<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های arash sardari</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@arash.sardari6</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-04-14 23:44:32</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/2258820/avatar/EINIn2.jpg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>arash sardari</title>
            <link>https://virgool.io/@arash.sardari6</link>
        </image>

                    <item>
                <title>هنر گمشده: شنیدن برای فهمیدن، نه جواب دادن</title>
                <link>https://virgool.io/@arash.sardari6/%D9%87%D9%86%D8%B1-%DA%AF%D9%85%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D9%86%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%86%D9%87-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%86-zti4lyyhz5i9</link>
                <description>در مناظره اخیر میان رحمان قهرمان‌پور و مهدی خراتیان[1]  ، یک لحظه طلایی و کمیاب از یادگیری برای من رقم خورد. پیش از برنامه، آقای قهرمان‌پور حمله را یک «شگفتی» و نه یک «روند» توصیف کرده بودند، در حالی که آقای خراتیان نظر مخالفی داشتند. با شروع برنامه، ناخودآگاه منتظر یک تقابل بودم؛ اینکه آقای قهرمان‌پور چگونه از موضع خود دفاع خواهند کرد. اما در کمال شگفتی، ایشان نه تنها بر حرف خود پافشاری نکردند، بلکه با تأیید دیدگاه آقای خراتیان، آن را تکمیل نمودند و درست در همان لحظه بود که زیبایی مفاهیمی چون انعطاف فکری، شوق به یادگیری و روحیه علم‌اندوزی، برایم آشکار شد.این تجربه به خودی خود ارزشمند بود، اما یک هم‌زمانی شگفت‌انگیز، آن را برایم عمیق‌تر کرد. همان شب، مشغول خواندن کتاب «آدام اسمیت و ثروت ملل» نوشته‌ی محمدعلی همایون کاتوزیان بودم که در بخش زندگی‌نامه اسمیت، این چند خط توجهم را جلب کرد: «اسمیت در این مدت بیشتر وقت خود و توانایی خود را صرف تهیه  ثروت ملل ساخت.در این فاصله دیوید هیوم دائماً با او در تماس بود و به او فشار می‌آورد که کتاب را زودتر تمام کند. نه تنها هیوم، بلکه گروهی از روشنفکران با بی‌صبری انتظار انتشار کتاب اسمیت را می‌کشیدند.»این تصویر از غول‌های اندیشه که مشتاقانه برای نشستن بر شانه یکدیگر تلاش می‌کنند، در تضادی آشکار با فضای اغلب مسموم امروز کشور ما قرار دارد؛ فضایی که در آن برچسب‌زنی و نفرت‌پراکنی جایگزین نقد منصفانه شده است.شاید مقایسه این دو جریان تاریخی منصفانه نباشد، اما یادآوری آن متن، رفتار متواضعانه و خردمندانه رحمان قهرمان‌پور را در ذهنم پررنگ‌تر کرد. آن حرکت، نمونه‌ای امروزی و زنده از همان سنت همکاری و احترام بود و بارقه امید را در دلم زنده کرد.امیدوارم روزی برسد که روشنفکران ما نیز، همچون غول‌های دوران روشنگری، لذت ساختن بر شانه یکدیگر را به لذت و منافع زودگذر تخریب دیگری ترجیح دهند و شوق حل مسئله، عشق به علم، پرسشگری و کنجکاوی، به اولویت اصلی‌شان تبدیل شود.1 - https://www.youtube.com/watch?v=Vp1EzPREjC0</description>
                <category>arash sardari</category>
                <author>arash sardari</author>
                <pubDate>Thu, 17 Jul 2025 02:07:29 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>امید دارم</title>
                <link>https://virgool.io/@arash.sardari6/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%85-s7pjqcqqstk7</link>
