<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های arash_iri</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@arash_iri</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-21 11:46:23</pubDate>
        <image>
            <url>https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg</url>
            <title>arash_iri</title>
            <link>https://virgool.io/@arash_iri</link>
        </image>

                    <item>
                <title>دلیل قرمزی چشم و روش درمان خانگی آن</title>
                <link>https://virgool.io/@arash_iri/%D8%AF%D9%84%DB%8C%D9%84-%D9%82%D8%B1%D9%85%D8%B2%DB%8C-%DA%86%D8%B4%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%86-qeldqw4d2xog</link>
                <description>گرچه قرمزی چشم ممکن است نگران کننده باشد اما به ندرت مشکل حاد پزشکی به حساب می آید.  قرمزی چشم معمولا به علت تجمع خون زیر پرده ملتحمه چشم، در اثر خونریزی این  پرده می‌باشد.پرده ملتحمه چشم غشای شفافی است که پشت پلک ها و جلوی سفیدی چشم را می پوشاند.پرده ملتحمه دارای رگ های خونی کوچکی است که بعد از فشار ناگهانی پاره می‌شود یا نشت می‌کند.در این مقاله به علت بوجود آمدن و درمان نقطه های قرمز در چشم می پردازیم.دلایل خونریزی پرده ملتحمه چشم شامل عطسه کردن، سرفه کردن و صدمه رسیدن به  چشم می‌باشد. نقطه قرمز در چشم یا خونریزی پرده ملتحمه معمولا به علت  افزایش فشار خون رخ می‌دهد. در بعضی موارد خونریزی بدون هیچ دلیل خاصی روی  می‌دهد. شما ممکن است بدون نگاه کردن در آینه متوجه خونریزی نشوید.دلایل شایع قرمزی چشم :عطسه کردن؛سرفه کردن؛استفراغ کردن؛فشار فیزیکی بیش از حد مانند ضربه خوردن به چشم سوزش یا واکنش های حساسیت زا؛مالیدن شدید چشم ؛عفونت چشمدلایل کمیاب برای خونریزی پرده ملتحمه چشم عبارتند از : فشار خون بالا ؛گرفتگی رقیق کننده های خون؛اختلالات پزشکی که باعث خونریزی شوند؛دیابت و بیماری شبکیه در اثر دیابت.بیماری شبکیه در اثر دیابتبیماری شبکیه ، زمانی رخ میدهد که رگ های خونی بر اثر بالا بودن میزان قند خون پاره شوند. خونی که بواسطه رگ های شکسته شده یا در حال نشت ایجاد شده ،ممکن است باعث لک یا نقطه های سیاه در بینایی و دید شود.ممکن است شما متوجه بروز بیماری شبکیه در اثر دیابت تا زمان ظهور مشکلات بینایی نشوید .نشانه های بیماری شبکیه دیابتی شامل موارد زیر میشوند:لک ها؛تاری دید؛کم شدن دید در شب؛کم رنگ دیدن رنگ‌ها.کسانی  که دیابت دارند میتوانند با کنترل کردن میزان قند خون و فشار خون خود  احتمال بروز بیماری شبکیه چشم را در اثر دیابت کاهش دهند. اگر شخصی دچار  این بیماری شد، بهتر است تحت نظر پزشک باشد .درمان هاخونریزی  پرده ملتحمه چشم معمولا نیاز به درمان ندارد . دوره درمان ممکن است از چند  روز تا چند هفته به طول انجامد که بستگی به اندازه نقطه در چشم دارد.می‌توانید از اشک مصنوعی برای کم کردن سوزش و خشکی چشم استفاده کنید. اشک مصنوعی را از داروخانه ها و بصورت آنلاین می‌توان تهیه کرد.اگر  علت به وجود آمدن دانه های قرمز عفونت باشد، پزشک میتواند قطره چشمی آنتی  بیوتیک تجویز کند. در صورتی که رنگ دانه های قرمز به زرد یا نارنجی تغییر  رنگ دهند ،نباید نگران شوید؛ این نشانه ای برای بهبودی همانند کبودی قبلی  است که در اثر زمان کم رنگ می‌شود.درمان های بیماری شبکیه دیابتی شامل موارد زیر می‌باشد:● دارو های قابل تزریق برای کاهش ورم؛● عمل لیزر چشم برای بستن رگ های خونی در حال نشت؛● « ویترکتومی» یا جراحی شامل خارج کردن ژل ویتروسی و خون از پشت چشم.درمان های خانگی قرمزی چشمخونریزی  پرده ملتحمه معمولا با گذشت زمان و بدون درمان پزشکی بهبود پیدا می‌کند.  گرچه می‌توان این درمان های خانگی را نیز برای تسریع بهبودی و کم کردن  علائم به کار برد:● استفاده از کمپرس گرم برای کم کردن سوزش؛● استفاده از کمپرس سرد برای کاهش ورم؛● استفاده نکردن از لنز تا زمان بهبودی؛● استفاده از اشک مصنوعی برای کم کردن خارش و نمالیدن چشم ها؛چه وقت باید به پزشک مراجعه کنیمشما  زمانی باید به دکتر مراجعه کنید که علت به وجود آمدن قرمزی چشم ،صدمه دیدن  آن و یا سابقه فشار خون بالا و خونریزی باشد. همچنین اگر در کنار نقطه های  قرمز این علائم را مشاهده کردید باید سراغ پزشک بروید:● درد در قسمت قرمز شده؛● سر درد؛● ترشح از چشم؛● خونریزی هر دو چشم و تغییرات در بینایی؛● خونریزی لثه ها ؛● کبودی اطراف چشم ها و خونریزی پرده ملتحمه در چندین نقطه متعدد.خونریزی پرده ملتحمه چشم در چندین نقطه ممکن است بیماری متفاوتی باشد؛به  عنوان مثال« امیلوئیدوز» ( انباشت غیر طبیعی پروتئین) پرده ملتحمه بیماری  کمیابی است که باعث زخم های صورتی و زرد داخل چشم یا پلک ها میشود.زمانی رخ  میدهد که پروتئین در اندام ها و دیگر بافت ها انباشته شود. امیلوئیدوز چشم  را دربرمی گیرد و به دیگر اندام ها و بافت ها سرایت نمیکند.جمع بندیگرچه  قرمزی چشم نگران کننده به نظر می آیند اما دلیل آن فقط خونریزی پرده  ملتحمه چشم می‌باشد و معمولا نیاز به درمان پزشکی نداشته و اثری بر بینایی  شما نمی گذارد.در صورتی باید به پزشک مراجعه کنید که تجربه درد، ضعف بینایی و یا خارج شدن ترشعات از چشم دارای نقطه قرمز را تجربه میکنید.بیماری  شبکیه دیابتی نیز میتواند باعث ایجاد نقطه های قرمز در چشم شود. پس کسانی  که از دیابت رنج میبرند، در صورت مشاهده مشکلات در بینایی همانند تاری دید و  لک در بینایی باید به پزشک مراجعه کنند.متن کامل مقاله در سایت پزشکی دکتر چک با عنوان( علت قرمزی چشم و درمان فوری با روش های خانگی ) منتشر شده است.</description>
                <category>arash_iri</category>
                <author>arash_iri</author>
                <pubDate>Tue, 14 Jul 2020 23:20:31 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>دلیل عرق زیاد بدن چیست و روش درمان موثر</title>
                <link>https://virgool.io/@arash_iri/%D8%AF%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%B9%D8%B1%D9%82-%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D8%AF%D9%86-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%88%D8%AB%D8%B1-nck6ydpik1hx</link>
                <description>هایپرهیدروزیس به معنی افزایش تعریق بدن و عرق کردن مداوم است. در صورت ابتلا به این مشکل ممکن است گاهی اوقات بدن تان در  شرایط غیر عادی هم عرق کند؛ مثلا: ممکن است در هوای سرد یا بدون انجام هیچ  فعالیتی عرق کنید.البته برخی عوامل فیزیولوژیک مانند: یائسگی یا پر کاری تیروئید نیز باعث  افزایش تعریق می شوند. عرق کرد بیش از حد بدن مسئله ای آزاردهنده است؛ اما  با انجام برخی روش های درمانی می توانید آن را کنترل کنید.هایپرهیدروزیس ( عرق کردن زیاد ) چیست؟همانطور که در بالا اشاره کردیم به افزایش تعریق بدن در طول شبانه روز  هایپرهیدروزیس میگوید. حدودا 4.8 درصد از افراد مبتلا به هایپرهیدروزیس  هستند. بیشتر افرادی که دچار این مشکل می شوند به دنبال درمان آن نیستند؛  چون فکر می کنند که این مشکل درمانی ندارد.انواع هایپرهیدروزیس و دلایل ایجاد آن:عرق کردن یک واکنش طبیعی است. مثلا: وقتی هوا گرم است، فعالیت بدنی  انجام می دهید، استرس یا احساس ترس و عصبانیت دارید، بدن تان به صورت طبیعی  عرق می کند.اما اگر دچار هایپرهیدروزیس باشید بدون هیچ دلیل خاصی بیش از حد معمول  عرق می کنید. برای فهمیدن علت اصلی این مشکل باید اول بدانید که به کدام  نوع از هایپرهیدروزیس مبتلا شده اید.هایپرهیدروزیس مرکزی اولیهدر این نوع از هایپرهیدروزیس که از زمان کودکی شروع می شود، معمولا  پاها، کف دست ها، صورت، سر و زیربغل بیشتر از سایر نقاط بدن عرق میسی تا پنجاه درصد از افراد مبتلا به این نوع از هایپرهیدروزیس زمینه ژنتیکی و سابقه خانوادگی دارند.هایپرهیدروزیس پیشرفته ثانویهاین نوع هایپرهیدروزیس معمولا به دلیل یک مشکل فیزیولوژیک یا بر اثر   مصرف بعضی داروهای خاص اتفاق می افتد که بیشتر اوقات در سنین بزرگ سالی  بروز می کند.در این صورت ممکن است تمام بدن تان و یا فقط یک ناحیه خاصی از بدن زیاد  عرق کند؛ مثلا: حتی وقتی در حال خوابیدن هستید هم عرق می کنید.عواملی که باعث بروز هایپرهیدروزیس ثانویه می شوند؛ شامل موارد زیر هستند:مشکلات قلبی عروقی؛سرطان؛اختلالات غدد فوق کلیوی؛سکته مغزی؛پر کاری تیروئید؛یائسگی؛آسیب های نخاعی؛مشکلات ریوی؛بیماری پارکینسون؛بیماری های عفونی مانند: سل و ایدز.مصرف برخی از داروها هم می تواند باعث شود تا بدن بیش از حد عرق کند.در بسیاری از موارد این عارضه به شکل عوارض جانبی مصرف بعضی از دارو ها  بروز می کند؛ مثلا: یکی از عوارض جانبی مصرف دارو های ضد افسردگی تعریق بیش  از حد است:داروی دسی پرامین (نورپرامین)؛داروی نورتریپتیلین (پاملور)؛داروی پروتریپتیلین؛دارو هایی مانند: پیلوکارپین (برای رفع خشکی دهان) و مکمل های غذایی زینک (حاوی روی) نیز باعث می شوند زیاد عرق کنید.داروی پروتریپتیلین؛دارو هایی مانند: پیلوکارپین (برای رفع خشکی دهان) و مکمل های غذایی زینک (حاوی روی) نیز باعث می شوند زیاد عرق کنید.علائم هایپرهیدروزیس چیست؟اگر حداقل به مدت شش ماه بدون هیچ دلیل خاصی بیش از حد طبیعی عرق می کنید؛اگر هر دو طرف بدن تان به یک مقدار و بیش از حد عرق می کند؛اگر حداقل یک بار در هفته، بیش از حد و به طور غیر طبیعی عرق می کنید؛اگر به حدی عرق می کنید که در کار و روابط اجتماعی تان تداخل ایجاد می شود؛تعریق بیش از اندازه بدن که قبل از ۲۵ سالگی شروع شود؛عرق کردن هنگام خواب؛داشتن سابقه خانوادگی و زمینه ژنتیکی.هر یک از این علائم می تواند نشانه هایپرهیدروزیس اولیه باشد؛ البته برای اطمینان باید به پزشک مراجعه کنید.اگر در تمام نقاط بدن یا حتی در یک ناحیه خاصی از بدن تان، بیش از حد و  غیر طبیعی عرق می کنید، ممکن است نشانه ای از ابتلا به هایپرهیدروزیس  ثانویه باشد که در این صورت برای فهمیدن علت اصلی آن باید به پزشک مراجعه  کنید.برخی حالت های هایپرهیدروزیس ممکن است مسئله ای جدی باشد. اگر به همراه  علائم آن، هر علامت غیر معمول دیگری مشاهده کردید، حتما به پزشک تان  بگویید.چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید؟تعریق بیش از حد ممکن است نشانه ای از مشکلات جدی در بدن باشد؛ بنابراین  اگر هر یک از علائم زیر را داشتید بهتر است که هرچه سریع تر به پزشک  مراجعه کنید:تعریق بیش از حد و کاهش وزن؛تعریق زیاد هنگام خواب؛عرق کردن غیر طبیعی و به همراه تب، تنگی نفس، درد قفسه سینه و افزایش ضربان قلب باشد؛تعریق زیاد که همراه با درد یا احساس فشار و سنگینی بر روی قفسه سینه باشد؛عرق کردن طولانی مدت و غیر قابل توصیف.چگونگی تشخیص هایپرهیدروزیس:وقتی که به پزشک مراجعه می کنید، او سوالاتی از شما می پرسد.مثلا: کجا و چه وقت هایی زیاد عرق می کنید؟سپس پزشک یک سری آزمایش هایی مثل آزمایش خون برای تان می نویسد تا مطمئن شود که به هایپرهیدروزیس مبتلا هستید یا خیر.هایپرهیدروزیس اولیه معمولا با بررسی سابقه خانوادگی و معاینه جسمی  بیمار تشخیص داده می شود؛ البته با انجام آزمایش های دیگری هم می توان آن  را تشخیص داد که معمولا این کار را نمی کنند.یکی از این آزمایش ها، تست هیدرولیز نشاسته است که مقدار کمی نشاسته را به قسمتی از بدن که زیاد عرق می کند، می پاشند. اگر نشاسته به رنگ آبی تیره شد، یعنی مبتلا به هایپرهیدروزیس هستید.آزمایش دیگری به نام تست کاغذی برای تشخیص این بیماری وجود دارد. در این  روش کاغذ مخصوصی را روی ناحیه ای از بدن که زیاد عرق می کند، می گذارند.این کاغذ عرق بدن را جذب می کند. سپس کاغذ را وزن می کنند. هرچه وزن کاغذ سنگین تر باشد، یعنی میزان عرق کردن تان غیر عادی است.گاهی اوقات پزشکان آزمایش های دیگری را هم تجویز می کنند. مثلا: آزمایش مربوط به تنظیم حرارت بدن (تست ترمورگیولاتوری).این آزمایش تقریبا شبیه به آزمایش هیدرولیز نشاسته است.در این آزمایش از پودر مخصوصی که به رطوبت حساس است استفاده می شود. این  پودر را روی ناحی ای از بدن که بیش از حد عرق می کند می پاشند. اگر رنگ آن  تغییر کند یعنی دچار هایپرهیدروزیس هستید.روش دیگری هم برای تشخیص آن وجود دارد که در این روش باید برای انجام تست در یک اتاقکی مانند سونا بنشینید.اگر در این مدت کف دستان تان بیش از حد عرق کند، یعنی مبتلا به هایپرهیدروزیس هستید.درمان عرق کردن زیاداستفاده از محصولات ضد تعریق تخصصیممکن است پزشک برای تان یک ضد تعرق حاوی آلومینیوم کلرید تجویز کند. این  محصول نسبت به سایر ضد تعریق هایی که در بازار هستند قوی تر است و معمولا  برای درمان موارد خفیف آن استفاده می شود.