https://virgool.io/feed/@amirbt iOS Developer fa 2026-04-14 23:48:41 https://files.virgool.io/upload/users/17318/avatar/FOgoNh.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@amirbt https://virgool.io/@amirbt/%D8%AA%DB%8C%DA%A9%D9%87-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%88-%D8%A7%D8%B3-%D8%AF%D9%88%D9%84%D9%BE%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1-sc6jmwvxtwif ?بحث فنیمن همیشه تو زندگی حرفه ایم آدم فنی بودم پس نمیشه بحث فنی نداشت ??‍?اگه به دوران دانشجویی برمیگشتم یک کاری که قطعا می کردم این بود که از اول فقط روی یک موضوع کار می کردم و این کارو به شما به شدت توصیه می کنم مثلا اندروید دولوپر یا بک اند دولوپر و… .این شاخه به اون شاخه پریدن خیلی کیف میده و با دنیاهای جدیدی آشنا می شی ولی به نظرم باید کوتاه باشه درحدی که به یک دید کلی برسین و بعدش یک تخصص برای خودتون انتخاب کنین و در اون تخصص بسیار بسیار عمیق بشین.اون موقع که دانشجو بودم چون همزمان کار می کردم حس می کردم یک سری دروس رشته ی کامپیوتر به درد نخورن چون تو روزمره ام ازشون استفاده نمی کردم پیش خودم می گفتم چرا باید فلان معماری کامپیوتر عهد بوق رو بلد باشم من الان از فلان تکنولوژی بیشتر استفاده می کنم و اون مهمتره ولی هر چقدر در کارم بیشتر حرفه ای شدم فهمیدم یک سری چیزها خیلی خیلی مهم ان و کاش بیشتر توزمان دانشجویی روشون زمان می گذاشتم.مثلا ساختمان داده و طراحی الگوریتم و نظریه زبان و ماشین. بقیه درس ها هم مهم هستن ولی اگه به فکر یک برنامه نویس حرفه ای خفن شدن هستین که توی شرکت های خیلی بزرگ کار کنین روی این سه تا درس خیلی جدی وقت بگذارین و از الان توی سایت هایی مثل هکر رنک یا غیره شروع به حل مسئله کنین می دونم خیلی هاتون الان این ها رو می دونید ولی به قول موزیسین ها میخوام یک آکسان روش بگذارم که خیلی جدی تر روش کار کنین.مورد بعدی که به نظرم خیلی مهم هست اینکه که یک مدیر یا منتور خوب پیدا کنین این جور افراد سرعت رشد خطی شما رو به نمایی تبدیل می کنن و بهتون مسیر رو نشون میدن و کاتالیزور فوق العاده ای هستن.در انتخاب منتور دقت کنین و گول آدم هایی که خوب حرف می زنن در اکوسیستم رو نخورین به نظرم مهم ترین معیار برای انتخاب یک منتور خوب یا مدیر خوب اینکه سابقه ی کاری شو چک کنین ببینین طرف تو زندگی حرفه ایش چی کار کرده.خوش بختانه الان لینکدین وجود داره و این کار خیلی سخت نیست.من الان یکی از بزرگترین حسرت هام اینکه ای کاش مدیری که الان دارم روی ۴ سال پیش داشتم اون موقع خیلی رشدم سریع تر و بیشتر می شد. سعی کنبن از خارجی ها بیشتر کمک بگیرین و کورس زبان اصلی ببینین.یک واقعیتی که به نظر من وجود داره اینکه شاید کسایی که داخل کشور کار می کنن از روند ها و مباحثی که خیلی عمیق میشه تو مهندسی نرم افزار و پروژه اطلاع کمی دارند یا مدل پروژه های ایرانی جوریه که نمیشه طبق روش درست پیش بردشون و نوع کار کردن و اخلاق حرفه ای خیلی بیرون از ایران متفاوته. سعی کنین شما به عنوان نسل جدیدی که وارد بازار کار می شین این اخلاق رو یاد بگیرین و در کشورمون رواج بدیمش. این صحبت صرفا طبق تجربه ی کاری من هست و تعمیم کلی نمیدم.وقت سفر که شد چمدون هاتو محکم ببند?دل گم تردید این موندن و رفتن نباش ?هر آدمی از کوچک ترین و بزرگترین اتفاقاتی که توی تجریه های روزمره اش افتاده پیش خودش می دونه دوست داره مهاجرت کنه یا نه. بعضی ها مهر و محبت خانواده و دوستان و عزیزانشون رو به شرایطی که دارن ممکنه ترجیح بدن که به نظرم بسیار قابل احترام هست. شاید این متن خطاب به کسایی که دوست دارن مهاجرت کنن.وقتی که آفر می گیری قطعا خوش حالی زیادی داره چون یک هدفی بوده که احتمالا براش خیلی تلاش کردی و بلاخره به ثمر نشسته این خوش حالی ادامه داره تا به روزهای پرواز نزدیک می شیم و هرچه نزدیک تر میشیم فکر های مختلف میاد توی سرت.لعنتی یعنی من دیگه نمی تونم کله پاچه بخورم یا این که فلان جای شهرم که کلی خاطره خوب دارم رو دیگه نمی تونم ببینم یا هزاران فکر منفی دیگه که تو حجم کارهایی که باید قبل پرواز انجام بدی ذهنتو مشغول می کنه.آدم ها همه مدام کنار گوشت میگن خوش به حالت به به و … ولی هیچ کسی نمیدونه تو ذهن تو چی می گذره چه چیزهایی که براشون جون می دادی رو باید بگذاری و بری … همه خاطره های خوب و چیزهایی مثل انگشتر فیروزه یا بوی غذای مامان.تو اون لحظات هی پیش خودت فکر می کنی من اگر بمونم هم خیلی بد نیستا خوبه کنسلش کنم! و بعدش به همه ی ۵ صبح بیدار شدنا فکر می کنی و تا ۱۲ شب کار کردنا به ری لود کردن های متناوب صندوق پستی برای دریافت یک جواب ایمیل از شرکتی که تو مصاحبه اش شرکت کردی یا به استرسی که از صدای نوتیف ایمیل گوشیت داشتی فکر می کردی نتیجه مصاحبه یا چالش فنیه و بعد می دیدی تبلیغ بوده و هزاران هزار چیزه دیگه که توی این جا نمی تونی داشته باشی ولی اون جا هست.