https://virgool.io/feed/@amirezamsn fa 2026-06-10 12:52:51 https://files.virgool.io/upload/users/1199588/avatar/XQ5uv7.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@amirezamsn https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D9%88-hsp-%D9%87%D8%A7-g2vyvajfzw6m به عنوان یک آدم بسیار حساس همیشه با حس خودسرزنشی و انتقاد شدید از خودم دست و پنجه نرم کردم و می‌کنم انگار که خودمو دوست نداشته باشم یا یک صدایی درونم مدام زمزمه می‌کنه که من کافی نیستم، من باید تغییر کنم و من مقصر هستم، حتی برای کار‌هایی که اصلا ربطی به من نداشته و مسائل دیگران بوده. این حس آزاردهنده بعضی وقت‌ها واقعا کلافه کننده می‌شه و غیر قابل تحمل، اما از وقتی فهمیدم که تنها من نیستم توی این دنیا که این حس رو تجربه می‌کنه آروم تر شدم و با خودم راحت‌تر کنار میام. شاید این برمی‌گرده به اون حس آگاه بودن ذاتی ما از احساسات دیگران که این می‌تونه منجر به مقصر دونستن خودمون بشه حتی در مواردی که هیچ ربطی به اون موضوع نداشتیم. طبیعتا این حس منحصر به آدم‌های بسیار حساس نیست و همه ممکنه تجربش کنن اما مثل تمام تجارب و عواطف ما اونو بیشتر و شدید‌تر تجربه می‌کنیم و به همین دلیل باید از خودمون بیشتر مراقبت کنیم تا آسیب جدی نبینیم. من هم می‌خوام راه‌هایی رو که به خودم در این زمینه کمک کرده باهاتون به اشتراک بزارم امیدوارم براتون مفید باشه: اولین راه برای بهبود این وضع و خیلی از افکار آزاردهنده دیگه اینه که زمانی که این افکار به ذهن ما حمله ور می‌شن مکث کنیم و نفس عمیق بکشیم و به خودمون یادآوری کنیم که ما کافی هستیم و لزومی نداره خودمون رو در هر مسئله‌ای مسئول بدونیم، از اون موضوع یکم فاصله بگیریم و از بیرون بدون سوگیری بهش نگاه کنیم ببینیم آیا ما مسئولیتی در اون مورد داریم اگه داریم که سعی کنیم راهی براش پیدا کنیم اگرم نه که تلاش کنیم که رهاش کنیم چون کنترلی روش نداریم، در غیر این صورت انرژی‌ای برای زندگی برامون نخواهد موند. دومین راهی که سعی کنیم با خودمون همون طوری که با دیگران رفتار می‌کنیم برخورد کنیم، یعنی اون مهر و رفتار مهربانانه و درک عمیقی که به دیگران داریم رو معطوف به خودمون کنیم و یادمون نره در وهله اول باید با خودمون رابطه محبت‌آمیزی داشته باشيم تا از پس زندگی بربیایم. گاهی وقتا انقدر درگیر عواطف دیگران می‌شیم که خودمونو یادمون می‌ره، ولی می‌تونیم سعی کنیم به تدریج به خودمون بیشتر توجه کنیم. و در نهایت یادآوری این نکته به خودمون بسیار آرامش بخشه که ما هم ‌می‌تونیم اشتباه کنیم و کامل نباشیم، حق داریم گهگاهی ناراحت باشیم یا هیچ کاری نکنیم، اصلا مگه کسی هست که کامل باشه؟ اصلا ممکنه همچین چیزی؟ پس می‌تونیم سعی کنیم به مرور زمان و اجازه ندیم که سرزنشگر درونمون کنترل زندگی ما رو به دست بگیره و ما خودمون اونو مدیریت کنیم. این مسئله هم نباید یادمون بره که فراگرفتن هر مهارتی زمان بر هست و باید برای زمانی طولانی تمرین کرد تا در اون زمینه خبره شد، به خصوص ما آدم های بسیار حساس که اکثرمون اون طوری که باید تربیت نشدیم و شناخته شده نیستیم، پس عجیب نیست که فرایند تغییر ذهنیت‌های منفیمون زمان ببره.می‌تونید برای خوندن مقالات بیشتر به پناهگاه آدم‌های بسیار حساس سر بزنید. امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Mon, 29 Aug 2022 12:27:33 +0430 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%A7%D8%B6%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%A8-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%88-hsp-%D9%87%D8%A7-kql1mnnzmnsg اضطراب اجتماعی و بسیار حساس بودن ممکنه شباهت‌هایی به هم دیگه داشته باشن و هم پوشانی‌ای بینشون دیده بشه اما یکی نیستن و تفاوت اون‌ها اینه که اضطراب اجتماعی یک اختلال روانشناختی هست که نیاز به درمان شدن داره اما بسیار حساس بودن صرفا یک ویژگی شخصیتی هست و اختلال نیست. در مورد رابطه این دو نکاتی وجود داره که دونستنشون خالی از لطف نیست: ۱. اضطراب اجتماعی دقیقا چیه؟ بر اساس تعریف DSM-5 (راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی) اضطراب اجتماعی یعنی " ترس یا اضطراب شدید از موقعیت های اجتماعی است که ممکن است فرد در آن‌ها مورد موشکافی دیگران قرار بگیرد". در عوض حساسیت پردازش حسی یک ویژگی شخصیتی هست که شامل واکنش‌های قوی به محرک‌های حسی و فیزیکی است. در مقایسه با افراد دیگه، افراد مبتلا به اصظراب اجتماعی و آدم‌های بسیار حساس نسبت به خود و محیط خود آگاه‌تر هستن. و به این دلیل که اضطراب اجتماعی یک اشتغال ذهنی اذیت کننده است در این باره که دیگران شما را چگونه می‌بینند و ارزیابی می‌کنند، آگاهی زیاد از محیط می‌تونه باعث تشدید این افکار بشه. و بسیار حساس بودن لزوما به معنی داشتن اصظراب بیشتر نیست. ۲. ژنتیک چند دسته از ژن‌ها شناسایی شده که می‌تونه منجر به بسیار حساس بودن بشه، همچنین اضطراب اجتماعی هم تا حدودی منشا ژنتیکی داره. اگر یکی از اعضای خانواده شما با این اختلال دست و پنجه نرم می‌کنه، احتمال ابتلا شما هم افزایش پیدا خواهد کرد. ۳. درمان درمان اضطراب اجتماعی مثل خیلی از اختلال‌های دیگه زمان بر و تدریجی هست. طبق پرسشنامه دکتر آرون، HSPها احتمالاً در ابتدا به فرآیندهای درمانی تدریجی و دوزهای کمتر دارو نیاز دارند. به دلیل حساسیتی که داریم، احتمالاً به زمان بیشتری برای تطبیق با روال‌های جدید نیاز داریم که در نهایت به ما کمک می‌کنه تا پیشرفت کنیم. اگر برای اضطراب اجتماعی به درمانگر مراجعه می‌کنین، حتما به درمانگر خود اطلاع بدین تا بدونه که شما یک HSP هستید.