https://virgool.io/feed/@armandaneshdoost انسانی که دوست داره بهترین اتفاقا برای افراد بیفته fa 2026-06-19 11:35:26 https://files.virgool.io/upload/users/1409498/avatar/kjhHWh.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@armandaneshdoost https://virgool.io/@armandaneshdoost/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D8%AF%D9%81-%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85-%D8%AF%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85-t4bh3snxaq7j ۶. یادداشت کردن: اهداف خود را جمع آوری و سند گذاری کنید. این کار سبب می‌شود تا دقیق‌تر و متعهدانه‌تر به پیش روند و اجرا شوند.۷. ایجاد برنامه عملی: خلاصه کردن گام‌هایی که نیاز است تا اهداف مورد نظر انجام شوند. داشتن برنامه سبب می‌شود تا اهداف بهتر پیگیری شوند.۸. منعطف ماندن: زندگی غیر قابل پیش بینی است و تجربیات مدام در حال تغییرند. نیاز هست که طبق تغییرات اهداف خود را تنظیم کنید و نسبت به آن منعطف باشید.۹. مسئولیت پذیری: اهداف خود را با دوست یا افراد خانواده که نسبت به آن‌ها مسئولیت دارید در میان بگذارید. حتی می‌توانید به گروه‌هایی در این باره بپیوندید یا مربی داشته باشید تا شما را کمک کنند.۱۰. نظارت بر پیشرفت: پیشرفت خود را به صورت منظم زیر نظر بگیرید و آن را برآورد کنید. موفقیت‌های خود را جشن بگیرید و راهکار خود را اگر نیاز هست، بر اساس نیازهایتان تغییر و تطبیق دهید. آرمان دانش دوست آرمان دانش دوست Sun, 12 Nov 2023 21:16:23 +0330 https://virgool.io/@armandaneshdoost/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D8%AF%D9%81-%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85-%D8%AF%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%88%D9%84-usznrtbpe2gw مشخص کردن اهداف در زندگی، یک فرآیند مهم شخصی است که به زندگی شما جهت می‌دهد و مشوق شما در ادامه زندگی خواهد بود. یک سری گام‌ها هست که باید آن‌ها را انجام دهید:۱. خود بازتابی: زمانی را معین کنید تا بفهمید که چه چیزی دقیقا برای شما مهم هست. تمامی ارزش‌ها، علاقه‌ها و احساسات و هر آنچه شما را خوشحال می‌کند را در نظر بگیرید. از خودتان بپرسید به دنبال دستیابی به چه جنبه‌هایی در زندگی همچون موقعیت شغلی، روابط عاطفی و اجتماعی، سلامت و توسعه فردی هستید.۲. تعیین هوشمندانه: اهداف خود را به صورت مشخص، قابل اندازه گیری، قابل دستیابی، مرتبط و در محدوده زمانی مشخصی تعیین کنید. اهداف به خصوص و مشخص شفاف هستند و به درستی تعریف شده‌اند. اهداف قابل اندازه گیری، دارای معیار کمی به منظور موفقیت است. اهداف قابل دستیابی، واقع گرایانه و حقیقی هستند. اهداف مرتبط، توسط ارزش‌های شما شکل می‌گیرند و دارای دید دراز مدت هستند. اهداف دارای محدودیت زمانی، دارای مهلت مشخصی هستند.۳. کوتاه مدت / بلند مدت: بین اهداف بلند مدت و کوتاه مدت خود تمایز قائل شوید. اهداف بلند مدت شما، بزرگ و جامع هستند در صورتی که اهداف کوتاه مدت کوچک بوده و نیازمند گام‌های کمتری جهت تحقق هستند.۴. اولویت بندی: تعیین کنید چه اهدافی برای شما بسیار پر اهمیت هستند. تمامی اهداف دارای یک سطح از اولویت نیستند. رو آنهایی تمرکز کنید که تاثیر جدی بر زندگی شما می‌گذارند.۵. تقسیم اهداف: اهداف بزرگ خود را به اهداف کوچکتر تقسیم کنید در این صورت قابل مدیریت بوده یا دارای نقطه عطف خواهند بود. آرمان دانش دوست آرمان دانش دوست Thu, 02 Nov 2023 11:49:34 +0330 https://virgool.io/@armandaneshdoost/%D8%A8%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%85-xlrzmj3ma9it هدف از عنوانی که انتخاب شده چیست؟ بر چه مفهومی تکیه دارد؟ آیا یک مفهوم انتزاعی و پیچیده در پشت آن نهفته است؟ جواب تمامی آن‌ها به نسبت بالایی، نه خواهد بود. یک مفهوم بسیار ساده و مادی پیش روی همه خواهد بود و آن هم اینکه افراد بر خودشان تکیه کنند و حرف‌ها و احساساتشان را ابراز کنند. به این معنی نیست که رفتارها و یا باورهای شما مقبولیت داشته باشند، و یا از کارهای صدمه زننده و آسیب زننده شما چشم پوشی شود، تمامی بحث سر این است که نه خود را بالاتر ببینید و نه کمتر، در جایی که به دنیا آمده‌اید، بزرگ شده‌اید و پرورش یافته‌اید یا جامعه‌ای که در آن رشد کرده اید را به عنوان یک واقعیت عینی درک کنید و سعی کنید راه حلی برایش پیدا کنید. و این را درک کنید تا یک سنی، شخصیت شما به صورت کامل شکل گرفته است و تغییرات سریع و ضرب الاجلی ممکن نخواهد بود بلکه به آگاهی و دانایی مرحله به مرحله نیاز دارد. بگذارید خودتان باشید، قیاس و خط کش شخصیتی خود را در قبال مقایسه با دیگران به عنوان ابزارهای ویران کننده ذهنی پایین بگذارید و خود را محدود و خسته نکنید. گاهی اوقات پیشرفت یک فرد در رها کردن باورهای کهنه و رفتن به محیط جدید و ارتباط با دیگران است. خود را ابراز کنید و ترس از منزوی شدن نداشته باشید. برای دیگران زندگی نکنید، درست و بر اساس واقعیت به جلو روید. آرمان دانش دوست آرمان دانش دوست Mon, 24 Jul 2023 19:19:02 +0330 https://virgool.io/@armandaneshdoost/%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%DB%8C%D9%85-vbvmlqodhgjh پرسشی مبهم ولی درست که می‌تواند جهت زندگی را مشخص کند. آیا این سوال رویکردی جز سعادت و شناخت بهتر خود نخواهد داشت؟ سوالی که می‌تواند شما را بیشتر با تفکرتان آشنا کند و جلوه‌ی درستی از روابطتان و اهدافتان بدهد. در آخر چگونه انسانی می‌شویم؟ سوالی سنگین ولی با جواب‌های ساده. چون خود من انسانی مطلق گرا نیستم و به جهان دیدی احتمالی و نسبی دارم با صراحت می‌توانم بگویم با احتمال زیادی ما، شبیه فرهنگ و ارزش پذیرفته در خانواده و اجتماع دوستان و نزدیکان خود خواهیم شد. که در این بین ارزش‌های خانواده اولویت بیشتری خواهد داشت و نقش بیشتری را ایفا خواهد کرد. درست است که بگوییم ما در نهایت با احتمال زیادی شبیه پدر و مادر خود یا کسانی که سرپرستی ما را بر عهده گرفته‌اند خواهیم شد. در جنبه‌های کوچکی ممکن است تفاوت داشته باشیم ولی نوع نگاه و جهت حرکت به سمت اهداف همان خواهد بود. می‌توان گفت که انسان محصول و میوه اجتماعی است که در آن رشد می‌یابد که این دیدی بسیار اجتماعی از منظر روانشناسی خواهد بود و حقیقتی است که آشکار است. اولین اجتماعی که آن را تجربه می‌کنیم و با آن خو می‌گیریم خانواده است. خانواده، حلقه‌ای از نزدیکان با تجربیات شبیه به هم هست که هر روزه با آنها در ارتباطیم و از آن‌ها تاثیر می‌گیریم. شما خانواده‌ای را در نظر بگیرید که در اکثر مواقع هسته‌های مرکزی آن یعنی پدر و مادر به دنبال رقابت اجتماعی شدید با سایر افراد و کسب مدارج بالا از طریق هر گونه رفتار و یا حرکت ناشایست اخلاق انسان هستند، با احتمال زیادی کودکی که در آن خانواده پرورش می‌یابد چون به دنبال پیدا کردن هویت خود هست مجبور است که همانند سازی را از طریق نزدیک کردن رفتار و گفتار خود به پدر و مادر و در وهله های دیگر برادران و خواهرانش انجام دهد. در آینده آن کودک به دنبال رقابت شدید با دیگران خواهد بود و هر لحظه به جستجوی برتری و نشان دادن خود در عرصه جامعه است. شاید از آن رفتار زمانی منزجر بوده است و باشد ولی همان راه را طی کرده و یا طی می‌کند. آن هم بخاطر این است که سیستم تفکری‌اش آن ارزش‌ها را پذیرفته و بسیار سخت است که بخواهد آن‌ها را تغییر دهد. همانند سیستمی که شما