https://virgool.io/feed/@atamohammadiiii تراوشاتِ ذِهنی کالبد یک دانشجو به دور از آنچه به نظر می آید... | ملقب به آدَم فَضایی fa 2026-04-15 09:06:59 https://files.virgool.io/upload/users/2991130/avatar/NuahzB.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@atamohammadiiii https://virgool.io/@atamohammadiiii/%D9%BE%D8%AF%D8%B1-veu1depvioqt روز چهارم | پدر، بنیانگذار و دلسوزترین معلم زندگی، یک حضور است که در پشت صحنه‌های دنیا، سایه‌ای پرنور و ثابت می‌اندازد. او یک جسم فیزیکی نیست فقط؛ بلکه یک نماد از قدرت، حکمت، و احترام است که به من ارائه می‌دهد.پدر من، همواره به عنوان راهنما و پیشوایی از زندگی برایم بوده است. او با دستانی که در آن عشق و تعهد پیچیده شده، هر بار که با چالش‌ها مواجه می‌شوم، به من یادآوری می‌کند که هیچ کار بزرگی بدون تلاش و پشتکار به دست نمی‌آید.پدران، چون کاخ‌های پنهان در سرزمین دل ما هستند. آنها همیشه تسلیم و فداکارانه، بدون انتظار از ما که مراقب و رسوا نکنیم، راه می‌روند. این تضاد بین قدرت و ظرافت، از هرچه پدران به ما ارائه می‌دهند، سرچشمه گرفته است.پدر من، با هر دیگری اشتراک دارد: توانایی به اندازه یک کوه صبر کردن، نرمی یک نسیم در آرامش، و استواری یک سنگ در مقابل تلاطمات زندگی. او به من آموخته است که زندگی گاهی پر از لحظات دشوار است، اما از طریق تلاش، مقاومت، و ایستادگی می‌توان به هر موانعی پیش رفت.پدر من، بهترین است، نه به دلیل اینکه بی‌نقص است، بلکه به خاطر آنکه با تمام عیوب و ناقصی‌هایش، یک نمونه شگفت‌آور از عشق و هدایت است. او نشان داده است که چگونه با انسان بودن، با آسیب‌پذیری و تجربه، می‌توان بهترین شکل زندگی را ساخت.پدر، نه تنها یک شخصیت در زندگی است بلکه یک مربی، یک دوست و یک قهرمان است. از او یاد گرفته‌ام که نه تنها در کوچکی‌ها، بلکه در بزرگترین مواقع نیز می‌توان بهترین خود را نشان داد. او برای من نمادی از کمال به وجود آورده که هرگز نیازی به داشتن آن در هر زمینه‌ای نیست. عطا محمدی عطا محمدی Thu, 07 Dec 2023 14:52:49 +0330 https://virgool.io/Sakkoo/%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%84-%DB%8C%D8%A7-%D9%86%D8%A7%D9%82%D8%B5-azfd37zuuipr روز سوم | انسان، در جستجوی کمال و تطابق با ایده‌ها و انتظاراتی است که گاهی به نظر می‌رسد خودش بر اساس آنها رقم خورده است. اما آیا این تصور درست است؟ آیا انسان قادر به دستیابی به کمال است یا خود کمال ناقصی است؟گاهی احساس می‌کنیم که باید در همه‌ی جنبه‌ها، از جمله فهم و دانش، اخلاق و رفتار، به بی‌نقصی و کمال دست یابیم. اما آیا این انتظار ما با واقعیت انطباق دارد؟ آیا ما واقعاً قادر به کنترل و بهبود تمام جنبه‌های زندگی خود هستیم؟در حقیقت، انسان به تنهایی یک موجود ناقص است. ما اشتباه می‌کنیم، از دست می‌دهیم، و ناکامی‌ها را تجربه می‌کنیم. این ناقصی‌ها، قسمتی از جذابیت و ثروت وجود انسان است. آنچه ما را انسانی می‌کند، این نوع ناقصی‌ها و پوچی‌هاست که ما را به جلب اهمیت و توجه دیگران می‌انجامد.از جایی که کمال در دنیای فیزیکی و روانی انسان ناممکن به نظر می‌رسد، این اقرار به ناقصی و عدم کمال انسان می‌تواند به ما کمک کند تا با واقعیت بهتری در زندگی کنیم. این قبول ناکامی‌ها و ضعف‌ها می‌تواند زمینه‌ساز یادگیری، رشد، و ایجاد تغییر در خودمان شود. به عبارت دیگر، کمالیت در ناقصی‌هاست و نه در کمال. عطا محمدی عطا محمدی Tue, 05 Dec 2023 18:45:52 +0330 https://virgool.io/@atamohammadiiii/%D8%B4%D8%A8-lidu4xy3uzst روز دوم | تاریکی شب، موقعیتی است که دلم به یک نغمه از پشت پنجره غوطه ور می‌شود. آرامی، میان ستارگان می‌پیچد و حضور آنها احساسی از تنهایی و همزیستی در دلم را فرا می‌خواند.