طبق تجربه ی شخصی من این احساس اگه تصمیمی بوده باشه که خودت گرفته باشی و از ته دلت خواسته باشی فقط تا رسیدن پرواز به کشور مقصد وجود داره و بعدش از بین میره و همه ی نگرانی ها و استرس ها پاک میشه جز دل تنگی عزیزان.چون این تجربه رو توی همه ی دوستام دیدم گفتم با شما هم به اشتراک بگذارم شاید یک کسی روزی که تاریخ بلیطش هست یادم من بیوفته و حداقل از اون لحظات آخر کنار عزیزانش بودن بیشتر لذت ببره.? به دریا سلامی دوباره کنداستان جوینده آبی که در کنار دریا از کمی آب درون قمقمه اش ناراحت است ??‍♂️برای خیلی از ماها پش اومده که در مسیر زندگی گاهی از چیزی که داریم ناراضی هستیم یا از این که اون چیزی که فکر می کردیم حق ماست و به ما ندادن خیلی شکایت کنیم. این احساس ناراحتی بسیار طبیعیه و گاها می تونه باعث فشار روحی ما بشه.یک چیزی که اغلب ما فراموش می کنیم اینکه دنیا خیلی بزرگه و همیشه فرصت های دیگه وجود داره. و اگه یک اتفاق خوب الان نمی افته به خاطر اینه که اتفاقات خیلی بهتری برای ما قراره اتفاق بیوفته و همیشه دنیا در این لحظه و ساعت باقی نمی مونه.من اعتفاد دارم شاید الان در طلایی ترین دوره ای که انسان از اول داشته داریم زندگی می کنیم پس اگه اون جایی که هستیم نمی تونیم به آرزوهامون برسیم همیشه میشه زمین بازی رو تغییر داد. ولی برای این کار باید خودمون مسئولیت همه چیز رو قبول کنیم. و جرات داشته باشیم و ایمان به این که به اون هدف می رسیم.قطعا این حرفم خیلی کلیشه ای هست و شاید کسل کننده. ولی برای من جواب داد امیدوارم برای شما هم جواب بده. به نظر من مهم ترین مهارتی که می تونه کمک کننده باشه توی دنیای امروز اینکه توی این همه شلوغی و بمباران اطلاعاتی آدم ها بتونن موقعی که کار می کنن فقط تمرکزشون روی کارشون باشه و با تمرکز کار کنن. این مهارتیه که الان و در آینده فرق بین آدم های موفق و عادی رو شکل میده. امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi Thu, 05 May 2022 02:57:09 +0430 https://virgool.io/@amirbt/%D8%B1%DA%A9%D8%A7%D8%A8-%D8%A8%D8%B2%D9%86-%D8%AA%D8%A7-%D8%B0%D9%87%D9%86%D8%AA-%D8%A2%D8%B1%D9%88%D9%85-%D8%A8%D8%B4%D9%87-ufsho3sfdrca به عنوان یک انسان که امید به آینده دارد شاید اخبار این روز ها خیلی برای ما خوشایند نباشه این که روز به روز بیشتر مطمئن بشی پرایدی که خریدی تعویضش خیلی بیشتر از اون چیزی که فکر می کردی پول میخواد و روز به روز هم اوضاع بدتر میشه ... بورس میریزه ... و هزار تا بدختیه دیگه که همه ی ما داریم و هرکسی به اندازه ی خودش با این مسائل درگیره ولی من همیشه اعتقاد داشتم در حال حاضر یک مسئله هست که حال آدم رو خیلی خوب یا بد می کنه (خوش حال میشم نظرتون رو در مورد این مسئله توی کامنت ها بگین) حالا فکر کنین اون موضوع اصلی زندگی هم براتون خوب پیش نره اون وقته که بار فشار و غم و اندوه اون بقیه هم بیشتر آدم رو زخمی می کنه و دنیا تیره و تار میشه حالا تو این شرایط وقتی ذهن منظمی نداشته باشی و دائم در حال نگرانی باشی قطعا روی پرفرمنس کاریت هم تاثیر می زاره و خلق و خوی ادم هم در برخورد با دیگران بد میشه و مثل شخصی که درون یک باتلاق گیر کرده دائما بیشتر در گل و لای فرو میری خوب چاره چیه ؟‌ این جا من سعی می کنم چند تا راه حلی که خیلی بهم کمک کرد رو لیست کنم امیدوارم اگر کسی در شرایط مشابه قرار داشت این راه حل ها بدردش بخوره و بتونه شرایطش رو عوض کنه۱-هر کسی خودش مشخص می کنه که حال الانش چیهما انسان ها همیشه یا روی یک چیزی کنترل داریم و می تونیم تغییرش بدیم یا کنترلی نداریم و نمی تونیم عوضش کنیم به دسته ی اول میگم عوامل داخلی و به دسته ی دوم میگم عوامل خارجی. برای اینکه یکم شفاف تر بشه چند تا مثال میزنم اینکه برنامه ی امروز شما چی باشه یا چه غذایی بخورین میشه عوامل داخلی چون خودتون مشخص می کنین و روش کنترل کامل دارین ولی اینکه امروز قیمت دلار چقدره یا کی ريیس جمهور امریکا میشه در دسته ی عوامل خارجی قرار می گیرنتوی مدیریت استراتژیک دقیقا همین مفاهیم رو داریم و اگر بخوام خلاصه توضیح بدم هدفش اینکه چگونه با کنترل عوامل داخلی و بررسی و پیش بینی عوامل خارجی بهترین تصمیم رو بگیریم در زندگیه شخصی هم همین قانون صادقه و هر شخصی حال الانش دسته خودشه (در بهترین و بدترین موقعیت ها) این که الان چه احساسی دارین رو خودتون مشخص می کنین. عوامل خارجی قطعا روی شما تاثیر دارن ولی میزان این تاثیر پذیری رو خودتون مشخص می کنین پس سعی نکنین خیلی برای خودتون مهم شون کنید و تمرکز تون رو روی لحظه ی الان تون بزارید زندگی خیلی کوتاه