https://virgool.io/feed/@aminolroaya دکتر آزیتا امین الرعایا، دکترای تخصصی روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی fa 2026-06-10 14:09:51 https://files.virgool.io/upload/users/2041765/avatar/XoRVIA.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@aminolroaya https://virgool.io/@aminolroaya/%D8%A7%DB%8C%D8%A7-%D8%A8%DA%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D8%B4-%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84-%DA%A9%D9%86%D8%AF-%D8%B0%D9%87%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-uuv1pcoatl89 ایا بچه های بیش فعال کند ذهن هستند؟در واقع اختلال بیش فعالی یا کم توجهی (ADHD) به اختلالی می گویند که در زمان کودکی قابل تشخیص می باشد، ولی در موارد دیده شده، بیشتر موارد این بیماری تا بزرگسالی ادامه پیدا می کند. نکته حائز اهمیت در این بیماری شناخت بهتر و زود تر آن می باشد. چرا که در این نوع بیماری زود تر فهمیدن بیماری خیلی کمک کننده و مهم است. این بیماری یک نقص تکاملی عصبی شناخته می شود که در کودکانی که کمتر از 7 سال دارند، بروز می دهد و تا بزرگسالی نیز امکان ادامه پیدا کردن آن وجود دارد. این بیماری بیشتر در سنین کودکی رخ می دهد و بروز پیدا می کند، اما این به آن معنا نیست که امکان به وجود آمدن آن در بزرگسالی وجود نداشته باشد. اشتباهی که در این بیماری رخ می دهد، گفتن سندرم به این بیماری است. سندرم در واقع یعنی مجموعه ای از علائم یا ویژگی هایی که در مدت زمانی مشخص با هم بروز می کنند و نشان دهنده یک اختلال می باشند. بیماری ADHD در واقع یک بیماری است که به طور کامل شناخته شده و جزو بیماری های شناخته شده قرار می‌گیرد. در نتیجه استفاده از واژه سندرم برای این نوع بیماری درست نیست.این اختلال و بیماری با سه نوع از اختلالات رفتاری یعنی بیش فعالی یا Hyperactivity و عمل بدون فکر Impulsivity و کم توجهی یا همان Inattention نشان داده می شود. گرچه این بیماری در جوامع زیاد دیده می شود، اما تاکنون دلیل و علتی مشخص برای پیش آمدن و به وجود آمدن این بیماری در افراد پیدا نشده است. در نتیجه دلیل مشخصی برای آن وجود ندارد، فقط امروزه پزشکان معتقد می باشند که منشا این بیماری اصولا به ژنتیک و اعصاب باز می گردد. تحقیقاتی که در این زمینه انجام داده اند، نشان می دهد که یکی از عوامل اصلی و موثری که می توان در زمینه ADHD نام برد، پایین آمدن دوپامین می باشد. دوپامین یک ماده شیمیایی می باشد که وقتی ترشح می کند، به طرز قابل توجهی روی فعالیت مغز و بدن انسان تاثیر می گذارد. این مواد شیمیایی به انتقال سیگنال های عصبی کمک شایانی می کنند و در واکنش های عاطفی هم کم موثر نیستند. در واقع تحقیقات نشان نی دهد که افراد مبتلا به بیش فعالی نسبت به افراد عادی، قسمت قشر خاکستری مغزشان کمتر می باشد‌. (قشر خاکستری در واقع کنترل بعضی رفتار ها، کردار ها و عملکرد را برعهده دارد و از جمله رفتار هایی که می توان به آن اشاره کرد، خودکنترلی، تصمیم گرفتن، صحبت کردن و حرف زدن و کنترل ماهیچه ها و عضلات می باشد.) دانشمندان تا امروز برای یافتن دلایل اصلی این بیماری تلاش بسیاری کرده اند و موارد و علل اصلی این بیماری را تا کنون مصرف الکل و یا دخانیات در زمان بارداری، نوروتوکسین ها، وراثت و قرار گرفتن در معرض بعضی آلاینده ها مانند سرب اعلام نموده اند.