۴. بسیار حساس‌های دارای اضطراب اجتماعی دیدگاه‌های منحصر به فردی را به جهان می‌آورند. ترکیبی از اضطراب اجتماعی و HSP بودن می‌تونه ایجاد احساس انزوا بکنه. ما زمان تنهایی خودمونو دوست داریم، اما همچنین می‌خوایم زمانی که در موقعیت‌های اجتماعی شرکت می‌کنیم، احساس «عادی بودن» داشته باشیم. در عین حال HSP های مضطرب موجودات با‌ ارزشی هستند که با حساسیت نسبت به نیاز‌های دیگران می‌تونن باعث تلطیف این دنیای خشن بشن. از طریق شفقت به خود، دریافت کمکی که نیاز داریم، و در آغوش گرفتن جنبه‌های حساس خود، می تونیم در جهت یافتن آرامش، بازگردوندن تعادل و ابراز وجود خودمون به روش‌هایی که می‌خوایم تلاش کنیم. (و این شامل «نه» گفتن به دعوت‌ها می‌شه وقتی که بدن ما برای شارژ مجدد به زمان نیاز داره!)می‌تونید برای خوندن مقالات بیشتر به پناهگاه آدم‌های بسیار حساس سر بزنید. امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Tue, 21 Jun 2022 18:27:14 +0430 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-hsp%D9%87%D8%A7-phxchuvrgogo اگر شما یک آدم بسیار حساس هستین و توجهتون به این مقاله جذب شد پس حتما قبول دارین که رانندگی کردن برای ما بسیار حساس‌ها چه قدر چالش برانگیز و گاهی اوقات عذاب آوره، چون ما تک تک صدا ها، حرکات، تغییر لاین‌ها و مود رانندگان اطرافمون رو عمیقا پردازش می‌کنیم و علاوه بر دست و پا زدن در این اقیانوس محرک‌ها، پشت فرمون هم هستیم و مسئولیت جون افراد متعددی یا دست کم خودمون رو بر عهده داریم که این بار سنگینی رو روی دوش ما می‌ذاره که افرادی که حساس نیستن طبیعتا همچین احساساتی رو تجربه نخواهند کرد. حالا می‌خوام براتون از راهکار‌هایی بگم که برای خودم مفید بوده و تونسته از استرس رانندگیم مقداری کم کنه و بتونم اونو راحت‌تر مدیریت کنم: اول این که به این واقعیت فکر کنیم که ما قرار نیست حین رانندگی همه راننده‌های دیگه رو راضی نگه داریم و مطابق میل اونا عمل کنیم، مثلا به محض این که ماشینی پشت سر ما شروع کرد به بوق زدن ما سریعا موظف نیستیم که راه رو برای اون هر طور که شده باز کنیم، شاید توی شرایطی نباشیم که این کارو انجام بدیم یا اصلا مایل نباشیم، به هر حال این حس که تنها ما مسئول راحتی دیگران هستیم احساس واقعی‌ای نیست و نباید به اون دامن بزنیم. دومین راه اینه که سعی کنیم با تمرین و به مرور زمان تمرکزمون رو صرفا روی رانندگی در همون لحظه نگه داریم و تا جای ممکن به چیز دیگه‌ای فکر نکنیم چون با توجه به ذهن بازیگوش ما این خطر وجود داره که به هر جا که دلش می‌خواد سرک بکشه و از تمرکز دورمون کنه که باعث به خطر افتادن جون خودمون و دیگران می‌تونه بشه، و این که به دلیل این که ما ذهنمون جوری تنظیم شده که یک کار رو در لحظه عمیقا پردازش می‌کنه از انجام چند کارگی پرهیز کنیم که باعث آشفتگی و حواس پرتی زیادی برای ما ممکنه بشه. و در نهایت این که چراغ قرمزها، ترافیک و هر موقعیتی رو که ناچار هستیم برای مدتی توقف کنیم رو با این که معمولا باعث کلافگی و عصبانیتمون می‌شن، به عنوان فرصتی برای استراحت ذهنمون و بعد دوباره ادامه دادن نگاه کنیم. این طوری دیگه اون حس گیرافتادن و محصور شدن توسط موانع رو به خودمون القا نمی‌کنیم. این‌ها ترفند هایی که بود که برای من مفید بوده و امیدوارم برای شما هم مفید باشه، اگه راهکار یا ایده دیگه‌ای سراغ دارین توی قسمت کامنت‌ها برام بنویسین.می‌تونید برای خوندن مقالات بیشتر به پناهگاه آدم‌های بسیار حساس سر بزنید. امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Tue, 24 May 2022 11:54:52 +0430 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%A2%D8%AF%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D9%88-%D9%85%D9%82%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D9%87-moltiqb1lh19 اغلب آدم‌های بسیار حساس در کودکیشون متوجه‌ تفاوتی که با دیگران یعنی افراد غیر حساس دارن می‌شن. و این تفاوت ممکنه این ذهنیت رو براشون به وجود بیاره که مشکلی دارن، مخصوصا که تعداد آدم‌های بسیار حساس هم کم هست و این خودش می‌تونه مزید بر علت بشه. مقایسه به خودی خود مضر نیست اما اگه به شکل اشتباهی انجام بشه می‌تونه مضراتی داشته باشه مخصوصا برای آدم‌های بسیار حساس.حالا سوال اینجاست یک فرد بسیار حساس که تمام عمرشو مشغول مقایسه خودش با دیگران مخصوصا غیر حساس‌ها بوده می‌تونه این عادت رو کنار بذاره؟ همین آگاه شدن در مورد این مقایسه‌ها که دائم در ذهنمون در حال رخ دادنه کم کم باعث این میشه که اونارو توی زندگی روزمرمون در هر زمینه‌ای بتونیم تشخیص بدیم و همین به مرور زمان کمک می‌کنه قدرت و شدت اون‌ها کم بشه.یکی از مسائل مهمی که آدم‌های بسیار حساس باهاش درگیر هستن ترس از مورد نقد قرار گرفتن و قضاوت شدن هست که ریشه اون هم برمی‌گرده به مقایسه کردن خود با بقیه چون وقتی ما در ذهنمون دائما از کودکی در حال مقایسه خودمون با بقیه هستیم و غالبا از نتیجه این مقایسه احساس ناامیدی حاصل می‌شه و خودمون رو پایین‌تر و ضعیف‌تر از دیگران فرض می‌کنیم، این ترس درون ما به وجود میاد که حالا که من از بقیه ضعیف‌تر هستم مبادا بقیه متوجه این موضوع بشن و مورد قضاوت و سرزنش اون‌ها قرار بگیرم.اقدام اصلی در زمینه مقایسه اینه قبول کنیم که به دلیل این که سیستم عصبی ما با دیگران فرق می‌کنه پس طبیعتا خیلی از عادت‌هامون، نحوه برقراری ارتباطمون، اهدافمون، خوابیدنمون و تقریبا تمام زندگمیون با دیگران متفاوت خواهد بود و هر کسی در زندگی مسیر خودش رو داره.