<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های Amin Alipour</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@amin.alipour</link>
        <description>استادیار علوم کامپیوتر در دانشگاه هیوستون University of Houston</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-07-14 22:33:48</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/113077/avatar/avatar.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>Amin Alipour</title>
            <link>https://virgool.io/@amin.alipour</link>
        </image>

                    <item>
                <title>گزیده کتاب: فانی بودن: طب و آنچه در پایان مهم است</title>
                <link>https://virgool.io/@amin.alipour/%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%D8%B7%D8%A8-%D9%88-%D8%A2%D9%86%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%87%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-pkeypjhzdzqh</link>
                <description>&quot;در نهایت ، مردم زندگی خود را فقط میانگین تمام لحظات آن نمی دانند - که به هر حال ، عمدتا &quot;هیچ چیز&quot; به اضافه مقداری خواب است. برای انسان ها ، زندگی معنی دار است زیرا یک داستان است. یک داستان یک حس کلی دارد و قوس آن بر اساس لحظات مهم تعیین می شود ، همان لحظه هایی که چیزی اتفاق می افتد. اندازه گیری میزان لذت و درد افراد دقیقه به دقیقه این جنبه اساسی از وجود انسان را از دست می دهد. یک زندگی به ظاهر شاد ممکن است خالی باشد. یک زندگی به ظاهر دشوار ممکن است به یک هدف بزرگ اختصاص داده شود. ما اهدافی بزرگتر از خود داریم. برخلاف تجربه خود - که در لحظه جذب می شود - خود به یاد آوردن شما سعی می کند نه تنها قله های شادی و دره های بدبختی ، بلکه نحوه عملکرد داستان را به طور کلی تشخیص دهد. این امر عمدتا تحت تأثیر نحوه پیشرفت همه چیز قرار می گیرد. چرا یک هوادار فوتبال اجازه می دهد چند دقیقه ناپایدار در پایان بازی سه ساعت خوشبختی را خراب کند؟ چون یک بازی فوتبال یک داستان است. و در داستانها ، پایان ها مهم هستند. با این حال ، ما همچنین تشخیص می دهیم که تجربه خود را نباید نادیده گرفت. اوج و پایان تنها چیزهایی نیستند که مهم هستند. به یاد آوردن لحظه شادی شدید بر شادی ثابت ، به یاد آوردن خود به سختی همیشه عاقلانه است. کانمن می گوید: &quot;یک ناسازگاری در طراحی ذهن ما ایجاد شده است.&quot; &quot;ما ترجیحات زیادی در مورد مدت زمان تجربه درد و لذت داریم. ما می خواهیم درد مختصر و لذت دوام داشته باشد. اما حافظه ما… تکامل یافته است تا نمایانگر شدیدترین لحظه یک قسمت از درد یا لذت (اوج) و احساساتی باشد که قسمت در پایان خود بود. خاطره ای که مدت زمان را نادیده بگیرد ، به لذت طولانی مدت و دردهای کوتاه ترجیح نمی دهد. &quot; هنگامی که زمان ما محدود است و ما در مورد نحوه ارائه بهترین اولویت ها مطمئن نیستیم ، مجبوریم با این واقعیت کنار بیاییم که هم خود تجربه کننده و هم خود به یاد آوردن اهمیت دارند. ما نمی خواهیم درد طولانی و لذت کوتاه را تحمل کنیم. با این حال برخی لذت ها می توانند رنج پایدار را ارزشمند کنند. قله ها مهم هستند ، و پایان نیز مهم است. &quot;&quot;مرگ دشمن است. اما دشمن نیروهای برتر دارد و در نهایت برنده می شود. و در جنگی که نمی توانید پیروز