یون درمانی (یونتوفورزیس)در این روش از یک دستگاهی استفاده می شود که به کمک آن جریان الکتریسیته خفیف توسط آب و سطح پوست جذب می شوند؛یعنی ابتدا ناحیه ای از بدن مثل دست یا پا را که زیاد عرق می کند در ظرف کوچکی از آب قرار می دهند.جریان الکتریسیته توسط دست و پای شما دریافت شده و غدد ترشح کننده عرق به طور موقت مسدود می شوند.دارو های آنتی کولینرژیکاین دارو ها می توانند تعریق بیش از حد بدن را تا حدودی کنترل کنند.  دارو هایی مانند: گلیکوپیرولات (روبینول) مانع از کار استیل کولین شده و  باعث می شوند کمتر عرق کنید.استیل کولین یک ماده شیمیایی است که در بدن تولید شده و باعث تحریک غدد ترشح کننده عرق می شود.مصرف این داروها به مدت ۲ هفته برای درمان شدن کافی است.البته این داروها عوارض جانبی خاصی دارند که یبوست و سرگیجه از جمله ی آن ها هستند.بوتاکس (سم بوتولینیوم) ? تزریق بوتاکس روشی است که معمولا برای درمان هایپرهیدروزیس شدید استفاده  می شود. تزریق بوتاکس باعث مسدود شدن اعصاب تحریک کننده غدد عرقی می شود.تزریق بوتاکس باید در طی چندین جلسه انجام شود تا اثر بخشی بهتری داشته باشد!جراحیمعمولا کسانی که زیر بغل شان تعریق شدیدی دارد می توانند با انجام جراحی این مشکل را حل کنند.در طی عمل جراحی غدد ترشح کننده عرق زیربغل را از بین می برند.روش دیگر جراحی آندوسکوپی قفسه سینه است. در این روش اعصاب مرتبط یا غدد عرقی در زیربغل را جدا می کنند.روش های درمانی خانگی عرق کردنشما می توانید با انجام چند ترفند ساده میزان تعریق بدن تان را کنترل کنید؛ مثلا:استفاده از محصولات ضد تعریق؛دوش گرفتن روزانه برای از بین بردن باکتری ها؛پوشیدن کفش ها و جوراب های ساخته شده از الیاف طبیعی؛اجازه دهید تا پوست پاها یتان نفس بکشد (پاهایتان را در معرض هوای آزاد قرار دهید)؛جوراب هایتان را مکررا عوض کنید.خلاصه ای از مطالب گفته شده:هایپرهیدروزیس اولیه یک بیماری قابل درمان است. با مراجعه به پزشک می  توانید علائم آزاردهنده این بیماری را کنترل و درمان کنید. تعریق بیش از  حد، معمولا علت خاصی دارد؛ بنابراین برای درمان این مشکل ابتدا باید علت آن  را بیابید تا بتوانید آن را درمان کنید.هایپرهیدروزیس ثانویه معمولا به علت یک مشکل فیزیولوژیک یا زمینه ای رخ  می دهد؛ البته مصرف برخی از داروها هم باعث تعریق بیش از اندازه بدن می  شود.بنابراین اگر احساس می کنید که تعریق بدن تان به علت مصرف داروی خاصی است، حتما به پزشک مراجعه کنید.در صورت لزوم پزشک دوز مصرفی آن دارو را کمتر کرده یا از شما می خواهد که مصرف آن را قطع کنید.منبع : وب سایت پزشکی دکتر چک</description>
                <category>arash_iri</category>
                <author>arash_iri</author>
                <pubDate>Tue, 28 Apr 2020 23:25:39 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>خود ارضایی از عوامل تا بهترین روش درمان</title>
                <link>https://virgool.io/@arash_iri/%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%B1%D8%B6%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%AA%D8%A7-%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-tfwo7itzcrhv</link>
                <description>در صورتی که خود ارضایی مانع انجام کارهای روزانه تان شود یا با انجام آن  ها در تداخل باشد، شاید زمان آن رسیده است که جلوی آن را بگیرید. در این  مقاله از وب سایت دکتر چک به راهکار های ترک خود ارضایی اشاره کرده ایم، با ما تا آخر همراه باشید…چه زمانی خود ارضایی به یک مشکل تبدیل می شود؟افراد  مجرد و کسانی که از رابطه جنسی شان رضایت ندارند و ناراضی هستند، خود  ارضایی می کنند.زمانی که اتفاقات زیر رخ دهد، خود ارضایی به یک معضل تبدیل  می شود:میل به خود ارضایی را نتوان کنترل کرد؛خودارضایی مانع انجام کار، امور مدرسه یا کارهای اجتمایی تان شود ؛برای این کار برنامه ریزی کنید.چگونه می توان خودارضایی را متوقف کرد؟یادگیری  خودداری از خود ارضایی یک فرآیند است؛ زیرا باید بر اشتیاق و رفتارهایی که  ماه ها و حتی سال ها انجام می دادید، چیره شوید. نگران نباشید زمانبر، اما  شدنی است.برای اینکه بتوانید جلوی خودارضایی خود را بگیرید، به راهکارهای زیادی نیازمند هستید که برخی از آن ها شامل موارد زیر است:به پزشک مراجعه کنیدزمانی  که می خواهید به طور کلی خود ارضایی را ترک کنید، بهتر است که با پزشک تان  مشورت کنید. او شما را به مشاور، روانشناس، روانپزشک ارجاع می دهد.این  دسته از متخصصین برای کمک به امثال شما آموزش دیده اند.صادق باشیدخود  ارضایی باعث شرمندگی فرد است. در برخی از فرهنگ ها، مذاهب و سنت ها خود  ارضایی یک کار غیر اخلاقی محسوب می شود؛ مثل: کشور خودمان.بنابراین با دکتر  خود صادق باشید. مراجعه به پزشک مانند خرید یک قدمی نیست که تنها با یک  بار مراجعه بتوان کالایی خرید و به منزل برگشت؛ بلکه باید برای حل مشکلتان  با متخصص رابطه جنسی برای چندین هفته یا چندین ماه صحبت کنید.مادامی که با  پزشک صحبت می کنید، احساس راحتی بیشتری دارید. این کار به شما کمک می کند  که صادق باشید و تمام احساسات و رفتارهای خود را برای پزشک توضیح دهید.خود را سرگرم کنیدهنگامی  که برنامه روزانه تان پر باشد، سرگرم کارها می شوید و هیچ زمانی برای خود  ارضایی ندارید. به دنبال انجام فعالیت هایی باشید که شما را آرام و مشتاق  کند؛ مانند: ورزش کردن، مدیتیشن، یوگا، پی بردن به سرگرمی های جدید، برنامه  ریزی ناهار با دوستان یا رفتن به مکان های تفریحی.مواظب بدن تان باشیدرژیم  غذایی سالم و انجام حرکات ورزشی به هر صورتی برای بدن مفید است. افرادی که  به دنبال ترک خود ارضایی هستند، بهترین کار برای شان انجام حرکات ورزشی  است تا در نتیجه آن اشتیاق آن ها کمتر شود. با ورزش کردن بر میزان انرژی و  تلاش هایتان هم متمرکز می شوید.راهکارهایی را بهبود دهیدبا  کمک پزشک می توانید زمان های مشکل ساز را بشناسید. مثلاً: شاید شب ها قبل  از خواب یا هر روز صبح در حمام این کار را انجام می دهید.متن کامل مقاله در سایت پزشکی دکتر چک با عنوان (( ترک خود ارضایی ؛ چگونه از این عادت رهایی یابیم؟ )) منتشر شده است.</description>
                <category>arash_iri</category>
                <author>arash_iri</author>
                <pubDate>Wed, 08 Apr 2020 23:40:13 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>علت خارش سر شما چیست ؟ ۱۰ روش درمان طب سنتی ( در خانه )</title>
                <link>https://virgool.io/@arash_iri/%D8%B9%D9%84%D8%AA-%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D8%B3%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%A7-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%DB%B1%DB%B0-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B7%D8%A8-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-wefvorudhkrz</link>
                <description> از مهمترین علل خارش سر هستند. البته با انجام برخی روش های خانگی می توان به رفع خارش پوست سر کمک کرد.شما  می توانید خارش پوست سرتان را با استفاده از روغن های مخصوص، جو دو سر  کلوییدی یا برخی دارو های بدون نسخه که نیاز به تجویز پزشک ندارد، کنترل  کنید. البته بعضی افراد هستند که به طور مداوم با خارش پوست سرشان درگیر  هستند و هیچکدام از روش های خانگی برایشان مفید نیست؛ پس ناچار به استفاده  از شامپو های دارویی می شوند.در این مقاله علت خارش سر و همچنین روش های خانگی و دارو های طبیعی برای رفع آن را بررسی می کنیم.علت خارش سر چیست ؟شوره سر، پسوریازیس و نوعی اگزمای پوستی به نام درماتیت سبورئیک از شایع ترین دلایل خارش پوست سر هستند.شوره  سر زمانی ایجاد می شود که سلول های پوستی روی سر کنده شده و می ریزند و  سریعا سلول های جدیدی جایگزین آن ها شده که باعث ایجاد سلول های مرده روی  پوست سر می شود. در نتیجه موها می ریزند و دچار شوره سر و خارش می شوید.اگر  دچار درماتیت سبورئیک شوید، پوست اطراف غدد چربی ملتهب شده و پوسته های  چرب و زرد رنگی روی سرتان ایجاد می شود. درماتیت سبورئیک می تواند در هر  ناحیه ای از بدن که دارای غدد چربی است ایجاد شود؛ اما معمولا در پوست سر  دیده می شود. عواملی مانند: استرس، تغییرات هورمونی و حساسیت های پوستی  شرایط را بدتر می کنند.پسوریازیس از شایع ترین بیماری های پوستی در  آمریکاست. در این بیماری سلول های پوست سر، سریع تر از حد معمول رشد کرده و  در نتیجه یک لایه پوستی به نام پلاک ایجاد می کنند. این مشکل ممکن است در  هر قسمتی از بدن رخ دهد؛ اما معمولا در پوست سر دیده می شود.دلایل دیگری که باعث خارش سر می شوند :حساسیت به ترکیبات شامپو ها؛کهیر؛شپش سر؛زخم؛عوامل قارچی در پوست سر؛درماتیت آتوپیک؛استرس و مشکلات عصبی؛سرطان پوست.درمان خارش سر با طب سنتی ( در خانه )۱ – روغن زیتون ولرماستفاده  از روغن زیتون گرم روی پوست سر، به نرم شدن و از بین رفتن پوسته ها و فلس  های روی سطح پوست که باعث خارش می شوند، کمک می کند.ابتدا مقداری روغن زیتون را گرم کنید و سپس پوست سرتان را به آرامی با آن ماساژ دهید و بگذارید تا چندین ساعت روی پوست سرتان بماند.بهتر  است قبل از شست‌وشوی سرتان، از شامپو های دارویی مانند: شامپوی کل تار  (شامپوی ذغال سنگ) یا شامپوی حاوی سالیسیلیک اسید استفاده کنید.۲ – جو دو سر کلوییدیبعضی از شامپو های ضد شوره حاوی ماده طبیعی جوی دو سر کلوییدی هستند. بلغور جو دو سر کلوییدی همان جوی دو سر ریز و حل شده در آب است.وقتی  که این محلول را روی پوست سر تان بمالید، با ایجاد یک لایه محافظ روی  پوست، میزان رطوبت پوست را کاهش می دهد و از خشکی و پوسته پوسته شدن پوست  سر جلوگیری می کند.این محلول خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی دارد و به کاهش سوزش و قرمزی پوست سر نیز کمک می کند.شما می توانید بلغور جو دو سر کلوییدی را در خانه  درست کنید. برای این کار کافی است طبق مراحل زیر عمل کنید:مقداری جو دو سر را در یک پارچه ای از جنس چیت بپیچید.پارچه را زیر شیر آب گرم بگذارید، به طوری که آب از روی آن بگذرد. این آب را در یک ظرفی مانند کوزه یا لیوان جمع کنید.سپس این آب را به آرامی روی پوست سر تان بگذارید و ماساژ دهید.البته می توانید این محلول را در فروشگاه ها و یا به صورت آنلاین نیز خریداری کنید.۳ – سرکه سیبسرکه  سیب حاوی مقدار زیادی استیک اسید می باشد. این اسید خاصیت ضد باکتریایی و  ضد قارچی دارد. به همین دلیل هزاران سال است که افراد برای ضد عفونی کردن  زخم ها از سرکه سیب یا محلول استیک اسید استفاده می کنند.سرکه سیب  برای رفع خارش پوست سر ناشی از پسوریازیس بسیار مفید است. شما می توانید  سرکه سیب و آب را با نسبت یک به یک، باهم مخلوط کنید و روی  پوست سر تان  بمالید و بعد از خشک شدن، سر تان را با آب گرم آبکشی کنید.اگر پوست سر تان تاول زده و یا حالت پوسته پوسته داشته باشد، استفاده از سرکه سیب باعث سوزش پوست تان می شود.اگر  روی پوست سرتان زخم های باز و تازه دارید، نباید از این روش استفاده کنید.  زیرا سرکه سیب می تواند باعث سوختگی شود؛ پس بهتر است برای استفاده از این  روش احتیاط کنید!۴ – روغن نعناعروغن  نعناع به طور طبیعی حاوی ماده ای به نام منتول است. منتول اثر خنک کننده  دارد و می تواند به رفع خارش ناشی از حساسیت های پوستی کمک کند.در  سال ۲۰۱۲ تحقیقی در این مورد انجام شد و اثر مخلوط روغن نعناع و روغن کنجد  را روی پوست زنان باردار بررسی کردند. نتایج این تحقیق نشان داده است که پس  از استفاده از این روغن، به صورت دو بار در روز و به مدت دو هفته، خارش سر  افراد به شدت کاهش می یابد.نباید این روغن را به صورت مستقیم روی  پوست سر تان بگذارید؛ بلکه باید چند قطره از این روغن را با شامپوی خود تان  مخلوط کنید و به سر تان بمالید.۵ – روغن لیمو ترشاز  جمله علائم شوره سر، خارش و خشکی پوست سر می باشد. با توجه به تحقیقاتی که  در سال ۲۰۱۵ در مورد این موضوع انجام شده، مشخص شده است که روغن لیمو ترش  می تواند راهی برای درمان شوره سر باشد.در طی این تحقیق، ۳۰ نفر از  شرکت کنندگان از روغن لیمو ترش برای یک طرف از پوست سرشان و برای طرف دیگر،  از یک محلول دارویی دیگر استفاده کردند. بعد از استفاده به مدت دو هفته و  دو بار در روز از این روش، در نهایت متوجه شدند که روغن لیمو ترش تاثیر  بیشتری در رفع شوره سر داشته است.۶ – روغن درخت چای و نورولیدولروغن  درخت چای ممکن است برای رفع خارش سر ناشی از شپش بسیار مفید باشد. آزمایشی  که در سال ۲۰۱۲ در این زمینه انجام شده، نشان داده است که روغن درخت چای  با غلظت یک درصد، ظرف مدت ۳۰ دقیقه تمام شپش های سر را از بین می برد.