https://virgool.io/feed/@amiryari متخصص تولید محتوا، برندینگ و عکاسی حرفه‌ای از محصولات fa 2026-06-19 11:39:24 https://files.virgool.io/upload/users/20328/avatar/yJ0YAD.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@amiryari https://virgool.io/@amiryari/%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%86%D9%88-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%BE%D9%84%D9%86%D8%AA-%D8%AF%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%D8%AC-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D9%86%D8%AA%D8%A7%D9%84-sq1pzqlotxey از دست دادن دندان، پایان لبخند نیست...خانم رضایی، خانمی حدودا 40 ساله و پرانرژی از کرج است که سال‌ها در کار خودش موفق بوده. متاسفانه ژنتیک دندان‌های خوبی ندارد و علی‌رغم مراقبت‌هایش، خیلی زودتر از چیزی که انتظارش را داشت، لبخندش را از دست داد. او حالا به دلیل از دست دادن فقط یک دندان، دیگر لبخند نمی‌زند. غذا خوردن برایش سخت شده، در جمع‌های کاری یا دوستانه اعتمادبه‌نفسش را از دست داده و حالا حتی صحبت‌کردن ساده هم برایش ناراحت‌کننده شده است. این روز‌ها خیلی‌ها شرایط مشابهی دارند، اما به دلیل هزینه بالای ایمپلنت دندان ها، به سختی می‌توانند با این دردسر کنار بیایند.شاید شما هم درگیر مشکلی مشابه باشید. اگر شما هم به دنبال راه حلی دائمی، طبیعی و حرفه‌ای برای جایگزینی دندان‌های از دست رفته‌تان هستید که حساب بانکی‌تان را خالی نکند پس این مطلب را از دست ندهید!دکتر رضا کیانی فر دندانپزشکچرا ایمپلنت دندان؟ (مزایای کلیدی ایمپلنت)ایمپلنت دندان، بهترین و دائمی‌ترین راه جایگزینی دندان‌های از دست رفته است. در واقع این درمان به طور کلی با انواع درمان‌های دیگر متفاوت است. چون اصلا نیازی به دندان اصلی شما ندارد. (برخلاف روش‌هایی مانند روکش و کامپوزیت و لمینت و … حتی پایه دندان قدیمی شما هم قابل استفاده نیست و عملا یک پیچ تیتانیومی، به جای پایه یا ریشه دندان شما قرار می‌گیرد) بنابراین اصلا مهم نیست که دندان شما سیاه شده یا شکسته یا خراب و فاسد شده و به ریشه رسیده است.دندان شما از ریشه بیرون می‌آید و پایه ایمپلنت جای آن در دندانتان کاشته می‌شود.مزایای این روش عبارتند از:طول عمر بالا و ماندگاری دائمیحفظ زیبایی لبخند و فرم صورتبازگرداندن عملکرد کامل جویدن و صحبت کردنجلوگیری از تحلیل رفتن استخوان فکعدم نیاز به تراش دندان‌های مجاور (برخلاف بریج)حسی طبیعی و بدون مزاحمت در دهان (برخلاف دندان مصنوعی)پس اگر به دنبال راه حلی ریشه‌ای، علمی و زیبایی‌شناسانه هستید، ایمپلنت دندان در کرج گزینه‌ای ایده‌آل برای شماست.چرا کیادنتال؟ بهترین مرکز ایمپلنت دندان در کرجکاشت ایمپلنت یک تخصص است. مانند کشیدن دندان، روکش کردن دندان یا حتی یک عصب کشی ساده. به همین دلیل هم علاوه بر نوع پیچ یا پایه ایمپلنت که از شرکت‌ها و برند‌های مختلفی استفاده می‌شود و طبیعتا کیفیت و گارانتی آنها با هم فرق دارد، خود پزشک و مهارت او در کاشت ایمپلنت، هنوز حرف اول را در کارآیی و ماندگاری ایمپلنت می‌زند.کلینیک دندانپزشکی و ایمپلنت کیادنتال در کرج با بیش از ۱۵ سال سابقه در حوزه ایمپلنتولوژی و دندانپزشکی تخصصی، انتخاب نخست بسیاری از اهالی کرج برای ایمپلنت دندان است. دلایل این انتخاب:1. تیم متخصصین مجربدر کیادنتال، تیمی از ایمپلنتولوژیست‌های حرفه‌ای با مدارک بین‌المللی فعالیت دارند. تجربه بالای آن‌ها تضمین‌کننده درمان موفق شماست. کافیست قبل از مراجعه سری به شبکه‌های اجتماعی یا وب‌سایت کیادنتال بزنید و کیفیت کارشان را ببینید.2. استفاده از تکنولوژی روز دنیادر کلینیک کیادنتال، دندانپزشکی سنتی جای خود را به دندانپزشکی دیجیتال داده است؛ استفاده از هوش مصنوعی در دندانپزشکی و رویکردی نوین که با استفاده از ابزارهای پیشرفته مانند اسکنرهای داخل دهانی، طراحی سه‌بعدی کامپیوتری (CAD/CAM)، تصویربرداری CBCT و جراحی هدایت‌شده (Guided Surgery)، دقت، سرعت و ایمنی درمان ایمپلنت را به‌طور چشم‌گیری افزایش می‌دهد. این فناوری‌ها نه تنها باعث کاهش خطاهای انسانی می‌شوند، بلکه تجربه‌ای راحت‌تر، بدون درد و با کمترین میزان برش را برای بیمار به همراه دارند. نتیجه؟ لبخندی دقیقاً منطبق با فرم چهره شما و دوام بالاتر ایمپلنت‌ها.3. برندهای معتبر ایمپلنتاستفاده از ایمپلنت‌های کره‌ای (Biotem و Izen)، آلمانی (Bio3)، و سوییسی (SIC) یکی از مزایای مهم کیادنتال است. همه اینها از بهترین برند های ایمپلنت جهانی محسوب می‌شوند و همگی با تضمین کیفیت و گارانتی اصالت ارائه می‌شوند. بنابراین می‌توانید قبل از کاشت ایمپلنت، برند مورد نظر خودتان را انتخاب کنید.5. مشاوره تخصصی رایگاندر جلسه مشاوره اولیه، با بررسی پرونده و عکس‌های رادیوگرافی، یک طرح درمان دقیق و شفاف به شما ارائه می‌شود. همه چیز واضح و شفاف برایتان توضیح داده می‌شود و مزایا و معایب روش درمانی انتخابی و محدودیت‌هایی که خواهید داشت برایتان توضیح داده می‌شود و در نهایت با آرامش و اطمینان می‌توانید انتخاب کنید.4. محیط آرام، استریل و بهداشتیرعایت دقیق پروتکل‌های ضدعفونی، فضای آرامش‌بخش، و برخورد حرفه‌ای پرسنل، تجربه درمانی لذت‌بخشی برای شما فراهم می‌آورد. کیادنتال یک کلینیک تخصصی و به نوعی بهترین دندانپزشکی زیبایی در کرج است که طبیعتا بخش مهمی از کار آن، نه فقط درمانی، بلکه مربوط به دندانپزشکی زیبایی است. طبیعتا می‌دانید که کلینیک‌هایی که در حوزه زیبایی هم فعال هستند، بسیار صمیمی‌تر و پاسخگو‌تر از کلینیک‌های صرفا درمانی هستند.6. نمونه‌های موفق درمانصدها بیمار از سراسر کرج با رضایت کامل، درمان ایمپلنت خود را در کیادنتال کرج انجام داده‌اند. کافیست سری به صفحه نمونه کار‌های کیادنتال بزنید و نمونه کار‌های جدید و واقعی این کلینیک را ببینید. شما هم می‌توانید یکی از آن‌ها باشید.7. پلن‌های مالی بسیار متنوع:این مهم‌ترین و شاید تاثیر‌گذارترین عامل برای انتخاب ایمپلنت است. شما در کیادنتال گزینه‌های پرداختی نقد و اقساط مختلفی دارید. می‌توانید با گزینه‌های نقدی، تخفیف‌های زیادی بگیرید و با گزینه‌های اقساطی اقتصادی‌تر و با زمان‌بندی زیاد‌تری پرداخت کنید.بخش امور مالی کیادنتال، شما را به خوبی راهنمایی می‌کنند تا مناسب‌ترین گزینه را برای خودتان انتخاب کنید.جدول هزینه ایمپلنت دندان در کرج – 1404قیمت هر واحد ایمپلنت دندان کره ای Biotem در کرج 23 میلیون تومان می‌شود. قیمت هر واحد ایمپلنت دندان آلمانی Bio3 در کرج 30 میلیون تومان می‌شود. قیمت هر واحد ایمپلنت دندان کره ای Biotem در کرج 23 میلیون تومان می‌شود. نکته مهم: این قیمت‌ها شامل پایه ایمپلنت، قطعه اتصال و روکش سرامیکی (در اردیبهشت 1404) هستند. بنابراین اگر قیمت‌هایی پایین‌تر از جایی شنیدید، مطمئن شوید که همه این خدمات را با هم شامل می‌شود. چون بسیاری از کلینیک‌ها هزینه ایمپلنت در کرج یا شهر‌های دیگر را صرفا براساس کاشت پایه ایمپلنت یا همراه با قطعه اتصال آن با روکش بیان می‌کنند و هزینه اعلامی لزوما شامل روکش نمی‌شود. در بسیاری از کلینیک‌ها هم هزینه جراحی لثه یا پیوند استخوان (در صورت نیاز) به‌صورت جداگانه محاسبه می‌شود.📷مراحل انجام ایمپلنت دندان در کیادنتالویزیت تخصصی و مشاوره رایگانعکسبرداری OPG و CBCT و طرح درمان دیجیتالجراحی کاشت پایه ایمپلنت (در صورت امکان بدون بخیه)دوره التیام استخوان (۲ تا ۳ ماه)نصب روکش دندان نهایی (سرامیکی یا زیرکونیا)تمام این مراحل با حداقل درد، در شرایطی ایمن و حرفه‌ای انجام می‌شود.سوالات پرتکرار درباره ایمپلنت دندان در کرج❇️ هزینه ایمپلنت دندان در کرج چقدر بیشتر از شهرهای دیگر است؟هزینه بسته به برند ایمپلنت، نیازهای درمانی و شرایط فک شما متفاوت است. اینطور نیست که مثلا هزینه ایمپلنت دندان در کرج با شیراز یا شهرهای دیگر متفاوت باشد. جدول بالا را مشاهده کنید. اما با توجه به متغیر بودن خود پایه‌های ایمپلنت، پیشنهاد می‌کنیم که برای برآورد دقیق‌تر قیمت‌ها با ما تماس بگیرید.➡️ برای دریافت مشاوره رایگان و استعلام هزینه دقیق، همین حالا از وب‌سایت کیادنتال بازدید کنید.❇️ آیا ایمپلنت درد دارد؟در حین جراحی از بی‌حسی موضعی یا در صورت لزوم، آرام‌بخش استفاده می‌شود. بنابراین خود ایمپلنت، تفاوتی با کشیدن عادی دندان ندارد و بیشتر بیماران در حین کاشت ایمپلنت درد خاصی احساس نمی‌کنند. اما بعد از آن باید حتما از مسکن‌هایی مانند استامینوفن استفاده کنید تا دوران نقاهت پس از جراحی (معمولا 2 تا 3 روز بعد از کاشت) طی شود.❇️ آیا همه افراد می‌توانند ایمپلنت انجام دهند؟بیشتر بزرگسالان با سلامت عمومی مناسب می‌توانند از ایمپلنت بهره‌مند شوند. اما در افراد سیگاری، دیابتی یا دارای پوکی استخوان، ارزیابی بیشتری لازم است و فقط بعد از ویزیت توسط پزشک متخصص می‌توان با اطمینان درباره موفقیت ایمپلنت نظر داد.❇️ تفاوت ایمپلنت معمولی و ایمپلنت یک‌روزه: واقعیت چیست؟🕒 خیلی از بیماران نمی‌دانند مدت زمان کاشت ایمپلنت چقدر است؟ در حالت استاندارد، فرآیند کامل کاشت ایمپلنت دندان معمولاً بین ۲ تا ۶ ماه زمان می‌برد. این مدت شامل مراحل زیر است:کاشت پایه تیتانیومی در استخوان فکدوره التیام و جوش خوردن استخوان به ایمپلنت (اوسئواینتگریشن) که معمولاً بین ۶ تا ۱۲ هفته طول می‌کشدقرار دادن اباتمنت و قالب‌گیری روکش دنداننصب نهایی روکش سرامیکی یا زیرکونیااین روند طبیعی باعث می‌شود ایمپلنت، استحکام و دوام واقعی داشته باشد.❇️ پس تبلیغات «ایمپلنت یک‌روزه» چیست؟واژه‌ی «ایمپلنت یک‌روزه» به فرآیندی اشاره دارد که در آن کاشت ایمپلنت و قرار دادن یک روکش موقتی در همان روز انجام می‌شود. اما این نکات مهم را به‌خاطر بسپارید:روکش اولیه موقت است و فقط جنبه زیبایی دارد. روکش دائمی پس از چند ماه قرار می‌گیرد.این روش تنها برای افرادی با تراکم استخوان کافی و شرایط فک مناسب قابل انجام است.در بسیاری از موارد، ایمپلنت یک‌روزه ریسک بیشتری برای جوش نخوردن پایه ایمپلنت دارد، اگر شرایط بیمار به‌درستی سنجیده نشود.❇️ چرا برخی کلینیک‌ها تبلیغ «ایمپلنت یک‌روزه» دارند و برخی نه؟کلینیک‌هایی که امکان ارائه ایمپلنت یک‌روزه را دارند، معمولاً دارای تکنولوژی پیشرفته، جراحان بسیار باتجربه و شرایط خاصی برای گزینش بیماران هستند.در کیادنتال، اگر شرایط استخوانی شما مناسب باشد، گزینه ایمپلنت یک‌روزه نیز بررسی می‌شود؛ اما همیشه اولویت با درمان دقیق، اصولی و کم‌ریسک است، نه صرفاً تبلیغات.پیشنهاد ما: ابتدا در جلسه‌ی مشاوره تخصصی رایگان در کیادنتال شرکت کنید تا مشخص شود کدام روش (ایمپلنت فوری یا کلاسیک) برای شما مناسب‌تر است.برای تجربه‌ای کامل از کاشت ایمپلنت در کرج منتظرتان هستیمایمپلنت دندان، راهی مطمئن، علمی و زیباشناسانه برای بازگرداندن لبخند شماست. کلینیک کیادنتال در کرج، با ترکیبی از تخصص، تکنولوژی، مواد باکیفیت و قیمت‌های منصفانه، انتخابی هوشمندانه برای ایمپلنت شماست.فرصت ویژه: دریافت تخفیف 5٪ برای ایمپلنت کره‌ای ویژه مراجعین این رپورتاژ تا پایان خرداد 1404✅ همین حالا برای رزرو مشاوره رایگان و مشاهده نمونه کارها به وب‌سایت کیادنتال سر بزنید.☎️ یا با شماره 02634014266 تماس بگیرید.با کیادنتال، دوباره لبخندتان را پس بگیرید امیر یاری امیر یاری Sat, 24 May 2025 12:03:45 +0330 https://virgool.io/@amiryari/%D9%87%D8%B2%DB%8C%D9%86%DB%80-%D8%AC%D8%B1%D8%AB%D9%82%DB%8C%D9%84-%D8%AD%D9%85%D9%84-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88-%DA%86%D9%82%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-vmac9kskbqqu تصادف کرده‌اید؟ ماشین‌تان در جاده خراب شده و برای جابجاییِ آن نیاز به جرثقیل دارید؟ احتمالاً در حال حاضر حسابی نگران و سردرگم هستید. از هزینه حمل خودرو با جرثقیل بی‌اطلاع هستید از طرفی به‌دنبال یک جرثقیل مطمئن و با قیمت مناسب می‌گردید که در سریع‌ترین زمان ممکن به شما کمک کند.ما درک می‌کنیم که در چنین شرایطی چه احساسی دارید. متوجه نگرانی شما را از بابت هزینه‌ها، اتلاف وقت و پیدا کردن یک جرثقیلِ قابل اعتماد هستیم. به‌همین‌دلیل، در این محتوا قصد داریم تا به طور کامل به سوالات شما در مورد هزینۀ جرثقیل حمل خودرو پاسخ دهیم.📞 تماس با امداد خودرو کرج برای استعلام هزینۀ جرثقیل حمل خودرو 📞در ادامه، اطلاعات کاملی در مورد عوامل موثر بر قیمت، نکات مهم در انتخاب جرثقیل و نحوه درخواست جرثقیل به‌دست خواهید آورد.پس نگران نباشید، ما در این مسیر همراه شما هستیم تا با خیالی آسوده و بدون دغدغه، مشکل حمل خودرو خود را حل کنید. علاوه‌بر این، ما به شما کمک می‌کنیم تا بهترین قیمت را برای جرثقیل حمل خودرو پیدا کنید.جرثقیل حمل خودرو در کرخ4 عامل موثر بر هزینه جرثقیل حمل خودروهزینه حمل خودرو با جرثقیل در کرج به عوامل مختلفی بستگی دارد. چهار عامل روی قیمت خودروبر با جرثقیل تاثیر می‌گذارد که می‌توان به نوع، تعداد، مدلِ خودرو و مسافت اشاره کرد.1. نوع جرثقیلحمل خودرو با سه مدل یدک‌کش، جرثقیل مکانیزه و جرثقیل خودرو‌بر تقسیم می‌شود. هر کدام از این مدل‌ها، قیمت متفاوتی دارد. برخی از خودروبرها فقط مخصوص خودروهای دولتی است. به‌همین دلیل هزینه جرثقیل حمل خودرو پلیس با آمبولانس متفاوت است.یدک‌کش: این گزینه، ارزان‌ترین نوع و مناسب برای مسافت‌های کوتاه و خودروهای سبک است.جرثقیل مکانیزه: برای خودروهای سنگین و تصادفی مناسب‌تر است، حملِ خودرو با جرثقیل مکانیزه قیمت بالاتری دارد.جرثقیل خودروبر: این گزینه، امن‌ترین نوع، برای خودروهای لوکس در مسافت‌های طولانی است؛ اما هزینه جرثقیل حمل خودرو توقیفی با این گزینه نسبتا بالا است.2. مدل و ابعاد خودروخودروهای مدل بالا و سنگین به جرثقیل قوی‌تر نیاز دارند که باعث افزایش قیمت حمل می‌شود. خودروهای معمولی برخلاف خودروهای سنگین، با یدک‌کش هم قابل حمل است و هزینه حمل جرثقیل موتور و خودرو برای آن‌ها کمتر است.3. مسافت حملهر چقدر مسافت طولانی‌تر باشد، هزینۀ حمل بیشتر می‌شود. پس قیمت حمل خودرو با جرثقیل در مسافت‌های کوتاه نسبت به مسافت‌های طولانی، ارزان‌تر است. قیمت حملِ بینِ استانی نسبت به حمل داخلِ استان بیشتر است.4. تعداد خودروهزینه حمل یک خودرو با هزینه حمل چند خودرو به‌طور همزمان متفاوت است. ممکن است خودرو شما به‌ هر دلیل توقیف شده باشد. مثلاً به دلیل کشف حجاب؛ اما ثباتی در هزینه جرثقیل حمل خودرو توقیفی حجاب وجود ندارد. اگر هم نمایندگی دارید و قرار است چند خودرو حمل کنید، قیمت‌ها به نسبت حملِ فقط یک خودرو کاهش پیدا می‌کند. در هر صورت بهتر است برای دریافت جدیدترین تعرفه‌های حمل با خودروبر، با ما تماس بگیرید.توجه: هزینه جرثقیل حمل خودرو توقیفی ۱۴۰۲ در حال نوسان است. برای اطلاع از قیمت روز با ما تماس بگیرید.راه‌های اعتماد به راننده جرثقیل حمل خودروعلاوه‌بر اهمیت به هزینه جرثقیل حمل خودرو، انتخاب یک راننده قابل اعتماد برای جابجایی ایمن و بدون دردسرِ ماشین شما بسیار مهم است. در ادامه چند راهکار برای افزایش اعتماد به راننده جرثقیل ارائه می‌شود:قبل از حمل خودرو با جرثقیلاز راننده در مورد مجوزهای لازم برای حمل خودرو و سابقۀ کارش سوال کنید. بعد از آن، از طریق یک شرکت معتبر و شناخته‌شده برای حمل خودرو اقدام کنید. لازم است نظرات و امتیازات مشتریان قبلی راننده یا شرکت را در وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌های مربوطه بررسی کنید.قبل از جابجایی، خدمات را به طور دقیق مشخص کنید و از شفافیت هزینه جرثقیل حمل خودرو مطمئن شوید. سپس، از وجود بیمه معتبر برای خودرو و محموله در حین حمل، اطمینان حاصل کنید.  در آخر، قبل از شروع حمل، قرارداد کتبی با راننده یا شرکت منعقد کنید که شامل جزئیات خدمات، قیمت، تعهدات و مسئولیت‌ها باشد.حین حمل خودرو با جرثقیلدر صورت امکان، در حین حمل خودرو با راننده همراهی کنید. بعد از آن، به نحوه حمل خودرو با جرثقیل توسط راننده دقت داشته باشید و در صورت مشاهده هر گونه بی‌احتیاطی یا نقص فنی، تذکر دهید. آخرین نکتۀ مهم، در طول جابجایی در ارتباط بودن با راننده و مطلع بودن از وضعیت خودرو و زمان تقریبی رسیدن به مقصد است.بعد از حمل خودرو با جرثقیلپس از اتمام حمل، خودرو را به‌طور کامل بررسی کنید و در صورت مشاهده هرگونه آسیب، به راننده یا شرکت گزارش دهید. در صورت رضایت از خدمات ارائه شده، نظرات مثبت خود را در وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌های مربوطه به اشتراک بگذارید.به دلیل شرایط اقتصادی، هزینه جرثقیل حمل خودرو و هزینه جرثقیل خودرو توقیفی دائماً در حال تغییر است. برای استعلام قیمت تماس بگیرید.دو راه‌ یافتن بهترین شرکت جرثقیل حمل خودروراه‌های زیادی برای پیدا کردن هزینه جرثقیل و پارکینگ و بهترین شرکت برای حمل خودرو وجود دارد. که در ادامه با تعدادی از آن‌ها آشنا می‌شوید.1. جستجوی آنلاین:از موتورهای جستجو مانند گوگل برای جستجوی “جرثقیل حمل خودرو” در منطقه خود استفاده کنید.وب‌سایت‌های تخصصی مانند نیاز روز، ایران استخدام یا شیپور را برای یافتن شرکت‌های جرثقیل حمل خودرو بررسی کنید. در آخر به طور مستقیم به وب سایت شرکت‌های جرثقیل حمل خودرو در منطقه خود مانند خودروبر فوری کرج مراجعه کنید.2. پرس‌و‌جو از دیگران:از دوستان و آشنایان خود که تجربه استفاده از جرثقیل حمل خودرو را دارند، برای معرفی شرکت‌های معتبر و با‌سابقه سوال کنید. در صورتی که به نتیجه نرسیده‌اید، می‌توانید از مکانیک‌ها و تعمیرکاران خودرو در منطقه خود برای معرفی شرکت‌های جرثقیل حمل خودرو معتبر سوال بپرسید.آخرین راه، سوال در گروه‌های آنلاین مربوط به خودرو در شبکه‌های اجتماعی مانند تلگرام یا اینستاگرام از سایر کاربران برای معرفی شرکت‌های جرثقیل حمل خودرو معتبر است.توجه: هزینه جرثقیل راهور ممکن است بدون اطلاع قبلی تغییر کند. برای اطمینان از قیمت، قبل از خرید تماس بگیرید.مهم‌ترین نکات قبل از درخواست حمل خودرو با جرثقیلبه دنبال قیمت‌های عادلانه باشید. قیمت‌های خیلی پایین یا خیلی بالا، هر دو می‌توانند نشان‌دهنده خدمات غیرقابل اعتماد باشند. اگر اهل کرج هستید، از شرکت‌های معتبر کرج که سابقه درخشان و قیمت‌های منصفانه دارند، استفاده کنید.در حمل با جرثقیل، نیازی به حضور راننده در خودرو نیست و صفر تا صد حمل توسط متخصصان انجام می‌شود. ولی این قضیه برای خودرو‌بر صدق نمی‌کند و شما باید در خودروی خود حضور داشته باشید و هدایت خودرو را برعهده بگیرید. رعایت سرعت مجاز و فاصله مناسب با جوانب، از نکات کلیدی حمل ایمن خودرو است.استفاده از لوازم ایمنی مانند کمربند و رعایت فاصله بین خودروها، ضروری است. راننده جرثقیل یا خودروبر باید آموزش‌دیده و باتجربه باشد تا از بروز هرگونه خسارت به خودرو جلوگیری شود.روش محاسبه هزینه درخواست جرثقیل حمل خودرواگر نگران هزینه جرثقیل حمل خودرو توقیفی کشف حجاب یا غیره هستید، باید بدانید که همه‌چیز به محل توقیف و مسافت بستگی دارد. هر چقدر مسافت شما تا پارکینگ کمتر باشد، هزینه کلی کمتر می‌شود. ممکن است شما مالک موتور باشید و به‌دنبال دریافت هزینه حمل جرثقیل موتور باشید. هزینۀ موتور نسبت به وسایل نقلیه سنگین و سواری کمتر است. هزینه جرثقیل راهنمایی رانندگی، موتور و خودروی سواری را به نفع خودتان تغییر دهید.راه‌های صرفه‌جویی در هزینه جرثقیل حمل خودروانتخاب بین جرثقیل و خودروبر برای حمل خودرو در کرج می‌تواند یکی از دغدغه‌های شما باشد. هر کدام مزایا و معایب خود را دارند و انتخاب نهایی به شرایط شما و نوع خودرویی که می‌خواهید حمل کنید بستگی دارد.برای خودروهای تصادفی و معیوب، یدک‌کش یا خودروبر (نیسان چرخگیر) به‌صرفه‌تر است. این نوع ماشین‌ها سبک‌تر هستند و هزینه حمل را به حداقل می‌رسانند.برای خودروهای سنگین، نو و گران‌قیمت، استفاده از جرثقیل حمل خودرو ضرورت دارد. یدک‌کش و خودروبر برای این نوع خودروها مناسب نیستند و ممکن است حین حمل به آن‌ها آسیب برسد.اگر مسافت حمل کوتاه باشد، استفاده از یدک‌کش یا خودروبر می‌تواند به‌صرفه‌تر باشد؛ اما برای مسافت‌های طولانی، جرثقیل حمل خودرو انتخاب بهتری است.به‌طور کلی هزینه جرثقیل حمل خودرو از یدک‌کش و خودروبر بیشتر است.راهکارهای صرفه‌جویی در هزینه حمل خودروقبل از انتخاب نهایی، با متخصصان حمل خودرو در کرج مشورت کنید. آنها با توجه به نوع خودرو و شرایط شما، بهترین و به‌صرفه‌ترین روش حمل را به شما پیشنهاد می‌دهند.سامانه‌های آنلاین حمل خودرو در کرج، امکان مقایسه قیمت و خدمات شرکت‌های مختلف را به شما می‌دهند. با استفاده از این سامانه‌ها می‌توانید بهترین قیمت را برای حمل خودروی خود پیدا کنید.در ساعات کم‌تردد و روزهای غیرتعطیل، تقاضا برای حمل خودرو کمتر است و ممکن است بتوانید از تخفیف‌های ویژه استفاده کنید.نحوه درخواست جرثقیلممکن است شما بعد از جستجو در مورد هزینه جرثقیل حمل خودرو توقیفی، وارد این صفحه شده باشید. نحوه درخواست خودروبر در کرج راحت است؛ کافی است آیکونِ ‌تماس در صفحه را لمس کنید تا کارشناسان ما به کمک شما بشتابند.سخن پایانیهزینه جرثقیل حمل خودرو راهور با دیگر مدل‌ها متفاوت است. در طول رانندگی ممکن است با حوادث جرثقیل مواجه شوید. این‌کار به‌دلیل مهارت پایینِ راننده است. به‌همین‌دلیل ما رانندگانی که پایه یک دارند و مهارت‌های‌شان اثبات شده را استخدام می‌کنیم تا خودروی شما یا خودروهای دولتی مانند آمبولانس، خودروی پلیس و غیره با سلامتِ کامل به پارکینگ یا مقصد منتقل شود.در هنگام درخواست خودروبر یا جرثقیل، باید به عوامل زیادی مانند سابقۀ شرکت، نظرات مشتریانِ سابق، پیشنهاد پشتیبانی شرکت و غیره اهمیت بدهید تا بتوانید در هزینه جرثقیل و پارکینگ بهتر صرفه‌جویی کنید. با تماس با ما، از بروز هرگونه مشکل جلوگیری کنید. امیر یاری امیر یاری Sat, 17 Feb 2024 17:50:40 +0330 https://virgool.io/@amiryari/%D9%87%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%DB%8C%D8%AF%DA%A9-%DA%A9%D8%B4-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%B9%DB%8C%DB%8C%D9%86-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF-rznxnzv35d5a خودروبر فوری کرج یک شرکت حمل و نقل وسیله نقلیه از یک مکان به مکان دیگر است. حمل و نقل اتومبیل برای مشتریان وارد کننده و فروشنده خودرو به عنوان یک صاحب کسب و کار، یا حتی برای افراد عادی که اتوموبیلشان در راه مانده است، می‌تواند چالش برانگیز باشد. یکی از مهم‌ترین این چالش‌ها برای این افراد هزینه ارسال خودرو است.📞 تماس با یدک کش کرج برای هزینه حمل خودرو تصادفی 📞<br/>عواملی که می‌تواند برحمل و نقل، هزینه حمل خودرو و گزینه‌های روش حمل و نقل شما تأثیر بگذارد، مهم تر از اینهاست. هنگامی که به خدمات حمل و نقل خودرو نیاز پیدا می‌کنید، اولین نکته اینجاست که بتوانید یک شرکت حمل و نقل خودرو باکیفیت و ارزان را برای کار پیدا کنید تا بتوانید با خیال راحت خودروی خودتان را با قیمتی مناسب به مناطق مختلف ارسال کنید. ما در این مقاله سعی می‌کنیم تا به شما کمک کنیم که فرآیند ارسال و قیمت خودروبر را برای خدمات خودتان برآورد کنید. در اینجا انتخاب بهترین شرکت حمل و نقل خودرو، هزینه ارسال خودرو و یدک‌کش و همچنین درباره عوامل موثر بر هزینه حمل و نقل خودرو را بهتر درک کنید.فهرست مطالب قابل مطالعه در این مقاله:حمل و نقل خودرو شامل چه مواردی می شود؟قیمت متوسط ​​حمل و نقل خودرو در سراسر ایراننحوه محاسبه تخمین تقریبی حمل و نقل خودرو در تهران!چرا قیمت خودروبر در خودرو های مختلف حمل و نقل متفاوت است؟عوامل تعیین کننده هزینه حمل خودرو به شهرستانچگونه هزینه خودروبر تهران را با توجه به ایمنی موردنظر کاهش دهیم ؟آنچه انتظار می رود از مطالعه این مقاله برای شما قابل استفاده بوده باشد: بهترین شرکت برای ارسال ماشین شما کدام است؟ فهرست مطالب قابل مطالعه در این مقاله:حمل و نقل خودرو شامل چه مواردی می شود؟قیمت متوسط ​​حمل و نقل خودرو در سراسر ایراننحوه محاسبه تخمین تقریبی حمل و نقل خودرو در تهران!چرا قیمت خودروبر در خودرو های مختلف حمل و نقل متفاوت است؟عوامل تعیین کننده هزینه حمل و نقل خودرو در شهرستان هاچگونه هزینه خودروبر را با توجه به ایمنی موردنظر کاهش دهیم ؟آنچه انتظار می رود از مطالعه این مقاله برای شما قابل استفاده بوده باشد:حمل و نقل خودرو شامل چه مواردی می شود؟حمل و نقل وسیله نقلیه شما دقیقاً مانند حمل و نقل هر وسیله بزرگ دیگری است. به‌جز اینکه اندازه یک ماشین حجیم‌تر است و معمولا قیمت بالایی دارد. به همین دلیل هم آن را به یک فرآیند فنی تر تبدیل می‌کند. شرکت خودروبر فوری کرج با نام تجاری امداد خودرو کرج و آدرس وب‌سایت  KhodrobarFori.com یکی از شرکت های حمل خودرو بین‌المللی است که می‌تواند حمل خودرو به هر نقطه از جهان را برایتان انجام دهند.البته که حمل خودرو بین‌المللی همانطور که انتظار می رود، در مقایسه با سایر اقلام حمل و نقل در داخل ایران، هزینه بسیار بیشتری دارد. بسیاری از شرکت های خودروبر کرج و تهران از کامیون های تریلر برای خدمات حمل و نقل خود استفاده می کنند. با این حال، گزینه های حمل و نقل بسیار پیشرفته‌تری هم برای این کار در دسترس هستند، از جمله حمل و نقل دریایی و قطار که در داخهل ایران کمتر مورد استفاده قرار می گیرند.اگر که می‌خواهید خودرویی را در سراسر کشور حمل کنید، بهتر است از یک شرکت حمل‌ونقل حرفه‌ای استفاده کنید تا در زمان و هزینه حمل خودرو برای شما صرفه‌جویی شود.قیمت متوسط و هزینه حمل خودرو با یدک کش در سراسر ایراندو روش اصلی حمل و نقل خودرو وجود دارد که البته هزینه آنها هم به روشی که انتخاب می کنید بستگی داشته باشد. حامل یا تریلر هوای آزاد و حامل محصور.قبل از پرداختن به هزینه ارسال خودرو به شهرستان با هر کدام از این دو گزینه، بیایید تفاوت بین این دو را بررسی کنیم. حامل های هوای باز محبوب ترین حامل‌ها برای حمل و نقل هستند. در ایران و خصوصا رزرو یدک کش کرج بیشتر از 80 درصد از مشتریان از این روش استفاده می کنند و قیمت خودروبر و حمل با آن کمتر است. البته این‌ روش حمل و نقل ممکن است اتومبیل شما را در معرض عوامل مختلف آب و هوایی قرار دهد. همچنین، یک باربری باز ممکن است تا ۶ وسیله نقلیه دیگر را با ماشین شما حمل کند.خودروبر فوری کرج – قیمت خودروبر امداد خودرو بر فوری کرجحامل های خودروی سرپوشیده گران تر از حامل های هوای آزاد هستند. این شکل از ماشین‌های حمل و نقل معمولا یک تریلر حمل و نقل محصور است. که از وسیله نقلیه شما در برابر عوامل مختلف آب و هوا محافظت می‌کند.حمل و نقل سرپوشیده به طور کلی بهترین گزینه برای وسایل نقلیه بسیار لوکس و پیشرفته هستند. البته طبیعتا هزینه حمل خودرو صفر با این حامل‌ها گران تمام می‌شود. چون معمولا دارای دارای چهار دیوار پوشیده هستند و ماشین های کمتری را حمل می کند. به این ترتیب ماشین شما را از آسیب محافظت می کند. متوسط ​​هزینه خودروبر کرج  برای یک خودرو در سراسر کشور در صورت استفاده از آپشن‌ باربری‌ باز یا استفاده از گزینه حمل و نقل بسته یا محصور بسته به فاصله و نوع خودرو متغیر است.نحوه محاسبه تخمین تقریبی حمل و نقل خودرو در کرج!تعیین هزینه حمل و نقل یک خودرو حتی با خودروبر فوری کرج آسان نیست. زیرا عوامل زیادی در قیمت تأثیر دارند. با این حال، می توانید تخمین تقریبی هزینه حمل و نقل خودرو را محاسبه کنید. هرچقدر مسیر طولانی تر باشد، هزینه‌های شما تخفیف بیشتری می خورند.وقتی مسافت طولانی تری را طی می‌کنیم، شاهد کاهش میانگین قیمت در هر کیلومتر هستیم. اگر می‌خواهید تخمین تقریبی هزینه‌های ارسال خودرو را بدانید. کافی است یک تماس با مشاورین ما در خودروبر فوری بگیرید و مسافتی را که خودروی شما طی می‌کند را به ایشان اطلاع دهید. البته هزینه های داخلی و خارجی هم با هم تفاوت دارند. بین کشوری ممکن است هزینه بیشتری داشته باشد.چرا قیمت خودروبر در خودرو های مختلف حمل و نقل متفاوت است؟همانطور که قبلاً حدس زده اید، قیمت حمل و نقل خودرو از شرکتی به شرکت دیگر متفاوت است. حتی یک شرکت حمل و نقل خودرو ممکن است بر اساس عواملی که در مورد آنها صحبت خواهیم کرد، هزینه های متفاوتی را از مشتریان مختلف دریافت کند.دو دلیل عمده برای نوسان قیمت حمل و نقل وجود دارد. اولین مورد این است که بسیاری از خدمات حمل و نقل خودرو شامل یک فرآیند مناقصه هستند. که در آن شرکت های مختلف خودرو برای کار شما پیشنهاد می دهند. صاحبان شرکت‌های خودروسازی یا فروش خودرو معمولا از طریق کارگزاران خود با شرکت‌های خودروبر در کرج و تهران یا شهر‌های دیگر ارتباط می‌گیرند و شرکت ها بسته به شرایط مالی و مسیر و سابقه کاری و نوع تسویه حساب خود، قیمت های مختلفی را به آنها پیشنهاد می‌دهند. پس از آن، کارگزار با شرکت خودروسازی که بهترین معامله یا کمترین قیمت را ارائه می‌دهد، وارد قرارداد می‌شوند و نحوه ادامه کار را با هم بررسی و تعیین می کنند.هزینه حمل و نقل خودروخودروبر کرج – قیمت خودروبر امداد خودروبر فوری کرجسایر دلایل اصلی نوسان هزینه های حمل و نقل خودرو عواملی مانند اندازه خودرو، فصل حمل و نقل و مکان است.عوامل تعیین کننده هزینه حمل و نقل خودرو در شهرستان هادر اینجا برخی از عوامل تعیین کننده هزینه حمل و نقل خودرو امدادخودرو کرج آورده شده است:حامل باز یا بسته در قیمت موثر استقیمت خودروبر با حامل های بسته، گران‌تر از حامل های باز هستند. این به این دلیل است که کریرهای بسته کاملاً از اتومبیل شما در برابر عناصر محافظت می کنند و گران تر هم هستند و از آنجایی که وسایل نقلیه لوکس حمل می کنند، مسئولیت بیشتری دارند و تعداد خودروی کمتری را هم می‌توانند حمل کنند.اولویت تحویلمانند سایر موارد، اولویت تحویل شما بر هزینه خودروبر  تأثیر می‌گذارد. به عنوان مثال، حمل و نقل یا حمل و نقل پایانه معمولاً کمتر از تحویل درب خانه یا شرکت هزینه دارد.بیمه‌نامه هااز آنجایی که خودروهای حمل و نقل ممکن است با خطراتی همراه باشند. برخی از شرکت ها گزینه خرید بسته های بیمه را برای پوشش خسارات ارائه می دهند. هزینه های بیمه، معمولا هزینه ارسال خودرو با خودروبر کرج و شهر‌های دیگر را افزایش می دهد. نکته اصلی این است که قیمتی که امروز دریافت می کنید. ممکن است با آنچه در ۲ ماه یا حتی در ۲ روز دیگر دریافت می کنید، یکسان نباشد. با این حال، چند روش وجود دارد که می توانید برای دستیابی به یک معامله ارزان تر انجام دهید.چگونه هزینه خودروبر تهران را با توجه به ایمنی موردنظر کاهش دهیم ؟برای حمل و نقل مقرون به صرفه باید بدانید که چگونه از هزینه های اضافی جلوگیری کنید. در اینجا چند نکته برای کاهش هزینه حمل و نقل و تخفیف در هزینه ارسال خودرو کرج وجود دارد:قیمت حمل و نقل خودرو ها را مقایسه کنیداز آنجایی که قیمت شرکتی با شرکت دیگر تغییر می کند. بهتر است برای مقایسه و سنجش گزینه، از شرکت های حمل و نقل خودروهای مختلف درخواست پیش فاکتور کنید.با این حال، از آنجایی که قیمت‌های پایین برایتان اولویت دارد توجه کنید که آیا همه موارد مورد نیاز از جمله گارانتی و ضمانت در پیش فاکتور شما لحاظ شده یا خیر. لازم است حتما درباره شرکت حمل خودرو بر فوری تحقیق کنید تا تأیید کنید که خدماتشان را با کیفیت خوبی ارائه می‌دهند.یک قانون سرانگشتی خوب این است که بالاترین و پایین‌ترین قیمت خودروبر را از گزینه‌هایتان کنار بگذارید. همچنین، نظرات آنلاین را بخوانید و بررسی کنید که شرکت مورد نظر چقدر سابقه و اعتبار دارد. قبل از رزرو خدمات، تأیید کنید که مجوز یک شرکت در وب‌سایت شرکت خودروبر فوری  موجود است. همچنین باید بیمه نامه، بیمه نامه تاخیر و نرخ خسارت حادثه را هم بررسی کنید.کاهش هزینه حمل و نقل خودروخودروبر کرج – قیمت خودروبر امداد خودرو بر فوری کرجحمل و نقل باز را امتحان کنیدبه طور معمول حمل و نقل آزاد حدود 50% ارزان تر از حمل و نقل بسته است. بنابراین برای صرفه جویی در هزینه، می‌توانید حامل های خودروی آزاد را هم در نظر بگیرید. اما بهرحال، اگر شما یک ماشین کلاسیک یا لوکس حمل می کنید، کریرهای بسته بهترین هستند.هنگام استفاده از خودروبر کرج، حمل چند ماشین همزمان را در نظر بگیریداگر می خواهید فقط ماشین خود را حمل کنید، احتمالا هزینه آن بیشتر از زمانی است که چند خودرو را با وسایل نقلیه دیگر ارسال می‌کنید. برای کاهش هزینه ارسال خودرو با خودروبر فوری کرج می‌توانید برای صرفه جویی در هزینه، از حمل و نقل چند خودرویی استفاده کنید. یعنی به جای ارسال فقط یک خودرو، صبر کنید تا شرکت فروشنده یا خریدار، سفارش حمل چند خودرو را فعال کند. اگر خودروی شما یک خودروی کلاسیک است و از قرار گرفتن در معرض آب و هوای نامصاعد می ترسید، باز هم می‌توانید با این روش از حمل و نقل بسته با هزینه‌های کم استفاده کنید.آنچه انتظار می رود از مطالعه این مقاله برای شما قابل استفاده بوده باشد:روزانه هزاران خودرو ارسال می شود و بدون هیچ گونه حادثه و ایرادی به مقصد می رسند. اگر می‌خواهید خودروی خود را ایمن ارسال کنید. مطمئن شوید که یک کارگزار قابل اعتماد مانند شرکت خودروبر فوری کرج را انتخاب کرده اید. همچنین، قیمت خودروبر و هزینه ارسال خودرو با حامل‌های مختلف بسیار متفاوت است. بنابراین تحقیق کنید و گزینه ای را انتخاب کنید که بتواند قیمت حمل و نقل مقرون به صرفه‌ای را برای شما به ارمغان بیاورد. برای جلوگیری از هرگونه غافلگیری، مطمئن شوید که ماشین خود را قبل‌از حمل و نقل به طور کامل بازرسی کرده‌اید.