کودکان بیش فعال به طور کل بیماری های مختلفی وجود دارد که می تواند روی عملکرد و رفتار کودک تاثیر بگذارد. اما در عصر امروزی به اشتباه هر مشکل و عیبی که در زمینه تحصیلات برای کودک پیش آید، بیماری بیش فعالی تلقی می‌گردد. به همین دلیل به طور جدی پیگیری نمی شوند. به طور کل صرفا بیش فعالی نیست که می تواند روی عملکرد فرزندان تاثیر بگذارد، در واقع بیماری هایی از جمله افسردگی، اوتیسم، شیدایی و بیماری های روانی دیگر نیز می توانند در روند و عملکرد تحصیلی نیز تاثیر گذار باشند. این بیماری ها حتی می تواند روی هوش کودک نیز موثر باشد و آن ها را تحت تاثیر قرار دهد. بیشترین اشتباهی که خانواده ها در زمینه افت تحصیلی کودکان خود انجام می دهند، پیگیری نکردن دلیل اصلی این افت تحصیلی و مشکل در روند تحصیلی کودکان است. این سهل انگاری که خانواده ها انجام می دهند، امکان دارد که آسیب های جدی و جبران ناپذیری را به روان کودک بزند. در نتیجه پیشنهاد می شود در صورتی که والدین شاهد افت تحصیلی کودکان بودند و نگران آینده کودکان بیش فعال خود هستند، با یک مشاور و یا روانشناس کودک صحبت کنند و مشورت بگیرند تا راه حل مناسبی به آن ها داده شود.کودکان بیش فعال شاید در زمینه درسی افت داشته باشند و یا در برخی زمینه ها موفق نباشند، اما این دلیل نمی شود که آن ها کم هوش تلقی شوند. در واقع همچین موردی باعث نمی شود که تصور شد هوش کودک بیش فعال نسبت به سایر کودکان کم تر است. تا به امروز هیچ تحقیق و یا پژوهشی ثابت نکرده است که کودکان بیش فعال باهوش هستند و یا نسبت به کودکان عادی هوش کمتری دارند. به والدین پیشنهاد می شود که اگر کودکی بیش فعال دارند که به درس خواندن علاقه ای نشان نمی دهد، کودک خود را به فعالیت های فیزیکی و فعالیت هایی که دوست دارند انجام دهد، دعوت کنند و در این زمینه به آن ها کمک کنند.این نوع کودکان در برخی از مواقع بدون دلیل منطقی و یا عاطفی، بسیار خوشحال و یا ناراحت و عصبی می شوند. در واقع به طور کل می شود گفت که این نوع تغییر رفتار و عدم کنترل هیجانات و احساسات، در همه کودکان حدودا وجود دارد، اما در کودکان بیش فعال بسیار بیشتر از کودکان معمولی بروز پیدا می کند و به طور کل نمی توان گفت که در چه زمان و مکانی بروز پیدا می کنند. اصولا بروز این رفتار ها در تمامی مکان هایی که کودک بیش فعال با آن درگیر است می توان دید؛ برای مثال مدرسه، خانه و حتی فضای عمومی که برای بازی برده می شوند.متمرکز بودن کودک به خود و نیازهای خودیکی از مهم ترین و کلیدی ترین موردی که می توان آن را از علائم بیش فعالی کودک دانست، این است که صرفا کودک بر خود متمرکز باشد. به این منظور که این کودک بیش فعال در شناخت اطرافیان خود، احساسات و نیاز هایی که دارند و خواسته های آن ها ناتوان است و در بیشتر مواقع نیاز ها و خواسته های خود را در نظر می گیرد. برای مثال کودکی که بیش فعالی دارد، هنگام صف و یا انتظار برای نوبتی بازی کردن، به مشکل می خورد و به طور کل در بازی های گروهی نیز خوب عمل نمی کند. این کودک بیش فعال فعالیت های دیگران را قطع می کنند تا خود به آن فعالیت بپردازد.قطع نمودن فعالیت دیگرانیکی از بارز ترین رفتار های کودک بیش فعال ADHD، قطع کردن فعالیت دیگران یا ورود ناگهانی به آن فعالیت ها می باشد. به این منظور که کودک در یک فعالیت و یا بازی که قبل از آن در آن حضور نداشته، ناگهانی وارد شود و یا آن را قطع کند و اختلالی در آن ایجاد کند. این عمل کودک در نتیجه باعث اعتراض اطرافیان و حتی برخورد کردن با او خواهد شد. به طور کل می توان علائم کودک بیش فعال را نام برد:نسبت به عموم نوزادان معمولی، زودتر می خزد و به راه می افتد.در خوابیدن مشکل دارد. (اصولا کم تر از حد نرمال یک کودک می خوابند.)حتی اگر خسته هم شوند، به فعالیت های آرام نمی پردازند.نسبت به صدا، نور، رفتار غریبه ها و تغییر در‌وضعیت بسیار حساس می باشند.