تر از اونیه که فکرشو بکنین و خیلی حیفه الان تون رو به خاطر چیزی که در بلند مدت اصلا می تونه فراموش تون بشه خراب کنیننمی خوام براتون قصه تعریف کنم ولی فرض کنیم حال الان تون دست خودتونه و شما روش کنترل دارین (که واقعا دارین) حالا اگر حالتون خوب باشه بهتر می تونین موقعیت پیش روتون رو کنترل کنین یا اگر حالتون بد باشه و بی حوصله و پریشان باشین من نظرم قطعا حالته اوله چون توی این حالت بیشتر فرصت ها رو می بینین بیشتر گوش میدین راحت تر فکر می کنین و قطعا زودتر به جواب می رسین۲- سوار دوچرخه بشین هدفون تونو بزارین تو گوش تون و فقط رکاب بزنینبرای من دوچرخه سواری یک فعالیتیه که هم تمرکز کمی می خواد هم ورزش خوبیه و هم باعث میشه صدای درونم ساکت بشه و یکم حال و هوام عوض بشه شاید پیاده روی به شما چنین حسی رو بده یا شنا کردن یا حتی گیم بازی کردن ... هر کسی با توجه به شناختی که از خودش داره می تونه بفهمه چی برای خودش جذاب تره. برای خودتون ارزش قائل باشین و حتما حتما حتما اون کار لعنتی رو انجام بدین خیلی مواقع کلی بهونه میاد جلو ولی شما به این کار نیاز دارین شما نیاز دارین فعالیت مورد علاقه تونو انجام بدین تا دوباره خودتونو بسازین شما به خودتون کمی حس همدلی بدهکارید و باید با خودتون همدل بشین و کمی از محیط اطراف تون فاصله بگیرین و دوباره خودتونو پیدا کنید شما باید این کارو انجام بدین تا دوباره فرمون رو دست تون بگیرین و مسیر درست رو پیش برین۳- تکنیک شکرگزاری این تکنیک رو من از روحانیه توی مسجد محل یا آیت الله فلان یاد نگرفتم یک کلیپ از استیو هاروی دیدم و واقعا این تکنیک بهم کمک کرد نمی دونم به خدا یا کارما یا هر چیز دیگه اعتقاد دارین یا نه ؟ ولی چیزی که هست این تکنیک برای همه جواب میده و این شکلی هست که هر موقع دچار این احساسات منفی و بد شدید سریع یک لیست اماده کنین و ۲۰ تا از چیزهایی که برای اون ها شکرگزار هستید رو بنویسین. این کار باعث میشه یکم از رویکرد منفی تون نسبت به زندگی کم بشه و یکم قسمت های خوب زندگی تون رو هم به یاد بیارین و احساس بهتری داشته باشین. اگر هر روز صبح بعد از خواب بیدار شدن هم این کارو انجام بدین باعث میشه روزتون رو خیلی بهتر آغاز کنین و انرژی بیشتری داشته باشینامیدوارم این متن کوتاه تونسته باشه یکم حالتون رو بهتر کنه اگر راهکار دیگه ای هم برای شما جواب میده در کامنت ها برام بنویسینبه امید روزهای بهتر برای همه ی انسان ها امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi Mon, 21 Sep 2020 13:41:28 +0330 https://virgool.io/@amirbt/%DA%86%D9%86%D8%AF-%D9%BE%D9%86%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%84%D9%88%D9%BE%D8%B1%DB%8C-dgmae2v5htxe به عنوان یک برنامه نویس وقتی روابط انسانی رو مورد بررسی قرار می دهیم در نگاه اول همه چیز پیچیده به نظر می رسد. زیرا مغز ما به منطق صفر و یک عادت کرده و نمی توانیم بپذیرم چیزی هست اما نیست! ما عادت کرده ایم همه چیز را از پشت عینک منطق بررسی کنیم و هر چیزی را به مقدار لازم و در جای مشخص قرار دهیم حال آنکه در روابط انسانی مجموعه از متغیر ها دخیل هستند که شما نمی توانید بر روی همه چیز کنترل داشته باشید بنابراین بهترین کار این است که با یک فعالیت هنری قسمت های احساسی مغز خود را هم ورزیده نمایید و با دید بازتری به زندگی نگاه کنیدبعضی اوقات حس کار نیست و این طبیعیه و برای همه پیش بیاد شغل برنامه نویسی چون یک کار کاملا فکریه شاید بیشتر برای شما این حس ایجاد بشه و حس کنین کارتون جلو نمیره و یک جایی قفل شدین به این حالت به اصطلاح burnout می گویند و موقعی که خصوصا خیلی فشار بر روی شما زیاده این حالت خیلی بیشتر پیش میاد برای حل این مشکل بهترین کار این است که یکم انگیزه به خودتون بدین مثلا دیدن فیلم های آموزشی یا صحبت با بقیه همکار ها در مورد مشکلی که دارین ، ملاقات و پیگیری با آدم های جدید و نصب برنامه های مشابه و کار کردن باهاشون و ...اگه یک موقع هایی می بینید روی دور هستین و ذهنتون داره با بهترین پتانسیل کار می کنه و کار ها خوب پیش میره سعی کنین اون حالت رو حفظ کنین و تا جای ممکن در همون حالت باقی بمونین مثلا اگر ساعت ۱۲ ظهره و همیشه شما اون تایم غذا می خورین ولی الان حس می کنین خیلی گرسنه نیستین حتما کار رو ادامه بدین و از اون پتانسیل خوب نهایت استفاده رو ببرینبهره وری بالا داشتن به معنای زیاد کار کردن نیس بلکه برعکس شما هر چقدر بتوانید کار بیشتری انجام دهید و زمان آزاد بیشتری داشته باشین برد کرده اید پس در نظر داشته باشید که موقع کار همه ی حواس خود را معطوف کار کرده و از مواردی که باعث حواس پرتیه شما میشن به شدت دوری کنین یکی از بهترین پیشنهاد ها روشن کردن حالت مزاحم نشوید گوشی در موقع