می توانید به او مراجعه کنید. مددکاران اجتماعی آموزش دیده اند تا بیمار را با منابع مناسب مرتبط کنند. مددکاران اجتماعی همچنین کمک می کنند تا نیازهای سلامت روان را با پزشک در میان بگذارند.خودیاری و مراقبت از خود را امتحان کنید:منابع و ابزارهای زیادی وجود دارد که می توانید به تنهایی برای خودیاری و مراقبت از خود به آنها دسترسی داشته باشید.1. کتاب‌ها: کتاب خودیاری در مورد سلامت روان بخوانید تا درک بهتری از این که چرا ممکن است همان احساسی را دارید به دست آورید. این کتاب ها به صورت آنلاین و چاپی در دسترس هستند.2. ورزش: ورزش ممکن است سلامت روان شما را بهبود بخشد. ممکن است احساس افسردگی و اضطراب را کاهش دهد و نحوه تفکر، یادگیری و به خاطر سپردن چیزها را بهبود بخشد. برای برخی ممکن است بسته به شرایط و سلامت جسمانی ورزش کردن سخت باشد. همیشه قبل از شروع یک برنامه ورزشی جدید با پزشک خود صحبت کنید.3. تغذیه مناسب کلیه: توجه به آنچه می خورید و می نوشید می تواند کمک کند که از نظر جسمی و روحی سالم بمانید. اطلاعاتی در مورد نحوه غذا خوردن در مراحل مختلف بیماری کلیوی ارائه می دهد و کمک می کند مواد غذایی و مایعات مناسب را انتخاب کنید.4. دین و معنویت: ارتباط با دین و معنویت ممکن است به عنوان یک راه ارزشمند برای مقابله با مشکلات مرتبط با سلامت روان باشد. در جامعه دینی می توانید به گروهی از افراد، زمانی که احساس ناراحتی دارید، تکیه کنید.5. خواب: کم خوابی بر خلق و خو، انرژی، تمرکز و توانایی شما برای تفکر تأثیر می گذارد. سعی کنید هر شب در ساعت مشخصی بخوابید و هر روز صبح در ساعت مشخصی از خواب بیدار شوید. حداقل یک ساعت قبل از خواب، از استفاده وسایل الکترونیکی برای بهبود خواب خودداری کنید و از چرت زدن های طولانی در طول روز خودداری کنید.6. شبکه اجتماعی: احساس خود را با کسی که به آن اعتماد دارید به اشتراک بگذارید. که می تواند شامل اعضای خانواده، دوستان و سایر عزیزان باشد. این افراد می توانند شما را تشویق، حمایت و کمک کنند تا احساس بهتری داشته باشید.7. گروه‌های پشتیبانی: به یکی از گروه‌های پشتیبانی حضوری و آنلاین موجود در سراسر کشور بپیوندید. این گروه ها به عنوان فضایی امن برای به اشتراک گذاشتن احساسات خود با دیگرانی که ممکن است در شرایط مشابهی قرار داشته باشند، عمل می کنند. کلینیک شما ممکن است گروه هایی را برای افراد مبتلا به بیماری کلیوی تشکیل دهد یا برای گروه های دیگری که می توانید به آنها بپیوندید پیشنهاداتی ارائه دهد."به راه خود ادامه دهید و سعی کنید قوی باشید. یک روز ممکن است احساس خوبی نداشته باشید، اما روز بعد ممکن است بهتر باشید."نحوه دریافت کمک حرفه ای:درمان حرفه ای در سلامت روان بستگی دارد که مشکلات بیمار چقدر شدید است و چه چیزی برای وی بهتر است. دو نوع درمان اصلی وجود دارد: درمان طبی و دارویی. برای یافتن برنامه درمانی مناسب، همکاری با یک ارائه دهنده سلامت روان واجد شرایط بسیار مهم است. ارائه دهندگان سلامت روان شامل روانشناسان، روانپزشکان، مددکاران اجتماعی، درمانگران و مشاوران هستند. آنها به تشخیص وضعیت سلامت روان شما و ارائه درمان کمک می کنند.· درمان یا مشاوره: شامل صحبت با یک ارائه دهنده سلامت روان در مورد وضعیت، احساسات، افکار و رفتارهای بیمار است. برای بسیاری از افراد، درمان فردی ممکن است بهترین گزینه برای درمان باشد.برای یافتن یک ارائه دهنده سلامت روان چندین گزینه وجود دارد:از پزشک یا مددکار اجتماعی خود برای معرفی یا توصیه کمک بخواهید.از شرکت بیمه درمانی خود لیستی از ارائه دهندگان تحت پوشش را بخواهید.از یک عضو معتمد خانواده یا دوست بخواهید که فردی را توصیه کند.چرا باید برای سلامت روان کمک بگیرید؟وقتی در کنار آمدن با شرایط سخت مشکل دارید، ممکن است به دنبال کمک نباشید. اگر از نظر جسمی آسیب می بینید، برای کمک به پزشک مراجعه می کنید. اما چرا وقتی با سلامت روان خود مشکل دارید، کمک گرفتن از یک متخصص مشکل است؟