<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های آرمین مومنی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@arminmomeni</link>
        <description>از هنر برای شما.</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-10 12:52:00</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/1740180/avatar/A6DSMP.jpeg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>آرمین مومنی</title>
            <link>https://virgool.io/@arminmomeni</link>
        </image>

                    <item>
                <title>پارانویا ایجنت: تویین‌پیکسِ دنیایِ انیمه.</title>
                <link>https://virgool.io/@arminmomeni/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%A7-%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D9%86%D8%AA-%D8%AA%D9%88%DB%8C%DB%8C%D9%86-%D9%BE%DB%8C%DA%A9%D8%B3%D9%90-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7%DB%8C%D9%90-%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%85%D9%87-muavcpg8eqeo</link>
                <description>Paranoia Agentهمه‌چیز در ذهن تو می‌گذرد.پارانویا ایجنت داستان طراحِ کارکترهای انیمه‌ای، «سوکیکو ساگی» است که در مقابل شهرت فزاینده‌ای از طراحی کارکتری به نام «مارومی» قرار گرفته است. این شهرت روزافزونِ ساگی، او را در تنگنا و فشارِ کاری قرار میدهد که باعث ناتوانی او در طراحی کارکتری جدید می‌شود. در این میان ساگی مورد حمله‌ی یک ضارب خیابانی موسوم به «شونن بت» قرار می‌گیرد و فضا برای اون سخت‎‌تر می‌شود. حقیقی یا ساختگی بودن داستانِ ساگی، موضوعی است که کارآگاه‌های استخدامی این پرونده را به شک می‌اندازد و ادامه داستان به سبب پی‌بردن به این مسئله ادامه می‌یابد.Episode 9: ETCپارانویا ایجنت داستان مسئولیت‌پذیری است. «ساتوشی کون»-کارگردانِ نام‌آشنای دنیایِ انیمه-در تمام این مدت سعی دارد که به شما بفهماند عدم قبول مسئولیت، نه‌تنها زندگی خودتان را مختل میکند، بلکه به سبب «اثر پروانه‌ای»[ساتوشی به زیبایی با به نمایش گذاشتن پروانه در میانه‌ی هر اپیزود، این حس را به بیننده القا می‌کند.] بر روی هسته‌ی ذهنی دیگر افراد هم تاثیر می‌گذارد.ساتوشی‌ کون کارگردان انیمهساتوشی سعی دارد به سانِ تولیداتِ دیگر کارنامه‌ی کاری خود، اتفاقات روان‌شناختی دیگری را نیز بیان کند. تمامی کارکترهایِ داستان، زیر بار فشار و استرسی اجتماعی قرار دارند که ناخودآگاه باعث افزایش حضور شونن‌بت می‌شوند. اما چگونه؟مارومی و شونن‌بت دو شخصیت کاملا متضاد هستند. مارومی دائما از ساگی می‌خواهد تا به افکار و انتقادات نپردازد و در لحظه زندگی کند، از طرفی استرس و فشار افراد مختلف جامعه باعث کشش شونن بت به سمت‌شان می‌شود. اما مواجه‌ی ‌‌هر کارکتر با شونن‌بت متفاوت خواهد بود. در داستان‌های ابتدایی، شونن‌بت، نقش یک فرشته‌ی نجات را بازی می‌کند. او کاری میکند که افراد خودشان را همان‌طور که هستند دوست بدارند یا باعث می‌شود که بدانند اتفاقی که برای‌ آن نگران بوده‌اند ارزش این استرس را نداشته است. اما با افزایش  پرونده‌های خیابانی چهره‌ی شیطانی شونن‌بت بیشتر و بیشتر آشکار می‌شود. در مقابل، مارومی سعی دارد تا ساگی را مجبور کند تا به جای رویارویی با مشکلاتش از آن‌ها دوری کند و به آن‌ها فکر نکند و به محض آنکه شهرت مارومی افزایش می‌یابد تبدیل به یک نیروی تخریب‌گر می‌شود و به طبع ساگی را هم تخریب می‌کند. وجه اشتراک شونن‌بت و مارومی اینجا نمایان می‌شود.جمعی از شخصیت‌های انیمهتمام این 13 اپیزود و داستان‌های مرتبط، یک مفهوم را منتقل می‌کند:بزرگ‌ترین ناجی ما در برابر مشکلات خودمان هستیم و اولین قدم محکم برای خودمان تنها راه رهایی است. زیرا زندگی چه در حضور، چه بدون حضور جریان دارد و اگر در تمام لحظات انتظار شروع یک زندگی را بکشیم، احتمالا برای همیشه در این انتظار خواهیم ماند.سکانس‌های پایانی سریال[سکانس‌های ابتدایی سریال دقیقا تکرار می‌شوند.] گویایِ تکرار این چرخه و ادامه یافتن زندگی و تاکید بر این نکته است که مثل همیشه زیباییِ کارهای ساتوشی کون را نمایان میدارد.بسیاری از منتقدین و اصحاب رسانه این اثر را به خاطر فضایِ مالیخولیایی و مهیجی که در سراسر آن حفظ شده است، به تویین‌پیکس [ سریال ژانر هیجانی/جنایی ساخته‌ی کارگردان بزرگ دنیایِ سینما، دیوید لینچ] دنیایِ انیمه تشبیه می‌کنند که این تشبیه پر بیراه هم نیست. https://www.youtube.com/watch?v=-anabfAg06U </description>
                <category>آرمین مومنی</category>
                <author>آرمین مومنی</author>
                <pubDate>Sat, 10 Sep 2022 18:45:22 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>اقتباسی از Possession 1981 این‌بار در موسیقی</title>
                <link>https://virgool.io/@arminmomeni/%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-possession-1981-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-r6knmpl2bcst</link>
                <description> https://youtu.be/ElvLZMsYXlo نیازی نیست هر اثر هنری‌ای را تعبیر و تفسیر کنیم و بکر بودنش را از بین ببریم. فیلم تکان‌دهنده‌ی ژووافسکیِ لهستانی، تسخیر (Possession، ۱۹۸۱) چنین خاصیتی دارد؛ پر از رمز و راز و به شکل بی‌رحمانه‌ای خشن و زننده. فیلمی که حتی یک لحظه هم متوقف نمی‌شود و چنان ذهن را تسخیر می‌کند که بعد از پایانش باید کمی بنشینید، مکث کنید و دنیای غریب‌ش را درون‌تان هضم کنید. طبعاً نوشتن درباره‌ی چنین فیلم عجیبی، ساده نیست و چنان که گفتم، نیازی هم به این کار نداریم. بلکه حس و حال توصیف‌ناشدنیِ فیلم، تمام آن چیزی‌ست که باید دریافت کنیم. این اثر آنقدر بزرگ است که پای خود را به دیگر جنبه‌های هنر هم باز می‌کند. به‌گونه‌ای که گروه تریپ‌هاپ شناخته‌شده‌ی Massive Attack در ساخت یکی از موزیک‌ویدیوهای خود یعنی Voodoo In My Blood از آن الهام میگیرد.داستان این ترک حول یک تفکر توهم‌آور و ترسناک برای شخصیت اصلی می‌چرخد که از رابطه‌ای جدید، هرچند خوب یا بد می‌ترسد. اتفاقی که در موزیک‌ویدیو به رباتی تشبیه می‌شود که او را کنترل می‌کند.</description>
                <category>آرمین مومنی</category>
                <author>آرمین مومنی</author>
                <pubDate>Mon, 08 Aug 2022 12:18:44 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>