محققان ماده طبیعی دیگری به نام نورولیدول را نیز  آزمایش کردند. این ماده در بعضی از گیاهان وجود دارد.آزمایشات  نشان داده است که بعد از استفاده از نورولیدول یک درصد، به مدت ۴ روز، فقط  نیمی از شپش ها زنده مانده و قادر به تخم ریزی هستند.محققان می  گویند، ترکیبی از روغن درخت چای ( با غلظت نیم درصد) و نورولیدول ( با غلظت  یک درصد) با نسبت یک به دو، احتمال دارد که در از بین بردن شپش ها و تخم  آن ها بسیار موثر باشد.۷ – سالیسیلیک اسیدسالیسیلیک  اسید یک ماده شیمیایی و در عین حال طبیعی است که در گیاهان وجود دارد. این  ماده خاصیت ضد باکتریایی و ضد التهابی دارد و به شل شدگی و افتادن پوسته  ها و فلس های پوستی کمک می کند.این ماده به طور معمول در شامپو های  ضد شوره نیز وجود دارد و باعث می شود تا قسمت هایی از پوست سر که ضخیم شده  اند به راحتی جدا شوند و بیفتند. این کار به برطرف شدن خارش شوره سر و  همچنین سایر مشکلات پوستی کمک می کند.۸ – سلنیوم سولفیدشامپو  های ضد شوره حاوی ماده ای به نام سلنیوم سولفید هستند که هم سرعت مرگ سلول  های پوست را کند تر کرده و هم از ایجاد لکه های پوستی جلوگیری می کند.مخمری  به نام «مالاسزیا» باعث ایجاد شوره سر، درماتیت سبورئیک و پسوریازیس پوست  سر می شود؛ اما سلنیوم سولفید می تواند این مخمر را از بین ببرد و از بروز  چنین مشکلاتی جلوگیری کند.اگر می خواهید از شامپوی حاوی سلنیوم  سولفید استفاده کنید، بهتر است طبق دستورالعمل روی قوطی عمل کنید. مثلا:  ابتدا به مدت دوهفته: هفته ای دو بار و بعد از مدتی هفته ای یک بار از این  شامپو استفاده کنید و در صورت لزوم می توانید طبق برنامه ای ثابت عمل کنید.این  ماده می تواند باعث تغییر رنگ پوست سر شود. البته این تغییر رنگ نگران  کننده نیست و ضرری ندارد، و اگر مصرف آن را قطع کنید، پس از مدت کوتاهی رنگ  پوست سرتان به رنگ اولیه باز می گردد.۹ – زینک پیریتون (روی پیریتون)روی پیریتون نیز از دیگر ترکیبات شامپو های ضد شوره است که به کاهش مخمر مالاسزیا و شوره سر کمک می کند.شما می توانید حداقل دو بار در هفته و یا طبق نظر پزشک متخصص از این شامپو استفاده کنید.۱۰ – شامپوی کتوکونازولکتوکونازول ماده ای ضد قارچ است که به از بین رفتن مالاسزیای پوست سر کمک می کند.برای  استفاده از این شامپو، بهتر است طبق دستورالعمل روی قوطی عمل کرده و دو  بار در هفته از آن استفاده کنید. اگر تا یک ماه پس از استفاده مداوم، شوره  سرتان خوب نشد و یا بدتر شد، مصرف شامپو را قطع کنید.کودکان زیر ۱۲  سال، زنان باردار و شیرده، افرادی که التهاب پوستی دارند یا پوستشان پوسته  پوسته شده، نباید از این شامپو استفاده کنند!خلاصه ای از مطالبخارش  پوست سر مشکلی شایع و رایج می باشد که دلایل متعددی دارد. افراد می توانند  با استفاده از روش ها و دارو های خانگی این مشکل را برطرف کنند.همچنین شامپو های مختلف و زیادی برای رفع این مشکل وجود دارند که می توانید آن ها را از داروخانه ها یا فروشگاه های آنلاین بخرید.در صورتی که به طور دائم احساس خارش می کنید، بهتر است از شامپو هایی استفاده کنید که ترکیبات ضد قارچی داشته باشند.اگر از روش ها و دارو های خانگی استفاده کردید، اما خارش پوست تان بهتر نشد  یا بدتر شد، حتما برای تشخیص علت اصلی آن و تجویز داروهای مخصوص  به پزشک  متخصص مراجعه کنید.منبع مقاله : Drchek</description>
                <category>arash_iri</category>
                <author>arash_iri</author>
                <pubDate>Thu, 13 Feb 2020 23:15:49 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سرد شدن پاها نشانه چه بیماری هایی می باشد؟!</title>
                <link>https://virgool.io/@arash_iri/%D8%B3%D8%B1%D8%AF-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D9%BE%D8%A7%D9%87%D8%A7-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-%DA%86%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF-vn1w1j4mnusk</link>
                <description>در این روز های سرد زمستانی، سرد شدن پا ها کاملا  طبیعی است. سرد بودن هوا می تواند یکی از دلایل سرد شدن آن‌ها باشد؛ اما  ممکن است  علت های دیگری هم داشته باشد. بعضی مواقع برخی از بیماری ها یا مسائل بهداشتی می توانند باعث سرد شدن پا هایتان شود. اگر سرد شدن پا به این دلایل باشد، با انجام برخی کارها می توانید از آن جلوگیری کنید.می خواهیم علت هایی را که باعث این مشکل می شوند بررسی کنیم و در مورد روش های خانگی گرم کردن پا صحبت کنیم. با ما همراه باشید…دلائل سرد شدن پاسرد  شدن پاها دلایل زیادی ممکن است داشته باشد؛ برای مثال: آب و هوای زمستانی،  گردش خون ضعیف، اختلالات عصبی و … می توانند بر روی دمای پاهایتان تاثیر  بگذارند.  این دلایل شامل موارد زیر می شود:۱- آب و هوای سرد محیطاینکه  در آب و هوای سرد پاهایتان سرد شود، کاملا طبیعی است. وقتی وارد محیط سردی  می شوید، رگ های خونی تان در اندام های دورتر از قلب (مانند: دست و پا)  منقبض و جریان خون در این قسمت ها کمتر می شود. پس از کاهش جریان خون،  گرمای آن قسمت ها هم کمتر می شود.با  گذشت زمان دمای کلی بدن هم کاهش یافته و هر چه دمای هوا پایین تر باشد و  جریان خون هم کمتر شود، اکسیژن درون بافت ها کمتر شده و آن قسمت از بدن به  رنگ خاکستری مایل به آبی در می‌آید. این تغییر رنگ دائمی نیست و با گرم شدن  بدن از بین می رود.بعضی از افراد دچار سندرمی به نام «رینود»  هستند. این سندرم باعث کاهش جریان خون در بدن می شود و در صورت سرد شدن  هوا، باعث بی حسی و رنگ پریدگی انگشتان دست و پا می شود. سندرم رینود قابل  درمان است و جای نگرانی ندارد.۲- استرس و اضطراب زیادوقتی  مضطرب می شوید یا استرس دارید، بدنتان آدرنالین تولید می کند. آدرنالین  باعث انقباض رگ های خونی می شود و در نتیجه جریان خون در تمام بدن کاهش  پیدا می کند. ترشح این هورمون باعث می شود که بدن در صورت آسیب جسمانی،  انرژی کافی برای آمادگی فیزیکی داشته باشد.با کمتر شدن جریان خون در تمام قسمت های بدن، کم کم دمای بدن پایین می آید و ممکن است دست ها و پاها سرد شوند.دنیای  مدرنی که در آن زندگی می کنیم پر از مسائل و مشکلات استرس زا است؛ اما همه  این مسائل برای بدن ما خطرناک نیستند. با این حال بدن در برابر این استرس  ها واکنش نشان می دهد و این می تواند برای ما مضر باشد. به همین خاطر بهتر  است برای کاهش تنش های زندگی روزمره تان از راهکارهای اساسی پیروی کنید.۳- بروز مشکل در گردش خون بدنافرادی که دچار گردش خون ضعیف هستند، معمولا دچار سردی دست ها و پایشان می شوند.گردش  خون ضعیف دلایل مختلفی دارد. بی تحرکی و یکجا نشینی می تواند گردش خون را  مختل کند و خون کافی برای گرم شدن به پاها و دست ها نرسد.مصرف دخانیات هم یکی از دلایل ضعیف شدن گردش خون است. بیشتر افرادی که سیگار می کشند، دچار سرد شدن پاها می شوند.یکی  از دلایل دیگر کلسترول بالاست که باعث به وجود آمدن پلاک های چربی در رگ  ها می شود و از جریان خون جلوگیری می کند. در نتیجه خون کافی به دست و پاها  نمی رسد و باعث سرد شدن آن ها می شود.علاوه بر موارد بالا، مشکلات  قلبی هم می تواند باعث ایجاد اختلال در گردش خون شود. در صورتی که مشکل  قلبی دارید و دست و پایتان سرد شده است، باید هر چه زودتر به پزشک مراجعه  کنید.۴- کم خونیدر  صورتی که تعداد گلبول های قرمز در خون به اندازه کافی نباشد، به اصطلاح می  گویند که فرد دچار کم خونی شده است. کم خونی علت های مختلفی دارد؛ از جمله:  کمبود آهن، کمبود ویتامین B12، کمبود فولات یا بیماری مزمن کلیه.در صورتی که دچار کم خونی هستید با تغییر رژیم غذایی و مصرف مکمل ها می توانید به راحتی آن را درمان کنید.بهتر است برای تشخیص و درمان مناسب کم خونی به پزشک مراجعه کنید و از مصرف خودسرانه دارو خودداری کنید!۵- دیابت قندیدر  بدن مبتلایان به دیابت، به اندازه کافی انسولین تولید نمی شود. انسولین  وظیفه سوزاندن گلوکز های موجود در خون و تبدیل آن ها به انرژی را بر عهده  دارد. وقتی غلظت گلوکز خون بالا می رود، بیمار با انواع مشکلات از جمله:  ضعیف شدن گردش خون و سرد شدن پاهایش مواجه می شود.ضعیف  شدن گردش خون در مبتلایان به دیابت، به علت این است که با زیاد شدن میزان  قند خون، شریان ها باریک تر شده و خون رسانی به بافت ها به درستی انجام نمی  شود.در برخی مواقع مبتلایان به دیابت به نوروپاتی دیابتی دچار می  شوند. این بیماری نوعی آسیب عصبی محسوب می شود و در صورتی به وجود می آید  که بیمار برای مدت زمان زیادی، سطح قند خونش را کنترل نکرده و به فکر درمان  آن نبوده است.علائم دیگر نوروپاتی دیابتی شامل: احساس سوزن سوزن شدن یا تیر کشیدن، بی حسی پا یا سوزش و درد در کف و ساق پاست که در شب بدتر می شود.۶- اختلالات عصبیشاید  عجیب به نظر برسد؛ اما موارد زیادی دیده شده که شخصی بعد از آسیب به  اعصابش، از سرد شدن پا هایش شکایت می کند. این آسیب ها ممکن است در اثر  صدمه به سر یا ضربه مغزی یا آسیب به بافت ها (مانند: یخ زدگی شدید بدن) و  در نتیجه برخی مشکلات پزشکی مانند: دیابت به وجود بیایند.نوروپاتی محیطی فقط به دلیل ابتلا به دیابت به وجود نمی آید؛ بلکه دلایل دیگر این بیماری، ممکن است بیماری های کبد، کلیه، عفونت و مشکلات ژنتیکی باشد. پیدا کردن مشکل اصلی و درمان آن می تواند به سرد شدن ناگهانی و طولانی مدت پاها خاتمه دهد.۷- کم کاری تیروئیداین  بیماری به دلیل غیر فعال بودن غده تیروئید و عدم تولید هورمون تیروئید به  مقدار کافی ایجاد می شود. زمانی که هورمون تیروئید به اندازه کافی در بدن  تولید نشود، متابولیسم (سوخت و ساز) بدن دچار مشکل می شود.سوخت و  ساز مواد مغذی بدن بر روی گردش خون، ضربان قلب و دمای بدن تأثیر مستقیم  دارد و به وجود آمدن هر مشکلی در تیروئید، می تواند باعث سرد شدن پاها شود.دیگر علائم کم کاری تیروئید، عبارتند از: خستگی، افزایش وزن و مشکلات حافظه.درمان های خانگی برای درمان سرد شدن پا هابهترین راه برای پیشگیری و درمان سرد شدن پاها و علائم دیگر، مراجعه به پزشک و مشورت با اوست.البته  راه هایی هم هستند که با انجام آن ها در خانه می توانید تا حد  زیادی مشکل  سرد شدن پاهایتان را حل کنید. این راهکارها عبارتند از:داشتن تحرکیک حرکت ساده مانند: بلند شدن و نرمش کردن می تواند باعث گرم شدن بدن و افزایش جریان خونتان شود. به همین سادگی!برای  اینکار نیازی به محیط بزرگ یا ابزار ورزشی ندارید. خیلی ساده از سر میزتان  بلند شوید، دور اتاق کوچکتان چند بار راه بروید یا درجا بزنید.اگر حیاط یا محیط بزرگی در اختیار دارید، می توانید کمی بدوید یا حرکات پرشی انجام دهید تا بدنتان زودتر گرم شود.پوشیدن جوراب و کفش راحتی گرماستفاده  از جوراب های کلفت و گرم یکی از راهکارهای خوب برای گرم کردن پاهاست. اگر  در خانه تان فرش و یا کفپوش گرم ندارید، می توانید از دمپایی های خانگی و  گرم استفاده کنید.علاوه بر این، اگر برای چند دقیقه پاهایتان را بالاتر از سطح بدنتان نگه دارید، می توانید زودتر آن ها را گرم کنید.حمام پایکی از راهکارهایی که نتیجه سریع دارد، استفاده از حمام پای گرم است.یک  ظرف را پر از آب گرم کنید و پاهایتان را برای ۱۰ الی ۱۵ دقیقه درون آن  قرار دهید تا جریان خون در پاهایتان بیشتر شود. این کار را می توانید قبل  از خواب انجام دهید تا خوابی راحت و پر آرامش داشته باشید.افرادی که  دچار آسیب عصبی ناشی از بیماری دیابت هستند، نباید از آب خیلی داغ استفاده  کنند! چون در خیلی از مواقع متوجه گرمای دقیق آب نمی شوند و ممکن است دچار  سوختگی شوند.استفاده از پدهای گرمایشی یا کمپرس گرماگر  جزو آن دسته از افرادی هستید که به خاطر مشکل سرد شدن پاهایتان نمی توانید  به درستی بخوابید، پیشنهاد می کنیم از پدهای گرمایشی یا کمپرس گرم استفاده کنید. وقتی به رخت خواب می روید، کمپرس گرم را در زیر پتو و در نزدیک پاهایتان قرار دهید تا پاهایتان به خوبی گرم شوند.استفاده از این روش علاوه بر گرم کردن پاها، به تسکین و آرامش عضلات هم کمک می کند و خستگی روزانه را از بین می برد.چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟هرچند  سرد بودن پاها در خیلی مواقع عادی است و دلیلی برای نگرانی  ندارد، در  بعضی مواقع باید بعد از سرد شدن پاهایتان به پزشک مراجعه کنید. اگر این سرد  شدن ها وقت و بی وقت به سراغتان می آید و مدت زمان زیادی است که پاهایتان  بی دلیل سرد می شوند، حتما باید به پزشک مراجعه کنید؛ زیرا ممکن است سرد  شدن پاهایتان به دلیل بیماری یا مشکلی جدی باشد.اگر همراه با سرد شدن پاهایتان، علائم زیر را هم مشاهده می کنید، زمان آن رسیده است که به پزشک مراجعه کنید:خستگی و بی حالی؛کاهش یا افزایش وزن در مدت زمان کوتاه؛تب و لرز؛درد زیاد در مفاصل؛زخم های قدیمی ( که هنوز خوب نشدند) روی انگشتان دست یا پا؛تغییرات پوستی مانند: جوش، پوسته پوسته شدن و یا ضخیم شدن پوست.اگر  پوست پایتان گرم است، اما از درون پاهایتان احساس سرما می کنید، باید به  پزشک مراجعه کنید؛ زیرا ممکن است اعصابتان آسیب دیده و پیام اشتباهی به مغز  ارسال شده باشد. بهتر است هر چه سریعتر به پزشک مراجعه کنید و مانع آسیب  بیشتر به اعصابتان شوید.چشم اندازاینکه  هرازچند گاهی پاهایتان سرد شوند، کاملا طبیعی است. درمان علت اصلی سرد شدن  پاهایتان مهم است و برای حل آن باید به پزشک مراجعه کنید.همراه با  درمانی که پزشکتان برایتان در نظر می گیرد، پوشیدن جوراب های ضخیم، پیاده  روی و استفاده از پد های گرمایشی می تواند به حل مشکلتان کمک کند و  پاهایتان را گرم نگه دارد.این نوشته در وب سایت پزشکی دکترچک با عنوان زیر منتشر شده است.علت سرد شدن پا ها چیست؟ چه بیماری هایی شما را تهدید می کند؟!</description>