شوید ، ژنرالی نمی خواهید که تا حد نابودی بجنگد. شما به کسی احتیاج دارید که بداند چگونه می تواند برای سرزمینی که می تواند به دست آورد بجنگد و چگونه می تواند آن را تسلیم کند ، در صورتی که نمی تواند آن را تسلیم کند ، کسی که می داند اگر تمام تلاش شما این باشد که تا پایان تلخ بجنگید ، بیشترین آسیب را می بیند. &quot;&quot;این مرگ نیست که پیران از آن می ترسند. آنها از آنچه در سن پیری اتفاق می افتد می ترسند: از دست دادن شنوایی ، حافظه ، بهترین دوستان و شیوه زندگی خود. سالمندی یک سری شکست متداوم است. &quot; فیلیپ روث در رمان Everyman تلخ تر می گوید: &quot;سالمندی نبرد نیست. سالمندی یک قتل عام است. &quot;&quot;تنها راهی که مرگ بی معنی نیست این است که خود را بخشی از چیزی بزرگتر ببینید: خانواده ، جامعه ، جامعه. اگر این کار را نکنید ، مرگ و میر فقط یک وحشت است. اما اگر انجام دهید ، اینطور نیست. وفاداری ، گفت رویس ، &quot;پارادوکس موجودیت عادی ما را حل می کند و به ما نشان می دهد که در خارج از خود ما چه چیزی را باید خدمت کنیم ، و در درون ما اراده ای است که از انجام این خدمات لذت می برد ، و نه خنثی می شود ، بلکه غنی شده و در آن بیان می شود. چنین خدمتی. » در دوران اخیر ، روانشناسان برای نسخه ای از این ایده از عبارت &quot;تعالی&quot; استفاده کرده اند. فراتر از سطح خودشکوفایی در سلسله مراتب نیازهای Maslow ، آنها نشان می دهند که در افراد تمایل متعالی برای دیدن و کمک به سایر موجودات برای دستیابی به پتانسیل خود وجود دارد. &quot;Being Mortal: Medicine and What Matters in the End by Atul Gawande</description>
                <category>Amin Alipour</category>
                <author>Amin Alipour</author>
                <pubDate>Sat, 09 Oct 2021 08:46:01 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سخنی با اساتید در مورد توصیه نامه: چگونه یک توصیه نامه می تواند باعث رد پذیرش متقاضی شود</title>
                <link>https://virgool.io/@amin.alipour/%D8%B3%D8%AE%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%D8%B9%D8%AB-%D8%B1%D8%AF-%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1%D8%B4-%D9%85%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%B6%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF-a6nogsyohqhp</link>
                <description>یکی از مدارک مهم در درخواست پذیرش دانشجویان توصیه نامه است که عموما توسط اساتید و دانشجو نوشته می شود.یک توصیه نامه باید در برگیرنده شاخصه های قابل ذکر دانشجو باشد.  توجه کنید که آنچه که در توصیه نامه نوشته نمی شود هم می‌تواند مهم باشد. از همکاران عزیز و داوطلبان می خواهم که حتماً لینک زیر را قبل از نوشتن توصیه نامه مورد مطالعه قرار دهند.http://cs.brown.edu/~sk/Memos/Grad-School-Recos/به طور کلی توصیه نامه ها دو قسمت دارد:متنی که استاد می نویسد و توضیح قابلیت های دانشجو است، فرمی است که از استاد خواسته می‌شود که  متقاضی را نسبت به بقیه  دانشجویان رتبه بندی کند. مثلاً یکی از سوال ها این است که  رتبه خلاقیت متقاضی نسبت به سایر دانشجویانی که میشناسید چیست. پاسخ ها به صورت درصد است که استاد می تواند از میان آنها انتخاب نماید که مثلاً متقاضی در دو درصد برتر، ۵ درصد برتر یا ۵۰ درصد برتر کلاس بوده است.