                <description>تو خدمت که بودم ما رو به زور میبردن پست بدیم. روند انجام این کار غیر منصفانه بود. من همیشه به هم خدمتی هایی که خشمگین بودن گفتم که این چرخه نمیتونه ادامه پیدا کنه، درست میشه. چقدر سر این درست میشه من فحش خوردم .آخرش درست شد ولی نه اونجوری که مطلوب ما بود، اما شد.با سیاستمداران میونه ای ندارم و یک شری هستش که لازمش داریم. اما واقعاً من نگرانم. نگران آینده مبهم، نگران جلیلیها، رائفی پورها و ... که فکرشون دقیقا هم راستای آمریکایی های تندرو، اسرائیل، ایران فروش هایی که هزینه رویاهاشون رو هم وطنهای مظلوم و بی پناه من میدن. نگران سلطه کامل تفکر رادیکال و زنگ زده ام. بهم نَگین جولان بیشتر و افسارگسیخته این تفکر تفاوتی برای زنان ستم دیده و مظلوم این سرزمین ندارد بهم نَگین که فرقی نداره جلوی ترامپ دلقک و دیوانه کی باشه.نگران رشد اقتصادی پایینم. رشد اقتصادی پایین مردم رو به جون هم می اندازه. نگران تورمم. یک واحد تورم بیشتر، اخلاق کل سطح جامعه رو تنزل میده. اینها با علم درست میشن نه با خدا و پیغمبر و ایدئولوژی اشخاص خاص. بهم نّگین خون افرادِ کشته شده برات مهم نیست میگن ۲۰۰، ۳۰۰ یا۱۵۰۰ نفر کشته شدن برای من یک نفر هم عدد هضم نشدیه. نمیخوام یک خانواده دیگر داغدار شود. میدانم که یک صندلی همه اینا رو درست نمیکند.اما امید دارم. امید دارم یک صدایی هرچند ضعیف شاید ذره ای از نگرانی های من رو به فرادستی که قدرت گوشش را ناشنوا کرده انتقال دهد من دنبال اصلاحی که همیشه مطلوبم بود نیستم. در این برهه اصلاح کالای لوکسی است. من دلم برای منابع کشورم می سوزد دوست دارم حداقل عقلی و علمی باشد که همه آن ثروت تبدیل به خاکستر نشود.ایمان دارم که در شرایط کنونی اگر رای ندهم تمامی نگرانیهایم به واقعیت تبدیل میشود. از آن سو اما امید دارم در صورت انتخاب فرد اصلح شاید ذره ایی از نگرانیهایم کاسته شود یا حداقل شنیده شود. به قول بزرگی &quot;رئیس جمهور قدرت تخریب حداکثری و اصلاح حداقلی دارد&quot;من نمیگویم که رای بدهید یا ندهید خواسته من این است که اگر تصمیمی گرفته‌اید بر اساس رویا و آرزو نباشد چرا که اگر عمری باقی باشد نتیجه تصمیمهایمان را خواهیم دید.حقیقتش را بخواهید دلم خون و دستم لرزان است اما چه کنم. من همیشه امید دارم</description>
                <category>arash sardari</category>
                <author>arash sardari</author>
                <pubDate>Thu, 27 Jun 2024 23:40:27 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>10 تجربه و یادگیری که سال 1402 رو سال پربارتری برای من کرد</title>
                <link>https://virgool.io/@arash.sardari6/10-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D9%88-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%B3%D8%A7%D9%84-1402-%D8%B1%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%BE%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D8%AF-vjy5cx0elwsp</link>
                <description>1. به جای راه حل دادن، اولویت رو به تشریح و تحلیل مسئله بدید.دکتر فرهاد نیلی در یکی از قسمت های پادکست فارکست مبحث گزاره های Normative ( تجویزی) و Positive (توصیفی) رو در علوم اجتماعی مطرح می کنن. یکی از نتیجه هایی که می گیرن اینه که ما بیشتر حول گزاره های تجویزی مانور میدیم و از توصیف مسئله غافلیم.شخص خود من هم به این نتیجه رسیدم که راه حل ها قبلاً مشخص، و حل شده هستند، فقط  با شرح و تحلیل درست مسئله باید بتوانیم ابزار درست رو (راه حل) را انتخاب کنیم. این رویکرد نگاه به مسئله، یک ابزاری برای من شد که در هر شرایطی که قرار گرفتم، سعی کنم که توصیف و تشریح کنم مسئله رو تا راه حل بدم.2. از چرخه ی پرسش چرا برای تشریح و تحلیل استفاده کنید.