                <category>arash_iri</category>
                <author>arash_iri</author>
                <pubDate>Thu, 06 Feb 2020 19:14:58 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>همه چیز درباره ویروس کرونا</title>
                <link>https://virgool.io/@arash_iri/%D9%87%D9%85%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B2-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%88%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-fjoelswletiy</link>
                <description>ویروس کرونا که در دسته ویروس ها قرار می گیرد، به سیستم تنفسی پستانداران، از جمله انسان ها، آسیب می رسانند. این نوع از ویروس با سرما خوردگی معمولی، ذات الریه و سندروم تنفسی حاد {SARS} همراه می باشد و می تواند حتی روده انسان را هم آلوده کند. در این مقاله از سایت دکتر چک سعی داریم تا درباره ویروس خطرناک کرونا اطلاعات کاملی در اختیارتان قرار دهیم.ویروس کرونا برای اولین بار در سال ۱۹۳۷ از ویروس برنشیت عفونی در پرندگان جدا شد و توانایی این را داشت که انبار ذخیره پرندگان و ماکیان را به کلی نابود کند.در  طول ۷۰ سال گذشته و با توجه به تحقیقاتی که دانشمندان در این زمینه انجام  داده اند، به این نتیجه رسیده اند که ویروس کرونا خفاش ها ، مار ها ، موش  ها، موش صحرایی، سگ، گربه، بوقلمون، اسب، خوک و گله گاوها را آلوده می کند.در  این مقاله که توسط مرکز اطلاعات ام ان تی منتشر شده است، بر انواع ویروس  های انسانی کرونا، نشانه هایی که از خود بروز می دهند و نحوه انتقال شان به  دیگران، اطلاعاتی به دست آمده است. علاوه بر این، دو بیماری خطرناکی که در  نتیجه ابتلا به ویروس کرونا در انسان دیده می شود هم بررسی خواهد شد. این  دو بیماری با نام های SARS و MERS شناخته می شوند.اطلاعات کلی درباره ویروس کروناهیچ راه حل و گزینه درمانی برای بهبود این ویروس وجود ندارد.کرونا ویروس در ابتلا به هر دو بیماری SARS و MERS نقش دارد.کرونا ویروس گونه های زیاد و متنوعی را آلوده می کند.تا کنون شش نوع کرونا ویروس انسانی شناسایی شده است.شیوع بیماری SARS که از کشور چین آغاز شده است، به ۳۷ کشور منتقل شده است و تا کنون جان ۷۷۴ نفر را گرفته است.کرونا ویروس چیست؟نوع انسانی کرونا ویروس {HCoV} برای اولین بار در دهه ۱۹۶۰ و در دماغ فردی پیدا شد که سرما خوردگی معمولی داشت. دو گونه انسانی کرونا ویروس، که به نام های OC43 و ۲۲۹E شناخته می شوند، مسئول بسیاری از سرما خوردگی های معمولی در انسان هستند.علت  این که نام کرونا بر این نوع ویروس قرار گرفته است، وجود برآمدگی های شبیه  به تاج است که در سطح این ویروس دیده می شود. معنای لغوی کرونا در زبان  لاتین، “هالو” یا “تاج” است.اگر به میزان شیوع این ویروس در میان  انسان ها نگاهی بیاندازیم، متوجه می شویم که بیشتر آلودگی ناشی از ین  ویروس، در طول ماه های زمستان و اوایل فصل بهار می باشد. هیچ جای تعجبی  ندارد که انسان ها در فصل زمستان سرما بخورند و پس از بهبود، دوباره چهار  ماه دیگر با آن دست و پنجه نرم کنند.این به آن دلیل است که آنتی  بادی های ویروس کرونا نمی توانند برای مدت طولانی زنده بمانند. علاوه بر  این، ممکن است آنتی بادی های یک سویه کورونا ویروس در برابر سویه های دیگر  بی فایده باشند.نشانه ها و علائم ویروس کروناپس از این که بدن انسان به ویروس کرونا آلوده شود، نشانه  هایی که با آن مواجه می شود تقریبا به مدت دو تا چهار روز حالتی مانند سرما  خوردگی یا آنفولانزا را در او به وجود می آورد.نشانه های این ویروس شامل :عطسه کردن؛آبریزش بینی؛خستگی و بی حالی؛سرفه؛در موارد بسیار کم، تب؛خارش گلو؛آسم تشدید شده.ویروس کرونا انسانی را به راحتی نمی توان در محیط آزمایشگاه کشت کرد، بر خلاف ویروس  رینو، که یکی دیگر از عوامل سرما خوردگی معمولی است و به راحتی قابل کشت در  محیط آزمایشگاه است. همین امر باعث شده است که به سختی بتوان تاثیر ویروس  کرونا بر اقتصادهای بین المللی و سلامت عمومی را اندازه گیری کرد.هیچ راهی برای درمان ویروس کرونا وجود ندارد،  بنابراین تنها راه درمانی پیش روی تان وجود دارد، این است که از خودتان  مراقبت کنید و چند مورد از داروهای بدون نسخه را تهیه کنید. این دست داروها  و نکات مراقبتی که باید به آن ها توجه کنید شامل موارد زیر است:استراحت کنید و بیش از حد به خودتان فشار نیاورید.به مقدار کافی آب بخورید.سیگار کشیدن را ترک کنید و در محل های آلوده باقی نمانید.می توانید از قرص های استامینوفن، ایبوبروفن یا ناپروکسن را برای کم کردن درد و تب استفاده کنید.دستگاه تصفیه کننده هوا را در خانه قرار دهید.برای  این که مشخص شود ویروس کرونا (در حقیقت نوع ویروسی که در بدن است( در بدن  انسان وجود دارد، از مایع دستگاه تنفسی، مثل موکوس از بینی، باید نمونه  برداری آزمایش انجام شود. انجام آزمایش خون هم راه حل دیگری است.انواع ویروس کرونابا  توجه به شدت بیماری که انسان را درگیر کرده است و فاصله ای که توانایی  انتشار و آلوده کردن دارد، انواع مختلفی از ویروس انسانی کرونا وجود دارد.در حال حاضر، شش گونه از کرونا ویروس وجود دارد که انسان ها را آلوده می کند.عادی ترین نمونه های کرونا ویروس شامل:۲۲۹E {کرونا ویروس آلفا}NL63 {کرونا ویروس آلفا}OC43 {کرونا ویروس بتا}HKU1 {کرونا ویروس بتا}علاوه بر این، خطرناک ترین گونه از کرونا ویروس که انسان را بیمار می کند، MERS-CoV است که در نتیجه ابتلا به آن، انسان به بیماری سندروم تنفسی شرقی میانه {MERS} و سندروم تنفسی حاد {SARS-CoV} مبتلا می شود. SARS-CoV نوعی ویروس کرونا است که مسئول بیماری SARS است.نحوه انتقال کرونا ویروستا  به امروز تحقیقات زیادی بر روی نحوه انتشار این ویروس و نحوه انتقال آن از  فردی به فرد دیگر انجام نشده است. با این وجود، باور بر این است که این  ویروس تنها از طریق ذرات موجود در دستگاه تنفسی به فرد دیگری منتقل می شود و  او را آلوده می کند.کرونا ویروس از راه های زیر به فرد دیگری منتقل می شوذ:در صورتی که فرد در هنگام سرفه و عطسه کردن جلوی دهانش را نگیرد، قطره های ریز وارد هوا شده و ویروس در فضا پراکنده می شود.لمس کردن و دست دادن با فردی که به ویروس مبتلا شده است و سپس لمس کردن بینی، چشم یا دهان خودتان.در موارد بسیار نادر، در صورت تماس با مدفوع، این ویروس از فردی به فرد دیگر منتقل می شود.شهروندان  ایالات متحده آمریکا بیشتر در فصول پاییز یا زمستان در خطر ابتلا به این  ویروس هستند. این ویروس همچنان در باقی فصول فعال می باشد. متاسفانه جوانان  بیش از دیگران در معرض ابتلا به کرونا ویروس قرار دارند و مردم در طول  عمرشان، در معرض ابتلا به بیش از یک ویروس قرار دارند.باید بگوییم  که نهفته بودن این بیماری است که باعث شده است حتی در این دوران هم به  دیگران منتقل شده و آن ها را آلوده کند؛ در این مدت ویروس کرونا بسیار  خطرناک است.برای این که از ابتلا به این ویروس جلوگیری کنید، در  خانه بمانید و تمام روز را که ممکن است حتی نشانه های وجود ویروس را هم  مشاهده کنید، استراحت کنید و هرگز با مردم دیگر ارتباطی نداشته باشید.  هنگام سرفه و عطسه کردن، دهان و بینی تان را با دستمال یا شال گردن بپوشید  زیرا در غیر اینصورت، زمینه انتقال ویروس را فراهم کرده اید. حواس تان باشد  که دستمال های استفاده شده را دوباره مصرف نکنید و خانه تان را مرتب ضد  عفونی کنید.سارس {SARS}یک بیماری خطرناک و مسری که کرونا ویروس نوع SARS-CoV در آن نقش دارد، سندروم تنفسی حاد {SARS} است. با پیشرفت این بیماری، فرد به بیماری ذالت الریه مبتلا می شود که بسیار خطرناک و کشنده است.این  ویروس برای اولین بار از استان جنوبی چین، گوانگ دونگ، در ماه نوامبر سال  ۲۰۰۲ آغاز شد و با گذشت زمان به هنگ کنگ رسید. از آن به بعد، این ویروس به  سرعت به تمام کشورها منتقل شد و شهروندان ۳۷ کشور دنیا را آلوده کرد.ویروس  SARS-CoV یک ویروس کاملا خاص است. زمانی که به بدن انسان وارد می شود،  مجرای بالایی و پایینی دستگاه تنفس را آلوده کرده و باعث بروز  گاسترونتریتیس {در این بیماری خطرناک، روده و شکم بیمار متورم می شود} می  شود.پس از گذشت یک دوره هفت روزه، نشانه های بیماری خود را نشان می  دهند و با SARS با تب خود را نشان می دهد. زمانی که این بیماری در مراحل  اولیه قرار دارد، نشانه هایی مشابه با تب در فرد بیمار مشاهده می شود. این  نشانه ها شامل موارد زیر می باشد:سرفه های خشک؛سرما؛اسهال؛تنگی نفس؛درد.ذات الریه که نوعی عفونت ریوی بسیار خطرناک است نیز در مراحل بعد در بیمار مشاهده می  شود. زمانی که SARS به اندازه کافی پیشروی کرده باشد، باعث از کار افتادگی  ریه ها، قلب یا کبد می شود.در  مدت زمانی که مردم به  SARS مبتلا می شدند، ۸.۰۹۸ نفر به این ویروس آلوده  شدند و ۷۷۴ نفر نیز جان خود را از دست دادند. این میزان برابر با نرخ مرگ و  میز ۹.۶ درصد است. مشکلات و بیماری هایی که سارس به وجود می آورد، بیشتر  بزرگسالان را درگیر کرده و بیش از نیمی از افراد آلوده، بالای ۶۵ سال سن  داشتند که همگی جان خود را از دست دادند. در نهایت در ماه جولای سال ۲۰۰۳  محققان و دانشمندان نحوه کنترل این ویروس را پیدا کردند.مرس {MERS}در  بیماری مرس، کرونا ویروس خطرناک نوع MERS-CoV نقش دارد که برای اولین بار  در سال ۲۰۱۲ مشاهده شد. این بیماری خطرناک تنفسی برای اولین بار از کشور  عربستان سعودی آغاز شد و پس از آن به سایر کشورهای دنیا منتقل شد. این  ویروس به کشور ایالات متحده آمریکا نیز رسید و بزرگ ترین رخداد و تلفات این  بیماری در سال ۲۰۱۵ در کره جنوبی اتفاق افتاد.از جمله نشانه های  بیماری مرس می توان به بروز تب، تنگی نفس و سرفه کردن اشاره کرد. این ویروس  از طریق ارتباط با افراد مبتلا شده به ویروس منتقل می شود. البته قابل ذکر  است که بگوییم بیشتر مواردی که به این ویروس مبتلا بوده اند، از منطقه  پنینسولا عربی به دیگر کشورها سفر کرده بودند.از افرادی که به این ویروس مبتلا می شوند، بین ۳۰ تا ۴۰ درصد همگی جان خود را از دست می دهند.این نوشته در وب سایت پزشکی دکترچک با عنوان زیر منتشر شده است.ویروس کرونا چیست ؟علائم کرونا و جلوگیری از ابتلا به این ویروس کشنده</description>
                <category>arash_iri</category>
                <author>arash_iri</author>
                <pubDate>Mon, 03 Feb 2020 20:52:11 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>درمان تضمینی آلرژی تنفسی با 10 ماده غذایی</title>
                <link>https://virgool.io/@arash_iri/%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%B6%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A2%D9%84%D8%B1%DA%98%DB%8C-%D8%AA%D9%86%D9%81%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-10-%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%BA%D8%B0%D8%A7%DB%8C%DB%8C-wqlslzcucxhd</link>
