نوشته های مصطفی اشرفی

اندروید 13 چالش‌ها و فرصت‌ها

مصطفی اشرفی — Fri, 26 Aug 2022 22:34:48 +0430

سلامتو این پست میخوام در مورد نسخه جدید سیستم عامل متن باز اندروید صحبت کنم. ویژگی های جدیدی که در اندروید 13 اضافه شده و چالش هایی که میتونه برای برنامه نویسای اندروید به وجود بیاره رو بررسی میکنم.اول بریم سراغ شعار رسمی اندروید 13: Make all your devices more personal, private and connected than ever before.همونطور که از شعار مشخصه عمده تمرکز گوگل مثل نسخه های قبلی اندروید روی حریم خصوصی کاربران و همچنین سهولت استفاده کاربران از چند دستگاه اندرویدی به صورت روزمره هستش.از اونجایی که این نوشته قراره یک نوشته با دیدگاه فنی باشه از اینجا به بعد بیشتر روی موارد فنی اضافه شده به اندروید و راهکار وفق دادن(adapt) اپلیکیشن های در حال توسعه‌مون با اندروید 13 می‌پردازیم.تعدادی از تغییرات عمده ای که گوگل برای اندروید 13 عنوان کرده عبارتند از:یک photo picker جدید اضافه شدهنیازه برای نمایش notification به کاربر run time permission بگیریم :|اضافه شدن قابلیت themed app icon (با انتخاب رنگ آیکون های برنامه ها داخل لانچر استاندارد اندریود عوض میشن)انتخاب زبان برنامه قبل از وارد شدن بهش، در نسخه های قبلی اندروید خود سیستم عامل بر اساس زبان دستگاه string resource مناسب رو انتخاب میکردافزایش سرعت خط فاصله ها بدون تاثیر در performanceاضافه شدن tile setting api جدید :) اضافه شدن preview به clipboard مثل screen shot که قبلا اضافه شده بوداضافه شدن پشتیبانی از Bluetooth Low Energy (LE) که بجای Bluetooth کلاسیک استفاده میشه پشتیبانی از MIDI 2.0 standardبیشتر مطالب این قسمت از اینجا برداشته شدن.خب حالا میریم سراغ عمده چالش های فنی که بهش بر میخوریم و راه حلی موجه شدن باهاش:1. مهمترین و احتمالا اذیت کننده ترین تغییر این نسخه اضافه شدن notification run time permission هست که طبیعتا برای وفق دادن اپلیکیشن باهاش باید از کاربر این دسترسی رو بگیریم، برای اینکار میتونیم به این شکل عمل کنیم:دسترسی رو به manifest اضافه میکنیم:

...

اینطوری خود دسترسی رو از کاربر میگیریم:requestPermissions(requireContext(), new String[] { Manifest.permission.POST_NOTIFICATIONS }, REQUEST_CODE);2. دومین تغییر مهم اینه که کاربر های میتونن foreground service ها رو که یه dismissible notification نمایش میدن رو با بستن notification توقف کنن! و طبیعتا راه حلی برای جلوگیری از این مورد وجود نداره.3. سومین تغییر مهم و به نظرم خیلی خوب اینه که دیگه اپلیکیشن‌ها intent هایی که با شون match نمیشه رو دریافت نمیکنن (این مورد برا خودش باگ امنیتی بزرگی بود که برطرف شده در اندروید 13).4. چهارمین تغییر مهم اینه که در راستای افزوده شدن permission های متعدد و اذیت شدن کاربر، از این به بعد دیگه دسترسی read storage نداریم و برای هر کدوم از انواع فایل ها باید دسترسی جداگانه گرفته بشه (واقعا دوستان دارن چیکار میکنن با تجریه کاربری کاربران اندروید).5. پنجمین تغییر اینه که یه photo picker خوشگل اضافه شده و از این به بعد باید از این photo picker برای انتخاب media استفاده بشه.6. ششمین تغییر اینه که برای اپلیکیشن هایی مثل یادآور ها که یک alarm میسازن یک install time permission اضافه شده. 7. هفتمین تغییر مهم که من نمیدونم چرا تا حالا نبوده و دقیقا مشخص نبود چرا از اول اضافه نشده قابلیت revoke کردن permission هاست.8. هشتمین تغییر مهم اضافه شده اینه که theme انتخابی کاربر در WebView ها هم اعمال میشهمطالب عنوان شده در بالا از اینجا برداشته شدن. موارد دیگری هم هستن که میتونین داخل لینک قرار داده شده ببینید.پی نوشت:‌ این نوشته به مرور زمان تکمیل و تکمیل تر میشه.

