https://virgool.io/feed/@amir.rashidi30 fa 2026-07-06 21:13:23 https://files.virgool.io/upload/users/14023/avatar/avatar.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@amir.rashidi30 https://virgool.io/@amir.rashidi30/%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B1%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D9%88-%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-qvlfqjgxw4jm برنامه ریزان برای دست یافتن به اهداف شان بایستی قدرت کلانی را بسازند که پیشتر اصلاشناخته شده نبود – قدرتی که برخی از انسا نها بر انسا نهای دیگر اِعمال م یکنند. موفقیت ایشانبستگی به آن خواهد داشت که تا چه اندازه به چنین قدرتی دسترسی داشته باشند. دموکراسی،مانعی است در برابر سرکوبی که از پیامدهای تمرکزگرایی فعالیت اقتصادی است. و این گونه استکه تصادمی بین برنام هریزی و دموکراسی صورت میگیرد.بسیاری از سوسیالیست ها این توهم بلاخیز را دارند که با پس گرفتن قدرت از افراد )قدرتیکه در نظام فردگرایانه به ایشان داده شده است( و انتقال آن به جامعه می توانند این قدرت راخاموش سازند. ایشان تصور می کنند که با متمرکز ساختن قدرت می توانند آن را در خدمت یکبرنامه ی یگانه به کار گیرند؛ این کار، صرفا انتقال قدرت نیست، بلکه افزایش دادنِ بی اندازه ی آننیز هست. وقتی قدرتی را که پیشتر در دست کسان بسیاری مستقلانه اعمال م یشد به دست یکنفر می دهیم، شدت آن قدرت را بیش از پیش م یکنیم، و آن چنان دور از دستر ساش می سازیمکه تقریبا با دیگر انواع قدرت متفاوت می شود.سفسطه است که بگوییم قدرت کلانی که گروه برنامه ریزی مرکزی در دست دارد «کلان تر ازمجموع قدر تهایی نیست که در دست گروه های منفرد مدیران است ».. در جامعه ی رقابتی، هیچکسی را نمی یابید که بتواند حتی یک بخش از قدرتی را که گروه برنامه ریزی جامع هی سوسیالیستدارد، در دست داشته باشد. تمرکززدایی از قدرت، همانا کاهش دادن میزان مطلق قدرت است؛ ونظام رقابتی تنها نظامی است که می تواند آن قدرتی را که انسانی بر انسان دیگر اعمال می کند بهحداقل رساند. چه کسی می تواند تردید کند که قدرتی که یک کارفرمای میلیونر بر کارگرش اعمالمی کند کمتر از قدرتی است که دون پایه ترین بوروکرات، با تکیه بر قدرتی که منبعث از درت قهریدولت است، دارد و چگونه کار کردن و زندگی کردن من با صلاحدید او تعیین می شود. Amir Rashidi Amir Rashidi Sat, 12 Jan 2019 16:25:29 +0330 https://virgool.io/@amir.rashidi30/%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%AF-%D8%B1%D8%B6%D8%A7-cnvr5udygn7q One analysis blames failure to follow proper crew resource management procedures as being a contributing factor that led to the 2009 fatal crash into the Atlantic of Air France Flight 447 from Rio de Janeiro to Paris. Following resolution of an earlier incident with a faulty pitot tube that lasted a few minutes,[not in citation given] the pilot-in-command left to take a rest break, leaving control in the hands of the copilots. When the two copilots were operating the Airbus around 02:11:21, it was not clear which one of the two was in charge of the plane, nor did the copilots communicate with each other about who was in control of the plane. Following recovery of the black box two years later, various independent analyses were published, both before and after the official report was issued by the BEA, France's air safety board. One was a French report in the book "Erreurs de Pilotage"[18] which leaked the final minutes of recorded cockpit conversation. On December 6, 2011, Popular Mechanics published an analysis of the accident including a translation of the leaked conversation accompanied by a step-by-step commentary.[19] Speaking about the actions of the two copilots in the cockpit in the minutes before the aircraft crashed into the ocean, the article commentary says, Amir Rashidi Amir Rashidi Tue, 31 Jul 2018 11:43:24 +0430