سوالات متداول در مورد هزینه های حمل و نقلارزان ترین راه برای ارسال ماشین من چیست؟قطار. بدون شک ارزان ترین قیمت خودروبر برای حمل ماشین شما قطار است و هزینه ارسال خودرو با قطار کمتر از سایر گزینه‌ها در می‌آید. با این حال، معایب خود را دارد. از نظر مکان و تاریخ تحویل، امنیت و انعطاف‌پذیری کمتری دارد و ایستگاه‌های دریافت و تحویل خودرو‌ها چندان پرتعداد نیست. به همین خاطر هم هزینه ارسال خودرو به نمایندگی با قطار بیشتر از ارسال به یک ایتسگاه نزدیک در شهر شماست. وقتی صحبت از حمل و نقل با کامیون می شود، باربری های باز معمولا ارزان تر هستند.حتی گاهی اوقات هزینه‌ها با هم ترکیب می‌شوند. به عنوان مثال هزینه حمل خودرو از تهران به بندرعباس با قطار ممکن است با هزینه حمل خودرو از بندرعباس به قشم با لنج یا کشتی یکسان دربیاید.بهترین شرکت برای ارسال ماشین شما کدام است؟تعدادی شرکت حمل و نقل وجود دارد. با این حال، بهترین شرکت امداد خودرو کرج ممکن است به محل تحویل و مقصد شما در نزدیکی پایتخت بستگی داشته باشد.با اینحال اگر قرار است ماشین شما به یک پارکینگ نیروی انتظامی در شهر خودتان منتقل شود، توجه داشته باشید که هزینه انتقال خودرو به پارکینگ کاملا متفاوت از هزینه حمل خودرو بین شهری است.آیا جایگزین دیگری برای حمل خودروی من به خارج از کشور وجود دارد؟شما می توانید راننده ای را استخدام کنید که با آن در سراسر کشور رانندگی کند، اما این گزینه اغلب گران است. همچنین می توانید از قطار استفاده کنید یا خودتان آن را رانندگی کنید. ممکن است اگر خودتان رانندگی کنید ارزان‌ترین گزینه، اما فرآیندی خسته‌کننده و استرس‌زا باشد.هزینه حمل خودرو با تریلی چقدر است؟برای دریافت هزینه حمل خودرو با تریلی، هزینه جرثقیل حمل خودرو توقیفی، هزینه حمل خودرو با خودروبر، هزینه حمل خودرو با خاور و همچنین هزینه حمل خودرو سواری با قطار به شهر مورد نظر خودتان با ما تماس بگیرید.هزینه انتقال خودرو به عهده کیست؟معمولا بر عهده فروشنده است. به عنوان مثال معمولا هزینه حمل خودرو از کارخانه به نمایندگی سایپا با خود شرکت سایپا است و خریدار بابت آن هزینه‌ای نمی‌پردازد. امیر یاری امیر یاری Sat, 23 Dec 2023 12:04:00 +0330 https://virgool.io/@amiryari/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%D8%AC-wgexkvrjeeld زندگی شهری و هزینه‌های بالای تامین مسکن در شهر های بزرگ مانند کرج و تهران باعث می‌شود تا خودبخود هزینه‌های جابجایی و حتی خرید و فروش خانه برای بیشتر افراد بسیار بالا برود. این در حالی است که در شهر های باسابقه زیاد، خصوصا در محله‌های قدیمی‌تر، از یک سو ارزش خود ملک به عنوان ترکیبی از خود ساختمان و ملک داخل ان بالا برود و از سوی دیگر هزینه‌های ساخت به قدری زیاد شود که عملا امکان ساخت یک خانه جدید وجود نداشته باشد. در اینجاست که می‌بینیم بازسازی خانه در کرج ، هم باعث کاهش هزینه ها و هم باعث سرعت عمل و حتی افزایش ایمنی خانه می‌شود.خصوصا اینکه بسیاری از متریال‌های جدید، نه تنها سبک‌تر وساده تر از متریال‌های قدیمی ساخت و ساز هستند، بلکه نصب و استفاده از آنها هم سریع‌تر است و گاهی اوقات حتی از متریال‌های قدیمی هم ارزان تر تمام می‌شوند.نوسازی خانه در کرجاز سوی دیگر، در برخی از مناطق کرج مانند مهر‌شهر، خانه‌های قدیمی وجود دارند که ارزش ملکی بالایی دارند، اما ساختمان‌های آنها قدیمی شده‌اند و بازسازی خانه در مهرشهر به ساکنان بعدی خانه کمک می کند تا علاوه بر تجربه یک زندگی مدرن در این مناطق، ارزش ملک خود را چند برابر کنند.بازسازی خانه در کرج چند سالی است که توسط گروه‌های مختلف معماری و عمران انجام می‌پذیرد و نام خیلی از این گروه‌ها و شرکت‌ها را می‌توانید در وب‌سایت‌ها و نیازمندی های اینترنتی و آنلاین پیدا کنید.شرکت‌های بازسازی در کرج معمولا عملیات بازسازی از صفر تا صد ساختمان را عهده دار می شوند و در ازای این کار، طبق قراردادی که با شما منعقد می کنند به ازای هر متر مربع خانه هزینه ای را دریافت می نمایند. عوامل بازسازی خانه در تهران با توجه به مصالح مورد استفاده در پروژه، هزینه های مربوطه را در سه سطح طبقه بندی نموده اند.این سطوح هزینه عبارتند از سطح سوپر لوکس، سطح درجه یک و سطح درجه دو. همان طور که از عنوانشان مشخص است سوپرلوکس بیشترین هزینه را دارد. شما می توانید با توجه به توانایی مالی خود یکی از این سه گزینه را انتخاب نمایید.پیدا کردن یک شرکت ساختمانی برای بازسازی خانه در کرجآینده نگری و داشتن اطلاعات کافی در زمینه ی بازسازی خانه، به ویژه هنگامی که قصد ایجاد تغییرات اساسی در ساختمان‌تان را دارید بسیار مهم است. پیش از آغاز کار بهتر است در مورد طرح دلخواه و آنچه که منطبق بر نیاز و سلیقه ی شماست به خوبی تحقیق و جستجو کنید. بسیاری از وب‌سایت‌ها و کانال‌های اینترنتی منابع خوبی در این زمینه منتشر می‌کنند.به عنوان مثال در کانال اینستاگرام پادیر گستر نمونه‌های نوسازی و بازسازی ساختمان در کرج و البته در نقاط مختلف جهان را معرفی کرده ایم. شما می‌توانید با بررسی پروژه‌های دیگر، نظرات خود را درباره کارهایی که پیش رو دارید یادداشت نمایید.بازسازی خانه در کرج هر چقدر زمان بیشتری برای برنامه ریزی دقیق اختصاص دهید نتیجه بهتری خواهید گرفت. به طور کلی بازسازی خانه و تغییر دکوراسیون آن کاری بسیار جذاب است. اما در صورتی که بازسازی خانه و تغییر دکوراسیون را بدون طرح آماده شده از نیاز ها و ایده هایتان شروع کنید، پروژه بازسازی خانه‌تان ممکن است برای شما بسیار خسته کننده و پر هزینه شود.همیشه این سوال‌ها در ذهن صاحب ملک وجود دارد که این کار را از کجا باید شروع کنم؟ هزینه ی تمام شده ی آن چقدر می‌شود؟ بعد از بازسازی، ساختمان من چه شکلی می شود؟ چه مقدار بودجه باید برای بازسازی در نظر بگیرم؟ چگونه بفهمم که پیمانکار، همان نمونه ی نشان داده شده در نمونه ی کار را تحویل من می دهد؟ و چطور قبل از خرید وسایل دکوراسیون خانه میتوان فهمید که این وسایل با دکور خانه ی من جور است یا نه؟اینطور وقت ها خیلی ها به سراغ دوستان و آشنایان خود می‌روند و سعی می‌کنند از تجربه آنها در کار با گروه بازسازی و نوسازی که قبلا برایشان کار انجام داده‌اند را بپرسند. اما این تنها بخش بسیار بسیار کوچکی از شرکت‌های بازسازی و نوسازی است که در کرج یا در شهر‌های دیگر فعالیت می‌کنند.قعطلا صدها و هزاران شرکت فعال در این زمینه هستند که ممکن است هیچوقت با انها آشنا نشوید و به این ترتیب شانس تجربه یک پروژه باکیفیت و مناسب را از دست بدهید.نگران نباشید. در قدم اول، تصمیم‌گیری و رویاپردازی برای بازسازی خانه ی خود را شروع کنید. رویاهایتان را با کمک یک پیمانکار ساختمان یا گروه مهندسی معتبر روی کاغذ بیاورید. روی اینترنت سرچ کنید و با گرفتن مشاوره از یک گروه پیمانکاری حرفه‌ای در کرج، خانه خود را به نحو احسن بازسازی کنید.برنامه ریزی قبل از شروع کار باعث میگردد تا امکان خطا در طول عملیات بازسازی کاهش بیابد و از تخریب مجدد و صرف هزینه های اضافی اجتناب کنید. به عنوان مثال ما در گروه ساختمانی پادیر گستر بر اجرای دقیق خواسته های مشتری و طرح تعیین شده تاکید داریم. ما همیشه تلاش می کنیم تا بازسازی خانه به صورت استاندارد و طبق نظر و سلیقه شما انجام شود. بهرحال این شما هستید که می خواهید در آن خانه زندگی کنید.قیمت بازسازی خانه در کرجحداقل در چند سال اخیر، قیمت بازسازی در کرج یک قیمت متعادل و ثابتی نبوده است. حتی پیش آمده است که با شروع بازسازی یک ساختمان، هزینه‌های برآورد شده برای آن تغییر کرده و وقتی به میانه‌ یا پایان پروژه رسیده‌ایم، بیش از 20 تا 30 درصد افزایش قیمت در کار داشته‌ایم!اگرچه آینده را کسی ندیده است، اما تجربه ما در بازسازی خانه در کرج و تهران به ما این امکان را می‌دهد تا بخشی از هزینه‌ها را با پیش‌بینی بازار، جبران کنیم.کسانی که در امر بازسازی خانه فعال هستند تغییر و نوسازی در مواردی مانند کفپوش، کابینت، سقف کاذب، کاغذ دیواری، سرامیک، لوله کشی و … را جزو بازسازی و تغییر دکوراسیون خانه حساب می کنند. هر کدام از این موارد با توجه به کیفیت متریال بکار رفته در آن و دستمزد اجرا، چندین نرخ متفاوت خواهد داشت. البته پیمانکاران، متراژ ساختمانی که این پروژه در آن انجام می شود را نیز در نظر می گیرند و هر چقدر پروژه بزرگ‌تر و سنگین‌تر باشد، معمولا قیمت مناسب‌تری را به نسبت متراژ ساختمان ارائه می‌دهند.ما سعی می‌کنیم با پیمانکارانی کار کنیم که هزینه‌های پروژه‌های بازسازی کوچک را هم با قیمت مناسبی برای ما انجام دهند.ایده برای بازسازی خانه در کرجوقتی به کانال‌های اینستاگرامی نگاه می‌کنید، ممکن است فکر کنید که بازسازی خانه‌ها در شهر‌های بزرگ مانند کرج، اصلا شبیه به بازسازی خانه‌های ویلایی در شهر های کوچک و ییلاقی در کشور های دیگر نیست و نتیجه کار هیچوقت به ان زیبایی نخواهد شد. یا اینکه مجبور خواهید بود هزینه‌های گزافی را برای این کار اختصاص دهید تا نتیجه خوبی بگیرید.اما برای بازسازی خانه، چند ایده ی ساده و کم هزینه هم می تواند تغییر زیادی در دکوراسیون داخلی به وجود آورد و نیازی به دکوراسیون و وسایل پر خرج نیست. عین مثال‌های “سادگی در عین زیبایی” ، با ساده ترین وسایل هم شما می توانید دکوراسیون خانه ی خود را به گونه ای تغییر دهید که جلوه منزل و ساختمان شما را چند برابر کند. به عنوان مثال به موارد زیر توجه کنید:اگر از دیوارهایی با رنگ کرم یا سفید خسته شده اید استفاده از برچسب های دیواری می تواند رنگ و طرح جدیدی به فضای اتاق شما بدهد.نورپردازی اصولی نقش مهمی در روشنایی خانه دارد. اگر هنوز از لامپ های قدیمی استفاده می کنید، بهتر است آنها را با نورپردازی های جدید جایگزین نمایید.نقش دستگیره درها و کابینت ها در زیبا جلوه دادن آنها بسیار مهم است. دستگیره های قدیمی را با انواع مدرن آن که در طرح ها و سایزهای گوناگون وجود دارد تعویض کنید.اگر فضای آشپزخانه ی شما کوچک است و به دنبال جای بیشتری برای میز غذاخوری هستید به جای استفاده از میز و صندلی بزرگتر، در آشپزخانه می توانید از نیمکت استفاده کنید. خرید یک نیمکت بسیار ارزان تر از خرید میز و صندلی است. برای کمتر کردن هزینه ها، شما می توانید برای نیمکت های دست دوم خریداری کنید و آنها را به یک کارگاه رنگ‌آمیزی بدهید تا متناسب با فضای آشپزخانه خودتان رنگ کند.از گیاهان برای تزئین خانه خود استفاده کنید. پرورش گیاهان در خانه علاوه بر زیبایی و شادابی خودتان، جلوه ی بسیار زیبایی به خانه ی شما می دهند. یک گلخانه کوچک در گوشه ای از خانه یا چند گلدان گل در گوشه کنار خانه متناسب با دکور، می تواند دکوراسیون شما را از حالت یکنواختی خارج کند.همانطور که می‌بینید گاهی برای بازسازی خانه، تغییرات خیلی بزرگی هم لازم نیست و چند تغییر کوچک در فضا نتیجه ی چشمگیری خواهد داشت. ما شاید گاهی اوقات درگیر پروژه‌های بزرگی باشیم که عملا وقت و هزینه ای چندین برابر یک نوسازی کوچک را نیاز دارد. اما همیشه این زمان را می‌گذاریم و برای پروژه‌های بسیار کوچک هم به شما مشاوره می‌دهیم.بهرحال شما هم ممکن است روزی تبدیل به یکی از مشتریان ثابت ما در ساخت و ساز شوید و به همین خاطر هم امروز با افتخار و خرسندی در خدمت شما هستیم تا حتی درباره همین تغییرات کوچک هم به شما کمک کنیم.مثال‌هایی برای بازسازی خانه در کرجبه جای اضافه کردن کابینت به آشپزخانه که یکی از موارد بسیار پرهزینه در امر بازسازی خانه است، می توانید از قفسه ها و شلف های دیواری که آویز و آب چکان دارند و مخصوص آشپزخانه اند استفاده کنید. این شلف ها جای کمتری می گیرند و کم هزینه هستند. البته اگر از نوع چوبی یا ام دی اف آن خریداری میکنید، مواظب باشید و نوع مرغوب آن را بخرید تا با ریختن مایعات باد نکند و خرج دیگری روی دستتان نگذارد.به جای رنگ کردن تمام دیوارهای خانه، فقط یک دیوار را رنگ کنید. البته این بدان معنا نیست که یک دیوار خانه تان را به هر رنگی در بیاورید، یکی از دیوار های خانه که فکر میکنید خاص تر و مناسب تر از بقیه است و اگر رنگ شود جلوه ی خاصی به خانه تان می دهد را یک رنگ که به دکوراسیون خانه ست میشود بزنید ” مثلا دیوار پشت میز تلویزیون یا دیواری که قاب عکس ها و ساعت خانه به آن آویزان است .از جعبه های چوبی وسایل قدیمی یک یا چند قفسه ی زیبا بسازید و آن ها را آویزان کنید. قفسه های دست ساز با رنگ های خاص جلوه ای منحصر به فرد به خانه ی شما می دهند.امروزه خانه ها از حالت سنتی خارج شده و دکوراسیون مدرن در اکثریت آنها دیده می شود. در خانه های مدرن، استفاده از هر نوع وسیله ای حتی ساده ترین وسیله ها می تواند در زیبایی خانه ی شما تاثیر گذار باشد؛ پس نیازی به هزینه های گزاف نیست. شما می توانید با چند ایده مانند آنچه در بالا توضیح دادیم، خانه تان را طبق سلیقه ی خود دکوربندی کنید.این ایده های ساده می تواند حال و هوای خانه شما را عوض کنند. اما برای تغییرات اساسی نیاز دارید تا با افراد با تجربه و خبره‌ای که در این زمینه فعال هستند مشورت نمایید. کارشناسان شرکت پادیر گستر البرز، به عنوان یکی از قدیمی‌ترین شرکت‌های بازسازی در استان البرز و شهر کرج،  آماده پاسخگویی به سوالات شما برای انتخاب بهترین ایده بازسازی هستند.برای بازسازی خانه چکار کنیم؟ایجاد فضاهای جدید در محیط زندگی می تواند موجب بالا رفتن ارزش خانه شما گردد. اگر از فضاهای خانه به درستی استفاده نکنید موجب می شود به هنگام فروش، خریداران خانه شما را نپسندند. بنابراین هنگام ساخت فضاها در نظر داشته باشید که شما و ساکنان خانه بیشتر وقت خود را در چه بخش هایی از خانه سپری می کنید، سپس همان بخش ها را توسعه دهید.از متریال مقاوم و درجه یک استفاده کنید. استفاده از متریال و مصالح با کیفیت موجب می گردد تا پس از گذشت چند سال از بازسازی، خانه شما طراوت و زیبایی خود را از دست ندهد. این یعنی پولتان را بیهوده هدر نداده اید.به آشپزخانه توجه ویژه ای داشته باشید. آشپزخانه محیطی است که بیشترین ترافیک و استفاده را دارد. بنابراین مهم است که در هنگام بازسازی خانه بیشترین تمرکز و دقت را برای بروز رسانی آن قرار دهید. اگر کابینت ها فرسوده شده اند آنها را تعویض کنید ولی اگر هنوز قابل استفاده هستند و می شود آنها را رنگ کرد بهتر است در هزینه خود صرفه جویی نموده و با یک رنگ آمیزی زیبا، جلوه ای تازه به آشپزخانه خود ببخشید.در فرآیند بازسازی خانه، اولویت ها را مشخص نمایید. بدین معنی که تعیین کنید کدام قسمت از خانه اهمیت بیشتری دارد و باید قبل از بخش های دیگر خانه بازسازی شود. ما در پادیر گستر معمولا وقتی می‌خواهیم هزینه‌ها و زمانبندی بازسازی یک خانه را اولویت بندی کنیم، بخش های مختلف خانه را به منظور بازسازی به ترتیب زیر اولویت می‌دهیم:۱- آشپزخانه۲- سرویس بهداشتی۳- پذیرایی و نشیمن۴- اتاق هااین روز‌ها خیلی کم پیش می‌آید که آشپزخانه از فضای اصلی نشیمن قابل مشاهده نباشد. به همین دلیل بازسازی آشپزخانه تاثیر زیادی روی زیبایی کل خانه می‌گذارد. همچنین سرویس های بهداشتی معمولا خیلی سریع تر از نشیمن و پذیرایی قدیمی می‌شوند و معمولا بیشترین آسیب را هم به خود سازه می‌زنند. به همین دلیل هم بعد از چند سال، باید با متریال‌های جدید بازسازی شوند.از سوی دیگر نوسازی نشیمن و پذیرایی معمولا دارای پیچیدگی های بیشتری است و گاهی اوقات نیاز به تغییرات اساسی و حتی تغییر شکل نقشه دارد. به همین دلیل هزینه نوسازی آن بیشتر و زمان آن طولانی تر از بخش‌های دیگر است.نهایتا اتاق ها هستند که در اغلب موارد اهمیت کمتری برای ساکنان دارند و صرفا اگر نیاز به نوسازی کامل داشته باشند، به سراغ اتاق‌ها می‌روند.مراحل بازسازی خانه در کرج:۱- مشورت با شرکت های باتجربه و متخصص در زمینه بازسازی خانه در کرج مانند پادیر گستربرای آگاهی از هزینه های بازسازی و اجرای طرح هایی که برای تغییر دکوراسیون در نظر دارید نیاز است تا با یک گروه متخصص و فعال در این زمینه مشورت کنید. اگر محل زندگی شما نیاز به تغییرات اساسی دارد حتما برای طراحی و اجرا بازسازی با یکی از شرکت های معتبر و خوشنام قرارداد منعقد کنید. ما  برای بازسازی در کرج شرکت پادیر گستر البرز را به شما پیشنهاد می‌دهیم.۲- تخریب قسمت هایی که نیاز به بازسازی دارداگر در تخریب ساختمان، نکات ایمنی و اصول مهندسی رعایت نشود، ممکن است مال و جان شما در معرض خطر و آسیب قرار بگیرد. بنابراین کمک گرفتن از یک گروه تخریب حرفه ای که کارشان را درست انجام دهند، می تواند خیال شما را بابت این کار راحت کند.۳- با توجه به نیاز خود عملیات ساخت را شروع کنیدوقتی عملیات تخریب به پایان رسید، ساخت شروع می شود. توجه داشته باشید که هنگام بازسازی اصول مهندسی و استانداردهای لازم رعایت شوند تا در آینده به مشکل بر نخورید. شما بهتر از هر کسی می دانید که محل زندگیتان چه ایرادات و اشکالاتی داشته است. پس به صورت کامل و دقیق این عیب ها را به مهندسان و مجریان پروژه بازسازی انتقال دهید تا آنها بتوانند بهترین تصمیم را برای برطرف کردن آنها اتخاذ کنند.۴- عملیات نازک کاری و زیباسازی فضای داخلیاین دقیقا همان جایی است که ما از سلیقه و تجربه خودمان برای زیباتر کردن نتیجه کار استفاده می‌کنیم. البته پیش از اینکه بخواهیم جایی را تغییر دهیم، نقشه آن را به صورت سه‌بعدی و کاملا واقعی، برایتان طراحی می‌کنیم تا بتوانید انچه قرار است تغییر کند را از قبل ببینید!نکات اولیه مراحل بازسازی خانه در کرجدر این مرحله اگر دیوارها نیاز به گچ کاری داشته باشند باید از بهترین گچ موجود در بازار برای این کار استفاده شود تا کیفیت خود را با گذشت زمان حفظ نماید. در بازسازی ها معمولا از کناف برای ایجاد سقف کاذب استفاده می کنند. این پوشش به همراه نورپردازی هایی که در آن اجرا می شود می تواند فضای اتاق شما را دگرگون کرده و نورپردازی شگفت انگیزی ایجاد نماید.در مرحله بعد نیز باید دیوارپوش و کفپوش باکیفیت و مناسب، انتخاب و اجرا شوند. در بازار انواع مختلفی از آنها با قیمت های متفاوت وجود دارد که می توانید با توجه به سلیقه و میزان بودجه ای که برای آن در نظر گرفته اید طرح های مورد نظر خود را انتخاب نمایید.نکات مهم در بازسازی خانهقبل از رنگ آمیزی از انتخاب رنگ مورد نظر خود اطمینان پیدا کنید تا پشیمان نشوید. رنگ مرغوب بخرید و از رنگ های نامرغوب و تاریخ گذشته استفاده نکنید. از ترکیب رنگ ها برای جلوه ی زیباتر استفاده کنید و از طرح های زیبای رنگ آمیزی که به تازگی روی کار آمده اند بهره ببرید. پنجره ها را فراموش نکنید و به یاد داشته باشید تعبیه ی پنجره ها در زیبایی دکوراسیون خانه شما نقش مهمی دارند.بهتر است رنگ پنجره ها یک رنگ خنثی مانند سفید باشد تا هم جلوه بهتری به خانه بدهد و هم روی زیبایی بخش‌های دیگر خانه تاثیری نگذارد شود. اگرچه پرده‌ها بخشی از بازسازی خانه محسوب نمی‌شوند و خودتان باید آنها را انتخاب و نصب کنید، اما پیشنهاد می‌کنیم آنها را هم متناسب با دکوراسیون و نقشه طراحی شده خانه انتخاب کنید تا زیبایی بازسازی خانه ی شما را چند برابر کند.بازسازی آشپزخانهروش های هوشمندانه ای برای ایجاد نو تر به نظر رسیدن و تغییر و تحول آشپزخانه وجود دارد. شما با این تغییرات ساده، آشپزخانه قدیمی خود را به محیطی جدید و مدرن تبدیل می نمایید.و در نظر داشته باشید که جهت تعویض کابینت ها اگر شما طرفدار سبک کلاسیک می باشید کابینت ممبران پیشنهاد ما به شما می باشد و اگر طرفدار سبک مدرن هستید کابینت های گلاس را پیشنهاد می کنیم.نکات مورد توجه در بازسازی آشپزخانه:نوسازی درب های کابینتاستفاده از ابزار ها و وسایل جدید و مدرننو سازی کف آشپزخانهتعیین ارتفاع مناسب کابینت هاساختن یک کانتر زیبا برای ورودی آشپزخانهاستفاده کردن از ساختار جزیره ایایجاد همخوانی با دیگر اجزای آشپزخانهبازسازی حمام و سرویس بهداشتیبرای بازسازی سرویس بهداشتی و حمام در درجه اول باید اولویت بندی نمود، از جمله متداول ترین مراحلی که در فرایند بازسازی حمام و سرویس بهداشتی انجام می گیرد اول عایق بندی دیوار و کف ها، تعمیر لوله کشی ها و تاسیسات، نقاشی دیوارها و تعویض کاشی ها، تعویض شیر آلات ها، بازسازی تهویه این مکان ها، جابه جایی کاسه توالت با فرنگی و طراحی قفسه ها و…. می باشد . البته باید به این نکته توجه نمود که این فضا ها را با عناصری کم هزینه باید تزئین نمود به فرض مثال می توان برای زیبا تر کردن فضای داخلی یک حمام از یک گلدان، حوله و یک قالیچه مناسب استفاده کرد و آراستگی و زیبایی خاصی را به حمام داد.بازسازی اتاق خواببازسازی اتاق خواب معمولا متناسب با سلیقه فردی که از آن اتاق استفاده می کند انجام می پذیرد. معمولا در اتاق خواب کودک به خصوص اتاق کودک دختر از رنگ های روشن و شاد استفاده می شود. در منزل های قدیمی معمولا کمد دیواری ها از طریق دیوار کشی و چهارچوب فلزی انجام می شد که این مصالح و قطر دیوار های کمدها فضای زیادی از اتاق را اشغال می نمود اما امروزه در بازسازی اتاق خواب از کمد دیواری های ام دی اف که قطر دیوار های آن ها بسیار کم اما با مقاومت بالا می باشد استفاده می شود.در نظر داشته باشید که در فرایند بازسازی اتاق خواب ابتدا محل قرارگیری و ابعاد کمد دیواری را مشخص می کنند. کمد دیواری یکی از مهمترین عناصر یک اتاق خواب می باشد که اندازه و متراژ آن وابسته به تخت خواب می باشد , به فرض مثال اگر تخت خواب یک نفره باشد کمد دیواری بزرگ تر و متراژ آن بیشتر می باشد و اگر تخت خواب دو نفره باشد کمد دیواری کوچک تر در نظر گرفته می شود.نکات پایانی بازسازی خانه در کرجرنگ هایی مانند سفید و مشکی که با هر ترکیب رنگی ست می شود از پرکاربرد ترین رنگ های مورد استفاده در دکوراسیون خانه هاست. از این رنگ ها در لوازم جانبی دکور خود استفاده کنید. اگر اتاق خانه ی شما کم نور است از آینه هایی با ابعاد بزرگ در جهت انعکاس نور استفاده کنید. انعکاس نور در اتاق باعث پر نور تر دیده شدن می شود و به زیبایی هرچه تمام تر اتاق نیز کمک می کند.مبلمانتان را در قسمتی از خانه قرار دهید تا زیاد دست و پا گیر نباشند. نیاز نیست که مبل ها را در تمام بخش های خانه پخش کنید، در یک قسمت دنج منزلتان یک دست مبل به صورت اتاق کنفرانس یا گفت و گو بچینید و میز تلویزیون را در صدر آن قرار دهید. علاوه بر شیک بودن، یک جای دنج برای گفت و گو و تماشای تلویزیون هم به وجود می آورید.مرحله آخر چیدن وسایل خانه در مکان های مناسب است. شما ممکن است هزینه زیادی بابت بازسازی خانه خود متحمل شده باشید ولی اگر چیدمان وسایل خانه به درستی انجام نشود، تغییرات انجام شده به چشم نمی آید.اگر به فکر بازسازی خانه در کرج هستید، کارشناسان با تجربه شرکت پادیر گستر البرز آماده اند تا در این زمینه به صورت رایگان به شما مشاوره دهند. پس همین امروز با ما تماس بگیرید تا درباره آینده صحبت کنیم امیر یاری امیر یاری Wed, 02 Mar 2022 12:08:01 +0330 https://virgool.io/@amiryari/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%DA%A9%D9%BE%D8%B3%D9%88%D9%84-%D8%A2%D9%88%D9%88%D8%AF%DB%8C%D9%86-%DA%86%D8%A7%D9%82-%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-vo0j3xkvjas6 آیا کپسول آوودین چاق کننده است؟ عوارض کپسول آوودین چیست؟ آیا استفاده از قرص آوودین برای من مشکل‌ساز خواهد بود؟ اینها سوالاتی هستند که خیلی از کاربران درباره این قرص مشهور از ما می‌پرسند. در این مطلب می‌خواهم تک تک مواردی که باید درباره این مکمل دارویی بدانید را برایتان توضیح دهم.اصلا چرا باید از این قرص آوودین استفاده کنیم؟کپسول آوودین برای درمان آرتروز تجویز می‌شود. آرتروز هم مشکلی است که مرتبط با مفاصل و استخوان‌ها است. شاید فکر کنید که این بیماری، یا اشکال در اسکلت بدن نتیجه کهولت سن است. اما اینطور نیست. در واقع برخی از افراد صرفا به دلیل استادن طولانی مدت و برخی دیگر هم به دلیل نشستن یا خم ماندن طولانی مدت به این مشکل دچار می‌شوند.مثلا خیلی از معلمین در سنین بالا دچار آرتروز می‌شوند یا اغلب راننده‌های تاکسی یا برنامه‌نویسان کامپیوتر به احتمال زیاد در سنین بالا دچار آرتروز می‌شوند. این اشکال دقیقا به سبک زندگی آنها و نوع کاری که انجام می‌دهند بر می‌گردد.دلایل بروز آرتروز چیستند؟بهتر است بدانید که دلایل متفاوتی در ایجاد بیماری آرتروز مؤثرند. این عوامل عبارت‌اند از: دلایل ژنتیکی، جنسیت (آرتروز در میان خانم‌ها شیوع بیشتری دارد).فعالیت سخت بدنی که فشار زیادی به مفاصل وارد می‌کند، اضافه‌وزن، ورزش‌های سنگین، بیماری‌های متابولیک مانند دیابت هم موجب افزایش احتمال آرتروز در بدن می‌شود.البته در نوعی از آرتروز که آرتروز التهابی ست، بدن دچار خود ایمنی می‌شود. در این حالت چون بدن به خود تهاجم می‌کند باعث التهاب در مفاصل می‌شود. این مشکل هم مربوط به ژنتیک و هم عوامل محیطی است.البته توجه داشته اشید که ما حدود 100 نوع مختلف آرتروز می‌شناسیم که برخی از آنها بیشتر در یک سنین خاصی در افراد دیده می‌شوند. اما بهرحال تقریبا در همه، بیماری مفاصل مشترک است. یعنی در همه انها درد و ورم مفاصل را می‌بینیم. به طوری که مفاصل سفت و متورم می‌شوند و حرکت دادن آنها مشکل می‌شود یا دامنه حرکتی آنها کم می‌شود.برخی از انواع آرتروز می‌تواند به طور کامل و دائمی، مفاصل را تغییر دهد. برخی از این تغییرات را می‌توان به راحتی مشاهده کرد. مثلا تغییراتی که در مفصل‌های انگشتان می‌بینید. برخی دیگر هم فقط در پرتونگاری قابل ردیابی و مشاهده هستند. مانند تغییراتی که در مراحل اولیه آرتروز در کمر پیش می‌آید.برخی از انواع آرتروز هم هستند که روی چشم‌ها، قلب، کلیه‌ها، ریه و پوست هم تاثیر می‌گذارند. مثلا یک نوع از آرتروز مربوط به نقص ایمنی بدن می‌شود و نوع التهابی این بیماری را ایجاد می‌کند. آرتریت روماتوئید و آرتریت پسوریاتیک نمونه‌هایی از آرتروز التهابی است.اما شایع‌ترین انها همان آرتریت است که غضروف‌هایی که در انتهای استخوان‌ها هستند از بین می‌روند و باعث می‌شود تا خود استخوان‌ها روی همدیگر ساییده شوند. این اتفاق باعث تورم و دردناک شدن استخوان‌ها در آن منطقه می‌شود و مفصل را سفت و کم تحرک می‌کند. همین بیماری اگر سریعا درمان نشود، تبدیل به یک درد مزمن و همیشگی می‌شود و اینجاست که به ما یادآوری می‌شود که یک مشکلی در مفاصل پیدا کرده‌ایم.درمان آرتروز با کپسول آوودیندر خیلی از موارد، بیمارانی که با درد‌های اینچنینی مواجه می‌شوند سریعا به مسکن‌ها رو می‌آورند تا درد را تسکین دهند. غافل از اینکه مسکن‌ها صرفا درد را کم می‌کنند و منشا درد یعنی همین ساییدگی استخوان‌ها را برطرف نمی‌کنند.یکی از مکمل‌های درمانی برای رفع آرتروز ساخت شرکت هولستیکا است. این قرص مشهورترین درمان آرتروز محسوب می‌شود و منشا گیاهی دارد. ما در داروخانه آنلاین کرج دارو این قرص را موجود داریم و اتفاقا یکی از پرفروش‌ترین مکمل‌های دارویی ما هم هست.در نتیجه‌بخش بودن این قرص شکی وجود ندارد، اما سوال اینجاست که آیا کپسول آوودین چاق کننده است؟ اما قبل از این پرسش، بیایید به یک پرسش مهم دیگر توجه کنیم؟ اصلا قرص‌ها و مکمل‌ها چاق کننده هستند؟برخی از داروها عوارض جانبی مانند چاقی یا لاغری دارندبله. برخی از داروها هستند که به عنوان عوارض جانبی، به جز تاثیر اصلی خودشان در درمانی که برای آن تجویز شده‌اند، می‌توانند چاق کننده یا لاغر کننده باشند. به عنوان مثال حدس می‌زنیم که داروهایی که احتمال چاقی در اثر مصرف آن‌ها وجود دارند عبارت‌اند از: انسولین‌هایی همچون لیسپرو، آسپارت و گلولیزین بتابلوکرها مثل آتنولول، متوپرولول و پروپرانولول که برای درمان فشارخون بالا به کار می‌روند، داروهای ضد روان‌پریشی ازجمله هالوپریدول، لوکساپین، کلوزاپین، کلرپرومازین، فلوفنازین، ریسپریدون، الانزاپین و کوئتیاپین که معمولا برای درمان اسکیزوفرنی و افسردگی دوقطبی کاربرد دارند، داروهای ضد تشنج مثل والپروئیک اسید، قرص‌های پیشگیری‌کننده از بارداری و داروهای روان‌درمانی و اعصاب ازجمله ضدافسردگی‌های ۳ حلقه‌ای.حتی گفته می‌شود که کورتون‌ها هم می‌توانند در برخی از افراد با چاقی همراه باشند. کورتون‌ها یکی از موادی هستند که در درمان آرتروز و کاهش درد ناشی از این به کار گرفته می‌شوند.کورتیکواستروئیدها ازجمله بتامتازون، دگزامتازون، هیدروکورتیزون، تریامسینولون، کلوبتازول، فلوسینولون و… معمولا برای درمان آرتریت روماتوئید، آسم، حساسیت یا دیگر بیماری‌های خود ایمنی به کار می‌روند و التهابات دردناک را تسکین می‌دهند. اما درعین‌حال اگر طولانی‌مدت و در دوزهای مکرر مصرف شوند میزان جذب آب توسط بدن را افزایش می‌دهند و بنابراین در طولانی‌مدت اضافه‌وزن را به همراه دارند.اما هرگز نباید به خاطر ترس از افزایش وزن، درمان با داروهایی مانند کورتون‌ها را قطع کنید. چون ممکن است عوارضی که روی بدنتان به جا می‌گذارند و آسیب‌هایی که می‌بینید بسیار افزایش یابد.کپسول آوودین برای چیست؟از سال‌ها پیش، مبتلایان به بیماری آرتروز تنها از مسکن‌هایی که حاوی کورتون هستند برای تسکین درد آرتروز خود استفاده می‌کردند. اما با توجه به گستردگی و پیشرفت علم داروسازی، یک قرص با منشا گیاهی به نام کپسول آوودین تولید شده است که نه‌ فقط داروی مسکن درد در این بیماری محسوب می‌شود، بلکه روند بهبود آسیب‌دیدگی مفاصل را سریع‌تر می‌کند. کپسول آوودین ایرانی است و در واقع در گروه مکمل‌های غذایی قرار می‌گیرد و ما می‌توانیم آن را روی وب‌سایت کرج دارو و بدون نیاز به نسخه پزشک ارائه کنیم. این کپسول حاوی منابع طبیعی موردنیاز برای استخوان‌های بدن است.این عناصر طبیعی عبارت‌اند از: عصاره آووکادو، عصاره زنجبیل، سویا و ویتامین D3 طبیعی که همگی در درمان آرتروز موثرند.به‌طورکلی مصرف قرص آوودین باعث کاهش درد و التهاب مفاصل و عضلات، بازسازی مفاصل، سهولت تحرک مفاصل مبتلا، جلوگیری از تخریب پیش‌رونده غضروف‌ها و کاهش نیاز به داروهای مسکن می‌شود.عوارض کپسول آوودینخیلی از افرادی که سال‌ها درگیر آرتروز بوده‌اند به دلیل مصرف بالای کورتون‌ها، به عنوان یک عارضه جانبی، دچار افزایش وزن غیر عادی هم شده‌اند. بنابراین طبیعی است که نگران باشند که آیا کپسول آوودین هم چاق کننده است یا خیر؟ با نگاهی دقیق‌تر به موادی که در این کپسول به کار رفته‌اند می‌توانید درباره عوارض کپسول آوودین و فواید آن اطلاعات صحیح تری به دست آوریم.آووکادو: آووکادو یک میوه ضدالتهابی و حاوی فیتوسترولها، آنتی‌اکسیدآن‌ها، کاروتینوئید و اسیدهای چرب امگا ۳ است. آووکادو سنتز کلاژن را افزایش می‌دهد و سبب کاهش درد آرتروز و استئو آرتریت می‌شود.این گیاه حاوی فیبر فراوانی است. به همین دلیل هم فیبر موجود در آووکادو سبب احساس سیری طولانی‌مدت می‌شود و اسیدهای چرب موجود در آن، مرکز سیری در مغز را فعال می‌کنند. پس به نوعی می‌توان آووکادو را به دلیل دارا بودن فیبر زیاد به‌عنوان یک میوه لاغر کننده در نظر بگیریم.زنجبیل: اصولا زنجبیل را به ‌عنوان یک کمک‌کننده درروند لاغری می‌شناسند. زنجبیل حاوی ترکیباتی به نام شوگول است. این ترکیبات هنگام مصرف زنجبیل فعالیت بیولوژیکی را در بدن شما تحریک می‌کنند. یعنی باعث افزایش سوخت و ساز در بدن می‌شود.همچنین زنجبیل دارای منابع خاصی است که به غذا کمک می‌کند تا سریع‌تر هضم شود. به همین خاطر هم در طب سنتی زنجبیل به دلیل گرمازا بودنش خواص لاغری دارد.سویا: سویا دارای مقادیر قابل‌توجهی ایزوفلاوون است که باعث کاهش ذخیره چربی بدن و نیز افزایش توده عضلانی می‌شود. به همین خاطر هم ورزشکاران زیبایی اندام، مصرف سویا را دوست دارند! با مصرف سویا به جای گوشت، کالری کمتری به شکل چربی در بدن ذخیره می‌شود.ضمنا سویا موجب تعدیل میزان انسولین در بدن و به دنبال آن کاهش میزان چربی می‌شود. نکته مهم‌تر اینکه پروتئین موجود در سویا باعث کاهش وزن می‌شود. سویا می‌تواند با استفاده از مکانیسم‌های مختلف باعث کاهش یا توقف رشد سلول‌های چربی در زنان و مردان شود.ویتامین D: باید بدانید که کمبود ویتامین D در بدن می‌تواند یکی از نشانه‌های مهم چاقی باشد. بنابراین دریافت این ویتامین می‌تواند روند افزایش وزن را کنترل کرده و کاهش دهد. جالب است بدانید که ویتامین D ذخیره ‌شده به هیپوتالاموس اعلام می‌کند تا خروجی هورمون پاراتیروئید را کم کند. پاراتیروئید همان هورمون مرتبط با ذخیره چربی شکمی ست و وقتی در بدن زیاد می‌شود، چربی‌ها در دور شکم ذخیره می‌شوند.اینها تک تک موادی بودند که در کپسول آوودین موجود هستند و می‌توانند روی چاقی و افزایش وزن بیمار تاثیر بگذارند. بنابراین برخلاف دارو‌های کورتونی، مصرف کپسول آوودین با توجه به فیبر و پروتئین مفید و البته ویتامین D می‌تواند روند افزایش وزنتان را کنترل کند. حالا احتمالا پاسخ خودتان را گرفته‌اید:آیا کپسول آوودین چاق کننده است؟ خیر. اصلا اینطور نیست!