https://virgool.io/feed/@azin.ehsaniann سفر، طبیعت و قهوه... fa 2026-04-15 08:18:52 https://files.virgool.io/upload/users/959200/avatar/wj0wT8.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@azin.ehsaniann https://virgool.io/@azin.ehsaniann/%D9%87%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B1%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF%DB%8C-nqngkeu59aj8 وقتی صحبت از سفر به یک مقصد جذاب مثل تایلند می‌شود، یکی از اولین سوالاتی که ذهن هر مسافری را درگیر می‌کند، هزینه‌ها است. تایلند با سواحل زیبا، فرهنگ غنی و غذاهای خوشمزه‌اش، مقصدی محبوب برای سفرهای خارجی محسوب می‌شود. اما برای داشتن یک تجربه بی‌دغدغه، دانستن و برنامه‌ریزی برای هزینه‌ها بسیار مهم است.یکی از چالش‌های خودم قبل از سفر، جستجو و پیدا کردن اطلاعات پراکنده از منابع مختلف مثل یوتیوب، وب‌سایت‌ها و... بود تا بتوانم با مقصدی که هیچ شناختی از آن نداشتم آشنا شوم. بنابراین تصمیم گرفتم از تجربیات شخصی خودم برای ارائه اطلاعات دقیق و کاربردی در مورد هزینه‌های مختلف سفر به تایلند استفاده کنم تا اگر شما هم قصد سفر به این کشور زیبا را دارید، با دید بازتری برنامه‌ریزی کنید.هزینه‌های سفر به تایلند را به چند بخش تقسیم کرده‌ام: پرواز، پرواز داخلی، ویزا، غذا، خرید، قهوه، سیم‌کارت، آبجو، تخت در ساحل، میوه، صبحانه، کرایه موتور، تاکسی، مترو، اتوبوس و تور. این تقسیم‌بندی کمک می‌کند تا دقیق‌تر بدانید برای هر بخش از سفر چقدر بودجه نیاز دارید.نکته: چون من این سفر را شخصی و بدون تور رفتم، برخی از هزینه‌هایی که ذکر می‌کنم ممکن است برای افرادی که با تور سفر می‌کنند، کاربردی نباشد.اگر وقت یا حوصله‌ی خواندن مقاله را ندارید و ترجیح می‌دهید از ویدئو یا فایل صوتی استفاده کنید، می‌توانید ویدئوی من در یوتیوب را مشاهده کنید که در آن مفصل در مورد هزینه‌ها صحبت کرده‌ام.ویزای توریستی تایلنداولین قدم برای سفر به تایلند گرفتن ویزاست. برای ویزا تایلند عملا هزینه زیادی نباید بپردازین و تنها نکته سخت تمکن 50 میلیونی است. برای ویزا هم خودتون شخصی می‌توانید اقدام کنید، هزینه ویزا حدودا 20 دلار است و می‌توانید آنلاین با آژانس‌های مختلف پیش ببرینش. من ویزارو آنلاین با آژانس توریک پیش بردم و حدود 2 میلیون تومان هزینه ویزا رو ریالی پرداخت کردم.بلیت و پروازبرای پرواز به تایلند دو مسیر مرسوم وجود دارد:پرواز ماهاناین گزینه راحت اما گران است. اگر مقصدتان فقط پوکت باشد، می‌توانید با پرواز ماهان بلیت رفت‌وبرگشت را با هزینه‌ای حدود 40 تا 50 میلیون تومان تهیه کنید. طول پرواز با این ایرلاین حدود 7 ساعت است.پرواز ایرعربیااگر دنبال گزینه اقتصادی‌تر هستید، ایرلاین ایرعربیا می‌تواند انتخاب خوبی باشد. البته باید توجه داشته باشید که پروازهای این ایرلاین مستقیم نیستند. مثلاً اگر مقصدتان پوکت باشد، ابتدا باید به بانکوک بروید و از آنجا یک پرواز دیگر به پوکت بگیرید.من بلیت‌های ایرعربیا را 3 ماه قبل از سفر رزرو کردم که هزینه آن 23 میلیون تومان شد. به این مبلغ 1.5 میلیون تومان برای بار و غذا اضافه شد. پرواز ما در مسیر رفت 5 ساعت توقف در شارجه داشت و در مسیر برگشت این توقف به 17 ساعت رسید. بنابراین اگر این ایرلاین را انتخاب می‌کنید، برنامه‌ریزی زمانی دقیقی داشته باشید.