نکته شایع در توصیه نامه های اساتید ایران مخصوصاً اساتید کم تجربه و یا دانشگاه های کمتر شناخته شده کشور این است که در متن توصیه نامه به شدت از دانشجو تعریف می کنند، ولی در فرم ارزیابی متقاضی را به صورت متوسط ارزیابی می کند. کاری به دلیل این تناقض ندارم، ولی این تناقض در بسیاری از موارد باعث رد  تقاضای پذیرش متقاضی می شود. لذا از همکاران محترم خواهش می کنم که به این مسئله دقت کنم و اگر متقاضی دانشجوی متوسطی است از قبول پذیرش نوشتن توصیه نامه خودداری کنند توجه کنید که هر تقاضای پذیرش برای یک دانشجو با احتساب هزینه های پذیرش ارسال مدارک حدود ۲۰۰ دلار خرج دارد که برای بسیاری مبلغ قابل توجهی است و یک توصیه نامه ضعیف می‌تواند شانس متقاضی را به شدت کاهش دهد.سخنی با اساتید:۰- حضور دانشجویان خوب شما در دانشگاههای معتبر دنیا به اعتبار کشور، شهر و دانشگاه محل خدمت شما، و شخص شما کمک میکند.۱- اگر در اکثر موارد فرم ارزیابی متقاضی در میان  ۵ تا ۱۰ درصد برتر کلاس ارزیابی نشود، متقاضی شانس زیادی برای پذیرش ندارد.۲- اگر به توانایی های دانشجوی متقاضی برای سپری کردن موفق دوره کارشناسی ارشد یا دکترا اعتقاد ندارید یا اینکه تعاملات شما با دانشجو کم بوده که عملا نمیتوانید ارزیابی مناسبی از متقاضی بدهید، از پذیرش نوشتن توصیه نامه خودداری کنید. مثلاً بنده فقط برای دانشجویان خوبی که در پروژه‌های تحقیقاتی مشترک (نه لزوما انتشار مقاله با یکدیگر) همکاری کرده ایم توصیه نامه مینویسم.۳ - دوره دکترا در بهترین دانشگاههای دنیا نیازی به نبوغ خارق العاده ندارد بلکه لازمه آن علاقه، پشتکار و درک مناسب از دروس اصلی دوره کارشناسی است. بنده اعتقاد دارم تقریباً هر دانشجویی با معدل بالای ۱۶ از دانشگاههای خوب کشور به راحتی می‌تواند از پس آن بر بیاید.سخنی با متقاضیان۱- در دوره ی تحصیل خود حداقل با یک استاد کار پژوهشی انجام دهید که بتوانید حداقل یک توصیه نامه قوی بگیرید.۲- قبل از معرفی هر فردی برای نوشتن توصیه نامه لطفاً مطمئن شوید که (۱) آن فرد دلیل خوبی برای نوشتن توصیه نامه قوی برای شما دارد مثلاً اینکه کار پژوهشی مشترک داشته اید  (۲) آن فرد سابقه نوشتن توصیه نامه های قوی برای دانشجویان را دارد. این مسئله را از میزان پذیرش دانشجویان قبلی آن استاد می توان فهمید.</description>
                <category>Amin Alipour</category>
                <author>Amin Alipour</author>
                <pubDate>Sun, 26 Sep 2021 05:01:55 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>با تحریم یا بدون تحریم، خطر بیکاری گسترده در راه است!</title>
                <link>https://virgool.io/@amin.alipour/%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%85-%DB%8C%D8%A7-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%AA%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%AE%D8%B7%D8%B1-%D8%A8%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%AF%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-mgzmahhrb2m8</link>