خرید قرص آوودین هولستیکا طریقه مصرف قرص آوودینتا اینجا در پاسخ به این سوال که آیا کپسول آوودین چاق کننده است یا خیر به این نتیجه رسیدیم که این قرص اصلا چاق ‌کننده نیست. اما سوال اینجاست که آیا عوارض دیگری دارد یا خیر؟راستش را بخواهید، در طی این سال ها هنوز عوارض خاصی ناشی از مصرف این کپسول گزارش نشده است. البته با توجه به موادی که در آن وجود دارند کاملا طبیعی است که شاید بعضی از افراد واکنش‌های آلرژیک به آن نشان دهند. البته این مورد بسیار بسیار نادر است. اما باز هم در بخش طریقه مصرف کپسول آوودین در داروخانه آنلاین کرج دارو آورده شده که اگر بیماری یا نشانه‌های آلرژیک خاصی دارید، قبل از مصرف آن، با یک پزشک مشورت کنید.موضوع دیگر وجود زنجبیل در این گیاه است که می‌دانیم با برخی از داروها تداخل دارد. برای مثال افرادی که دیابت و فشارخون داشته و دارو مصرف می‌کنند، بهتر است قبل از مصرف این کپسول با پزشک خود مشورت کنند. همچنین زنجبیل می‌تواند با داروهای رقیق‌کننده خون مانند وارفارین (کومادین) تداخل داشته باشد.به‌طورمعمول قرص آوودین روزانه یک عدد به همراه غذا مصرف می شود. مصرف کپسول آوودین به مدت ۳ ماه تا ۳ سال برای بهبود دردهای مفصلی و بازسازی مفاصل توصیه می شود.پس با خیال راحت این قرص را مصرف کنیم؟موضوع این مطلب درباره این بود که آیا کپسول آوودین چاق کننده است؟ پاسخ واضح است، خیر نیست!اما همواره پیشگیری بهتر از درمان است. بهتر است سعی کنید در سبک زندگی‌تان، فعالیت‌های ورزشی، پیاده‌روی و خودداری از کار‌های تکراری مانند ساعت‌ها نشستن پای کامپیوتر یا چک کردن گوشی موبایل برای ساعت‌های متوالی با گردن رو به پایین خودداری کنید.اما اگر به درد مفاصل دچار هستید، به جای استفاده از مسکن‌ها که در واقع فقط آرام کردن موقتی درد است، منشا درد را از بین ببرید.کپسول آوودین هولستیکا 32 عددی یکی از بهترین مکمل‌های غذایی برای برطرف کردن منشا این درد مزمن است. برای خرید و بررسی قیمت کپسول آوودین هولستیکا به وب‌سایت کرج دارو مراجعه کنید. امیر یاری امیر یاری Thu, 24 Feb 2022 18:07:45 +0330 https://virgool.io/@amiryari/%DB%B1%DB%B0-%D8%AF%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%DA%A9%D9%87-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%B1%D9%88%D9%85-%D9%85%D9%88%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D9%84-%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D9%86%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D9%88%DB%8C%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-m19ix3ivnshe برنامه لایتروم را می‌توان مهم‌ترین و قوی‌ترین نرم‌افزار ویرایش عکس برای کامپیوتر دانست. اما شاید خیلی از عکاسان ندانند که همین الان یکی از بهترین برنامه‌های ویرایش عکس موبایل هم لایتروم است! بله، لایتروم موبایل بهترین نرم‌افزار ویرایش عکس برای موبایل‌ها است که امکاناتی بسیار نزدیک و هماهنگ با لایتروم کامپیوتر را به گوشی‌های ما می‌آورد. اگرچه مانند هر برنامه دیگری در دنیا، این برنامه هم کاستی‌های خودش را دارد، اما در این مقاله به ۱۰ دلیل برای اثبات بهترین بودن این برنامه می‌پردازم. پس با من همراه باشید.قبل از هر چیز، قیمت برنامه بسیار مهم است.برنامه لایتروم موبایل رایگان است. این برنامه را می‌توانید هم در فروشگاه گوگل پلی و هم در اپ استور اپل به راحتی پیدا کنید. البته لایتروم موبایل نسخه ساده شده‌ای از لایتروم CC یا همان نسخه آنلاین لایتروم است که متاسفانه برای کاربران ایرانی کاربرد محدودی دارد. اما به‌هرحال امکانات ویرایشی نسخه موبایل هنوز هم فوق‌العاده است.حالا باید ببینیم که وقتی نسخه رایگان آن را نصب می‌کنید چه چیز‌هایی را از دست می‌دهید؟اول: فضای کلود. وقتی نسخه رایگان را نصب می‌کنید، چون پولی بابت آن پرداخت نکردید، فضای آنلاین برای ذخیره‌سازی عکس‌هایتان هم نمی‌گیرید. البته نگران نباشید. اولا که خیلی‌ جاهای دیگر، مانند گوگل درایو یا دراپ باکس، به رایگان امکان ذخیره‌سازی آنلاین به شما می‌دهند. و دوم اینکه حتی اگر لایتروم را بخرید هم چون از ایران به کلود ادوبی وصل می‌شوید، نمی‌توانید عکس‌هایتان را روی سرور‌های ادوبی ذخیره کنید. بنابراین با نخریدن آن چیزی را از دست نمی‌دهید!دوم: پشتیبانی از فایل‌های خام فقط در نسخه پولی این برنامه امکان‌پذیر است. این گزینه بسیار مهمی است. چون خود من عاشق عکاسی با فایل خام و ویرایش آن هستم و به شما هم یاد می‌دهم چطور این مشکل را برطرف کنید. بنابراین حتما به سراغ نسخه غیر رایگان آن بروید. (روش آن را هم در انتهای مقاله به شما می‌گویم)سوم: استفاده از هوش مصنوعی ادوبی برای تگ‌گذاری و دسته‌بندی خودکار عکس‌ها. این گزینه خصوصا برای دسته‌بندی عکس‌ها بر اساس چهره افراد نیز خیلی کاربردی است. اما از آنجایی که خود من از سال‌ها پیش، از گوگل فوتوز برای پشتیبان‌گیری و جستجوی عکس‌هایم استفاده می‌کنم، اصلا نگران این موضوع نیستم.چهارم: ویرایش Selective یا انتخابی هم موضوع خیلی خیلی مهمی است. خصوصا اینکه در اغلب برنامه‌های موبایل، همه ویرایش‌ها روی کل تصویر اعمال می‌شود و نمی‌توانید یک بخش خاصی را انتخاب کنید و روی آن قسمت کار کنید. ادوبی لایتروم، می‌تواند این کار را به راحتی انجام بدهد. اما فقط در نسخه غیر رایگان، این نوع ویرایش در دسترس شماست.پنجم: ابزار Healing Brush. این ابزار برای برطرف کردن اشکالات عکس است. یعنی حذف زوائد عکس، و آن‌قدر خوب کار می‌کند که ادوبی این را هم فقط در نسخه پولی برنامه قرار داده است.ششم: Geometry یا تصحیح اعوجاج عکس. این ابزار هم برای درست کردن پرسپکتیو عکس و صاف کردن زاویه دید استفاده می‌شود که بسیار حرفه‌ای کار می‌کند و متاسفانه در نسخه رایگان وجود ندارد.هفتم: ویرایش دسته‌ای یا Batch Editing هم برای این است که بتوانید ده‌ها یا صد‌ها عکس را با هم و به صورت همزمان ویرایش کنید. این قابلیت برای زمانی که تعداد زیادی عکس در یک موقعیت گرفته‌اید واقعا در وقت شما صرفه‌جویی می‌کند. اما اگر لایتروم را نخریده باشید، باید عکس‌ها را تک به تک ویرایش کنید!هشتم: به اشتراک گذاری روی وب. البته نه اینکه نتوانید عکس‌هایتان را در فیس‌بوک یا اینستاگرام و … به اشتراک بگذارید. خود لایتروم هم یک بخش برای به اشتراک گذاری عکس‌ها دارد که فقط بین کاربران لایتروم استفاده می‌شود. این بخش هم برای کاربران نسخه رایگان بسته است که البته فکر می‌کنم بهتر بود حداقل برای تبلیغ بیشتر برنامه هم که شده، آن را باز می‌کردند. اما به‌هرحال فقط باید برنامه را بخرید تا از آن استفاده کنید.حالا دلایل من برای بهترین بودن این برنامه:1. رابط کاربری بسیار سادهرابط کاربری لایتروم به شکل عجیبی ساده است. کمتر برنامه‌ای با این‌همه امکانات، این‌قدر رابط کاربری ساده‌ای دارد. اگرچه برنامه‌های ویرایش عکس موبایل معمولا برای کاربری روی صفحات کوچک موبایل‌ها به خوبی طراحی می‌شوند، اما مهم این است که لایتروم موبایل با امکانات بسیار حرفه‌ای و در سطح کامپیوتر، ظاهری اینچنین تمیز و ساده دارد. فراموش نکنیم که این برنامه برای کار روی موبایل‌های هوشمند در اندازه‌های مختلف بهینه شده است و اگرچه با قلم‌های نوری بسیار عالی عمل می‌کند، اما اصولا برای کار با انگشتان دست هم طراحی فوق‌العاده‌ای دارد.2. سرعت عمل بالاچیزی که در روز‌های اول من را شگفت‌زده می‌کرد، سرعت بالای لایتروم موبایل بود. این برنامه خیلی سریع‌تر از هر برنامه دیگری، فایل‌های خام دوربین‌ها را ویرایش می‌کند. حتی خیلی وقت‌ها سریع‌تر از خود لایتروم کامپیوتر! این برای برنامه‌ای که اصولا برای موبایل‌ها ساخته شده است بسیار قابل توجه است. خصوصا اینکه آن را روی چند گوشی موبایل با پردازنده‌های مختلف آزمایش کردم و در همه آن‌ها، حتی گوشی‌های میان‌رده با ۲ گیگابایت رم هم عملکرد قابل قبول از خود نشان داد.3. لایتروم یک دوربین حرفه‌ای هم داردخیلی از کاربران ممکن است این قابلیت را نادیده بگیرند. اما خود لایتروم موبایل هم یک دوربین حرفه‌ای دارد که برای بسیاری از گوشی‌ها مانندiPhone ها یا Google Pixel 3 که دارای اپ دوربین با امکانات حرفه‌ای نیستند بسیار اهمیت دارد. البته برنامه‌های خوبی با امکانات تنظیمات حرفه‌ای در مارکت گوگل و اپل وجود دارد، اما خوب وقتی که خود برنامه ویرایشگرتان یک دوربین حرفه‌ای هم دارد، دیگر چه نیازی به اپ دیگری دارید؟4. لایتروم موبایل پشتیبانی از فایل خام هم داردشاید باور نکنید، اما لایتروم موبایل می‌تواند از فایل‌های خام هم پشتیبانی کند. یعنی نه تنها فایل‌های خام که با دوربین خود لایتروم می‌گیرید، بلکه فایل‌های خام دوربین‌های دیگر را هم می‌تواند ادیت کند. شاید به همین خاطر هم باشد که وقتی با خود لایتروم عکس می‌گیرید و آن را ویرایش می‌کنید، می‌بینید که کیفیت فوق‌العاده‌ بهتری به شما می‌دهد. به این خاطر که دوربین خود لایتروم موبایل با فرمت DNG که یک فرمت خام است عکاسی می‌کند و به همین خاطر هم خروجی فوق‌العاده‌ای دارد.ویرایشگر فایل خام این برنامه می‌تواند فایل‌های خام دوربین‌های DSLR رده بالا را هم ویرایش کند و به همین دلیل هم با داشتن لایتروم موبایل، احتمالا نیاز به لایتروم کامپیوتر و برنامه ویرایشگر آن نخواهید داشت. شما همین الان هم یک کامپیوتر حرفه‌ای در جیبتان دارید.5. امکانات باورنکردنی ویرایش عکس در لایتروم موبایلتا وقتی با این برنامه کار نکنید، نمی‌توانید باور کنید که چقدر می‌تواند قدرتمند باشد. امکانات ویرایشی و پنل‌های این برنامه قابل رقابت با نسخه کامپیوتر آن هستند و با اطمینان می‌توانم بگویم به جز یکی دو مورد که کاربرد‌های محدودی دارند، تقریبا همه پنل‌های ویرایشی لایتروم دسکتاپ را در لایتروم موبایل هم می‌بینید. تنظیم نور، تنظیم رنگ، تنظیم مستقل کنتراست و نورهای هایلایت و تاریکی ها، امکان حذف نویز که برای عکس‌های موبایل خیلی پر اهمیت است، پروفایل‌های رنگی، شارپ کردن عکس و خیلی امکانات دیگر را در لایتروم موبایل می‌بینیم. علاوه بر این‌ها، یک دکمه تنظیم خودکار یا Auto هم وجود دارد که برای کسانی که هیچ چیزی از ویرایش عکس نمی‌دانند یا دست‌کم به یک نقطه شروع خوب نیاز دارند عالی است. واقعا می‌توان گفت این برنامه قوی‌ترین و نزدیک‌ترین برنامه به لایتروم دسکتاپ است و شاید به همین دلیل هم هست که می‌توانید ویرایش‌های خودتان را بین این دو برنامه سینک یا همسان‌سازی کنید.6. امکان سینک کردن ویرایش‌ها بین لایتروم موبایل و دسکتاپاین قابلیت البته برای کسانی است که نسخه لایتروم دسکتاپ را هم خریداری کرده‌اند. ولی واقعا چیزی نیست که بتوان از آن چشم پوشی کرد. تصورش را بکنید که وقتی بیرون از خانه یا دفتر کار هستید، می‌توانید عکس‌های واقعی دوربینتان را روی گوشی موبایلتان، ویرایش کنید و وقتی پشت کامپیوترتان می‌نشینید، ادامه همان ویرایش‌ها را با لایتروم دسکتاپ دنبال کنید!سینک کردن ویرایش‌ها بین موبایل و دسکتاپ، قابلیتی فوق‌العاده است و وقتی جذاب‌تر می‌شود که بدانید با وجود نسخه آنلاین لایتروم که همان لایتروم CC است، حتی نیاز به نصب برنامه هم ندارید و تمام امکانات لایتروم موبایل را به صورت آنلاین هم در اختیار خواهید داشت. به‌هرحال همسان‌سازی ویرایش‌ها در همه پلت‌فرم‌ها شاید مهم‌ترین دلیلی اشد که شما را ترغیب به خریدن نسخه اصلی این برنامه کند.7. ویرایش دسته‌ای در لایتروم موبایلاین قابلیت هم عالی است و به شدت در سرعت ویرایش شما موثر است. فرض کنید بتوانید یک عکس را تنظیم رنگ کنید و تمام تنظیماتی که انجام می‌دهید را به صورت یکجا روی صد عکس مشابه نیز اعمال کنید. این امکان را در لایتروم دسکتاپ دارید و حالا لایتروم موبایل هم همان را به شما می‌دهد.8. سیستم آموزشی بی‌نظیراین همان جایی است که برای کسانی مانند من که دوست دارند کار با برنامه‌های جدید را یاد بگیرند عالی است. کافیست بخش Learning برنامه را باز کنید و بخش‌های آموزشی خود برنامه را ببینید. مدرسین حرفه‌ای، عکس‌های زیبایی را که با لایتروم موبایل ویرایش کرده‌اند به نمایش می‌گذارند و از آنجا که همه چیز در لایتروم موبایل به صورت غیر مخرب است، شما می‌توانید تمام روند ویرایشی آن‌ها را از اول تا آخر به صورت گام‌به‌گام ببینید و یاد بگیرید. این خودآموز شما را از دیدن آموزش‌های اضافی بی‌نیاز می‌کند و در عرض کمتر از یک ساعت همه چیز را درباره لایتروم موبایل به شما یاد می‌دهد.9. ویرایش غیر مخرب در لایتروم موبایلویرایش غیر مخرب یعنی اینکه شما نیازی به ذخیره کردن یک نسخه ویرایش شده از عکس‌هایتان ندارید. کافیست هر ویرایشی را که می‌خواهید روی عکس‌هایتان انجام دهید و در نهایت، از برنامه خارج شوید. ویرایش‌هایی که انجام می‌دهید همیشه در برنامه باقی می‌مانند و هر زمان که بخواهید می‌توانید از آن‌ها خروجی بگیرید. این باعث می‌شود تا نیازی به ذخیره کردن نسخه‌های مختلف از ویرایش‌هایی که انجام می‌دهید نداشته باشید. و البته همیشه هم به همه مراحل ویرایش دسترسی دارید و می‌توانید هر مرحله‌ای که می‌خواهید را تغییر دهید. این یعنی قدرت اعجاب‌انگیز ویرایش غیر مخرب در لایتروم موبایل10. امکان دسته‌بندی و مدیریت عکس‌هاامکانات ویرایشی لایتروم موبایل آن‌قدر شگفت‌انگیز است که خیلی از کاربران، امکانات مدیریت عکس‌ها و آلبوم‌ها در لایتروم را دست‌کم می‌گیرند. اما واقعیت این است که این بخش مهمی از کاربرد برنامه لایتروم است. شما می‌توانید خیلی سریع، به گشت‌وگذار بین صدها عکس بپردازید و آن‌ها را براساس کیفیت یا کاربردی که خواهند داشت دسته‌بندی و آلبوم بندی کنید. به زودی این بخش از برنامه را هم در یک آموزش کامل‌تر برایتان تشریح خواهم کرد.معایب لایتروم موبایلهمان‌طور که گفتم، هیچ برنامه‌ای کامل نیست. اصولا کامل بودن برنامه، به معنی ثابت ماندن توقع ما از آن است که باعث مرگ برنامه می‌شود. در این میان، لایتروم موبایل هم معایبی دارد که برخی از آن‌ها برای ما اهمیت بسیار زیادی دارد.دلیل اول: غیر رایگان بودن و عدم پشتیبانی از کشور ایراناینکه یک برنامه‌ای غیر رایگان باشد اصلا موضوع بدی نیست. چون به سازندگان برنامه امکان می‌دهد تا قابلیت‌های بهتر و پشتیبانی بیشتری را در اختیار کاربران حرفه‌ای خود قرار دهند. اما مشکل وقتی شدت پیدا می‌کند که یک کشور را در لیست تحریم خود قرار دهید. بله، ما در ایران نمی‌توانیم از این برنامه به صورت قانونی استفاده کنیم و مجبوریم که از نسخه‌های قفل شکسته و غیر قانونی استفاده کنیم. خصوصا اینکه خریدن این برنامه به صورت پرداخت آبونمان ماهیانه ۱۰ دلار است و حتی برای کسانی که خارج از ایران هستند هم مبلغ بسیار زیادی است.دلیل دوم: امکان لایه‌بندی در لایتروم وجود نداردالبته هنوز برنامه موبایل دیگری را ندیده‌ام که این قابلیت را داشته باشد. اما به‌هرحال قابلیت کمی نیست. اینکه برای ویرایش عکس‌ها و مونتاژ و لایه‌بندی، نیازی به فتوشاپ نداشته باشیم، قابلیت کمی نیست. ما همچنان برای بسیاری از عکس‌هایمان به فتوشاپ نیاز داریم.دلیل سوم: امکان انتخاب یک محدوده در Snapseed قوی تر استمن با هر دو برنامه کار کرده‌ام. هم لایتروم موبایل و هم Snapseed. و به جرئت می‌توانم بگویم که قابلیت U-Point که در Snapseed وجود دارد بسیار قوی‌تر و دقیق‌تر از Local Adjustment لایتروم موبایل است. فکر می‌کنم آپدیت بعدی که می‌تواند لایتروم را یک مرحله خیلی بزرگ به پیش بیندازد، قابلیت انتخاب دقیق Targeted Adjustment خود لایتروم واقعی است و امیدوارم خیلی زود آن را در لایتروم موبایل ببینم.این‌ها دلایل من برای انتخاب این برنامه به عنوان بهترین برنامه ویرایش عکس در موبایل است. اگر شما هم دلایلی برای اضافه کردن یا دلایلی برای رد این موارد دارید خوشحال می‌شوم در بخش کامنت‌ها بیشتر توضیح دهید برنامه ویرایشگر منتخب شما برای موبایل چیست و چرا؟امیدوارم از لایتروم موبایل هم مانند لایتروم واقعی لذت ببرید و عکس‌های زیبایی با آن بگیرید و ویرایش کنید. امیر یاری امیر یاری Sun, 29 Nov 2020 12:34:55 +0330 https://virgool.io/@amiryari/%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%87%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82-%D8%AE%D8%AF%D9%85%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%AF-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88-l29khet2zwiu دوستان.خواهش می‌کنم این مطلب رو به اشتراک بگذارید تا اتفاقی که برای من پیش اومد، برای نفرات بعدی تکرار نشه.* تمام مکالمات و زمان‌بندی‌ها قابل اثبات در مراجع قانونی هستند.** پیگیری من از بازرسی شرکت #سایپا تا حالا به هیچ نتیجه‌ای نرسیده. روز چهارشنبه 15 آبان‌ماه، مجبور شدم مسیری به شدت خطرناک از زنجان به سمت رودبار رو با ماشین ساینای خودم طی کنم. خانواده‌م یک ویلا رو توی رودبار اجاره کرده بودند که من برسم و با هم راهی تهران بشیم. همراه با همسر و پسر کوچکم. حدود 10 کیلومتری مقصد، در یکی از پیچ‌های تند این مسیر، متوجه شدم که سیم گاز ماشین قطع شده است. به آرومی ماشین رو کنار جاده نگه داشتم و از 118 شماره #امدادخودرو سایپا رو گرفتم.ساعت 7:30 - برای اپراتور سایپا توضیح دادم که سیم گاز ماشین من خراب شده و نیاز به کمک دارم. آدرس رو از من گرفتند و به من گفتند که خودروی امداد تا 20 دقیقه دیگر به من می‌رسد.چند بار با شماره‌ای تعمیرکاری که به من دادند تماس گرفتم و ازشون خواستم که یا به من موقعیت خودشون رو بدن یا موقعیت من رو روی نقشه بگیرند که زودتر به من برسند. متاسفانه هیچکدام رو بلد نبودند و حدود 50 دقیقه طول کشید که به من برسند. در طول این مدت، چون به خاطر خطر پیچ جاده، مجبور بودم چراغ‌ها رو روشن نگه دارم، باطری ماشین من هم خالی شد.ساعت 8:20 - تعمیرکار که فردی سالخورده بود، به تنهایی همراه با یک ماشین یدک‌کش به من رسید. ماشین یدک‌کش رو که دیدم فهمیدم برای درست کردن ماشین من نیومده، چون اصولا یدک‌کش ها برای تعمیر نمیان.ساعت 8:30 - بعد از کمی نگاه کردن به ماشین، گفت که سیم گاز من پاره شده. من همین مورد رو پشت تلفن هم گفته بودم!! بعد گفت که سیم ترمز نداره و باید من رو با یدک‌کش به تعمیرگاه خودشون ببره. من اعتراض کردم که عوض کردن سیم ترمز چند دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه و باید همراهشون می‌بود و نیازی به کشیدن ماشین نیست. ایشون تاکید کرد که هزینه‌ای بابت کشیدن ماشین پرداخت نمی‌کنم و تعمیر ماشین، چه در محل و چه در تعمیرگاه یک قیمت هست.از ایشون پرسیدم که اگر در تعمیرگاهشون سیم ترمز داشتند، چرا با خودشون نیاورند؟! گفت که الان داره از لوشان میاد و برای همین هم دیر رسیده و این تعمیرگاه هم مال خودشون هست. برای اطمینان من یک تلفن هم به یک شخص خیالی زد و بهش گفت که توی راه هستم و دارم میام که سیم ترمز عوض کنم. من هم به اطمینان امداد خودروی سایپا قبول کردم که راست می‌گه.ساعت 8:45 : من با شیشه‌های پایین، در سرمای جاده، همراه با خانواده، پشت یدک‌کش بودم! چون به من گفت چند دقیقه بیشتر راه نیست و نیازی نیست که باطری به باطری کنند و زود می‌رسیم! این مسیر حدود 16 کیلومتر بود و تقریبا حدود 45 دقیقه پشت ماشین یدک‌کش در جاده سرد زنجان به لوشان در حرکت بودیم.ساعت 9:45 : با اینکه مسیر من به سمت رودبار بود، یدک‌کش من رو به سمت منجیل برد و جلوی یک تعمیرگاه جاده‌ای ایستاد. از اونجایی که چندین ماشین مختلف جلوی گاراژ بود، همون اول حدس زدم که این تعمیرگاه اصلا ربطی به سایپا ندارد. خود راننده یدک‌کش هم ماشینش رو قفل کرد و رفت. از شخصی که در داخل تعمیرگاه بود سوال کردم که هزینه تعویض سیم گاز چقدر می‌شود. گفت سیم گاز 65 هزار تومان و اجرت تعویض هم 35 هزار تومان. حدس زدم که تقریبا دو برابر قیمت است، برای همین پرسیدم که آیا برای این کار به من فاکتور می‌دن؟ تمام تعمیرکار‌های مجاز امدادخودرو موظف هستند که بابت خدماتی که می‌دن فاکتور ارائه بدن. این شخص عصبانی شد و گفت که این تعمیرگاه اصلا ارتباطی به سایپا نداره که بخواد فاکتور بده. بهش گفتم که یدک‌کش سایپا من رو اونجا آورده و مرکز خدمات باید فاکتور این خدمات رو برای من بفرسته. اون هم گفت که اصلا سیم ترمز رو نداره و اگر نمی‌خوام می‌تونم برم خودم سیم رو تهیه کنم. گفتم مگه یدک‌کش با شما تماس نگرفته بود؟ گفت نه، اینجا یه تعمیرگاه شخصی هست و ما بابت ماشین‌هایی که تعمیر می‌کنیم به یدک‌کش درصد می‌دیم.ساعت 10:30 : با هر کسی تو اون منطقه تماس گرفتیم بسته بودند. به پدرم زنگ زدم و گفتم خودشون بروند رودبار و یه سیم گاز برای من بگیرند. ایشون هم هر جا رفت گفتند که دیر رسیدیم و بستند و باید فردا برم.در طی این مدت تمام تماس‌های من با پشتیبانی سایپا به نتیجه‌ای نرسید و یدک‌کش هم پیداش نبود. شخص تعمیرکار بهم گفت که حالا که جایی نیست، ماشین رو بذار همینجا و برو فردا یک سیم گاز تهیه کن و بیار. از اونجایی که دیروقت بود و همسر و پسرم هم توی ماشین به شدت حالشون بد شده بود، قبول کردم. اما از اونجایی که فهمیدم که چاره ای ندارم، مجبور شدم قبول کنم ماشین رو توی یک پارکینگ نیروی انتظامی در پشت تعمیرگاه بذارم. ظاهرا پارکینگ برای ماشین‌های توقیفی نیروی انتظامی بود و نگهبان حاضر نشد بهم رسید بده و فقط گفت که خیالم راحت باشه که اونجا دوربین داره و اتفاقی نمی‌افته.شب ساعت 11 رسیدم خانه اجاره‌ای پیش خانواده . پشتیبانی سایپا به من زنگ زد و گفت که یدک‌کش پایان خدماتش رو اعلام کرده و من هم توافق کردم ماشینم رو بذارم توی پارکینگ و حالا باید 98200 تومان بابت هزینه حمل بدم!!بحث و جدل به جایی نرسید و پشت تلفن گفتند که باید این هزینه رو بدی و اگر مشکلی داری شنبه صبح به بازرسی و شکایات سایپا زنگ بزنی!قرار شد فردا که می‌رم سیم گاز بخرم، هزینه یدک‌کش رو بدم تا اجازه بده از پارکینگ بیارمش بیرون.جمعه صبح، اول وقت رفتم یک فروشگاه لوازم یدکی سایپا و سیم گاز رو به قیمت 28 هزار تومان خریدم. یعنی کمتر از نصف قیمتی که شب پیش می‌خواستند از من بگیرند. بعد بردم و تعمیرگاه و با همون اجرت 35 هزار تومان عوضش کرد. ضمنا بابت یک شب پارکینگ نیروی انتظامی هم 10 هزار تومان از من گرفتند. خوشبختانه یدک‌کش در دسترس نبود و تعمیرکار به من گفت ماشین رو ببر و بعد با خود یدک‌کش تماس بگیر تا بیاد اون 98 هزار تومن رو هم ازت بگیره و فاکتور بده.من بالاخره تونستم با ایشون تماس بگیرم و براش توضیح دادم که صدای تلفن من در حال ضبط هست و پرداخت هزینه 100 هزار تومان، منوط به این هست که اتفاق‌های دیشب رو پشت تلفن تایید کنند. ایشون هم به من فحش داد و گفت که نیازی به اون پول نداره و تلفن رو قطع کرد. از دیروز هم بار‌ها و بار‌ها شماره‌هایی که برای شکایات بازرسی سایپا بود رو گرفتم که این کلاهبرداری‌ها رو توضیح بدم، اما هیچ کدوم از شماره‌ها جواب نمی‌دادند. بهرحال ممنون از اینکه وقت گذاشتید و این مطلب رو خواندید. لطفا تا جایی که ممکنه اطلاع رسانی کنید تا هموطنان دیگر در جاهای مختلف ایران، اسیر این مشکلات نشوند. با تشکرامیر یاری / 18 آبان‌ماه 98 امیر یاری امیر یاری Sat, 09 Nov 2019 16:21:17 +0330 https://virgool.io/@amiryari/che-pterkvuxbasu سال 1959. توی یکی از خیابون‌های هاوانا، پایتخت کوبا، عکاسی به نام Alberto Díaz Gutiérrez، توی یه آتلیه مد و فشن، مشغول عکاسی و ور رفتن با مدل‌های خانوم هست. آتلیه‌ای که اون روز‌ها محبوب‌ترین آتلیه عکاسی مد توی اون شهر محسوب می‌شه. آلبرتو، این آتلیه رو 5-6 سالی هست باز کرده تا بتونه در کنار عکاسی و کسب درآمد، بالاخره از این مدل‌های زیبای آمریکای جنوبی هم حظی ببره و هم فال باشه و هم تماشا براش. تو اون ساعت‌ها، حتی نمی‌تونه فکرش رو هم بکنه که به فاصله چند ماه دیگه، برای همیشه این کار رو، این آتلیه رو، این دختر‌های زیبا رو ترک می‌کنه و تبدیل به یکی از نام‌های جاودانه دنیای عکاسی می‌شه. اون قرار بود یک عکس رو ثبت کنه. مشهورترین پرتره تاریخ انقلاب کوبا، یا بهتره بگیم، مشهورترین تصویر انقلابی جهان رو ثبت کنه. دوستان، با آلبرتو کوردا آشنا بشین.آلبرتو، در 14 سپتامبر 1928 به دنیا اومده بود. توی همون شهری که سال‌ها بعد به عنوان عکاس مد توش مشغول به کار شد. توی هاوانا، پایتخت کوبا. نوجوان که بود، پدرش براش یه دوربین کداک 35 میلی‌متری خرید تا آلبرتو رو به این هنر علاقمند کنه. پدرش کارگر راه‌آهن بود. خیلی پولدار نبودن، اما پدرش فکر می‌کرد شاید با این سرمایه‌گذاری، بتونه پسرش رو به راه راست هدایت کنه و کم‌کم هنری یاد بگیره و کاری یاد بگیره و توی زندگی، گلیم خودش رو از آب بیرون بکشه. آلبرتو هم خیلی به این هنر علاقه نشون داد. اون اولین عکس‌هاش رو از دوست دخترش گرفت. با دوست دخترش قرار می‌ذاشت و به بهونه عکاسی، سعی می‌کرد تا جایی که می‌شه لباس‌های بیشتری رو از تن اون دربیاره. این دوربین نتونست، اون رو به عکاسی علاقمند کنه. چون قبل از اینکه وارد شغل عکاسی بشه، بارها و بارها شغل عوض کرد. هر کاری که گیرش میومد. از کار توی همون راه‌اهنی که پدرش توش مشغول بود، تا دستفروشی. تا اینکه چند سال بعد، بالاخره زد و دوباره برگشت سراغ عکاسی. البته دستیار یه عکاسی شد که از مراسم عزا تا عروسی و غسل تعمید و ختنه سورون و هر چی که پیش میومد رو عکاسی می‌کردن. اون کسی که صاحب عکاسی بود، آلبرتو رو با خودش می‌برد و مثلا فلاش رو می‌داد دستش نگه داره یا نهایتا بهش می‌گفت بره دامن عروس رو صاف کنه یا پاپیون داماد رو ببنده. یه کمی که گذشت، یکی از کار‌هایی که مدیرش ازش می‌خواست تا انجام بده، این بود که فیلم‌ عکس‌هایی که روز عروسی می‌گرفتن رو می‌داد بهش و می‌گفت سریع اینا رو برسون به عکاسی و چاپ کن و برگردون.آلبرتو هم فیلم‌های سیاه و سفید رو جَلدی می‌رسوند به آتلیه و می‌رفت تو تاریک‌خونه اونها رو ظاهر می‌کرد و بعد هم روی کاغذ چاپ می‌کرد و خشک می‌کرد و برش می‌زد و آخر شب برمی‌گردوند به مهمونی تا مثلا یه جورایی بشه همین عکس‌های سر مراسمی که هنوز هم تو این سال‌ها محبوب هستند. این کار پول خوبی هم براشون داشت و اگرچه این سر سری کار کردن، باعث می‌شد تا عکس‌هاشون بعد از مدتی زرد و بی‌کیفیت بشه، اما بالاخره همینکه مردم همون شب عکس‌هاشون رو می‌دیدن، باعث می‌شد تا پول خوبی بدن و برای هر دوشون خوب بود. هم آلبرتو و هم مدیرش. با این کار، کم‌کم دست و بالش باز شد و از این کار هم خوشش اومد و بعد از مدتی، از اون عکاسی بیرون اومد و آتلیه خودش رو باز کرد. البته چون پول کافی نداشت، با یه عکاس دیگه شریک شد به نام لوییس پیرس. لوییس تخصصش توی عکاسی و ظهور عکس بود و آلبرتو هم یه تخصص مهم داشت. ارتباط خوب با دختران جوان. این بود که زدن توی کار عکاسی مد و فشن و خیلی زود، هر تخصص این دوتا، باعث شد تا به محبوب‌ترین عکاسی مد توی هاوانا تبدیل بشن.اما آلبرتو، جدای از تخصص اصلی‌ش دو تا نکنیک مهم رو در عکاسی می‌شناخت. اول اینکه تو اون روزگار، عکاسان مد معمولا با نور طبیعی کار نمی‌کردن. اون وقت‌ها  دوربین‌های عکاسی به خاطر حساسیت کمی که داشتند، اغلب می‌بایست با نور فلاش کار می‌کردن که خیلی پرکنتراست بود. اما کوردا خیلی خوب بلد بود با نور طبیعی کار کنه. نور سافت و ملایم پنجره یا نور خورشید. می‌گفت نمی‌فهمم چرا باید نور از طرفی بتابه که وجود نداره. اینکه توی آتلیه‌ش نور فلاش استفاده نمی‌کرد، باعث می‌شد تا عکس‌های مدلینگش خاص بشه. دوم اینکه زاویه‌های خوبی می‌گرفت. نگاهش به سوژه‌های پرتره‌ش، مخصوص خودش بود. اون روز‌ها اغلب عکاسای مد، عکس‌های مد اروپایی رو تکرار می‌کردن، اما آلبرتو، جاه‌طلبی‌های خاص خودش رو داشت و از روش‌های کلاسیک پیروی نمی‌کرد. عکس‌هایی می‌گرفت که زاویه‌های عجیب و غریبی داشت و این عکس‌ها خیلی محبوبشون کرده بود. همه مدل‌ها جذبشون می‌شدن. اونقدر محبوب که همسر دومش Natalia (Norka) Menendez یکی از مشهورترین مدل‌های کوبا بود. بهرحال. همون سالی که آتلیه‌شون رو باز کردن یعنی سال 1953، زمزمه‌هایی از درگیری یک گروه چریک مسلح با دولت مرکزی کوبا شنیده می‌شد. یک گروه جوان و نترس به رهبری یک شورشی جوان به نام فیدل کاسترو، تو همون سال، انقلاب کوبا رو آغاز کرده بودن تا رییس جمهور دیکتاتور کوبا، به نام باتیستا رو سرنگون کنند. تو اون سال‌هایی که آلبرتو جوان و دوستش، توی اون آتلیه مشغول بودن، درگیری‌ها بیشتر و بیشتر می‌شد. صدای انقلاب از هر گوشه از کشور به گوش می‌رسید و نارضایتی مردم از ظلم حکومت هم روز به روز بیشتر و بیشتر می‌شد. هر روز جوان‌های بیشتری از سرتاسر کوبا و شاید بشه گفت از سرتاسر آمریکای جنوبی، به این گروه شورشی اضافه می‌شدند و سرکوب‌ها هم روز به روز شدیدتر و شدیدتر می‌شد. خود آلبرتو جوان تعریف می‌کنه که اصلا فکرش رو هم نمی‌کرد که به سمت انقلابیون بره. می‌گه یه روز دختر بچه‌ای رو دیدم که با لباس‌های پاره پوره و کثیف، داشت با یک تکه چوب بازی می‌کرد. ازش می‌پرسه این چیه و دختره بهش می‌گه عروسکمه. آلبرتو ازش یه عکس می‌گیره و برمی‌گرده آتلیه‌ش. تصویر غمزده اون دختر بچه توی اون لباس فقیرانه و ترسی که توی چشمهاش بود، خواب رو از چشم‌های آلبرتو می‌بره. روز‌ها نگاه اون عکش می‌کرد و می‌گفت چرا کشور من باید به چنین حقارتی بیفته؟ خشمی که از اون تصویر در ذهن آلبرتو می‌شینه باعث می‌شه تا کم‌کم به سمت معترضین بره و از همون اول هم رابطه‌ش با رهبر جنبش ضد دیکتاتوری یعنی فیدل جوان، بیشتر و بیشتر بشه. جنبشی که اون روز‌ها حداقل هنوز اسمش انقلاب نبود و رهبرش “فیدل” هم فقط یکی از سربازا بود که کمی بیشتر از بقیه بلد بود با تفنگ کار کنه.اون رهبر بعدها شد فیدل کاسترو و آلبرتو هم با همین ارتباط صمیمی، تبدیل شد به یکی از نزدیک‌ترین دوستان فیدل. تو اون روزا، می‌دید که یک نفر هم داره پا به پای کاسترو برای انقلاب زحمت می‌کشه. یه نفر که هم سن خود آلبرتو بود. یه غریبه. یه آرژانتینی به نام “ارنستو گوارا دلا سرنا” که دانشجوی پزشکی بود و به شدت با سرمایه‌داری مخالف بود. اون روزا، آلبرتو فکر نمی‌کرد که یه روز، زندگیش با نام این جوان هم سن و سال خودش، گره بخوره. آدمی که بعهدا به نام چگوارا نامیده شد. سال 1959، وقتی فیدل کاسترو، در حال جمع کردن نیرو‌ها برای حمله به هاوانا بود، نیروهای آزادی‌بخش به کوه‌های اطراف هاوانا رفته بودن. یه چیزی شبیه به جنگلی‌ها و میرزا کوچک‌خان جنگلی تو گیلان. تو اون روز‌ها، آلبرتو هم همراه با فیدل و دوستانشون، به کوه‌های  Sierra Maestra رفته بود تا از اتفاق‌ها و آمادگی ارتش آزادی‌بخش کوبا عکاسی کنه. حمله انجام شد و نیروهای باتیستا شکست خوردن و حکومت دیکتاتوری سرنگون شد. خودش می‌گه، وقتی بعد از چند ماه به خونه برمی‌گرده، با اون موها و ریش‌های بلند و ظاهر درب و داغون، حتی دخترش نمی‌شناسدش. این عکس‌ها بعدها با نام “بازگشت فیدل به سیه‌را” منتشر شدند. می‌گن فیدل خیلی آلبرتو رو دوست داشت و می‌ذاشت هر وقت و هر جوری که می‌خواد و از هر چیزی که می‌خواد عکاسی کنه و باور داشت که اون خودش بهترین و درست‌ترین سوژه و زاویه رو پیدا می‌کنه. سال 1959، سال مهمی در زندگی آلبرتو کوردا بود. انقلاب کوبا به پیروزی رسید و آلبرتو همان سال، عکاسی مد رو برای همیشه کنار گذاشت و به عنوان عکاس رسمی فیدل کاسترو، در روزنامه انقلابی Revolución  مشغول به کار شد. دیگه عکاسی مد جایی در حکومت کمونیستی انقلابی کوبا نداشت.اواخر زمستان سال بعد، تو روز‌های اول ماه مارچ، یک کشتی فرانسوی حامل اسلحه در راه کوبا بود. این کشتی منفجر می‌شه و 136 نفر از سرنشینان اون کشته می‌شن. دولت انقلابی کوبا، این حادثه رو یک فاجعه مشکوک برای ضربه زدن به انقلاب اعلام کرد و گفت که همه اون کشته شدگان، شهید راه انقلاب بودند. برای همین هم اعلام کرد که به مناسبت بزرگداشت یاد و خاطره آنها، مراسمی در گورستان کولون شهر هاوانا برگذار می‌شه. در روز مراسم، خیابون‌های هاوانا مملو از جمعیت شده بود. توی اون مراسم، در کنار فیدل کاسترو، رهبران انقلاب، دو تا از نویسندگان مشهور فرانسوی یعنی ژان‌-پل سارتر و سیمون دوبوار و البته ارنستو چه‌گوارا، نشسته بودند تا سخنرانی کنن. چه‌گوارا که اتفاقا گفتم، خودش هم یک پزشک بود، توی اون انفجار هم به خیلی از زخمی‌ها کمک کرده بود و یه جورایی شاهد عینی هم محسوب می‌شد. مراسم، مراسم بسیار مهمی بود و طبیعی بود که آلبرتو، عکاس رسمی فیدل کاسترو هم اونجا باشه. فیدل توی اون سخنرانی حسابی ترکوند و برای اولین بار هم اونجا بود که عبارت “یا وطن یا مرگ رو” به زبون آورد که سال‌ها به عنوان شعار انقلاب کوبا سر زبون‌ها بود. آلبرتو همینطور که داشت با دوربین Leica M2 و لنز تله بلند 90 میلی‌متری خودش عکس می‌گرفت، یه لحظه دید که چه‌گوارا از عقب جایگاه سخنرانی، اومد کمی جلوتر ایستاد. داشت اون عقب‌های جمعیت رو نگاه می‌کرد. چه‌گوارا اصولا دوست نداشت توی چشم باشه. یادمونه هست که تخصص اصلی آلبرتو چی بود دیگه؟ عکاسی از مدل‌ها از زاویه خاص. آلبرتو همون لحظه تحت تاثیر نگاه خشمگین چه قرار می‌گیره و سریع دو تا عکس ازش می‌گیره. دو تا عکس، یکی عمودی و یکی افقی. البته فاصله زیاد بود، حدود 8 . 