مثلا اگه دوستتون فلان ماشین یا خونه‌ رو خریده یا تشکیل خانواده داده این معنیش این نیست که شما ازش عقب موندین یا توانش رو نداشتین، هر وقت این مقایسه سراغتون اومد ارزش‌های خودتون رو اون امور و اهدافی رو که براش زندگی می‌کنین رو توی ذهنتون مرور کنین، شاید اصلا اون دستاورد‌های دوستتون جزو ارزش‌های شما نباشه.در نهایت پیدا کردن افرادی مثل خودتون و انتقال تجربه‌ها و صحبت درباره چالش‌های بسیار حساس بودن می‌تونه بسیار دلگرم کننده و کمک کننده باشه تا چالش‌های زندگی رو راحت‌تر باهاشون کنار بیایم، امیدوارم هممون حداقل یک دوست بسیار حساس نصیبمون بشه!می‌تونید برای خوندن مقالات بیشتر به پناهگاه آدم‌های بسیار حساس سر بزنید. امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Mon, 11 Apr 2022 12:45:50 +0430 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%A2%D8%AF%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D9%88-%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1%DB%8C-ruu8msdcnajb آدم‌های بسیار حساس می‌شه گفت رهبر‌ها و مدیر‌های ذاتی‌ای هستن که ویژگی‌هایی دارن که باعث می‌شه اونا در زمینه رهبر و مدیر بودن امتیاز‌هایی داشته باشن که تمایز ایجاد می‌کنه براشون، چندتا از این ویژگی‌ها از این قرار هستن:۱. درک عواطف دیگرانآدم‌های بسیار حساس به طور ذاتی قادر به تشخیص عواطف دیگران هستن که این فوق‌العاده مهم هست در زمینه رهبری چون شما وقتی احساسات و خواسته‌های کارکنانتون رو بدونین می‌تونین راحت تر وظایف و اموری که اون‌ها در اون مناسب هستن رو تشخیص بدین و بیشترین بازده رو از کارکنانتون شاهد باشین، و واسه یک مدیر و یک سازمان چیزی مهم تر از بازده بالا نیست!۲. مشاهده جزئیاتآدم های بسیار حساس جزئیاتی رو در محیط کار و به طور کلی در زندگیشون می‌بینن و تجربه می‌کنن که دیگران معمولا قادر به ادراک اون‌ها نیستن و باعث می‌شه که یک سری از اطلاعات محیطی رو از دست بدن. شاید این جزییات کوچیک بی اهمیت به نظر بیان اما در بلند مدت تفاوت زیادی رو ایجاد خواهند کرد که شگفت‌انگیزه، مخصوصا وقتی اون جزییات مربوط به کارکنانشون باشه، مثلا این که دقیقا اون‌ها چه نیاز‌هایی دارن و در چه محیط و شرایطی عملکرد بهینه‌تری دارن.۳. اعتمادآدم‌های بسیار حساس معمولا افرادی صادق‌تر و قابل اعتماد‌تر هستن و با روراستی خود واقعیشون رو به دیگران نشون می‌دن همراه با ضعف‌هاشون و این مسئله منجر به شکل‌گیری اعتماد بین اون‌ها و کارکنانشون می‌شه چون اون‌ها هم می‌فهمن که کاستی‌ها بخشی از وجود تمام انسان‌ها هست و این حس هم‌دلی و اعتماد متقابل رو تقویت می‌کنه.۴. تاملآدم‌های بسیار حساس قبل از هر انتخاب و تصمیمی عمیق و دقیق اون موضوع رو بررسی می‌کنن و به خصوص قبل از گرفتن تصمیم‌های بزرگ و سرنوشت ساز بیشتر از بقیه تامل می‌کنن و این می‌تونه اونارو از اشتباهات و مخاطرات احتمالی دور نگه داره و تصمیم بهتری رو اتخاذ کنن.این‌ها چندتا از ویژگی‌های آدم‌های بسیار حساس در زمینه رهبری بود که سعی کردم توی این مقاله به چندتاش اشاره کنم، دیگه وقتشه کم کم کلیشه مربوط به مدیران که باید افراد خشمگین و با صدای بلند باشن که کارکنانشون رو مجبور به انجام کار‌ها می‌کنن از بین بره، امیدوارم به این امر حتی خیلی کم کمک کرده باشم.می‌تونید برای خوندن مقالات بیشتر به پناهگاه آدم‌های بسیار حساس سر بزنید. امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Mon, 21 Feb 2022 11:39:42 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86-%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DB%B3-ss0v9e384n1c علاوه بر شباهت هایی که بین آدم‌های بسیار حساس و درونگرا‌ها وجود داره تفاوت‌هایی هم بینشون هست که در این مقاله قصد دارم به اون‌ها اشاره کنم. بریم سراغ تفاوت‌های آدم‌های بسیار حساس و درونگرا‌ها و ببینیم که دقیقا چه چیزی اون‌ها رو از هم متمایز می‌کنه:آدم‌های بسیار حساس می‌تونن برونگرا باشندرونگرایی/برونگرایی و بسیار حساس بودن دو خصیصه متمایز هستن و علی رغم این که ۷۰ درصد آدم‌های بسیار حساس درونگرا‌ هستن ۳۰ درصدشن برونگرا هستن و همین امر ساده ثابت می‌کنه که درونگرایی با بسیار حساس بودن یکی نیست.آدم‌های بسیار حساس نسبت به بیش برانگیختگی حساس‌تر هستنهمه درونگرا‌ها کم و بیش مستعد رسیدن به بیش برانگیختی هستن اما آدم‌های بسیار حساس سریع‌تر به این نقطه می‌رسن، و این احتمال وجود داره که آدم‌های بسیار حساس به حدی از برانگیختی برسن که درونگراها عموما اونو تجربه نمی‌کنن.آدم‌های بسیار حساس بیشتر تحت تاثیر تغییرات قرار می‌گیرناکثر درونگرا‌ها تحت تاثیر تغییر قرار می‌گیرن اما این موضوع می‌تونه برای آدم‌های بسیار حساس خیلی شدیدتر باشه، حتی در مورد تغییراتی که ما خواهان اونا هستیم.به عنوان مثال خریدن یک خونه جدید یا شروع کردن یک رابطه تازه همون میزانی که می‌تونه برای آدم‌های بسیار حساس هیجان انگیز باشه، استرس زا هم هست.آدم‌های بسیار حساس نسبت به درد، عواطف، تغییرات محیطی و تحریکات حسی حساس‌تر هستندآدم‌های بسیار حساس دنیا رو شدیدتر تجربه می‌کنن، انگار که یکی صدای دنیا رو برای اون‌ها نسبت به بقیه بیشتر کرده باشه. سیستم عصبی و نورون‌های آیینه‌ای اون‌ها حساس تر هستن و این به این معنی هست که اون‌ها دنیا رو روشن‌تر، پر سر و صدا‌تر و شلوغ‌تر از دیگران می‌بینن. و همین طور درد فیزیکی و عواطف خودشون و ديگران رو شدیدتر ادارک می‌کنن.