اسباب بازی های خود را زود خراب می کنند و زود از آن ها خسته می شوند. draminolroaya draminolroaya Sat, 11 Feb 2023 20:19:27 +0330 https://virgool.io/@aminolroaya/6-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D9%85-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1-bsp5igbjqc2d علل وابستگی کودک به مادر خویشیکی از دغدغه های مهم بعضی والدین، وابستگی فرزندشان به وی می باشد..مسلما زمانی که کودک به سبب وابستگی زیاد و بیش از حدی که به مادر خود دارد سبب می گردد هم از برخی فعالیت ها مثل بازی با همسالان بازمانده و هم مادر نیز به سبب اینکه نمی تواند از فرزند خود جدا شود در انجام برخی امور مثل خرید رفتن، سرکار رفتن و..محدود می گردد.زمانی که وابستگی کودک به مادر خویش در طی زمان ادامه یابد ممکن است به مرور میزان استقلال وی کاهش یافته و کودک نتواند در بزرگسالی از پس کارهای خود بر بیاید.بنابراین نیاز است که جهت کم کردن وابستگی کودک به مادر خویش اقداماتی صورت گیرد ولیکن مهم است که در ابتدا به علل بروز وابستگی در کودکان پرداخت..چرا برخی کودکان دچار وابستگی شده و نمی توانند دوری از مادر خود را تحمل کنند و به هنگام مشاهده جدایی مادر از خویش سریعا واکنش نشان داده و به گریه و زاری و یا بهانه گیری و..می پردازند..؟وابستگی کودک به مادر خود عموما ناشی از دو دلیل مهم می باشد.یکی از این دلایل نیز است که کودک دچار اضطراب جدایی بوده و به هنگام جدا شدن از مادر خود دچار اضطراب و ترس و نا امنی می گردد.دیگر دلیل وابستگی کودک به والد خویش خصوصا مادر، اضطراب اجتماعی می باشد.زمانی که کودک دچار اضطراب اجتماعی باشد نمی تواند به خوبی با دیگران ارتباط برقرار کرده و تنها به مادر خویش وابسته می باشد.باید توجه داشت زمانی که صحبت از اضطراب باشد نیاز است بیان داریم اضطراب ناشی از دو چیز است..ژنتیک و یا ناشی از عامل محیطی خصوصا محیط خانواده می باشد.فرضا زمانی که اضطراب ناشی از محیط اطراف خصوصا خانواده باشد، اگر والدین مدام با یکدیگر در حال اختلاف و بحث باشند و فضایی استرس آور را برای کودک فراهم نمایند، این کودک دچار تنش شده و اضطراب می گیرد..این اضطراب باعث می شود ارتباطات کودک با دیگران کمتر شده و وابستگی بیشتری به یکی از والدین که صمیمیت بیشتری با وی دارد خصوصا مادر، افزایش می یابد.به همین دلیل نیاز است که باید در راستای کم کردن وابستگی کودک به مادر و کاهش اضطراب آن تلاش کرد، در غیر این صورت در بزرگسالی زندگی وی مختل می گردد..اینکه چگونه وابستگی کودک را کم کنیم؟ به عوامل متعددی وابسته می باشد که در ادامه به برخی از آن ها اشاره می نماییم.راهکارهای درمانی کاهش وابستگی کودک به مادرراهکارهای متعددی جهت کم کردن وابستگی کودک به مادر وجود دارد که نیاز است با برخی از موثرترین آن ها آشنا شد..زمانی که مادر از این راهکارها بهره می گیرد در طی زمان نیز میزان وابستگی کودک کاهش می یابد زیرا با بهره گیری از این راه ها، میزان اعتماد به نفس کودک به مرور افزایش یافته و استقلال کودک بیش از پیش می گردد.لذا برخی از این راهکارها عبارتند از:مقایسه نکردن کودکتشویق کردن کودکپنهان نکردم خود از فرزنددرک احساسات فرزندبهره گیری از جلسات مشاوره و روانشناسیصبور بودن مادرو..1- مقایسه نکردن کودکزمانی که والدین، فرزند خود را با دیگری مقایسه می کنند باعث می شوند کودک‌شان دچار احساسات مخربی شوند و اعتماد به نفس وی نیز کاهش می یابد.به سبب کاهش اعتماد به نفس فرزند، کودک وابستگی بیشتری به والدین پیدا کرده و تلاش برای کم کردن وابستگی کودک به مادر سخت تر می شود و همچنین با بی توجهی به توانایی ها و استعدادهای خود بیش از پیش خود را دست کم می گیرد.بنابراین..