برای پرواز داخلی، بلیت‌ها را از سایت فلایتیو خریداری کردیم. هزینه رفت‌وبرگشت از بانکوک به پوکت و بالعکس برای هر نفر 6 میلیون تومان (3 میلیون برای هر مسیر) بود.مجموع هزینه پروازها: پروازهای رفت‌وبرگشت از ایران به بانکوک و پوکت به همراه پرواز داخلی، برای هر نفر 31 میلیون تومان تمام شد.فرودگاه پوکت تا هتلوقتی به فرودگاه پوکت می‌رسید، دو راه برای رسیدن به هتل یا هاستل وجود دارد:1. استفاده از اپلیکیشن"Grab" (تاکسی اینترنتی تایلند). هزینه این روش حدود 800 تا 900 بات است.2. استفاده از اتوبوس که گزینه اقتصادی‌تری است. اگر چمدان زیادی ندارید، می‌توانید از پایانه اتوبوسی که سمت چپ فرودگاه قرار دارد استفاده کنید. برای ما که اولین اقامت‌مان در پاتونگ بیچ بود، هزینه اتوبوس نفری 100 بات شداقامتبرای رزرو محل اقامت، می‌توانید از سایت "بوکینگ" استفاده کنید. هزینه‌ها در هاستل از نفری 7 تا 30 دلار متغیر است. اگر به دنبال یک هتل مناسب با اتاق دو نفره هستید، باید بین 17 تا 40 دلار هزینه کنید. برای 7 شب اقامت، حدود 100 دلار بودجه برای یک جای استاندارد در نظر داشته باشید.قیمت قهوه در تایلنداز اونجایی که قهوه برای خود من اهمیت بالایی دارد خواستم در این مطلب درباره قیمت قهوه هم صحبت کنم تا اگر شما هم مثل من این نوشیدنی اولویت بالایی در روتین زندگی‌تان داشت درباره هزینه‌ این نوشیدنی اطلاع داشته باشین.اگر می‌خواهید هزینه کمتری برای قهوه پرداخت کنید، می‌توانید از فروشگاه‌های "سون الون" خرید کنید. البته کیفیت قهوه‌های آنچنان بالا نیست. اما اگر ترجیح می‌دهید در کافه‌های خوب قهوه بنوشید، هزینه یک لاته در کافه‌هایی مثل استارباکس بین 100 تا 150 بات است.صبحانهچون ما هاستل را بدون صبحانه رزرو کرده بودیم، هزینه صبحانه هم به هزینه‌هایمان اضافه شد. برای گزینه اقتصادی، "سون الون" بهترین انتخاب است. این فروشگاه‌ها تنوع خوبی برای صبحانه دارند و در برخی از شعب آن‌ها فضای نشستن هم فراهم شده است.غذابرای غذا سه گزینه اصلی وجود دارد:1. غذای خیابانی این گزینه تقریباً در تمام تایلند در دسترس است و غذاها علاوه بر قیمت مناسب، تمیز و خوش‌طعم هستند.یک سری خیابون‌ها هم که کلا پر از دکه‌های غذای خیابونی هست و می‌توانید اگه اهل تست کردن و کشف کردن هستین، غذاهای خوشمزه و ارزون پیدا کنید.2. رستوران‌های زنجیره‌ای رستوران‌هایی مثل مک‌دونالد یا کی‌اف‌سی در بیشتر شهرها شعبه دارند و گزینه‌ای خوب برای کسانی هستند که غذای تایلندی نمی‌خورند. هزینه غذا برای دو نفر حدود 300 تا 400 بات است.3. رستوران‌های محلی اگر به امتحان کردن غذاهای محلی علاقه دارید، می‌توانید غذاهایی مثل پدتای یا میگو سوخاری را با هزینه‌ حدود 400 بات امتحان کنید.4. سون الون انتخاب دیگر هم برای غذا در تایلند سون اولن هست که تقریبا همه مدل غذایی دارد و می‌توانید ازشون درخواست کنید که غذا رو همونجا براتون گرم کنند که راحت نوش‌جان کنید.حمل و نقلحمل و نقل در تایلند به چند دسته تقسیم می‌شود: موتور، تاکسی اینترنتی و مترو و اتوبوسکرایه موتوربرای کرایه موتور در تایلند، اول از همه در ایران باید گواهینامه موتورتون را بین‌المللی کنید که هزینه‌اش حدود 2 میلیون تومان است. هزینه بعدی کرایه خود موتور هست که برای یک موتور استاندارد روزانه 300بات باید پرداخت کنید که به این هزینه، هزینه بنزین که لیتری 15 بات هست هم اضافه می‌شود.