در این سکوت، خیال‌هایم چون نورهای نجومی در آسمان شهرِ شبانه را روشن می‌کنند. خودم را در گودالی از فکرها فرستاده، با خودم در دیالوگی بی‌کلام می‌نشینم. پنجره، مثل یک دروازه به دنیای دیگر، باز می‌شود و من به سفری درونی می‌پردازم.بوی نسیم شب که ملایم و معطر است، بر من لطافت می‌اندازد و حس می‌کنم که هوای تاریکی درآغوشم نرم نرم می‌خواباند. تاریکی به یک همدم آرام و مهربان تبدیل می‌شود که با احساساتم رقص می‌کند. شهر خاموش است، اما قلب من در زندگی وجود دارد. احساساتی که در پناه تاریکی شب، به یکدیگر گوش می‌دهند.وقتی که نگاه به آسمان می‌اندازم، هر ستاره داستانی دارد. مثل احساسات من، هر یک با لمس آسمان می‌پرازند و درخشان‌ترین نقاط دلشان را به من نشان می‌دهند. آیا زندگی نیز چنین نقاط درخشانی دارد؟ این سوال در ذهنم جاری است، در حالی که شب به آرامی ادامه پیدا می‌کند.شب، زمینه‌ای است برای تفکر، برای احساس، و برای آغوش گرم تاریکی که در آن ایستاده‌ام. از این دیالوگ با تاریکی، قطراتی از حکایات شبانه من بر دلم سقوط می‌کنند. عطا محمدی عطا محمدی Mon, 04 Dec 2023 18:17:44 +0330 https://virgool.io/@atamohammadiiii/%D8%B4%D8%A7%DA%A9%DB%8C-%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86-%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1-e8v1c2puii79 روز اول | در کودکی ، همیشه از یک موضوع ، بیش تر از همه چیز بدم میامد. آری ، درست است. شکایت کردن و عدم رضایت به آن چیزی که در زمان فعلی موجود است. چه خوب ، چه بد!بزرگتر شدم. وارد دوره راهنمایی شدم در یک فضای بسیار متفاوت از آنچه به آن ، عادت داشتم. فهمیدم اگر شاکی نباشم ، کسی به داد این بی توان نخواهد رسید. کم کم ، با کمک هم کلاسی هایم ، شاکی بودن را آموختم. حس خوبی نداشتم اما امان از اجبار...به امید اینکه قرار است وضعیت را برای خودم تغییر دهم ، به یک انسان شاکی ، پرخاشگر اما منطقی و کمی درسخوان تبدیل شده بودم.نسبت به هر اتفاقی در آنجا ، یک ری اکشن نامناسب داشتم و عملا پرخاشگری به یکی از صفات اساسی من که بدون آن ، توان بیان هیچ چیزی را نداشتم ، تبدیل شده بود.سه سال سخت اما شیرین را با مسیری متلاطم گذراندم. به آنچه میخواستم ، رسیده بودم اما حال یک چالش بزرگ داشتم ، آن هم این بود که چطور این صفات را که در طی سه سال به دست آورده بودم ، از صافی رد کنم تا صرفا ، با عناوین مثل شاکی ، پرخاشگر یا بد خلق مواجه نشوم.فرصت را در هنرستان ، غنیمت شمردم . با خودم فکر کردم که میتوانم در سه سال که این صفات را به دست آورده ام ، در سه سال هم از بین ببرمشان.هر روز که از این سه سال میگذشت ، من هیج تغییری احساس نمی کردم ، هرزگاهی احساس می کردم که کمی تغییر کرده ام که همیشه اشتباه از آب در می آمد.باید یک فکری به حال خودم میکردم ، تبدیل به کسی شده بودم که از آن بدم می آمد. همیشه شاکی بودم و از هرچیزی که به فکرتان می آمد ، شکایت داشتم . اصلا یک وضعیت عجیب ، حاکم روح و روانم بود.هنرستان هم تمام شد و من همچنان آن صفات را داشتم و اصلا از وجودشان خوشحال نبودم. دیگر امیدی به تغییر در نداشتم و باور کرده بودم که دیگر راه برگشتی وجود ندارد ، اما یک اشتباه بزرگ داشتم.اشتباهم اینجا بود که نمی دیدم. آری !!!نمی دیدم . ندیدن به این معنی بود که چشمانم باز بود اما در ذهن و قلبم بسته بود. منتظر یک ساختار شکنی از طرف دیگران بودم در صورتی که هنوز خودم حاضر تغییر نبودم.همین بود که فهمیدم ، تغییر کردن هم سخت و هم آسان فقط باید حاضر به تغییر باشی. عطا محمدی عطا محمدی Sun, 03 Dec 2023 13:46:04 +0330