                <description>توجه! این نوشته حاوی حقایق ناخوشایند غیر سیاسی است!فرض کنید همین حالا تمام تحریم‌ها لغو شود.بیشتر از این می‌خواهید؟باشد! مشکل نقدینگی و تورم سرسام‌آور هم به صورت معجزه‌آسایی حل شده است.بیشتر؟اگر متمایل به آزادی های فردی و اجتماعی هستید فرض کنید همه آنها میسر شده است.آیا مسئله های کشور حل شده است و آینده روشنی در پیش روست؟من شک دارم!تمام مسائل مطروحه ی بالا، مسائل کلاسیک سیاسی و اقتصادی برای شرایط سنتی جوامع است، اما شرایط جدیدی در پیش روست که کشور را می‌تواند در لبه پرتگاهی خطرناک قرار دهد و متاسفانه زمانی بسیار اندک برای برنامه‌ریزی و آماده‌سازی وجود دارد. آن پرتگاه خطر عوارض استفاده گسترده ازاتوماسیون و روباتیک است.در دهه های اخیر برنامه های کامپیوتری و اپها قابلیت‌های جدیدی را برای بشر فراهم کردند: امروزه، تاکسیهای از اینترنتی استفاده می‌کنیم و یا با مراجعه به سازمان ها و استفاده از کد ملی می‌توانیم با آخرین وضعیت پرونده‌های خود واقف شویم، برای دریافت گذرنامه یا گواهینامه دیگر لازم نیست که در صف های طولانی جلوی ادارات گذرنامه یا راهنمایی رانندگی ساعتها منتظر باشه همه اینها از مزایای تکنولوژی است.تاکنون، حداقل در ایران، هر وقت تکنولوژی مشاغلی را از بین برده است، مشاغل جدیدی را ایجاد کردم مثلاً هرچند که تاکسیهای اینترنتی بازار تاکسی‌های عادی را کساد کردند، اما در عوض بسیاری به عنوان رانندگان تاکسی اینترنتی امروز مشغول بکارند.با توسعه ناگزیر تکنولوژی این روند تغییر می‌کند!در توسعه جدید تکنولوژی های مبتنی بر تکنولوژی های نرم افزار هوش مصنوعی و رباتیک و ارتباطات (که تاکید می‌کنم که ناگزیر است)، بسیاری از شغل ها منقرض خواهند شد و مشاغل بسیار اندکی به وجود می آیند.مسئله شاید دور از ذهن بنظر بیاید! شاید با توجه به شرایط جامعه کسی فکر نکند که اوضاع می‌تواند به شدت بدتر شود.اما به یک توضیح بسنده می‌کنم: اکنون مشکل بیکاری تا حد زیادی ناشی از بسته بودن یا کسادی بنگاه های اقتصادی است. انتظار این است کهبا رونق آنها، این مشکل تا حد زیادی برطرف شود. اما در آینده‌ای بسیار نزدیک حتی اگر بنگاه‌های اقتصادی مانند کارخانه ها و کارگاه ها با تمام ظرفیت هم کار کنند نیازی به کارگر نخواهند داشت، چون رباتها جای آنها را خواهند گرفت. حتی امروزه در بنگاه‌های اقتصادی سطح بالاتر مثل بازار سرمایه، در کشورهای غربی بسیاری از مدیران صندوق های مالی با نرم افزار های هوشمند جایگزین شده اند.موج جدید اتوماسیون و روباتیک میلیون‌ها نفر را بی‌کار خواهند کرد و در عوض شغل های بسیار اندکی که نیازمند به تخصص هستند را ایجاد خواهد کرد. حجم بالای بیکار ناشی از این موج انبار باروتی را شکل خواهد داد که شالوده های هر جامعه ای را به خطر می‌اندازد.مثال عینی آن ایالات متحده است چهار سال پیش در میان بهت همگان دونالد ترامپ برنده انتخابات شد. متاسفانه در مطبوعات ایران کمتر کسی به دلیل اصلی این پیروزی پرداخت. دلیل اصلی این پیروزی کسب ۷۰ هزار رای بیشتر در سه ایالت مرکزی آمریکا توسط وی بود. در این ایالتها کارگران کارخانه ها و معادن شغل های شان را در حال تهدید می دیدند و وی را منجی شغل و زندگی خود می پنداشتند به وی رای دادند و ریاست جمهوری وی باعث هرج و مرج در تمام سطوح شد. امروزه دموکراتها در مورد آماده سازی نیروی کار برای عواقب اتوماسیون بسیار سخن می گویند.متاسفانه در فضای سیاسی ایران کمتر می شنویم که سیاستمداری در این مورد صحبت کند و وعده ایجاد طرحی باید بدهد. شاید درگیری با مسائل جاری روزمره مجالی به پرداختن به این موضوع نمی دهد. اما سونامی بیکاری ناشی از اتوماسیون، با شیوع کرونا شدت گرفته و دیر یا زود به مرزهای ایران خواهد رسید. آیا ما آماده‌ایم؟