نگرش ها و باورها در مورد سلامت روان در فرهنگ ها متفاوت است. برخی از این نگرش ها و باورها می تواند منفی باشد و منجر به انگ یا برچسب اجتماعی شود و زمانی اتفاق می افتد که به یک فرد برچسب بیماری زده می شود و دیگر به عنوان یک فرد، بلکه به عنوان بخشی از یک گروه کلیشه ای دیده می شود. نگرش ها و باورهای منفی نسبت به این گروه باعث ایجاد تعصب می شود که ممکن است منجر به واکنش های منفی و تبعیض شود.برچسب و یا انگ اجتماعی در مورد سلامت روان می تواند باعث شود احساس بدی نسبت به خودتان داشته باشید و از دریافت کمک که برای احساس بهتر نیاز دارید، جلوگیری کنید. چند دلیل متداول وجود دارد که ممکن است زمانی که با سلامت روان خود دست و پنجه نرم می کنید، کمک نخواهید: سخت است اعتراف کنید که نمی‌توانید به تنهایی از عهده این کار برآیید. احساس ضعف می کنید. معتقدید که مشکل در نهایت خود به خود برطرف خواهد شد. معتقدید که هیچ کاری نمی توان در مورد آن انجام داد معتقدید مراجعه به متخصصان سلامت روان برای افراد "روانی" است.متوجه نیستید که مشکل جدی دارید.نمی دانید که برای کمک به کجا مراجعه کنید.فکر می کنید که کمک گرفتن از یک متخصص هزینه زیادی دارد. برای مراجعه به متخصص، مشکل رفت و آمد دارید.ممکن است یک یا چند مورد از دلایل ذکر شده در بالا را باور کنید، اما مهم است که با خودتان مهربان باشید. از کسی که به او اعتماد دارید کمک بگیرید.منابع:https://idiasys.com/article/https://www.kidneyfund.org/living-kidney-disease/mental-health-and-kidney-disease اکرم محمدی اکرم محمدی Sun, 31 Dec 2023 13:19:31 +0330 https://virgool.io/@am_1804/%D8%A8%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B2-lcz0bewr6s6q 1. باور نادرست: تنها گزینه در درمان دیالیز این است که حداقل سه بار در هفته به مدت چند ساعت به یک مرکز دیالیز بروید.واقعیت: دیالیز را می توان به روش های مختلفی انجام داد: شما می توانید همودیالیز را انجام دهید که در یک مرکز دیالیز، یک بیمارستان یا حتی در منزل انجام می شود. یا می توانید دیالیز صفاقی را که در خانه امکانپذیر است، انجام دهید. شما و پزشکتان بر اساس وضعیت پزشکی و خواسته هایتان تصمیم می گیرید که کدام نوع دیالیز و کجا برای شما بهترین است.2. باور نادرست: دیالیز دردناک است.واقعیت: اگر تحت درمان با همودیالیز هستید، ممکن است هنگام وارد کردن سوزن ها در فیستول یا گرف کمی درد و سوزش احساس کنید، اما اکثر بیماران معمولاً هیچ مشکل دیگری ندارند. درمان دیالیز بدون درد است. با این حال، برخی از بیماران ممکن است افت فشار خون داشته باشند که می تواند منجر به حالت تهوع، استفراغ، سردرد یا گرفتگی عضلات شود. با این حال، اگر مراقب رژیم غذایی و محدودیت مایعات خود باشید، می توان از این عوارض جلوگیری کرد.3. باور نادرست: دیالیز حکم اعدام است. واقعیت: خیر، دیالیز حبس ابد است. هنگامی که شما، خانواده و پزشکتان تصمیم می گیرید که زمان آن فرا رسیده است که دیالیز را آغاز کنید.4. باور نادرست: دیالیز برای بیماران عادی گران یا غیرممکن است. واقعیت: دولت تمام هزینه های دیالیز را برای بیماران پرداخت می کند. بیمه درمانی مکمل نیز به هزینه ها کمک می کند.5. باور نادرست: به دلیل محدودیت زمان، بیماران دیالیزی نمی توانند سفر کنند.