این مورد فوق العاده زیبا و دقیق، رویکردی بود که دکتر مسعود نیلی تو یک برنامه ی مناظره مطرح کردن. ایشون می گفتن که من هر گزاره ای رو که گفتم شما از من بپرسین چرا؟. انقدر بپرسید تا برسیم به هسته ی اصلی مسئله. شاید باورتون نشه اگه این ابزار رو داشته باشید چقدر دقیق می توانید مسائل رو تحلیل کنید. از طرفی چون شما همیشه در اطرافتون با افراد متخصص برخورد می کنید می توانید تشخیص بدید که تا چه عمقی می توانند این چراها رو جواب بدن. (متاسفانه تعداد افراد توانا محدود هستش)3. دقیق و سازنده نقد کنیداستاد عزیز هادی احمدی یک رویکردی رو برای نقد سازنده مطرح کردن که من دوتا از نکاتش تو ذهنم خیلی خوب حک شد. مورد اول تاکید بر عنصر شفاف بودن نقد است؛ یعنی مخاطب شما به طور دقیق متوجه منظور شما شود. امّا مورد دوم بر منصفانه بودن نقد تأکید دارد. یعنی باید در نقد انصاف رو رعایت کنیم. در آخر باید خاطر نشان کنم که نقد عملکرد و …، نقد شخصیت یک شخص نیست لذا باید این برای رسیدن به این درک تمرین کنیم.4. سعی کنید بهترین شنونده ای که می توانید باشید.دکتر محمد جواد ظریف در یک سمیناری گفتن که من اگر بخوام مذاکره رو درس بدم مهمترین نکته ای که روش تأکید می کنم گوش دادن هستش. برای مذاکره ی خوب شما باید شنونده ی زبده ای باشید. از اونجایی که من خودم شنونده ی خیلی خوبی نیستم، نبود این ابزار تو جعبه ابزارم حس می کردم و برای بهتر شدنش تلاش می کنم.5. سبد دانش خود را متنوع کنید.در کتاب گستره (Range) به گسترش افقی دانش تأکید خاصی داره. من مطالعه ی بین رشته ای مثل اقتصاد، سیاست، مدیریت، کسب و کار و... خیلی به کار تخصصیم (توسعه دهنده نرم افزار) هستش کمک کرد. چون شما یه نگاه کلان تر، منصفانه تر و منطقی تر به شرایط اطرافتون خواهید داشت، که نتیجش قدرت تصمیم گیری بهتر هستش.6. تا می توانید سازمان بسازید.محمد فاضلی یک حرف رو خیلی روش تأکید داره اونم اینکه تا می توانید سازمان بسازید. من به همکارام و دوستام چیزایی که یاد می گیرم رو تو دورهمی ها یا وقت آزاد به اشتراک میزارم و ازشون میخوام که در موردش باهم بحث کنیم و یا از آنها می خوام که تجاربشون رو به اشتراک بگذارند. موقعی که بحث شکل می گیرد و درگیرش می شویم هممون از این نهادی که ساختیم بهره می بریم.7. برای تصمیم های مهم شورا تشکیل بدید.آنی دوک تو کتاب تفکر نامطمئن اشاره به موضوع تشکیل شورا می کند. او تشکیل شورا رو یکی از راه حل های تصمیم گیری بهتر بیان می کند. برای تصمیم گیری های مهم زندگیتون شورا تشکیل بدید. این شورا حداقل از دو نفر آدم قابل اعتماد تشکیل می شود و ترجیهاً می تونه یک نفر به نقد تصمیم بپردازد که در نتیجه ی آن فرایند دیالکتیک به طور کامل شکل بگیرد.8. کارنامه ی خودتون رو نقد کنید نه اطرافیانتون رو.احتمالا شمایی که دارید این متن رو می خوانید سنی بالای 20 سال دارید. بنظرم آخر هرسال کارنامه ی خودتون رو همانطور که هادی عزیز ( بند 3 ) بیان کرد، نقد کنید یا همانطور که تو بند 7 گفتم می توانید برای نقد، شورا تشکیل بدید.9. درگیر تفکر زرد فردگرایی نشویدجوهن هری در کتاب روابط از دست رفته، فرد گرایی را یکی از سم های مهلک جامعه ی مدرن مطرح می کند و به تاثیرهای مخرب آن در کیفیت زندگی ما می پردازد. پس تا می توانید با دوستان و خانواده ی خود زمان با کیفیت بگذارید و در ارزش گذاری خود بر روی اطرافیانتان تجدید نظر کنید. ( ممکن است کمتر از ارزش واقعی باشد)10. محتوای گفتگو از گوینده مهم تر استهمانطور که در بند 4 هم گفته شد، باید شنونده ی خوبی بود امّا شنونده نباید تحت تاثیر شخص گوینده قرار بگیرد. مهم نیست که یک کارشناس معمولی صحبت می کند یا مدیرعامل. زمانی که تصمیم گرفتید حرف طرف مقابل رو گوش کنید، شخص گوینده رو در نظر نگیرید.کنجکاو بمانید.لینک پادکست بند 1 لینک مناظره بند 2</description>
                <category>arash sardari</category>
                <author>arash sardari</author>
                <pubDate>Mon, 25 Mar 2024 01:01:07 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>