                <description>آلرژی یکی از مهمترین واکنش های بدن است که مردم بیشتر کشورها به خاطر این موضوع به پزشک مراجعه می کنند. برآورد شده است که حدود ۵۰ میلیون از مردم به نوعی به آلرژی دچار می باشند.آلرژی یک واکنش منفی از سیستم ایمنی بدن شما به برخی از مواد خاص است که این مواد، باعث  ناراحتی سایر افرادی که به آن ها حساسیت ندارند، نمی شود؛ یعنی ممکن است که  شما به آن ماده حساسیت داشته باشید، ولی افراد دیگر به آن، آلرژی یا  حساسیت نداشته باشند. به هر ماده ای که باعث ایجاد واکنش آلرژیک در افراد شود، آلرژن می گویند.برخی از مواردی که باعث آلرژی می شوند؛ عبارتند از:ذرات گرد و غبار؛گرده های گل و گیاه؛کپک، قارچ و میکروب؛شوره ی سر حیوانات خانگی؛شیرآبه؛برخی غذاهای مختلف؛نیش حشرات؛برخی داروهای خاص.یک  واکنش آلرژیک می تواند بر بینی، ریه ها، گلو، سینوس ها، گوش ها، معده و  پوست شما تأثیر بگذارد. این بیماری می تواند باعث ایجاد علائم مختلفی از  جمله: آبریزش بینی، عطسه، خارش، خارج شدن اشک از چشم، قرمزی چشم ها،  خس خس سینه، کهیر، پوسته پوسته شدن بدن، بثورات جلدی، تنگی نفس، تورم و  آسم شود. این علائم می توانند به صورت جزئی تا شدید بروز کنند. بیشتر به آن  چیزی که آلرژی دارید، بستگی دارد.درمان آلرژی با ۱۰ ماده غذاییبرای  جلوگیری از علائم آزار دهنده و دردسرسازی که افراد به آن دچار می شوند،  روش های مختلفی وجود دارد. اگر مستعد ابتلا به آلرژی هستید، می توانید برخی  از غذاهای ضد حساسیت را در رژیم غذایی خود بگنجانید تا از بروز آلرژی و  مشکلات احتمالی دیگر جلوگیری کنید.۱. سیبخوردن  یک سیب در روز، می تواند سیستم ایمنی بدن شما را سالم نگه دارد و آلرژی را  از بین ببرد. سیب ها دارای ترکیبی به نام کوئرستین هستند. این ماده یک  فلاونوئید شناخته شده برای محافظت مؤثر در برابر واکنش های آلرژیکی است.  کوئرستین غشای سلولی ماستوسیت ها و بازوفیل ها را تثبیت کرده و  مانع از  انتشار بیش از حد هیستامین در بدن شما می شود.بازوفیل‌ها  (Basophil)، کمترین درصد (در حدود ۱٪) گلبولهای سفید را در یک گسترش خونی  دارند. روزانه یک عدد سیب بخورید و از خوردن آن لذت ببرید؛ اما حتما سعی  کنید که سیب ارگانیک مصرف کنید. سیب ها برای میان وعده، بسیار مناسب می  باشند. می توانید این میوه را با سویق جوی دو سر میل کنید و یا با آن سالاد  میوه درست کنید. یک لیوان آب سیب نیز می تواند انتخاب خوبی باشد.۲. زردچوبه، یک ضد آلرژی قویزردچوبه حاوی کورکومین و یک سلاح قدرتمند برای جلوگیری از آلرژی است. کورکومین یک  ترکیب قدرتمند آنتی اکسیدانی و ضد التهابی است که به مبارزه با آلرژی کمک  می کند. بعلاوه، این ماده خاصیت ضدعفونی کنندگی دارد که می تواند بسیاری از  علائم یک واکنش آلرژیکی را از بین ببرد.یک  قاشق چای خوری پودر زردچوبه را در یک لیوان شیر داغ مخلوط کرده و یک بار  در روز بنوشید. می توانید در پخت و پز نیز از زردچوبه و همچنین پس از مشورت  با پزشک، از مکمل های آن استفاده کنید.۳. سیرسیر  یکی دیگر از مواد غذایی ضد حساسیت است که باید آن را در رژیم غذایی خود  بگنجانید. سیر فعالیت آنزیم های خاصی را که باعث ایجاد ترکیبات التهابی در  بدن می شوند مهار می کند.به طوری که می تواند به جلوگیری از واکنش های  آلرژیک کمک کند.سیر، علاوه بر موارد ذکر شده، دارای خاصیت ضد التهابی بوده و یک آنتی بیوتیک قوی، آنتی اکسیدان و تقویت کننده ی سیستم ایمنی بدن است.این  خوراکی در فصل های حساسیت زا، همانند پزشکی به شما کمک کند. برای مقابله  با آلرژی، روزانه یک تا دو حبه سیر خرد شده و مکمل های آن را پس از مشورت  با پزشک، مصرف کنید. همچنین می توانید در غذاهایتان سیر بریزید؛ زیرا غذا  را خوش مزه می کند.۴- برای فصول آلرژی زا لیمو مصرف کنیدلیمو یک میوه ی تقویت کننده برای سیستم ایمنی بدن می باشد. این میوه می تواند از بروز آلرژی جلوگیری کند. لیمو دارای ترکیبات ویتامین C و دیگر آنتی اکسیدان های مفید است، آنتی اکسینی قوی محسوب می‌شود و به حفظ حالت قلیایی بدن کمک می کند.آب  لیمو را در طول روز بنوشید تا بدن خود را به طور کامل سم زدایی کنید و از  سموم و ناخالصی ها خلاص شوید. می توانید آب یک لیمو را بگیرید و با روغن  زیتون مخلوط کنید تا یک چاشنی سالم برای سالادها و ساندویچ خانگی خود، درست  کنید.البته من در سس ها و انواع غذاها، از جمله: عدسی و لوبیا مقداری  لیموی تازه اضافه می کنم. همچنین می توانید یک شربت آب لیمو خنک در فصل  تابستان بنوشید.توصیه ی ما به شما این است که از آب لیموی طبیعی استفاده کنید و در صورت امکان از مصرف آبلیموهای صنعتی خودداری کنید!۵. ماهی سالمونماهی سالمون، از گونه های ماهی های سردآبی و دارای اسیدهای چرب امگا ۳ DHA و EPA است. (هر دو ماده گونه ای از امگا ۳ هستند). این اسیدهای چرب در  برابر التهاب های مختلف، مقابله کرده و بنابراین به ازبین بردن آلرژی شما  کمک می کنند. همچنین، ماهی سالمون می تواند عملکرد ریه را بهبود ببخشد؛ پس  می تواند شدت علائم آلرژی، مانند: آسم، احتقان و علائم سرماخوردگی را کاهش  دهد.تا جایی که برایتان مقدور است، هفته ای دو بار ماهی سالمون  بخورید. و در طول فصل های آلرژی زا، مصرف ماهی را به سه بار در هفته افزایش  دهید. علاوه بر ماهی سالمون، می توانید: ماهی آزاد، ماهی قزل آلا، شاه  ماهی و ماهی ساردین را نیز در رژیم غذایی خود بگنجانید.۶. چای سبزکسانی که به آلرژی مبتلا هستند، می توانند برای تقویت سیستم ایمنی بدن خود و جلوگیری از واکنش های آلرژیک، چای سبز را به رژیم غذایی خود اضافه کنند.نتیجه  تحقیقات محققان دانشگاه کیوشو ، سال ۲۰۰۲، در شهر فوکوئوکای ژاپن، حاکی از  این است :«ترکیبی  به نام اپی گالو کاتچین گالات (EGCG) که نوعی کاتچین  است، در چای سبز وجود دارد که می تواند گیرنده ی سلول اصلی را در تولید یک  واکنش آلرژیک مسدود کند.»چای سبز همچنین خواص آنتی اکسیدانی، ضد التهابی و ضد هیستامین دارد.روزانه ۲ فنجان چای سبز بنوشید. برای اینکه از تاثیر بیشتر این چای بهره‌مند شوید، می توانید مقداری عسل و لیمو را به آن اضافه کنید.۷. سیب زمینی شیرینسیب  زمینی شیرین متمرکز ترین شکل بتاکاروتن است که به همراه ترکیباتی همچون:  پتاسیم، منگنز و ویتامین B6، به بهبود التهاب در بدن کمک می کنند.به  علاوه، سیب زمینی های شیرین حاوی ویتامین C نیز می باشند. و سیستم ایمنی  بدن را تقویت کرده و تولید هیستامین را کاهش می دهند. این سیب زمینی حاوی  خواص آنتی‌اکسیدانی است و همچنین مقادیر بی نظیری از پروتئین ها را در ریشه  خود دارد.برای بهبود سیستم ایمنی بدن و جلوگیری از ایجاد آلرژی، به  طور مرتب ۱/۲ فنجان سیب زمینی شیرین آب پز، کبابی یا گریل شده میل کنید.  می توانید سیب زمینی شیرین را خرد کرده و در سوپ اضافه کنید یا آن را به  صورت آبپز میل کنید.توجه کنید که سیب زمینی شیرین با سیب زمینی معمولی بسیار متفاوت است و باید از فروشگاه های غذایی معتبر تهیه شوند!۸. زنجبیل، گیاهی ضد آلرژیزنجبیل  خواص ضد التهابی و آنتی اکسیدانی دارد و یکی دیگر از مواد غذایی ضد آلرژی  قدرتمند محسوب می شود. در حقیقت، زنجبیل در از بین بردن التهابات از  داروهای آنتی هیستامین، بهترتر عمل می کند و جایگزینی قوی برای داروهای  شیمیایی است.این ماده ی خوراکی مانع انقباض مسیر جریان هوا شده و  ترشح مخاط را تحریک می کند که این فرآیند به جلوگیری و کاهش علائم آسم کمک  بسیار زیادی می کند.روزانه ۲ فنجان چای زنجبیل بنوشید. همچنین برای این که به سلامتی کامل برسید، چند برش از ریشه ی  زنجبیل را به غذاهای روزانه و نوشیدنی های خود اضافه کنید. اگر می خواهید  از مکمل های زنجبیل موجود در بازار استفاده کنید، حتما با پزشک خود مشورت  کنید.۹. کولارد سبز (نوعی کلم برای از بین بردن آلرژی)مصرف  منظم کولارد سبز، به جلوگیری از واکنش های آلرژیک در فصول آلرژی زا کمک می  کند. این گیاه سبز، حاوی ترکیبات فیتوشیمیایی به نام کاروتنوئیدهاست که  ماده ای برای کاهش واکنش های آلرژیک محسوب می شود.علاوه بر موارد  ذکر شده، کولارد های سبز، منبع غنی از ویتامین C هستند. همچنین دارای مواد  مغذی مهمی هستند که به تقویت سیستم ایمنی بدن شما کمک می کنند.کولارد  های سبزی را که رنگ های تیره دارند، خریداری کنید؛ زیرا کاروتنوئید های  زیادی دارند. برای این که از خواص ضد آلرژی این سبزی بی نظیر برخوردار  شوید، می توانید آن را به همراه روغن زیتون بپزید یا در تهیه پاستاها و  ماکارونی ها استفاده کنید.توجه: از آنجایی که کولارد سبز میزان ویتامین K بالایی دارد، اگر  خونتان رقیق است، از خوردن این سبزی اجتناب کنید!۱۰. تخم کتاندانه  های کتان حاوی سلنیوم و اسیدهای چرب امگا ۳ هستند. این دانه ها می توانند  از واکنش های آلرژی زا جلوگیری کنند. اسیدهای چرب با کاهش مواد شیمیایی  التهابی در بدن، به جلوگیری و کاهش واکنش های آلرژی زا کمک می کنند.به علاوه، دانه های کتان حاوی سلنیوم نیز هستند که عملکرد سیستم ایمنی بدن و آنتی اکسیدان ها را افزایش می دهند.یک  قاشق غذاخوری تخم کتان را به یک لیوان آب جوش یا شیر، اضافه کنید و یک بار  در روز بنوشید. همچنین می توانید مقداری تخم کتان را بر روی غلات،  سالادها، ماست و سایر غذاها بپاشید و میل کنید.توجهدر  حالت کلی، موادی که معرفی کردیم، بهترین مواد خوراکی ضد حساسیت و ضد آلرژی  هستند؛ اما اگر به هر یک از موادی که ما در این مقاله ذکر کردیم، حساسیت  دارید، از مصرف آن ها خودداری کنید!نکاتی بیشتر برای این که به آلرژی دچار نشویدبخش اولتاثیر آلرژن ها را در دفتر روزانه خود یادداشت کنید.سعی  کنید در صبح های گرم و خشک، بین ساعت ۵ تا ۱۰ صبح، در بیرون و فضای باز  قرار نگیرید؛ زیرا میزان گرد و غبار در این زمان، به بیشترین حد خود می  رسد.بعد از این که از بیرون به منزل آمدید، دست و صورت خود را با  آب گرم بشویید. تا غبارها، میکروب ها و آلودگی ها به طور کامل از بین  بروند.بخش دومقبل از خواب، حمام کنید و موهای خود را خوب بشویید. با موهای کثیف به رخت خواب نروید.تماس با حیوانات خانگی و افرادی را که مدت زمان زیادی، در بیرون از خانه گذرانده اند، به حداقل برسانید.برای محافظت از چشمانتان از عینک آفتابی و برای محافظت از صورتتان از ماسک های پوست استفاده کنید.کفش های خود را بیرون از درب منزل قرار دهید تا گرد و غبار کفش به داخل خانه نفوذ نکند.بخش سومدر طول فصل آلرژی زا، پنجره ها و آفتاب گیر های منزلتان را بسته نگه دارید.به طور مرتب فیلتر تهویه های مختلف منزل خود، اعم از سرد و گرم را عوض کنید.برای تنظیم میزان رطوبت منزل خود، از دستگاه رطوبت ساز خانگی استفاده کنید.از ماندن در مکان هایی که دمای متوسط ​​و رطوبت کمی دارند، خودداری کنید.بخش چهارمدر فصول آلرژی زا، از نشستن در مکان ها و فضا های باز، که چمن هایشان تازه اصلاح شده است، خودداری کنید.در  فصولی که میزان آلرژی بالاست، لباس های خود را در خشک کن، خشک کنید و در  محیط باز و بر روی بندها و طناب های رخت خشک نکنید؛ زیرا گرد و غبار بیرون  از منزل به بافت های داخل لباس نفوذ می کند. ولی در حالت کلی باید لباس ها  را در آفتاب خشک کرد؛ زیرا آفتاب میکروب ها را از بین می برد.این نوشته در وب سایت پزشکی دکترچک با عنوان زیر منتشر شده است.درمان صد در صد آلرژی های تنفسی و پوستی با ۱۰ ماده غذایی در خانه</description>
                <category>arash_iri</category>
                <author>arash_iri</author>
                <pubDate>Wed, 22 Jan 2020 22:07:23 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>همه چیز درباره علائم زخم معده + روش درمان</title>
                <link>https://virgool.io/@arash_iri/%D9%87%D9%85%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B2-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B9%D9%84%D8%A7%D8%A6%D9%85-%D8%B2%D8%AE%D9%85-%D9%85%D8%B9%D8%AF%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-kic6rkrt5omc</link>