9 متر فاصله داشت با جایگاه، و از اونجایی که لنزش، لنز پرایم بود، نمی‌شد خوب کادربندی کنه و توی کادر عکس افقی‌اش، کناره‌هایی از یک درخت و در طرف دیگه هم نیم‌رخ یک شخص ناشناس که اونجا بود هم ثبت می‌شه. خود آلبرتو، خیلی متواضعانه درباره این عکس می‌گه که اصلا دید و زاویه‌بندی خاصی نداشته و صرفا حاصل یک اتفاق بود. یه جای خوب در یک زمان خوب. اما خوب، خیلی با شکسته نفسی حرف می‌زنه. چه‌گوارا دوباره میره عقب و پشت سخنرانا گم می‌شه و آلبرتو هم دوباره شروع می‌کنه به عکاسی از فیدل و باقی مهمانان رسمی مراسم. نگاتیو‌های عکس‌های این روز هنوز موجوده، و این دو عکس، تنها عکس‌ها از چه هست. باقیش، عکس‌های آدمای دیگه‌ست.غروب که برمی‌گرده دفتر مجله، عکس‌ها رو می‌ده به سردبیر رولوسیون برای ظهور. سردبیر هم همه عکس‌ها رو کار می‌کنه به جز عکس چه‌گوارا رو. آلبرتو هم کلی حالش گرفته می‌شه. خودش می‌گه مطمئن بودم این عکس خیلی با ارزشه. برای همین هم همون عکس افقی رو برش می‌زنه یه دونه چاپ می‌کنه برای خودش. می‌بره می‌زنه روی دیوار خونه ش، کنار عکسی از پابلو نرودا، شاعر شیلیایی که اون رو هم خیلی دوست داشت. بعدا چند تا هم چاپ می‌کنه و می‌ده به دوستاش و همین. قصه این عکس هم بسته می‌شه.چه‌گوارا اصولا آدم حرف نبود. خوشش نمیومد جایی ازش اسم ببرن. خوشش نمیومد جلوی دوربین باشه. یه جور فرهیختگی که شاید فقط بشه تو آدم‌های اون دوران دید. آدمایی که به قول معروف “مرد عملن،” حرف نمی‌زنن. توی اون مراسم هم سخنرانی نکرد. از سخنرانی هم خوشش نمیومد. اون سال‌ها حتی خود کوبایی‌ها هم خیلی‌هاشون، اصلا نمی‌دونستن که چه‌گوارا یکی از قهرمانای انقلابشون بوده. حدود 6 ماه بعد از انقلاب، یک روز کاسترو اومد توی تلویزیون و گفت که دوست و همراه قدیمی و صمیمی‌اش، یعنی همین چه‌گوارا، از همه سمت‌های دولتی و نظامی که در دولت کوبا داشت، استئفا داده و حتی گفته ملیت کوبایی‌ش رو هم نمی‌خواد و به این خاطر که ملت‌های انقلابی جهان به وجود اون نیاز دارن، از همه چیز استئفا می‌ده و می‌ره.از این قصه چند سالی گذشت. تو سال‌های بعدش، چه‌گوارا به بولیوی رفت و سعی کرد به انقلابی‌های اونجا کمک کنه. سال 1967، یعنی حدود 8 سال بعد از پیروزی انقلاب کوبا هم یک تبعیدی کوبایی تو بولیوی که برای CIA کار می‌کرد، چه‌گوارا رو فروخت و نیروهای آموزش دیده آمریکایی تو بولیوی تونستن بگیرنش و اعدامش کردن. داستانش دستگیری  اعدام چگوارا توی اینترنت فراوان هست. می‌تونین اگر دوست داشتید برید یه سرچی بزنید و بخونیدش. اما داستان این عکس چی شد؟چند ماه قبل از اینکه چه اعدام بشه، یه نفر رفت در خونه آلبرتو تو هاوانا. در رو زد، آلبرتو در رو باز کرد، سلام و احوالپرسی، دید طرف با لهجه عجیب و غریبی هم حرف می‌زنه. یه خارجی، که معلوم بود آمریکای جنوبی‌ای هم نیست. چشم‌ها روشن، پوست سفید. خودش رو جانجا کومو فلترینلی معرفی کرد و گفت که یه ناشر ایتالیایی هست که مستقیما از بولیوی اومده به کوبا. از طرف کی؟ از طرف Haydée Santamaría که خودش رو رهبر اتاق فکر صدور انقلاب کوبا به کشور‌های دیگه جهان نامیده بود. گفته بود برو پیش فلانی، و بگو یه عکس با کیفیت از چگوارا می‌خوام. آلبرتو کوردا عکسی که روی دیوار زده بود رو نشون می‌ده به فلترینلی و می‌گه این بهترین عکسی هست که از چه دارم. اونم می‌گه آره همین خیلی خوبه. دو تا کپی بهم بده از این. فرداش آلبرتو، دو تا کپی 20 در 25 از اون عکس می‌گیره و می‌ده بهش. بعد می‌گه چقدر بدم و حسابش چه جوری می‌شه. کوردا هم تریپ مرام و معرفتی انقلابی و اینها، می‌گه بابا این چه حرفیه و چگوارا برادر انقلابی ما هست و صدور انقلاب و اندیشه و این حرفها، این عکس رو مهمون من هستی. اگرچه این همون چیزی هست که خود آلبرتو واقعا درباره قیمت این عکس می‌گه، اما می‌شه اینطور هم حدس زد که اون زمان احتمالا قبول پول در برابر چیزی که به یه غریبه خارجی داده شده می‌تونست به شدت براش دردسر درست کنه. یادمون هست که تو بحبوحه جنگ سرد هستیم و حکومت، حکومت ضد امپریالیستی و ضد آمریکایی هست و شدیدا کمونیستی و اصولا چیزی به نام بیزنس و کار شخصی وجود نداره. الانم حکومت داره انقلاب رو صادر می‌کنه به کشور‌های همسایه و یه حرکت اشتباه، مثل دریافت دلار برای یک مبادله تجاری خارجی، می‌تونه سال‌های سال بفرستدش زندان و بیچاره‌ش کنه. این قوانین تا سال ها بعدش، یعنی تا سال 1993 که کاسترو قبول کرد که یه سری از فروشگاه‌های کوبا می‌تونن دلار دریافت کنن ادامه داشت. اون تصمیم رو بهش Dollarization می‌گن. اما هنوز نزدیک بیست سال تا دلاریزیشن مونده و اون زمان یه سری کارهایی جرم محسوب می‌شه که شاید امروز برای ما خنده‌داره، اما تو اون روزگار، واقعا مردم به خاطرش زندان می‌رفتن. اون تاجر ایتالیایی تنها کسی هست که مستقیما، عکس چگوارا رو از خود عکاسش گرفت. اونم بدون پول. عکس رو هم برد و روی جلد یه کتاب به نام خاطرات بولیوی چاپ کرد که خاطرات چگوارا از مبارزات انقلابی بولیوی بود.اما همون سال، یه نشریه فرانسوی هم این عکس رو بدون اینکه اسمی از کوردا ببره، چاپ کرده بود که اصلا معلوم نیست از کجا آورده بود. بعدش هم یه هنرمند ایرلندی، این از این عکس به عنوان یه الگو برای پوستر‌های رنگی خودش کار کرد که خیلی هم معروف هستند و بعدها معلوم شد که اون رو از ژان پل سارتر گرفته بوده و خلاصه عکسه چند جایی رفت.اما این عکس هنوز هم معروف نشده بود. گذشت تا اکتبر سال، یعنی سال 67 که چگوارا اعدام شد. چگوارا که اعدام شد، همون ناشر ایتالیایی کتاب خاطرات بولیوی، هزاران نسخه از این عکس منتشر کرد و داد دست مردم. معترضان به اعدام “انقلابی بزرگ جهان”، که در واقع مخالفان سیاست‌های آمریکایی و طرفدار کمونیسم شوروی بودن، این عکس رو گرفتن دستشون و ریختن تو خیابون‌ها و اعتراض‌ها بالا گرفت و اسم این عکس هم شد: چریک مبارز قهرمان. و تازه برای اولین بار بود که مردم دنیا، به طور گسترده با تصویری روبرو شدند که به اندازه انقلاب کوبا شهرت پیدا کرده بود.اما از اونطرف، تو کوبا، فیدل کاسترو هیچوقت کنوانسیون حمایت از آثار ادبی و هنری را به رسمیت نشناخت، به همین خاطر هم این عکس بدون کپی رایت، در مقیاس وسیع بازنشر شد و طبیعتا هیچ پولی به عکاس اون یعنی کوردا، و یا به خانواده چه گوارا نرسید. این عکس به سرعت تبدیل به نماد یاغی‌گری و انقلاب در جهان شد. خصوصا وقتی پاش به مترو و خیابون‌های نیویورک باز شد، توسط خود آمریکایی‌ها به سرتاسر جهان صادر شد و خیلی زود، روی هر چیزی که فکرش رو بکنین چاپ شد. از اسکناس رسمی کوبا بگیر، تا تی‌شرت و کفش و کلاه و آب نبات و لباس نوزاد. آلبرتو تو این سال‌ها می‌دید که این عکس هر روز، بیشتر و بیشتر داره پخش می‌شه. اما توی کوبا بود و دستش از همه جا کوتاه.مایکل کیسی خبرنگار و نویسنده کتاب “زندگی پس از مرگ چه، میراث یک تصویر” درباره چه گوارا، می گوید: “اینکه یه تی شرتی بپوشید و بگویید از جان خود گذشته اید و به آرمان انقلابی چه متعهدید خیلی آسان تر است از اینکه در عمل انقلابی باشید. بعید می دانم آن شور انقلابی که مردم را به تقلید از او واداشت، هنوز هم در آرژانتین و جاهای دیگر آمریکای لاتین واقعا وجود داشته باشد.”این عکس اونقدر برای اهداف تجاری و اجتماعی استفاده شده که دیگه موضوعیت خودش رو از دست داده. امروزه افراد کمی که لباس‌های چه گوارا را می‌پوشند یا آیتم‌هایی دارند که با تصویر او آراسته شده واقعاً می‌دانند چه گوارا چه کسی بود، چه برسه به اینکه بدانند کوردا این عکس را گرفت. انقلاب چه گوارا به تاریخ پیوسته، کمونیستم تقریباً مرده، و از نظر بیشتر مردم، کوبا تنها جزیره‌ای دیگر در آتلانتیک است. این تصویر ارتباطش را با لحظه و شرایط خود از دست داده، و تبدیل به تصویری از مردی جوان بی‌باک و جذاب شده که احتمالا برای دختران جوان بسیار جذاب‌تر است تا انقلابی‌هایی که با دیکتاتوری‌ها می‌جنگند. گذشت و گذشت تا سال 2000 یه بار دید یه شرکت مشهور ودکاسازی به نام اسمیرنوف، این عکس رو روی تبلیغات ودکاهای جدیدش کار کرده. شرایط کوبا هم کمی بازتر شده بود و با کشور‌های دیگه، ارتباط بیشتری گرفته بود. آلبرتو رفت و از شرکت اسمیرنوف شکایت کرد که من مخالف این نیستم که اندیشه و آرمان‌های چگوارا ترویج بشه، اما دیگه الکل رو بی‌خیال شین. پرونده خیلی طول پیدا کرد و نهایتا شرکت اسمیرنوف، 50 هزار دلار هم بهش داد که آلبرتو کوردا هم اون رو داد به سیستم درمانی کوبا به عنوان یه کار خیرخواهانه.چگوارا اصلا کوبایی نبود. آرژانتینی بود. سال 1959 وقتی انقلاب کوبا پیروز شد، بهش ملیت کوبایی دادند. چگوارا اصلا اقتصاددان نبود. اما سالی که انقلاب شد، شد مدیر بانک مرکزی کوبا و اسکناس‌های کوبا، با اسم اون امضا شد. چگوارا اصلا خوش‌تیپ هم نبود، اتفاقا به خاطر اینکه سال‌ها با آسم درگیر بود، صورتش پف داشت و با اون ریشهای خالی و تنک، اصلا یک چهره فتوژنیک محسوب نمی‌شد. اما سال‌هاست که به عنوان جذاب‌ترین چهره از یک مرد، تصویرش رو همه‌جا می‌بینیم. عکس کسی که حاضر نمی شد حتی یک لحظه مستقیم به دوربین نگاه کنه، پر بیننده ترین تصویر جهان شده، حتی اگر کمتر بیننده ای بفهمه که نگاه اون چه چیزی رو دنبال می‌کرد.آلبرتو کوردا در سال ۲۰۰۱ در حین برگذاری یک نمایشگاه از عکس‌هاش در پاریس دچار سکته قلبی شد و درگذشت. عکس های کم نظیر او از کوبا صاحب سخاوتمند خود را از دست دادند و به نظر می رسد که رهبران کوبایی هم اصولا اصراری بر تملک این آثار ندارند. چند سال پیش روزنامه های بریتانیائی گزارش دادند که دختر آلبرتو کوردا مجموعه ای شامل ۵۵ عکس او از رهبران انقلاب کوبا را که از روی نگاتیوهای اصلی چاپ شدن، به قیمت ۵۰ هزار پوند به یک گالری بریتانیایی فروخت. یکی دو سال بعدش هم پسر کوردا ، دوربین لایکایی که عکس چکوارا باهاش گرفته شده بود رو با قیمت 20 هزار دلار توی یه حراجی فروخت. دوربینی که تصویری افسانه‌ای از یک مرد رو ثبت کرد. تصویری که نماد قرن بیستم محسوب می‌شه.منبع: پادکست فارسی دیج ایمیج امیر یاری امیر یاری Mon, 01 Apr 2019 11:14:39 +0430 https://virgool.io/@amiryari/how-to-improve-your-retouching-tnqjuhjbjk5b برای خیلی از کسانی که می‌خواهند رتوش عکس را یاد بگیرند، بزرگترین اشتباه این است که تصور کنند این هنر، صرفا وابسته به یادگیری ابزارها و تکنیک‌های فتوشاپ است. جالب اینجاست که اگر کسی بخواهد عکاسی یاد بگیرد، کلاس‌ها و آموزشگاه‌های زیادی هستند که می‌توانند این هنر را اموزش دهند، اما برخلاف ان، برای یادگیری هنر رتوش عکس، آموزشگاه‌های و کارگاه‌های کمی وجود دارند. حتی وقتی آموزشگاه‌هایی به که ویرایش عکس را یاد می‌دهند سر می‌زنید، معمولا با دروس کلی مانند کار با ابزارهای فتوشاپ و لایتروم روبرو می‌شوید و به ندرت کلاس‌هایی را می‌بینید که دقیقا و مشخصا، مهارت‌های رتوش چهره را آموزش دهند. شاید به همین دلیل هم باشد که بیشتر کسانی که به صورت جدی به دنبال یادگیری رتوش صورت در فتوشاپ هستند، ترجیح می‌دهند تا به صورت خصوصی توسط افراد ماهر و عکاسان حرفه‌ای آموزش ببینند. از سوی دیگر کلاس‌های رتوش عکس معمولا کلاس‌های مشکل و خسته کننده‌ای است. خصوصا اگر بخواهید آنها را به زبان انگلیسی از آموزش‌های خارجی یاد بگیرید. یادگیری مفاهیمی مانند جداسازی بافت بر اساس فرکانس یا Frequency separation ، داجینگ و برنینگ کردن با لایه‌های تنظیم کننده یا Curveها از روی ویدئو‌های انگلیسی زبان بسیار مشکل است و برای همین هم یک مجموعه آموزشی رتوش چهره فارسی می‌تواند کمک بزرگی برای عکاسان ایران باشد. اما به عنوان کسی که سال‌ها در اتحادیه عکاسان به آموزش رتوش چهره مشغول بوده‌ام می‌توانم تصریح کنم که همه نکات آموزشی کار با ابزارهای رتوش در فتوشاپ می‌توانند تنها به عنوان بخشی از مهارت این هنر تلقی شوند و این مهارت باید با موارد دیگری تکمیل گردد.موضوعات دیگری که اگرچه ممکن است جزو سرفصل‌های آموزشی رتوش عکس نیستند، اما تأثیر آن‌ها در کیفیت خروجی کار، نه تنها کمتر از یادگیری ابزارها نیست، بلکه حتی می‌تواند تأثیر آن‌ها را دو چندان کند.در این مقاله به سراغ 5 مهارت مهم می‌روم که یادگیری آن‌ها می‌تواند در کنار کار با ابزارهای حرفه‌ای رتوش عکس در فتوشاپ و لایتروم، می‌تواند شما را به یک ویرایشگر حرفه‌ای رده بالا تبدیل کند.نقاشی و طراحیبر کسی پوشیده نیست که رتوش عکس، در واقعی نوعی نقاشی دیجیتالی محسوب می‌شود. این هنر که از سال‌ها پیش به عنوان یک نوع نقاشی روی فیلم‌های آنالوگ استفاده می‌شد در گذر زمان تغییر چندانی نکرده است و اکنون همان اصول را در قالب پیشرفته‌تری در دنیای دیجیتال می‌بینیم. به همین دلیل هست که خیلی از ادیتور‌های حرفه‌ای عکس از قلم‌های نوری استفاده می‌کنند. کارهایی مانند داجینگ و برنینگ، حذف موهای اضافی یا ترمیم بافت پوست با قلم‌های نوری خیلی راحت‌تر از موس انجام می‌شود. کار کردن با یک قلم، حتی اگر واقعاً یک قلم مو یا مداد واقعی نباشد، باز هم حس خیلی بهتر و ساده‌تری نسبت به موس دارد و وقتی زمانی را با آن می‌گذرانید، دیگر رتوش عکس بدون قلم نوری برایتان مشکل می‌شود. به عنوان مثال سایه‌ زدن‌ها در هنگام داجینگ و برنینگ، بدون قلم نوری، گاهی اوقات باعث خط خطی شدن یا چرک شدن پوست می‌شود. در حالی که وقتی با یک قلم نوری روی عکس کار می‌کنید، احساس می‌کنید که واقعاً در حال محو کردن سایه‌ها هستید و نتیجه کار بسیار بهتر و سریع‌تر حاصل می‌شود.اما اینکه دقیقاً کجای تصویر را باید محو کنید، دیگر یک مهارت نیست و بیشتر یک ذهنیت درباره چهره است. برای مهارت یافتن در رتوش عکس باید بتوانید واقعاً یک صورت واقعی را رسم کنید. این دیگر ربطی به ابزار ندارد و دقیقاً اصول پایه نقاشی و طراحی را می‌طلبد. باید بتوانید جای چشم‌ها، گونه‌ها، گودی زیر بینی و حتی برجستگی لب‌ها و ابرو‌ها را درک کنید. اگرچه وقتی طراحی می‌کنید، از یک کاغذ سفید آغاز می‌کنید و رتوش عکس در واقع ادامه یک تصویر کشیده شده است. اما شباهت مهمی که این دو به هم دارند، مربوط به رتوش زیبایی است. زمانی که یاد می‌گیرید چطور با سایه زدن می‌توانید گونه‌های سوژه را برجسته کنید یا مثلاً چطور وجود خط زیر پلک چشم، می‌تواند حالت طبیعی چشم را حفظ کند، یاد می‌گیرید که چطور اشتباهات معمول در رتوش عکس را تکرار نکنید. شاید یک دوره آموزشی طراحی صورت تنها یک یا دو ماه وقت بگیرد، اما تأثیر و پیشرفت آن را سال‌های سال در رتوش عکس‌هایتان مشاهده خواهید کرد. بنابراین اگر امروز شروع به رتوش عکس صورت کرده‌اید، خوب است که به صورت هم‌زمان در یک کلاس طراحی با مداد هم ثبت نام کنید.خواندن نورهاخواندن نورها را ترجمه‌ای از Reading Light در نظر گرفته‌ام. این موضوع بخشی از کلاس‌های نوردهی یا همان نورپردازی آتلیه‌ای است که به شما کمک می‌کند شکل صحیح نورها و سایه‌ها را روی چهره افراد درک کنید. حتماً دیده‌اید که در آموزش‌های نورپردازی کلاسیک، چطور استفاده از نورهای مختلف باعث چاق‌تر یا لاغرتر شدن، استخوانی شدن یا تخت شدن، برجسته شدن یا آرام شدن چشم‌ها و تغییران مختلف در اجزای صورت می‌شود. اگرچه به عنوان یک متخصص رتوش عکس ممکن است هیچ‌وقت نیازی به کار با نورهای استودیویی نداشته باشید، اما اینکه بدانید تأثیر این نورها چگونه است به شما کمک می‌کند تا اشکالات نورپردازی را بهتر برطرف کنید یا تأثیر آن‌ها را روی چهره افراد برجسته‌تر کنید. شاید فکر کنید لازم است یک کلاس نورپردازی هم بگذرانید. اما این‌طور نیست. خوشبختانه در این زمینه، کار عملی برایتان کاربردی ندارد و نیازی نیست کم و زیاد کردن نورها یا تأثیر ابزارهای شکل دهنده نور را یاد بگیرید. بلکه فقط صرفاً باید با اصول تأثیر نورها روی چهره آشنا شوید که خوشبختانه آموزش‌های تصویری و متنی هم می‌تواند در این زمینه به شما کمک کند. به عنوان مثال می‌توانید با دیدن یک راهنمای نورپردازی مانند این نیز اصول تابش نورها روی چهره را یاد بگیرید.وقتی این اصول را یاد گرفتید، می‌توانید به راحتی فرق بین نورهای ملایم و نرم و نورهای خشن و تیز، نورهای کمکی و جانبی و نورهای اصلی و کلیدی، نورهای رنگی پس زمینه که روی عکس می‌تابند و حتی سایه‌های مختلفی که هر کدام از آن‌ها ایجاد می‌کنند را درک کنید. به این ترتیب، هنگامی که می خواهید از ماسک‌های روشنایی یا داجینگ و برنینگ استفاده کنید، می‌دانید که کدام سایه‌ها را باید ملایم کنید و به چه نقاطی نباید دست بزنید. من عکس‌های زیادی را در شبکه‌های اجتماعی و وب‌سایت‌های عکاسان مختلف می‌بینم که از همه تکنیک‌های زیبایی پرتره‌ها، مانند کانتورینگ یا استخوانی کردن صورت استفاده کرده‌اند که اصولاً نیازی به این‌همه زحمت نداشته و اتفاقاً گاهی اوقات تأثیر منفی هم روی رتوش عکس صورت گذاشته است.به عنوان یک ادیتور عکس، شما همواره با یک آتلیه یا عکاس همکاری می‌کنید. بنابراین احتمالاً این فرصت را دارید که از خود این افراد هم درباره نورپردازی‌ها سؤال کنید و راهنمایی بگیرید یا موضوعاتی را یاد گرفته‌اید تکرار و بررسی کنید. حتی می‌توانید گاهی اوقات همین تمرین‌ها را روی سوژه‌های واقعی هم امتحان کنید. نگاه کردن به نقاشی‌های کلاسیک هم بسیار هم است. ببینید آن‌ها چطور نورهای کلاسیک را به کار گرفته‌اند. تماشای نورپردازی‌های تک نور بهتر می‌تواند به شما کمک کند. تماشای عکس‌های عکاسان حرفه‌ای در اینستاگرام هم می‌تواند شما را با نورپردازی‌ها و تأثیر سایه‌ها آشنا کند. همچنین می‌توانید از نرم‌افزارهای آموزش نورپردازی هم استفاده کنید و سعی کنید با یک نور کار کنید و تأثیر آن را روی مدل چهره‌ای که دارد آزمایش کنید. حتی اگر نخواهید هیچ‌وقت نورپردازی کنید، این مهارت می‌تواند کیفیت رتوش عکس شما را بسیار بالا ببرد.یادگیری اصول آرایش چهرهاین یکی مهارت ممکن است کمی عجیب به نظر برسد. خصوصاً اگر یک ادیتور آقا هستید. چون اصولاً خانم‌ها به طور طبیعی با آرایش چهره آشنا هستند و می‌توانند کیفیت یک آرایش خوب با یک آرایش بد را تشخیص دهند. اما آقایان معمولاً با این مسئله درگیر نیستند و اغلب اوقات، همه آن‌ها را در قالب “آرایش زیاد یا کم” دسته بندی می‌کنند! شاید این سخت‌ترین بخش برای یادگیری اصول رتوش عکس برای آقایان و ساده‌ترین بخش برای خانم‌ها باشد. چون اگر یک ادیتور آقا باشید، احتمالاً پیدا کردن منابع زنده و مستقیم برای یادگیری آرایش برایتان بسیار مشکل است.اما خوشبختانه وب‌سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی کار را تا حدودی ساده‌تر کرده‌اند. امروزه کانال‌های مختلفی در اینستاگرام وجود دارند که می‌توانید در آن‌ها اصول آرایش چهره را یاد بگیرید. به عنوان مثال شاید دانستن اینکه چه نوع کرم صورت می‌تواند موجب براق شدن گونه‌ها بشود برای شما کاربردی نداشته باشد، اما مهم است بدانید خط چشم در رتوش زیبایی، تا کجا ادامه پیدا می‌کند یا سایه‌های روی گونه دقیقاً زیر گونه‌ها قرار می‌گیرند! یکی از بهترین کانال‌های یوتیوب برای یادگیری تکنیک‌های میکاپ، Jordan Liberty است که نه تنها تکنیک‌های آرایشی را توضیح می‌دهد، بلکه از آنجا که خود او یک عکاس است، بسیاری از این نکات را از دید عکاسی و نورپردازی هم تشریح می‌کند و برای یادگیری بسیار ساده‌تر و مفید‌تر است. علاوه بر این کانال‌های Melissa Alatorre و  Linda Hallbergهم بسیار پربازدید هستند و نکات جالبی را آموزش می‌دهند که می‌توانید در بین آموزش‌های رتوش عکس سری هم به آن‌ها بزنید و چیزهای زیادی یاد بگیرید.اگر هم خانم هستید به راحتی می‌توانید در آرایشگاه‌ها حضور پیدا کنید و از آرایشگرتان بخواهید تا اصول کانتورینگ، حجم‌سازی و لایه‌بندی سایه‌های روی چشم و غیره را برایتان توضیح دهد. بسیاری از آرایشگر‌ها وقتی می‌دانند که شما یک عکاس و ادیتور حرفه‌ای هستید و این اطلاعات را برای پیشرفت در شغل خودتان می‌خواهید، رموز کار خود را با اطمینان بیشتری در اختیارتان قرار می‌دهند. با این تمرین‌ها کیفیت رتوش عکس و مهارت‌های ویرایشی شما به سرعت افزایش پیدا می‌کند.یادگیری اصول رنگ‌هارنگ‌ها یکی از مهم‌ترین پایه‌های هنر‌های تجسمی خصوصاً عکاسی هستند. شما می‌توانید از رنگ‌ها برای تغییر مود یا حس یک عکس استفاده کنید. کنتراست عکس را با همین تغییر رنگ‌ها کاهش یا افزایش دهید یا به عکس‌ها بعد دهید. خصوصاً اینکه این روز‌ها، بخش زیادی از عکس‌های پرتره و عروسی، در فضای باز گرفته می‌شوند و به همین دلیل هم ویرایش رنگ عکس‌های منظره هم به بخشی جدا نشدنی از رتوش عکس پرتره‌ها تبدیل شده‌اند. شاید باور نکنید که این روز‌ها خیلی از بیشترین دغدغه‌های کارآموزان تازه‌کار رتوش عکس و حتی عکاسان حرفه‌ای، اصولاً نه خود رتوش صورت بلکه بخش تصحیح رنگ و افزودن رنگ‌های مدرن به عکس‌ها است. جالب اینجاست که افزودن یا تغییر رنگ عکس‌ها که به Color Grading مشهور است، اصولاً آخرین مرحله رتوش عکس محسوب می‌شوند که پیش از مرحله چاپ و انتشار قرار دارد.ابزارهای زیادی برای تغییر رنگ‌ عکس ها وجود دارد. از ابزارهای تصحیح رنگ حرفه‌ای در لایتروم و فتوشاپ گرفته تا پلاگین‌های ایجاد رنگ‌های خاص یا شبیه‌سازی رنگ‌های قدیمی در لایتروم که مود یا حس عکس‌ها را شبیه به عکس‌های نوستالژیک قدیمی می‌کند. اما پیش از اینکه همه چیز را به شانس و قضا و قدر بسپارید، بهتر است اصول رنگ‌ها را یاد بگیرید. یادگیری اصولی رنگ‌ها نیازمند کار با سرویس‌هایی مانند Adobe Color یا Paletton است. اما اگر وقت و حوصله یادگیری پایه‌ای رنگ‌ها را ندارید، پیشنهاد می‌کنم حداقل از برنامه Adobe Capture استفاده کنید. این برنامه سرگرم کننده، می‌تواند رنگ‌شناسی شما را تقویت کند تا با نگاه کردن به عکس‌های مختلف، بتوانید رنگ‌های اصلی آن را حدس بزنید. حالا کافیست که بتوانید رنگ‌های مختلف در عکس‌هایی که می‌بینید را بازسازی کنید و نوعی مهندسی معکوس رنگ‌ها روی عکس‌های خودتان محسوب می‌شود. با کپی کردن رنگ‌های عکس‌های دیگران، کم کم یاد می‌گیرید تا چطور با خلاقیت خودتان، ترکیب‌های رنگی بهتری را که به سلیقه خودتان نزدیک‌تر است را پیدا کنید. فراموش نکنید، پیش از اینکه بتوانید کارهای جدیدی را برای خودتان خلق کنید، باید بدانید که دیگران با چه روش‌هایی، کارهای خودشان را انجام می‌دهند. این یکی از سریع ترین روش‌های پیشرفت در رتوش عکس است. برای شروع این ویدئو را تماشا کنید.یادگیری صبر و افزایش تحملاین مهم‌ترین و سخت‌ترین مهارتی است که باید یاد بگیرید. شاید بتوان گفت که اصولاً این مهارت، از همه مهارت‌های دیگر مهم‌تر است. زیرا یادگیری همه آن‌ها (و هر مهارت دیگری در زندگی) نیازمند صبر و تحمل و استقامت است. هیچ مهارتی بدون صبر به دست نمی‌آید. اینکه زمانی را برای یادگیری این نکات اختصاص دهید چندان مهم نیست، اینکه در زمان‌های استراحت، بتوانید فکرتان را متمرکز کنید. چیز‌هایی که یاد گرفته‌اید را در ذهن تکرار کنید و خودتان را موظف کنید تا آن‌ها را به کار گیرید و یادگیری را ادامه دهید، تضمین کننده افزایش مهارت‌های شماست.لازم نیست همواره پشت کامپیوتر بنشینید. بیرون بروید، به مردم، به طبیعت نگاه کنید، فیلم ببینید، سعی کنید تأثیر نور‌های پیاده رو، روی عابرین را تحلیل کنید. موزه بروید، نقاشی‌ها را ببینید، مجلات عکاسی و مد را ورق بزنید، اینستاگرام عکاسان حرفه‌ای را تماشا کنید، رنگ‌های لباس‌های ویترین مغازه‌ها را تحلیل کنید. همه این‌ها کارهایی هستند که می‌توانند به سرعت مهارت شما در رتوش عکس را بالا ببرند. هر چیزی می‌تواند برایتان الهام بخش باشد، حتی زمان‌هایی که با کار فکر نمی‌کنید. لازم نیست برای یادگیری، وقت مشخصی را اختصاص دهید، همه ساعات روز می‌تواند برای شما تمرین و کلاس آموزشی باشد.مالکوم گلدوِل (Malcolm Gladwell) معتقد است برای اینکه در یک کار “خبره” شوید، 10 هزار ساعت وقت لازم است. این یک زمان حدودی برای یادگیری یک مهارت است. یعنی اگر حدود 3 سال، روزی 8 ساعت، روی کار رتوش عکس تمرکز و تکرار کنید، تبدیل به یک حرفه‌ای تمام عیار می‌شوید. زمان طولانی‌‌ای است؟ نمی‌توانید اینقدر صبر کنید؟ پس احتمالاً برای دستیابی به مهارت‌های دیگر، باید دنبال روش‌های سریع‌تری باشید. هر چند که تصور می‌کنم پیدا کردن روش‌های جایگزین، بدون صبر و تحمل، کمی مشکل خواهد بود.شما در این باره چه فکر می‌کنید؟ آیا روش های دیگری را می‌شناسید که سریع تر به نتیجه می‌رسند؟ آیا هیچ وقت از روش‌های گفته شده استفاده کرده‌اید؟ در کادر نظرات پایین این مقاله نظرتان را بنویسید و ما را از تجربه‌های خودتان آگاه کنید.منبع: بلاگ سایت دیج ایمیج امیر یاری امیر یاری Sat, 09 Mar 2019 13:48:29 +0330 https://virgool.io/@amiryari/retro-effects-in-lightroom-zxw6bn8fvs8f این روزها اینستاگرام پر از عکس‌های عروسی هستند که جلوه و ظاهری شبیه به عکس های قدیمی دارند. در واقع این عکس ها کاملا مدرن و با صحنه‌ها و پس زمینه‌ها و لباس‌های کاملا مدرن و ماروزی گرفته می‌شوند. اما رنگ و نور و ظاهر آنها به گونه‌ای است که به نظر می‌رسد قدیمی هستند. در واقع این قدیمی کردن عکس های مدرن، یک تناقض عجیب در روند عکس های مدلینگ و عروسی است. از یک طرف این عکس ها جدید و از یک طرف شبیه به عکس های قدیمی هستند. اینکه چرا همه دوست دارند عکس هایشان را قدیمی کنند، احتمالا به نوستالژی فیلم‌های نگاتیوی برمی‌گردد. این نوستالژی عکس های قدیمی در عکس های غربی بیشتر نمود دارد و خیلی از ویرایشگر‌های عکس، علاقمند هستند تا حال و هوای دهه‌های 50 و 60 و 70 میلادی را در عکس هایشان بگنجانند. اما دلیل استقبال عکاسانی که در کشور خودمان ایران زندگی می‌کنند، از این عکس‌ها، صرفا به دلیل یادآوری خاطرات قدیمی نیست. بخشی از این رویکرد به دلیل الگوبرداری ما از آلبوم‌های مدلینگ غربی است و اتفاقا این کار باعث می‌شود تا عکس هایمان بیشتر مدرن و امروزی به نظر برسند. به همین دلیل هم این مدل عکس‌ها که به عکس های Retro مشهور هستند، این روز‌ها بیشتر به مدرن کردن عکس‌های دیجیتال مشهور هستند.فعلاً توجهی به دلایل ریشه‌ای جذابیت نوستالوژی نداریم و اینکه آیا این علاقه صحیح یا غیر صحیح است برای ما ملاک نیست. در عوض می‌خواهیم ببینیم که چطور می‌توانیم عکس‌های قدیمی و آنالوگ را در تصاویر دیجیتال خودمان شبیه‌سازی کنیم. این نوع ویرایش را در لایتروم به نام Film Look می‌شناسیم. یعنی ویرایش‌هایی که رنگ و نور عکس دیجیتال طبیعی را شبیه به فیلم‌های آنالوگ قدیمی می‌کند. ادوبی با به روز رسانی‌هایی که اخیراً در ایجاد کرده است، دستیابی به این جلوه فیلم‌های قدیمی را راحت‌تر کرده است. به عنوان مثال قبلا در وب‌سایت دیج ایمیج، مفصلا درباره گرین و فرق آن با نویز و افزودن گرین به عکس‌های دیجیتال توضیح دادیم. این جلوه و بسیاری موارد دیگر مانند تنظیم کنتراست، رنگ‌ پریدگی یا رنگ‌های مات و Split Toning برای دستیابی به رنگ‌های قدیمی، همگی می‌بایست برای دستیابی به این جلوه رنگ مورد توجه قرار گیرند. اما پیش از آنکه ببینیم “چطور” باید رنگ‌های قدیمی را بازآفرینی کنیم، باید چند نکته مهم درباره عکس‌های قدیمی یا آنالوگ بدانیم.عکاسی آنالوگ پر از جلوه‌های گوناگون بودیک باور اشتباه درباره فیلم‌های نگاتیوی وجود دارد: اینکه مثلاً فلان فیلم، تنها به فلان شکل و شمایل بوده است. خیلی‌ها وقتی درباره یک فیلم یا نگاتیو خاصی از آن زمان‌ها صبحت می‌کنند که انگار، آن فیلم فقط می‌توانسته یک جلوه خاص داشته باشد. در حالی که جلوه فیلم‌های نگاتیوی می‌توانست تحت تأثیر شرایط گوناگون، از خود فیلم و روش نوردهی به آن تا دارو‌های ظهور و کاغذ‌هایی که روی آن‌ها چاپ می‌شد تغییر کند. به همین دلیل هم پریست‌های مختلف لایتروم که برای فیلم‌های قدیمی ساخته می‌شوند، گاهی اوقات با یک نام و مخصوص یک فیلم نگاتیوی، این‌قدر با هم تفاوت دارند. در واقع هر کدام از آن‌ها، جلوه رنگ و نور متفاوتی را دارند و خیلی وقت‌ها اصلاً نمی‌توان آن‌ها را بدون تغییر روی عکس‌های عادی قرار داد. فاکتورهای مختلفی از نگاتیو‌ها باید برای استفاده از پریست‌های لایتروم آن روی یک عکس معمولی تغییر کنند تا به جلوه‌ای دلخواه برسیم.مثلاً فیلم مربوط به چند سال پیش است، چطور نگهداری شده، نوع دما و مواد شیمیایی که برای ظهور فیلم استفاده شده چه بوده است، مدت زمان ظهور چقدر بوده و نهایتاً اینکه آیا فقط جلوه رنگی خود فیلم را در نظر می‌گیریم یا همین موارد را درباره کاغذی که روی آن چاپ می‌کردیم هم باید در نظر بگیریم و جلوه رنگ قدیمی چاپ شده را لحاظ کنیم؟ همه این موارد را به این علت توضیح دادم که بدانیم، وقتی درباره جلوه یک فیلم قدیمی حرف می‌زنیم، بیشتر از اینکه درباره یک استاندارد یا گزینه‌های خاص صحبت کنیم، باید به خلاقیت و باور ما از آنچه که می‌خواهیم برگردیم و خودمان سعی کنیم چیزی نزدیک به استانداردی را که در ذهن داریم بازآفرینی کنیم. اما نگران نباشید. قرار نیست این کار آن‌قدرها هم پیچیده باشد. تمام این کار‌ها را می‌توانیم در لایتروم انجام دهیم. تمامی ابزارهای مورد نیاز در اختیارمان هست.رنگرنگ، نقش مهمی را در بازسازی جلوه‌ عکس‌های قدیمی بازی می‌کند و روش‌های دستیابی به این مدل از رنگ‌ها بسیار مختلف است. فیلم‌های قدیمی یا جلوه نوستالوژی فیلم‌های آنالوگ که vintage look نام دارند، در طی دهه‌های گذشته بسیار تغییر کرده‌اند. یکی از سریع‌ترین روش‌های استاندارد برای این کار، ایجاد ته مایه رنگی در بخش‌های تیره و روشن تصویر است. در واقع به جای اینکه یک تنالیته رنگی ثابت را روی همه عکس اضافه کنیم، به بخش‌های تاریک، روشن (و حتی گاهی اوقات به رنگ‌های میانی) به صورت جداگانه، رنگ می‌دهیم.اما درباره Split Toning قبلاً توضیح دادیم. اصول کار به این ترتیب است که تمامی پیکسل‌های عکس را به دو بخش پیکسل‌های تیره و پیکسل‌های روشن تقسیم کنیم. بعد یک رنگ را به بخش‌های تیره اضافه کنیم و یک رنگ را به بخش‌های روشن. برای این کار باید پنل Split Toning را باز کنیم. میله بار بالایی برای افزودن رنگ به نورها و بخش‌های روشن یا همان Highlight ها است. زیر آن هم میله بار Saturation شدت رنگی که اضافه می‌کنیم را کنترل می‌کند. دقیقاً مانند همین دو میله بار را هم در پایین داریم که نوع رنگ و شدت آن را برای بخش‌های تیره کنترل می‌کنند.در وسط هم گزینه Balance را داریم که تعریف می‌کند از چه نقطه ای قبل‌تر، رنگ‌های تیره و از چه نقطه‌ای به بعد، رنگ‌های روشن آغاز می‌شوند. در واقع تعادل بین این دو بخش را با همین گزینه Balance تعیین می‌کنیم. هرچقدر این میله بار را به سمت چپ بکشیم، تنالیته رنگی بخش‌های تیره غلیظ‌تر و براق‌تر می‌شود و هر چقدر آن را به سمت راست ببریم، رنگ‌های روشن بیشتر بیرون می‌زنند و به چشم می‌آیند.نهایتاً اینکه اگر هم پیدا کردن رنگ، روی میله بار برایتان مشکل است، می‌توانید روی مستطیل رنگی روبروی هر کدام کلیک کنید و از پالت رنگ باز شده، رنگ مورد نظرتان را انتخاب کنید. شما می‌توانید هر رنگی را با هر رنگ دیگری ترکیب کنید. به‌هرحال دو رنگ در اختیار دارید و می‌توانید برای هر کدام از آن‌ها فام رنگی (Hue)، غلظت (Saturation) و روشنایی یا Brightness دلخواهتان را تعریف کنید. اما معمولاً پرطرفدارترین دوگانه‌های رنگی، رنگ‌های مکمل هستند. مثلاً نارنجی برای روشنایی‌ها و آبی برای تیرگی‌ها و ترکیب‌هایی مانند این، بسیار پرطرفدار هستند.نکته مهم اینکه این تغییرات رنگ نباید خیلی شدید باشند. این تغییرات بسیار ملایم و آرام اتفاق می‌افتند، بنابراین در رنگ دادن به عکس، اغراق نکنید.پروفایل‌های خلاقانهپروفایل‌های خلاقانه یا Creative Profiles یکی از جالب‌ترین و متنوع‌ترین تنظیمات برای ایجاد رنگ‌های قدیمی و خلاقانه است که در نسخه‌های جدید لایتروم آن‌ها را پیدا می‌کنید. پروفایل‌ها، پیشتر نیز در لایتروم وجود داشتند. اما در نسخه‌های جدید، این امکان را پیدا کردیم که پروفایل‌های دیگر (Third Party) را از جاهای دیگر دریافت و وارد برنامه کنیم یا حتی پروفایل‌های اختصاصی خودمان را بسازیم.پروفایل‌های لایتروم کاربرد‌های مختلفی دارند. اما یکی از جالب‌ترین کاربردهای آن‌ها، Color Grading یا ساخت عکس‌های مدرن رنگ‌های خاص است که در واقع همان شبیه‌سازی رنگ‌های قدیمی آنالوگ در لایتروم محسوب می‌شود.جالب‌ترین نکته و در واقع تفاوت اصلی پروفایل‌های لایتروم در برابر پریست‌های این برنامه این است که پروفایل‌ها، بدون اینکه تنظیمات رنگ و نور اصلی را تغییری دهند، روی عکس تأثیر می‌گذارند. در واقع وقتی از یک پروفایل با کنتراست بالا استفاده می‌کنید و دوباره روی پنل Basic بازمی‌گردید، اسلایدر Contrast هیچ تغییری نکرده است و هم‌زمان می‌توانید با همین اسلایدر، دوباره کنتراست را کاهش دهید. این همین نکته‌ای است که کاربرد پروفایل‌ها در برابر پریست‌ها را ترجیح دهیم.یک نکته مهم دیگر نیز درباره پروفایل‌ها وجود دارد که کمبود آن درباره پریست‌ها به شدت محسوس است. تأثیر پروفایل‌ها را می‌توان مانند فیلتر‌های عادی یا لایه‌های فتوشاپ، به صورت کلی کم یا زیاد کرد. در واقع این ابزارها، دارای یک اسلایدر شدت تأثیر یا چگالی تأثیر هستند که همان‌طور که از نام آن‌ها برمی‌آید، می‌توانید تأثیر کلی فیلتر را روی عکس تغییر دهید.برای استفاده از پروفایل‌ها، باید در پنل Basic روی آیکون پروفایل (روبروی همین گزینه در بالای پنل) بزنید تا پنل Profile Browser باز شود.