واقعیت: مراکز دیالیز در هر استان و شهر از کشور قرار دارند و درمان دیالیز در همه جا استاندارد شده است. فقط لازم است قبل از مسافرت در آن مرکز وقت بگیرید.6. باور نادرست: بیماران دیالیزی زمان یا انرژی لازم برای کار کردن را ندارند. واقعیت: بسیاری از بیماران دیالیزی پس از انطباق با دیالیز خود، می توانند به محل کار یا مدرسه برگردند.7. باور نادرست: بیماران دیالیزی در درمان خود حق انتخاب ندارند. واقعیت: شما به عنوان یک بیمار می توانید کنترل زیادی بر روی روش های درمان خود داشته باشید. بیماران دارای منشور حقوقی هستند که شامل مراقبت با کیفیت، حفظ حریم خصوصی، اطلاعات پزشکی، مددکاری اجتماعی و مشاوره رژیم غذایی است.8. باور نادرست: من به عنوان یک بیمار دیالیزی احساس تنهایی می کنم و سربار خانواده ام خواهم بود. واقعیت: بسیاری از بیماران دیالیزی، هنگامی که به درمان‌ دیالیز خود عادت می‌کنند، در واقع احساس بسیار بهتری نسبت به قبل از شروع دیالیز دارند و بار کمتری برای دوش خانواده‌های خود احساس می‌کنند. بیماران می توانند مدتی پس از شروع دیالیز به کار و فعالیت اجتماعی خود باز گردند. حتی می توانند اگر دوست دارند در فعالیت‌های داوطلبانه برای کمک به بیماران دیگر شرکت کنند و با آنها در مورد بیماری های کلیوی و روشهای پیشگیری و تشخیص زودهنگام صحبت کنند.در صورت تمایل میتوانید این مطلب را به اشتراک بگذارید.مترجم: اکرم محمدیمنبع:https://idiasys.com/article/https://www.kidney.org/news/ekidney/may11/MythsFromFacts_May11 اکرم محمدی اکرم محمدی Sun, 31 Dec 2023 13:13:43 +0330 https://virgool.io/@am_1804/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B9-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D8%B2-%D9%88-%D8%B2%D9%85%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%B1%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-axqwujf5rhzr مقدمه:متخصص روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با بیان این که با شروع پاییز و کوتاه‌تر شدن طول روز و کمتر شدن نور خورشید احتمال ابتلا به افسردگی افزایش می یابد گفت: تغییرات خلق مستقیما به تغییرات فصلی مرتبط است.افسردگی فصلی چیست؟ آیا امکان بروز در همه افراد وجود دارد؟دکتر جمال شمس روانپزشک، با بیان این که در برخی از فصول سال به دلایل نامعلوم ممکن است خلق برخی از افراد دستخوش تغییراتی شود اظهار کرد: افسردگی فصلی اختلالی است که معمولا با تغییر فصل به بالاترین میزان خود می رسد.وی افزود: به طور کلی افسردگی فصلی نوعی اختلال است که در آن فرد در دیگر زمان‌های سال، شرایطی عادی دارد ولی در فصلی خاص احساس اضطراب و افسردگی می‌کند.دکتر شمس با اشاره به این که تابش نور خورشید و ساعت بیولوژیکی بدن که تنظیم کننده ترشح هورمون‌ها است می تواند خلق وخو و خواب را تحت تاثیر قرار دهد تاکید کرد: افرادی که با تغییر فصل دچار افسردگی می شوند، به هر میزان نور بیشتری دریافت کند زودتر از افسردگی و تنگی خلق رهایی می یابند.عضو هیئت علمی گروه روانپزشکی دانشگاه گفت: خلق 11 درصد از عموم مردم با شروع فصل پاییز و سرد شدن هوا کاهش پیدا می‌کند.آیا همه این افراد نیازمند درمان و مداخلات پزشکی هستند؟وی با تاکید بر این که تمامی افرادی که دچار افسردگی فصلی می شوند ضرورتا مبتلا به اختلال افسردگی نیستند توضیح داد: ممکن است درصد کمی از افرادی که به یک باره با تغییر فصل دچار اضطراب و افسردگی می شوند به درمان های مداخله ای نیاز داشته باشند.آیا تغییرات خلق فقط در فصل پاییز و زمستان رخ می دهد؟این متخصص روانپزشکی دانشگاه با بیان این که اختلال عاطفی و یا افسردگی فصلی افراد را به شکل‌های متفاوتی تحت تاثیر قرار می‌دهد، افزود: احتمال تغییر خلق در فصل بهار نیز وجود دارد.دکتر شمس با اشاره به این که احتمال بروز افسردگی با شروع فصل پاییز به مراتب بیشتر از بهار است توضیح داد: شیدایی یا مانیا حالتی از افسردگی است، در این مدل از اختلال خلق که همزمان با فصل بهار آغاز می شود انرژی فرد بسیار زیاد می شود به شکلی که این اختلال با تظاهراتی همانند نشاط ‌زدگی، تحریک‌پذیری، فعالیت بیش از حد، خلق بالا به صورت شادی، خوش‌بینی افراطی، بیقراری حرکتی، اشکال در تمرکز و برنامه‌ریزی‌های بلندپروازانه دیده می شود.