                <description>زخم معده چیست؟زخم شکمی یا همان زخم معده با دردهای شدید در ناحیه ی شکم همراه است. زخم های شکمی، از انواع بیماری های پپتیک اولسر هستند. زخم‌ پپتیک‌، زخمی است که هم بر معده و هم روده ی کوچک تأثیر می گذارد. زخم معده هنگامی رخ می دهد که لایه ضخیم مخاطی که از معده شما در برابر هضم مایعات محافظت می کند، ضعیف می شود. همین امر اسیدهای گوارشی را که در اطراف معده قرار دارند و باعث زخم معده می شوند، کاهش می دهدممکن است این زخم ها به راحتی درمان شوند؛ اما اگر زخم معده درمان نشود، وخیم تر می شود. با دکتر چک همراه باشید…علائم زخم معده چیست ؟شدت این زخم به شدت علائم آن بستگی دارد. شایعترین علامت  زخم معده: احساس سوزش یا درد در وسط شکم، بین قفسه سینه و ناف است. معمولا  وقتی معده خالی است این درد شدیدتر می شود و می تواند چند دقیقه تا چند  ساعت، طول بکشد.سایر  علائم شایع این زخم عبارتند از:درد شدید در معده؛کاهش وزن؛عدم تمایل به خورد غذا به دلیل احساس درد؛حالت تهوع یا استفراغ؛نفخ؛احساس سیری؛ریفلاکس معده؛سوزش سر دل(دردی را در قفسه سینه حس می کنید)؛دردی که ممکن است هنگام خوردن، نوشیدن یا مصرف آنتی اسیدها کاهش پیدا کند؛کم خونی، که علائم آن می تواند شامل: خستگی، تنگی نفس یا رنگ پریدگی پوست باشد؛مدفوع تیره؛استفراغ خونی که شبیه دانه های قهوه است.اگر  هر یک از علائم زخم معده را دارید، با پزشک خود مشورت کنید. اگرچه درد  ممکن است خفیف باشد، اگر تحت درمان قرار نگیرید، زخم معده تان وخیم تر می  شود. این زخم می تواند حتی کشنده باشد!چه عواملی باعث ایجاد زخم معده می شوند؟این زخم ها معمولاً به یکی از دلایل زیر ایجاد می شوند:عفونت به وسیله ی باکتری هلیکوباکترپیلوری (H. pylori)؛استفاده طولانی مدت از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)، مانند: آسپرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن.به  ندرت، بیماری «سندرم زولینگر الیسون»( در این بیماری در اثر تومور ترشحات  اسید معده زیاد می شود) ، با افزایش تولید اسید می تواند باعث ایجاد زخم  معده و زخم روده شود. درصد ابتلا به زخم معده در مبتلایان به این سندروم  ۱درصد است.زخم معده چگونه تشخیص داده می شود؟تشخیص  و درمان زخم های معده به علائم و شدت زخم بستگی دارد. پزشک برای تشخیص این  زخم، سوابق پزشکی شما را همراه با علائم و اطلاع از داروهایی که مصرف می  کنید، بررسی می کند. برای تشخیص عفونت هلیکوباکترپیلوری، آزمایش خون، مدفوع  یا تست تنفسی تجویز می شود. از شما برای انجام تست تنفسی خواسته می شود تا  یک مایع شفاف را بنوشید و در یک کیسه نفس بکشید. اگر هلیکوباکترپیلوری در  نمونه دیده شود، نمونه دارای مقدار زیادی کربن دی‌اکسید است.آزمایشات و روشهای دیگری که برای تشخیص زخم معده استفاده می شود؛ عبارتند از:تست باریم سوالو ( barium swallow) : شما یک مایع سفید (باریوم) می نوشید که دستگاه گوارش فوقانی شما را می  پوشاند و به پزشک تان کمک می کند که از طریق اشعه ی ایکس، معده و روده ی  کوچک شما را ببیند.آندوسکوپی (EGD): یک لوله ی نازک و شفاف از طریق دهان، داخل معده و ابتدای روده کوچک می  کنند. این آزمایش برای بررسی زخم، خونریزی و هر بافت غیر طبیعی استفاده می  شود.بیوپسی آندوسکوپی: یک قطعه از بافت معده برداشته می شود، این بافت را می توان در آزمایشگاه تجزیه و تحلیل کرد.درمان زخم معدهدرمان  با توجه به علت زخم، متفاوت خواهد بود. پزشک بیشتر زخم ها را  با تجویز  دارو درمان می کند؛ اما در موارد نادر، ممکن است نیاز به عمل جراحی باشد.  درمان سریع این زخم ها حائز اهمیت است. برای اطلاع از روش های درمانی با  پزشک تان مشورت کنید. اگر زخم معده ی شدید دارید، احتمالاً برای درمان با  آندوسکوپی و IV، نیاز به بستری شدن و همچنین انتقال خون دارید.درمان بدون جراحیاگر  به علت باکتری هلیکوباکترپیلوری دچار زخم معده شده اید، به آنتی بیوتیک ها  و داروهایی به نام مهار کننده پمپ پروتون (PPI) نیاز خواهید داشت. مهار  کننده پمپ پروتون، سلولهای معده را که اسید تولید می کنند، مسدود می کند.علاوه بر این روشهای درمانی، پزشک تان ممکن است این موارد را به شما پیشنهاد کند:مسدود کننده های گیرنده ی H2 (داروهایی که مانع تولید اسید می شوند)؛متوقف کردن استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی؛استفاده از روش آندوسکوپی؛پروبیوتیک ها (باکتری های مفید که ممکن است در از بین بردن هلیکوباکترپیلوری نقش داشته باشند)؛مکمل بیسموت.علائم  زخم معده ممکن است با درمان به سرعت کاهش پیدا کند؛ اما حتی اگر علائم از  بین رفت، باید به مصرف داروی تجویز شده پزشک، ادامه دهید. در عفونت هایی که  باکتری هلیکوباکترپیلوری به وجود می آورد، باید مطمئن شوید که همه ی  باکتری ها از بین رفتند.عوارض جانبی داروهای درمانی این زخم می تواند شامل موارد زیر باشد:حالت تهوع؛سرگیجه؛سردرد؛اسهال؛درد شکم.این  عوارض جانبی معمولاً موقتی هستند. اگر هر یک از این عوارض جانبی، باعث درد  شدید شدند، در مورد جایگزینی داروی خود با پزشک مشورت کنید.درمان با جراحیدر موارد بسیار نادر، زخم معده ی وخیم نیاز به جراحی دارد. جراحی ممکن است برای زخم هایی صورت بگیرد که:عود کننده و برگشت پذیر هستند؛بهبود پیدا نمی کنند؛خونریزی دارند؛زخم های معده که پاره شدند؛وقتی غذاها در فرآیند گوارش، به صورت مستقیم به روده ی کوچک وارد می شوند.جراحی به چه منظور انجام می شود:از بین بردن کل زخم؛برداشتن بافت از قسمت دیگری از روده و پر کردن جای زخم با آن؛تسریع روند شریان های خونی؛قطع کردن عصب به معده برای کاهش تولید اسید معده.رژیم غذایی سالمدر  گذشته تصور می شد که رژیم غذایی می تواند در بروز این زخم ها نقش داشته  باشد که البته امروز این مسئله حقیقت ندارد. همچنین، غذاهایی که می خورید  باعث ایجاد زخم معده نمی شود؛ اما داشتن یک رژیم غذایی سالم می تواند برای  روده و سلامت کلی بدنتان مفید باشد.بهتر است که میوه‌های تازه، سبزیجات و فیبر را در رژیم غذایی تان بگنجانید.طبق  گفته ها، این امکان وجود دارد که بعضی از غذاها در از بین بردن  هلیکوباکترپیلوری نقش دارند. غذاهایی که ممکن است به مقابله با هلیکوباکتر  پیلوری یا تقویت سلامت بدن کمک کنند؛ عبارتند از:کلم بروکلی، گل کلم، کلم و تربچه؛سبزیجات برگ سبز، مانند: اسفناج و کلم؛غذاهای سرشار از پروبیوتیک، مانند سوسیس، میزو، کوموچا، ماست (دارای دو باکتری لاکتوباسیلوس و ساکارومیسس)؛سیب؛زغال اخته، تمشک، توت فرنگی و شاه توت؛روغن زیتون.علاوه  بر این، از آنجا که مبتلایان به این زخم ممکن است بیماری رفلاکس معده هم  داشته باشند، بهتر است حین درمان از خوردن غذاهای تند و ترش اجتناب کنند!داروهای خانگی برای زخم معدهعلاوه  بر مصرف غذاهای سالم، فهرست زیر می تواند به شما در کاهش تاثیر باکتری  هلیکوباکترپیلوری کمک کند. با این حال، این مکمل ها نباید جایگزین داروها و  روشهای درمانی شود!این فهرست شامل موارد زیر است:پروبیوتیک ها؛عسل؛گلوتامین (مواد غذایی از قبیل: مرغ، ماهی، تخم مرغ، اسفناج و کلم).پزشک  تان ممکن است پیشنهاداتی به شما ارائه دهد تا خودتان درد ناشی از این زخم  را در خانه کاهش دهید. در مورد این روشهای درمانی خانگی با پزشک خود مشورت  کنید.چه موقع باید با به پزشک مراجعه کنیم ؟اگر  علایم زخم معده را دارید، با پزشک خود تماس بگیرید. شما می توانید در مورد  علائم و روش های درمانی با هم صحبت کنید. مراقبت از این زخم، حائز اهمیت  است؛ زیرا اگر زخم معده درمان نشود، باعث ایجاد مشکلاتی می شود. این مشکلات  عبارتند از:خونریزی: در محل زخم که می تواند کشنده باشد؛نفوذ یا رخنه: هنگامی اتفاق می افتد که زخم از دیواره ی دستگاه گوارش به اُرگان های دیگر، مانند: پانکراس نفوذ کند؛سوراخ شدن معده: هنگامی رخ میدهد که زخم، یک سوراخ در دیواره دستگاه گوارش ایجاد می کند؛انسداد معده: به دلیل تورم بافت های ملتهب در دستگاه گوارش صورت می گیرد؛سرطان معده: به ویژه سرطان معده ی بدخیمعلائم این عوارض می تواند شامل فهرست زیر باشد. در صورت بروز هر یک از این علائم، حتما بلافاصله با پزشک تماس بگیرید:ضعف؛مشکل در تنفس؛استفراغ قرمز یا مدفوع سیاه؛درد ناگهانی و شدید در شکم.پیشگیری از زخم معدهبه  منظور جلوگیری از شیوع باکتری هایی که ممکن است باعث ایجاد زخم معده شوند،  دست های خود را به صورت مرتب با آب و صابون بشویید. همچنین، حتماً مواد  غذایی را به خوبی شستشو داده و بعد آنها را مصرف کنید.در صورت  امکان، جهت جلوگیری از زخم معده ی ناشی از داروهای ضد التهابی غیر  استروئیدی، مصرف این داروها را کنار بگذارید یا محدود کنید. در صورت نیاز  به مصرف داروهای ضد التهابی ، حتماً  آن ها را طبق دستور پزشک مصرف کنید.  همچنین از مصرف الکل هنگام استفاده از این داروها خودداری کنید! و همیشه  این داروها را با غذا و آب کافی مصرف کنید.این نوشته در وب سایت پزشکی دکترچک با عنوان زیر منتشر شده است. علائم زخم معده چیست ؟ چه عواملی باعث ایجاد این زخم می شود؟</description>
                <category>arash_iri</category>
                <author>arash_iri</author>
                <pubDate>Wed, 22 Jan 2020 21:58:46 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چگونه با کار در رسانه های اجتماعی کسب درآمد کنیم؟</title>
                <link>https://virgool.io/@arash_iri/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%DA%A9%D8%B3%D8%A8-%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-d3blgb7jbeqa</link>
                <description>امروزه رسانه های اجتماعی زیادی وجود دارند که شما از طریق آن‌ها  می‌توانید محبوبیت کسب کنید. آیا در رسانه های اجتماعی محبوب هستید؟ یا  بستر تجارت خود را در طول زمان گسترش داده اید؟ آیا به راه های کسب درآمد  بیشتر با رسانه های اجتماعی فکر کرده اید ؟ با دکتر چک همراه باشید…رسانه  های اجتماعی میتوانند اعتبار خوبی به شما بدهند، به یاد داشته باشید که  می‌توانید از طریق لایک کردن ، قلب فرستادن و ریتوییت کردن پول به دست  بیاورید.به وسیله رسانه های اجتماعی درآمد کسب کنیدفایده  محبوب شدن در رسانه های اجتماعی چیست؟ مهم‌تر از همه اینکه، رسانه های  اجتماعی میتوانند اعتبار شما را بالا ببرند، اما این همه امتیازهای آن نیست  ! رسانه اجتماعی وسیله ای است که باید برای گسترش شغل و بالا بردن سودتان  از آن استفاده کنید. در این مقاله از دکتر چک چند راه واقعی برای کسب درآمد  از رسانه های اجتماعی به شما می آموزیم…چگونه با رسانه های اجتماعی کسب درآمد کنیم؟۱- شراکت های حمایت شدهمشارکت  های حمایت شده، روشی محبوب برای کسب درآمد از رسانه های اجتماعی است. اگر  دنبال کننده های (following) زیادی دارید، ممکن است شرکت ها به شما پول  دهند تا مطلبی در مورد آنها پست کنید. احتمالا افراد مشهوری را دیده اید که  در رسانه های اجتماعی خود در مورد بعضی از شرکت ها مطلب می گذارند و از  هشتگ هایی مانند #تبلیغ یا #حامی استفاده می کنند.برای انجام دادن این کار لازم نیست، معروف باشید. اگر برای کارتان تعداد  دنبال کننده هایتان را افزایش دهید و از شرکتی مطمئن حمایت کنید، می توانید  یک معامله« مشارکت حمایت شده» را شروع کنید.حامیان مالی میتوانند از ۵۰۰,۰۰۰ تا ۵۰,۰۰۰,۰۰۰ تومان را به هر جایی پرداخت  کنند. به عنوان صاحب تجارتی کوچک، پیدا کردن معاملات رسانه های اجتماعی با  حمایت مالی بین ۷۰۰,۰۰۰ تا ۴,۰۰۰,۰۰۰ تومان غیر ممکن نیست.۲- تبلیغات وابستهآیا  شعبه ای از محصول یا خدماتی خاص دارید؟ شما می‌توانید لینک شعبه خود را در  رسانه های اجتماعی بازاریابی کنید. این کار می‌تواند به سادگی با به  اشتراک گذاشتن پستی در وبلاگ که نام شعبه خود در آن ذکر شده ،انجام شود، یا  می‌توانید لینک خود را در سایت پینترست (pinterest) یا در بیوگرافی  اینستاگرام خود به اشتراک بگذارید.اگر همیشه مطالب جالب توجه به اشتراک گذاشته و در این بین یک یا دو تبلیغ  وابسته بگذارید، احتمالا مخاطبانتان  تا وقتی که مطالب برایشان مفید باشد  با این تبلیغات شما ، مشکلی نخواهند داشت ؛ هم چنین، راهی آسان برای  درآمدزایی از طریق رسانه های اجتماعی است.۳- محصولات خود را بفروشیدقطعا  از رسانه های اجتماعی میتوان به عنوان بستری برای فروش محصولات خود  استفاده کرد. چه تیشرت بفروشید و چه محصولات دیجیتالی، میتوانید رسانه های  اجتماعی را در برنامه بازاریابی خود بگنجانید. مثلا میتوانید تبلیغاتی در  کانال های تلگرام یا اینستاگرام بگذارید تا محصول خود را بازاریابی کنید.همچنین در بیشتر موارد، می‌توانید مستقیما به فروشگاه خود در اینستاگرام  لینک شوید تا راحت تر محصولات خود را در آنجا به فروش برسانید. اگر بیش از  ۱۰,۰۰۰ دنبال کننده در اینستاگرام داشته باشید  از گزینه “از اینجا بالا  بکشید” (swipe up) در قسمت استوری (story) استفاده کنید تا به محصولات خود  لینک شوید.۴- خدمات خود را تبلیغ کنیدتبلیغات  رایج ترین راه برای صاحبان تجارت است تا از رسانه های اجتماعی درآمدزایی  کنید. محتوایی که پست می کنید، باید معتبر باشد و مانند تبلیغی بلند و  طولانی به نظر نرسد. می‌توانید از روش هایی استفاده کنید تا اطلاعات بیشتری  را در مورد خدماتتان و چگونگی کمک آن ها به افراد مختلف به اشتراک  بگذارید.مطالعات نشان میدهند که افراد قبل از در نظر گرفتن خرید  چیزی، معمولا چند بار آن را می بینند.  می‌توانید همه چیز را از جمله  :مطالعات در مورد محصولاتتان، پیش نمایش آن ها در پشت صحنه ها و نظرات مردم  در مورد کالاهای خود را به اشتراک بگذارید تا به فروش از طریق رسانه های  اجتماعی دست یابید.اگر از تبلیغات غیر رایگان استفاده کنید، میتوانید تمام این خدمات را به  صورت رایگان انجام دهید. فقط کافی است نیازهای مخاطبان خود را کم کرده و  نحوه کمک خدمتتان به آن‌ها را بگویید.خلاصه : تنوع بخشیدن به چگونگی درآمدزایی از رسانه های اجتماعیشما  برای بدست آوردن دنبال کننده ها و اعتبار خود در رسانه های اجتماعی سخت  تلاش کرده اید. این کاملا منطقی است که بخواهید از حضور خود در رسانه های  اجتماعی کسب درآمد کنید و از آن به عنوان بستری برای گسترش تجارت خود بهره  ببرید.اگر میخواهید از رسانه های اجتماعی کسب درآمد کنید، باید مفید و معتبر  باشید. ترکیبی از اخبار، موفقیت ها، مشکلات و شکست هایتان را به اشتراک  بگذارید تا بهتر با مخاطبان خود ارتباط برقرار کنید و به آنها نشان دهید که  کار شما در مورد چه چیزی است.این نوشته در وب سایت پزشکی دکترچک با عنوان زیر منتشر شده است. رمز کسب درآمد بیشتر با رسانه های اجتماعی</description>