کرایه موتور در پوکت اللخصوص چون مسیرها طولانی است، این هزینه خیلی به صرفه و قطعا بهتر از گرفتن تاکسی‌های اینترنتی است.تاکسی اینترنتیبرای استفاده از تاکسی اینترنتی متناسب با مسیر از حدود 60،70 بات تا 500،600 بات باید هزینه پرداخت کنید. بهترین کار این هست که هر مقصدی رو که خواستین برین اول از همه در گرب چک کنید و اگر هزینه‌اش نسبت به زمان به صرفه بود استفاده کنید.اتوبوس و متروراه آخر استفاده از اتوبوس و مترو است که من خودم خیلی پیشنهاد نمی‌دهم با توجه به اینکه معمولا ایستگاه‌های اتوبوس و مترو دور هست و شما برای رسیدن به ایستگاهی که باید سوار بشین هم حداقل 15 دقیقه باید پیاده‌روی کنید. هزینه‌ها در رنج 10،15 بات برای هر مسیر است.هزینه‌های نهفتهدر هزینه‌های سفر به تایلند، یک سری هزینه‌های نهفته هست که ممکن است در هزینه کلی در نظر نگیریم، ولی تصمیم گرفتم که این‌جا به بخشی از این هزینه‌ها اشاره کنم:1. تخت ساحلیاگر بخواهید از تخت‌های کنار ساحل برای آفتاب و شنا استفاده کنید، هزینه هر نفر برای استفاده از تخت حدود 100 بات است.2. میوه، آبمیوه و آبجو• میوه (ظرفی یا دانه‌ای): 50 بات• آبمیوه (مثل آب انبه یا هندوانه): 50 بات• آبجو: 50 بات• آب معدنی: 10 تا 20 بات (ما حدود 500 بات برای آب معدنی هزینه کردیم.)3. خشکشویی از آن‌جایی که سفر ما با تعداد لباس محدود و کوله‌پشتی بود، نیاز شد که لباس‌ها را یک مرتبه هم بدیم خشک‌شویی و برای هر کیلو لباس همراه با خشک کردن حدود 130 بات هزینه کردیم.خریداگر مثل من اهل خرید باشید، بهتر است این کار را به بانکوک موکول کنید، چون گزینه‌های خرید بیشتری نسبت به پوکت دارد.پاساژهای اوتلت برندها و فروشگاه‌های تایلندی در بانکوک با تخفیف‌های جذاب، انتخاب خوبی هستند. مثلاً کتانی از برند نایک یا اسکیچرز را با حدود 1000 تا 1500 بات (1.5 تا 2 میلیون تومان) می‌توانید خریداری کنید. قیمت هودی و تیشرت از اچ‌اند‌ام هم حدود 200 بات بود.توردر پوکت معمولاً برای رفتن به جزایری مثل فی‌فی یا جیمز باند تور می‌گیرند که هزینه آن حدود 1500 تا 2000 بات است. ما این تورها را نرفتیم، اما اگر قصد دارید خودتان بروید، می‌توانید هزینه‌ها را با چانه‌زدن کاهش بدهید.ماساژخیلیا قصدشون از سفر به تایلند گرفتن ماساژ هست یا حتما می‌خواهند که یکبار هم که شده ماساژ و در تایلند تجربه کنندما دو نوع ماساژ را تجربه کردیم:1. اسپا: در یک محیط شیک با پذیرایی چای و شیرینی و شستن پاها با اسکراب که هزینه یک ساعت ماساژ تایلندی با روغن حدود 500 بات بود.2. سالن‌های خیابانی: ماساژ پا در خیابان‌های شلوغ مثل خیابان خواسان رود بانکوک، 150 بات هزینه داشت.در نهایت، سفر به تایلند می‌تواند تجربه‌ای متفاوت و به‌یادماندنی باشد، به شرط آنکه هزینه‌ها‌ی‌تان را به‌خوبی مدیریت کنید. همان‌طور که در این مقاله اشاره شد، با برنامه‌ریزی دقیق و انتخاب گزینه‌های مناسب، می‌توانید سفری اقتصادی و در عین حال باکیفیت داشته باشید. از نکات مهمی مثل انتخاب پرواز مناسب گرفته تا استفاده از حمل‌ونقل عمومی و انتخاب اقامتگاه‌های اقتصادی، همه و همه می‌توانند تاثیر به سزایی در کاهش هزینه‌ها و افزایش لذت سفر شما داشته باشند.