در آخر ذکر این نکته خالی از لطف نیست که درسته درونگرا‌ها هم معمولا درجاتی از حساسیت رو تجربه می‌کنن، اما نه به اندازه آدم‌های بسیار حساس. می‌تونید برای خوندن مقالات بیشتر به پناهگاه آدم‌های بسیار حساس سر بزنید. امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Mon, 07 Feb 2022 20:37:23 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DB%B2-krvjxbkgh9ue علی رغم شباهت هایی که این دو ویژگی به هم دارن(درونگرایی و بسیار حساس بودن) اما با هم یکی نیستن. حالا بریم سراغ شباهت هایی که این دو مقوله با هم دارن: ۱. هر دوی این خصیصه‌های روانشناختی ژنتیکی هستن و از طریق ژنوم والدین به فرزندان منتقل می‌شن و در واقع اکتسابی نیستن و همین طور نمی‌شه اون‌ها رو از بین برد و کم رنگ کرد چون توی ساختار ژنتیکی ما ثبت شدن و تنها باید این ویژگی خودتون رو بپذیرید و نحوه سازگاری باهاش رو یاد بگیرین که در این زمینه تحقیق و مطالعه درباره خودتون و همچنین کمک گرفتن از یک متخصص می‌تونه فوق العاده کمک کننده باشه و دیدگاهتون نسبت به خودتون و دنیا رو دگرگون بکنه. ۲. هم افراد درونگرا و هم آدم‌های بسیار حساس درصد کم‌تری از جامعه رو نسبت به افراد برونگرا و غیرحساس به خودشون اختصاص می‌دن و در اقلیت قرار دارن که این اون‌ها رو با چالش‌ها و معضلات فراوانی می‌تونه رو به رو بکنه به دلیل آگاهی پایین جامعه راجع به این افراد و مهم تر از همه شناخت کم خود افراد از خودشون که این باز هم لزوم آگاهی و خودشناسی رو در همه افراد مشخص می‌کنه به ویژه این دو گروه. طبق آمار رسمی یک سوم تا یک دوم جامعه رو درون گرا‌ها و ۱۵ تا ۲۰ درصد جامعه رو آدم‌های بسیار حساس تشکیل می‌دن. پس اگه فکر می‌کنین آدم عجیبی هستین یا مشکلی دارین و علت تفاوت خودتون با اطرافیانتون رو نمی‌دونین نگران نباشین شاید شما هم مثل من فقط درونگرا یا بسیار حساس هستین، همین که در مورد خودتون مطالعه و تحقیق کنین و خودتونو بشناسین متوجه می‌شید که تنها نیستین و هستن آدم‌‌های زیادی که شخصیتی مثل شما دارن، شایدم یه روزی یکی از اونارو از نزدیک ملاقات کردین! ۳. آدم‌های بسیار حساس و درونگرا‌ها هر دو به طور میانگین بیشتر و سریع تر از بقیه برانگیخته می‌شن و واکنش های شدیدتر و سریع تری رو به محرک های محیطی نشون می‌دن، حالا این محرک می‌تونه هر چیزی مثل محرک های مربوط به حواس پنج گانه باشه مثل نور، صدا، بو‌های مختلف و... یا محرک‌های عاطفی مثل استرسور های محیطی، مود یا حال عاطفی اطرافیان و... که همه این‌ها روی تمامی افراد بدون شک تاثیر خاص خودشو داره اما روی این دو گروه معمولا تاثیر شدیدتر و بیشتری رو داره به همین دلیل هم هست که انرژی روانی این افراد زودتر تخلیه می‌شه و زمان بیشتری رو به تنهایی و با خود بودن نیاز دارن تا دوباره شارژ بشن و کارکرد طبیعی خودشونو داشته باشن. این بود خلاصه ای از شباهت‌های آد‌م‌های بسیار حساس و درون گرا‌ها، توی مقاله بعد می‌ریم سراغ تفاوت‌های اون‌ها.می‌تونید برای خوندن مقالات بیشتر به پناهگاه آدم‌های بسیار حساس سر بزنید.و این مقاله هم می‌تونه مفید باشه براتون. امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Mon, 17 Jan 2022 11:24:40 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DB%B1-lir20pvn0vrw به طور کلی این دو ویژگی یعنی درون گرایی و بسیار حساس بودن بسیار مظلوم واقع شدن و کم‌ تر کسی پیدا می‌شه که درباره این دو چیزی بدونه یا اگرم اطلاعاتی داشته باشه بسیار سطحی هست اغلب و علمی نیست، تا جایی که خیلی ها این دو رو با هم یکی می‌دونن و تفاوتی بینشون قائل نمی‌شن.درسته که این دو شباهت های زیادی به هم دارن اما با هم یکی نیستن و دو خصیصه مجزا از هم هستند. از هم پوشانی این دو هم نباید غافل بشیم به طوری که طبق آمار ۷۰ درصد آدم های بسیار حساس رو درون گرا ها تشکیل می‌دن، این یعنی هر فرد بسیار حساسی رو که میشناسین و یا دیدین به طور میانگین به احتمال ۷۰ درصد این فرد درونگرا هم هست.گفتن این نکته هم خالی از لطف نیست که هیچ دو درونگرای بسیار حساس هم کاملا شبیه به هم نیستن و می‌تونن درجات مختلفی رو از درونگرایی و بسیار حساس بودن نشون بدن، در واقع هیچ دو نفری توی دنیا صد درصد شبیه به هم‌ نیستن و اگر فرض کنیم که ۷ میلیارد نفر روی زمین سکونت دارن ما با ۷ میلیارد شخصیت متمایز و منحصر به فرد رو به رو هستیم.این مقدمه و خلاصه ای بود برای توصیف این دو خصیصه، در مقاله های بعدی این رشته مقاله به توضیح کامل اون ها می‌پردازم.می‌تونید برای خوندن مقالات بیشتر به پناهگاه آدم‌های بسیار حساس سر بزنید. امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Sat, 18 Dec 2021 23:34:24 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%B9%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%A8-igzh0z5grtwl اگر آدم بسیار حساسی هستین حتما تا حالا متوجه شدین که چه قدر گوش دادن به موسیقی حس خوشایندی رو به شما می‌ده فارغ از این که چه سبک موسیقی‌ای گوش می‌‌دین. البته واضحه که برای هر کسی موسیقی گوش دادن لذت بخشه و شاید کسی پیدا نشه توی دنیا که با هیچ نوع آهنگی ارتباط برقرار نکنه، اما برای آدم‌های بسیار حساس یک چیزی فرا تر از حس عادی هست و عملا این افراد غرق در حس اون آهنگ می‌شن، چه غمگین چه شاد.تجربه‌ای که خودم در این زمینه دارم اینه که روزی نیست که حداقل یک آهنگ گوش ندم چون واقعا تاثیر شگفت انگیزی روی مودم می‌زاره تا حدی که حدودا یک پنجم حجم گوشیمو آهنگام تشکیل می‌دن که عاشقشونم. پیشنهاد می‌کنم اگر آدم بسیار حساسی هستین حتما موسیقی رو توی برنامه روزانتون قرار بدین هر چه قد کم اما بازم تاثیرشو می‌ذاره.و مسئله مهم تر این که خود آدم بتونه موسیقی تولید کنه و سازی رو یاد بگیره که حتما فوق العادست، و یکی از برنامه های مهم زندگی خودم در آینده است.