کار است که کمک شایانی به من کردو در آخر هم اینکه حتما در یک حوزه برنامه نویسی عمیق بشوید بعد سراغ زبان ها و فریمورک های دیگه برین این کار باعث میشه توی یک حوزه تخصص خوبی داشته باشین و راحت تر بتونین امرار معاش کنین ولی از یادگیری غافل نمونین و سعی کنین از منابع مختلف خصوصا توییتر و اسلک آخرین اخبار حوزه تخصصی تونو دنبال کنین امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi Mon, 14 Sep 2020 22:35:21 +0430 https://virgool.io/@amirbt/%DA%A9%D9%88%D9%84%D9%87-%D9%BE%D8%B4%D8%AA%DB%8C-%DB%B9%DB%B9-fealzunscudm سال نو مبارک و اما بعد ، کوله پشتی نوشتن استاندارد و فرمت خاصی داره ولی از اون جایی که اینجانب مقدار زیادی روحیه ی شورشی دارم و اعتقاد دارم آدم ها باید فلسفه ی یک چیزی رو درک کنن به جای این که درگیر ظواهر امر بشن فرمت رو رعایت نمی کنم (ولی فرمت محتوایی رو رعایت می کنم) و خیلی سریع و سر راست میرم سراغ اصل ماجرا ...سالی که گذشت قطعا سال سختی برای همه ی ماها بود و همه گفتن و می دونیم و از تکرار مکررات می پرهیزم و قطعا میشه جنبه های مثبت و منفی فراوانی درش پیدا کرد. چیزی که خیلی برای من پر رنگ تر بود و تصورم از زندگی رو عوض کرد این بود که ، زندگی اون قدرا جدی نیس و خیلی نمیشه صد در صد روش حساب کرد پس اولین چیزی که می زارم توی کوله پشتیم اینکه همیشه به این امر توجه داشته باشم که حال روزگاری که ما توش زندگی می کنیم خیلی متغیره و نمیشه خیلی از پیش فکر شده حرکت کرد و انتظار نتایج مورد نظرم رو داشته باشم در عوض باید بیشتر به دنبال فرصت ها باشم و شاید اگر به فکر این باشم که یک پله همیشه شرایطم رو بهتر کنم و منتظر گام بعدی باشم نتایج بهتری بگیرم. کل چیزهایی که می خواستم بگم تو عکس زیر میشه پیدا کرد.مورد بعدی که خیلی بهم آرامش داد این بود که قاضی درونم رو شناختم. همه ی ما یک قاضی داریم تو وجود خودمون که باعث بوجود آمدن یک سری صدا درون ما میشه و این صداها غالبا به صورت منفی کار می کنن و ما رو اذیت می کنن . مثلا از موفقیت هامون لذت نمی بریم یا همیشه دنبال این هستیم که یک کار بهتر انجام بدیم و یک معنی جدید از زندگی کشف کنیم یا اگر همه ی شرایط تحت کنترل مون نباشه عصبانی میشیم و غیره ... اگر این صداها رو توی سرتون می شنوین یک سری به سایت positiveintelligence.com بزنید مطمئن هستم پشیمون نمی شین و لذت می برین (فقط وی پی ان می خواد).یکی دیگه از موارد که حتما توی کوله پشتیم می زارم برنامه ریزی روزانه هست . وقتی من برنامه ریزی روزانه می کنم با نوشتن کار های روزم باعث میشم مقدار زیادی از استرس های اون روزم کم بشه چون میدونم به چه کارهایی می رسم و اولویت هام چی هست و یکم از لحاظ روانی آرام تر میشم. فقط نکته ی سختش اینه که توی طول روز حواسم به برنامه باشه و سعی کنم تا جایی که میشه روی برنامه عمل کنم. حتما انتهای روز کارهایی که انجام نشده رو مرور کنم و سعی کنم در موردش تصمیم گیری کنم که چقدر اهمیت داشته و علت انجام نشدن شون رو پیدا کنم و تکلیف اون کارو پیش خودم مشخص کنم. این کار بهره وری رو به شدت بالا می بره(تجربه ی شخصی)یکی از عاداتی که سعی می کنم از کوله پشتیم دربیارم پشت گوش انداختن ورزش و فعالیت بدنی هست من توی سالی که گذشت خیلی وزن کم کردم و شاید براتون جالب باشه بدونین که همش با فعالیت بدنی اتفاق افتاد و بدون هیج رژیم خاصی (البته هنوز تا ایده ال خودم فاصله دارم) ولی اگر چاق هستین و پیش خودتون فکر می کنین هرگز نمی تونین لاغر بشین ایده ای که پارسال به شکل مخوفی در ذهن من شکل گرفته بود مطمئن باشین اشتباه می کنین و همیشه می تونین بهتر بشین و در پایان ایده ی مهمی که دوست دارم حتما توی کوله پشتیم توی سال ۹۹ داشته باشم این که سعی کنم شرایطی رو برای خودم مهیا کنم که از زندگی و لحظه ای که توش هستم راضی باشم فارغ از تمام اتفاقاتی که در اطرافم می افتن و مستقیم و غیر مستقیم روی من تاثیر می گذارن . مستان عالم را بگو میخانه را آتش زنند ما از پی شوریدگی مستیم و طغیان می کنیم امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi Fri, 20 Mar 2020 01:28:48 +0330 https://virgool.io/@amirbt/%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%DB%8C-next-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B9-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-swift-cou0ight7tzd به عنوان یک ای او اس دولوپر در اولین کلاس آموزشی که شرکت کردم اولین مبحث آموزشی تاریخچه اپل و سیر تکنولوژیکی بود که این شرکت داشت و این نشان دهنده ی اهمیت بالای این مطلب هست . اما در این ویرگول قصد دارم مقاله ای از برنت سیمونز رو براتون ترجمه کنم(لینک) که قبل از خواندن این مقاله ، ایده ی اصلی اون رو تو ذهنم داشتم ولی به روی کاغذ آوردنش کار سختی بود چون شبیه برنت سابقه ی طولانی در اکوسیستم اپل ندارم (متاسفانه) . این ویرگول ترجمه ی محض نیست و در بعضی از جاها نظریه ی شخصی خودم رو هم آوردم .