نیت کار مهم است؟! مسئله این است

مصطفی اشرفی — Sun, 14 Mar 2021 02:54:33 +0330

سلام تو سومین پستم میخوام در مورد یه مطلب خیلی مهم، ساده و در عین حال گول زننده بنویسم بدون هیچ حاشیه اضافه ای بریم سراغ اصل داستان.حتما همگی این جمله رو شنیدید که میگن مهم نیته، دلت پاک باشه یا نیتت پاک باشه بقیش هر چی شد، شد و از این قبیل جملات، خب این جملات همیشه ذهن من و احتمالا خیلیا دیگه رو درگیر کرده که خب یعنی چی مهم نیته و دلت باید پاک باشه، مثلا من واقعا تصمیم میگیرم برم و به یه نفر رانندگی یاد بدم بدون هیچ چشم داشتی بعد هیچ اراده ای نداشته باشم نسبت به انجام اینکار و فقط نیت کنم هر چند خیلی خالص و بعد با این جمله که مهم نیته دل خودم رو خوش کنم که خب من نیت کردم و به فلان دلیل نشد که انجام بدم کار رو (این مثال یک مقدرا خیلی زیادی مسخرس ولی خب همیشه مثال های مسخره بد نیستن و کمک میکنن که منظور رو برسونیم).خب حالا ما دیدیم خیلی هم نیت مهم نبود و عملا نیت بدون عمل باد هواس(شاید بگید که خب اگر نیت واقعی باشه حتما با عمل همراه میشه که جلو تر بهش جواب میدم) و نه هیچ چیز بیشتر خب تکلیف چیه بالاخره "إنما الأعمال بالنیّات" یا نه که خب این مسئله ای بود که ذهن من رو درگیر خودش کرده بود و بعد از طی کردن راه های خیلی عجیب غریب فهمیدم که جواب تو خود صورت سوال بوده یعنی اصلا اول عمل اومده بعد نیت یعنی تا وقتی که عملی انجام نگیره اصن نیت مهم نیست یعنی اصلا نیت حقیقی ای وجود نداشته که بخواد مهم پاک بودنش باشه یعنی تا وقتی ما عملگرا نباشیم تا وقتی یک قدم هر چند کوچک برنداریم اصلا معنا نداره نیتمون چی بود مثلا من الان که دارم این متن رو مینویسم نیت میکنم برم فلان کار رو انجام بدم و تمام، صبح که از خواب بیدار میشم کلا همه چی ریست شده و با بهونه های واهی خودم رو راضی کنم که به فلان دلیل اون نیتم رو عملی نکردم و ایرادی هم نداره. خب شاید این نوشه خیلی ساده به نظر بیاد و این که بگید خب که چی مثلا خواستی بگی منم تو ویرگول مینویسم و قمپز در کنی، بایدخدمتتون عارض شم که خب این نوشته هم یک قدم کوچک در جهت عملگرا شدنه. من مثل خیلیا دیگه همیشه فکر میکنم که برم فلان کار رو انجام بدم و با جمله مهم نیته دل خودم رو خوش میکنم که من خواستم ولی نشد ماشالا چیزی هم که زیاده بهونه. من تصمیم گرفتم این متن رو اینجا بنویسم تا شروعی باشه بر عملگرایی به جای نیت گرایی واقعا ظرافت خاصی هست بین این که من تصمیم بگیرم کار A رو انجام بدم یا اینکه واقعا برم و کار A رو انجام بدم اگر انجام شد که ایول اگر هم انجام نشد مهم نیته:) دقت کنید من اقدام به انجام کار A کردم یک قدمی برداشتم ولی نتیجه حاصل نشد حالا میتونم بگم مهم نیته یا به قول این دوستمون: هم اکنون چه گام کوچکی میتوانم در این جهت بردارم؟ کوچکترین، آسان ترین و ساده ترین اقدامی که برای پیش برد هدفم میتوانم انجام بدهم چیست؟برای نوشتن این پست یک سری سخنرانی ها و همچنین کتاب سیلی واقعیت نوشته دکتر راس هریس به من کمک کردن، سعی کردم خیلی ساده بنویسم و منظورم رو برسونم اگر شما هم این متن رو خوندید سعی کنید تغییر رویه بدید. دقت کنید خیلی نکته ساده و پیش پا افتاده ای هست ولی ما هیچ وقت بهش دقت نکردیم دقت کردن به این چیزای ساده کیفیت زندگی رو تو هر شرایطی که باشیم افزایش میده.خب دیگه رسیدیم به آخر پست به امید اینکه هر چه سریع تر از شر این کرونا خلاص شیم و نوشته بعدی رو تو پسا کرونا بنویسم.