این عضو هیئت علمی دانشگاه گفت: در مبتلایان به بیماری دوقطبی، علائم مانیا و شیدایی با شروع فصل بهار و اختلال افسردگی در فصل پاییز عود می کند.علائم و نشانه ها چیست؟متخصص روانپزشکی دانشگاه با بیان این که علائم و نشانه های افسردگی فصلی با اختلال افسردگی دائم شباهت زیادی دارد خاطرنشان کرد: کاهش انرژی، تغییرات محسوس در میزان خواب، میل جنسی، توجه و تمرکز و تغییر در میزان اشتها از نشانه های افسردگی است.این عضو هیئت علمی دانشگاه تنها فاکتوری که افسردگی فصلی را نسبت به سایر اختلالات روانی و افسردگی ها متفاوت می کند، زمان بروز افسردگی فصلی دانست و گفت: افسردگی فصلی در بازه زمانی خاص در سال عود می کند.افسردگی فصلی بیشتر در چه سنی بروز می کند؟دکتر شمس با بیان این که احتمال بروز تمامی بیماری ها و اختلالات روان تقریبا یکسان است خاطرنشان کرد: به طور مثال بیشترین سن بروز افسردگی بین 30 تا 40 سال است و یا اختلال دوقطبی و یا بروز شیدایی در 20 تا 25 ساله ها بیشتر دیده می شود.این عضو هیئت علمی دانشگاه با اشاره به این که به طور کلی انواع بیماری ها، که اختلالات روان هم از این قاعده مستثنی نیست تاریخ دقیق شروع و یا سن خاصی ندارد تاکید کرد: حتی ممکن است فردی در سن بالای 50 یا کمتر از 20 سال دچار افسردگی یا افسردگی فصلی شود.آیا افسردگی فصلی را باید جدی گرفت؟دکتر شمس با اشاره به اهمیت درمان انواع افسردگی ها تاکید کرد: اگر چنانچه این بیماری به موقع تشخیص و درمان ها پیش از شدت گرفتن علائم آغاز شود، روند درمان تا حدود زیادی از بروز مشکلات بعدی جلوگیری خواهد کرد.همان قدر که سلامت جسمی از اهمیت بالایی برخوردار است، مدیریت سلامت روانی و عاطفی نیز به همان اندازه دارای اهمیت است. راه های ساده ای وجود دارد که می توان بر سلامت ذهنی خود تمرکز کرد.وی استفاده از درمان های دارویی، غیر دارویی و یا مشاوره را از جمله روش های درمان افسردگی فصلی دانست و تاکید کرد: درمان این اختلال به کمک نور درمانی، دارو و روش‌های روان‌ پزشکی انجام می‌شود و اگر چنانچه فرد به اختلال دوقطبی مبتلا باشد باید به پزشک خود اطلاع دهد چرا که این موضوع برای زمان تجویر نور درمانی و دیگر داروهای ضد افسردگی بسیار اهمیت دارد.این متخصص روانپزشکی دانشگاه گفت: درمان با داروهای ضد افسردگی برای برخی از بیماران مبتلا به اختلال عاطفی فصلی، خصوصا اگر علائم شدید باشد بسیار موثر خواهد بود.نویسنده: اکرم محمدیمنبع:https://idiasys.com/article/https://sbmu.ac.ir اکرم محمدی اکرم محمدی Sun, 31 Dec 2023 13:12:51 +0330 https://virgool.io/@am_1804/%D8%B7%D9%88%D9%84-%D8%B9%D9%85%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B2%DB%8C-dgercviy5mmj مقدمه:دیالیز یک درمان نجات بخش برای افراد مبتلا به بیماری کلیوی مرحله نهایی (ESRD) است. دیالیز فرآیندی است که زمانی که کلیه ها دیگر نمی توانند این کار را به تنهایی انجام دهند، مواد زائد، سموم و مایعات را از خون تصفیه می کند.دو نوع اصلی دیالیز وجود دارد: همودیالیز و دیالیز صفاقی. همودیالیز معمولاً سه بار در هفته در یک کلینیک یا بیمارستان انجام می شود. دیالیز صفاقی در خانه انجام می شود و از لایه داخلی شکم به عنوان فیلتر استفاده می شود.امید به زندگی در بیماران دیالیزیامید به زندگی افراد تحت دیالیز در چند دهه گذشته به طور قابل توجهی بهبود یافته است. در دهه 1970، میانگین امید به زندگی برای یک فرد دیالیز پنج سال بود. امروزه میانگین امید به زندگی 15-10سال است.عوامل زیادی وجود دارد که می تواند امید به زندگی یک فرد دیالیز را تحت تاثیر قرار دهد. این موارد شامل سن بیمار هنگام شروع دیالیز، نوع دیالیز، سلامت کلی بیمار و انطباق وی با درمان دیالیز است.