https://virgool.io/feed/@atefe.behdadian fa 2026-04-15 08:17:33 https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg https://virgool.io/@atefe.behdadian https://virgool.io/@atefe.behdadian/%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%A7-h08gnvc6jgnq 5 یا 6 ساله م که بود خونه مامانبزرگم پشت پنجره می نشستم تا مامانم از سرکار بیاد اما تو این انتظار مداد رنگی هام ولو می کردم رو میز ،دفتر نقاشیم باز می کردم و شروع میکردم به نقاشی هرچی که میدیدم. اولین چیز کوه بود، چون فکر میکردم حالا که انقدر از من دوره و من نمیتونم برم اونجا حداقل باید تو نقاشیام باشه و همیشه هم فکر میکردم باید آبی باشه چون آبی می دیدمش. یه بار که مامان بابام بردنم کوه گفتم اینجا کجاست گفتند کوه دیگه. گفتم نه کوهی که من میدیدم اینجوری نبود خاک نداشت، این که مثل زمین خودمونه ، من میخام برم همون کوه، همونی که هر روز از پشت پنجره میبینمش. الان 22 و 23 از اون موقع میگذره و من هنوز نتونستم اون کوه پیدا کنم ، کوه دوردست با رنگ آبی رویایی. الان که پادکست اجاره نشین ها رادیو راه گوش میدادم وقتی آقای شکوری راجع به آبی دوردست گفت ناخودآگاه لبخند رو لبم اومد به خاطر خاطرات شیرینم ، اما من نمیدونستم راجع به این رنگ آبی مایل به خاکستری راجع به تمام مفاهیم قشنگی که پشت این رنگه . اشتیاق، عشق، رسیدن، انگیزه . این رنگ ازمون خیلی دوره ،هیچوقت بهش نمیرسیم ولی قشنگه. هرچقدر تو به سمتش بری اون هم از تو فاصله میگیره ولی بازم دنبالش میدوییم مثل یه آدم تشنه که هرجا سراب هم ببینه بهش نوید آب میده با اینکه واقعی نیست. و من عاشق احساسیم که پشت این رنگه، حس زندگی حس تلاش . و این خاصیت انسانه که به هرچی هم برسه، بازم دنبال بیشترشه . حتی اگه رسیدن به هدف مثل رسیدن به این رنگ فقط تو رویا باشه. مگه زندگی چیزی بیشتر از رویاست؟؟ رویای زندگی عادلانه ، حقوق برابر ، زمین بی مرز .... عاطفه بهدادیان عاطفه بهدادیان Tue, 05 Jul 2022 18:37:29 +0430 https://virgool.io/@atefe.behdadian/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%85-%D9%87%D9%88%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%A7-%D8%B1%D9%88-%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C-kpnv0fffawem دیروز که رفتم تو تراس آلبالوهایی که گذاشته بودم تو هوای گرم تهران خشک بشه که این روزا حرارت ازش میچکه یه همی بزنم دیدیم توری سفیدی که انداخته بودم روش خاکستری شده یه نگاه به آسمون کردم دیدم کوه ها که هیچی ساختمون رو به رویی هم معلوم نیست ، اومدم تو زنگ زدم به دوستم و گفتم چقد امروز هوا کثیفه گفت آره اخبار اعلام کرده فردا و اداره ها و مدارس تعطیلند البته ما که نبودیم و اطرافیانمونم همه سرکار بودند احتمالا خود مسئولین بیشتر از این تعطیلی ها بهره می برند .تعطیلی تنها چاره روزهای سختیه مقاله میخوندم که با 106روزی که از سال 1401 گذشته فقط 2 روز هوای پاک داشتیم و تو 10 سال اخیر بی سابقه !!!!! این تعطیلی های موقت هم که مثل یه چسب زخم میمونه که بخوای رو زخم چاقو بزنی ، کی دردی دوا کرده که ما هنوز ازش قطع امید نکردیم و دنبال یه راه جدی تر نیستیم، تازه هنوز هوا گرمه و بهانه وارونگی هوا برای این شرایط بحرانی کاری نیست. بعضی ها میگن علت این گردوغبار زیاد که امسال میبینیم سدهایی که ترکیه زده و جلو سرچشمه های اصلی رودهای ما رو گرفته و بستر رودخونه های خشکند شده منشا اصلی ریزگردها!