حتی وقتایی که غمگین هستین هم اگر سعی کنین آهنگ های شاد گوش بدین واقعا تاثیرش خیلی زیاده و باعث میشه روحیتون بهبود پیدا کنه البته اصلا کار آسونی نیست چون طبیعتا آدم حس این کارو نداره موقع ناراحتی اما وقتایی که خودم امتحان کردم واقعا تاثیرشو دیدم که خوب بوده.خلاصه که موسیقی رو دریابید!می‌تونید برای خوندن مقالات بیشتر به پناهگاه آدم‌های بسیار حساس سر بزنید.اگر‌ می‌خواین در این مورد بیشتر بدونین پیشنهاد می‌کنم این مقالرو حتما مطالعه کنینچرا آدم‌های بسیار حساس به موسیقی احتیاج دارند! امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Sun, 05 Dec 2021 11:15:10 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%A7-%D9%82%D9%84%D9%85-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%86-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D8%AF%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-hgl8zol0tuih در این دنیای پرهیاهو و رقابتی که کار‌ها خیلی سریع پیش می‌ره و پر هست از عوامل حواس‌پرتی و استرس‌زا یک گوشه خلوت برای آدم‌های بسیار حساس حیاتی هست تا به نوعی برای چند دقیقه هم که شده ترمز این دنیا رو بکشن و توی افکار خودشون غرق بشن و به عمق فرو برن و چه فعالیتی بهتر از نوشتن و تخلیه کردن افکار روی کاغذ!نوشتن نه تنها برای آدم‌های بسیار حساس بلکه برای همه افراد از کوچیک تا بزرگ فواید زیادی به همراه داره، مهم هم‌ نیست که چه چیزی و چه جوری می‌نویسین یا اصلا قرار هست اون نوشته‌ها منتشر بشه یا نه، مهم خود فرایند نوشتن هست که باعث خالی شدن ذهن و پاکسازی اون می‌شه به ویژه وقتی که از نگرانی‌هاتون و افکار منفیتون می‌نویسین. با نوشتن انگار یک باری از روی دوشتون به مرور زمان برداشته می‌شه و از قدرت نگرانی‌ها و تفکرات منفی شما کاسته می‌شه و راحت‌تر می‌تونین با اون‌ها کنار بیاین. البته که راه تبدیل شدن به یک نویسنده یا شاعر حرفه‌ای هم از همین مسیر می‌گذره و همین قدم‌های کوچیک و مورچه‌ای شاید یه روزی از شما یک فرد برجسته در نوشتن بسازه، که با توجه به ذهن پویا و خلاقیت آدم‌‌های بسیار حساس بعید هم نیست.پس اگه آدم بسیار حساسی هستین یا اگرم نیستین همین الان یه قلم و کاغذ بردارین و شروع کنید به نوشتن و هر چیزی که در اون لحظه به ذهنتون میاد رو بریزین روی کاغذ و این کار رو برای یک مدت مستمر ادامه بدین، شاید خود واقعی‌تون رو لا به لای کاغد‌های دفترتون پیدا کردین!می‌تونید برای خوندن مقالات بیشتر به پناهگاه آدم‌های بسیار حساس سر بزنید.برای شناخت راه‌های مراقبت از خود هم این مقالرو می‌تونین مطالعه کنین.راه‌های مراقبت از خود امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Sun, 21 Nov 2021 13:08:01 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D9%BE%D9%86%D8%A7%D9%87%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A2%D8%AF%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-jfhymcb9c8uy طبیعتا طبیعت و دیدن مناظر سبز و پر از درخت برای تمامی انسان‌ها لذت بخش و آرامش دهنده هست اما برای آدم‌های بسیار حساس این ارتباط بین خودشون و طبیعت بیشتر حس می‌شه و یک حال و هوای دیگه‌ای داره برای اون‌ها.اگر می‌خواین به عنوان یک آدم بسیار حساس سلامت روانتون رو ارتقا بدین و زندگی آروم تر و شادتری رو داشته باشین وقت گذروندن در طبیعت باید یکی از برنامه های روتین شما در زندگی باشه، البته اگه همین الانشم نیست!علاوه بر اون حس آرامش و خارج شدن از فشار زندگی، طبیعت گردی می‌تونه باعث خلق و ظهور ایده‌هایی بشه که در غیر این صورت شاید هرگز به ذهن آدم نیاد، به طور مثال چارلز داروین بنیان گذار نظریه تکامل به گفته خودش قسمت بزرگی از ایده‌ها و ذهنیت‌های خلاقانه‌اش رو مدیون همین قدم زدن تنهایی میون جنگل‌ می‌دونه.فقط برای بهره‌ وری حداکثری از طبیعت باید چند نکته رو رعایت کرد؛ اول این که این کار باید به دور از هر نوع عامل حواس پرتی به خصوص موبایلتون انجام بشه تا اون‌ حس رهایی و آرامش رو به نحو احسن تجربه کنیم یا مثلا این که ترجیحا در تنهایی و خلوت خودتون انجامش بدین تا تاثیر واقعیش رو متوجه بشین.در آخر هم بگم‌ که فکر‌ نکنین حتما باید وسط یک جنگل انبوه و طبیعت بکر باشین تا حس خوشایندی بهتون بده، یه پارک معمولی نزدیک خونتون هم کارتونو راه می‌ندازه!البته علاوه بر طبیعت یک پناهگاه دیگه هم برای آدم‌های بسیار حساس هست که توش می‌تونین مقاله‌های زیادی راجع به خودتون بخونین و بیشتر خود واقعیتون رو بشناسین. ?پناهگاه آدم‌های بسیار حساس.در این مقاله هم می‌تونین این مطلب رو به طور جامع تر دنبال کنین. چهار تکنیک جعبه ابزار سلامت روان امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Mon, 15 Nov 2021 16:43:17 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%A2%D8%AF%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D9%88-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%A8-phphvry4xy0r از مواردی که در زندگی آدم‌های بسیار حساس نقش مهمی توی سلامت روانشون داره، خواب هست. در واقع کیفیت خواب و میزان خواب برای هر کسی حائز اهمیت هست اما برای آدم‌های بسیار حساس بیشتر از دیگران. در واقع آدم‌های بسیار حساس نیاز بیشتری به خوابیدن دارن و در عین حال هم دیر تر خوابشون می‌بره و معمولا خواب سبک تری دارن، حالا برای حفظ تعادل‌ در میزان خواب چه می‌شه کرد؟  