سوالات و ابهامات بیماران و خانواده آنهادر اینجا به برخی از رایج ترین سوالات و تردیدهایی که بیماران و خانواده هایشان در مورد دیالیز و مرگ یا طول عمر آنان دارند، پاسخ داده می شوند:1. تا چه زمانی با درمان دیالیز زنده خواهم ماند؟پاسخ به این سوال به عوامل متعددی از جمله سن، سلامت کلی و پیروی از درمان بستگی دارد. با این حال، میانگین امید به زندگی برای بیماران دیالیزی 15-10سال است.2. برای بهبود امید به زندگی چه کاری می توانم انجام دهم؟کارهای زیادی وجود دارد که می توانید برای بهبود امید به زندگی خود در دیالیز انجام دهید که شامل: *رژیم غذایی سالم*ورزش منظم *قطع سیگار *مدیریت استرس *مصرف داروها طبق دستور3. آیا هرگز می توانم دیالیز را متوقف کنم؟در بیشتر موارد، افراد مبتلا به نارسایی مزمن کلیه باید تا پایان عمر خود تحت دیالیز باشند. با این حال، افراد می توانند پس از پیوند کلیه بتوانند دیالیز را متوقف کنند.4. کیفیت زندگی در دیالیز چگونه است؟کیفیت زندگی در دیالیز بسته به عوامل مختلفی می تواند متفاوت باشد. با این حال، بسیاری از افرادی که دیالیز می شوند می توانند زندگی فعال و رضایت بخشی داشته باشند.5. چگونه می توانم با چالش های عاطفی و احساسی دیالیز کنار بیایم؟دیالیز می تواند یک تجربه بسیار ناگوار باشد. انجمن های حمایت از بیماران و مشاوره با روان درمانگر، می توانند برای مقابله با چالش های احساسی دیالیز به شما کمک کنند.نتیجه گیری:دیالیز یک درمان نجات بخش است که می تواند به افراد مبتلا به نارسایی مزمن کلیه اجازه دهد زندگی طولانی و رضایت بخشی داشته باشند. با این حال، آگاهی از خطرات و چالش های دیالیز بسیار مهم است. با پیروی از یک سبک زندگی سالم، مصرف داروها طبق تجویز پزشک و حمایت خانواده و اطرافیان، می توانید کیفیت زندگی و طول عمر خود را در دیالیز بهبود بخشید.نویسنده:اکرم محمدیمنبع:https://idiasys.com/article/ اکرم محمدی اکرم محمدی Sun, 31 Dec 2023 13:11:20 +0330 https://virgool.io/@am_1804/%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%84%D8%A7%D8%B1%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-ayjnw57flrds مقدمه:بوق‌های مداوم پمپ‌های دارویی، مانیتورها، تخت‌ها، ونتیلاتورها، دستگاه‌های مانیتورینگ علائم حیاتی و پمپ‌های تغذیه، آلارم‌هایی بسیار آشنا برای پرستاران، به ویژه در بخش مراقبت‌های ویژه بخصوص بخش همودیالیز، هستند. تحقیقات نشان می‌دهد که 99-72% از آلارم‌ها کاذب بوده و منجر به خستگی آلارم می‌شوند. متأسفانه، به دلیل تعداد زیاد آلارم‌های کاذب، گاهی اوقات آلارم‌هایی که هدفشان هشدار به پزشکان در مورد مشکلات بیماران است، مورد توجه قرار نمی‌گیرند. فرض کاذب بودن آلارم، زندگی بیماران را به خطر می‌اندازد و می‌تواند منجر به اشتباهات پزشکی شود.خستگی از آلارم (Alarm Fatigue) چیست؟انجمن پرستاران بخش مراقبت‌های ویژه‌ی آمریکا خستگی آلارم را به عنوان اضافه‌ بار یا اورلود حسی تعریف می‌کند که با قرار گرفتن پزشکان و پرستاران در معرض تعداد زیادی آلارم ایجاد می‌شود و منجر به حساسیت‌زدایی از صداهای آلارم و افزایش تعداد آلارم‌های نادیده گرفته شده، می‌شود.از سال 2014 ، مدیریت آلارم به عنوان یک «هدف ملی ایمنی بیماران» تعیین شد. از آن زمان به بعد، این مسئله همچنان در لیست اهداف ملی ایمنی بیماران باقی مانده است زیرا حوادث دور از انتظار مربوط به مدیریت آلارم و خستگی آلارم همچنان ادامه دارد.چند واقعیت ترسناک درباره‌ی آلارم‌های بیمارستانیخستگی آلارم یکی از نگران‌کننده‌ترین موضوعات در حوزه‌ی پرستاری است که موضوع تحقیقات بسیاری نیز قرار گرفته است. در طول دهه‌ی گذشته، تحقیقات، آمارهای سرسام‌آور زیر را در رابطه با خستگی آلارم و آلارم کاذب به دست آورده است:سازمان غذا و داروی آمریکا بیش از 560 مورد مرگ مرتبط به آلارم را در ایالات متحده طی سال‌های 2005 تا 2008 گزارش کرده است.