در ذیل به برخی از سوالات احتمالی خواننده پاسخ داده می شود.آیا می‌شود جلوی این سونامی را با جلوگیری از اتوماسیون گرفت؟ بله! اما از رقابت پذیری کشور به شدت خواهد کاست و عملاً نام ایران را از لیست کشورهای در حال توسعه به لیست کشورهای غیر قابل توسعه اضافه خواهد کرد.چه زمانی این موج به ایران می رسد؟ این موج در غرب شروع شده و با شیوع کرونا شدت گرفته. شاید عواقب آن در غرب در بازه ۵ تا ۱۰ سال نمود پیدا کند. با توجه به تاخیر زمانی شاید حدود ۲-۳ سال پس از آن، نمود بیکاری در این مشکل در ایران عینی شود یعنی حدود ۷ تا ۱۵ سال دیگر.آیا راهکاری برای مقابله به این پدیده وجود دارد؟ هر کشور و اجتماع به تناسب شرایط خود باید خود را آماده کند اما بازآموزی و نوآموزی گسترده قسمت لاینفک هر برنامه ای باید باشد.چه مشاغلی مورد تهدید هستند؟ درصد بسیار زیادی از مشاغل قابلیت مکانیزه شدن دارند.چه زمانی باید برای برنامه‌ریزی شروع کنیم؟ از همین امروز باید برای برنامه‌ریزی و آماده سازی جامعه شروع کرد. تأخیر در پرداختن به این موضوع مطمئناً جامعه را در بلندمدت در معرض خطر جدی قرار خواهد داد. توجه کنید که این خطر تنها نظام سیاسی را مورد تهدید قرار نمی‌دهد بلکه شالوده های اجتماعی را می تواند از هم بشکافد.تاثیر آن بر نظام طبقاتی جامعه چگونه خواهد بود؟ هرچند که اختراعات و تکنولوژی بطور سنتی به صورت غیر متناسبی به نفع قشر مرفه جامعه بوده‌اند، اما آنها به بخشی از طبقه کم‌درآمد کمک کرده تا به طبقه متوسط وارد شوند. اما موج جدید اتوماسیون و رباتیک می‌تواند مشاغل طبقه ضعیف جامعه را بکلی از بین ببرد بدون آن که جایگزینی برای آنها به وجود آورد.</description>
                <category>Amin Alipour</category>
                <author>Amin Alipour</author>
                <pubDate>Wed, 09 Sep 2020 10:29:30 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>اشتباهات متداول در رزومه ی متقاضیان ادامه تحصیل</title>
                <link>https://virgool.io/@amin.alipour/%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%87%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%AA%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%84-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D8%B2%D9%88%D9%85%D9%87-%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%B6%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84-ud1cchnvjda4</link>
                <description>در چند سال اخیر بواسطه فعالیتم به عنوان هیات علمی دانشگاه هیوستون تعداد زیادی رزومه علمی (CV) بررسی کرده ام و الگوهای مشخصی در رزومه های بد دیده ام که ادامه ی این نوشته به آنها اشاره می کنم.رزومه ی شما نقش تعیین کننده ای در تصمیم استاد در قبول کردن شما به عنوان دانشجوی دکترا دارد. در ذیل نکاتی در مورد بهبود رزومه و اشتباهات متداول در رزومه که نگارنده دیده است بیان میشود. مثالهای خوب برای رزومه را در این لینک ببینید: https://www.grad.illinois.edu/sites/default/files/pdfs/cvsamples.pdfهدف رزومه: متنی که تصویری مناسب و حرفه ای از قابلیت های موجود (نه پتانسیل ها) شما ارایه میکند. رزومه تحصیلی یا سی وی  باید شامل خلاصه ی تحصیلات و مهمترین تجربیات شما باشد. اشتباهات متداول در رزومه:عکس: عکس نه نشانه ی تحصیلات شماست و نه تجربه ی شما.  