یکی از راه‌هایی که بسیار مفید هست و خودم به شخصه انجام می‌دم اینه که یک ساعت مشخص و ثابت برای خوابیدن انتخاب کنیم مثلا هر شب ساعت ۱۲ به تخت خواب بریم و ساعت ۸ هم از خواب بیدار بشیم، البته واضح هست که در تمام ایام هفته به خاطر مشغله‌های مختلفی که هر کس می‌تونه داشته باشه شاید نشه این برنامه رو دقیقا هر روز تکرار کرد و ادامه داد اما خب می‌شه سعی کنیم تا حدی که قادر هستیم بهش وفادار بمونیم.  دومین کار این هست که قبل از خوابیدن محیط اتاق و یا مکانی رو که توش می‌خوابیم رو آماده و از هر گونه عامل مزاحم و محرکی پاک کنیم، یعنی سکوت و تاریکی کامل برقرار باشه تا اگر‌ هم قراره کلی طول بکشه تا خوابمون ببره فقط از افکار مغز خستگی ناپذیرمون باشه نه چیز دیگه ای!  سومین کاری‌ که کمک کننده می تونه باشه شکرگزاری قبل از خواب از خدا به خاطر تمام نعمت هایی که بهمون داده (البته اگه به خدا اعتقاد دارین)، که برای خودم حقیقتا مفید بوده و باعث می‌شه با آرامش بیشتری به خواب برم و نسبت به قبل سریع تر خوابم ببره.  در نهایت ما آدم های بسیار حساس باید قبول کنیم که مغز فعال تری داریم که حتی در مواقع استراحت هم در حال تجزیه تحلیل اطلاعات هست و سخت تر از مغز دیگران به خواب می‌ره و در خواب می‌مونه و این اختلالی محسوب نمی‌شه و علاوه بر اون اگر حس می‌کنین بدنتون بیشتر از دیگران به خواب نیاز داره اینم دلیل بر تنبل بودن شما نیست و دامن زدن به این مورد تنها زندگی رو برای خودمون سخت تر می‌کنه، پس با خیال راحت بخوابین!   می‌تونید برای خوندن مقالات بیشتر به پناهگاه آدم‌های بسیار حساس سر بزنید. امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Mon, 08 Nov 2021 10:42:10 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%A2%D8%AF%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D9%88-%D9%85%D9%88%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D9%84-uzg3mpapojet این روزا موبایل و وقت گذروندن توی فضای مجازی یه قسمت مهم و اجتناب ناپذیر ما ها شده که از کوچیک و بزرگ درگیر اون هستن و خیلی کم‌ پیش میاد که کسی موبایل نداشته باشه یا عضو شبکه هایی مثل اینستاگرام، تلگرام، واتس اپ و… نباشه و از اونا چیزی ندونه. و اما برای آدم های بسیار حساس خیلی ضروری هست که این مسئله رو مدیریت کنن و تحت کنترل خودشون دربیارن که این باعث می شه آرامش بیشتری رو توی زندگیشون تجربه کنن.از کار هایی که می شه انجام داد اینه که یک ساعت هایی رو در طول روز در حالت خاموشی به سر ببربن یعنی به دور از موبایل و روی کاری که مشغولش هستین متمرکز بشین یا اگر هم کاری مشخص ندارین در اون ساعت صرفا از گوشیتون دور باشین تا ذهنتون آروم بگیره و از حواس پرتی ها دور باشه این طوری ذهنتون اون استراحتی که لازم داره رو به دست میاره و ایده ها و چیز هایی به ذهنتون میاد که فکرش رو هم نمی کردین. البته شاید نتونین هر روز سر یک ساعت مشخص گوشیتون رو کنار بزارین تنها مسئله مهم اینه که ساعاتی رو از موبایل دور باشین حالا هر موقعی از شبانه روز که راحت تر هست براتون.این هم مثل هر کاری اوایل سخت خواهد بود اما با چند بار امتحان کردنش مطمئن می شین که اون لحظه هایی رو که از موبایل دور هستین بیشتر زندگی کردین، طبیعتا نمی شه انتظار داشت به کلی استفاده از گوشی موبایل و شبکه های مجازی رو کنار گذاشت اما می شه شما موبایلتون رو کنترل کنین، نه اون شما رو!می‌تونید برای خوندن مقالات بیشتر به پناهگاه آدم‌های بسیار حساس سر بزنید. امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Sun, 31 Oct 2021 11:37:37 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%A7%DA%86-%D8%A7%D8%B3-%D9%BE%DB%8C-hsp%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%84%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%B4%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B1-%D9%81%DA%A9%D8%B1%DB%8C-y6fy3csryeks یکی از اصلی ترین چالش هایی که آدم های بسیار حساس با اون دست و پنجه نرم می کنن بی شک نشخوار فکری و بیش از حد فکر کردن راجع به یک موضوع هست که می تونه اثرات مخربی رو روی مود و سلامت روان داشته باشه اگه ندونیم چه طوری باید باهاش برخورد کنیم.امروز بر اساس دانسته های خودم می خوام راه هایی رو معرفی کنم که به من در این زمینه خیلی کمک کرده :ترک کنید.یعنی موقعیت ها و مکان هایی رو که باعث می شه توی اون ها بیش از حد به یک سری مسایل فکر کنین و حالتون بد میشه رو در سریع ترین زمان ممکن رها کنین و به یک مکان دیگه برین تا اون روند افکارتون متوقف بشه و بیش از حد ادامه پیدا نکنه. مثلا من معمولا وقتی که روی تختم توی اتاقم دراز می کشم ( منظورم به قصد خوابیدن نیست) یک سیلی از افکار جورواجور وارد ذهنم میشه که معمولا هم وقتی دیگه زیادی ادامه پیدا می کنه باعث می شه مودم پایین بیاد و مشکلاتی رو توی سرم به وجود میاره که توی دنیای واقعی حتی وجود نداره! پس بهترین کاری که می تونم بکنم این که تختم رو ترک می کنم و به هر جایی غیر از اون پناه می برم، درسته که اولش سخته که از اون حالت بیرون بیای و اون موقعیت رو ترک کنی اما قطعا به نتیجش می ارزه. بهترین راه؛ هدایت کنید.اگر نشخوار فکری و سیل افکارمون رو به یک جریان خروشان آب تشبیه کنیم که از یک آبشار به پایین می ریزه وتحت هر شرایطی این جریان پابرجا است تنها کاری که می شه انجام داد اینه که مسیرش رو به مقصد دلخواهمون تغییر بدیم، یعنی جریانی رو که نمی شه متوقفش کرد رو باید هدایت کنیم. وقتی بپذیریم که این نوع افکار معمولا با ما هستن و ما کنترلی روی ایجاد اون ها نداریم دیگه دست از کلنجار رفتن با اون ها و افتادن توی این دور باطل بر می داریم. چیزی که مهمه نحوه واکنش ما به اون هاست و بهترین راه هم این هست که خودمون رو مشغول و سرگرم کاری بکنیم به خصوص کاری که ازش لذت می بریم. مثلا یکی از اونا می تونه نوشتن باشه که واقعا حس عجیبی به آدم القا می کنه و با نوشتن افکار می شه اون ها رو آروم کرد و روی کاغذ خالی کرد.