در اینجا می‌توانید از میان انواع پروفایل‌هایی که به صورت استاندارد در داخل خود برنامه وجود دارد، منوی Vintage را باز کنید و پروفایل‌های رنگ و نور قدیمی را ببینید. طبیعتاً با کلیک روی هر کدام، همان جلوه رنگی روی عکس‌هایتان اعمال می‌شود.کنتراستبرخلاف رنگ‌های قدیمی در لایتروم ، کنتراست عکس‌های قدیمی را تقریباً می‌توان بدون دردسر و کاملاً به سادگی بازسازی کرد. اصولاً عکس‌های قدیمی، در طول زمان رنگ‌پریده می‌شوند. این یکی از خصوصیت‌های مهم عکس‌ها و نگاتیو‌هایی بود که به صورت شیمیایی ظاهر می‌شدند و دقیقاً به همین خاطر هم از کیفیت آن‌ها کاسته می‌شد. به همین دلیل خیلی وقت‌ها سعی می‌کنیم تا سیاهی‌های عکس را از حالت استاندارد خارج کرده و آن‌ها را اصطلاحاً بور یا رنگ پریده کنیم. این کاهش سیاهی عکس‌ها را در تنظیمات Curve هم می‌توان انجام داد.از آنجا که در پنل Basic یک اسلایدر جداگانه برای کار روی کنتراست عکس‌ها داریم، به راحتی می‌توان با کم کردن کنتراست، سیاهی عکس‌ها را رنگ پریده یا Fade کرد. اما کنترل این اسلایدر چندان ساده نیست و در واقع نمی‌توان تأثیر آن روی قسمت‌های مختلف عکس را به سادگی کنترل کرد. این کاهش کنتراست، به صورت یکنواخت روی همه بخش‌های عکس تأثیر می‌گذارد. این در حالیست که پنل Tone Curve در لایتروم، خیلی بهتر می‌تواند روی کنتراست تأثیر بگذارد و تنظیمات آن دقیق‌تر است. ساده‌ترین روش برای کاهش کنتراست بخش‌های تیره یا Fade کردن سیاهی‌ها این است که گوشه پایینی سمت چپ منحنی tone Curve را بگیرید و آن را بالا بکشید. این روش، به سرعت سیاهی‌های عکس را رنگ‌پریده و بور می‌کند. اما از آنجا که منحنی Curves به حالت خطی است، بلافاصله رنگ‌های میانی هم روشن‌تر می‌شوند و این چیزیست که نمی‌خواهیم اتفاق بیفتد. چون اصولاً در عکس‌های قدیمی، این رنگ سیاه بود که بور می‌شد و رنگ‌های میانی چندان تغییری نمی‌کردند. به همین خاطر هم دوباره روی منحنی نقاط جدیدی اضافه می‌کنیم (با کلیک کردن روی خود خط) و سعی می‌کنیم نقاط میانی را دوباره سر جای خود برگردانیم.طبیعتاً این تغییر به نوع عکس و سلیقه خودتان بستگی دارد. یادتان باشد که هیچ استاندارد خاصی برای Fade کردن سیاهی‌ها وجود ندارد و بستگی دارد که یک عکس چقدر قدیمی باشد یا چقدر در معرض تغییرات شیمیایی قرار گرفته است.Grainدرباره Grain (گِرِین) پیش از این هم توضیحات مفصلی داده‌ایم. اینکه گرین چیست و چرا در عکس‌های قدیمی دیده می‌شود. به طور خلاصه اینکه نه تنها نباید گرین را با نویز اشتباه بگیرید، بلکه در لایتروم، این دانه‌ها را به عنوان یک جلوه یا افکت در نظر می‌گیرند که می‌توانید در صورت تمایل آن را به عکس‌هایتان اضافه کنید. اصولاً عکس‌های دیجیتال، بدون گرین ثبت می‌شوند و برای دستیابی به جلوه عکس‌های قدیمی می‌توانید این دانه‌ها را به آن‌ها “اضافه” کنید.هرچقدر فیلم‌ها با حساسیت بالاتر بودند، گرین بیشتری داشتند. به همین علت هم اغلب جلوه‌های رنگ‌های قدیمی سیاه و سفید را با گرین زیاد می‌بینیم. در زیر عکسی را می‌بینیم که با لنز 35mm و فیلم Kodak Tri-X 400 گرفته شده است. به همین دلیل وجود گرین در آن کاملاً مشهود است و حتی در اندازه کوچک هم می‌توانیم این دانه‌های نوستالژیک را ببینیم.برای افزودن Grain به عکس‌های دیجیتال، باید وارد پنل Effects شوید. گزینه‌های این پنل را قبلاً به طور کامل توضیح دادیم. فقط برای اینکه یک تمرین عملی با آن‌ها داشته باشیم، می‌توانید این مقادیر را که براساس سعی و تجربه برای فیلم‌های مختلف به دست آورده‌ام استفاده کنید:برای ISO 50-100 (Kodak Ektar 100, Ilford FP4 Plus, Fujichrome Velvia 50) Amount: 15 Size: 10 Roughness: 10 برای ISO 200-400 (Kodak Tri-X 400, Ilford HP5 Plus) Amount: 30 Size: 10 Roughness: 10 برای ISO 800-1600 (Fujifilm Superia X-Tra 800, Fujifilm Superia 1600, Kodak Portra 800) Amount: 45 Size: 40 Roughness: 15 ISO 3200  و بالاتر از آن (Kodak T-Max P3200, Ilford Delta 3200) Amount: 60 Size: 40 Roughness: 45 لای تروم به صورت پیش‌فرض مقادیر Size و Roughness را به ترتیب روی 25 و 50 قرار می‌دهد. اگر می‌خواهید مقدار گرین بیشتری اضافه کنید، حواستان به این پیش‌فرض‌ها هم باشد. و یک چیز دیگری را هم به یاد داشته باشید: میزان گرین را برحسب حساسیت اصلی دوربین خودتان تعیین کنید. اگر با حساسیت بالا عکس گرفته‌اید، از گرین کم استفاده نکنید. زیرا خود گرین می‌تواند نویز حاصل از حساسیت بالا را مخفی کند.چرا شبیه‌سازی؟ چرا آنالوگ نه؟خیلی از ما هنوز هم نوستالوژی و حس عکاسی با فیلم‌های آنالوگ را به یاد داریم. ممکن است فکر کنید “خوب اگر این‌قدر عکس‌های قدیمی را دوست داری، چرا با دوربین آنالوگ عکاسی نمی‌کنی؟!” باید واقعیت را قبول کنیم. اگرچه هنوز هم دوربین‌ها و فیلم‌های آنالوگ در بازار موجود هستند، اما تجربه استفاده از دوربین‌های دیجیتال باعث می‌شود تا دیگر نتوانیم به راحتی با محدودیت‌های آنالوگ کنار بیاییم. حداقل برای خود من که این‌طور بوده است. بسیاری از بهترین کار‌های من در دنیای دیجیتال و با دوربین‌های صفر و یک انجام شده‌اند. به همین دلیل احتمالاً قدیمی کردن عکس‌هایی که با دوربین‌های مدرن گرفته شده‌اند احتمالاً یک پارادوکس عجیب به نظر می‌آید. اما تصور من این است که ما هنوز هم می‌توانیم از امکانات دوربین‌های جدید بهره ببریم و “حال و هوای” عکس‌های قدیمی را احساس کنیم. این یک احساس شخصی نیست و احتمالاً آن‌قدر این حس قوی بوده که ادوبی در نسخه‌های جدید لایتروم از پروفایل‌های قدیمی کردن عکس‌ها رونمایی کرده است. همین اتفاق نشان می‌دهد که این احساس یک حس مشترک در بین عکاسان سرتاسر جهان است. حتی برای کسانی که خود در آن روزگار قدیم عکاسی نکرده‌اند هم این موضوع جذاب و جالب است. شما درباره این روش‌ چه فکر می‌کنید؟ آیا عکس‌هایتان را قدیمی می‌کنید؟ آیا از این روش‌ها استفاده کرده‌اید یا روش‌های اختصاصی برای خودتان دارید؟ در باکس کامنت‌ها در زیر مقاله می‌توانید تجربه‌های خودتان را در این زمینه با ما در میان بگذارید.منبع: بلاگ دیج ایمیج امیر یاری امیر یاری Sat, 09 Mar 2019 13:46:54 +0330 https://virgool.io/@amiryari/ttl-vs-manual-zisydjlpegl2 فلاش را به صورت دستی بزنیم یا از TTL استفاده کنیم؟ این یکی از تکراری‌ترین سوال‌هایی است که وقتی درباره نورپردازی مصنوعی یا در واقع نوردهی با فلاش صحبت می‌شود، پی‌درپی پرسیده می‌شود. کدامیک را باید انتخاب کرد؟ حرفه‌ای‌ها از کدام روش استفاده می‌کنند؟ کافیست سری به کلاس‌های عکاسی بزنید یا پای صحبت عکاسان حرفه‌ای بنشینید تا ببینید که چقدر اختلاف نظر بین افراد حرفه‌ای است. یک نفر درباره شرایط عکاسی توضیح می‌دهد و می‌گوید که عکاسی عروسی باید با فلاش TTL انجام شود و عکاسی مدلینگ با فلاش Manual. یک نفر می‌گوید وقتی با فلاش TTL کار می‌کنیم، از آنجا که نورسنجی فلاش دست ما نیست، باید حتماً با دوربین‌های نیکون استفاده شود. چون تعداد حسگر‌های نورسنجی در نیکون‌ها بیشتر از کانن‌ها است. برخی می‌گویند که فلاش‌های TTL اصولاً برای حالت‌های خودکار است و وقتی دوربین روی حالت Manual است، باید فلاش هم Manual باشد. جالب اینجاست که همه آن‌ها هم عکاسان خوبی هستند و اتفاقاً بسیار هم در زمینه نوردهی با فلاش مهارت دارند. اما چرا این‌قدر نظرات مختلف درباره مقایسه TTL با Manual یا دستی می‌بینیم؟ شاید بخشی از این تفاوت سلیقه، به روش‌های گوناگون دستیابی به یک نورپردازی صحیح بازگردد. بخشی از این تفاوت، نه به کیفیت نور خروجی و نورپردازی، بلکه به سرعت عمل و نحوه کاربرد فلاش‌ها بازمی‌گردد. در این مقاله می‌خواهیم این دو روش را با هم مقایسه کرده و مزیت‌ها و معایب هر کدام را بررسی کنیم تا ببینیم کدامیک از آن‌ها برای روش و سلیقه کاری ما مناسب‌تر است.مهم‌ترین تفاوت این دو روش، به نحوه محاسبه نور خروجی و پایداری آن‌ها روی این مقدار بازمی‌گردد. وقتی از فلاش دستی استفاده می‌کنیم مقدار نوری که فلاش می‌تابد، در هر عکسی که می‌گیریم و با هر مقدار نوری که می‌تابیم، همچنان ثابت است. مثلاً اگر به فلاش می‌گوییم که با 25 درصد از قدرت کامل خودش بتابد، این تابش در تمامی عکس‌ها یکسان است و فقط این ما هستیم که با باز و بسته کردن دهانه دیافراگم یا تغییر مقدار حساسیت دوربین، نور آن را کنترل می‌کنیم. اما وقتی فلاش را روی TTL قرار می‌دهیم، هر بار که نور می‌تابد، ممکن است با تابش قبلی متفاوت باشد. در واقع فلاش TTL هر بار، قبل از تابش نور اصلی و پیش از زمانی که دهانه شاتر باز شود، یک نور خیلی سریع و ضعیف می‌تابد تا مقدار صحیح را تشخیص دهد. این تابش سریع، آن را با فلاش‌های عادی متفاوت می‌کند و معمولاً نمی‌توانید فلاش‌های TTL را با فلاش‌های عادی که بدون TTL هستند هماهنگ کنید. به همین دلیل هم وقتی فلاش‌های اکسترنال را با فلاش‌های آتلیه‌ای هماهنگ می‌کنیم، احساس می‌کنیم که فلاش‌های آتلیه‌ای اصلاً کار نکرده‌اند. در واقع این مشکل به این خاطر است که فلاش‌های آتلیه‌ای با همان تابش نور اول، فلاش زده‌اند و دیگر هنگام فلاش اصلی، نوری تابیده نمی‌شود.اما کدامیک از این دو روز بهتر است؟ هر کدام از آن‌ها مزیت‌ها و معایب خودشان را دارند. مهم این است که در چه موقعیت و شرایطی عکس می‌گیرید. بهترین روش این است که هر دوی آن‌ها را به خوبی یاد بگیرید و در هر دو، تجربه پیدا کنید و نهایتاً اینکه هر زمان، روش مورد نیاز همان زمان را انتخاب کنیم.فلاش به روش Manual یا دستیروش دستی را روش “تنظیم کن، فراموش کن” هم می‌نامند. این روش برای وقت‌هایی خیلی خوب است که دقیقاً می‌دانید چه مقدار نور لازم دارید و مقدار نورتان هم چندان تغییری نمی کند. مثلاً این روش، به عنوان روش استاندارد و مورد استفاده در استودیو‌ها و آتلیه‌های عکاسی شناخته می‌شود. در این شرایط، سوژه ما ثابت است، نور محیط ثابت است، تنظیمات دوربین هم ثابت است و طبیعتاً شدت تابش نور هم می‌تواند ثابت باشد. دلیلی ندارد برای هر بار ثبت عکس، نوردهی جدیدی انجام دهیم یا از دوربین بخواهیم مقدار تابش جدید را برایمان حدس بزند. می‌توانید بارها و بارها، با یک تنظیمات ثابت، عکس بگیریم. کافیست تنظیمات دوربین را ثابت نگه داریم و هر چقدر می‌خواهیم عکس بگیریم (در واقع تا زمانی که دیافراگم دوربین را کم و زیاد نکنیم). اما اشکال استفاده از فلاش دستی این است که هر بار باید حدس بزنید که مقدار نور باید چقدر باشد. معمولاً زمانی که سرعت عمل بالا نیاز دارید، حتی عکاسان حرفه‌ای هم ممکن است کمی با این موضوع درگیر شوند و چند باز شاتر بزنند تا بفهمند که این مقدار نور برای این زاویه و کار مناسب است یا نه. من گفتم معمولاً، چون طبیعتاً اگر بارها و بارها تمرین کرده باشید و شرایط مختلف نور و قدرت فلاش و مقدار نوردهی با یک تنظیمات خاص، دستتان آمده باشد، احتمالاً تعداد شات‌های آزمایشی، برایتان خیلی کمتر خواهد شد. اما در هر حال پروسه یادگیری و تخمین زدن مقدار تابش نور فلاش و نوردهی عکس، روند یادگیری نسبتاً طولانی‌ای دارد و به راحتی ممکن نیست.نکته دوم اینکه حتی زمان‌هایی که مقدار نوردهی فلاش را درست حدس می‌زنید، سرعت تغییرات افت نور بر اساس فاصله هم فاکتور دیگری است که می‌تواند محاسبات شما را به هم بریزد. می‌دانیم که شدت افت نور بر اساس فاصله، یک رابطه خطی نیست و فرمول پیچیده‌تری دارد. در واقع درباره افت نور قانونی به نام مربع معکوس داریم که توضیح ساده آن این است که شدت افت نور، بسیار سریع‌تر از تغییر فاصله منبع نور با سوژه است. مثلاً وقتی فاصله سوژه با فلاش 1 متر است و فلاش با قدرت 100 می‌تابد، اگر فاصله دو متر بشود، قدرت فلاش برای همان تابش قبلی، دو برابر یا 200 نمی‌شود و باید مثلاً با قدرت 400 بتابد. این پیچیدگی محاسبه افت نور، باعث می‌شود تا وقتی سوژه شما در حال حرکت است، تنظیم نور فلاش دستی بسیار سخت شود. فرض کنید می‌خواهید از یک عروس و داماد که در حال ورود به سال عروسی هستند و شما می‌خواهید پشت سر هم از آن‌ها عکس بگیرید. حالا اگر بخواهید فلاش دستی استفاده کنید، باید به طور مداوم قانون مربع معکوس را محاسبه کرده و پشت سر هم شدت نور را تغییر دهید. این موضوع وقتی بغرنج‌تر می‌شود که فلاش در ورودی سالن قرار دارد و شما با یک لنز 70-200mm از فاصله‌ای دورتر در حال عکاسی هستید. طبیعتاً نمی‌خواهید برای هر بار فلاش زدن، به سمت فلاش بدوید و آن را تغییر دهید یا از فاصله دور به دستیارتان توضیح دهید که نتیجه محاسبات ذهنی‌تان چقدر بوده است؟! و صد البته نمی خواهید هر بار با زدن فلاش و تغییر مکان سوژه‌ها هم، دیافراگم دوربین را تغییر دهید تا به نوردهی مناسب برسید؟!فلاش TTLدقیقاً همان‌جایی که فلاش دستی می‌تواند موجب دردسر شود، فلاش‌های TTL هستند که به کمک ما می‌آیند. فلاش‌ها در حالت TTL، قبل از اینکه به طور بتابند، یک نور بسیار ضعیف می‌تابانند و به این ترتیب می‌توانند بفهمند که سوژه دقیقاً در چه فاصله‌ای از دوربین قرار دارد. ضمن اینکه فلاش‌های TTL مدرن، می‌توانند با استفاده از اطلاعات خود دوربین و لنز هم بفهمند که دقیقاً روی چه سوژه‌ای فوکوس کرده‌اید و این سوژه هم اکنون در چه فاصله‌ای است (حتی اگر سوژه حرکت کند). علاوه بر این اطلاعات دیگری مانند بسته یا باز بودن کادر دوربین هم از طریق فلاش‌های TTL درک و در تابش نور محاسبه می‌شود. به همین دلیل است که وقتی با یک فلاش TTL کار می‌کنید، گزینه‌ای برای تشخیص فاصله کانونی هم روی آن می‌بینید که می‌تواند به صورت خودکار یا دستی تنظیم شود. وقتی این گزینه روی حالت خودکار قرار دارد، با زوم کردن روی سوژه، لامپ تابشی فلاش هم در داخل بدنه حرکت می‌کند تا شعاع تابش نور را بازتر یا بسته‌تر کند. یا مثلاً وقتی فلاش را رو به سقف می‌تابانید (برای فلاش‌های بازتابی یا انعکاسی) دوربین می‌تواند این اطلاعات را به فلاش بدهد تا دیگر روی سوژه خاصی زوم نکند و از واید‌ترین حالت خودش برای تابش نور استفاده کند.همچنین گاهی اوقات ما در داخل یک فضای بسته، از دیوار‌ها برای بازتاب و نرم کردن نور استفاده می‌کنیم. در چنین صورتی، وقتی جای خود را تغییر می‌دهیم، دیگر نیازی نداریم تا فاصله خود تا دیوار را حساب کنیم و نگران کم و زیاد شدن شدت نور باشیم. چون به‌هرحال خود فلاش با TTL، می‌تواند این تغییر فاصله را جبران کند و همواره نوری یکسان را به سوژه بتاباند.اما اشکال TTL اینجاست که همانند خیلی از تکنولوژی های دیگر، کامل و بی‌نقص نیست. نباید فراموش کنیم که TTL هرچقدر هم پیشرفته باشد، باز هم یک تکنولوژی است. هر چقدر هم هوشمند باشد، باز هم ماشینی است. هر چقدر بتواند خوب تحلیل کند، باز هم درک نمی‌کند. TTL نمی‌تواند فرق بین یک شخصی که لباس سفیدی را بر تن کرده، با فردی که واقعاً پوست روشنی دارد تشخیص دهد. به همین دلیل هم بازتاب روشن نور از روی یک شخص، می‌تواند به راحتی به این حالت تعبیر شود که نور زیادی روی او تابیده و به همین دلیل هم احتمالاً نور فلاش را کاهش می‌دهد. یا به همین شکل، وقتی از یک سوژه با لباس‌های تیره، در زمینه‌ای تاریک عکاسی می‌کنید، احتمالاً میزان نور تابیده شده خیلی بیشتر از مقدار مورد نیاز خواهد بود و سوژه را پر نور می‌کند. دقیقاً به همین دلایلی که گفته شد، حتی زمانی که می‌دانید نور روز کاملاً عالی است، باز هم ممکن است یک تغییر کوچک در کادربندی عکس، شدت نور فلاش را تغییر دهد.خوب پس بالاخره کدامیک بهتر هستند؟اگر قرار است عکاسی عروسی یا عکاسی سر صحنه انجام بدهیم، بدون شک هیچ چیزی نمی‌تواند با یک فلاش TTL قدرتمند رقابت کند. اینکه می‌گویم قدرتمند، منظورم دقیقاً استفاده از فلاش‌های استودیویی TTL است که قدرت کافی برای نوردهی در فضای خارجی را هم داشته باشد. چون برخی از فلاش‌های اکسترنال روی دوربینی هم هستند که تکنولوژی TTL را دارند، اما به دلیل ضعیف بودن ساختار یا کم بودن قدرتشان، نمی‌توانند در مدت زمان طولانی زیر نور شدید آفتاب کار کنند و ممکن است این کار باعث آسیب به فلاش شود. البته حتی اگر با فلاش‌های TTL هم نوردهی کنید، باز هم احتمالاً لازم است بعداً در فتوشاپ، دستی به عکس‌ها بکشید و کمی آن‌ها را ویرایش کنید. اما استفاده از این فلاش ها به شما امکان می‌دهد تا ذهنتان را از نوردهی آزاد کرده و همه تمرکزتان را روی کادربندی و سوژه قرار دهید و با خیال راحت‌تری عکاسی کنید. اما اگر باز هم همین عکاسی سر صحنه انجام می‌دهید، اما سوژه و فاصله نور با آن ثابت هستند (مثلاً عکاسی از سفره عقد با نور بازتابی از سمت سقف)، نیازی به فلاش TTL ندارید و می‌توانید نور فلاش را به صورت دستی روی مقدار مورد نیاز تنظیم کرده و پشت سر هم فلاش بزنید.اما اگر عکاسی پرتره می‌کنید، فکر می‌کنم فلاش دستی بیشتر برایتان کاربرد داشته باشد. چون در این حالت، معمولاً سوژه شما کاملاً ثابت است و خودتان هم دقیقاً در زاویه مشخص عکاسی می‌کنید. به این ترتیب دیگر لازم نیست با هر بار تغییر زاویه نگران افت یا افزایش نور باشید. کافیست شدت نور را دقیقاً تنظیم کنید و بعد دیگر آن را فراموش کنید و به کادربندی بپردازید. در حالی که وقتی با TTL کار می‌کنید با هر بار تغییر زاویه یا تغییر کادر، ممکن است نور متفاوتی داشته باشید و کار را در مرحله ویرایش عکس با لایتروم یا فتوشاپ برایتان سخت‌تر می‌کند.نوردهی دستی و TTL همراه با همفلاش‌های TTL معمولاً شدت تابش خود را نشان نمی‌دهند. اما برخی از مدل‌ها هستند که وقتی آن‌ها را روی TTL می‌گذارید، نور را به صورت خودکار تشخیص داده و می‌تاباند. با این روش، نوردهی نسبی را متناسب با سوژه مورد نظر پیدا می‌کنید و بعد نوردهی را روی حالت دستی قرار می‌دهید و فلاش مقدار نور قبلی را حفظ می‌کند. به این ترتیب، دیگر نیازی به حدس و گمان ندارید. خصوصاً زمانی که با بیشتر از یک شاخه نور کار می‌کنید، این روش، خیلی سریع می‌تواند شما را به نتیجه نهایی برساند. یعنی دیگر حدس و گمان و تخمین برای چند فلاش نیاز نیست. کافیست یکبار، با TTL فلاش بزنید و بعد بلافاصله، همه فلاش ها (یا همان یک فلاش) را روی حالت دستی ببرید تا دوربین با همان تنظیمات فلاش به کار خودش ادامه دهد. همچنین می‌توانید وقتی فلاش‌ها را روی حالت دستی بردید، مقادیر هر فلاش را هم با دقت بیشتر کم و زیاد و تنظیم کنید. این روش فوق‌العاده است. وقتی نمی دانید چه تنظیمی را استفاده کنید: 1) روی حالت TTL فلاش بزنید. 2) روی حالت دستی بروید. 3) عکاسی را ادامه دهیدخلاصهنه فلاش TTL بهتر از فلاش دستی است و نه برعکس آن. این‌ها صرفاً یک ابزار هستند تا در موقعیتی که در آن قرار دارید، با سریع‌ترین روش به بهترین نتیجه برسید. بنابراین وقتی کسی درباره انتخاب بین TTL و دستی می‌پرسد، می‌دانیم که دیگر پاسخ به این سؤال می‌تواند چقدر ساده و در عین حال پیچیده باشد. در واقع پاسخ به تجربه کاربری شما و نیاز شخصی که درباره آن پرسیده است برمی‌گردد و صد البته به موقعیتی که هر کدام در آن کار می‌کنید. اگرچه حالت فلاش دستی تقریباً همه جا کاربرد دارد، اما مهم‌ترین دلیل برای انتخاب TTL، سرعت عمل آن است. بنابراین وقتی از هر دو روش استفاده کرده باشید، خیلی سریع می‌توانید در موقعیت مورد نیاز، انتخاب بهتری انجام دهید.حالا بگویید طرفدار کدام مورد هستید؟ TTL یا دستی؟ یا شاید شما هم مثل من، طرفدار هیچ‌کدام نیستید! می‌توانید درباره نظرات و تجربیات خودتان در این رابطه در کادر نظرات زیر مقاله توضیح دهید.منبع: بلاگ دیج ایمیج امیر یاری امیر یاری Tue, 05 Mar 2019 13:23:17 +0330 https://virgool.io/@amiryari/what-is-maximum-iso-in-cameras-sajqivyt8ntf دوربین‌های جدید می‌توانند با حساسیت‌های مختلف عکس بگیرند. خصوصا دوربین‌های فول‌فریم که این روز‌ها خیلی بیشتر از قبل هم مورد توجه قرار گرفته‌اند می‌توانند با ISOهای بالا (معمولاً بالاتر از ISO 3200) هم عکس‌های باکیفیتی بگیرند که نویز نسبتاً قابل قبولی دارند و برخلاف گذشته، می‌توان عکس‌های آن‌ها را نه تنها برای وب، بلکه برای چاپ نیز استفاده کرد. البته شکی نیست که در همه دوربین‌ها، هر چقدر که حساسیت را بالاتر می‌بریم، مقدار نویز هم افزایش پیدا می‌کند. اما مقدار حساسیت مورد قبول دوربین شما چقدر است؟ بالاخره یک جایی، یک عددی هست که وقتی حساسیت دوربینتان را بالاتر از آن می‌برید، نویز آن‌قدر زیاد می‌شود که دیگر قابل قبول نیست و نمی‌توانید مثلاً برای چاپ یا برای وب از آن استفاده کنید. این مقدار چقدر است؟ تا چه میزان می‌توان حساسیت دوربین را افزایش داد؟سال‌ها پیش، حساسیت فیلم‌های نگاتیوی یا آنالوگ را ASA می‌نامیدند (این عبارت اِی‌اس‌اِی یا در ایران “آسا” خوانده می‌شد). هر وقت عکاسان می‌خواستند در محیط‌های تاریک عکاسی کنند، از فیلم‌هایی با ASA بالا استفاده می‌کردند. این فیلم‌ها در بازار، معمولاً با اعداد 100 (که همان مقدار عادی بود)، 200، 400 و 800 موجود بودند. اما دستکم در ایران، به سختی می‌توانستیم فیلم‌های ASA 800 را پیدا کنیم و اگر یک عکاس قصد داشت تا با این فیلم کار کند، باید از ماه‌ها قبل به یک نفر که سفارش می‌داد تا از خارج از ایران برایش خریداری و ارسال کند. دلیل این کمبود، فقط مصرف کمتر این فیلم‌ها نبود. به‌هرحال اصولاً فیلم‌های بالاتر از ASA 200 کم کاربرد بودند و استفاده خاص داشتند. این کمبود بیشتر به این خاطر بود که میزان گرین (تفاوت بین نویز و گرین را در اینجا بخوانید) فیلم‌های نگاتیوی ASA 800 آن‌قدر زیاد بود که عملاً استفاده عمومی از آن را محدود می‌کرد. خصوصا اینکه در آن دوران، فیلم‌های عکاسی اغلب به چاپ منتهی می‌شدند و نتیجه استفاده از ASA 800 حتی روی چاپ‌های کوچک هم غیر قابل قبول بود.واژه ASA دیگر تقریباً منسوخ شده و به جز عکاسان قدیمی، دیگر کسی آن را به خاطر ندارد. این روز‌ها واژه ISO تقریباً همان کاربرد را برای ما دارد و تقریباً مشابه همان اتفاق برای حساسیت‌های بالا در دوربین‌ها هم دیده می‌شود. اما نکته مهم‌تر این است که دیگر فیلم‌ها نیستند که سقف حساسیت را برای ما تعیین می‌کند و همه چیز بسته به دوربین و حسگر و پردازشگر آن است. اما تغییر بسیار مهم‌تر و جالب تر این است که دیگر لازم نیست یک فیلم کامل را به استفاده از یک حساسیت اختصاص دهیم. اکنون می‌توانیم برای هر عکس، یک حساسیت مستقل انتخاب کنیم و این قابلیت آن‌قدر برای ما کاربردی است که عملاً نورپردازی در دوربین‌های مدرن، به جای دو فاکتور (سرعت شاتر و دیافراگم لنز) تحت تأثیر سه فاکتور (همراه با حساسیت) در نظر گرفته می‌شود.اما در این میان یک واقعیت همچنان ثابت باقی مانده است. چه دوربین کوچک و کامپکت داشته باشید، چه دوربین‌های بدون آینه مدرن یا حتی DSLRهای فول فریم، باز هم با افزایش حساسیت، نویز عکس‌ها بیشتر می‌شود. این روز‌ها در دوربین‌های پرچم‌دار جدید، حساسیت‌هایی را می‌بینیم که به طرز شگفت‌آوری بالا هستند. آن زمان که فیلم‌های ASA 800 یا ASA 1600 تقریباً شبیه به یک کالای نایاب (و البته تقریباً بی‌مصرف) بود، کسی فکر نمی‌کرد به این زودی دوربین‌هایی وارد بازار شوند که ISO 1600 آن‌ها، بتواند بدون مشکل چاپ شود و مشاهده نویز در عکس‌های آن‌ها، به مقادیر بسیار بالاتر از این حساسیت برسد. البته اصولاً شرکت‌های دوربین سازی، درباره حداکثر حساسیت دوربین‌های خودشان کمی با اغراق توضیح می‌دهند و در مشخصات آن‌ها می‌بینیم که حداکثر حساسیت آن‌ها می‌تواند به ISO 102400، ISO 409600 یا شاید بیشتر هم برسد. اما معمولاً درباره مقدار نویزی که در این حساسیت‌ها پدیدار می‌شوند حرفی نمی‌زنند. اما بیایید با هم صادق باشیم. چند بار با حساسیت بالاتر از ISO 25600 عکاسی کرده‌اید؟ آیا مقدار نویز در این حساسیت، روی کیفیت و خروجی‌ کار آن‌قدر تأثیر می‌گذارد که آن را نادیده می‌گیرید یا هنوز برایتان کاربرد دارد؟اینکه نویز عکس‌ها چقدر می‌تواند روی کیفیت کار تأثیر بگذارد، کاملاً به کاربرد و سلیقه ما بستگی دارد. گاهی اوقات نویز می‌توان یک جلوه بسیار جالب و زیبا باشد. اول از همه باید به این نکته اشاره کنیم که اگر قرار است عکس‌ها را روی اینترنت منتشر کنیم (که اغلب هم می‌کنیم)، نویزی که در عکس‌های می‌بینیم، بسیار بیشتر از چیزی که بعداً در حالت منتشر شده به نظر می‌رسد خواهد بود. طبیعتاً وقتی یک عکس را روی کامپیوترتان با بزرگنمایی 100% تماشا می‌کنید، نویز آن خیلی بیشتر از زمانی است که با بزرگنمایی یک دهم برابر آن، روی اینستاگرام یا فیس‌بوک می‌بینید. البته در اینجا، کیفیت نمایشگری که با آن عکس‌ها را می‌بینید (هم کامپیوتر و هم موبایل) نیز مهم است. همچنین فاصله‌ای که از آن به تصویر نگاه می‌کنید هم به همین شکل مؤثر است. جالب اینجاست که یکی از دلایلی که ممکن است نویز‌ها (در مقایسه حساسیت مشابه) نسبت به قدیم‌ترها خیلی بیشتر دیده شوند، این است که برخلاف سال‌های دور که تنها مدیا برای نمایش عکس‌ها چاپ بود، امروزه اغلب اوقات عکس‌ها را روی یک صفحه نمایش می‌بینیم که فاصله زیادی با ما ندارد. بیشتر مواقع، عکس‌ها از فاصله‌ای کمتر از نیم متر دیده می‌شوند (روی کامپیوتر یا موبایل) و کمتر پیش می‌آید آن‌ها را روی یک تابلوی بزرگ در فاصله چند متری نگاه کنیم. بنابراین، میزان نویز قابل قبول برای عکس‌ها می‌تواند تحت تأثیر فاصله نمایش آن نیز باشد. و نهایتاً اینکه یک عامل دیگر را هم نباید فراموش کنیم. هر کسی، طرز نگاه و دقت خودش را در تشخیص نویز دارد. ممکن است نویزی که به چشم یک عکاس عاشق تکنولوژی می‌رسد، اصلاً برای یک عکاس هنری که بیشتر به فرم و کادر اهمیت می‌دهد مهم نباشد یا نویزی که یک عکاس پرتره به آن حساسیت دارد، برای یک عکاس منظره چندان به چشم نیاید.خیلی از عکاسانی که در کلاس‌های عکاسی نجوم یا عکاسی در شب شرکت می‌کنند، همواره این دغدغه را دارند که آیا دوربینشان می‌تواند مقدار حساسیتی را که در طی دوره آموزشی به آن‌ها آموزش داده شده است داشته باشد یا نه؟ مثلاً گاهی اوقات مدرس دوره عکاسی، از یک دوربین فول‌فریم با حساسیت ISO 25600 عکاسی کرده است و دوربینی که یک دانشجو در دست دارد، نهایتاً می‌تواند تا ISO 6400 بالا برود. ضمن اینکه این بالاترین حساسیت قابل قبول دوربین او هم آن‌قدرها کاربرد ندارد و نویز آن آنقدر شدید است که نمی‌تواند به راحتی روی جزئیات عکس کار کند.خیلی از عکاسان، حتی سعی نمی کنند حساسیت دوربینشان را بالاتر از ISO 1600 ببرند و این دقیقاً به همان ساختار ذهنی و الگو‌های قدیمی ASA 1600 برمی‌گردد (چون نگاتیو‌های بالاتر از آن وجود نداشت). همچنین خیلی از عکاسان حتی جرئت نمی کنند از قابلیت حساسیت خودکار دوربین یا Auto ISO استفاده کنند تا مبادا، دوربینشان، حساسیت را خیلی بالا ببرد. به همین علت در کلاس‌های عکاسی، از اینکه دوربینشان می‌تواند با یک تصحیح و کاهش نویز ساده در لایتروم، عکس‌هایی با حساسیت‌های آن‌قدر بالا بگیرد  و تا بدان حد زیبا و کاربردی باشد، شگفت‌زده می‌شوند.همچنین جالب است بدانید که تقریباً در همه دوربین‌ها، می‌توانید هنگام استفاده از حساسیت خودکار، یک سقف حداکثر حساسیت هم برای آن تعریف کنید تا اطمینان داشته باشید که در حالت انتخاب خودکار حساسیت، دوربینتان از آن میزان بالاتر نخواهد رفت. اما این حداکثر حساسیت دقیقاً چقدر است؟یک روش ساده برای تشخیص بالاترین حساسیت قابل قبول دوربین وجود دارد: دوربین را در یک محیط کم نور، روی یک سه پایه قرار دهید و از یک سوژه ثابت با حساسیت‌های مختلف عکس بگیرید. یعنی اولین عکس را با حساسیت ISO 100 بگیرید و در هر عکس، حساسیت را یک استاپ بالاتر ببرید. دقت داشته باشید که دوربین باید روی یک حالت نوردهی خودکار قرار داشته باشد (مانند A/S/P) یا اینکه هر بار با بالا بردن حساسیت، سرعت شاتر را هم افزایش دهید که نور دریافتی بیشتر را جبران کند. همه مشخصات دیگر را دقیقاً مشابه حالت عادی عکاسی‌تان نگه دارید. مثلاً اگر عادت دارید با فایل خام عکاسی کنید، اینجا هم فقط فایل خام را انتخاب کنید یا اگر با JPEG عکس می‌گیرید، حتماً مطمئن شوید که قابلیت کاهش نویز دوربینتان روی چه میزان قرار دارد یا ترجیحاً آن را خاموش کنید و عکس‌ها را بدون قابلیت کاهش نویز بگیرید. در تصویر زیر می‌بینید که من عکس‌ها را با دوربین Canon EOS 5D Mark IV گرفته‌ام. در اینجا دیافراگم ثابت مانده است تا عمق میدان عکس‌ها روی نمایش نویز تأثیری نگذارد و تغییر نوردهی فقط با سرعت شاتر جبران شده است. ضمناً دو حساسیت ISO 100 و 200 را هم نادیده گرفتم، چون روی این دوربین، دلیلی برای مقایسه آن‌ها وجود ندارد.بعد از اینکه عکس‌ها را گرفتید، می‌توانید آن‌ها را در یک برنامه مدیریت عکس حرفه‌ای مانند لایتروم باز کنید. بهتر است از برنامه‌هایی استفاده کنید که به شما اجازه بدهند عکس‌ها را به صورت پهلو به پهلو (Side by Side) و در بزرگنمایی‌های مختلف نمایش دهند. به این ترتیب راحت‌تر و دقیق‌تر می‌توانید آن‌ها را با هم مقایسه کنید. عکس‌ها را در حالت Full Screen و بزرگنمایی 100% ببینید و بعد برای دقت بیشتر، انتخاب‌های نهایی را هم روی بزرگنمایی‌های 150%  و 200% هم مقایسه کنید.حساسیت را کنار بگذارید و سعی کنید به شکلی واقع‌بینانه درباره بالاترین حساسیت قابل قبول دوربین که ممکن است برایتان کاربرد داشته باشد تصمیم بگیرید. این کار را یک بار بیشتر انجام نمی‌دهید و وقتی حداکثر حساسیت قابل قبول دوربینتان را پیدا کردید، کافیست در منوی دوربین، گزینه Maximum ISO را در بخش Auto ISO پیدا کنید و این مقدار را انتخاب کنید.مثلاً در عکس بالا، مقدار بزرگنمایی عکس‌ها روی 200% است. در این حساسیت، بالاترین مقداری که برای من قابل قبول است (بدون ویرایش نرم‌افزاری و کاهش نویز در لایتروم) ISO 25600 است. چون من معمولاً عکس‌هایم را چاپ می‌کنم و خروجی عکس‌ها در بالاترین کیفیت برایم مهم است.عکس زیری دقیقاً همین آزمایش، اما با دوربین Canon 7D Mark II است.جدای از پردازش نویز ضعیف‌تر در این دوربین که چندان هم دور از ذهن نبود، بالاترین حساسیت قابل قبول دوربین ، تقریباً زیر ISO 12800 است.این مقداری است که باید انتخاب کنید.می‌توانید این آزمایش را با شرایط مختلف تکرار کنید. مثلاً می‌توانید با روش‌های کاهش نویز نرم‌افزاری، همه آن‌ها را نویزگیری کنید و بعد با هم مقایسه کنید. به این ترتیب احتمالاً درک بهتری از خروجی کار پس از ویرایش پیدا می‌کنید. یا می‌توانید برش از بزرگنمایی 100% عکس‌ها را روی یک صفحه کنار هم بچینید و فایل آن را به صورت پردازش نشده، برای لابراتواری که کار چاپ عکس‌هایتان را انجام می‌دهد بفرستید. بهتر است عکس‌ها را در اندازه‌ای چاپ کنید که بدون اینکه کوچک‌تر شوند، چاپ شوند. مثلاً اندازه‌ای مانند 30×40 سانتی‌متر یا نزدیک به این.فراموش نکنید، پیدا کردن بالاترین حساسیت قابل قبول برای شما کاملاً شخصی است. اصلاً به بررسی‌ها و نقد‌هایی که به صورت آنلاین یا در نشریات منتشر می‌شوند و درباره کیفیت و حساسیت فوق‌العاده دوربین‌ها توضیح می‌دهند اکتفا نکنید. نویسندگان مقالات، همواره خروجی نویز دوربین‌ها را با مدل‌های قبلی و رقبای موجود در بازار مقایسه می‌کنند و این ممکن است مشابه یا متفاوت با دیدگاه شما باشد. چند ساعت وقت بگذارید و یک بار برای همیشه درباره بالاترین حساسیت قابل قبول دوربین تان تصمیم گیری کنید.اگر این کار را انجام دادید، در بخش نظرات درباره نحوه آزمایش، حساسیت انتخاب شده و مدل دوربینتان توضیح دهید تا واقعیت را درباره این دوربین‌ها بهتر درک کنیم.منبع: بلاگ دیج ایمیج امیر یاری امیر یاری Tue, 05 Mar 2019 13:18:31 +0330 https://virgool.io/@amiryari/enhance-details-in-lightroom-m5dmd106thxw شرکت ادوبی، یک سری آپدیت‌های جدید را برای برنامه‌های جدیدش ارائه داد که شامل به‌روزرسانی نسخه آنلاین برنامه لایتروم و همچنین نسخه کلاسیک یا آفلاین این برنامه می‌شود. به عنوان مثال نسخه Lightroom CC بالاخره توانست تا قابلیت به هم چسباندن فایل‌های HDR، پانوراما و HDRهای پانوراما را به دست آورد. این قابلیت‌ها پیشتر فقط در نسخه آفلاین در دسترس بود. اما از سوی دیگر برنامه Lightroom Classic CC هم اکنون می‌تواند برای عکاسی تترینگ، هماهنگی بهتری با دوربین‌های نیکون داشته باشد و یک سری دوربین‌ها و لنز‌های جدید هم به دیتابیس این برنامه اضافه شده که پروفایل‌های جدیدی را برای تصحیح اشکالات این لنز‌ها و باز کردن فایل‌های خام دوربین‌های جدید به آن اضافه می‌کند. لیست کامل این تغییرات را می‌توانید در وب‌سایت ادوبی ببینید. اما در این میان یک قابلیت جدید هم به این برنامه اضافه شد، که احتمالاً برای ما عکاسانی که با فایل‌های خام کار می‌کنیم از اهمیت زیادی برخوردار است. این قابلیت Enhance Details نام دارد و شامل یک سری روش‌های یادگیری ماشینی و محاسباتی می‌شود که می‌تواند کیفیت عکس های خام را تا 30 درصد افزایش دهد. در این مقاله نگاهی دارم به قابلیت‌ها و امکانات این آپدیت جدید در نسخه 8.2 لایتروم کلاسیک CC.این قابلیت جدید، صرفاً در لایتروم اتفاق نیفتاده است. بلکه همان‌طور که پیشتر هم گفتم، موتور پردازشی برنامه لایتروم و ویرایشگر فایل خام ادوبی که مخصوص باز کردن فایل‌های خام در برنامه فتوشاپ است، کاملاً یکسان است و به همین دلیل هم معمولاً امکانات و قابلیت‌های این دو شبیه به هم هستند. به همین دلیل هم، در صورتی که ویرایشگر فایل خام خودتان را به آخرین نسخه آپدیت کنید، احتمالاً این قابلیت را در فتوشاپ هم خواهید دید. اما چرا این قابلیت این‌قدر برای ما مهم است؟ واقعیت این است که Enhance Details می‌تواند کیفیتی باورنکردنی از شارپنس و جزئیات بی‌نظیر را از فایل‌های خام بیرون بکشد که تابه‌حال ندیده‌ایم. به طوری که وقتی از آن استفاده می‌کردم، احساس می‌کردم کیفیت خروجی فایل‌های خام دوربین 24 مگاپیکسلی نیکون D610 خودم، تقریباً مانند یا بالاتر از خروجی فایل‌های کانن 30 مگاپیکسلی 5D Mark IV که به تازگی با آن عکاسی کرده‌ام است! نکته جالب‌تر اینکه این قابلیت را نه فقط روی فایل‌های خام دوربین‌های مدرن، بلکه حتی روی فایل‌های خام دوربین‌های قدیمی‌تان هم می‌توانید استفاده کنید و تأثیر آن را ببینید. در واقع وقتی فایل‌های خام قبلی‌تان را با این آپدیت جدید باز می‌کنید، نه تنها شارپنس عکس‌هایتان بالاتر خواهد بود، بلکه در برخی موارد، جزئیاتی را در عکس‌هایتان می‌بینید که اصولاً قبلاً آن‌ها نبوده‌اند! بیایید با هم نگاهی به این قابلیت بیندازیم و ببینیم چه چیزی در انتظار ماست.وقتی برنامه Lightroom Classic CC یا ACR فتوشاپ را باز می‌کنید، گزینه‌ای به نام Enhance Details به آن اضافه شده است. فراموش نکنید که این گزینه را صرفاً درباره عکس‌های خام می‌بینید و روی عکس های پردازش شده مانند پانوراما و HDR شده، یا فایل‌های JPEG و TIFF ظاهر نمی‌شود. فقط صرفاً روی فایل‌های خام دوربین‌ها مانند .NEF یا .CR2 و … این گزینه را می‌بینید. با زدن این گزینه، پنجره‌ای باز می‌شود که در آن می‌توانید تأثیر استفاده از Enhance Details را به صورت زنده یا Live مشاهده کنید. با کلیک در داخل این پنجره، می‌توانید آنچه که تا امروز می‌توانستید از فایل‌های خام خودتان بدست آورید را با آنچه که قابلیت Enhance Details به شما ارائه می‌دهد مقایسه کنید. نکته مهم: این قابلیت فقط روی ویندوز‌های 10 که آپدیت اکتبر 2018 به بعد را داشته باشند عمل می‌کند. برای همین هم من مجبور شدم، نسخه ویندوز کامپیوتر خودم را آپدیت کنم تا بتوانم از آن استفاده کنم. محدودیت‌ها و حداقل سیستم مورد نیاز برای قابلیت Enhance Details را در انتهای مقاله توضیح می‌دهم.در تصویر مقایسه‌ای زیر، می‌توانید تأثیر این قابلیت را به صورت “قبل و بعد” روی یک عکس ببینید. برای این کار، باید خط اسلایدر را به چپ و راست بکشید. پیشنهاد می‌کنم این کار را روی کامپیوتر انجام دهید تا بتوانید جزئیات تصویر را با دقت مشاهده کنید.در ادامه، تصویر قبل و بعد از یک دوربین Fuji X-H1 را مشاهده می‌کنید که روی مقدار بزرگنمایی 3:1 قرار دارد. به همین علت هم جزئیات را خیلی بزرگ‌تر از چیزی که واقعاً هست می‌بینید. اما به آنچه که در حالت After اتفاق می‌افتد دقت کنید. جزییاتی که با این قابلیت، به دست می‌آید، فراتر از چیزی است که توقع دارید. نکته اول اینکه در برخی از نقاط، رنگ‌هایی را می‌بینید که قبلاً وجود نداشته‌اند یا به درستی پردازش نشده‌اند. این‌ها سوژه‌هایی هستند که در پردازش قبلی، قابل تشخیص نبوده‌اند. به ستون آبی رنگ سمت چپ تصویر دقت کنید که چطور در عکس قبلی به گونه‌ای پردازش شده که انگار وجود نداشته است. یا به جزئیات سمت راست پایین کادر دقت کنید که در پردازش دوم، انگار تازه بوجود آمده‌اند. شاید این مقدار تفاوت خیلی جزئی به نظر برسد، اما باور کنید این همان مقدار تفاوت بین دو دوربین 24 و 30 مگاپیکسلی است که ممکن است چند میلیون تومان تفاوت قیمت با هم داشته باشند. خصوصاً اینکه وقتی بحث کیفیت و شارپنس و جزئیات به میان می‌آید، همین مقدار کم، تفاوت فاحشی را ایجاد می‌کنند.وقتی روی دکمه Enhance کلیک می‌کنید، بسته به اندازه و رزولوشن عکسی که دارید، ممکن است بین چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد تا پردازش جدید به پایان برسد. احتمالاً به دلیل سنگین بودن این پردازش هم بوده که ادوبی این قابلیت را به صورت پیش‌فرض روی همه عکس‌ها اعمال نمی‌کند و باید خودتان به صورت انتخاب، روی عکس‌هایی که به جزئیات خیلی بالا نیاز دارید، آن را انتخاب کنید. اگر از لایتروم استفاده می‌کنید، بعد از تمام شدن پردازش، یک عکس جدید در کاتالوگ شما ایجاد می‌شود. نام این عکس جدید هم همان نام قبلی است که یک عبارت Enhances به انتهای آن اضافه شده است. لازم به ذکر است که این فایل جدید، فرمت خام DNG را دارد و می‌توانید دقیقاً مانند یک فایل خام عادی آن را ویرایش کنید، با این تفاوت که دیگر نمی‌توانید دوباره روی آن از قابلیت Enhance Details استفاده کنید. یعنی این پردازش، تنها یکبار روی فایل انجام می‌شود و مانند افزایش شارپنس نیست که به عنوان یک قابلیت نرم‌افزاری ثانویه بتوانید بارها آن را روی یک فایل اعمال کنید.استفاده از این قابلیت، به صورت فله‌ای (Batch) روی تعداد زیادی از عکس‌ها هم ممکن است. روش کار هم دقیا مانند ویرایش‌های فله‌ای دیگر است که باید همه عکس ها را با هم انتخاب کرده و باز هم از همان منو استفاده کنیم. با این تفاوت که دیگر پنجره پیش نمایشی دیده نمی‌شود و در حین عملیات، احتمالا هیچ کاری نمی‌توانید با کامپیوترتان بکنید و باید صبر کنید تا این پردازش تمام شود. از آنجا که کیفیت و جزئیات این فایل بسیار بالاتر می‌رود، نباید انتظار داشته باشید که حجم آن ثابت باقی بماند. به عنوان مثال، فایلی که در اینجا تست شده است، دارای حجم 25.3 مگاپیکسل (Lossless Compressed RAW) بود، اما فایل DNG نهایی پس از تبدیل، حجمی حدود 120 مگابایت پیدا کرد. تقریباً بیشتر از 4 برابر حجم اولیه. این حجم نشان می‌دهد که این فایل، چیزی فراتر از یک نسخه ثانویه از فایل RAW ما بوده است. به عنوان مثال، من نتوانستم در دفعات اول، این قابلیت را روی فایل خام دوربین Nikon Z7 که از روی وب‌سایت DPreview دریافت کرده بودم اعمال کنم و برنامه لایتروم من چند بار در حین این کار هنگ کرد و بسته شد. نهایتاً این کار انجام شد و در زیر می‌توانید تأثیر این قابلیت را روی فایل خام Nikon Z7 ببینید.چیزی که در اینجا برایم جالب بود، این است که تأثیر قابلیت Enhance Details روی فایل خام Nikon Z7 چندان محسوس نیست. فایل قبلی که آن را بررسی کردیم، از یک دوربین فوجی بود. اما این مقایسه که بین فایل خام نیکون با حجم 61 مگابایت و نسخه DNG تبدیل شده این فایل با حجم 206 مگابایت انجام شده است، تغییرات بسیار جزئی را نمایش می‌دهد. تغییرات این تبدیل، نهایتاً کمی افزایش جزئیات در لبه‌های ساختمان و کمی هم روی سیم‌های برق را نشان می‌دهد. نکته‌ای که از این مقایسه برداشت کردم این است که کیفیت خروجی ترکیب دوربین Nikon Z7 همراه با لنز Nikon Z 24-70mm f/4 S آن‌قدر قوی و دقیق است که لایتروم نمی‌تواند با هوش مصنوعی خودش، جزئیات بیشتری را به آن اضافه کند. حدس می‌زنم این قابلیت، بیشتر روی اشکالاتی که از سوژه‌های فوکوس نشده ایجاد می‌شود کار می‌کند یا شاید هم پراکندگی‌هایی که بر اثر جدایش نور در دیافراگم‌های بسته پیش می‌آید را تشخیص می‌دهد. به‌هرحال، نتیجه کار، کاملاً بسته به ترکیب دوربین و لنزتان دارد. به طور کلی، استفاده از این قابلیت، در هر حال موجب افزایش کیفیت می‌شود.طبیعتاً ادوبی برای این قابلیت، هنوز در اول راه است و قطعاً، به روزرسانی‌های بعدی، پیشرفت‌های بیشتری را برای آن رقم می‌زند. در وب‌سایت ادوبی، دقیقا ذکر شده که این قابلیت تنها برای حسگر‌هایی که از نوع چیدمان موزاییکی Bayer یا  X-Transهستند می‌توانند از آن استفاده کنند. در حال حاضر بدون شک پیشنهاد می‌کنم همه کسانی که از دوربین‌های فوجی سری X استفاده می‌کنند، یکبار این قابلیت را چک کنند. همچنین کسانی که از دوربین‌های DSLR کانن یا نیکون استفاده می‌کنند هم احتمالاً نتیجه خوبی دریافت می‌کنند.فرمت‌هایی که دستکم تا این تاریخ قابل پشتیبانی نیستند به این شرح می‌باشند:فایل‌های غیر خام مانند JPEG، TIFF یا HEICفایل‌های DNG غیر مستقیم، مانند فایل‌هایی که از پردازش تعدادی فایل DNG یا خام دیگر برای ساخت HDR و غیره در برنامه‌های لایتروم یا ویرایشگر فایل خام ادوبی درست شده‌اند.فایل‌های Smart Preview در لایترومفایل‌های خام سیاه و سفید (مانند آنچه که در دوربین‌های Leica M Monochrom ثبت می‌شوند)دوربین‌هایی که حسگر چهار رنگ دارندحسگر‌های سیگما Foveonفایل‌های حسگر‌های فوجی SR، EXR یا موزایکی‌های 2×4فایل‌های خام S-Raw یا M-RAW دوربین‌های کاننفایل‌های خام Small Raw دوربین‌های نیکونفایل‌های Pixel Shift Resolution (PSR)دوربین‌های پنتاکسفایل‌های ARQ دوربین‌های سونیاگر شما هم تجربه خاصی با این قابلیت مهم دارید یا نکته مهمی را از قلم افتاده می‌بینید، می‌توانید با استفاده کادر نظرات، آن را با ما در میان بگذارید. امیر یاری امیر یاری Sat, 23 Feb 2019 13:18:45 +0330 https://virgool.io/@amiryari/metadata-panel-in-lightroom-fxrye5rjeh44 چند وقت پیش در یکی از کلاس‌های آموزش لایتروم، در حال آموزش دادن کار با پنل فیلتر‌ها در ماژول کتابخانه لایتروم بودم که ناگهان متوجه شدم مدت زیادی است که همه تمرکزم را روی متادیتا‌ عکس ها و آموزش آن‌ها گذاشته‌ام. در واقع من می‌خواستم با فیلتر کردن عکس‌ها براساس مشخصات عکس‌برداری آن‌ها، عکس های مورد نظرم را از بین یک آرشیو بزرگ پیدا کنم و روی آن‌ها کار کنم. اگرچه این بخش مربوط به آموزش لایتروم نبود، اما چیزی که باعث شده بود تا آن‌قدر، روی آن تاکید کنم، اهمیت متادیتای عکس‌ها و دانش فوق‌العاده‌ای بود که پشت این پنل و قابلیت‌های آن وجود دارد. شاید فکر کنید، جستجوی عکس‌ها در پنل متادیتا در لایتروم، چقدر اهمیت دارد که بتوانیم عکاسی خودمان را با آن ارتقا دهیم؟ واقعیت این است که شناخت امکانات مقایسه‌ای و فیلتر‌ کردن عکس‌ها در این پانل، آن‌قدر با اهمیت است که یادگیری کار با آن، نه فقط در لایتروم، بلکه می‌تواند کار با دوربین و حتی دید عکاسی ما را نیز متحول کند. بیایید با هم آن را بررسی کنیم.پنل متادیتا در لایتروم چیست؟پنل متادیتا در لایتروم در واقع یک پنل جستجو و دسته‌بندی عکس‌ها است که به شما امکان می‌دهد تا در میان آرشیو عکس‌هایتان بگردید و تقریباً عکس‌ها را بر اساس هر نوع اطلاعاتی که همراه آن‌ها ثبت شده است، جدا کنید. احتمالاً می‌دانید که هر عکسی، وقتی ثبت می‌شود، اطلاعات زمان عکس‌برداری خودش را به همراه دارد. یعنی شما می‌توانید ببینید که هر عکس با چه سرعت شاتر، دیافراگم، حساسیت، یا نورسنجی و … ثبت شده و علاوه بر این اطلاعاتی مانند شماره سریال دوربین، تاریخ عکس‌برداری و در برخی موارد حتی موقعیت مکانی محل عکس‌برداری هم در اطلاعات متادیتا یا همان اطلاعات Exif عکس‌ها ذخیره می‌شود.پنل فیلتر کردن در لایتروم، در واقع شامل تعدادی ستون‌های مختلف می‌شود که می‌توانید گزینه‌های مورد نظر برای جستجو را در آن‌ها انتخاب کنید تا برنامه لایتروم، عکس‌های موجود در کتابخانه‌اش را براساس این گزینه‌ها، برایتان فیلتر یا دسته‌بندی کند. این پنل، به صورت یک نوار با نام Library Filter یا فیلتر کتابخانه در ماژول Library قرار دارد و شامل چندین منو می‌شود. این منو‌ها که به صورت بازشدنی، طراحی شده‌اند در بالای پنجره میانی که همان پنجره نمایش عکس‌ها است قرار دارند و با کلیک روی آن‌ها، می‌توانید بازشان کنید. گزینه Metadata همان ستون‌هایی هستند که مشخصات Exif عکس را نمایش می‌دهند. این ستون‌ها به صورت پیش فرض شامل مواردی مانند زمان عکس‌برداری، دوربین و لنزی که عکس‌ها را گرفته‌اند و برچسب‌هایی می‌شود که احتمالاً روی عکس‌ها قرار داده‌اید. اما این فقط بخشی از اطلاعات متادیتا است. شما می‌توانید به راحتی، ستون‌های مورد نظر خودتان را به این پنل اضافه کنید. کافیست روی منوی سه خط در گوشه بالا سمت راست پنل کلیک کرده و گزینه Add Column را بزنید. با این کار ستون‌های جدید با امکان انتخاب محتوای جدید، به آن اضافه می‌شود.البته ستون جدید، بدون فیلتر است و باید خودتان محتوای آن را تعیین کنید. برای انتخاب یک فیلتر جدید یا تغییر فیلتر‌های قبلی (محتوای ستون‌های موجود)، روی نام آن کلیک کنید تا منوی انتخاب محتوا باز شود.گزینه‌هایی مانند focal length (فاصله کانونی لنز)، iso یا حساسیت، shutter speed (سرعت شاتر) و aperture یا دیافراگم برای ما اهمیت زیادی دارد. زیرا می‌توانیم با دیدن اعدادی که بلافاصله در روبروی آن‌ها گزینه‌های آن‌ها نشان داده می‌شود، بفهمیم که برای هر گزینه، چند عکس در کتابخانه ما با آن مشخصات وجود دارد. به عنوان مثال در عکس زیرین می‌بینیم که در کتابخانه من، 8 عکس با دیافراگم f/1.4 گرفته شده یا 10 عکس از مجموعه من، با دوربین نیکون D750 ثبت شده است. اگر هم می‌خواهیم ببینیم کدام عکس‌ها این شرایط را داشته‌اند، کافیست روی این عدد کلیک کنیم تا بلافاصله همان تعداد عکس، از میان عکس‌های دیگر، فیلتر شده و نمایش داده شوند.حالا که می‌دانیم که پنل متادیتا در لایتروم چیست، ببینیم که چه کمکی می‌تواند به ما بکند و چگونه ممکن است سطح دانش عکاسی ما با استفاده از آن ارتقا یابد؟یاد می‌گیرید که دقیقاً چه چیزی را قرار است تجربه کنید؟خیلی از عکس هایی که من در این پوشه نگهداری می‌کنم، عکس‌های Sample یا نمونه‌ای هستند که از گالری‌های آنلاین وب‌سایت‌های بررسی دوربین و لنز، دانلود کرده‌ام. به عنوان مثال اغلب در وب‌سایت DPreview به گالری دوربین‌هایی که دوست دارم سر می‌زنم و عکس‌هایی که با آن‌ها گرفته شده‌اند را بررسی و دانلود می‌کنم. به این ترتیب عکس‌های جالبی که با این دوربین‌ها گرفته شده‌اند را در یک پوشه نگهداری می‌کنم تا بعدا از آن‌ها برای مقایسه کیفیت دوربین‌ها و لنز‌ها استفاده کنم. با این پنل متادیتا، می‌توانم بررسی کنم که یک دوربین یا لنز خاص، کدام عکس‌ها را گرفته است. همچنین وقتی با تنظیمات مختلف عکس می‌گیرید، با این شیوه می‌توانید به سرعت، عکس‌ها را براساس یک شرایط خاص از دوربین یا لنز‌تان دسته بندی کنید. مثلاً می‌توانید خیلی سریع، کیفیت عکس‌هایی که با فاصله کانونی 70mm گرفته شده‌اند را با عکس‌هایی که با فاصله کانونی 24mm گرفته شده‌اند مقایسه کنید. یا ببینید محوشدگی پس زمینه در f/1.8 کدامیک از لنز‌هایتان بیشتر است. به عنوان مثال با نگاه کردن به این لیست، می‌توانم بفهمم که من خیلی به ندرت با سرعت‌های شاتر طولانی مدت عکاسی می‌کنم. چون اصولا من عکاس پرتره و عروسی هستم عکاسی با نوردهی طولانی، چندان برایم کاربرد ندارد. بنابراین احتمالاً عکاسی روی سه‌پایه با نوردهی‌های طولانی از آن دسته عکس‌هایی است که باید زمان بیشتری برای یادگیری و تجربه‌ کردنشان اختصاص دهم. یا مثلاً می‌توانم ببینم که تقریباً اغلب عکس‌هایی که می‌گیرم با لنز‌های تله بلند و فاصله‌ کانونی‌های بالاتر از 100mm است. بنابراین وقتی می‌خواهم به لنز بعدی که می‌خواهم بخرم فکر کنم، احتمالاً به یک لنز تله بلند نیازی نخواهم داشت و برعکس، خرید و استفاده از یک لنز واید با فاصله کانونی کمتر از 20mm می‌تواند تغییر بزرگی در قاب‌هایی که می‌گیرم ایجاد کند. فیلتر‌ کردن عکس‌ها در پنل متادیتا در لایتروم ، علاوه بر نمایش دادن نقاط ضعف و قوت عکس هایی که می‌گیریم، به ما می‌گوید که در کدام بخش‌ها ضعیف‌تر یا قوی‌تر هستیم و به چه تجهیزات یا مهارت‌هایی نیاز داریم.یاد می‌گیرید اشکال کارتان کجاست!احتمالاً در مقالات آموزشی مختلف، درباره اینکه کدام فواصل کانونی یا کدام دیافراگم‌ها برای یک نوع خاصی از عکاسی مناسب‌تر است، زیاد خوانده‌اید. مثلاً می‌شنوید که اغلب عکاسان پرتره تمایل دارند با فواصل کانونی بالاتر از 85mm عکاسی کنند. یا مثلاً می‌شنوید که عکس‌هایی که با فاصله کانونی کمتر از 30mm گرفته می‌شوند اغلب دچار اشکالات عمومی لنز‌ها مانند اعوجاج یا تیرگی دور می‌شوند و باید اعوجاج آن‌ها را تصحیح کرد. اما آیا این موارد درباره لنز‌ یا لنز‌هایی که خودتان دارید هم صادق است؟ آیا کیفیت لنزی که دارید، در تمام فواصل کانونی آن ثابت است؟ اگر یک لنز زوم دارید و دوربینتان یک دوربین غیر فول‌فریم است، از چه فاصله کانونی  به بعد، می‌توانید اشکالات لنز را در آن ببینید؟ شدت لبه‌های رنگی (Chromatic Abberation) در چه فاصله کانونی لنز‌تان بالاتر می‌رود؟ تیرگی دور در چه فاصله کانونی بیشتر خود را نشان می‌دهد؟ لرزش دستتان از چه فاصله کانونی به بعد خودش را نشان می‌دهد؟ بهترین دیافراگم لنز‌تان کدام است؟ بیشترین شارپنس را کی دارید؟ در عکس‌های پرتره نزدیک، با چه دیافراگمی خطر محو شدگی بیشتر می‌شود؟ همه این‌ها مواردی هستند که شاید سال‌ها باید عکس بگیرید و در بین عکس‌هایتان تک به تک جستجو کنید تا بتوانید این مشخصات و از همه مهم‌تر اینکه به صورت مقایسه ای و در کنار هم، آن‌ها را ببینید و تجربه کسب کنید.محدودیت‌های تجهیزاتتان را بشناسیداگر بلندترین فاصله کانونی لنزتان 70mm است و تعداد خیلی زیادی از عکس‌هایتان را در فاصله کانونی 70mm گرفته‌اید، احتمالاً وقت آن است که یک لنز تله بلند تهیه کنید. اگر بازترین فاصله کانونی لنزتان f/2.8 است و تعداد زیادی از عکس‌هایتان را روی این دیافراگم گرفته‌اید، احتمالاً لازم است یک لنز سریع‌تر با دیافراگم باز‌تر، مانند یک 50mm f/1.8 تهیه کنید تا بتوانید در نور کم، از حساسیت‌های کمتری استفاده کنید. اگر تعداد زیادی از عکس‌هایتان، با حساسیت‌های بالاتر از سطح عادی دوربینتان گرفته شده و دوربینتان غیر فول‌فریم است، احتمالاً نیاز به یک دوربین فول‌فریم با نویز کمتر دارید تا بتوانید با خیال راحت، حساسیت دوربین را افزایش دهید. کافیست با یک کلیک، عکس هایی که با حساسیت ISO 3200 یا 6400 گرفته‌اید را دسته‌بندی کنید تا ببینید آیا نیاز به یک دوربین با نویز کمتر دارید یا خیر. یا ساده‌تر اینکه اگر با چند دوربین مختلف عکاسی می‌کنید، می‌توانید اول روی حساسیت ISO 6400 کلیک کنید و بعد ببینید با کدامیک از دوربین‌هایتان عکاسی کرده‌اید. با این کار میزان حساسیت و خروجی دوربین‌های مختلفتان را در این حساسیت پیدا می‌کنید و به راحتی می‌توانید در هر پروژه، بهترین تجهیزات را برای کار انتخاب کنید.شروع به استفاده از لنز‌های پرایم کنیدتقریباً اغلب عکاسان تازه‌کار با لنز‌های زوم، شروع به یادگیری می‌کنند. این لنز‌ها ارزان‌تر هستند و طبیعتاً از آنجا که فواصل کانونی بیشتری را پوشش می‌دهند برای شروع عکاسی، کاربرد ساده‌تری هم دارند. به همین دلیل هم خرید و به کارگیری یک لنز پرایم که فاصله کانونی ثابت دارد، هم نگران کننده‌تر است و هم چالش برانگیز‌تر. اما سؤال اینجاست که اگر تصمیم به خرید یک لنز پرایم دارید، کدام فاصله کانونی برایتان مناسب‌تر است؟ اگر اغلب عکس‌هایتان حول و حوش فواصل نرمال است، یک لنز 50mm بخرید. اگر بیشتر با فواصل تله‌ عکاسی می‌کنید یک لنز 85mm نیاز دارید. اگر خیلی با واید عکس می‌گیرید، یک لنز پرایم 24mm یا 35mm بخرید. تعداد عکس‌ها را در پنل متادیتا در لایتروم ببینید تا بلافاصله بفهمید که لنز پرایمی که می‌خواهید جایگزین لنز فعلی‌تان بشود، باید دقیقاً چه فاصله کانونی داشته باشد.شگفت‌زده می‌شویدگاهی اوقات نگاه کردن به آرشیو عکس‌هایتان، شما را شگفت‌زده می‌کند. مثلاً من وقتی آرشیو عکس‌هایم را نگاه می‌کردم، از تعداد زیاد عکس‌هایی که با گوشی تلفن همراهم گرفته بودم بسیار متعجب شدم. اگرچه چون اغلب اوقات همراهم هست، نباید چندان جای شگفتی باشد. اما از آنجا که من عکاس حرفه‌ای هستم و خیلی از دوربینم استفاده می‌کنم، توقع نداشتم این‌همه با دوربین موبایلم عکس گرفته باشم. شاید بد نباشد اگر اخبار تصویرگری دیجیتال با موبایل‌ها را هم پیگیری کنم و برای تعویض گوشی موبایلم هم برنامه‌ریزی کنم. آرشیو عکس‌هایم نشان می‌دهد در کنار شغل و حرفه عکاسی، وجود یک دوربین قدرتمند بر روی موبایلم، احتمالاً چقدر می‌تواند برایم لذت‌بخش باشد و شاید من را علاقه‌مند کند تا عکس‌هایی که با گوشی موبایلم می‌گیرم را هم ادیت کنم.چه زمان‌هایی کمتر به سراغ عکاسی می‌روید؟ستون تاریخ‌ها هم می‌تواند بسیار جذاب باشد. خصوصاً اگر آرشیو عکس‌هایتان، متعلق به زمانی بیشتر از یکسال باشد، با مقایسه عکس‌هایی که در ماه‌های مختلف سال گرفته‌اید می‌فهمید که چه زمان‌هایی برای عکاسی بیشتر وقت گذاشته‌اید و چه زمان‌هایی بیشتر به ادیت و ویرایش عکس‌هایتان می‌پردازید. کدام فصل‌ها، برایتان فصل‌های شلوغ‌تری هستند. چه ماه‌هایی آزادتر هستید تا به علاقه‌مندی‌های خودتان بپردازید و کدام ماه‌ها، مجبورید بیشتر به درآمد عکاسی فکر کنید.آماده شدن برای یک سفر عکاسیوقتی می‌خواهم به یک تور یا سفر عکاسی بروم، معمولاً با کمبود جا مواجه هستم. یعنی نمی‌توانم همه تجهیزات خودم را بردارم و مجبورم فقط دوربین و لنز‌ها و تجهیزاتی که واقعاً ضروری هستند و مورد نیازم واقع می‌شوند را همراهم ببرم. در چنین مواقعی، وقتی می‌خواهم به جاهایی ناشناخته بروم که قبلاً به آنجا سفر نکرده‌ام، معمولاً شروع می‌کنم به تحقیق آنلاین و سعی می‌کنم با استفاده از وب‌سایت‌هایی مانند Google، Flickr و … ببینم افراد دیگری که قبلاً به آنجا رفته‌اند، معمولاً از چه تجهیزاتی بیشتر استفاده کرده‌اند. با این کار می‌توانم یک دید کلی از تجهیزاتی که مورد نیاز خودم هم هستند پیدا کنم. اما مشکل اینجاست که با این روش، من فقط با دید و نگاه آن‌ها تصمیم‌گیری می‌کنم. در واقع مانند این است که یکی از دوستانتان، به شما بگوید که در آنجا یک لنز اولترا واید نیاز خواهید داشت، چون خود او عکس‌های واید را خیلی دوست دارد. اما این کار سبب می‌شود تا سلیقه شخصی خودتان را فراموش کنید. ممکن است جایی که یک عکاس دیگر با لنز‌های اولترا واید کار می‌کند، سلیقه شما بیشتر روی لنز‌های نرمال باشد یا حتی بخواهید با تله‌واید عکاسی کنید. در چنین مواقعی هم می‌توانید به متادیتاهای عکس‌های قبلی‌تان در پنل متادیتا در لایتروم مراجعه کنید. ببینید قبلاً در موقعیت‌های مشابه و نزدیک به آنجا، خودتان بیشتر از چه تجهیزاتی استفاده کرده‌اید. هیچ‌کس، سلیقه‌اش از خود شما به خودتان نزدیک‌تر نیست. اگر در کوهستان، از لنز‌های نرمال بیشتر استفاده کرده‌اید، قطعاً باز هم همان کار را می‌کنید. اگر می‌بینید که اغلب عکس‌هایتان در کنار دریا، یا خیلی تله‌فتو یا خیلی واید است، طبیعتاً لنز‌های پرایم نرمال جایی در کیف تجهیزاتتان ندارند. اگر مطمئن هستید که درصد بالایی از عکس‌هایی که در غروب گرفته‌اید بدون فلاش هستند، احتمالاً دیگر نیاز ندارید تا یک فلاش اکسترنال همراه ببرید. به طور کلی، آمار گرفتن از شرایط موقعیت‌های قبلی، بهترین راهنمای شما برای سفر‌های آینده‌تان است و پنل Metadata در لایتروم می‌تواند به خوبی این کار را برایتان انجام دهد.پنل متادیتا در لایتروم را خیلی جدی‌تری از یک پنل سرچ به حساب آورید. اگر مدت زیادی است که با لایتروم کار می‌کنید، اما از این پنل خیلی استفاده نکرده‌اید، کمی وقت بگذارید و اجازه دهید تا این پنل جای خود را در روند کاری شما باز کند و عادت‌های کاریتان را تغییر دهد. اگر درباره پنل متادیتا در لایتروم سوال یا تجربه‌ای دارید، در بخش کامنت‌ها با ما در میان بگذارید. امیر یاری امیر یاری Tue, 19 Feb 2019 10:46:33 +0330 https://virgool.io/@amiryari/edit-grain-in-lightroom-qwalw27wnprf هیچکس نویز را دوست ندارد. اصولا وجود نویز در عکس ها آنقدر آزار دهنده است که بخش مهمی از روند ویرایش عکس‌ها در کامپیوتر، به حذف و کاهش نویز اختصاص دارد و نرم‌افزارهای مختلف مانند فتوشاپ و لایتروم، امکانات و قابلیت‌های پیشرفته ای برای حذف این اشکال دارند. اما اگر وجود نویز در عکس‌های دیجیتال اینقدر بد است، چرا خیلی از پریست‌های لایتروم، به عکس‌ها نویز می‌دهند؟ چرا در خیلی از عکس‌های مدرن امروزی که در صفحات مجازی عکاسان مشهور می‌بینیم، اینقدر نویز دیده می‌شود؟ آیا آن‌ها نمی‌توانند نویز عکس‌هایشان را بگیرند یا با دوربین‌هایی عکاسی می‌کنند که کیفیت پایین و نویز زیادی دارد؟ یا شاید ما اشتباه می‌کنیم و آنچه که در عکس‌ها می‌بینیم نویز نیست. شاید اسم دیگری دارد. مثلاً نام آن‌ها گرین (Grain) است. تفاوت نویز و گرین در لایتروم چیست؟دانه‌بندی فیلم‌های نگاتیوی را گرین می‌نامیدند. در آن روز‌ها نام نویز چندان به گوش عکاسان آشنا نبود. هنوز هم اگر با عکاسان قدیمی‌تر صحبت کنیم، وقتی درباره دانه‌های آزاردهنده روی عکس صحبت می‌کنند، واژه گرین را به کار می‌برند. آن‌ها معتقدند که گرین در عکس‌های آنالوگ حال و هوای دیگری داشتند و نه تنها اصلاً با نویزی که در دوربین‌های بی‌کیفیت و موبایل‌ها می‌بینیم قابل مقایسه نیستند، بلکه در برخی مواقع باعث زیباتر شدن عکس‌ها می‌شدند. در این مقاله می‌خواهم درباره گرین توضیح دهم تا ببینیم که تفاوت آن با نویز چیست و چرا در نرم‌افزار لایتروم، نویز را حذف می‌کنند، اما “اضافه کردن گرین” را به عنوان یک قابلیت یا جلوه جالب به شمار می‌آورند. همچنین می‌بینیم که چرا پریست‌های لایتروم معمولا همراه با گرین هستند و چطور می‌توانیم در صورت نیاز مقدار آن را تغییر دهیم یا اصولا گرین را از روی پریست‌ها حذف کنیم؟من گرین هستم … نه نویز!تفاوت مهم میان نویز دیجیتال یا همان چیزی که نتیجه نویز حسگر دوربین‌های دیجیتال است و گرین که در عکس‌های قدیمی‌تر می‌دیدیم، به ماهیت تولید آن‌ها و مشخصات صفحه حساس به نور در این دو نوع عکاسی برمی‌گردد. حسگر‌های دیجیتال، با استفاده از ردیفی از سلول‌ها یا فتو دیود‌های حساس به نور، فتون‌های نور را به جریان‌های الکتریکی تبدیل می‌کنند. این سلول‌ها همان چیزی هستند که در سخت افزار دوربین‌ها به نام Pixels یا Picture Elements شناخته می‌شوند. اینکه پیکسل‌ها، چقدر نویز ایجاد کنند، بسته به عواملی مانند اندازه حسگر یا سنسور (و بالطبع، اندازه هر دانه از پیکسل‌ها) ، دمای حسگر و تنظیمات حساسیت دوربین یا ISO بستگی دارد.اما در سوی دیگر، فیلم‌های نگاتیوی را داریم که سطح آن‌ها از کریستال‌های نقره حساس به نور پوشیده شده است. این کریستال‌ها وقتی در معرض نور قرار می‌گیرند، به طور شیمیایی تغییر می کنند و پس از اینکه آن‌ها را در داروهای مخصوص می‌گذارند، تغییر آن‌ها ثابت می‌شود. مراحل کار را می‌توانیم این‌طور تصور کنیم که سطح فیلم، برای چند لحظه در معرض نور قرار می‌گیرد و تغییر شکل می‌دهد، اما برای اینکه این تغییر شکل، همیشگی شود و دیگر برای همیشه به همان صورت باقی بماند، آن را در داروی مخصوص ظهور عکس می‌گذارند و تغییرات تا آن لحظه را فریز می‌کنند. این کریستال‌ها همان چیزی هستند که بعداً هنگام چاپ عکس، باعث ایجاد گرین می‌شوند. هرچقدر فیلمی که استفاده می‌کنیم حساسیت بالاتری داشته باشد، کریستال‌های بیشتر و بزرگ‌تری دارد و طبیعتاً گرین بیشتری هم تولید می‌کند.گرین، یک ویژگی جدانشدنی فیلم‌ها محسوب می‌شدند. یعنی دقیقاً مانند اثر انگشت دوران فیلم‌های نگاتیوی هستند و تقریباً در همه فیلم‌های قدیمی، حتی آنهایی که دارای حساسیت پایین بودند هم وجود داشتند. به همین علت هم غیر ممکن است عکسی قدیمی را ببینیم که با کریستال‌های نقره ثبت شده، اما تأثیر کریستال‌های نقره‌ای یعنی گرین در آن وجود نداشته باشد. امروز هم وقتی عکاسان می‌خواهند عکس‌ها یا فیلم‌های ویدئویی را قدیمی کنند، سعی می‌کنند سطح عکس را با گرین بپوشانند تا ظاهری شبیه به عکس‌ها و فیلم‌های قدیمی پیدا کند.شرکت ادوبی هم در برنامه لایتروم، در کنار امکاناتی مانند تغییر رنگ سیاه و سفید یا افزودن رنگ‌های خاص به عکس‌های مدرن، قابلیتی برای افزودن گرین به عکس‌ها را در اختیار ما گذاشته تا بتوانیم حال و هوای عکس‌هایمان را قدیمی کنیم. به همین دلیل، اگر وقتی رنگ‌های خاص به عکس‌ها می‌دهیم و مثلاً عکس ها را رنگ پریده یا پر کنتراست می‌کنیم، با افزودن گرین به عکس‌ها می‌توانیم تأثیر قدیمی شدن یا Aging آن را افزایش دهیم. نکته مهم اینکه اگر با روش‌های مختلفی می‌توان این کار را در فتوشاپ انجام داد، اما ابزار مخصوصی برای آن وجود ندارد و جالب‌تر اینکه لایتروم می‌تواند این کار را روی تعداد زیادی از عکس‌ها به صورت همزمان انجام دهد. در آموزش را به صورت گام به گام از ابتدا تا انتها ادامه می‌دهیم.افزودن گرین به عکس‌ها با استفاده از پنل Effects در لایترومپنل Effects در ماژول Develop لایتروم قرار دارد. زیرا این جلوه‌ها جزو ویرایش‌های عکس محسوب می‌شوند و بنابراین باید برای استفاده از آن، از ماژول کتابخانه  با زدن دکمه D به Develop بروید. البته در پنل Effects چند اسلایدر و قابلیت دیگر هم می‌بینید، اما ما در این آموزش کاری با باقی اسلایدرها داریم و مستقیماً به سراغ بخش Grain می‌رویم. در اینجا، سه اسلایدر مختلف می‌بینید که به ترتیب amount، size و roughness نام دارند. ما با همین سه اسلایدر، کریستال‌های نقره را روی عکس‌های دیجیتال، شبیه‌سازی می‌کنیم.نکته مهم: بهتر است جلوه گرین هم مانند دیگر جلوه‌هایی که روی عکس‌ها اضافه می‌کنید، در آخرین مرحله و بعد از رتوش عکس و ویرایش‌های دیگر، اضافه شود. زیرا طبیعتاً این افکت می‌تواند تا حدودی روی کیفیت عکس تأثیر بگذارد و ویرایش عکس بعد از آن، بسیار مشکل می‌شود.Amount یا مقدار گرینمقدار گرین همان‌طور که از نام آن برمی‌آید، حجم نویز‌ها یا دانه‌هایی که ایجاد می‌شوند را کنترل می‌کند. این گزینه را به عنوان تعداد کریستال‌های نقره در نظر بگیرید. طبیعتاً هر چقدر مقدار Amount را بیشتر کنیم، مقدار یا حجم دانه‌ها بیشتر می‌شود و احتمالاً از یک جایی به بعد، تمام جزئیات عکس را از بین می‌برد. بالا بردن تعداد کریستال‌ها، عکس را بیشتر به فیلم‌های حساسیت بالا شبیه می‌کند. در زیر می‌توانید تأثیر مقدار +40 را بر روی یک عکس که با ایزوی گرفته شده است ببینید. یک روش خوب برای افزایش گرین این است که ابتدا مقدار اسلایدر Amount را خیلی زیاد کنید تا بتوانید به خوبی دو گزینه دیگر را بررسی کنید. بعد دو اسلایدر بعدی را به مقدار دلخواه قرار دهید و پس از آن، مقدار اسلایدر Amount را به اندازه کافی برگردانید. (اسلایدر را به چپ و راست بکشید)اندازه دانه‌هااسلایدر Size یا اندازه، نقش مهمی در آنچه که در تصویر نهایی ما دیده می‌شود دارد. کریستال‌هایی که اندازه بزرگی دارند، حتی اگر تعداد آن‌ها هم زیاد نباشد، حتی در عکس‌هایی با سایز کوچک هم کاملاً به چشم می‌آیند. این دقیقاً شبیه همان چیزی است که روی کاغذ‌های بافت‌دار می‌بینیم. درواقع دانه‌بندی عکس نهایی، بیشتر از اینکه تحت کنترل مقدار گرین‌ها باشد، تحت کنترل اندازه یا بزرگی آن‌هاست. در پایین، دو عکس را کنار هم می‌بینید که اگرچه اندازه یا مقدار Amount نویز‌های آن‌ها یکسان است، اما در یکی از آن‌ها، ابعاد کریستال‌ها یا همان Size آن‌ها را تا دو برابر بالا بردیم و در دیگری سایز آن‌ها همان مقدار قبلی است. نکته: توجه داشته باشید که افزایش اندازه کریستال‌ها به شدت روی کیفیت عکس تأثیر می‌گذارد. در اندازه‌های بزرگ، جزئیات را از بین می‌برد و در اندازه‌های کوچک باعث می‌شود تا عکس، محو شده به نظر برسد.Roughness یا سختی گرین‌هاسختی گرین‌ها رابطه مستقیم با سایز آن‌ها دارد. سختی، در واقع نوع شکل یا ترکیب دانه‌بندی گرین‌ها است. هر چقدر این مقدار را بیشتر کنیم، شکل دانه‌های از لبه‌های ساده و منظم، به سوی لبه‌های نامنظم و زمخت‌تر می‌رود. بهتر است از این گزینه در زمانی که می‌خواهید عکستان را چاپ کنید، زیاد استفاده نکنید. خصوصاً در چاپ‌هایی مانند براق یا متالیک. این گزینه، بیشتر برای قدیمی کردن عکس‌های دیجیتال کاربرد دارد . بنابراین وقتی آن را زیاد می‌کنید، دانه‌ها از حالت منظم خارج شده و جلوه طبیعی‌تر و زیباتری به خود می‌گیرند. در تصویر زیر می‌توانید نتیجه افزایش مقدار Roughness به +80 را ببینید.چطور در پریست‌های لایتروم، گرین را تغییر دهیمهمان‌طور که گفتم، اغلب پریست‌های لایتروم ، از جلوه Grain برای زیباتر شدن جلوه عکس استفاده می‌کنند. به همین دلیل اگر از پریست‌های خارجی که دانلود کرده‌اید استفاده می‌کنید، احتمالاً باید مقدار Grain را مطابق سلیقه خودتان تغییر دهید. یعنی بعد از اینکه در پنل Presets روی پریست مورد نظرتان کلیک کردید و جلوه مورد نظر را گرفت، دوباره باید روی پنل Effects برگردید و مقادیر مورد نظرتان را انتخاب کنید. بعد روی علامت + در بالای پنل Presets کلیک کنید و جلوه فعلی را با مقدار گرین مورد نظرتان ذخیره کنید. از حالا به بعد می‌توانید از همان پریست قبلی به راحتی استفاده کنید.