درجوامع آکادمیک مخصوصا دانشگاههای آمریکا نشانه ی ناپختگی متقاضی است.آدرس منزل یا محل کار: حتی در صورت پذیرش نامه ای برای شما ارسال نمی شود یا آدرس شرکت ها بی ربط است.به جای آدرس منزل یا محل کار آدرس وب سایت خود ادرس لینکدین و وب سایت شرکت محل کار را بگذارید. مضافا آدرس در ایران عموما طولانی است و ترجمه ی آن عموما به ترکیبی غیر قابل فهم و گاه خنده دار برای خواننده ی غیر ایرانی تبدیل میشود.فونت: از فونت یکنواخت و رسمی مثل Times استفاده کنید. تاریخ تولد، تابعیت و وضعیت تاهل: قوانین بسیاری از کشورها از جمله آمریکا در نظر گرفتن جنسیت، سن و تابعیت را در تصمیم گیری پذیرش صریحا ممنوع کرده است بنابراین این دست اطلاعات نه تنها با اهداف رزومه کمک نمیکند بلکه ممکن است باعث سردرگمی کمیته تصمیم گیری شود.اسامی اساتید دروس: متاسفانه فرهنگ غالب ایران گاهی به اسم استاد درس بیش از محتوا یا نتیجه ی درس اهمیت می دهد. از نوشتن اسم اساتید دروس خودداری کنید.ستفاده نکنید.علاقه ی پژوهشی: تنها یک موضوع را با عنوان علاقه مندی پژوهشی بنویسید یا این قسمت را حذف کنید. توجه کنید که نوشتن چندین زمینه ی پژوهشی بی ربط به ضرر شماست.اطلاعاتی که باید در رزومه باشداطلاعات ذیل ضروری است. بدون این اطلاعات تصمیم گیری در مورد پرونده ی شما غیر ممکن است. معدل: معدل هر مقطع مهم است. حتما قید کنید که معدل از 20 است. مثلا مینوانید بنویسید: GPA:15 out of 20. اگر معدل شما کم است  (زیر 15)، بهتر است دوباره به فکر مقطع ارشد با معدل بالا در دانشگاههای دولتی تهران باشید.نمره ی TOEFL: تقریبا همه دانشگاهها انتظار نمره ی بالای 80 دارند. قاعده ی کلی اینست که اول نمره ی لازم تافل را گرفته و سپس با اساتید مکاتبه کنید. نمره ی تافل نشان میدهد که شما در ادامه ی تحصیل جدی هستید.نمره ی GRE: قسمت تحلیلی (quantitative) مهمترین قسمت است. تلاش خود را بر روی آن متمرکز کنید.مقالات: هرچند که الزامی نیست که در دوره کارشناسی یا ارشد مقاله داشته باشید، مقاله درنشریات معتبر (کنفرانس یا ژورنال یا کارگاه معتبر) شانس شما را برای ورود به دانشگاههای خوب به شدت افزایش میدهد. کارگاههای (workshop) جنبی کنفرانسهای معتبر گزینه های خوبی برای ارسال مقالات است.  توجه داشته باشید که چاپ در مجلات نامعتبر شانش شما را کاهش میدهد.اگر پروژه ی بزرگی را برای درسی انجام داده اید که نشان از توانمندی شما در حل مساله است، لینک کد یا نقشه ی آنرا به رزومه ی خود اضافه کنید.پایانرزومه ی خود را چندین بار مرور کنید و از عدم وجود اشتباهات املایی و گرامری اطمینان حاصل کنید.رزومه ی خود را برای بررسی بیشتر به دوستان خود بفرستید. وب سایت Kamihq.com به شما اجازه میدهد که فایل پی دی اف رزومه را آپلود کرده و لینک آنرا برای بررسی به دوستان خود بفرستید.فقط فایل پی دی اف ارسال کنید.این یک مسابقه نیست: به هم کمک کنید. اطلاعات مفید را با سایرین به اشتراک بگذارید. مدارک دوستان خود را بدقت بخوانید و  نظرات سازنده ی خود را با آنها در میان بگذارید. انسانهای موفق دوستان موفق دارند. هر چه دوستان شما به دانشگاههای بهتری راه پیدا کنند، به نفع شماست، شما هم میتوانید دانشگاه بهتری بروید.</description>
                <category>Amin Alipour</category>
                <author>Amin Alipour</author>
                <pubDate>Mon, 30 Dec 2019 02:41:02 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>