حالا این فعالیت می تونه هر چیزی باشه که خود شخص دوست داره مثلا نوشتن، ورزش، پیاده روی، نقاشی کشیدن، صحبت با یک شخص دیگه مثلا دوستان و ...در واقع هر چیزی که قادر باشه مسیر افکار ما رو جهت بده و به سمتی ببره که ما رو به آرامش برسونه.در نهایت این مشکل نشخوار فکری به راحتی قابل حل هست و سهل انگاری در مورد اون می تونه تأثیر بسیار منفی ای روی کارکرد روانشناختی ما بذاره، ازش ساده نگذرید، ممکنه اوایل کار دشوار باشه و اغلب هم همین طور هست اما مثل هر کار دیگه ای فقط شروعش سخت و چالش برانگیزه و به مرور زمان و استمرار تمرین های مناسب دیگه قدرتی برای این هیولا نمی مونه.می‌تونید برای خوندن مقالات بیشتر به پناهگاه آدم‌های بسیار حساس سر بزنید. امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Sun, 24 Oct 2021 00:00:45 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D9%82-hsp-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%DA%86%D9%87-%D8%AC%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D9%87-h0jkoxw761fh اتاق HSP ها باید چه جوری باشه؟امروز بر اساس دانسته های خودم و تغییراتی که توی اتاق خودم به وجود آورد که بهم حس بهتری می ده می خوام نکاتی رو بگم که برای آدم های بسیار حساس مفید هست.۱. کم ترین جزئیاتباید طوری اتاقتون چیده بشه که در مینیمال ترین حالت ممکن و با کم‌ ترین جزییات ممکن باشه چه در مورد طرح کاغذ دیواریتون، چه چیدمان میزتون، چه فرش یا قالیتون چه هر چیز دیگه ای مربوط به دکور اتاقتون. این جزییات کم باعث می شه ذهنتون آرامش بیشتری داشته باشه و مجبور نباشه خود به خود درگیر جزئيات محیط بشه و حواستون رو پرت کنه. تنها لوازمی رو که بیشترین استفاده رو ازشون دارین توی دید قرار بدین و بقیه رو در کشو یا جای در بسته قرار بدین که ذهنتون درگیر بهش نشه. فقط کافیه چند روز این موارد رو رعایت کنین تا تاثیرشو متوجه بشین. مثل خود من که الان اتاقم خیلی حس بهتری بهم می ده نسبت به قبل با در نظر گرفتن نکات بالا، الان اتاقم تبدیل شده به پناه گاه من.۲. نورنور باید به تناسب موقعیت شما قابل تغییر باشه یعنی در طول روز ممکنه نور کم باعث ایجاد یک فضای دلگیر بشه برای شما که تا جای ممکن استفاده از نور طبیعی توصیه می شه اما اگه این امکان براتون فراهم نیست باید از نور مصنوعی(لامپ ها) بهره برد. و هنگام خواب هم نور بهتره در کم‌ ترین حد ممکن باشه تا ذهن به دور از هر گونه محرکی خواب راحتی رو به شما هدیه بده.۳. صدابرای مواقع استراحت یا تمرکز کردن روی یک کار سکوت کامل برای آدم های بسیار حساس واجبه چون در غیر این صورت نمی تونین توی اون کار غرق بشین و با تمام وجود بهش بپردازین. حالا برای ایجاد سکوت در وهله اول باید در بسته باشه و بعد تا جای ممکن در دور ترین مکان از سر و صدا قرار بگیرین و می تونین از گوشی هایی که صدای محیط رو به حداقل می رسونه استفاده کنین که خودم استفاده می کنم واقعا موثر هست.توی این دنیای پرهیاهو و پر سر و صدا هر آدمی و به ویژه هر آدم بسیار حساسی باید یک گوشه آرام و دنج برای خودش داشته باشه تا بتونه انرژیش رو بازیابی کنه و به روزش در وضعیت بهتری ادامه بده، امیدوارم این نکات براتون مفید باشه. امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Sat, 16 Oct 2021 20:35:38 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%D9%88-%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B7%D9%87-oqlunt9c1frn طبق تجربه هایی که خودم توی رابطه داشتم می خوام نکاتی رو برای آدم های بسیار حساس که می تونه توی رابطشون مفید باشه رو ذکر کنم :۱. اولویت خودتون باشیداین به معنی خودخواه بودن یا بی تفاوت بودن نسبت به طرف مقابل و نیاز هاش نیست بلکه هر کسی باید توی زندگی اولویت اولش خودش و حال خوبش باشه و دو نفر بتونن در کنار هم به آرامش برسن، و این مورد در مورد آدم های بسیار حساس مصداق بیشتری داره چون به خاطر این که دیگران در نظر اونا خیلی اهمیت دارن و اگر احساسات خودشون براشون کم اهمیت یا بی اهمیت باشه ممکنه بعد از مدتی فرد به خودش بیاد و ببینه که تمام تلاشش در جهت رفع نیاز دیگری بوده و خودش اون جوری که باید در این رابطه خوشحال نیست، مهربانی بیش از حد خود به خود باعث نادیده گرفته شدن خودمون می شه و در هر زمینه ای تعادل تعیین کننده است.۲. شما قادر نیستید همه افراد رو در هر زمان راضی نگه دارید.البته باید گفت که نه تنها آدم های بسیار حساس بلکه هیچ کسی در زندگی قادر نیست که اطرافیانش رو راضی و خوشحال نگه داره و تلاش در این جهت هیچ نتیجه ای جز تشویش دائم و نشخوار فکری به همراه نداره. هدف از ایجاد رابطه اینه که انسان ها در کنار هم حال بهتری داشته باشن و در آرامش به آدم های بهتری تبدیل بشن و در این بین طبیعتا تعارض ها و اختلافاتی وجود خواهد داشت که اجتناب ناپذیره و اگر حس می کنین که دارین بیش از حد توانتون برای طرف مقابل انرژی، وقت و احساستون رو هزینه میکنین و همچین پاسخی رو از اون نمی گیرین این رابطه سالمی‌ نیست و بهتره سریع تر یک فکری براش بکنین، طبیعتا این تصمیم آسونی نیست اما مطمئنا برای آدم های بسیار حساس خیلی آسون تر از اینه که توی همچین رابطه ای در بلند مدت آسیب ببینین.۳. استراحت رو فراموش نکنید.