در سال های 2021-2009، بیمارستان‌های آمریکا 80 کشته و 13 جراحت شدید در ارتباط با آلارم‌ها را گزارش کرده‌اند.یک مطالعه نشان داد که بیش از 85% از تمام آلارم‌ها در یک بخش ویژه، کاذب بوده‌اند.یک بیمارستان گزارش کرد که به طور متوسط در یک هفته یک میلیون آلارم به صدا در می آید.یک بیمارستان کودکان آمار 5300 آلارم در روز را اعلام کرد که 95٪ آنها کاذب بودند.یک بیمارستان حداقل 350 آلارم روزانه به ازای هر بیمار را در بخش مراقبت‌های ویژه گزارش کرد.دستوالعمل های ایمنی در بیمارستان:ایمنی سیستم آلارم را اولویت اول بیمارستان قرار دهید.مهم‌ترین آلارم‌ها را بر اساس موارد زیر شناسایی کنند:دریافت بازخورد از کادر پزشکی و بخش‌های بالینی آگاه سازی در مورد خطر ایجاد شده برای بیماران در صورت عدم استفاده از آلارم و یا در صورت نقص عملکرد آلارم تدوین موثرترین پروتکل ها و دستورالعمل‌ها در موارد زیر:1. چه موقع می‌توان آلارم‌ها را غیرفعال کرد یا تغییر داد.2. نظارت و پاسخ به آلارم‌ها بر عهده چه کسی است.3. بررسی آلارم‌ها برای اطمینان از داشتن تنظیمات دقیق، کارکرد مناسب و قابلیت ردیابی4. اینکه چه کسی می‌تواند پارامترهای آلارم را تنظیم کند یا تغییر دهد.5. چه کسی می‌تواند تنظیمات آلارم را به حالت «خاموش» در بیاورد.به کارکنان در مورد هدف سیستم‌های آلارم و نحوه‌ی صحیح کار با آنها آموزش داده شود.عوامل موثر در خستگی از آلارم:این عوامل شامل موارد زیر گزارش شده اند:آستانه‌ی پارامتری آلارم‌ها خیلی محدود تنظیم شده بود.تنظیمات آلارم ها با نیازهای بیمار منطبق نبود.دستوالعمل های نا مناسب در مورد اتصال الکترودهای نوار قلب منجر به آلارم‌های کاذب مکرر می‌شد.ناتوانی کارکنان در شنیدن آلارم‌ها یا تشخیص اینکه صدای آلارم از کجا می‌آید.آموزش ناکافی کارکنان در مورد مانیتورها و آلارم‌هاپاسخ ناکافی کارکنان به آلارم‌هاسوء عملکرد آلارم‌هاتوصیه‌ها و راه حل‌هادر حالی که هیچ راه حل بین المللی برای خستگی آلارم وجود ندارد، بیمارستان‌ها برای مقابله با آن روش‌های مختص خود را دنبال می‌کنند. صاحبنظران تأکید می‌کند که باید یک استاندارد وضع شود که بتواند متناسب با بخش‌های بالینی خاص مانند بخش دیالیز، گروه‌های بیماران یا بیماران خاص تغییر یابد. توصیه‌های زیر برای مقابله با خستگی آلارم پیشنهاد می شود:فرایندی برای مدیریت آلارم داشته باشید.تنظیمات پارامترهای پیش‌فرض را بررسی کنید و از تنظیمات مناسب برای بخش‌های بالینی مختلف اطمینان حاصل کنید.مشخص کنید که کجا و چه زمان آلارم‌ها از لحاظ بالینی مهم نیستند و ممکن است نیازی به آنها نباشد.رویه‌هایی ایجاد کنید که به کارکنان اجازه می‌دهد آلارم‌ها را بر اساس شرایط بیمار شخصی‌سازی کنند.اطمینان حاصل کنید که نگهداری کلیه‌ی تجهیزات به درستی صورت می‌گیرد.انجمن‌های پرستاری نیز توصیه‌هایی برای مقابله با خستگی آلارم ارائه داده‌اند. جالب‌ترین توصیه‌ها متعلق به انجمن پرستاران مراقبت‌های ویژه آمریکا است که توصیه‌های منتشر شده شامل موارد زیر است:یک تیم مدیریت برای آلارم ها تشکیل دهید.سیاست‌ها یا رویه‌هایی تدوین کنید که تنها بر بیماران دارای علائم بالینی نیازمند مانیتوینگ، نظارت انجام شود.کارکنان بخش‌ها را به طور مداوم در مورد سیستم‌های مانیتورینگ و مدیریت آلارم آموزش دهید.توصیه‌هایی برای پزشکان:آماده‌سازی مناسب پوستی برای قرار دادن الکترودهای نوار قلباستفاده از پروب‌های مناسب برای پالس اکسی متر و قرارگیری صحیح آنبررسی تنظیمات آلارم در ابتدای هر شیفتسفارشی‌سازی تنظیمات پارامتری آلارم برای بیماران خاص، مطابق با سیاست آن بخش یا بیمارستانسیستم‌های پرونده‌ی الکترونیک سلامت مانند اپیک (EPIC)، این امکان را به ارائه‌دهندگان می‌دهند که برای هر یک از بیماران، براساس سن و تشخیص آنها، یک محدودیت آلارم تعیین کنند. این نرم افزارها همچنین به پرستاران اجازه می‌دهد تا محدودیت آلارم را در هر شیفت مستند کرده و همچنین اگر آلارمی خارج از پارامترهای تعیین شده توسط پزشک باشد، آن را ثبت کنند. این سیستم همچنین به عنوان یادآور، یک آلارم رایانه‌ای به کارکنان می‌دهد تا در صورت تنظیم نادرست آلارم، تنظیمات را تغییر دهند.