                <category>arash_iri</category>
                <author>arash_iri</author>
                <pubDate>Wed, 15 Jan 2020 23:12:47 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>همه چیز درباره سرطان دهان و علائم</title>
                <link>https://virgool.io/@arash_iri/%D9%87%D9%85%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B2-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B7%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%87%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%B9%D9%84%D8%A7%D8%A6%D9%85-zhy2vhmzo1mj</link>
                <description>سرطان دهان به مجموعه ای از سرطان ها گفته می شود که می تواند در هر قسمت از دهان مانند: زبان، داخل گونه ها، لثه و … تشکیل شود. این سرطان در دسته سرطان دهان و اروفارینژیال (سر و گردن) قرار می گیرد. سرطان اروفارینژیال قسمت پشت دهان و گلو را دربر می گیرد.انجمن سرطان آمریکا (ACS) اعلام کرده است که در سال ۲۰۱۹ فقط در آمریکا، حدود ۵۳۰۰۰ نفر به این بیماری مبتلا شده اند.به گفته این انجمن، میانگین سنی افرادی که سرطان دهان در آن ها تشخیص داده شده ۶۲ سال بوده و حدود ۲۵٪ از مبتلایان کمتر از ۵۵  سال داشتند. همچنین این انجمن اعلام کرده است که این بیماری در مردان بیشتر  از زنان دیده می شود. برای خواندن ادامه این مطلب با دکتر چک همراه باشید…علائم سرطان  دهانمعمولا سرطان دهان در مراحل اولیه اش علائمی ندارد.مصرف  سیگار و الکل خطر ابتلا به این سرطان را تا حد زیادی بالا می برد و به  همین دلیل افرادی که سیگاری هستند و مشروبات الکلی سنگین مصرف می کنند،  باید به طور منظم برای انجام معاینات به دندانپزشک مراجعه کنند.این  احتمال وجود دارد که با مراجعه منظم به دندانپزشک، بتوان سرطان دهان را در  همان مراحل اولیه اش تشخیص داد. تشخصیص زودهنگام می تواند درمان را ساده تر  کرده و شانس بهبودی کامل را بالا ببرد.ضایعات پیش سرطانیبرخی  ضایعات وجود دارند که می توانند نشان دهنده مراحل اولیه سرطان باشند و  پزشک با مشاهده و بررسی آن ها می تواند احتمال وجود سرطان را تشخیص بدهد.  بهتر است بعد از آن ، هر چه زودتر به فکر درمان مناسب بود.این علائم شامل موارد زیر هستند:لکوپلاکیا: این بیماری باعث به وجود آمدن لکه های سفید در دهان می شود. این لکه ها با مالش از بین نمی روند.گلسنگ پلانوس دهانی: این بیماری باعث به وجود آمدن خط های سفید و توری شکل بر روی دهان می شود که در برخی مواقع با زخم همراه است.وجود  این ضایعات در دهان نشان دهنده وجود سرطان نیست؛ اما بعد از مشاهده آن ها  باید با پزشکتان مشورت کنید و آزمایش های لازم را انجام دهید. اگر به طور  منظم دهانتان را بررسی کنید، می توانید در صورت دیدن این ضایعات با پزشکتان  مشورت کنید تا در صورت خطرناک بودن آن ها، هر چه زودتر درمان را شروع  کنید.سرطاندر صورتی که فرد مبتلا به سرطان دهان شده باشد، علائمی نظیر علائم زیر را تجربه می کند:وجود بافت غیر طبیعی روی دهان یا زبان که معمولاً قرمز یا قرمز مایل به سفید است؛خونریزی از دهان، احساس درد و یا بی حسی در دهان؛به وجود آمدن زخم هایی که خوب نمی شوند؛وجود توده یا ضخیم شدن لثه یا لایه داخی دهان؛لق شدن بدون دلیل دندان ها؛اندازه نبودن دندان مصنوعی؛ملتهب شدن فک؛گلو درد یا احساس گیر گردن چیزی در گلو؛خشن شدن صدا؛مشکل در جویدن یا بلعیدن غذا؛به سختی حرکت دادن زبان یا فک.البته این علائم نشان دهنده ابتلا به سرطان دهان نیست؛ ولی بهتر است بعد از دیدن آن ها برای معاینه به دندانپزشک مراجعه کنید.درمان سرطان دهاندرمان سرطان دهان به عواملی مانند: وضعیت سلامتی بیمار، موقعیت تومور، مرحله و نوع سرطان و انتخاب بیمار بستگی دارد.در ادامه می خواهیم در مورد روش های درمانی سرطان دهان صحبت کنیم…عمل جراحياین احتمال وجود دارد که پزشک برای از بین بردن تومور و بافت های اطراف آن روش جراحی را توصیه کند.ممکن است در عمل جراحی قسمت های زیر را از دهان خارج کنند:قسمتی از زبان؛استخوان فک؛غدد لنفاوی.در  صورتی که حذف این قسمت ها ظاهر بیمار را تا حد زیادی تغییر دهد و یا در  صحبت کردن او مشکل ایجاد کند، می توان از جراحی ترمیمی استفاده کرد.پرتو درمانیبه  طور کلی پرتو درمانی برای درمان انواع سرطان های دهان تا حدود زیادی موفق  بوده است. در این روش برای آسیب رساندن به DNA، سلول های تشکیل دهنده تومور  و جلوگیری از تکثیر آن ها، از پرتوهای ایکس_ری با انرژی بالا و یا ذرات  پرتوزا استفاده می شود.پرتوی درمانی خارجی: این روش یکی از رایج ترین انواع  پرتو درمانی است و در آن، با استفاده از یک دستگاه، پرتو ها را به قسمتی که سرطانی شده می تابانند.براکی تراپی (نزدیک درمانی): در این روش جراح با استفاده از سوزن های رادیواکتیو، مواد پرتو زا را به  درون تومور وارد می کند. معمولا از این روش برای درمان سرطان دهانی که در  مراحل اولیه قرار دارد، استفاده می شود.پرتودرمانی عوارض جانبی به همراه دارد. این عوارض می توانند شامل موارد زیر باشند:پوسیدگی دندان ها؛ایجاد زخم درون دهان؛خونریزی از لثه؛سفت شدن فک؛خستگی و بی حالی؛ایجاد واکنش های پوستی، مانند: سوختگی.نتیجه درمان در افرادی که سیگار نمی کشند و یا قبلا آن را ترک کرده اند، موفق تر خواهد بود.اگر بیمار در مراحل اولیه سرطان دهان قرار داشته باشد، ممکن است پرتودرمانی برای او کافی باشد؛ اما در بعضی  مواقع پزشک برای کم کردن خطر پیشرفت و یا بازگشت سرطان می تواند از ترکیبی  از روش های درمان استفاده کند.شیمی درمانیاز  این روش درمانی بیشتر در مواقع پیشرفت سرطان استفاده می کنند. در بعضی  مواقع پزشک برای گرفتن نتیجه بهتر، استفاده همزمان از پرتو درمانی و شیمی  درمانی را توصیه می کند.در شیمی درمانی با تزریق داروهای قدرتمند،  به بدن، این داروها به دنبال سلول های غیر عادی می گردند، آن ها را پیدا  کرده و به DNA آن ها آسیب می رسانند. این داروهای قوی می توانند مانع تکثیر  و زیاد شدن سلول های سرطانی شوند و آن ها را ضعیف تر کنند.البته  این نکته را هم نباید فراموش کنید که در بدن ما، بعضی از سلول های سالم رشد  و تکثیر زیادی دارند (مانند: مو و …) و داروهای شیمی درمانی نمی توانند  تشخیص دهند که این سلول ها سرطانی نیستند. در نتیجه آن ها را از بین می  برند و همین باعث می شود به بافت های سالم آسیب وارد شود و سلامتی بیمار به  خطر بیفتد.عوارض شیمی درمانی عبارتند از:خستگی و بی حالی؛تهوع و استفراغ؛ریزش مو؛ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن و افزایش خطر ابتلا به عفونت های مختلف.معمولا پس از قطع شیمی درمانی این عوارض هم از بین می روند.درمان هایپرترمیدر  این روش که به تازگی ابداع شده است، پزشک با استفاده از سوزنی که نوک آن  گرم می شود و یا دستگاهی که امواج با انرژی بالا منتشر می کند، بافت سرطانی  را گرم می کند تا سلول های سرطانی از بین بروند. برای استفاده از این  درمان پزشک باید بسیار ماهر باشد؛ زیرا در صورت نداشتن تبحر ممکن است به  بافت ها و اندام سالم بدن آسیب وارد کند.استفاده از این روش می تواند تاثیر پرتو درمانی بر روی سرطان را هم بیشتر کند.مراحل سرطان دهانمرحله سرطان دهان را با توجه به میزان گسترش سرطان مشخص می کنند.در  اولین مرحله، سلول های غیر عادی در بافت دهان دیده می شوند که با گذشت  زمان می توانند تبدیل به سلول های سرطانی شوند؛ اما هنوز سرطانی نشده اند.  به این مرحله کارسینوما درجا گفته می شود. بعد از مشاهده این سلول ها، ممکن  است پزشک از بیمار بخواهد که سیگار کشیدن را ترک کند و به طور منظم تحت  نظارت قرار بگیرد تا در صورت سرطانی شدن سلول ها هر چه زودتر درمان را شروع  کند.به طور کلی سه نوع سرطان وجود دارد:سرطان متمرکز: فقط یک قسمت را درگیر می کند و به بافت های دیگر سرایت نمی کند.سرطان منطقه ای: در بافتهای اطراف گسترش یافته و یک منطقه را درگیر کرده است.سرطان دوردست: به سایر قسمتهای بدن مانند: ریه ها، کبد و … حمله کرده است.اگر  سرطان دهان را در همان مرحله اولیه که فقط در یک قسمت دیده می شود درمان  نکنند، ممکن است به سایر قسمت های دهان، حتی سر و گردن یا بقیه نقاط بدن  حمله کند.اینکه پزشک چه درمانی را برای بیمار مناسب بداند و بیمار  حداقل چقدر شانس بهبودی دارد، تا میزان زیادی به مرحله شروع درمان بستگی  دارد.عوارض و مشکلات سرطان دهانهم سرطان دهان و هم درمان آن، می تواند عوارض زیادی را برای بیمار به همراه داشته باشد.بعد از عمل جراحی ممکن است بیمار دچار عوارض کوتاه مدت زیر شود:خون ریزی از زخم؛عفونت؛درد؛مشکل در جویدن و بلعیدن غذا.برخی عوارض طولانی مدت هم وجود دارند که می توانند شامل موارد زیر باشند:باریک  شدن شریان کاروتید: بعد از پرتو درمانی ممکن است شریان کاروتید بیمار  باریک تر شود. باریک شدن شریان کاروتید می تواند باعث به وجود آمدن مشکلات  قلبی عروقی شود.مشکلات دندانپزشکی: گاهی اوقات جراحی می تواند شکل دهان و فک را تغییر دهد. برای حل این مشکل می توان از جراحی ترمیمی استفاده کرد.دیسفاژی یا مشکل در بلعیدن غذا: در صورتی که بیمار نتواند غذا را به راحتی از دهان به معده هدایت کند،  فرایند هضم غذا به دشواری انجام می شود و ممکن است غذا وارد ریه شود و  ایجاد عفونت کند.ایجاد مشکل در گفتار: تغییر در بافت زبان، لب ها و بقیه نقاط دهان می تواند بر روی گفتار تاثیر بگذارد.ایجاد مشکل در سلامت روانی بیمار: بعد از ابتلای فرد به سرطان دهان و یا بعد از درمان آن، ممکن است بیمار به  مشکلاتی، مانند: افسردگی، زودرنجی، سرخوردگی و اضطراب دچار شود و نیاز به  کمک مشاور و یا روانشناس داشته باشد.افراد با عضویت در یک گروه  پشتیبانی برای تبادل نظرات و حرف هایشان، می توانند نظرات و تجربیات خود را  به اشتراک بگذارند و تا حدود زیادی مشکلاتشان را برطرف شود.علت های ابتلا به سرطان دهانزمانی  که تغییر در ساختار ژنتیکی سلول های بدن باعث شود که رشد و تکثیرشان بدون  هیچگونه کنترلی، افزایش یابد، بدن به سرطان مبتلا می شود. با بیشتر شدن  تعداد این سلول ها، تومور ها ایجاد می شوند و اگر درمان مناسبی صورت نگیرد،  سلول های سرطانی پس از مدتی در بدن پخش می شوند.حدودا ۹۰٪ از آمار  کل سرطانهای دهان، مربوط به سرطان سلول سنگفرشی است. این سرطان در سلول های  سنگفرشی که لب ها و قسمت داخلی دهان را تشکیل می دهند، به وجود می آید.عوامل بالا برنده خطر ابتلا به سرطان دهانهنوز پزشکان علت دقیق جهش ژنتیکی را نمی دانند؛ اما به نظر می رسد انجام بعضی کارها می تواند خطر ابتلا به این سرطان را بیشتر کند.طبق تحقیقات انجام شده، مشخص شده است که کارهای زیر خطر ابتلا به این سرطان را افزایش می دهند:استعمال دخانیات یا جویدن تنباکو؛استفاده از انفیه (پودری ساخته شده از تنباکو که باعث عطسه می شود)؛جویدن آجیل بتل ( میوه محبوب که در مناطقی از جنوب شرقی آسیا کشت و استفاده می شود)؛مصرف بیش از حد الکل؛ابتلا به عفونت پاپیلومای انسانی (HPV)، مخصوصا نوع ۱۶ ویروس HPV؛سابقه ابتلا به سرطان سر و گردن در گذشته.عوامل دیگری هم وجود دارند که می توانند خطر ابتلا به سرطان دهان را بیشتر کنند. این عوامل عبارتند از:قرار گرفتن لب ها در معرض نور ماوراء بنفش (اشعه ماوراء بنفش)، لامپ های خورشیدی یا تخت های برنزه کننده؛بیماری رفلاکس معده به مری (GERD)؛انجام پرتودرمانی در سر، گردن یا هر دو در گذشته؛قرار گرفتن در معرض بعضی از مواد شیمیایی مضر، به ویژه آزبست (پنبه نسوز)، اسید سولفوریک و فرمالدئید؛داشتن یک زخم باز که برای مدت زیادی خوب نشده و یا یک آسیب کهنه (برای مثال زخم هایی که از فشردگی دندان ها ایجاد می شوند)؛خوردن غذا یا نوشیدنی داغ.یک رژیم غذایی سالم که سرشار از میوه و سبزیجات است، می تواند تا حد زیادی خطر ابتلا به سرطان دهان را کمتر کند.تشخیص سرطان دهاندر صورتی که فرد علائم سرطان دهان را داشته باشد، ممکن است پزشک:در مورد علائمی که تجربه می کند سؤال بپرسد؛دهان را معاینه کند؛در مورد سابقه پزشکی بیمار و خانواده اش سؤال بپرسد.در  صورتی که پزشک به وجود سرطان دهان مشکوک باشد، می تواند بیوپسی (نمونه  برداری از بافت) را توصیه کند. در این روش مقداری از بافت مشکوک را به  وسیله یک سوزن خیلی باریک برمی دارند تا آن را در آزمایشگاه بررسی کنند و  از سرطانی بودن یا نبودن آن مطمئن شوند.