برای آدم های بسیار حساس از نون شب واجب تر اینه که یک زمان هایی رو در طول روز هیچ کار نکنن و بذارن ذهنشون استراحت بکنه و این مخصوصا زمانی بهتر اتفاق می افته که از هر عامل حواس پرتی مثل موبایل یا هر چیزی دور باشید تا بتونین با انرژی بیشتر و ذهن بازتر به روزتون ادامه بدین. این احتیاج به استراحت و بازیابی ممکنه باعث بشه طرف مقابلتون این طور برداشت کنه که شما نسبت به اون بی اهمیت هستین یا دوست ندارین وقتتون رو باهاش بگذرونین حالا چه از طریق چت کردن چه صحبت رو در رو. اما با توضیح روشن و دقیق این نیازها می تونین به مرور زمان به درک متقابل از هم برسین.۴. هیچ چیز بهتر صداقت نیست.این مورد رو هم می شه گفت برای همه صدق میکنه و به ویژه برای آدم های بسیار حساس. چون برای داشتن یک رابطه سالم هیچ چیزی بهتر و مفید تر از بیان صریح و روشن نیاز ها و احساسات نیست و نحواهد بود. راه رسیدن به آرامش و رضایت در رابطه از صداقت می گذره. شاید این موضوع خیلی کلیشه ای شده باشه، اما چه کلیشه ای بهتر از صداقت!در نهایت باید گفت که درسته که ممکنه آدم های بسیار حساس در رابطه هاشون بیشتر دچار سردرگمی بشن و سازگاری با طرف مقابلشون زمان و انرژی بیشتری رو طلب کنه، اما با شناخت خودشون و تمرین آموخته هاشون می تونن روابط عمیق تر و مستحکم تری رو نسبت به بقیه تجربه کنن، به هر حال هر چیزی یک هزینه ای داره و مطمئن باشین نتیجه هزینه هامون رو دیر یا زود خواهیم دید.می‌تونید برای خوندن مقالات بیشتر به پناهگاه آدم‌های بسیار حساس سر بزنید. امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Sat, 09 Oct 2021 21:27:23 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%86-%D9%88-%DA%A9%D8%B4%D9%81-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-hsp-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%DB%8C%D8%B9%D9%86%DB%8C-%DA%86%DB%8C-j3bsmb9oszm0 من امیررضا معصومیان 24 ساله دانشجوی روان شناسی هستم یک اچ اس پی درون گرا که قبلا پرستاری می خوندم اما انصراف دادم و سریع از اون رشته اومدم بیرون چون می دونستم این کار مورد علاقه من نیست و ایده ال های من واسه یه شغل رو اصل نداره و الان عاشق این رشته ام هستم و این یکی از مهم ترین تصمیم های زندگیم بود که گرفتم که اصلا هم آسون نبود چون هیچکی موافق این کار نبود البته که این یک تصمیم شخصیه واسه هر کسی ولی منظور این که مقاومت کردن برابر حرفای دیگران آسون نبود ولی من انجامش دادم و افتخار می کنم الان که جوری زندگی می کنم که خودم دوس دارم. حدود یک سال و نیم پیش بود که لا به لای مقاله هایی که توی اپلیکیشن pinterest  می خوندم عنوانی دیدم که توش کلمه HSP  داشت. گذشت و چند بار این اتفاق افتاد تا یه روز گفتم بزار برم بخونمش ببینم چیه دقیقا، اون روز بود که مقاله ای خوندم راجع به نشانه های این که شما HSP  هستین و این که کلا آدم های بسیار حساس چه طورین و چه ویژگی هایی دارن رو خوندم اون روز بود که کلا دیدم نسبت به خودم و دنیای اطرافم کاملا عوض شد و دلیل خیلی از رفتارای عجیبی که تا اون زمان نمی فهمیدم رو کم کم درک کردم، فهمیدم که HSP ها کسایی هستن که سیستم عصبی متفاوتی با بقیه دارن و محرک ها رو شدید تر از بقیه احساس می کنن و این تفاوت بنیادی توی همه زمینه ها تاثیر می زاره مثل نحوه ارتباط با دیگران، علایق و ایده آل های زندگی، نحوه صرف کردن انرژی روانی و خیلی چیزای دیگه که باعث میشه آدم های بسیار حساس در طول روز مدتی رو لازم داشته باشن تا به مغزشون استراحت بدن چون مغز اونا فرق میکنه با دیگران و خیلی بیشتر و شدید تر کار میکنه و طبیعتا نیاز به استراحت بیشتری هم داره. و بعد هم کتاب آدم بسیار حساس خانم الن آرون رو خوندم، اینجا بود که اون حس درک شدن و فهمیده شدن رو لا به لای جملات اون کتاب پیدا کردم، حسی که هیچ وقت توی زندگیم نداشتم و واقعا بهش نیاز داشتم و واقعا تاثیری که این موضوع و شناختنش روی زندگیم گذاشت شگفت انگیز بود هر چی بگم کم گفتم و تا الان هم هنوز درگیر این موضوع هستم و مطالبی راجع به حساس بودن میخونم تا بتونم یاد بگیرم چه طوری باهاش کنار بیام و ازش استفاده بکنم. حالا دیگه خودمو می شناسم میدونم دیگه اون آدمی نیستم که بقیه یعنی خانواده و فامیل و دوستام فکر میکنن ، یه آدم بی احساس گوشه گیر بی تفاوت که هیچ چیز برای عرضه به این دنیا نداره. البته اینارو مستقیم به من نمیگن ولی می دونین خودتون دیگه ما لازم نیست چیزی رو حتما با کلام بهمون بگم تا بفهمیم، از رفتارهاشون مشخصه که چی فکر میکنن راجع به من. یک بار چند سال پیش با آشنا شدن با مفهوم درونگرایی و بعد از اون با بسیار حساس بودن زندگی من از این رو به این رو شد و خودشناسیم خیلی تقویت شد واقعا خوشحالم که توی این مسیر افتادم و یکی از دلایل علاقم به روان شناسی هم همین شخصیت خودم بوده و هست. امیدوارم هر روز افراد بسیار حساس بیشتری به این خودشناسی برسن و یاد بگیرن از این ویژگیشون چه طوری استفاده بکنن چون می دونم که چه قد نیاز دارن به همچین حسی. به امید این که بتونیم در کنار هم عدالت رو برقرار کنیم و هیچ کسی مجبور نباشه به خاطر چیزی که دست خودش نبوده چه رنگ پوست چه شخصیت چه نژاد چه هر چیز دیگه ای تحت فشار قرار بگیره و به زور ازش خواسته بشه که هم رنگ دیگران بشه، رنگی که اکثرا هم رنگ قشنگی نیست. امیدوارم کم کم جهان و آدماش به این درک برسن که کسایی که توی اقلیت زندگی می کنن و تعداد کمی از آدما شبیه اونا هستن هم اندازه بقیه حق زندگی دارن و بقیه صرف این که تعدادشون بیشتره نباید و نخوان که به اونا چیزی رو تحمیل کنن. امیررضا معصومیان امیررضا معصومیان Sat, 25 Sep 2021 13:39:57 +0330