همون طور که احتمالا مستحضر هستید در ماه گذشته یا بهتره بگم ماها ... ما رویداد wwdc رو پشت سر گذاشتیم و اگر با اون آشنایی داشته باشید احتمالا میدونید که این رویداد ماله دولوپر های اپل هست و امسال این رویداد نشان داد که عصر Apple’s NeXT به پایان رسیده و ما وارد دوران جدیدی به نام عصر سویفت می شویماگر بخواهیم بگیم کی دوران Apple’s NeXT شروع شد باید به زمانی اشاره کنیم که اپل شرکت NeXT ، سیستم عامل یونیکس بیسش و فرمیورک ها و ابزارهای توسعه ش و صد البته مدیر عامل اون استیو جابز رو خرید .فریمورک کوکو (Cocoa) ابزار خیلی بهتری برای توسعه اپلیکیشن های مک بود اگر چه مک تولباکس (Mac Toolbox) یک ابزار انقلابی به حساب می یومد (در زمان خودش) لکن کوکو خیلی بهتر از اون بود(کوکو : چهارچوب توسعه نرم افزار شرکت نکست هست که برای مک تغیراتی روش انجام شد و سال هاست که از اون استفاده میشه و جالبه بدونین بعد از این همه سال هنوز تغییر زیادی نکرده و خیلی از قسمت هاش ماله ۳۰ ساله پیشه)در اون زمان ایده ی اصلی مک دولوپر ها این بود که درسته که objc زبان خیلی خوبی نیست(از لحاظ سینتکس) ولی خیلی قدرتمنده و کار کردن باهاش و فرمیورک هاش راحته ... و خیلی ناراحت نبودن و حتی بعضی ها می گفتن تجربه ای که داشتن خیلی خوب توپ بوده (mind blowing) و اصلا نباید دست کمش بگیرم.و باید به خاطر داشته باشیم که میلیون ها اپلیکشین با این تِک نوشته شده که در NeXT متولد شده و اپل هم خیلی اون رو بالغ تر کرد ولی اگر الان شما سویفت می نویسید ( مثل خود من )باید اعتراف کنیم که هنوز داریم از همون بافت قدیمی NeXT استفاده می کنیم (قطعا NSString , ... رو دیدن) و اپ های ما هنوز توی همون دنیا زندگی می کنن چه بدونیم و چه ندونیم در واقع اپ های ما هنوز ابجکتیو سی هستند در همه ی ابعاد (فقط با یک روکش سویفت خوب پنهان شدن)قبل از داب داب (wwdc) شایعات همه مبنی بر این بودن که مارزپین (یک تِک جدیده که اپ های ای او اس به مک بیان - مزیتی که داره این که الان خیلی خیلی تعداد اپ های ای او اس بیشتره مکه) خیلی گُل می کنه و اپل داره به شدت روی اون کار می کنه ولی خبر اصلی داب داب به سویفت یو آی (Swift UI) و فریمورک combine رسید . و این بلاخره راه جدیدی شد برای نوشتن اپلیکیشن ها و این راه جدید کاملا بر پایه ی سویفت هست و قسمت خیلی زیادیش ماله NeXT نیست.SwiftUIقطعا هنوز خیلی زوده که از این تِک استفاده کنیم چون احتمالا خیلی باگ داره و هنوز به طور کامل هم تمام نشده ولی قطعا تِکی هست که اپ ها در آینده بر اساس اون ساخته میشن و پیش بینی ها حاکی از آن است که خیلی می ترکونه . اگر بخوام به عنوان یک ای او اس دولوپر به این قضایا نگاه کنم کوکو تا الان کار خودشو خوب انجام داد و خیلی جاها به نظرم هنوزم نظیر نداره اما برای بلند پروازی های آینده خوب نیس . بلند پروازی هایی که شاید خیلی زودتر از اپل انتظار می رفت همچنان که می بینیم الان خیلی ها میگن چرا نو آوری اپل کم شده یا چرا خیلی نمی ترکونه ولی قطعا این تغییرات نوید دوران جدید و فوق العاده ای رو میده که ما در حال ورود بهش هستیم و چند ساله دیگه می تونیم پز بدیم که یک زمانی ما با UIKit کار می کردیم و همه انگشت به دهن بمونن که ما چقدر قدیمی هستیم. امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi Mon, 09 Sep 2019 13:35:31 +0430 https://virgool.io/@amirbt/%DA%A9%D9%88%D9%84%D9%87-%D9%BE%D8%B4%D8%AA%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B9%DB%B8-t1auzta5f459 اول از همه کوله پشتی جوری که من برداشت کردم یک نوشته ساده هست که قراره توش به سه تا سوال پاسخ بدیم و ایده ی این کار از امیر مهرانی عزیز هست که شخصا خیلی ازش مطالب خوبی آموخته امسوال اول :‌فرض کنید کوله‌پشتی دارید که قرار است در آن تجربیاتی را از سال ۹۷ بگذارید و با خود به سال ۹۸ ببرید. تجربیات مثبتی که همراه داشتن آنها به شما کمک می‌کند نسبت به سال قبل فردی توانمندتر بشوید. در کوله‌ی خود چه تجربیاتی را قرار می‌دهید؟