نتیجه‌گیری درباره تفاوت نویز و گرین در لایترومفراموش نکنید که بحث نویز از گرین جداست. نباید از گرین طوری استفاده کنید که شبیه به نویز به نظر برسد. یعنی اگرچه می‌توانید مقدار و اندازه و شکل آن را کنترل کنید، اما وقتی می خواهید آن را روی عکس ایجاد کنید، یا مقدار آن را آنقدر زیاد کنید که دیده شود، یا اصلاً استفاده نکنید. گرین را می‌توان امضای دوران فیلم‌ها و نگاتیو‌های قدیمی در نظر گرفت، اما نویز یک مشکل است که دقیقاً به دوران دیجیتال ربط دارد. وقتی گرین را به مقدار مناسب استفاده می‌کنید کاملاً مشخص است که می‌خواستید تا جلوه‌ای شبیه به سال‌ها پیش را بازسازی کنید، اما گرین به مقدار کم، به راحتی با بی‌کیفیت بودن عکس اشتباه گرفته می‌شود. امیدوارم از این آموزش استفاده کرده باشید. اگر در رابطه با تفاوت نویز و گرین در لایتروم و روش‌های ویرایش و تغییر آن‌ها، مشکلی دارید از طریق باکس کامنت‌ها با ما در ارتباط باشید. امیر یاری امیر یاری Tue, 19 Feb 2019 10:37:34 +0330 https://virgool.io/@amiryari/canon-rp-review-gizy4mbsrf2h دوربین کانن RP جدیدترین دوربین بدون آینه فول فریم شرکت کانن و دومین مدل از میرورلس‌های این شرکت معرفی شد. بدون شک خبر‌ها و مشخصات مربوط به این دوربین را در سرتاسر وب دیده‌اید. دوربینی که ارزان‌ترین دوربین بدون آینه فول‌فریم است و گفته می‌شود برای جذب کاربران رده پایین که تازه می‌خواهند وارد دنیای فول فریم‌ها بشوند ارائه شده است. اما در این میان، مطلبی که وب‌سایت DPreview از تجربه کاربری نسخه پیش نمایش این دوربین منتشر کرده است موضوع جالبی دارد. موضوع این مقاله درباره تجربه واقعی یک عکاس حرفه‌ای است که مطالبی بیشتر از مشخصات و قابلیت‌های این دوربین را در برمی‌گیرد. با هم ترجمه این مطلب را می‌خوانیم.من این فرصت را داشتم که پیش از معرفی عمومی دوربین کانن RP زمانی را برای کار با آن داشته باشم و باورم این است که این دوربین، فراتر از آنچه که در مشخصات عمومی آن منتشر شده است ظاهر می‌شود. چون اگر قرار باشد فقط مشخصات این دوربین را بخوانید و آن را با دوربین‌های دیگر هم رده‌اش مقایسه کنید، احتمالاً خیلی آن را جدی نمی‌گیرید. یا دستکم ممکن است اینطور تصور کنید که نسبت به دوربین بالاتر از خودش یعنی Canon R، دوربین ضعیف و کم کاربردی است. در مقالات مختلف خواندیم که کانن در این دوربین، از همان حسگری استفاده کرده که پیشتر در دوربین DSLR ارزان قیمت Canon 6D Mark II خودش هم استفاده کرده بود. محدوده دینامیکی (Dynamic Range) محدود این حسگر و حداکثر قدرت فیلم‌برداری 4K با بخش کوچکی از کادر حسگر، حتی قابلیت Dual Pixel AF را که امکانی فوق‌العاده و قدرتمند است را نیز تحت تأثیر قرار داده و احتمالاً آن را یک رده پایین‌تر از سطح حرفه‌ای قرار می‌دهد. از آنجا که کانن در این دوربین از پردازشگر قدیمی خودش استفاده کرده، احتمالاً ما را مجبور می‌کند که این دوربین را چندان جدی نگیریم.اما واقعیت چیز دیگریست. قبل از اینکه تجربه کاربری خودم از این دوربین را تعریف کنم، نگاهی می‌کنیم که مشخصات و قابلیت‌های مهم این دوربین:قابلیت‌های مهم دوربین کانن RP:حسگر 2 مگاپیکسل با تکنولوژی Dual Pixel CMOSفیلم‌برداری 4K با سرعت 24 فریم بر ثانیه (از برش APS-C حسگر)عکاسی با سرعت 4 فریم بر ثانیه هنگام استفاده از فوکوس خودکار (5 فریم بدون فوکوس خودکار)تشخیص عنبیه چشم هنگام فوکوس خودکار در حالت فوکوس پیوسته یا Servo AFامکان استفاده از فوکوس خودکار در نورسنجی -5EVپردازشگر Digic 8منظره‌یاب الکترونیکی با رزولوشن 36 میلیون نقطهنمایشگر کاملاً باز شو با رزولوشن 04 میلیون نقطهدارای دو دکمه چرخان تنظیماتاین مشخصات، قطعاً چیزی نیست که بخواهد روی کاغذ، ما را شگفت‌زده کند و اینطور تصور می‌شود که کانن صرفاً به دنبال ارائه یک محصول ارزان قیمت و کار راه‌انداز بوده تا کاربران تازه‌وارد دنیای بدون آینه‌ها را توانایی خرید دوربین‌های گران‌قیمت‌تر را ندارند، به سمت خودش بکشد. اما قصد دارم توضیح دهم، چرا این امکانات، بیشتر از چیزی که نشان می‌دهند کاربرد دارند. به عنوان مثال، اگرچه حسگر این دوربین همان چیزیست که در کانن 6D Mark II هم استفاده شده، اما عملکرد قابلیت Dual Pixel AF در یک دوربین بدون آینه، بسیار بهتر از DSLR کانن است. زیرا این دوربین می‌تواند با فرمت 4K هم فیلم‌برداری کند. درباره کانن RD سه چیز خیلی مهم هست که واقعاً من را به خودش جلب کرد: اول اینکه خیلی از چیز‌های خوبی که در Canon R بود را در این دوربین را می‌بینیم، اما چیز‌هایی که دوست نداشتیم، در این دوربین حذف شده است. دوم اینکه رابط کاربری این دوربین از سری دوربین‌های Rebel (سری دوربین‌های سه رقمی کانن) گرفته شده که برای تازه‌کارها عالی است و نهایتاً اینکه قیمت این دوربین، واقعاً مناسب است.تاریخ تکرار می‌شودحدود 15 سال پیش بود که کانن، اولین دوربین سری Rebel را معرفی کرد. این دوربین که در برخی از نقاط جهان با نام EOS 300D معرفی شد، در زمان خود یک انقلاب محسوب می‌شد. در آن زمان دوربین‌های DSLR خیلی گران بودند و این اولین دوربین DSLR (با امکان تعویض لنز) بود که قیمتی زیر 1000 دلار داشت. همان زمان کانن پیش‌بینی کرد که در تغییر غیر قابل برگشت دوربین‌های SLR به دنیای دیجیتال، این دوربین را می‌توان نقطه عطفی در تاریخ عکاسی به شمار آورد. اگرچه از آن زمان، دو تغییر مهم اتفاق افتاد: اول، تغییر کامل دنیای عکاسی از آنالوگ به دیجیتال که طبیعتاً بخشی از پیش‌بینی کانن درباره آینده عکاسی بود و دوم، اتفاق عجیب و غیرقابل پیش‌بینی تغییر دوربین‌های جداگانه، به قابلیتی جانبی در کنار تجهیزاتی به نام گوشی‌های هوشمند. اگرچه سازندگان دوربین‌های عکاسی، همواره از این تغییر دوم ناراحت هستند و آن را به عنوان یک محدودیت برای تولیداتشان تلقی می‌کنند، اما هیچ کدام درباره رشد تولید 400 تا 500 درصدی که در این سال‌ها داشته‌اند، حرفی به میان نمی‌آورند. به‌هرحال نباید این نکته را نادیده بگیریم که دوربین‌های DSLR بازار بزرگی از همان کاربران تلفن‌های هوشمند را به خود جلب کرده‌اند و اکنون بازار دیگری پیش روی آن‌ها گشوده شده است که طی این سال‌ها، کمتر مورد توجه کاربران عادی قرار می‌گرفت: دوربین‌های فول‌فریم. اگر تأثیر تورم را در طی این سال‌ها در نظر بگیریم، دوربین کانن RP دقیقاً همان اتفاق دوربین Rebel در سال‌های دور است که در دنیای امروز شاهد آن هستیم. کانن باز هم همان حقه را به کار برده است. این دوربین با قیمت 1300 دلاری‌اش، حداقل 400 دلار ارزان‌تر از هر دوربین فول فریم دیگری است که تا بحال وارد بازار شده است. البته باید هزینه لنز را هم در نظر بگیریم. دوربین Rebel با یک لنز 100 دلاری وارد بازار شد، اما در حال حاضر ارزان‌ترین گزینه برای کانن RP یک لنز EF-mount 24-105mm F3.5-5.6  همراه با مبدل است که 700 دلار تمام می‌شود یا اینکه باید لنز RF-mount 24-105mm F4L IS را با 1100 دلار خریداری کنیم. البته کانن آمریکا، در یک حرکت نامعمول، قیمت کیت برای این دوربین را با تخفیف قابل توجهی اعلام کرده است، اما همچنان دوربین‌های فول‌فریم با این شرایط، دوربین‌های گران‌قیمتی محسوب می‌شوند.کاربرد و عملکرد کانن RPعلیرغم شباهت زیادی که در عکس‌های این دوربین، بین کانن RP و کانن R می‌بینیم، وقتی این دوربین را در دست می‌گیرید، متوجه می‌شوید که چقدر کوچک‌تر و سبک‌تر از مدل قبلی خودش است. ظاهراً دلیل این سبکی زیاد، استفاده از آلیاژ منیزیم با پوشش پلی‌استر بافت‌دار و زبر است. این بدنه بیشتر من را به یاد دوربین‌های Rebel رده بالا کانن Canon 77D می‌اندازد تا بدنه قدرتمند Canon R. اما چیزی که این بدنه را نسبت به مدل‌های ارزان قیمت، متفاوت می‌کند، وجود دو دکمه چرخان روی این دوربین است. یعنی یک دکمه چرخان، در بالای دوربین و دقیقاً پشت دکمه شاتر قرار دارد و یک دکمه چرخان دیگر هم روی شانه عقبی دوربین است که بیشتر از اینکه شبیه به دوربین‌های کانن باشد، شبیه به دوربین‌های بدون آینه دیگر مانند Fuji یا سونی است. نباید فراموش کنیم که لنز‌های سری RF دارای یک دکمه چرخان قابل برنامه‌ریزی هم هستند که در صورت استفاده از آن‌ها، عملاً هر سه پارامتر نوردهی یعنی سرعت شاتر، دیافراگم و حساسیت را می‌توانید به صورت هم‌زمان با دکمه‌های مکانیکی کنترل کنید.اما این کوچک بودن بدنه، نه تنها هنگام استفاده از لنزهای سنگین، تعادل آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه حتی در هنگام کار با لنز‌های کوچک هم برای کسانی که دست‌های بزرگی دارند، مشکل‌ساز است. به همین دلیل هم کانن، در یک حرکت نامعمول، یک قطعه مخصوص همراه این دوربین ارائه کرده که تقریباً عملکردی شبیه به گریپ جانبی دوربین‌ها دارد، اما در واقع جایی برای باطری اضافی ندارد. بلکه یک قطعه فلزی است که فقط کمی جای دستگیره دوربین را بزرگ‌تر می‌کند. خوشبختانه طراحی این قطعه به گونه‌ای است که وقتی آن را روی دوربین می‌بندید، هیچ مشکلی برای دسترسی به باطری و کارت SD وجود ندارد و به راحتی می‌توانید آن‌ها را از زیر دوربین بیرون بیاورید. صحبت باطری شد، این دوربین از همان باطری مشهور LP-E17 استفاده می‌کند که تقریباً در همه دوربین‌های سه رقمی کانن هم دیده‌ایم. این باطری، باطری چندان قدرتمندی نیست و به گفته کانن، در صورت استفاده از منظره‌یاب دوربین، کمی بیشتر از 200 شات می‌توانید با آن بزنید. این تعداد شات برای یک کاربر عمومی ممکن است چندان زیاد نباشد، اما قطعاً برای یک کاربر حرفه‌ای که قرار است از این دوربین فول‌فریم (حتی گاهی با WiFi) استفاده کند، بسیار محدود است. خوشبختانه، این دوربین هم مانند اغلب دوربین‌های جدید، از طریق پورت USB می‌تواند باطری خودش را شارژ کند. بنابراین اگر یک پاور بانک برای گوشی موبایلتان همراه داشته باشید، می‌توانید این کمبود باطری را جبران کنید و نیازی به باطری جداگانه ندارید. پورت USB این دوربین از نوع Type C است، اما بسیار عجیب است که کانن از تکنولوژی کم سرعت USB 2.0 روی این پورت استفاده کرده است که سرعت پایین‌تری از استاندارد معمول USB 3.0 که در دوربین‌های مدرن می‌بینیم دارد. اما از نظر پورت‌های ارتباطی، شاهد mini HDMI، و ورودی و خروجی 3.5mm جداگانه برای  میکروفون و هدفون هستیم که برای فیلم‌برداری حرفه‌ای کاربرد زیادی دارد.منظره‌یاب و نمایشگربرای کسانی که این دوربین را با مدل قبلی خودش مقایسه می‌کنند، کاهش رزولوشن منظره‌یاب کانن RP نسبت به منظره‌یاب فوق حرفه‌ای 3.69M کانن R  یک ضعف محسوب می‌شود. اما نباید فراموش کنیم که رزولوشن 2.36M منظره‌یاب OLED در این دوربین، همان چیزیست که روی دوربین فول فریم Sony A7 III هم دیده‌ایم. در این دوربین هم همانند برادر بزرگ‌ترش یعنی کانن R، می‌توانیم از LCD لمسی دوربین به عنوان یک تاچ‌پد برای جابجا کردن نقطه فوکوس استفاده کنیم. یعنی حتی وقتی دوربین را جلوی چشم می‌گیریم و از منظره‌یاب دوربین، کادر را دنبال می‌کنیم، با کشیدن انگشت روی نمایشگر خاموش دوربین، می‌توانیم نقطه فوکوس را به سرعت جابجا کنیم. این منظره‌یاب برخلاف تمامی دوربین‌های مشابه خودش، به طور کامل باز می‌شود و به صورت 180 درجه به بیرون می‌چرخد. این قابلیت، خصوصاً برای عکاسی و فیلم‌برداری روی سه پایه و همچنین برای استفاده در زوایای خیلی پایین و نزدیک به سطح زمین عالی است و عملکرد این دوربین فول‌فریم سبک وزن را روی گیمبال‌هایی که می‌توانید به صورت آویزان عمل کنند (مانند Benro Red Dog) برای فیلم‌برداری فوق‌العاده می‌کند.اما جدای از قابلیت Dual Focus AF که یک تکنولوژی اختصاصی کانن برای فوکوس سریع در حالت فیلم‌برداری یا عکاسی Live View است، قابلیت تشخیص عنبیه چشم است که برای عکاسان پرتره فوق‌العاده است. من این قابلیت را در یک بخش جداگانه توضیح می‌دهم.قابلیت و کارآیی Eye AF در دوربین کانن RPیکی از امکانات پیشرفته دوربین Canon RP که حدس می‌زنم برای خوانندگان این مقاله قابل توجه است، امکان تشخیص و فوکوس روی عنبیه چشم در این دوربین است که برای بیشترین کاربرد را برای عکاسی پرتره دارد. استفاده از این حالت، عملاً نیاز شما را به تغییر انواع حالت‌های فوکوس و تعقیب سوژه بی‌نیاز می‌کند. ما این قابلیت را در دوربین‌های جدید سونی دیده‌ایم و عملکرد شگفت‌انگیز آن به گونه‌ای است که اگر مدتی با دوربینی که این قابلیت را دارد، بدون فکر کردن درباره فوکوس، عکاسی کنید، بعید است که بتوانید دوباره به دوربینی بدون این قابلیت بازگردید. تجربه شخصی من با این قابلیت در دوربین کانن RP این است که اگرچه سرعت و دقت آن به پای دوربین‌های فوق‌العاده جدید سونی نمی‌رسد، اما برای من که پیش از این در دوربین‌های DSLR کانن چنین تجربه‌ای را نداشته‌ام، به همان اندازه عالی است. در حالت‌هایی که سوژه، دور از من قرار داشت و گاهی اوقات دوربین، عنبیه چشم را گم می‌کرد و بلافاصله روی حالت تشخیص چهره قرار می‌گرفت و صورت را فوکوس می‌کرد. اما به محض پیدا کردن دوباره عنبیه، دوباره فوکوس نقطه‌ای را روی چشم قرار می‌داد. این اتفاق، بیشتر زمانی پیش می‌آمد که سوژه در حالت حرکت یا چرخش بود.خوشبختانه این قابلیت را می‌توان هم در حالت فوکوس پیوسته و در حرکت و هم در حالت فوکوس نقطه‌ای و ثابت استفاده کرد و به همین دلیل هم برای فوکوس سریع روی چشم سوژه، نیازی به نگه داشتن دکمه فوکوس خودکار نیست. ضمنا به راحتی می‌توان با دکمه‌های چهار جهته پشت دوربین، بین چشم چپ و راست، جابجا شد. به طور کلی، من این قابلیت را بسیار با ارزش دیدم، خصوصاً برای دوربینی که قرار است رابط کاربری ساده و استفاده سریع و آسان داشته باشد.محدوده کوچک Dynamic Range و JPEG های دیدنیمحدوده کوچک Dynamic Range حسگر دوربین کانن RP برای کسانی که عادت دارند فایل‌های خام دوربینشان را مانند مواد خام در دست بگیرند و در ویرایشگر‌های فایل خام آن‌ها را از نو بسازند، مایوس کننده خواهد بود. بدون شک، این محدوده کم باعث می‌شود تا در نقاط تاریک عکس که روشن‌تر شده‌اند نویز‌هایی را ببینید که احتمالاً نیاز دارید تا نویز آن‌ها را در برنامه لایتروم یا فتوشاپ حذف کنید. این دوربین هم مانند کانن 6D Mark II در زمینه فایل‌های خام و محدوده پوشش دهی نور‌ها، ضعیف عمل می‌کند. اما اگر به پردازشگر کانن اطمینان دارید و عادت دارید تا با فایل‌های JPEG کار کنید، کیفیت خروجی فایل‌های JPEG این دوربین فوق‌العاده است. رنگ‌های طبیعی، جزئیات خوب و پردازش دقیق نور‌های پرکنتراست در کنار عمق میدان عالی یک دوربین فول‌فریم، همه آن چیزی است که خیلی از ما از یک دوربین حرفه‌ای در این سطح می‌خواهیم.ویدئوویدئو یکی از آن بخش‌هایی است که اصلاً انتظار ندارم کانن RP در آن بدرخشد. اما برخلاف Canon 6D Mark II، همان حسگر در این دوربین، می‌تواند ویدئو‌های 4K ضبط کند. البته این دوربین نمی‌تواند از تمام سطح حسگر فول فریم خودش برای ضبط ویدئو استفاده کند و تنها بخشی کوچکی از میانه حسگر (اندازه یک حسگر DSLR غیر فول فریم  یا APS-C) از آن می‌تواند برای ضبط ویدئوی 4K استفاده شود. این مسئله دو اشکال مهم را پیش می‌آورد. اول اینکه ویدئو‌ها، نسبت به یک ویدئوی 4K که از همه حسگر استفاده شده است، نویز بیشتری دارد و دوم اینکه تصاویر زوم می‌شوند. بنابراین برای اینکه ویدئو‌های واید بگیرید، باید از لنز‌های خیلی واید استفاده کنید که برای این دوربین هنوز خیلی در دسترس نیست.اما فیلم‌برداری با رزولوشن Full HD می‌تواند با سرعت 60 فریم بر ثانیه انجام شود. فیلم‌برداری با این رزولوشن، سرعت فیلم‌برداری سینمایی 24 فریم بر ثانیه را ندارد، اما قابلیت تشخیص عنبیه چشم برای فوکوس خودکار، در حالت فیلم‌برداری هم فعال است و می‌توانید برای ضبط ویدئو کلیپ‌ از آن بهره ببرید. می‌دانیم که این دوربین، برخلاف دوربین‌های بدون آینه نیکون و سونی، دارای لرزشگیر نیست و همواره وابسته به لرزشگیر لنز است. اما در هنگام فیلم‌برداری، یک قابلیت لرزشگیر نرم‌افزاری هم در دسترس است که هنگام فیلم‌برداری می‌توانید برای ضبط ویدئو‌هایی نرم و بدون لرزش از آن استفاده کنید. همان‌طور که گفتم، این دوربین دارای پورت‌های صدای 3.5 میلی‌متری برای میکروفون و هدفون است و با امکانات خوبی که دارد، می‌تواند برای فیلم‌برداری‌های عمومی با کیفیت Full HD بسیار پرکاربرد باشد. خصوصاً اینکه چون دوربین بسیار سبک و کوچکی است، به راحتی می‌توانید با یک لنز پرایم کوچک، آن را روی یک لرزشگیر دستی قرار دهید و به راحتی آن را روی یک دست حمل کنید.آیا امکانات کانن RP کافی است؟بدون شک، این قیمت کاملاً بدون رقیب است. اما از سوی دیگر سونی عادت دارد قیمت دوربین‌های قدیمی خودش را کاهش می‌دهد و به همین دلیل هم الان شما می‌توانید یک سونی a7 II را با قیمتی حدود 1000 دلار بخرید یا یک سونی a7 اکنون با لنز کیت خودش، قیمتی در همین حدود دارد. اما کانن، هنوز هم روی تعداد زیاد کاربرانش حساب باز کرده است. به‌هرحال هزینه کردن برای یک دوربین جدید و تعدادی لنز که قیمتی حدود 2000 دلار دارند، ریسک بزرگی است و کانن اینطور فکر می‌کند که کاربران قدیمی‌ترش می‌توانند با به کار گیری لنز‌های سری EF ریسک کمتری را متحمل شوند و یک دوربین فول‌فریم بدون آینه بخرند تا اینکه بخواهند از دنیای کانن به سونی تغییر کنند. امکانات کانن RP ، برای یک دوربین در این سطح قیمت عالی است. خصوصاً وقتی می‌دانیم می‌توان با یک مبدل اختصاصی، همه لنز‌ها و فلاش‌های کانن را روی این دوربین نیز به کار بست. امیر یاری امیر یاری Tue, 19 Feb 2019 10:34:48 +0330 https://virgool.io/@amiryari/lightroom-previews-kbfkkjxfkvaw پیش نمایش‌ها در لایتروم به انواع مختلف حالت‌های نمایش عکس گفته می‌شود که باآنها می‌توانید عکس‌های مختلف موجود در یک پوشه یا یک مجموعه عکس را مشاهده یا با هم مقایسه کنید. در اغلب برنامه‌های مدیریت عکس، پیش‌نمایش عکس‌ها به دو حالت Thumbnail یا بند انگشتی (همان حالتی که به صورت شطرنجی کنار هم چیده می‌شوند) و یک حالت تمام صفحه یا Full Screen محدود می‌شود. اما در لایتروم روش‌های مختلفی برای پیش نمایش عکس‌ها وجود دارد. در این ویدئو به شما می‌گویم که چطور می‌توانید از این حالت‌های پیش نمایش استفاده کنید.تفاوت‌های این روش های پیش نمایش‌ها در لایتروم ، چیزی هستند که بیشتر از توضیحات این ویدئوی آموزش لایتروم بودند و برای همین هم آن‌ها را در قالب یک مقاله برایتان توضیح می‌دهم. اگر می‌خواهید که برنامه لایتروم با بالاترین کارآیی خودش برایتان کار کند، باید این روش‌های پیش نمایش را به خوبی بشناسید و بدانید که هر کدام در چه جایی کاربرد دارند؟چرا لایتروم پیش نمایش‌ها را می‌سازد؟یک اشتباهی که خیلی از کاربران درباره لایتروم می‌کنند این است که عملکرد‌های آن را با برنامه‌ حرفه‌ای ویرایش عکس فتوشاپ اشتباه می‌گیرند. به عنوان مثال وقتی شما در داخل فتوشاپ، یک عکسی را باز می‌کنید، پیش نمایش یا Preview آن را نمی‌بینید، بلکه در این حالت، شما در حال نگاه کردن به “خود آن عکس” هستید. تفاوت مهمی که اینجا وجود دارد، دقیقاً به عملکرد این دو برنامه برمی‌گردد. این دو برنامه، از دو روش ویرایشی کاملاً متفاوت برای کار روی عکس‌ها استفاده می‌کنند. فتوشاپ، یک برنامه ویرایش پیکسل‌های عکس است. هر کاری روی یک عکس انجام می‌دهیم، در واقع در حال تغییر پیکسل‌های آن عکس هستید و تمامی این پیکسل های تغییر کرده، نهایتاً روی خود همان عکس، یا در قالب یک عکس جدید، ذخیره می‌شوند. اما لایتروم یک برنامه “پارامتریک” است. در واقع، لایتروم هیچ تغییری روی عکس اصلی شما ایجاد نمی‌کند. در عوض، تمامی تغییراتی که روی عکس می‌دهید را در جایی به نام کاتالوگ ضبط می‌کند و هر زمان عکس را باز می‌کنید، پیش نمایشی از آن تغییرات را روی آن عکس به شما نشان می‌دهد. حالا این پیش نمایش تغییرات که از روی کاتالوگ خوانده می‌شود، روی چه چیزی به شما نشان داده می‌شود. روی همان Preview تصویر! بنابراین لایتروم، به این Previewها یا پیش نمایش‌های عکس نیاز دارد، تا نتیجه تغییراتی که انجام دادید را روی آن‌ها به شما نشان دهد (بدون اینکه فایل اصلی را باز کند). با این توضیحات، بیایید نگاهی به انواع پیش نمایش‌ها در لایتروم بیندازیم:پیش نمایش‌های ماژول کتابخانه یا Libraryچندین مدل مختلف پیش نمایش در ماژول کتابخانه وجود دارد. لایتروم از این پیش نمایش‌ها استفاده می‌کند تا عکس‌ها را در کتاب‌خانه به شما نشان دهد. با آن‌ها می‌توانید، روی عکس‌ها زوم کنید، آن‌ها را با دقت ببینید، رتبه‌بندی کنید، پرچم‌گذاری کنید و خیلی کارهای دیگر انجام دهید. هر کاری که برای مدیریت و دسته‌بندی عکس‌ها انجام می‌دهید در همین‌جا و با همین کتابخانه انجام می‌شود.اما این پیش نمایش‌ها چه زمانی ساخته می‌شوند؟ وقتی در حال وارد کردن عکس‌ها به لایتروم هستید، برنامه لایتروم به طور خودکار، این پیش نمایش‌ها را می‌سازد. (برای اطلاعات بیشتر، ویدئوی آموزشی وارد کردن عکس‌ها به لایتروم را ببینید) در همان زمان ورود عکس‌ها، چهار مدل پیش نمایش وجود دارد و لایتروم از شما می‌پرسد که چه پیش نمایشی لازم دارید؟ دو پیش نمایش اول یعنی Minimal  و  Embedded & Sidecarبستگی به این دارد که بخواهید عکس‌ها را خیلی سریع وارد کاتالوگ کنید یا نه. چون در این صورت، شما یک تصویر Preview با رزولوشن پایین از عکس‌هایتان خواهید داشت.کار کردن با پیش نمایش‌ها در لایتروم کمی پیچیده است و خصوصاً برای کسانی که تازه می‌خواهند با این برنامه کار کنند، استفاده اشتباه از این تنظیمات، می‌تواند سرعت لایتروم را بسیار کند‌تر کند. پیش نمایش Minimal:این کوچک‌ترین نوع پیش نمایش‌ها در لایتروم است. حجم آن بسیار کم است، اما طبیعتاً اگر بخواهید عکس‌ها را در لایتروم با اندازه بزرگ ببینید، کیفیت پایینی دارد و جزئیات را به خوبی نشان نمی‌دهد.پیش نمایش Embedded & Sidecar:این گزینه زمانی استفاده می‌شود که بخواهید فایل‌های RAW را وارد کنید. هم این گزینه و هم گزینه Minimal، فایل‌های پیش نمایش موقتی هستند و لایتروم در اولین زمانی که فرصت کند، یک پیش نمایش باکیفیت‌تر برای خودش می‌سازد. به همین دلیل استفاده از این پیش نمایش‌ها، باعث کند شدن لایتروم می‌شود. چون هر بار که یک عکس را با پیش نمایش بزرگ‌تر می‌بینید، لایتروم، اول سعی می‌کند یک نسخه با کیفیت‌تر از پیش نمایش تصویر را از روی آن بسازد و بعد آن را به شما نشان دهد. بنابراین، باعث می‌شود تا گشت و گذار بین عکس‌ها به کندی انجام شود. این یکی از دلایل کند شدن لایتروم است که خیلی‌ها از من سؤال می‌کنند. خصوصاً وقتی فایل‌هایی با حجم بالا دارند، موقع کار باعث می‌شود تا لایتروم به سختی آن‌ها را نمایش دهد و همه این مشکل هم به این خاطر است که موقعی که باید اجازه می‌دادند تا لایتروم، فایل‌های پیش نمایش را بسازد، به آن فرصت نداده‌اند. دو گزینه بعدی، گزینه‌هایی هستند که اغلب ما هنگام وارد کردن عکس‌ها از آن‌ها استفاده می‌کنیم. هر دوی این تنظیمات، باعث می‌شوند تا عکس‌ها دارای پیش نمایش باکیفیت باشند و موقع مشاهده عکس‌ها احتمالاً مشکلی نخواهید داشت.پیش نمایش Standardاین نوع از پیش نمایش‌ها در لایتروم ، یک پیش‌نمایش تمام صفحه برای نمایش عکس‌ها در حالت نمایشی Loupe View است. البته بدون زوم کردن! شما می‌توانید اندازه تصویر پیش نمایش استاندارد را در تنظیمات Catalog تغییر دهید. پیشنهاد می‌کنم این اندازه را روی حالت Auto قرار دهید. با این کار لایتروم رزولوشن تصویر استاندارد را براساس رزولوشن مانیتوری کامپیوتر خودتان تنظیم می‌کند که باعث می‌شود تصویر نه خیلی بزرگ و نه خیلی کوچک شود. طبیعتاً از آنجا که اندازه این تصویر پیش نمایش در لایتروم، بزرگ‌تر از دو اندازه Minimal و Embedded… است، مدت زمان بیشتری هم طول می‌کشد تا کار Import عکس‌ها را به اتمام برساند. اما سود این کار این است که ماژول Library بسیار سریع‌تر می‌شود و با سرعت عمل بالاتری کار می‌کند.تنها مشکل حالت پیش نمایش Standard این است که برای زوم کردن روی عکس‌ها مناسب نیست. به محض اینکه روی یک عکس زوم کنید، خود لایتروم بلافاصله یک فایل پیش نمایش 1:1 هم می‌سازد تا بتوانید روی حالت 100% زوم هم جزئیات عکس را ببینید. به همین دلیل هم وقتی روی عکس‌هایی که تابه‌حال روی آن‌ها زوم نکرده‌اید، زوم می‌کنید، لایتروم کمی با تأخیر عمل می‌کند، اما اگر بار بعدی روی آن زوم کنید، دیگر تأخیری را احساس نخواهید کرد.پیش نمایش 1:1بهترین کیفیت پیش نمایش عکس‌ها در لایتروم، پیش نمایش 1:1 است، اما هم ساخت آن زمان زیادی طول می‌کشد و هم حجم نسبتاً بالاتری نسبت به انواع دیگر دارد. حتی اگر موقع ورود عکس‌ها هم این نوع پیش نمایش را ایجاد نکنید، وقتی موقع دیدن یک عکس در لایتروم، روی آن زوم کنید (یعنی از حالت Loupe View) استفاده کنید، اگر لایتروم به عکس‌های اصلی دسترسی داشته باشد، بلافاصله حالت پیش نمایش 1:1 را ایجاد می‌کند. بنابراین دفعات بعدی که می‌خواهید عکس را زوم کنید، دیگر هیچ وقفه‌ای را حس نمی‌کنید و ضمناً دیگر این پیش نمایش هم ساخته نمی‌شود و آن را در اختیار دارید.اما لایتروم این حجم اضافه را چکار می‌کند؟ تنظیمات لایتروم به گونه‌ای برنامه‌ریزی شده که پس از یک ماه، پیش نمایش‌های 1:1 را حذف می‌کند. با این کار دیگر خیالتان راحت می‌شود که اگر دیگر نیازی به زوم کردن روی یک سری از عکس‌ها ندارید، این حجم اضافی روی کامپیوترتان اشغال نشود. البته اگر می‌خواهید این محدودیت 30 روزه را بیشتر کنید، می‌توانید به تنظیمات Catalog  بروید و آن را تغییر دهید.اما جدای از این نوع پیش نمایش‌های عادی که از همان نسخه‌های اولیه در لایتروم وجود داشتند، در نسخه Lightroom 5 یک قابلیت جدیدی به نام پیش نمایش‌های هوشمند با Smart Previews هم معرفی شد که عملکرد متفاوتی نسبت به پیش نمایش‌های قبلی دارد. این پیش نمایش‌ها، به طور خودکار ساخته می‌شوند و در بلندترین طول عکس، 2540 پیکسلی هستند. جالب اینجاست که همین Smart Preview ها، برای سینک یا هماهنگی بین لایتروم موبایل و لایتروم تحت وب هم استفاده می‌شود. تنظیمات برای ساخت این پیش نمایش‌ها در پنجره ورود عکس‌ها به لایتروم در دسترس است.Smart Preview هااما نکته بسیار مهم درباره این نوع پیش نمایش‌ها در لایتروم این است که می‌تواند در ماژول Develop و برای ویرایش عکس‌ها هم مورد استفاده قرار گیرد. یعنی موقعی که می‌خواهید عکس‌هایتان را به ماژول Develop ببرید و تنظیمات رنگ و نور آن‌ها را تغییر دهید، دیگر نیازی به فایل اصلی ندارید. این روش برای زمانی که می‌خواهید عکس‌هایتان را روی هارد اکسترنال نگه دارید خیلی کفید است. مثلاً فرض کنید، عکس‌هایتان را روی هارد دیسک اکسترنال بکاپ گرفتید و از همان‌جا هم عکس‌ها را به لایتروم وارد کرده‌اید، با این گزینه می‌توانید به راحتی، هارد اکسترنال را جدا کنید و بعد شروع کنید به کار روی پیش نمایش‌های آن‌ها در ماژول Develop. خصوصاً وقتی در سفر هستید یا می‌خواهید عکس‌ها را روی لپ‌تاپتان ویرایش کنید، این پیش نمایش‌ها خیلی مفید هستند. با این روش دیگر نگران حمل کردن عکس‌ها یا از دست رفتن آن‌ها روی هارد دیسک لپ‌تاپ نیستید. اگر از لایتروم CC (لایتروم تحت وب) یا لایتروم موبایل استفاده می‌کنید و از سرویس آنلاین ادوبی استفاده می‌کنید، می‌توانید از این پیش نمایش‌ها هم استفاده کنید که البته اصولاً برای کاربرانی که در داخل ایران هستند غیر قابل استفاده است. زیرا چه از ایران به وب‌سایت ادوبی وارد شوید یا اصولاً اکانت ایرانی داشته باشید، ادوبی این سرویس را به روی شما بسته و اجازه استفاده از آن را ندارید. به همین دلیل هم اصولاً برای کاربران داخل ایران، این نوع ثبت‌نام را پیشنهاد نمی‌دهم.کدام پیش نمایش‌ها در لایتروم کیفیت بالاتری دارد؟Smart Preview ها می‌توانند برای زوم کردن و کار روی عکس‌ها در ماژول Develop استفاده شوند. من واقعاً نمی‌دانم که ادوبی از چه روشی به چنین کیفیت بالایی در برابر حجم پایین دست یافته است. اما به‌هرحال این پیش نمایش‌ها، هم کیفیتی در حد پیش نمایش 1:1 دارد و هم حجم آن بسیار کمتر است. به همین دلیل هم در نسخه‌های جدید لایتروم، دیگر به ندرت می‌بینید که کسی از 1:1 استفاده کند. شما می‌توانید هر زمان که نیاز بود از عکس‌هایی که دارید، پیش نمایش Spart Preview بسازید. برای این کار باید به Library > Previews رفته و نوع پیش نمایش مورد نیازتان را انتخاب کنید. همچنین می‌توانید انتخاب کنید که فقط دو پیش نمایش Minimal  و  Embedded & Sidecar را در پنجره ورودی ببینید.پیش نمایش‌ مخصوص ماژول Developطبیعتاً حالت‌های پیش نمایش بی‌کیفیت، نمی‌تواند برای ویرایش عکس‌ها در ماژول Develop استفاده شوند. چون به‌هرحال در این ماژول ما نیاز داریم عکس‌ها را با بزرگنمایی 100% ببینیم تا بتوانیم قابلیت‌هایی مانند شارپ کردن یا حذف نویز را روی آن‌ها بررسی کنیم. بنابراین لایتروم نیاز به پیش نمایش‌های بسیار باکیفیت دارد. این پیش نمایش‌ها، به جای اینکه در پوشه Preview قرار بگیرند، Cache می‌شوند (یعنی در حافظه موقت لایتروم قرار می‌گیرند). این حافظه موقت می‌تواند به سرعت، حافظه و کارآیی دستگاه را کاهش دهد.اینکه قبلاً از عکس‌هایتان پیش نمایش 1:1 گرفته باشید هم هیچ تاثیری در سرعت رندر کردن عکس‌ها در ماژول Develop ندارد. اما چند حالت وجود دارد که اگر پیش نمایش Smart Objects برای عکس‌ها در دسترس باشد، لایتروم به جای اینکه یک پیش نمایش برای خودش ایجاد کند، از همان پیش نمایش Smart Preview استفاده می‌کند.حالت اول: همان‌طور که گفتم، زمانی که هارد دیسکی که عکس‌های اصلی روی آن قرار دارند، از کامپیوتر جدا شده باشد و شما قبلاً Smart Preview ها را ایجاد کرده باشید، ماژول Develop از آن پیش نمایش‌ها استفاده می‌کند.حالت دوم: شما از لایتروم CC 2015 تا CC 2017 یا یکی از نسخه‌های لایتروم 6 یا 7 استفاده می‌کنید و اگرچه عکس‌های اصلی هم روی کامپیوتر و در دسترس است، اما شما در تنظیمات خود لایتروم تعیین کرده‌اید که ماژول Develop به جای پیش نمایش‌های خودش، از آن‌ها استفاده کند. البته در این حالت هم اگر روی عکس‌ها زوم کنید (در ماژول Develop) باز هم لایتروم یک پیش نمایش Full Size را برای آن رندر می‌کند و از آن استفاده می‌کند.پیشنهاد می‌کنم اگر نیازی به زوم 100% روی عکس‌ها ندارید، حتماً این گزینه را فعال کنید. Smart Preview ها حجم بسیار کمتری دارند و این کار تأثیر زیادی روی سرعت و عملکرد لایتروم می‌گذارد.خلاصه و پیشنهادهای مننباید فراموش کنیم که یکی از دلایلی که عکاسان حرفه‌ای از این برنامه استفاده می‌کنند، سرعت عمل بالای آن در رندر کردن و مدیریت تعداد زیادی عکس است و طبیعتاً آموزش لایتروم و کار با تنظیمات دقیقی مانند این، به شما امکان می‌دهد تا از این برنامه روی کامپیوتر‌های معمولی هم به راحتی و بدون مکث استفاده کنید.اگر کار کردن با این پیش نمایش‌ها و درک هر کدام از آن‌ها برایتان سخت است، بیایید این موضوع را ساده‌تر کنیم. پیشنهاد من برای کار با آن‌ها به این ترتیب است: اگر عادت دارید عکس‌ها را با دقت خیلی زیاد ببینید، مثلاً مثل من، یک عکاس عروسی هستید و لازم است به طور پیوسته روی عکس‌ها زوم کنید، از همان اول از پیش نمایش استاندارد یا 1:1 استفاده کنید. اگر هم با فایل خام کار می‌کنید و تنظیمات رنگ و نور عکس‌ها را در ماژول Develop لایتروم انجام می‌دهید، از همان اول Smart Preview ها را فعال کنید. اگر هم عکاس منظره یا خبری هستید و خیلی به جزئیات کاری ندارید و کلاً فقط برای دسته‌بندی و مدیریت عکس‌ها از لایتروم استفاده می‌کنید، فعلاً از همان پیش نمایش‌های کم حجم Minimal و Embedded استفاده کنید و اجازه دهید خود لایتروم، تنها برای عکس‌هایی که نیاز است روی آن‌ها زوم کنید، پیش نمایش بزرگ بسازد.هنوز سؤال دیگری در این زمینه دارید؟ در بخش کامنت‌ها درباره آن بپرسید تا به شما پاسخ دهم. همچنین اگر دوست دارید درباره لایتروم بیشتر یاد بگیرید، می‌توانید در کارگاه‌های آموزشی من شرکت کنید یا از بخش آموزش لایتروم، سری ویدئو‌های آموزشی صفر تا صد لایتروم را به صورت رایگان مشاهده کنید. امیر یاری امیر یاری Sat, 01 Dec 2018 17:50:20 +0330 https://virgool.io/@amiryari/lightroom-vs-photoshop-bjnsidau521i وقتی درباره لایتروم می‌شنویم چه چیزی در ذهن ما تداعی می‌شود؟ یک برنامه جدید از ادوبی که بتواند پول بیشتری به دست بیاورد؟ یک نسخه ارزان قیمت‌تر از فتوشاپ برای عکاسان فقیر‌تر و آن‌هایی که در جهان سوم زندگی می‌کنند و نمی‌توانند فتوشاپ گران‌قیمت را خریداری کنند؟ یک برنامه پوششی برای افزودن امکانات پیشرفته‌ به فتوشاپ که احتمالاً تیم توسعه فتوشاپ نمی‌تواند به این برنامه اضافه کند؟ اصلاً مگر تیم توسعه لایتروم و فتوشاپ با هم فرق دارند؟ سوالاتی از این دست همواره ذهن عکاسانی که با لایتروم کار نمی‌کنند را به خود مشغول کرده است. خیلی از آن‌ها همواره ترس از این دارند که شاید امکانات بی‌نظیری در برنامه لایتروم را از دست داده‌اند و نگران هستند که فرصت کافی یا توانایی یادگیری این برنامه جدید را نداشته باشند. خیلی از کاربران هم با شک و تردید به این برنامه نگاه می‌کنند. آن‌ها هنوز هم مطمئن نیستند، زمانی را که می‌خواهند برای آموزش لایتروم صرف کنند، اصلاً ارزش این کار را داشته باشد یا خیر؟ در این مقاله می‌خواهم درباره محدودیت‌ها و امکانات لایتروم در برابر فتوشاپ توضیح دهم و یک‌بار برای همیشه به این پرسش پاسخ دهم که آیا یادگیری لایتروم در کنار فتوشاپ ضرورتی دارد یا خیر؟بیایید قبل از بررسی محدودیت‌ها و امکانات لایتروم ابتدا به خود لایتروم نگاهی بیندازیم. این برنامه چیست؟ وقتی درباره غیر مخرب بودن این برنامه حرف می‌زنیم دقیقاً چه منظوری داریم؟ اصلاً مگر برنامه‌های دیگر مانند فتوشاپ مخرب بوده‌اند؟ برنامه لایتروم یک برنامه غیر مخرب یا non-destructive است. این برنامه قدرتمند که بخشی از آن توسط تیم توسعه نرم‌افزار ادوبی فتوشاپ ساخته شده است، یکی از محبوب‌ترین نرم‌افزارهای ویرایش عکس برای عکاسان حرفه‌ای است و اگرچه بسیار جوان‌تر از فتوشاپ است، اما امکانات آن به قدری قوی است که خیلی از عکاسان حرفه‌ای ترجیح می‌دهند، به جای استفاده از فتوشاپ، از این برنامه برای ویرایش عکس‌هایشان استفاده کنند. جالب اینجاست که رابط کاربری این برنامه (برخلاف فتوشاپ) آن‌قدر ساده طراحی شده است که تقریباً هر عکاسی، از عکاسان حرفه‌ای تا دانشجویان عکاسی و آماتور و حتی افراد عادی هم به راحتی می‌توانند آن را یاد بگیرند و از آن استفاده کنند. به همین دلیل خیلی از مجموعه‌ها و کلاس‌های آموزشی، درباره آموزش این برنامه این‌طور می‌گویند که شما به راحتی می‌توانید در زمانی کوتاه، روش کار با آن را یاد بگیرید. البته این گفته، چندان هم بیراه نیست. زمان آموزش لایتروم در مقایسه با فتوشاپ، بسیار سریع‌تر است. اما نباید این نکته را فراموش کنیم که اغلب این آموزش‌ها مربوط به نکات پایه‌ای استفاده از لایتروم است و برای کاربری پیشرفته، نکات و ترفند‌های بی‌شماری وجود دارد که عکاسان حرفه‌ای، به مرور درباره آن‌ها یاد می‌گیرند.همان‌طور که گفتم، لایتروم بخشی از خانواده نرم‌افزارهای گرافیکی شرکت Adobe (بخوانید ادوبی) است و نام اصلی و رسمی آن هم Adobe Photoshop Lightroom است که ما برای سادگی آن را “لایتروم” (یا بعضی‌ها هم “لایت روم”) می‌نامیم. این برنامه ترکیبی از امکانات مدیریت و دسته‌بندی برنامه Adobe Bridge و پلاگین ویرایشگر فایل‌های خام فتوشاپ یا همان Adobe Camera RAW است. ترکیب این‌ها برنامه‌ای شده که هم می‌تواند عکس‌ها را به خوبی مدیریت کرده و نمایش دهد و هم فایل‌های خام را پردازش کند و خروجی بگیرد.لایتروم می‌تواند ده‌ها کار را همزمان روی هزاران عکس انجام دهداین یکی از مهم‌ترین مزیت‌های این برنامه است. اینکه لایتروم می‌تواند برخلاف فتوشاپ که در اغلب اوقات می‌تواند نهایتاً روی یک یا چند عکس کار کند، روی صدها یا شاید هزاران عکس کار کند. این قابلیت که ما آن را ویرایش دسته‌ای یا Batch Processing می‌نامیم، برای عکاسانی که تعداد زیادی عکس می‌گیرند و لازم است که روی همه آن‌ها کار کنند، اهمیت بسیار زیادی دارد. مثلاً فرض کنید شما یک عکاس عروسی هستید. در عکاسی عروسی، اگرچه ممکن است یک عکاس، چند صد یا شاید هزار عکس بگیرد، اما آنچه که نهایتاً ویرایش و به مشتری‌ها تحویل داده می‌شود، عموماً کمتر از چند ده عکس می‌باشد. در چنین شرایطی، خیلی از عکاسان نیازی ندارند، همه عکس‌هایی که گرفته‌اند را ویرایش کنند، بنابراین احتمالاً با همان فتوشاپ و روش‌های قدیمی خودشان هم به خوبی از پس این کار برمی‌آیند. اما یک عکاس منظره را تصور کنید که گاهی اوقات در طول یک سفر عادی خود به یک کوهستان‌ یا جنگل، دستکم چند هزار عکس می‌گیرد. مدیریت و دسته‌بندی این همه عکس کار بسیار مشکلی است. حتی اگر فرض کنیم که نیمی از این عکس‌ها را هم حذف کند، هنوز بیش از 1000 عکس وجود دارد که باید دسته‌بندی و مدیریت شوند. برخی از آن‌ها برای مسابقات و جشنواره‌های خارجی ارسال می‌شوند. برخی از آن‌ها برای چاپ در کتاب عکس کنار گذاشته می‌شوند، برخی برای اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعی کار می‌شوند، برخی دیگر باید روی فلیکر و فیس‌بوک و گالری آنلاین عکس‌ها منتشر شوند، برخی باید در آرشیو قرار بگیرند و نهایتاً به مجلات و نشریات فروخته شوند و نهایتاً اینکه همه این 1000 عکس باید ویرایش رنگ و نور شوند و برش بخورند و شارپ شوند و White Balance آن‌ها تنظیم شود و … این حجم کار، دیگر با استفاده از فتوشاپ امکان‌پذیر نیست و زمان بسیار طولانی را طلب می‌کند که خیلی از عکاسان از عهده آن برنمی‌آیند. ضمناً حتی برای برخی از قسمت‌های این کار، فتوشاپ حتی امکانات کافی در اختیار ندارد. مشاهده و مقایسه عکس‌ها، دسته‌بندی و مدیریت آن‌ها، ارتباط آنلاین با وب‌سایت‌های اشتراک عکس و شبکه‌های اجتماعی و بسیاری قابلیت‌های دیگر، اصولاً در فتوشاپ طراحی نشده‌اند.اما لایتروم یک برنامه چند بخشی است و برای هر کدام از این کاربرد‌ها، بخش و راهکاری را در نظر گرفته است. اتفاقاً به همین دلیل هم لایتروم را برنامه‌ای ماژولار می‌نامند. چون هر ماژول، می‌تواند نیاز‌های یکی از این کاربرد‌ها را پوشش دهد. مثلاً یک ماژول برای مدیریت و دسته‌بندی عکس‌هاست که اصولاً فتوشاپ فاقد آن است. فتوشاپ کلا خودش را از این بخش فارغ کرده است و این کار را به برنامه دیگری از همین خانواده به نام Bridge سپرده است. بخش دیگری هم برای پردازش یا همان Develop فایل‌های خام است که باز هم فتوشاپ این کار را توسط پلاگین جداگانه‌ای به نام Adobe Camera RAW انجام می‌دهد. بخش‌های مانند صفحه بندی آلبوم‌ها و کتاب‌های عکس برای چاپ یا انتشار روی وب یا ساخت Slideshow هم در فتوشاپ وجود ندارند و برای آن‌ها اصولاً یا باید مهارت‌های ویژه‌ای را یاد بگیرید یا باید از برنامه‌های دیگری استفاده کنید. اما مشکل اینجاست که همه این‌ها، قابلیت‌هایی هستند که برای یک عکاس ضرورت دارند و لایتروم همه آن‌ها را در خود دارد. با لایتروم به هیچ کدام از این امکانات نیازی نخواهید داشت.از سوی دیگر لایتروم می‌تواند همه این کار‌ها را به صورت دسته‌ای و همزمان، روی صدها عکس انجام دهد. به زبان ساده‌تر اینکه می‌توانید یک کار را روی یک عکس انجام دهید و همان کار را روی صدها عکس دیگر به صورت یکجا، اعمال کنید. دقیقاً مانند Copy و Paste کردن یک کار روی عکس‌های دیگر. مثلاً فرض کنید، اگر یک عکس از یک مجموعه را شارپ می‌کنید، می‌توانید این کار را کپی کنید و صدها عکس دیگر از آن مجموعه را با همان تنظیمات شارپ کنید. دقیقاً مانند همین کار می‌توانید، صدها عکس را با هم روشن کنید، کنتراست بدهید، فیلتر آبی بگذارید یا مثلاً وایت‌ بالانس همه عکس‌ها را با هم تغییر دهید.لایتروم یک برنامه ویرایشی “غیر مخرب” استلایتروم یک برنامه non-destructive است. یعنی هیچ کاری با خود فایل عکس انجام نمی‌دهد و هر تغییری که در آن انجام می‌دهید یا حتی خود آن عکسی که می‌بینید، یک پیش نمایش از عکس است که لایتروم آن را از قبل برای خودش ساخته است و از همان پیش نمایش استفاده می‌کند. بنابراین وقتی یک چیزی از عکس را تغییر می‌دهید، مثلاً عکس را تاریک و روشن می‌کنید، برش می‌زنید، می‌چرخانید یا هر کار دیگری که انجام می‌دهید، در واقع آن تصویر پیش نمایش است که تغییر می‌کند، نه خود عکس اصلی. بنابراین هر زمان که بخواهید می‌توانید به عقب برگردید و تمام آن تغییرات را منتفی کنید یا بعضی را حذف کنید و بعضی را نگه دارید. اما این عکس‌های پیش نمایش و تغییرات روی آن‌ها کجا ذخیره می‌شوند. تمام این‌ها در یک فایل مخصوص ذخیره می‌شوند که فقط خود لایتروم از آن استفاده می‌کند. لایتروم اسم این فایل را کاتالوگ گذاشته است. (می‌توانست هر اسم دیگری هم برای آن بگذارد. بنابراین این اسم نباید شما را سردرگم کند که دنبال آن بگردید. اصولاً فعلاً نیازی به آن نداریم.) مهم این است که بدانیم اگر این فایل را پاک کنیم، کارهایی که در لایتروم انجام داده‌ایم پاک می‌شوند، اما خود عکس‌های اصلی دست نخورده سر جای خودشان باقی می‌مانند. هر وقت هم تغییر جدیدی در تنظیمات روی یک عکس می‌دهید، همین فایل کاتالوگ است که نهایتاً تغییر می‌کند. البته وقتی تغییرات را انجام می‌دهید، این تغییرات آن‌قدر سریع انجام می‌شود که گاهی اوقات فکر می‌کنیم شاید خود عکس اصلی تغییر کرده‌اند. اشتباه نکنید، فایل اصلی تغییر نمی‌کند. به همین علت هم برنامه لایتروم را غیر مخرب می‌نامیم.جدا کردن یک بخش با قلم موی تنظیمات در لایتروم، دقیقاً مثل این است که بخواهید از ماسک سریع یا Quick Mask و قلم مو در فتوشاپ برای جدا کردن یک چیزی استفاده کنید. حالا سؤال اینجاست که اگر قرار است فایل اصلی تغییر نکند، پس این همه زحمت ما کجا می‌رود؟ اگر قرار باشد فقط یک پیش نمایش یا کپی مجازی از عکس تغییر کند، خود عکس چه می‌شود؟ این همان جایی است که به گرفتن “خروجی” یا Export مشهور است. وقتی کارهایتان را روی تصویر مجازی عکس انجام دادید، از فرمان Export در لایتروم استفاده می‌کنید تا همان تغییرات، روی فایل اصلی اعمال شده و یک نسخه جدید از آن، به بیرون ارسال شود. منظور ما از ارسال به بیرون این است که مثلاً روی اینترنت منتشر شود، یا روی DVD رایت شود یا در حالت ساده‌تر اینکه در جایی از کامپیوتر ذخیره شود. اینجا جایی است که یک فایل جدید یا کپی ساخته می‌شود. این فایل جدید همه تغییرات را در خود دارد، اما فایل اصلی یا اولیه تخریب نشده و می‌توانید آن را نگه دارید یا اگر خواستید حذف کنید. برای همین هم به لایتروم، برنامه غیر مخرب می‌گویند.پس حالا یک برنامه مخرب چیست؟برنامه مخرب، به برنامه‌ای می‌گوییم که می‌تواند تغییرات را روی خود همان فایل ذخیره کند. در واقعاً عملاً همه تغییرات روی فایل اصلی انجام می‌شود و اگر شما دکمه Save را بزنید، همه این تغییرات روی همان فایل ذخیره شده و نسخه اولیه فایل از دسترس خارج می‌شود. فتوشاپ یک نمونه خوب از برنامه ویرایش عکس مخرب محسوب می‌شود. برای همین هم در فتوشاپ، عکاسان جرئت نمی کنند دکمه Save را بزنند و همیشه از فرمان Save As استفاده می‌کنند. طبیعتاً اگر در فتوشاپ هم فقط از فرمان Save As… استفاده کنیم و یک فایل جدید درست کنید، به نوعی غیر مخرب محسوب می‌شود. اما همیشه باید حواستان به فایل‌های جدیدی که ایجاد می‌کنید باشد. گاهی هم باید چندین نسخه بکاپ از یک فایل بگیریم تا مطمئن شویم که برای هر تغییری که نیاز داشتیم، یک فایل بدون تغییر هم قبلاً ذخیره کردیم. حتی گاهی مجبور می‌شویم مرحله به مرحله هم تغییرات را در فایل‌های جداگانه ذخیره کنیم. چون وقتی یک فایل را می‌بندیم، دیگر تغییرات قبل از آن را نداریم که بخواهیم برگردیم و آن‌ها را تصحیح کنیم.اگرچه خیلی از عکاسان، در طول این سال‌ها یاد گرفته‌اند که چطور فایل‌های JPEG را تبدیل به فایل‌های PSD لایه لایه کنند و برای هر کدام از تغییرات یک لایه جدید در فایل PDS ایجاد کنند، اما می‌دانیم که این روش موجب افزایش حجم شدید فایل‌ها شده و چندان هم کارآمد نیست. در حالی که در لایتروم، شما همه این تغییرات را به راحتی با خاموش و روشن کردن یک کلید می‌توانید حذف یا فعال کنید.قرار بود درباره محدودیت‌ها و امکانات لایتروم توضیح دهم. این‌ها همگی مزایایی بودند که ممکن است شما را تشویق کنند تا برای ویرایش تعداد زیادی عکس، به سراغ لایتروم بروید و فتوشاپ را فراموش کنید. حالا سؤال اینجاست که محدودیت‌های لایتروم چیستند؟ چه چیزی باعث می‌شود تا خیلی از عکاسان، هنوز بیشترین حجم کارهایشان را در فتوشاپ انجام دهند و کمتر با لایتروم کار کنند؟ در بخش بعدی این مقاله به محدودیت‌های لایتروم می‌پردازم و پاسخ این سؤال را به طور مفصل خواهم داد.محدودیت‌ها و امکانات لایتروم در برابر فتوشاپتغییرات در لایتروم، Global یا عمومی است. یعنی هر آنچه که تغییر می‌دهید روی همه عکس اتفاق می‌افتد. مثلاً وقتی عکس را روشن‌تر یا تاریک‌تر می‌کنید، وقتی کنتراست یک فایل خام را کم و زیاد می‌کنید یا وقتی رنگ‌های تصویر را با White Balance سردتر یا گرم‌تر می‌کنید، کل تصویر با هم تغییر می‌کند. در نسخه‌های اولیه لایتروم، اصولاً همه چیز به همین منوال بود. یعنی تقریباً شبیه به همان چیزی که در ویرایشگر عکس موبایلتان با در برنامه Snapseed مخصوص گوشی‌های هوشمند می‌بینید. با این تفاوت که این اتفاق‌ها بسیار دقیق‌تر و با کیفیت بالاتر و صد البته روی فایل‌های خام دوربین‌های حرفه‌ای می‌افتد. اما در نسخه‌های اخیر لایتروم، تنظیمات منطقه‌ای یا Local Adjusments هم در شکل‌های مختلف به برنامه اضافه شد. حالا ابزار‌های مختلفی هست که می‌توانند روی یک بخش محدودی از تصویر تأثیر بگذارند. مشهورترین آن‌ها یک قلم به نام Local Adjustments Brush است که می‌توانید آن را روی هر بخشی از تصویر بکشید تا همان قسمت را برایتان تغییر دهد. مثلاً آسمان را تاریک‌تر کند یا صورت یک شخص را کمی روشن‌تر کند. اما مشکل اینجاست که دقت این قلم، اصلاً حتی در حد ساده‌ترین ابزارهای انتخاب فتوشاپ هم نیست. بنابراین اصلاً نمی‌توانید مثلاً آسمان را از لای برگ‌های درخت جدا کنید و خورشید غروب را پشت آن بگذارید. کارهایی مثل این که نیاز به انتخاب و ترکیب بخش‌های مختلف چند عکس دارند، اصلاً در لایتروم قابل انجام نیست.ماسک لایتروم در برابر ماسک فتوشاپماسک لایتروم هم همان رنگ قرمز شبیه به Quick Mask در فتوشاپ را دارد. اما متأسفانه اصلاً با ماسک فتوشاپ قابل مقایسه نیست. فیلتر‌هایی که براساس ماسک کار می‌کنند، ویرایش‌های مخصوص ماسک از پنل Properties، ماسک‌های چندگانه و امکان ترکیب ماسک‌ها با گروه‌های لایه، اصلاً خود لایه‌بندی‌ها در فتوشاپ، همه این‌ها امکانات خاص فتوشاپ هستند که این برنامه را به یکی از قوی‌ترین برنامه‌های گرافیکی در دنیا تبدیل کرده‌اند و نه در لایتروم، بلکه در هیچ برنامه دیگری نمی‌توانید آن‌ها را پیدا کنید. حالا به این لیست می‌توانید ابزارهای دقیق انتخاب رنگ، فیلتر‌های پیشرفته برای رتوش عکس، امکانات ترکیب عکس‌ها و بسیاری قابلیت‌های دیگر برای عکاسان را نیز اضافه کنید تا ببینید که چرا هنوز هم ویرایش های حرفه‌ای مانند ادیت عکس‌های فشن، آلبوم‌های عروسی و عکس‌های صنعتی که خروجی کار‌ها، کم تعداد، اما بسیار دقیق است، در فتوشاپ انجام می‌شود.بسیاری از کارشناسان این ضعف‌های بسیار مهم و عمده را پای مسائل اقتصادی و تأثیر منفی آن‌ها بر فروش فتوشاپ می‌گذارند اصولا هیچ دلیلی ندارد که یک ابزار کارآمد مانند Quick Selection Tool یا دستکم یک پنل کارآمد مانند Refine Selection نباید در لایتروم هم گنجانده شود. این برنامه‌ها همگی از یک خانواده هستند و طبیعی است که وقتی قرار باشد عکاسان حرفه‌ای، که بخش بزرگی از بازار خریداران اصلی فتوشاپ را تشکیل می‌دهند، دیگر نیازی به این امکانات نداشته باشند و بتوانند همه کار خود را در لایتروم انجام دهند، فروش فتوشاپ به شدت کاهش می‌یابد و ضرر آن دقیقاً متوجه خود شرکت ادوبی خواهد شد.لایتروم یا فتوشاپ؟ شاید پاسخ بهتر”هر دو” باشدبسیاری از عکاسان این سؤال را از من می‌پرسند. محدودیت‌ها و امکانات لایتروم چیستند؟ کدامیک از این دو برنامه بهتر است یا خود من کدامیک را بیشتر استفاده می‌کنم؟ همان‌طور که در ابتدای مقاله گفتم، پاسخ این سؤال دقیقاً بسته به کاربرد یک عکاس دارد. سال‌هاست که شاخه اصلی عکاسی من، عکاسی عروسی و فشن است و همان‌طور که توضیح دادم، ممکن است از میان صدها یا هزار عکس، در هر نوبت عکاسی، لازم باشد که روی تنها 30 یا 40 عکس کار کنم. طبیعتاً تمام وقت و انرژی من باید صرف ویرایش این تعداد عکس شود و نیازی به ویرایش همه عکس‌هایی که در هر نوبت عکاسی می‌گیرم ندارم. از سوی دیگر، از سال‌ها پیش، هیچ‌وقت نیازی به انتشار عکس‌هایی که می‌گیرم نداشته‌ام و اکنون نیز این کار را انجام نمی‌دهم. نهایتاً اینکه در ایران، برخلاف بسیاری از کشور‌های دیگر، عکس‌های عروسی با دقت و وسواس بسیار زیادی ویرایش می‌شوند. دقت و وسواسی که ما در ویرایش عکس‌های عروسی به کار می‌بریم، تقریباً هم طراز و معادل کاری است که در کشور‌های دیگر، برای عکس‌های فشن یا مدلینگ به کار می‌رود و به ندرت می‌بینید که یک عکاس عروسی، این‌قدر روی عکس‌های عروس و داماد کار کند. به همین دلیل هم برخلاف ایران، تقریباً همه عکاسان عروسی در دنیا، ترجیح می‌دهند با لایتروم که سرعت عمل بالاتری دارد کار کنند. اما به ندرت می‌بینیم که یک عکاس صنعتی یا مدلینگ، از فتوشاپ استفاده نکند و لایتروم را جایگزین آن کند.اما آیا این گفته بدین معنی است که نیازی به آموزش لایتروم نداریم؟ اصلاً. آموزش لایتروم بسیار ساده‌تر از آموزش فتوشاپ است. استادان حرفه‌ای فتوشاپ یک اصطلاحی درباره این برنامه دارند با این مضمون که فارغ از محدودیت‌ها و امکانات لایتروم ، اصولا شیب یادگیری این برنامه بسیار سریع است. یعنی سرعت یادگیری آن بسیار زیاد است، اما وقتی آموزش‌های اولیه را می‌بینیم، ترفند‌های نسبتاً پیچیده‌ای دارد. در حالی که شیب یادگیری فتوشاپ کم است و سرعت یادگیری آن کمتر از لایتروم است.اگر بخواهیم صادقانه به موضوع محدودیت‌ها و امکانات لایتروم نگاه کنیم، بهترین گزینه این است که هر دو را با هم استفاده کنیم. اگرچه هر کدام از این دو برنامه برای کار خاصی طراحی شده‌اند، اما استفاده همزمان از هر دوی آن‌ها، کارآیی ما را به شدت افزایش می‌دهد. بنابراین اگر قبلاً فقط از فتوشاپ استفاده می‌کردید، یادگیری لایتروم برایتان ضرورت دارد، و اگر از هیچ‌کدام استفاده نمی‌کردید بین این دو برنامه، بهتر است اول لایتروم را یاد بگیرید و بعد سراغ فتوشاپ بروید. لایتروم به خوبی از پس نیاز‌های یک عکاس تازه وارد برمی‌آید. حتی کار عکاسان حرفه‌ای را نیز بسیار سرعت می‌بخشد. اما آرام آرام با پیشرفت بیشتر در عکاسی و نیاز به فراتر رفتن از محدوده‌هایی که پیش رویتان می‌بینید، می‌توانید به یادگیری فتوشاپ برای عکاسان هم بپردازید و شما نیز دانسته‌های خودتان را افزایش دهید. امیر یاری امیر یاری Sat, 01 Dec 2018 17:37:23 +0330 https://virgool.io/@amiryari/share-your-gifts-ubpkbub2a1bx گر شما هم از آن دسته از افراد هستید که عکس‌ها یا نوشته‌ها یا حتی صدا و پادکست‌های خودتان را از ترس انتقاد دیگران از همه پنهان می‌کنید، شاید خوب باشد تا این انیمیشن زیبا را ببینید. این انیمیشن که “شرکت اپل” آن را منتشر کرده، Share Your Gift نام دارد و موضوع آن درباره دختر نوجوانی است که هیچوقت از کیفیت کار خودش راضی نیست و از ترس نگاه بدبینانه دیگران به کارهای او، همه خلاقیت‌هایش را از دیگران پنهان می‌کند. اما یک روز به طور اتفاقی به این نتیجه می‌رسد که آنچه او خلق می‌کند، ممکن است بتواند هدیه‌ای به دیگران محسوب شود. http://www.digimage.ir/share-your-gifts/ اپل می‌گوید، آیا هیچوقت چیزی را خلق کرده‌اید که از نمایش آن به دیگران بترسید؟ موسیقی پس زمینه این انیمیشن زیبا، Come Out and Play نام دارد و کاری از شاعر و خواننده آمریکایی Billie Eilish است. در شعر این موسیقی می‌شنویم:You see the piece of paper Could be a little greater Show me what you could make her You’ll never know until you try it Hmm-mm And you don’t have to keep it quietAnd I know it makes you nervous But I promise you, it’s worth it To show ’em everything you kept inside Don’t hide, don’t hide Too shy to say, but I hope you stay Don’t hide away Come out and playتو می‌تونی ببینین که یک تکه کاغذ می‌تونه کمی بهتر از این باشه پس به من نشون بده که چه کاری می‌تونی باهاش بکنی تا  تلاش نکنی، نمی‌فهمی چی می‌شد. فقط مهم اینه که اون رو مخفی نکنیمی‌دونم ممکنه کمی نگرانت کنه اما بهت قول می‌دم که ارزشش رو داره تا به بقیه نشون بدی چه چیزی در درون تو هست پنهانش نکن، خجالت می‌کشی که بگی، می‌دونم اما امیدوارم بتونی بگی بتونی بیرون بیای و به همه نشون بدیبه امید اینکه با امکاناتی که امروز برای نمایش ایده‌های خودمان داریم، بتوانیم با ایده‌ها و خلاقیت‌های بسیار بیشتری روبرو بشیم. فراموش نکنید، ما در دنیا چیزی به نام استعداد نداریم و هر آنچه هست، علاقه و تلاش افراد در مسیری است که به آن علاقه دارند. امیر یاری امیر یاری Sat, 01 Dec 2018 17:25:55 +0330 https://virgool.io/@amiryari/%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%AA%D9%87-cjaarbvxibd1 وقتی عکاسی فرمالیته را انجام می‌دهیم، همیشه اینطور عنوان می‌کنیم که دیگر در روز عروسی نیازی به عکاسی نیست. اما روز عروسی هم عروس خانم به آرایشگاه می‌رود و همیشه دوست دارد تعدادی عکس یادگاری هم از آن روز داشته باشد. به همین دلیل من همیشه در روز عروسی، در همان تالار یا باغ که مراسم در آنجا برگزار می‌شود هم تعدادی عکس می‌گیرم. البته این بار وقتمان خیلی محدود است. در این مقاله درباره نکاتی توضیح می‌دهم که به من اجازه می‌دهند تا در زمان بسیار محدود، تعداد زیادی عکس بگیرم.من امیر یاری هستم. عکاس، نویسنده و مدرس عکاسی. اگر دوست دارید در مراسم عروسی شما عکاسی کنم می‌توانید با من تماس بگیرید. همچنین اگر عکاس هستید و می‌خواهید چیز‌های بیشتری درباره این کار یاد بگیرید، می‌توانید به من ایمیل بزنید. (ضمنا عکس‌ها تزئینی هستند)بدون شک روزهای عروسی پر تب‌وتاب هستند. من و مشتری‌هایم، به خوبی می‌دانیم که در هر ساعتی از این روز، چه چیزی انتظارمان را می‌کشد. بنابراین باید از قبل، اقدامات لازم را یادداشت کنیم و قبل از شروع جشن زمان‌بندی مناسبی انجام دهیم. به یاد داشته باشید، تمامی میهمانان و صاحبان عروسی، بخشی از پروژه عکاسی عروسی محسوب می‌شوند و باید تمام عوامل مؤثر بر کار را در نظر بگیرید.برنامه‌ریزی کنیدوقتی با زوجی راجع به عکس‌های پرتره در روز عروسی‌شان شروع به برنامه‌ریزی می‌کنم، یک روز نرمال را توصیف می‌کنم و هر چیزی را بر اساس معمولی‌ترین حالت ممکن، برایشان شرح می‌دهم. اما به هردو می‌گویم که روز عروسی، تکرار نمی‌شود و هر دو باید علی‌رغم حفظ آرامش خودشان، برنامه‌ریزی دقیقی هم برای انجام روند درست کار انجام دهند.من معمولاً برای روز عروسی (البته بعد از اینکه عکاسی فرمالیته را انجام دادیم) بیشتر سعی می‌کنم از خود عروس و داماد عکس‌های پرتره ثبت کنم. آلبوم عروسی به ندرت شامل عکس‌هایی غیر از خود عروس و داماد می‌شود. پس هدف من، عکاسی از منظره، میهمانان، غذا و سایر بخش‌های مربوط به جشن نیست. البته معمولاً بعد از انجام عکس‌های خود عروس و داماد و گاهی هم عکس‌های ساقدوش‌ها، برای عکاسی از سایر تشریفات و مهمان‌ها هم برنامه‌ریزی می‌کنم. اصولاً، عکس‌های پرتره در فضایی خلوت و دور از میهمانان ثبت می‌شود تا کسی مزاحم نشود و ضمناً زمان ثبت پرتره از عروس و داماد، طولانی نشود. البته برخی از زوجین ترجیح می‌دهند قبل از شروع میهمانی و جشن، عکس‌های خود را بگیرند که به این روش، عکاسی پیشکاری یا عکاسی فرمالیته هم می‌گویند.برای ثبت پرتره از عروس و داماد، چقدر وقت صرف کنیم؟با توجه به تجربه ی خودم، این بستگی به اولویت‌ها و خواسته‌های عروس و داماد دارد. گاهی زمان زیادی برای ثبت پرتره از عروس و داماد در نظر گرفته می‌شود. مثلاً من برای عکاسی فرمالیته ، اغلب نزدیک یک روز زمان می‌گذارم. اما عکاسی در روز عروسی، معمولاً کمتر از یکی دو ساعت زمان می‌برد. گاهی نیز عروس و داماد عکاسی فرمالیته را گرفته‌اند و فقط در روز عروسی می‌خواهند با آرایش همان روز عروس، در عرض 15 الی 20 دقیقه، تعدادی عکس پرتره هم در همان روز بگیرند. مورد آخر بیشتر به این دلیل است که عروس و داماد ترجیح می‌دهند بیشتر وقت خود را کنار دوستان و خانواده سپری کنند و به کسانی که از مسیری طولانی آمده تا در مراسمشان شرکت کنند سر بزنند و از آن‌ها پذیرایی کنند. این مسئله، کاملاً طبیعی و قابل درک است.با این وجود، همیشه از مشتری‌هایم می‌خواهم زمانی را برای ثبت چنین عکس‌هایی اختصاص دهند. حتی اگر آن زمان، بسیار اندک باشند. چرا که این تنها زمانی است که می‌توانند تنها باشند و عکس‌های دو نفره بگیرند. بدون اینکه کسی نزدیکشان یا از آن بدتر، در پس زمینه حضور داشته باشد و احتمالاً تعدادی عکس جدید هم از آن روز یادگاری داشته باشند.قرار نیست این عکس‌ها در یک محیط خیلی باشکوه و مجلل یا باغ عروس و عمارت ثبت شود. هرجایی که خلوت باشد و کسی در آنجا حضور نداشته باشد مناسب است. مثلاً محیطی ساکت در همان باغ یا تالار عروسی، در جایی که از مهمانان فاصله ی زیادی داشته باشد عالی است. حتی می‌تواند در محیطی باشد که بقیه‌ی میهمانان نیز حضور داشته باشند ولی باید آن‌ها را برای چند دقیقه، از محل عکاسی دور کنم تا بتوانیم راحت‌تر عکس بگیریم.با برنامه بازده کارتان بالاتر می‌رودبه طور متوسط، مشتری‌های من 15 الی 20 دقیقه از زمان خود را برای ثبت عکس‌های پرتره، اختصاص می‌دهند. بنابراین من هم به اجبار سعی کردم نحوه‌ی برنامه‌ریزی و اجرای سریع کارها را بیاموزم. در این مقاله، راز این سرعتم را به شما نیز خواهم گفت تا بتوانید سرعت کارتان را بالاتر از چیزی که هست، ببرید.اینکه برای خود در عکاسی راز و فرمولی داشته باشید، چیز بدی نیست. اگر نگرانید که تمام پروژه‌های عکاسی شما یک شکل و بی تنوع به نظر برسد، باید بگویم اصلاً چنین نیست و نیازی به نگرانی نیست! هر زوج با زوج دیگر متفاوت است و روز عروسی، برایشان منحصربه‌فرد و خاص است. علاوه بر این، اگر آن‌ها بعد از مشاهده‌ی رزومه و نمونه کارهایتان شما را انتخاب کرده و وقت رزرو کرده‌اند، پس یعنی می‌خواهند با همان استایل و سبکی از آن‌ها عکاسی کنید که قبلاً انجام داده‌اید و از شما انتظار دارند که عکس‌هایشان، همان حس و حالی را داشته باشد که در عروسی‌های دیگر، به ثبت رسانده‌اید.و حالا، افشای فرمول ویژه: پنج مرحله‌ی طلایی برای بالا رفتن سرعت ثبت پرتره از عروس و دامادشماره اول: عروس و داماد، کنار هممن معمولاً در ابتدا از زوجین در کنار هم عکاسی می‌کنم و از آن‌ها می‌خواهم در ژست‌های گوناگونی قرار بگیرند. برای مثال از آن‌ها می‌خواهم که دست یکدیگر را بگیرند، یکدیگر را در آغوش بگیرند، یا ژستی طبیعی یا رسمی داشته باشند. همیشه عکاسی از دو نفر، راحت‌تر از عکاسی از یک نفر بوده، چراکه آن‌ها می‌توانند به یکدیگر تکیه بدهند، به اجرای ژست هم کمک کنند و به یکدیگر آرامش بدهند. به این ترتیب استرس چند عکس‌های اول، کاهش میابد.البته قرار نیست در این بخش تمامی عکس‌ها عاشقانه باشند یا زیادی روی نحوه‌ی ژستی که می‌گیرند، فکر شود. می‌توانید آن‌ها را بخندانید و عکس‌های بانمکی ثبت کنید؛ تنها کافی است که کمی شوخ‌طبعی‌تان را بالاتر ببرید.شماره دوم: فقط عروس بعد از اینکه عکس‌های دوتایی به پایان رسید، آن‌ها را از یکدیگر جدا کنید و فقط از عروس عکس پرتره بگیرید. معمولاً، از داماد می‌خواهم که تور عروس را نگه دارد، کنارم بایستد تا بتواند عروس را بخنداند یا به او کمک کند تا ژستی طبیعی داشته باشد. همچنین می‌تواند کنار او بایستد ولی به جای دوربین، به جهت دیگری نگاه کند.حتماً از عروس کلوزآپ نیز بگیرید و خود را به ثبت عکس‌های واید محدود نکنید. لازم نیست که در همه عکس‌های عروسی، محیط عکاسی و لباس عروس به طور کامل نمایش داده می‌شود. تا جایی که ممکن است، تمام زوایا را برای عکاسی از عروس، امتحان کنید.شماره سوم: عکس‌های هنری هیچ‌گاه فرصت ثبت عکس‌های هنری را از دست ندهید. از عروس بخواهید که رو به رویتان بایستد و از او کلوزآپ بگیرید، در پس زمینه بوکه ثبت کنید یا از تور، کفش، حلقه‌ها و … نیز عکاسی کنید. البته به یاد داشته باشید، که این خلاقیت در ثبت عکس‌های هنری، فقط و فقط باید به ظاهر عروس خلاصه شود و نباید به جای او، از مناظر یا کیکی که قرار است نوش جان کنند، عکس بگیرید. عکاسی از حلقه در انگشت عروس، یکی از ناب‌ترین و زیباترین عکس‌هایی است که می‌تواند در خاطره‌ها ثبت شود. پس کمی فکر کنید و خلاقیت به خرج دهید. با نگاه کردن به یک عروس به راحتی می‌توانید تا جایی که ممکن است، خلاقیت به کار ببرید.نکته ی دیگری که باید به آن توجه کنید، خسته نکردن عروس و داماد است. چراکه هر دو روز شلوغی را در پیش دارند، استرس دارند و نباید آن‌ها را کلافه کنید. فراموش نکنید آن‌ها برای این قبول کرده‌اند تا عکاسی فرمالیته کنند که امروز دیگر خسته نشوند. من معمولاً از اینکه عروس و داماد را مکرراً جابه‌جا کنم اجتناب می‌کنم. به جای اینکار معمولاً آن‌ها را در جایی قرار می‌دهم که اطرافشان خالی باشد و خودم از جایی به جای دیگر حرکت می‌کنم تا زاویه‌ای مناسب را پیدا کنم. چون باید زاویه به‌گونه‌ای باشد که نوردهی خوبی نیز از آنجا در دسترس بوده و بر صحنه بتابد. در این مورد به خصوص، به جای آنکه عروس و داماد را خسته کنید، فرض کنید از یک منظره یا سوژه‌ای بی جان عکاسی می‌کنید. هرچه خودتان بیشتر جابه‌جا شوید، زوایای بهتری پیدا خواهید کرد.شماره چهارم: فقط داماد حالا نوبت داماد است که عکس تکی بگیرد و اصلاً هم کاری ندارد. همان مراحلی که برای ثبت پرتره های تکی عروس طی کردید، برای داماد نیز باید طی کنید. معمولاً، ثبت عکس آقایان بسیار سریع تر انجام می‌شود و نیازی به ژستهای متعدد و متنوع ندارند. فقط کافی است که طبیعی بایستند، به جایی تکیه دهند، به عروس یا دوربین نگاه کنند، بخندند، به جهت نامشخصی خیره شوند و … . همین! ثبت پرتره از آن‌ها انجام شده و به اتمام رسیده است.من در مراسم عروسی بعد از عکاسی فرمالیته به مواردی برخورده‌ام که اصلاً برایشان مهم نبود چه ظاهری در عکس دارند و عموماً تمایل داشتند که هرچه زودتر عکاسی از آن‌ها تمام شود. یادتان نرود که گه گاه به آن‌ها ساعت را نشان دهید و خیالشان را راحت کنید که چیزی به اتمام کارتان باقی نمانده ، بنابراین نگرانی‌شان کاهش میابد و حتی اگر زمان طولانی‌تری سپری شود، مشکلی با آن پیدا نمی‌کنند. این نکته ی واقعاً مهمی است و نگرانی راجع به زمان در روز عروسی را کاهش می‌دهد.شماره پنجم: بگویید قدم بزنند برای اینکه بتوانید حرکت عروس و داماد را نیز ثبت کنید و از آن‌ها حین راه رفتن، یا دویدن عکس بگیرید، می‌توانید سرعت شاتر را بالا برده و حرکات را فریز کنید. من در لحظات آخر عکاسی پرتره از عروس و داماد، به آن‌ها چنین توصیه می‌کنم که راه بروند یا بدوند تا صحنه‌ای عاشقانه و ناب ترتیب داده و از آن عکاسی کنم. مراقب پس‌زمینه‌ی این نوع عکس‌ها باشید. چون معمولاً با زاویه باز عکس می‌گیرید و بخش بزرگی از پس زمینه را در برمی‌گیرد. همیشه اطراف را نگاه کنید تا مسیری خوش نور و زیبا پیدا کنید و از آن دو بخواهید، در آن مسیر قدم بزند. سپس عکاسی از آن‌ها را شروع کنید.برای مثال می‌توانید از آن‌ها بخواهید تا دست یکدیگر را گرفته و قدم بزنند. از پشت آن‌ها حرکت کنید تا بتوانید از همان زاویه عکسی هنری و زیبا ثبت کنید. سپس از آن‌ها بخواهید که بایستند، برگشته و به شما نگاه کنند. حالا فقط از عروس بخواهید که برگردد و به شما نگاه کند و بالعکس. این عکس‌ها، ناب، جذاب و خاطره‌انگیز خواهند بود.همچنین می‌توانید از آن‌ها بخواهید تا دور یک نقطه بچرخند و هنگامی که به سمت شما می‌آیند، نگاهتان کنند. همیشه بخواهید تا آهسته راه بروند. می‌توانید حرکتشان را کارگردانی کرده و به آن‌ها، سبک خاصی که مد نظرتان هست را بیاموزید. مجدداً از آن‌ها بخواهید که دست یکدیگر را بگیرند، اما عقب‌تر بایستند. سپس بگویید که یک قدم به یکدیگر نزدیک‌تر شوند و آن‌قدر این حرکت را تکرار کنند تا اگر خواستند، بتوانند همدیگر را در آغوش بگیرند. این بستگی به پس زمینه نیز دارد. خصوصاً زمانی که بخش وسیعی از آسمان یا چشم انداز در پس زمینه وجود داشته باشد به زیبایی کادر عکس اضافه می‌شود.این روز‌ها خیلی از عروس و داماد‌ها یک رقص خاص با یک آهنگ خاص را از قبل تمرین کرده‌اند. گاهی همان آهنگ را با گوشی موبایلم برایشان پخش می‌کنم و از آن‌ها می‌خواهم تا کمی اولین رقص دو نفره خود را تمرین کنند یا مثلاً از قبل به داماد می‌گویم که به طور ناگهانی عروس را برای یک آغوش گرم به سمت خود بکشد تا بخندند و عکسی طبیعی و خاطره‌انگیز ثبت شود.نتیجه‌گیری هیچ نگران نباشید. عکاسی فرمالیته قرار نیست خلاقیت شما را از بین ببرد. درست است که محیط تالار‌ها مثل یک دشت نیست و ممکن است به زمین بزرگ یا محیط بسیار زیبا و با شکوهی دسترسی نداشته باشید. گاهی تنها با در اختیار داشتن محوطه‌ی کوچکی، بسیاری از ژست‌ها را می‌توانید اجرا کنید. مثلاً همان‌طور که گفتم، از زوایای مختلف یا با نورهای مختلف عکاسی کنید. عکس‌های تصادفی بگیرید یا نهایتاً در همان محیط کوچک، بخواهید تا قدم بزنند و عکس‌هایی رئال ثبت کنید. اگر بخواهیم کل مطلب را اینجا خلاصه کنیم، راز سرعت بالای من در عکاسی پرتره از عروس و داماد همین است! همین مراحل ساده که توضیح دادم فقط 15 الی 20 دقیقه زمان می‌برد.نکته‌ای که هرگز نباید فراموش کنید، چک کردن تصاویری است که ثبت می‌کنید. همیشه LCD را چک کنید و دقیق باشید. چون زمانی که تحت فشار قرار دارید، احتمال اینکه در تنظیمات دوربین یا فوکوس اشتباه کنید، خیلی زیاد می‌شود. باید سریع باشید ولی همیشه اطراف را بگردید تا بتوانید ایده‌هایی برای به‌کارگیری خلاقیت به دست بیاورید. حداقل تا جایی که زمان به شما اجازه می‌دهد، این کار را انجام دهید.کلام آخر، کسانی که قبلاً برای عکاسی نامزدی از من وقت گرفته و برای عکاسی پیش خودم آمده بودند، خیلی بهتر می‌توانستند ارتباط برقرار کنند و عکاسی از آن‌ها بسیار راحت‌تر و سریع تر انجام شد، چون دقیقاً می‌فهمیدند که منظورم چیست و بدون آنکه نیازی به فکر کردن داشته باشند، می‌دانستند که چه کاری را باید دقیقاً انجام دهند . آن‌ها به سرعت به آرامش لازم می‌رسیدند و جلوی دوربین خونسردتر از سایر مشتری‌ها بودند. در کل، از عکاسی پرتره‌ روز عروسی‌شان، حسابی لذت بردند.پس می‌توانید به مشتری‌هایی که برای گرفتن عکس‌های نامزدی به سراغتان میایند، این نکته را یادآور شوید و به آن‌ها پیشنهاد کنید تا اگر از کارتان راضی بودند، شما را برای عکاسی پرتره در روز عروسی‌شان انتخاب کنند.منبع: وبلاگ دیج ایمیج امیر یاری امیر یاری Sat, 10 Nov 2018 17:57:10 +0330