کاهش نویز:یک عامل موثر در خستگی آلارم، میزان نویز تولید شده توسط آلارم‌ها است. بوق زدن مداوم در کل بخش باعث می‌شود پرستاران آلارم‌های مربوط به خود را نشنوند یا برای جلوگیری از سر و صدا، تنظیمات را به شکل نامناسب تغییر دهند. سازمان بهداشت جهانی سطح نویز 35 دسی‌بل در روز و 30 دسی‌بل در شب را توصیه می‌کند.پیشرفت در تکنولوژی، استفاده از آلارم‌های بصری و ارتعاشی برای کمک به کاهش صدای آلارم را افزایش داده است. بیمارستان‌ها می‌توانند برنامه‌هایی را روی مانیتور خود اجرا کنند تا هنگام ارائه‌ی مراقبت به بیمار، چرخش بدن بیمار و ساکشن، زنگ آلارم برای مدت کوتاهی متوقف شود. همه‌ این موارد ممکن است آلارم‌ها را به صدا در بیاورند.مرکز پزشکی بوستون آستانه‌ مانیتورهای قلبی را از "هشدار" به "بحران"تغییر داد و در نتیجه سطح نویز از 92 دسی‌بل به 70 دسی بل کاهش یافت. با این کار، پرستاران زمان واکنش سریع‌تری نسبت به آلارم‌ها داشتند و مزاحمت کمتری برای بیماران ایجاد شد.تغییر راهی به سوی موفقیتبیمارستان‌های سراسر آمریکا توانسته‌اند با موفقیت با خستگی از آلارم مقابله کنند. مرکز پزشکی بیمارستان کودکان (Cincinnati Children’s Hospital Medical Center) به طور خاص بر کاهش تعداد آلارم‌ها در واحد پیوند مغز استخوان تمرکز کرد. یک تیم تخصصی شامل پرستاران، پزشکان، کمک‌پرستاران، مهندسان پزشکی و نمایندگان خانواده‌ها به طور روزانه برای ایجاد طرحی جهت کاهش تعداد آلارم‌های در این بخش جلساتی را برگزار کردند. پس از ایجاد تغییرات مختلف، این بخش توانست تعداد آلارم‌ها را از 180 به 40 بار در روز کاهش دهد و تعداد آلارم‌های کاذب از 95٪ به 50٪ کاهش یافت.مرکز پزشکی بوستون با تغییر در تنظیمات پیش‌فرض ضربان قلب براساس شرایط هر بیمار، توانست تعداد آلارم‌ها را 60 درصد کاهش دهد.نتیجه گیری:خستگی آلارم یک نگرانی جدی در بیمارستان‌ها است. بیمارستان‌ها باید بر مسئله‌ی خستگی آلارم تمرکز کنند تا زمانی که تعداد آلارم‌های کاذب کاهش یابد و دیگر هیچ حادثه دور از انتظاری در مورد ایمنی بیمار اتفاق نیفتد. آیا در کشورمان نیز به این نگرانی جدی اندیشیده شده و اقدامی صورت گرفته است؟مترجم: اکرم محمدیمنبع:https://idiasys.com/article/https://nurse.org/articles/alarm-fatigue-statistics-patient-safety اکرم محمدی اکرم محمدی Sun, 31 Dec 2023 13:09:14 +0330 https://virgool.io/@am_1804/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7%DB%8C-%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B2-nsqe8kaksv3d سیستم های مراقبت های بهداشتی، به ویژه در کشورهای توسعه یافته، منابع وسیعی را مصرف می کنند و سهم قابل توجهی در انتشار گازهای گلخانه ای دارند. در واقع، اگر مراقبت‌های بهداشتی و سلامت جهانی را یک کشور فرض کنیم، پنجمین تولیدکننده گازهای گلخانه‌ای در دنیا محسوب می شود. در استرالیا، مراقبت های بهداشتی 7 درصد از کل انتشار گازهای گلخانه ای این کشور را تشکیل می دهد.در مقایسه با سایر درمان‌های پزشکی، درمان های دیالیز اثرات زیست محیطی بالایی دارند. که به دلیل منابعی که مصرف، زباله‌هایی که تولید و کربنی است که منتشر می‌کنند.آب:همودیالیز به مقادیر زیادی آب با کیفیت بالا، نیاز دارد که توسط فرآیندی به نام اسمز معکوس(RO) تولید می شود. با توجه به ناکارآمدی این روش تصفیه آب، یک لیتر یا بیشتر در دقیقه برای فرآیند دیالیز مورد نیاز است (240 لیتر در یک جلسه دیالیز چهار ساعته). با اضافه کردن حجم آب مورد استفاده برای پرایمینگ، شستشو و استریل کردن دستگاه دیالیز، یک جلسه استاندارد 4 ساعته همودیالیز، معمولاً 500 لیتر آب نیاز دارد.