اول از همه یک جلسه کلاس یک استادی رفتم و دیگه نشد برم یک حرف زد خیلی روم تاثیر داشت گفت همه ی کار هاتون رو خودتون انجام بدین این طوری همیشه گردنتون کلفته ... اینکه ما امروزه فکر می کنیم باید افراد مختلف به ما کمک کنن تا بتونیم کار های خودمون رو انجام بدیم به نظرم ایده ی کاملا غلطی هست و کلا وابستگی چیزه خوبی نیست . مورد بعدی تفکر اقتصادی بیشتر هست و یک ریال رو هزار تومن کردن و این که طمع همیشه چیزه بدی هست هر موقع حس کردین موقعیت خوبی وجود داره اونو قربانیه موقعیت بهتر نکنین چون همیشه عالی دشمن خوب هست . و آخرین مورد این که چیز های کوچیک تو زندگی مهم هستن یک آدمیرال آمریکایی می گفت تخت تون رو مرتب کنین تا دنیا رو تغییر بدین (لینک ویدیو به شدت پیشنهاد میشه) . پس استراتژی توجه به لحظه ها و به اصطلاح mind full بودن خیلی مهمه. و در اخر خود مرورگری و فیدبک گرفتن و فیدبک دادن خوب سوال دوم : برای حرکت در مسیر زندگی باید سبک و چابک بود. چه مواردی را از کوله‌ی خود خارج می‌کنید که در سال ۹۷ باقی بماند و شما سبک‌تر حرکت کنید؟ چیزهایی که از کوله‌ خارج می‌کنید مثلا می‌تواند تجربیات ناخوشایند یا ناراحتی‌ها باشد.جواب این سوال رو با جمله ای که هفته هاست مدام دارم با خودم تکرار می کنم میدم ولایمکن الفرار ! بعضی چیزها وجود دارن و هر چه ما هم تلاش کنیم نمی تونیم اون ها رو تغییر بدیم و بیشتر خودمون رو اذیت می کنیم همیشه تو ذهنم از خودم یک تصویر انقلابی داشتم که باید جلوی هر چیزی که فکر می کنم می تونه بهتر بشه یا درست نیست بایستم لاکن بعضی اوقات پذیرش خیلی مسائل می تونه ذهنه ما رو آروم کنه ، ما روی همه چیز کنترل نداریم اما می تونیم روی خودمون کنترل داشته باشیم و آرامش خودمون رو از دست ندیم این دقیقا عین استراتژی هست که ما روی محیط خارجی کنترلی نداریم ولی می تونیم با برنامه ریزی خودمون رو برای شرایط مختلف آماده کنیم . پس شورشی بودن بیش از اندازه رو از کوله پشتیم خارج می کنم . دومین چیزی که از کوله پشتیم بیرون میارم قضاوت افراد و جست و جو کردن بیش از اندازه در صحبت ها و رفتار هاست چون یک عزیزی بهم ثابت کرد ما ها خیلی ساده تر از اون چیزی که به نظر می رسیم هستیم . سوال سوم : فرض کنید در پایان سال ۹۸ بیشتر آن فردی شده‌اید که شبیه خود ایده‌آل شما است. در این صورت چه ویژگی‌ها و رفتارهایی باید در شما تقویت شود؟ چه چیزهایی را در کوله‌ی خود می‌گذارید که کمک می‌کند این ویژگی‌ها در شما تقویت شود؟اول از همه صبر و حوصله بیشتر باید در من تقویت شود کلا هر چیزی که یکم ساده باشه یا من بهش علاقه نداشته باشم رو نسبت بهش دقت پایینی نشون میدم و حوصله ام زود سر میره پس تلاش می کنم سعه ی صدر بیشتری داشته باشم دوست دارم دوستای جدید پیدا کنم و از پنچره های جدیدی به دنیا نگاه کنم از نظر اجتماعی سطح معاشرت بیشتری با افراد مختلف داشته باشم و بیشتر کتاب بخونم به نظرم سال جدید فرصت فوق العاده ای برای تجربه های جدید هست ... امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi Tue, 19 Mar 2019 22:38:20 +0330 https://virgool.io/@amirbt/%D8%AF%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%A8-realm-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-ios-%D8%B3%D9%88%DB%8C%D9%81%D8%AA-p4ztpeu4pfyk در دنیای اپل انتخاب های خوبی برای دیتابیس وجود دارد بنا به تجربه ی شخصی خودم سه انتخاب خوب وجود دارد :SqliteCore DataRealm خوب این سه انتخاب هر کدام مزیت ها و معایبی دارند با اس کیو ال لایت شروع می کنیم دیتا بیس سبک و کم حجمی که اذیت نمی کند و برای افرادی که اس کیو ال بلد هستند انتخاب استاندارد و خوبی هست .(از جمله خودم) از آن گذشته wrapper خوبی برای سویفت برای روی آن نوشته شده است که فوق العاده کار کردن را باهاش راحت می کند و عملا شما با دانش کمی از sql هم می تونید باهاش کار کنید https://github.com/stephencelis/SQLite.swiftانتخاب مناسب و بدون ریسکخوب می ریم سراغ انتخاب دوم Core Data این فریمورک یک wrapper قدرتمند دیگر بر روی اس کیو ال لایت هست که توسط اپل ارائه شده است و به شما مزیت های فراونی میده که برای بررسی آن ها به این لینک مراجعه کنید اما مشکلاتی که من در کار با Core Data خوردم یکم فهمش سخت بود گرچه یک پروژه تستی راحت باهاش بالا آوردم ولی خیلی سر راست نبود و دانش زیادی می خواست از طرف دیگر چون بیس این فریمورک روی objective c نوشته شده یکم کار کردن باهاش برام سخت بود و از طرف دیگه برای مدل هایی که تعریف می کردیم باید مشخص می کردیم خودش کلاس هاش رو بسازه یا ما باید بسازیم و پیچیدگی های خاص خودشو داشتOld Schoolانتخاب سوم دیتابیس جدیدی به نام Realm هست که از دلایل انتخاب شخصی خودم benchmark های فوق العاده ش هست شما با sqlite می تونین ۱۶ کوئری در ثانیه روی گوشی بزنین با core data این عدد به یک می رسه و با realm این عدد به ۳‍۱ می رسه که تفاوت زیادی داره از طرف دیگه فایل این دیتا بیس رو شما روی پلتفرم های مختلف بدون هیچ تغییری می تونین استفاده کنین (اندروید و ای او اس و ...) از طرف دیگه مزیت فوق العاده ی دیگه realm که هنوز البته خودم ازش استفاده نکردم اینکه شما اگر سمت سرور تون هم realm