خلاصه ای از کتاب اثر مرکب نوشته دارن هاردی

مصطفی اشرفی — Mon, 16 Nov 2020 19:31:03 +0330

سلام این دومین نوشته من در ویرگوله، تصمیم گرفتم جملات تاثیر گذار کتاب اثر مرکب که برای خودم یادداشت کردم رو اینجا به اشتراک بگذارم. اگر کلی بخوام بگم این کتاب یه کتاب راز موفقیته! :) ولی با همه کتاب های دیگه ای که تو این زمینه دیدم متفاوته. من خودم اولین بار حدودا دو سال پیش وقتی روی صندلی انتهای کلاس سیستم عامل تقریبا خواب بودم اسمشو شنیدم‌ و همون موقع به خودم گفتم این استاد هم دلش خوشه ولی وقتی روز بعد از یکی از بچه ها شنیدم که کتاب اثرمرکب خوب کتابیه اسمش رو یادداشت کردم که بخونم و تقریبا سه ما پیش شروع کردم به خوندنش. با توجه به شرایط فعلی (کرونا رو عرض میکنم) امکان خرید نسخه چاپی رو نداشتم و طاقچه رو برای خرید کتاب انتخاب کردم و خیلی زود کامل خوندمش و دیدم اون رفیقمون حرف حقی زده حقیقتا. خب خیلی پر حرفی کردم دیگه بریم سراغ خود کتاب:(پساپس از پر حرفی های بی معنای ابتدا نوشته عذرخواهی میکنم و میگم که از اینجا به بعد نوشته واقعا ارزش خوندن داره و پیشاپیش از غلط های نگارشی متن پوزش میطلبم)در حقیقت شما انتخاب ها را انجام میدهید، سپس این انتخاب ها شما را میسازندتازمانی که تصمیمات ناخودآگاهانه بگیرید، نمیتوانید به صورت خودآگاهانه این رفتار ها را تغییر دهید و عادت های مثبت را جایگزین آنها کنیدشما صد در صد!!! مسئول کاری که میکنید، کاری که نمیکنید و حتی واکنش در برابر رخدادی که برای شما اتفاق افتاده هستید و نه هیچ کس دیگر، بدون هیچ عذر و بهانه ایفرمول کامل خوش شانسی!!: آمادگی + نگرش + فرصت ها + عملوقتی از دوران کودکی به بزرگسال فارغ التحصیل خواهید شد که مسئولیت کامل زندگی خود را بر عهده بگیریداولین قدم به سمت تغییر آگاهی استهر عمل خوب و ماجرای جذابی با قدم های کوچک آغاز میشود، قدم اول همیشه سخت تر از چیزی است که به نظر می آیدرویه روزانه ای که بر اساس عادت های خوب تنظیم شده باشد باعث ایجاد تفاوت بین موفق ترین افراد میشودانتخاب های شما تنها وقتی معنا دار هستند که بتوانید آنها را به تمایلات و آرزوهایتان وصل کنیدهوشمندانه ترین و محرک ترین انتخاب ها آنهایی هستند که با آنچه به عنوان هدف برای خود بر میگزینید و با ارزش های متعالی شما مطابقت داشته باشد باید چیزی را بخواهید و بدانید چرا آن را میخواهید در غیر این صورت به راحتی جا میزنیدمادامی که چرا های شما مشخص نشده باشند، چگونه های شما بی معنی هستندهیچ چیز در ما به اندازه وقتی که اعمال و رفتار هایمان با ارزش درونی مان مطابق نیستند ایجاد استرس نمیکنددشمنان به ما دلایلی میدهند که با شجاعت ایستادگی کنیم، مبارزه، مهارت ها، شخصیت و تصمیماتمان را به چالش میکشند، ما را مجبور میکنند بر روی توانایی ها و نبوغمان کار کنیمبدون انگیزه برای مبارزه چاق و تنبل میشویم و هدف و توانمان را از دست میدهیمشخصی که چرای واضح با میل شدید و سوزان داشته باشد