آن را برنامه ریزی کرده‌اید تا کار به خصوصی را انجام دهد ولی بعد دچار تردید شوید و تصمیم بگیرید کاری دیگر و در تضاد حداکثری با آن را انجام دهد. در اینجا شما یا باید کل سیستم را دگرگون کنید و دستگاه و سیستم جدیدی بسازید و یا در بهترین حالت ویژگی ای را به آن اضافه کنید که آن کار را انجام دهد همه‌ی اینها شدنی است ولی نیاز به صرف زمان و هزینه دارد. برای انسان هم همینطور است ولی پیچیده‌تر و نیاز به زمان و هزینه‌ی بیشتری است که حتی ممکن است جواب ندهد. اما چیزی که مشخص است زمان لازم برای تغییر هر فرد و بهینه بودن زندگی‌اش وجود دارد و این اراده است که نقش مهمی تعیین می‌کند. یعنی فرد اهداف برای زندگی بهتر و اخلاق بهتر در نظر گرفته باشد و در جهت آن حرکت کند. هر لحظه که استمرار در آن راه داشته باشد به موفقیت نزدیکتر می‌شود. آرمان دانش دوست آرمان دانش دوست Sun, 16 Jan 2022 01:56:21 +0330 https://virgool.io/@armandaneshdoost/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AD%D9%85-%D9%88-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D8%AA-%D8%B5%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%AA-%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-akkrm8zzlida صمیمیت چیست؟ آیا بازی‌ای به نام صمیمیت وجود دارد و واقعیت آن ترحم است؟ چرا انسانها به دنبال بازی محبت و ترحم هستند؟ چه می‌شود که احساس خوشی ایجاد نمی‌شود آن هم زمانی که این بازی شکل می‌گیرد؟ صمیمیت، بیان احساس واقعی خود نسبت به شخصی و یا تایید نظری که می‌خواهد. در اینجا خود واقعی هستید که احساستون رو بیان می‌کنید و پروایی ندارید شاید بعدها بفهمید اشتباه بوده است. مهم این است که در لحظه بیان می‌کنید آنچه را که در ذهنتان است و یا نشان می‌دهید احساسی را که دارید. کسانی که بازی ترحم و محبت انجام می‌دهند مدام در حال قیاس و کوچک و بزرگ کردن احساس، عواطف و نظرات خود هستند و مداوم در حال حسابگری در مورد آنها هستند. احساسات و عواطف را معامله می‌بینند و همانند یک تاجر برنده در حال خرید و فروش آنها به نفع پذیرا بودن بیشتر نزد افراد. و یا پشت این کارها اهدافی دارند که مواردی را برایشان سخت و دشوار است با این کار تسهیل می‌سازند. به دنبال معامله بیشتر و منعفت بیشتر. همه کارها و احساسات را در قبال افراد بر اساس مهرطلبی ای که دارند انجام می‌دهند و متاسفانه در اکثر مواقع در جهان مردم اینگونه‌اند. ترحم برایشان آنجا معنی پیدا می‌کند که چون تسلط و یا قوای بیشتری چه جسمی یا فکری دارند بیشتر مهر میورزند! به راستی لغت مهر برای اینکار چیزی جز شوخی نیست. همین معامله گری ها به جای تبادل گری محبت و دوست داشتن باعث دوری افراد از یکدیگر و در بدترین حالت تنش و دوری و یا برخورد جدی خواهد شد. تا زمانی که عشق و محبت را نیاموخته اید راهی جز عصبانیت و خشم مداوم نخواهید داشت و در اطراف شما کسی نخواهد بود. روزی هم اگر به کسی علاقمند شوید، آن علاقه واقعی نخواهد بود و گذر زمان همانند تازیانه‌ای بر تفکر و وجود شما برخورد خواهد کرد که در آخر چیزی جز نفرت نخواهد بود. آرمان دانش دوست آرمان دانش دوست Mon, 10 Jan 2022 18:28:06 +0330 https://virgool.io/@armandaneshdoost/%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AF%DA%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%DB%8C-xplri1jad5ey همیشه این فکر به ذهن ما خطور می‌کند که آیا کسی ما را دوست دارد و یا برای کسی ارزش داریم؟!. کلاف سردرگمی که شروع و انتهایی ندارد و قرن‌ها و سال‌هاست که موجب گسست و یا جدایی افراد از یکدیگر شده تا حدی که وجود همدیگر را نیز تحمل نمی‌کنند. این قضیه از کجا شروع