در نهایت، فراموش نکنید که هدف از سفر، تجربه و لذت بردن است. پس با آمادگی و اطلاعات کافی، از لحظه لحظه حضورتان در این کشور شگفت‌انگیز استفاده کنید و خاطراتی به‌یادماندنی برای خودتان بسازید. سفر خوبی داشته باشید! آذین احسانیان آذین احسانیان Wed, 08 Jan 2025 17:09:50 +0330 https://virgool.io/Travelogues/%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88-%D8%AA%D8%A7%D8%AC-%D9%85%D8%AD%D9%84-inekqh5p8scw مقصد سفر و از دهلی به سمت آگرا و مقصد اصلی سفر یعنی تاج محل ترک کردیم. قطاری که سوار شدیم به نسبت تمیز بود و به جزء سر صدای خود هندی‌ها مشکل دیگه‌ای نداشتیم. بعد از سه ساعت رسیدیم آگرا و سریع یک ریکشا گرفتیم به سمت هاستلی که رزرو کرده بودیم.هاستل‌مون خوب و تمیز بود و نزدیک به تاج‌محل. (اسم هاستل‌ آگرا، HOT-House of travelers Taj view) از شانس ما چون دو هفته قبل جشن هولی بود کلا هند خلوت بود و با اینکه ما اتاق چهارتخته گرفته بودیم، تو اتاق تا روز آخر هیچ مهمان دیگه‌ای نبود. بچه‌های هاستل خیلی مهربون بودن و با حوصله همه فضاهای هاستل و بهمون نشون دادن، ما هم بعد از اینکه کوله‌ها روز گذاشتیم داخل اتاق، راهی این شدیم که بریم ناهار بخوریم، چون دیگه نمی‌تونستیم ادامه بدیم.از اون‌جایی که چشم‌مون از تندی غذاها ترسیده بود دوباره رفتیم مک دونالد و دلی از عزا درآوردیم. بعد از غذا هم تو راه که دیده بودیم costa یک شعبه داره تو آگرا، رفتیم که قهوه بخوریم. تقریبا یک دو ساعتی برای استراحت اونجا بودیم و باید بگم واقعا قهوه این برند خیلی بهتر از استارباکس و ارزون‌تر بود.بلاخره مقصد اصلی سفر تاج‌محل شب خیلی زود خوابیدیم چون قرار بود فردا صبح بریم تاج محل و باید صبح زود بیدار می‌شدیم.و بلاخره روزی که براش انتظار کشیده بودیم.ما ساعت 5:30 از هاستل حرکت کردیم و چون 1.2 کیلومتر با تاج‌محل فاصله داشتیم تصمیم گرفتیم ریکشا نگیریم، دم ورودی تاج محل هم مجددا میشد که از ماشین‌های برقی خود اونجا استفاده کرد و نفری 20 روپیه می‌دادیم که چون صبح زود بود و هوا خنک باز هم ما پیاده رفتیم.نزدیک ورودی تاج محل که شدیم هوا تقریبا روشن شده بود، بلیط‌هارو خریدیم که نفری 1300 روپیه بود و گرون‌ترین ورودی لوکیشن‌های تاریخی در هند بود که باید بگم قطعا ارزشش رو داره.ما از قبل خیلی شنیده بودیم که صف ورودی زیاده و حتما صبح زود بیاین، ولی خوشبختانه هیچ خبری از صف نبود و خیلی راحت بلیت‌ها رو نشون دادیم و رفتیم داخل محوطه. باید بگم همینطوری که از ایکس ریت رد شدیم و وارد محوطه شدیم، فضا به قدری قشنگ بود که همین‌طوری ایستاده بودیم و اینور و اونور و نگاه می‌کردیم.از یک طاقی رد شدیم و بلاخره تاج محل زیبا بهمون خودنمایی کرد.قطعا اگر بهم بگن دوباره تاج محل میری میگم قطعا، چون واقعا این فضا به غیر از زیبایی بی حد و اندازش، به شدت احساسی بود و حال خوبی داشت و ما هم سرمست این زیبایی‌ها شده بودیم.