همیشه قادر خواهد بود در چگونگی انجام آن موفق شودانتخاب + رفتار + عادت + زمان = اهداف (چقدر خفن)هیچ وقت نمیتوانید زندگیتان راتغییر دهید مگر کاری را که هر روز انجام میدهید تغییر دهیدهرگز نمیتوانید با قربانی کردن خود موفق شویدوقتی با وجود سختی و یکنواختی به تلاش خود ادامه میدهید پیشرفت میکنید و در رقابت بزرگ پیروز میشویدشش استراتژی برای ایجاد عادت های خوب: 1-خودتان را برای موفقیت آماده کنید 2-به اضافه کردن فکر کنید نه کم کردن 3-به دنبال مسئولیت پذیری در جمع باشد 4-یک شریک برای موفقیت پیدا کنید 5-رقابت و رفاقت 6-جشن بگیریدیک رویه روزانه که بر اساس عادات خوب و منظم ایجاد شده باشد افراد بسیار موفق را از سایر مردم جدا میکندبرای ساختن رویه های سودمند و موثر ابتدا باید تصمیم بگیرید چه رفتار ها و چه عادت هایی را میخواهید یاد بگیریدزندگی مجموعه از تجربه هاست، هدف ما باید افزایش فرکانس و شدت تجربه های خوب باشدثابت قدم بودن عامل حیاتی در موفقیت است (اصن همین یه جمله کافیه بقیش اضافیه)ما نمیتوانیم DNA خودمان را تغییر دهیم اما میتوانیم رفتار هایمان را عوض کنیمسه نوع از تاثیرات روی هر کس اثر میگذارد: ورودی ها(چیزی که ذهنتان با آن تغذیه میکند)، مشارکت ها(مردمی که با آنها زمان میگذرانید)، محیط(پیرامون شما)افکار منفی را بیرون بریزید و ایده های حمایت کننده، الهام بخش و مثبت را جایگزین آن کنیدهدف تبلیغات این است که حس کنید دچار کمبود هستید و این کمبود با خریدن بیشتر کالاهای بی ارزش آنها برطرف خواهد شد (چه عرض کنم!)مراقب باشید! هرگز نمیتوانید با افرادمنفی بیرون بروید و انتظار اتفاقات مثبت در زندگی را داشته باشیدهیچ وقت از کسی که حاضر نیستید جایتان را با او عوض کنید درخواست نصیحت نکنید (اول کفش مرا بپوشید و این حرفا)آرزوهایی که در قلبتان دارید شاید بزرگتر از محیطی باشد که خودتان را در آن می یابید، گاهی لازم است از محیط خارج شوید تا آرزوهایتان به وقوع بپیوندداینکه گامی به جلو بردارید یا به عقب کشیده شوید، به بالای جایگاه صود کنید و مدال را از آن خود کنید یا از میان تماشاچیان موفقیت دیگران را تشوق کنید به شما بستگی دارداین مهم نیست که به محدودیت بر میخورید مهم این است که بعد از مواجهه با آن چه خواهید کردمواجهه با محدودیت ها مانع نیست بلکه فرصت است(عجب!)آرزو نکنید ای کاش شرایط آسان تر بود آرزو کنید کاش شما بهتر میبودید(وی آر سو پاور فول)انگیزه بدون عمل سبب ایجاد توهم میشود :))))))برای گرفتن نتایج متفاوت باید کار ها را متفاوت انجام دهیدخب بالاخره به آخر این نوشته رسیدیم:) من شدیدا توصیه میکنم این کتاب رو بخونید ارزش وقتی که میزارید رو داره به نظرم.از لینک زیر میتونید کتاب رو روی طاقچه پیدا کنید و احتمالا هزار تا روش دیگه هم برای تهیه این کتاب وجود داره:https://taaghche.com/book/14694/%D8%A7%D8%AB%D8%B1-%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%A8تا نوشته بعد خداحافظ ...