cloud باشه وقتی دیتابیس local رو تغییر میدین خودش با سرور سینک می کنه و همین طور اگه سمت سرور هم دیتا تغییر کرده باشه دیتابیس لوکال تون رو اپدیت می کنه و این عملا می تونه تعداد خیلی زیادی از api کال ها رو حذف کنه انتخابی جدید و هیجان انگیزعلاوه بر موارد گفته شده این دیتابیس اس کیو ال نیست و کاملا کار باهاش راحته و لازم نیست sql اصلا بلد باشید . مزیت جالب دیگه ای که داره اینکه با AlamofireObjectMapper سینک می شه و با تغییر چند خط در مدل تون دیتا ها مستقیم از سرور در دیتابیس لوکال دخیره میشن و این قابلیت خیلی بدرد بخور هستبرای کار کردن با فایل های این دیتابیس نرم افزار خوب Realm Studio وجود داره که کار باهاش بسیار راحت هست و محیط خوبی برای کار با فایل های این دیتابیس فراهم می کنددر ادامه سعی می کنم آموزش realm در سویفت رو بزارم خوش حال میشم اگر نظری دارین بنویسین امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi Sat, 09 Feb 2019 14:00:20 +0330 https://virgool.io/@amirbt/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%DA%AF%DB%8C%DA%A9-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-vsvacpwmb9yp 25 اردیبهشت 95 بود که بعد از 3 ماه که از مصاحبه ی اولیه می گذشت تماسی دریافت کردم که شما برای استخدام قبول شده اید و تشریف بیارین . من با این که قبلش خودم استارت آپ داشتم خیلی خوش حال شدم بلاخره داشتم توی کسرا استخدام می شدم و قرار بود با آدم های بزرگی کار کنم اما از همون ابتدا چون تقریبا فیری لنسری کار کرده بودم و خیلی با روش کارهاشون آشنایی نداشتم یک حس ترسی داشتم که نکنه دانش من نسبت به بقیه کمتر باشه با خودم فکر کردم باید یک ابزاری داشته باشم که اگر کسی ازم پرسید امروز چه کار کردی یا هفته ی پیش چه کار کردی بتونم خودمو ثابت کنم و یادم باشه روی چی کار می کردم از طرف دیگه اگر یک مشکلی رو حل کردم و دوباره بهش برخوردم می تونم برم توی اون لاگ بگردم تاریخ ش رو پیدا کنم و از روی تاریخش توی سورس کنترل به کد مورد نظر برسمتوی این فکر بودم که روز اول کاریم سپری شد و فهمیدم با این که شرکت تولید کننده ی نرم افزارهای حضور و غیابی هستیم اما شرکت برای کارآموز ها ساعت ثبت نمی کند و این کار به عهده ی خودمان است . این جا بود که جرقه ی یک کار جالب تو ذهنم خوردمن همیشه عاشق ترمینال بودم و اکثر کارام رو توی ترمینال کار می کنم از اون جایی که اون موقع ویندوز کار می کردم ولی عاشق vim بودم یک فایل با فرمت خاص با vim درست کردم و تاریخ حضور و مدت حضور و کاری که توی اون روز انجام داده بودم رو می نوشتم . قطعا زمانی که همچین دیتایی داریم یک Console Application هم لازمه تا این دیتا رو محاسبه کنه و بدک نیست بعد محاسبه بگه چقدر از کارآموزی باقی مونده و اگر از 200 ساعت کارآموزی گذشته چقدر حقوق می گیرم تازه اونم اولین حقوق !!! (اون موقع ساعتی حقوق می گرفتم)خوب به سرعت دست به کار شدم و توی یک ساعت چیزی که می خواستم رو نوشتم و environment variable های لازم رو هم تعریف کردم که سریع به برنامه برسم و نخوام کلی cd کنم و خیلی فان شد . اما یک مشکل وجود داشت چه اتفاقی می افتاد اگر هارد لپ تابم خراب می شد یا مشکلی براش پیش می یومد به عنوان کسی که اون زمان ویندوز فون داشت :D رفتم سراغ sky drive و فایل مذکور رو اون جا نگه می داشتم و این مشکل هم حل شد حالا می تونستم با خیال راحت اخر هر روز کارهام و ساعت حضورم رو بنویسم و همچنین بفهمم چقدر با اولین حقوقم فاصله دارم :Dحس دریافت اولین حقوقامروز بعد از مدت ها سراغ لپ تاب قدیمی رفتم و اتفاقی به اون فایل برخوردم و کلی خاطرات زنده شد چون لاگ ها رو خودم نوشته بودم با خوندن هر کدام دوباره تمام کارهایی که انجام داده بودم یادم می یومد و انگار دیروز اون کار ها رو انجام داده بودم یک اسکرین شات می زارم تا شما هم کارهایی که به عنوان یک دولوپر توی یک شرکت کسرا انجام دادم رو ببنینلاگ کار های روزانهو از همه مهم تر خروجی اون console application که نوشتم (ببخشید ولی سانسور نیازه)ما برنامه نویس ها محصولاتی رو که تولید می کنیم خیلی برامون مهم میشن خصوصا اگر مدت زیادی ازش گذشته باشه و هیچ وقت به یک برنامه نویس مستقیم نگین محصول ش بی خوده یا بدرد نخوره چون قطعا با واکنش شدید طرف مقابل میشین . محصولات ما برنامه نویس ها یک جورایی حکم بچه های ما رو دارن و اگر به بچه ی کسی توهین کنین قطعا طرف عکس العمل نشون میده امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi Fri, 01 Feb 2019 11:59:12 +0330 https://virgool.io/@amirbt/programminglanguageseffectsonus-d9mszfhpstqk من از حدودا ۶ سال پیش کد زدن رو شروع کردم اون موقع دبیرستان بودم و پدرم توی یک کلاس