شده و چرا وجود دارد؟!. برای بهتر فهمیدن این چرایی به اینجا ‌می‌رسیم که تا چقدر برای خود وقت گذاشته‌ایم تا چقدر برای خواسته‌های خود جنگیدیم تا چقدر خودمان را دوست داشته‌ایم. جواب به این سوالات، یک مفهوم ساده به نام خوددوستی است. خوددوستی یعنی من خودم و نقایصم را به عنوان یک انسان پذیرفته‌ام سعی بر آن دارم بهتر شوم و از این موارد احساس شرم و خجالت ندارم. خوددوستی یعنی اینکه من به درون خود رفته‌ام و همانند یک آینه خود را شفاف در هر لحظه و زمان دیده‌ام، تمام وجودم را دوست دارم، همانگونه که دوست دارم بقیه را بپذیرم و دوست داشته باشم. قدم اول در ایجاد ارتباط خوب و راحت با دیگران، دوست داشتن خود سپس پذیرفتن آنها به عنوان یک انسان همانند خود. زمانی که خود را دوست داشته باشید به راحتی دیگران را درک می‌کنید چون ابتدا خود را درک کرده‌اید. حال چرا نیاز است دیگران را دوست داشته باشیم؟ جواب ساده است، مفهومی به نام انسان به دور از اجتماع وجود ندارد. افکار و تصمیماتی که می‌گیریم مجموعه ای برگرفته از افکار و تصمیمات دیگران است. مهم این است که این تصمیمات و افکار را خود مستقل انتخاب کنیم و در جایی که توانایی نداریم نیاز است که از دیگران کمک بگیریم. چون بنای یک جامعه همکاری و دوست داشتن و مشورت بین آنهاست. آرمان دانش دوست آرمان دانش دوست Sat, 08 Jan 2022 17:37:02 +0330 https://virgool.io/@armandaneshdoost/%D9%85%D8%B5%D8%AF%D8%A7%D9%82-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D8%AC%DB%8C%D9%87-n3yonrsxohnf شاید این سوال ذهن ما رو درگیر کرده باشد، چگونه یک کار را توجیه می‌کنیم با آگاهی بر اینکه می‌دانیم اشتباه است و یا نقصانی دارد؟ علل آن چیست؟ چرا باید همچین کاری کنیم؟ [ ] ساختار و وجود توجیه در وابسته بودنش به عناصر دیگست که توسط آن کار تحت تاثیر قرار گرفتن و یا باعث عدم موجودیتشان شده و برای پوشاندن این حقیقت، گزاره‌های نادرست انتخاب می‌شوند. برای مثال فرض کنید شما رفتاری در برابر کسی انجام می‌دهید که قبلش آگاهی داشتید این رفتار ممکن است آن فرد را اذیت کند ولی باز هم آن کار را انجام می‌دهید و برای آن گزاره‌های نادرست می‌آورید. مشکل اینجاست که ما حاضر نیستیم شکست یا اشتباه رو بپذیریم و یا مسئولیت کار و عمل مورد نظر را بر عهده بگیریم و یا عادتمان داده‌اند که برای هر عمل دلیلی بر درستی‌اش داشته باشیم. همیشه در طول دوره رشد خود تحت این فشار بوده‌ایم که کار درست انجام بدهیم در صورتی که کار درست معنای خاصی برای این جهان و طبیعت ندارد! به راستی چه کاری درست است که مجبور می‌شویم برایش گزاره‌‌های طولانی ردیف کنیم؟!. جواب این است که درست بودن یک امر نسبی است و مفهومی ساخته ذهن انسان برای بقای گونه خود و شکل گرفتن در جهت پایداری در جامعه و سیستمی است که در آن رشد یافته. خب توجیه چه کاری می‌کند؟!. کار توجیه در این است که شما رو از مورد پرسش قرار گرفتن و تجربه خطرات به دور نگه دارد و شما را مورد پذیرش جامعه و هنجارهای آن قرار دهد. توجیه، راه گریزی است بر ناتوانی شما در برخورد با مسائل و عملکردهایتان. هر چقدر بیشتر تحت فشار جهت کار درست و زندگی مطلوب جامعه باشید بیشتر به توجیه پناه می‌برید. توجیه بنایی است سنگی که شما را در برابر تیرهای ارزش و هنجارهای آن جامعه محفوظ و سالم نگه می‌دارد و شما پشت آن می‌توانید قایم شوید و خیالتان راحت باشد. اما همه‌ی اینها بستگی به این دارد که ارزش‌های نوین زیر ارزش‌های قدیمی نزند و یا افراد آگاه و منعطف شما را گیر نیندازند آنجاست که از هم می‌پاشید و خطر برای شما آشکار شده و ناتوانی شما عیان می‌شود. آرمان دانش دوست آرمان دانش دوست Thu, 06 Jan 2022 19:59:08 +0330