پدیده ای به نام کامپیوتر خواجه نصیر!

مصطفی اشرفی — Sun, 20 Sep 2020 13:39:22 +0430

سلام من مصطفی هستم و به تازگی از رشته مهندسی کامپیوتر دانشگاه خواجه نصیر فارغ التحصیل شدم. اینجا تجریه خودم رو از 4 سال کامپیوتر خوندن و چهار سال خواجه نصیری بودن مینویسم. مخاطب این نوشته دوستانی هستن که میخوان کامپیوتر بخونن و همچنین کسایی که میخوان خواجه نصیر رو به عنوان دانشگاه انتخاب کنن.من ورودی سال 95 خواجه نصیرم از دوران دبیرستان به کامپیوتر علاقه داشتم و میخواستم این رشته رو توی دانشگاه بخونم. از نظر درسی و کنکور نسبتا شرایط خوبی داشتم و یک رتبه نسبتا خوب توی کنکور آوردم و مثل همه آدم های معمولی از روش های معمولی! رشته کامپیوتر خواجه رو انتخاب کردم. من به ترتیب شریف، تهران، امیر کبیر، علم و صنعت، خواجه و بهشتی رو انتخاب کرده بودم که انتخاب پنجم رو قبول شدم.خب ما 4 سال توی خواجه نصیر بودیم و تو این مدت یک تعداد درس پاس کردیم قاعدتا، من درس ها رو به سه دسته تقسیم کردم : خیلی بدردنخورها، کم بدردنخورها، بدردبخور که عمدتا همشون توی دسته خیلی بدرد نخور ها هستن و شما چاره ای جز فقط پاس کردنشون ندارید.مسئله ای که پیش میاد اینه که همیشه به ما میگفتن توی دبیرستان این چرت و پرت ها رو بخونید برید دانشگاه دیگه فقط درس بدرد بخور دارید میخوام آب پاکی رو بریزم رو دستتون که نخیر از این خبر ها نیست از کل 140 واحد در خوشبینانه ترین حالت در خیلی خوشبینانه ترین حالت 20 تاش واقعا برای یه مهندس کامپیوتر مفیده و عملا شما دارید یک ترم کار مفید انجام میدید و چیز یاد میگیرید که اونم به لطف سیستم آموزش فوق العاده هر تیکه از این 20 واحد رو قاطی کلی درس ریاضی و عمومی و چرند میکنن که از همونم هیچی یاد نمیگرید.خب اینا رو دارم میگم که چی؟ آها، رسیدیم به اصل داستان میخوام بگم با نظر عمه و دایی پانشید برید دانشگاه کامپیوتر بخونید الان از هر 5 نفری که ببینی 4 تاشون میگن برو کامپیوتر بازار کارش خیلی خوبه، برو کامپیوتر یه هکر خفن شو نون توشه و از این استدلال ها کوچه بازاری (همینا 10 سال پیش میگفتن برو برق و 20 سال پیش میگفتن برو عمران و احتمالا چند سال دیگه پیشنهادات دیگه بدن)، به نظر من اگر واقعا به کامپیوتر علاقه دارید، اگر واقعا میتونید بشینید روزی 10 12 ساعت پشت سیستم و انگشتان مبارک رو روی کیبرد بفشارید برید کامپیوتر اونم یه دانشگاه خوب نه به خاطر این که دانشگاه خوب استاداش میان و وقت میزارن براتون و فلان، اتفاقا دانشگاه خوب استاد خوب داره و استاد خوب هم وقتشو نمیزاره تا hello world به دانشجوهای کارشناسی یاد بده بلکه به این خاطر که توی دانشگاه خوب کلی دانشجو مثل خودتون هست که میتونید باهاشون کلی پیشرفت کنید و خودم به شخصه اگر بخوام بگم حاصل این 4 سال عمرم چی بوده میتونم نهایتا 5 6 تا اسم بگم که باهاشون رفیق شدم و کلی کار خفن باهم کردیم. به دانشگاه خوب به دید یه کارت دانشجویی به عنوان مجوز ورود به اون دانشگاه نگاه کنید.