البته تو کشور ما هم سدسازی هنوز خیلی طرفدار داره همون سدهایی که باعث خشک شدن زاینده رود ودریاچه ارومیه و بختگان عزیزمون شده دیگه کم شدن بارش و رو به اتمام بودن آب های زیرزمینی به خاطر کشاورزی بی رویه و چاه های عمیق هم بماند. از طرف دیگه خودرو های بی کیفیت ، بنزین بدی که می سوزونیم ، ترافیک زیاد ، خودروهای تک سرنشین، کارخونه هایی که هیچ کنترلی روی آلودگی تولیدی شون نیست مثل کارخونه های سیمان و ... شاید خیلی علت دیگه باشه که باعث شده ما امروز هوای سالم نداشته باشیم . این روزهایی که میتونستیم بیشتر از همیشه بعد از کنترل کرونا بریم بیرون و بگردیم و هوا بدون چند لایه ماسک لعنتی بدیم تو ریه هامون به اندازه تموم دو سال گذشته ، اما انگار این ماسک مثل کنه به ما چسبیده و این بار به خاطر آلودگیه که نمیتونیم از خودمون جداش کنیم. قبلا برای جلوه دادن عادی بودن یه روز میگفتیم خدا رو شکر یه نفسی میاد و میره ، اما چند وقتی هست که وقتی نفس میاد دیگه راحت نمیره ،قفسه سینه یه کم سنگین شده، این نفسمونم داره کم کاری میکنه باید تنبیهش کنم که زودتر خودش با شرایط سازگار کنه شاید دیگه هوای پاک بشه آرزو ، بعدشم شرایط کشور ما جوری نیست که مسئولین ما الان وقت این داشته باشند که بخوان به مسائل محیط زیست و آب و هوا و این سوسول بازیا!!!! بپردازند. حال هوای ما خوب نیست، حال هوای شما چطوره؟ عاطفه بهدادیان عاطفه بهدادیان Mon, 04 Jul 2022 18:41:55 +0430 https://virgool.io/@atefe.behdadian/%DA%AF%D9%88%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D9%87-%D8%A8%D8%AF%D9%87%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D8%B7%D9%84%D8%A8-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%AF-nwiufh2ttfrr نشستم جلو تلویزیون لیوان چاییم دستمه، چشمم به فیلمیه که داره پخش میشه اما فکرم درگیره اتفاق های صبحه، یه دعوای شدید با یکی از صمیمی ترین دوستام. چی شد که اینجوری شد؟ فقط یه انتقاد ساده بود که! بزار یه جور دیگه بگم، تا حالا شده از یه چیزی خوشتون نیومده باشه و اون مطرح کنید اونوقت طرف مقابلتون تو جوابتون بگه چرا خودت اینکار نکردی؟ مثلا به یکی بگی چرا دروغ گفتی جواب بده خودت چی که همه زندگیت دروغ بوده، از مسئولیت اجتماعی میگی ، میگن پس دولت اینجا چی کارس؟ به دولت نقد میکنی میگن پس کشورهای دیگه چی که ما رو تحریم کردند؟ میگی حقوق معلم ها میگن بازنشسته ها که بدترند. و افتادن تو یه چرخه ی معیوب تموم نشو.جا گوشیاز کی گوش هامون دیگه نمیشنوه و زبونمون جاش اضافه کار وای میسته؟ قبلنا میگفتند گوش ت بدهکار نیست ، الان میفهمم یعنی چی ، چون گوشمون طلب کاره از این همه بی توجهی ، از این که دیگه نمیشنوه، تبدیل شده به یه وسیله تزئینی رو سرمون که هر از گاهی فقط چیز میز ازش آویزون کنیم ، مثل تردمیل خونه ما که هیچوقت روی ورزش به خودش ندید فقط کاربری چوب لباسی داره.چی شد که دیگه به حرف هم گوش نمیدیم فقط منتظر اعلام مخالفت و محکوم کردن طرف مقابلیم ، چرا به حرفی که کسی میزنه اصن توجه نمیکنیم و بهش فکر نمیکنیم؟ که ما کجای این قضیه ایم؟ اشتباه من چی بوده؟ چه کاری از من برمیاد؟ به جای اینکه مشکل بندازیم گردن دیگران. فقط قراره گوش کنیم (نه کوه بکینیم)، یه دقیقه سکوت کنیم و بهش فکر کنیم به جای اینکه خیال کنیم تو میدون مبارزه ایم و طرف مقابل یه مشت حواله کرده و ما هم باید حتما پاسخش بدیم که اگه ندیم نشونه ضعفمونه.اصن خودت چی ... ؟دعوای ما هم همینجوری بود رگبار حرفی بود که به هم میزدیم بدون هیچ مکثی. بعد که اومدم خونه دنبال دلیلش گشتم چشمم خورد به یه کلمه "whataboutism" یه کم که فکر کردم دیدم چقدر بین دور و بریام خودم دارم اینجوری رفتار میکنم، تو فضای مجازی هم زیاد دیدم فقط کافیه یکی راجع به یه موضوع یه چیزی بگه سریع باید سلسله سوالات بشر روانه کامنت کنیم که پس اینا چی ، اینا که مهم ترند یا اگه راست میگی خودت چرا ...؟ یه جایی باید این مسابقه طناب کشی تموم بشه تا قبل پاره شدن طناب و خوردن زمین دو طرف، باید طناب بندازیم، لباسمون بتکونیم، به هم دست بدیم و یه دقیقه وقت بدیم و گوش کنیم شاید کاری هم از دستمون برنیادا ولی حداقل بی تفاوت از کنارش رد نشدیماین بار نوبت منه باید شروع کنم.نمیخام قربانی این چرخه ملال اور باشم ، یه جمله ای هست که همیشه بهمون گفتن "خدا دو تا گوش داده یه زبون که بیشتر بشنویم" ولی "کو گوش شنوا" بیشتر مصداق حال امروزمونه. تلفنم برداشتم شماره دوستم گرفتم بهش زنگ زدم و گفتم من گوش شنوام پیدا کردم می خوای یه بار دیگه باهم بزنیم؟ عاطفه بهدادیان عاطفه بهدادیان Mon, 04 Jul 2022 16:48:42 +0430