به طور معمول، آب مازاد RO که در فاضلاب تخلیه می شود، به طور بالقوه قابل استفاده مجدد است. در مراکز دیالیز بزرگ، حجم معمولی آب مازاد RO که به فاضلاب تخلیه می شود، تقریباً 1 میلیون لیتر در سال برآورد شده است.انرژی:سیستم های همودیالیز نیز بسیار نیازمند انرژی هستند. در ممیزی دو واحد همودیالیز ملبورن استرالیا، مصرف برق در هر درمان دیالیز به ترتیب 12.0 کیلووات ساعت و 19.6 کیلووات ساعت در این دو مرکز بود. در مقایسه، در سال 2020، هر ​​خانوار استرالیایی بطور متوسط 14 کیلووات ساعت در روز استفاده می کرد. واحدهای RO بزرگترین مصرف کننده انرژی در واحدهای دیالیز و ماشین‌های همودیالیز در رتبه بعدی هستند.همودیالیز در منزل نیز به همین شکل نیازمند انرژی است. در یک مطالعه که در استرالیا در سال2013 انجام شده است، میزان برق مورد نیاز سالانه یک سیستم همودیالیزخانگی که شامل یک دستگاه همودیالیز و یک سیستم RO که بین 4 تا 4.5 ساعت 3 بار در هفته کار می کند، ½ میزان برق مورد نیاز هفتگی یک خانواده متوسط 4 نفره است. در مواردی که مدت زمان دیالیز و دفعات دیالیز بیشتر می شود (همانطور که معمولاً در مورد همودیالیز در منزل اتفاق می افتد)، حتی انتظار می رود مصرف برق بیشتر شود.دفع زباله:سه نوع اصلی زباله در مراقبت های بهداشتی و درمانی وجود دارد: زباله های بالینی (عفونی)، زباله های عمومی و بازیافت. پسماندهای عفونی باید قبل از دفع با هزینه های زیست محیطی و مالی بسیار بالا، سوزانده یا به صورت شیمیایی استریل شوند. زباله‌های عمومی مستقیماً به محل دفن زباله می‌روند، اما سموم ناشی از این زباله‌ها مانند فتالات‌ها (که در بسیاری از لوازم پلاستیکی پزشکی یافت می‌شود) می‌توانند به خاک و آب‌های زیرزمینی نفوذ کرده و برای سال‌ها به مخاطرات زیست‌محیطی و بهداشتی تبدیل شوند. زباله های آلی در محل دفن زباله، گاز متان که یک گاز گلخانه ای 21 برابر قوی تر از دی اکسید کربن در گرمایش کره زمین است، منتشر می کند.در هر درمان همودیالیز به طور متوسط 2.5 کیلوگرم زباله عفونی برای هر بیمار تولید می شود، در حالی که یک مطالعه 8 کیلوگرم در هر درمان را ثبت کرده است. این تفاوت مقدار زباله تولید شده، ظاهرا بستگی به نوع ماشین دیالیز و لوازم مصرفی آن دارد. به طور معمول، بسیاری از این زباله ها به عنوان زباله های عفونی در کیسه های زرد قرار می گیرند و فرصت بازیافت و صرفه جویی در هزینه ها را ندارند.انتشار کربن:تنها بررسی محدودی از تأثیرات کلی انتشار کربن در فرآیند همودیالیز انجام شده است. با این حال، تمام گزارش های موجود نشان می دهد که این مقدار زیاد است. در سال 2013، یک مطالعه در استرالیا تاثیرات کربن همودیالیز معمولی را 10.2 تن CO2-eq برای هر بیمار در سال تخمین زد که بیش از دو سوم کربن تولید شده سالانه یک فرد متوسط است.شواهد یک مطالعه در بریتانیا، نشان داده است که تاثیر انتشار کربن در همودیالیز بیشتر تحت تأثیر تعداد درمان‌ها است تا مدت زمان درمان. از این رو در این مطالعه، همودیالیز در منزل، انتشار کربن بیشتری نسبت به همودیالیز در مرکز درمانی دارد.دیالیز صفاقی:دیالیز صفاقی انرژی و آب بسیار کمتری نسبت به همودیالیز مصرف می کند. همچنین در هر درمان ضایعات کمتری تولید می کند، اما از آنجا که یک درمان روزانه است، تولید زباله سالانه به ازای هر بیمار دیالیز صفاقی بیشتر است. بیشتر ضایعات دیالیز صفاقی مواد پلاستیکی است که از کیسه های محلول دیالیز، بسته بندی خارجی و لوله های رابط به وجود می آید.نویسنده: اکرم محمدیمنبع:https://idiasys.com/article/https://nephrology.edu.au/#theenvironmentalimpactofkidneycare اکرم محمدی اکرم محمدی Sun, 31 Dec 2023 12:42:15 +0330