خب حالا میرسیم که به اینکه دانشگاه خوب چه دانشگاهیه من توی هر 5 تا دانشگاه دیگه تهران دوستانی دارم و کما بیش با خبرم از وضعشون اگر بخوام دانشگاه های خوب کامپیوتر رو براتون بگم به نظرم من اول شریف بعد امیر کبیر بعد تهران بعد علم صنعت یا بهشتی و در آخر خواجه نصیره و بیرون تهران هم صنعتی اصفهان.کامپیوتر خواجه و کلا خود خواجه یه مشکل خیلی بزرگ داره و اونم اینه که دانشکده هاش از هم جدا هستن و در واقع شما وارد یک دبیرستان خیلی بزرگ میشید شاید یک مقدار اغراق آمیز باش این حرف ولی حقیقت اینه که خواجه نصیر مثل بانک سپه میمونه و تنها شعارش قدیمی بودنشه:)این که دانشکده ها از هم جدا هستن مشکلات خیلی خیلی زیادی داره دانشجوها داره و برای دانشجو های کامپیوتر این مشکل دو چندانه. دانشکده کامپیوتر خواجه نصیر حدودا 10 15 ساله که تاسیس شده و توی دانشکده برقه یعنی عملا شما دانشکده ای ندارید و چپوندنتون تو دانشکده برق. برق خواجه نصیر خیلی خوبه فقط از نظر دانشگاهی ولی دانشجوهاش، لااقل همین دو سه نسلی که ما دیدم، خیلی بدرد نخورن یک حالت دبیرستان تیزهوشنان طور داره که همه فقط دنبال درس و نکته و تست هستن و هدفشون فقط 20 گرفتنه (خیلی خنده دارن) و همین باعث میشه چرت ترین درس های کارشناسی اونایی بشه که با برقیا مشترکن و تعدادشون کم هم نیست!خب حالا اگر شما رتبه خوبی دارید و واقعا علاقه دارید کامپیوتر بخونید دانشگاه های تهران رو به ترتیبی که بالا گفتنم بزنید و حالشو ببرید ولی اگر میخواید پاشید برید دانشگاه آزاد و یا پیام نور به امید این که بیل گیتس آینده بشید (هر چند تو دانشگاه های دیگه هم نمیشید) بیخود وقت خودتون رو تلف نکنید اگر باید برید سربازی برید خدمت بعد بیایید با آرامش 6 ماه تا یک سال کامپیوتر رو اصولی بخونید و رستگار شوید(خدا رو شکر تو حوزه کامپیوتر هیچ مبحثی نیست که ازش n جور آموزش توسط برادران هندی ضبط نشده باشه).کلا کامپیوتر خواجه نصیر تباهیه عمره و اونجایی بدتر میشه که ملت با رتبه 500 پا میشن میان و حسابی تو ذوقشون میخوره، من خودم اگر یه همچین متنی رو میدیم قطعا میرفتم کامپیوتر بهشتی و خودم رو توی خواجه نصیر تباه نمیکردم. به معنای واقعی کلمه دهن دانشجو های کامپیوتر رو سرویس میکنن و دقیقا با دید اضافی بودن بهشون نگاه میشه. قشنگ برقیا 20 واحد بر میدارن تو 3 روز یه 10 15 واحد توی 5 روز از هفت صبح تا 5 بعد از ظهر اون وسط مسطا برای کامپیوتریا میزارن بمونه.خب رسیدیم به آخر اول نوشته من تو ویرگول. صبر کردم تا به انتهای دوران کارشناسی برسم و بعد این متن رو بنویسم هر چند از سال دوم همه این مطالب رو میدونستم ولی گذاشتم تا آخرشم برسم که بعدا نگن تو که تا تهش نرفتی چرا چرت میگی :)