برنامه نویسی ثبت نام کرده بودند و بعد از سه جلسه به علت مشغله کاری امکان ادامه دادن کلاس براشون وجود نداشت و این توفیق اجباری نصیب من شد که پا به عرصه ی این هنر - صنعت بی بدیل بگذارم و ازش لذت ببرمخوب طبیعتا تو اون سن خیلی برام سخت بود سر کلاسی می رفتم که همه ی بچه ها یا ارشد داشتن یا کارشناسی شاید باورتون نشه ولی تا جلسه دومی که رفتم هنوز مفهوم String رو نمی تونستم درک کنم و سر هر چیزی که استاد می گفت سوال می پرسیدم فقط خوش شانس بودم که استاد خوش اخلاقی داشتم و من رو درک می کرد بعد از اون زبان های مختلفی رو کار کردم ولی آخرین انتخابی که داشتم سویفت بود که حدودا یک ساله iOS کار می کنم با شروع سویفت کار کردن به مشکلات فراوانی برخوردم چون اون تفکری که داشتم اپلی نبود من کاملا مایکروسافتی فکر می کردم چون تا قبلش با این تفکر رشد پیدا کرده بودم (حتی ویندوزفون داشتم ?) متفاوت فکر کنمن توی تیمی کار می کنم که یک سال پیش تصمیم گرفتیم به سه تا تیم کوچک تر تقسیم بشیم اندروید ، ای او اس و سرور و یکهو همه ی تیم رفت توی فاز تکنولوژیه جدید یاد گرفتن و تخصصی کار کردن که به نظرم تصمیم کاملا درستی بود.ماجرا از این جا شروع میشه که من به عنوان کسی که قبلا بک اند کار می کرد الان داشتم فرانت کار می کردم و غرق در لذت بودم که اپلی ها چه خوشگل فکر می کنن و قطعا بهترین هستند ولی تیم لزوما این طور فکر نمی کرد و این شروع جنگ و دعوای تیم ای او اس و بقیه ی تیم ها شد .یادمه حتی به بچه های سرور گیر میدادم چرا اسم متغیر هاتون رو طبق استانداردی که شبیه سویفت بود نمی زارین و سر این قضیه ساعت ها بحث می کردیم و آخرش بحث مون بی نتیجه می موند . اینکه وارد چه اکوسیستمی می شین قطعا روی شما تاثیر می زاره حتی نحوه ی صحبت کردنتون با قبل فرق می کنه ، لباسی که می پوشین فرق می کنه دیدی که به آینده دارین متفاوت میشه و همه ی این ها ناشی از اینه که طرز تفکر تون عوض شده ?و دعوای اصلی بین تیم ای او اس و تیم اندروید شکل گرفت قطعا بچه هایی که اندروید کار می کردن تعصب بیشتری نسبت به جاوا پیدا کردن و همیشه با محدودیت های ای او اس مشکل داشتن . کلا از نظر اندروید کار ها همیشه هم کار شدنی هست و هر جور باشه یک راهی براش پیدا می کنن? ولی از این طرف تیم ای او اس کامل معتقد بود که همه کار ها باید کامل و دقیق باشه به جزئیات ریز که گاها بی اهمیت بودند گیر می دادیم و انتظار پرفکت بودن از همه داشتیم تیم اندروید زودتر از ما شروع کرده بود و طبیعتا در پروژه جلو بود و مشکلی اصلی که وجود داشت این بود که با هر ساز سرور می رقصید ولی زمانی که تیم ای او اس به اون api ها می رسید تیم سرور رو قانع می کرد که راه بهتری هست و طبیعتا اندروید کار ها وارد بازیه دوباره کاری می شدن این اوضاع ادامه داشت تا کم کم اختلافات حل شد . البته نباید از این نکته غافل شد که نقش اسکرام مستر تیم بود که باعث شد این اختلافات به تعارض تبدیل نشود و گرنه خدا می داند . کلا در تیم ها بزرگ هیچ وقت از نقش رهبری عالم و دانا غافل نشین که شیرازه ی تیم از هم می پاشهتوی این مدت تغییرات زیادی تو بچه های تیم دیدم که با تغییر تکنولوژی توشون رخ داد . اگر بخوام از تیم ای او اس بگم فوق العاده توی انتخاب هامون مینیمالیست شدیم . قبلا توی دیزاین ها برای هر چیزی هزار تا دگمه می زاشتیم و تاییدیه می گرفتیم ولی الان با کمترین کار انتظار بیشترین نتیجه رو داریم از تاییدیه گرفتن بیزار شدیم چون به نظرمون کار چرتی هست و وقت تلف کنه ... روی میزمون شلوغ باشه کار نمی تونم بکنیم و کیفیت خیلی برامون مهم تر از کمیت شده بچه هایی که اندروید کار شدن شروع کردن به منظم کار کردن و با استراتژی پیش رفتن . در عین ناباوری یک روز تست می نوشتن یک روز داکیومنت و با قاعده کار کردن رو سر لوحه ی کارشون کردن . تفکرشون کاملا سیستمی شده و کار های جالبی می کننبچه های سرورم که نگم براتون ... عاشق blockchain و انواع مختلف دیتابیس ها و داده کاوی کردن . اون ها خیلی روی دیزاین سیستم شون غیرت دارن ولی اگر انتقاد نرم بکنین می پذیرند و خیلی نسبت به قبل انسان های صبور تری شدن (همیشه دو تا تیم هست بهشون گیر بده و خروجی شون قابل لمس نیست ) همه برای یکی ، یکی برای همهنتیجه گیری :نمی دونم چقدر حرفی که زدم و استدلال هایی که آوردم رو قبول می کنین ولی چون رفتار انسان ها کاملا کیفی هستش و حداقل من متری براش نمی شناسم برای همین توضیح دادن در مورد این تغییرات کاملا کار سختی هست و چیزی هست که باید کامل لمس ش کنید تا متوجه ش بشید ولیکن من کامل حس ش کردم خوش حال میشم از تجربیات خودتون بگین .?? امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi امیرحسین توتونچی - Amir Tutunchi Wed, 19 Sep 2018 10:50:29 +0430