یک روش بدون درد بیوپسی برای  نمونه برداری از سلول های دهان استفاده از برس است. در این روش برس را بر  روی ضایعه می کشند و نمونه را به آزمایشگاه می فرستند.در صورتی که نتیجه بیوپسی وجود سرطان در دهان را نشان دهد، پزشک مرحله سرطان را تعیین می کند.آزمایشاتی که برای تعیین مرحله سرطان انجام می شود ؛شامل موارد زیر است:آندوسکوپی: در این روش پزشک یک لوله نازک را که مجهز به دوربین است، از گلوی بیمار به  پایین هدایت می کند تا مطمئن شود که سرطان به گلو سرایت کرده یا خیر و در  صورت سرایت، تا چه حد پیشروی کرده است.تصویربرداری: در این روش از اندام های دیگر  (مانند ریه) هم تصویر برداری می کنند تا بررسی کنند که آیا سرطان به قست های دیگر رسیده است یا خیر.چشم انداز و طول عمر افراد مبتلا به سرطان دهاناینکه  بیمار تا چه حد شانس بهبودی دارد، به مرحله سرطان، قسمتی که تومور در آن  جا رشد کرده، سلامت جسمی بیمار و بسیاری از عوامل دیگر بستگی دارد.انجمن  سرطان آمریکا آماری را منتشر کرده که در آن مشخص شده است که میانگین شانس  زنده ماندن در طول دوره ۵ سال بعد، در افراد مبتلا به سرطان دهان چقدر است:فقط یک تومور در دهان:       زبان: ۸۱%              لب: ۹۹%               کف دهان: ۷۸%سرطان متمرکز:                زبان: ۶۷%               لب: ۶۱%               کف دهان: ۳۹%سرطان منطقه ای:             زبان: ۳۹%              لب: ۲۴%                کف دهان: ۱۹%سرطان دوردست:             زبان: ۶۶%               لب: ۸۸%                 کف دهان: ۵۳%به غیر از مرحله سرطان عوامل دیگری هم وجود دارند که بر روی شانس بهبودی و درمان تاثیر می گذارند:سن بیمار؛وضعیت سلامتی بیمار؛درجه یا نوع سرطان (بعضی از انواع سرطان ها تهاجمی تر هستند)؛دسترسی و توانایی مالی بیمار برای درمان.پیشگیریبا انجام بعضی اقدامات می توانید احتمال ابتلا به سرطان دهان را کمتر کنید. این کارها عبارتند از:هر نوع محصولی را که حاوی تنباکو است، استفاده نکنید.تا جای ممکن سعی کنید از مصرف نوشیدنی های حاوی الکل خودداری کنید.از جویدن آجیل بتل پرهیز کنید.به طور منظم برای انجام چکاپ به دندانپزشکی مراجعه کنید.در صورت ایجاد تغییرات در دهانتان با پزشک یا دندانپزشک مشورت کنید.واکسن  HPV را تزریق کنید (تزریق این واکسن فقط برای جلوگیری از چند نمونه از  انواع این ویروس است. برای پیشگیری از ابتلا به این ویروس، بهتر است رابطه  جنسی محافظت شده داشته باشید).پزشکان شواهدی پیدا کردند که نشان می دهد بین ابتلا به ویروس HPV و سرطان دهان ارتباطی وجود دارد.سوال:در صورتی که فردی دائما دچار زخم های دهان شود، آیا به این معنی است که در خطر ابتلا به سرطان دهان قرار دارد؟پاسخ:هر  زخمی که در دهان به وجود می آید، نشان دهنده سرطان دهان نیست. سرطانی بودن  یا نبودن زخم ها، بستگی به علت به وجود آمدن آن ها دارد.اگر فردی  به دلیل ابتلا به ویروس HPV دچار زخم های دهانی شده است، بیشتر از دیگران  در معرض خطر ابتلا به سرطان دهان قرار دارد. علاوه بر این نوشیدن نوشیدنی  های داغ هم باعث ایجاد زخم و تاول می شود که طبق نتایج برخی از مطالعات،  این آسیب ها می توانند خطر ابتلا به سرطان دهان را افزایش دهند.این نوشته در وب سایت پزشکی دکترچک منتشر شده است.سرطان دهان – همه چیز درباره علائم، مراحل، علت ها و راه های درمانی</description>
                <category>arash_iri</category>
                <author>arash_iri</author>
                <pubDate>Wed, 15 Jan 2020 20:19:11 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سرطان ریه مرگ آورترین نوع سرطان است + علائم و روش درمان</title>
                <link>https://virgool.io/@arash_iri/%D8%B3%D8%B1%D8%B7%D8%A7%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%87-%D9%85%D8%B1%DA%AF-%D8%A2%D9%88%D8%B1%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D9%86%D9%88%D8%B9-%D8%B3%D8%B1%D8%B7%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B9%D9%84%D8%A7%D8%A6%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-b32btwewj15p</link>
                <description>زمانی که سلول های درون بافت ریه با سرعتی غیر قابل کنترل و غیر عادی، تکثیر می شوند، باعث سرطان ریه شده و فرد را با مشکلات خاصی مواجه می کنند. با تکثیر غیر عادی سلول ها، تومور به وجود می‌آید؛ در این صورت فرد دچار مشکل تنفسی شده و نیاز به درمان پیدا می‌کند.در حال حاضر، با توجه به سبک زندگی شهری و افزایش آلاینده ها، سرطان ریه جزو سرطان هایی است که آمار ابتلای بالایی دارد. طبق آمار های مرکز کنترل  بیماری، فقط در سال ۲۰۱۵، حدود ۲۱۸.۵۲۷ نفر در ایالات متحده به سرطان ریه  دچار شدند. هر چه زودتر نسبت به تشخیص و درمان این بیماری اقدام کنید، شانس  بیشتری برای ریشه کن کردن این بیماری دارید و زودتر می توانید بهبودی خود  را به دست آورید.علائم سرطان ریه در ابتدا ممکن است شبیه به عفونت  تنفسی به نظر برسد یا ممکن است بدون علائم باشد؛ به همین دلیل تشخیص آن در  مرحله اولیه بسیار سخت است.در این مقاله از سایت دکتر چک می خواهیم در مورد علائم اصلی سرطان ریه و راه های درمانی آن صحبت کنیم. با ما همراه باشید…معرفی سرطان ریهزمانی که  در سلول های سالم بدن جهش خاصی صورت بگیرد و این سلول ها به صورت غیر  عادی  رشد کنند و تکثیر شوند، به این سلول‌ها به اصطلاح« سلول های سرطانی» می گویند.هر  کدام از سلول ها در بدن موجودات زنده برای بقا و زنده ماندن برنامه خاصی  دارند. اگر به هر دلیلی یکی از میلیارد ها سلول بدن ،خارج از حد طبیعی  تکثیر شود، طی روز ها و ماه ها با تکثیر بی رویه خود باعث به وجود آمدن  توده ی سلولی می شود که این توده به مرور زمان بزرگتر می شود که به این  توده ها «تومور» گفته می شود. حال فرض کنید یکی از این تومور ها در ریه به  وجود بیاید. وظیفه اصلی ریه ها دریافت هوا و خارج کردن آن از بدن است. اگر  ریه به اندازه کافی فضا برای دریافت و خروج هوا نداشته باشد، فرد بیمار در  تنفس دچار مشکل می شود.سلول های سرطانی ریه در زیر میکروسکوپ به دو  شکل دیده می شوند و هر شکل از این سلول ها، نوعی خاص از سرطان را تشکیل  می‌دهند. یکی از این نوع سرطان ها “سرطان ریه سلول کوچک” و دیگری ” سرطان  ریه سلول غیر کوچک” نام دارد. احتمال اینکه شخصی به سرطان ریه سلول غیر  کوچک مبتلا شود، بسیار بیشتر از ابتلا به سرطان ریه سلول کوچک است.یکی  از عواملی که خطر ابتلا به سرطان ریه را به میزان قابل توجهی بالا می برد،  سیگار کشیدن و در معرض دود آن قرار گرفتن است. از طرفی استنشاق گاز های  سمی مواد شیمیایی (حتی اگر مدت ها پیش آن را استنشاق کرده باشید) هم می  تواند سلول های ریه را تخریب کرده و خطر ابتلا به این نوع سرطان را بیشتر  کند.علائم و مهمترین نشانه های ابتلا به سرطان ریههمان  طور که در بالا گفتیم در مرحله اولیه سرطان ریه علائم خاصی در بیمار دیده  نمی شود؛ اما در مراحل بعدی نشانه های آن ظاهر می شود که با مشاهده آن ها  حتما باید برای انجام آزمایش به پزشک مراجعه کنید. این علائم عبارتند از:از بین رفتن اشتها؛تغییر در صدا، مانند بم شدن یا گرفتگی صدا؛عفونت های دستگاه تنفسی، مانند برونشیت یا ذات الریه؛سرفه طولانی مدت که با گذشت زمان بدتر می شود؛تنگی نفس و مشکل در تنفس؛سردردهای بی دلیل؛کاهش وزن ناگهانی؛خس خس سینه.علاوه  بر این نشانه‌ها، فرد بیمار ممکن است علائم دیگری، مانند: درد شدید در  قفسه سینه، درد های استخوانی و سرفه خونی (پس از سرفه ، مقدار کمی خون از  دهان خارج می شود) را داشته باشد.مراحل سرطان ریه :تشخیص مرحله سرطان، به پزشک در انتخاب درمان مناسب برای آن کمک می کند؛  زیرا در هر مرحله مشخص می شود که سرطان تا چه حدی گسترش یافته و چه اندام  هایی را درگیر کرده است و همچنین آیا متاستاز شده است یا خیر؟ علاوه بر  این، در هر مرحله، اندازه و تعداد تومور ها و بافت های سرطانی مشخص می شود.اگر  سرطان ریه به غده های لنفاوی برسد، ممکن است متاستاز شود؛ زیرا غده های  لنفاوی مانند یک بزرگراه در تمام نقاط بدن، به هم متصل هستند.اگر سرطان ریه وارد مراحل بعدی شود، به همان اندازه گسترش می باید و درمان آن نیز سخت تر خواهد شد.در  ابتدا پزشکان سرطان ریه را به دو نوع سلول کوچک و سلول غیر کوچک تقسیم  بندی می کنند. تعریف پزشکان از مراحل سرطان ریه ممکن است متفاوت از یکدیگر  باشد؛ اما به طور کلی آن ها مراحل سرطان ریه سلول غیر کوچک را بر اساس  اندازه تومور و گسترش آن در بدن تعریف می کنند. این مراحل می توانند طبق  عناوین زیر تعریف شوند:سرطان ریه مخفی یا پنهان: در  این مرحله بافت های سرطانی در تصویربرداری نشان داده نمی شوند؛ اما ممکن  است در آزمایشاتی که از خلط یا مخاط بیمار گرفته می‌شود، سلول های سرطانی  دیده شوند و این سلول ها می توانند به قسمت ها و اندام دیگر بدن نیز سرایت  کنند.مرحله ۰ (صفر): پزشك در این مرحله، در مجاری تنفسی بیمار، سلول های غير طبيعی مشاهده می کند.مرحله اول: در عکسبرداری وجود تومور در ریه تایید می‌شود؛ اما این تومور کمتر از ۵  سانتی متر ابعاد دارد و هنوز به قسمت های دیگر بدن سرایت نکرده است.مرحله دوم: تومور همچنان کمتر از ۵ سانتی متر است و ممکن است در غدد لنفاوی اطراف ریه  پخش شده باشد. یا کوچکتر از ۷ سانتی متر است و به بافت های اطراف سرایت  کرده ( نه به غده های لنفاوی) است.مرحله سوم: سرطان ریه وارد غده های لنفاوی شده و از این طریق به قسمت‌های دیگر ریه و اندام های اطراف آن رسیده است.مرحله چهارم: پیشرفت سرطان به قسمتهای دورتر بدن، مانند: استخوان‌ها یا مغز رسیده است.سرطان  ریه سلول کوچک با نوع غیر کوچک آن، کمی تفاوت دارد. این نوع سرطان بسته به  اینکه در داخل یا خارج از ریه ها پخش شده است، مراحل متفاوتی دارد.درمان سرطان ریهاینکه پزشکان چه درمانی را انتخاب می کنند، کاملا بستگی به مرحله سرطان و محل قرار گرفتن تومور و وضعیت سلامتی بیمار دارد.معمولا  برای درمان سرطان ریه از جراحی و پرتونگاری استفاده می کنند؛ اما ممکن است  پزشکان از روش های دیگر هم برای کمک به درمان این سرطان استفاده کنند؛ به  عنوان مثال: معمولا برای درمان سرطان ریه سلول کوچک از شیمی درمانی استفاده  می کنند.روش های درمانی برای سرطان ریه عبارتند از:جراحی: گاهی اوقات لازم است بافت سرطانی یا قسمتی از آن برداشته شود. برای این  کار متخصصان از روشی به نام «لوبکتومی »استفاده می کنند که در آن بخشی از  ریه را خارج می کنند تا سرطان به نواحی دیگر سرایت نکند.اگر سرطان  نواحی زیادی از ریه را در بر گرفته باشد، ممکن است یکی از ریه ها را به طور  کامل خارج کنند. هر انسانی می تواند تنها با یکی از ریه هایش، هم بدون  مشکل به زندگی ادامه دهد. به همین جهت در مواردی که سرطان پیشرفت کرده است،  باید پزشک برای حفظ جان بیمار، ریه سرطانی را به طور کامل خارج کند.شیمی درمانی: در شیمی درمانی با تزریق داروهای شیمیایی به بیمار، سلول های سرطانی را از  بین می برند و تومور را کوچک تر می کنند. هدف اصلی این دارو ها سلول هایی  هستند که با سرعت غیر عادی در بدن رشد کرده و تکثیر می شوند؛ بنابراین با  نابودی آن ها به درمان بیمار کمک زیادی می کنند.در سرطان هایی که با  متاستاز همراه هستند، شیمی درمانی یکی از روش های درمانی مناسب محسوب می  شود؛ زیرا این دارو ها به تمام نقاط بدن دسترسی دارند.البته شیمی درمانی عوارض جانبی زیادی، مانند: حالت تهوع شدید و کاهش وزن به همراه دارد.پرتو درمانی: در این روش با استفاده از تاباندن پرتوهای پر انرژی به بدن بیمار، سلولهای  سرطانی را از بین می برند. ممکن است پزشک بخواهد قبل از انجام عمل جراحی،  برای کوچک تر کردن تومور از پرتودرمانی استفاده کند.معمولا از این روش در درمان سرطان هایی که هنوز در قسمت های دیگر بدن پخش نشده اند، استفاده می شود.درمان هدفمند: در این روش پرشکان از داروهای خاصی برای متوقف کردن رشد بافت های سرطانی  استفاده می کنند. این شیوه درمانی جدید در درمان انواع سرطان ها موثر است.در درمان سرطان ریه از متخصصان پزشکی از شاخه های مختلف کمک گرفته می شود. برخی از این متخصصان عبارتند از:جراح؛انکولوژیست پرتونگاری؛متخصص ریه (پولمونولوژیست)؛درمانگر ریوی.این نوشته در وب سایت پزشکی دکترچک منتشر شده است. مهمترین نشانه سرطان ریه و راه های پیشگیری و درمان سریع</description>
                <category>arash_iri</category>
                <author>arash_iri</author>
                <pubDate>Wed, 01 Jan 2020 23:48:16 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>