جهت کم شدن وابستگی کودک به مادر نیز توصیه می گردد:والدین به فرزند خود افتخار نموده و توانایی های او را به وی یادآور شوند..ولیکن باید توجه داشت میزان افتخار کردن کودک نباید بیش از حد باشد زیرا ممکن است از جنبه ای دیگر به کودک آسیب بزند فرضا کودک در اعماق وجودش به طور ناخودآگاه دچار خودشیفتگی مفرط شده و این نیز در آینده زندگی وی را تحت شعاع قرار دهد..2- تشویق کودکیکی از راه های کم کردن وابستگی کودک به مادر، تشویق کردن کودک می باشد.زمانی که کودک رفتارهای خوبی انجام داده و کارهای مطلوبی انجام می دهد بسیار خوب است که مادر، فرزند خود را تشویق نموده و او را حمایت کند.وقتی کودک به طور مستقل به تکرار کارهای ثمربخش بپردازد به مرور وابستگی اش به مادر کمتر شده و علاقمند می شود به تنهایی به کارهای خود بپردازد..لذا باید توجه داشت تشویق کودک می تواند علاوه بر هدیه های متعدد، با محبت کلامی و فیزیکی ابراز گردد.بنابراین بسیار مهم است که والدین خصوصا مادر به تشویق و حمایت کودک خود اهمیت دهند.3- پنهان نکردن خود از فرزندگاهی اوقات مادر به سبب وابستگی زیاد فرزند خود به هنگام جدایی از او فرضا بیرون رفتن، سعی می کنند از چشم فرزند خود دور مانده و زمانی که کودک حواسش نیست از خانه خارج شود، در حالی که این فرار کردن ها و نبودن های ناگهانی سبب می گردد کودک بیشتر دچار اضطراب شده و اعتماد خود را نسبت به مادر خویش از دست می دهد و این راه درستی برای کم کردن وابستگی کودک به مادر نیست.توصیه می گردد به هنگام جدایی از کودک، مادر نیز به صحبت با فرزند خود پرداخته و به آرامی به او بگوید که قصد دارد چند ساعتی دور از فرزند خود باشد.به مرور این رفتار نیز سبب می گردد کودک به مادر خود اعتماد نموده و باور داشته باشد که نبودن مادر موقتی بوده و وی برای همیشه در کنار کودک می باشد.4- درک احساسات فرزندزمانی که کودک از والد خود جدا می شود دچار ترس و اضطراب می گردد جهت کم کردن وابستگی کودک به مادر، بهتر است ایشان با کودک همدلی کرده و او را درک کند.ممکن است کودک به هنگام جدایی از مادر رفتارهای متعددی مثل گریه و فریاد از خود نشان داده و با این کار سعی نماید از جدایی مادر جلوگیری کند.مادر می تواند با در آغوش گرفتن وی و عدم سرزنش کودک خویش به او فرصت دهد تا آرام تر شده و سپس مادر به آرامی با فرزند خود صحبت کند.فرضا به او بگوید می دانم که دوست نداری من کنارت نباشم اما من باید به سرکار بروم، لطفا چند ساعتی خودت را مشغول به بازی و تماشای انیمیشن کن..پس از اینکه به خانه آمدم با هم بازی می کنیم و..5- بهره گیری از جلسات مشاوره و روانشناسییکی از بهترین راه ها برای کم کردن وابستگی کودک به مادر، جلسات مشاوره می باشد زیرا دکتر روانشناس با ارائه اصولی ترین راهکارهای درمانی متناسب با میزان وابستگی کودک سبب می گردد استقلال کودک بیشتر شده و وابستگی اش به مادر و دیگر اعضای خانواده خود کمتر گردد.تنها کافیست کودک هم با دکتر روانشناس متخصص برای دم وابستگی خود به مادر خود همراهی کند.6- صبور بودن مادربسیار مهم است که والدین خصوصا مادر نسبت به کم کردن وابستگی کودک به مادر، صبور بوده و انتظار نداشته باشند در سریع ترین زمان ممکن با کاهش وابستگی کودک خود رو به رو شوند.بهتر است مادر با فرزند خود همراهی کرده و  حامی او برای درمان باشد..هر چه والدین در این مسیر صبر بیشتری داشته و به فرزند خود جهت درمان میزان وابستگی افراطی اش، اعتماد داشته باشند می توانند انگیزه بیشتری به کودک داده و سبب گردند کودک نیز با کمک والدین خود و دکتر روانشناس جهت درمان تلاش بیشتری کند و در نهایت میزان استقلال کودک در طی زمان ارتقاء می یابد. draminolroaya draminolroaya Mon, 09 Jan 2023 11:15:26 +0330