برای دیدن تاج محل حداقل یک دو سه ساعت زمان بزارین و اینقدر داخلش بگردین و کیف کنید که هر وقت خسته شدین بیاین بیرون، چون ممکنه دیگه هیچ وقت شانس دیدن اون زیبایی رو نداشته باشید. یک تجربه جالب دیگه موقع دیدن تاج محل اینه که از محوطه اصلی تاج محل بیاین بیرون و از یکی بپرسید که می‌خواین برید نزدیک رودخانه گنگ تا راهنمایی‌تون کنه، بعد یک پیاده‌روی 10 دقیقه‌ای می‌رسین دم رودخانه، می‌تونین یک قایق بگیرین، برین داخل رودخانه و تصویر تاج محل و از روی آب ببینید. که البته باید بگم به خاطر قیمت بالای قایق ما تا دم رودخانه رفتیم و تصمیم گرفتیم نریم وسط آب. (قیمت قایق برای هر نفر، 500 روپیه بود.)بعد از تاج محل گردی ما که دیگه خیلی خسته شده بودیم برگشتیم هاستل تا یک لباس عوض کنیم و بریم بیرون، ولی همین که به پامون و گذاشتیم داخل اتاق خنک‌مون و چشم‌مون به تخت افتاد، گفتیم یک استراحت کوچک کنیم و بعد بریم بیرون، استراحت کوچک همانا و خوابیدن تا ظهر همانا.از خواب که بیدار شدیم از اونجایی که صبحونه هم نخورده بودیم خیلی گشنه بودیم، رفتیم سمت پیزا هات و یک پیتزا گرفتیم که واقعا باید بگم خیلی خوشمزه بود.همینجوری داشتیم بالا پایین می‌کردیم که بریم جاهای دیگه آگرا رو ببینیم یا نه؟ در خیلی از سفرنامه‌ها خونده بودیم که آگرا فقط تاج محلش خوبه و بقیه جاها ارزش رفتن نداره و ما هم دیگه پشیمون شدیم.وقتی برگشتیم هاستل، رفتیم تراس و با بچه‌ها یک کم هم‌صحبت شدیم و بهمون گفتن که از فردا در جیپور یک فستیوال هم داره برگزار میشه و ما هم خیلی بی‌تفاوت بودیم و خیلی به این فستیواله توجه نکردیم.هزینه‌های سفر و ۲ تا چای ماسالای خوشمزهشب کوله‌هامون و جمع کردیم که برای 6 صبح بلیط قطار داشتیم به سمت جیپور. کوله‌هامون آماده برای شهر آخر، یعنی جیپوراز قبل یک کم استرس اینکه باید صبح خیلی زود ریکشا بگیریم به سمت راه‌اهن و داشتیم که اصلا به مشکل نخوردیم، همین که از درب هاستل اومدیم بیرون ریکشا جلوی در بود و ما خیلی راحت رفتیم راه‌آهن. بر عکس دهلی که راه‌آهن بزرگ بود و برای پیدا کردن شماره سکو خیلی اذیت شدیم، همون جلوی درب راه‌آهن آگرا یک تایم تیبل بود و با شماره قطار راحت تونستیم شماره سکو رو پیدا کنیم.قطار اومد و سوار شدیم و آگرا رو به سمت مقصد آخر سفر هند یعنی جیپور، شهر صورتی هند ترک کردیم. آذین احسانیان آذین احسانیان Tue, 01 Oct 2024 14:06:14 +0330 https://virgool.io/Travelogues/%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%AF-%D8%AF%D9%87%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C-drvfixinh3pw واسطه اینکه اون تجربه سفر خارجی بدون تور و داشت خیالم راحت بود؛ تا اینکه اون تو پروسه ویزا براش مشکلی پیش اومد و نتونست در این سفر همراهیم کنه!من مونده بودم و یک ویزای سه ماهه و یک بلیط رفت و برگشت به کشوری که همیشه رویای سفر کردن بهش و داشتم!احساسی عمل کردم و به دوستم گفتم ولش کن منم نمیرم و بلیط و پس دادم، ولی یک روز هم نگذشت که پشیمون شدم. از سفر تنهایی می‌ترسیدم، آخه من تا حالا سفر داخلی تنهایی هم نداشتم چه برسه به سفر خارجی. تصمیمم و گرفتم و دوباره بلیط خریدم برای فروردین 1403.خوبی سفر به هند اینه که پرواز مستقیم از ایران با ایرلاین ماهان میشه گرفت و قیمتش خیلی بالا نیست، پرواز من برای اینکه از 3 ماه پیش اقدام کرده بودم حدود 15میلیون تومان شد.بلیط و که خریدم ترسام شروع شد! روزی نبود که سفرنامه نخونم یا تو یوتیوب نچرخم و ولاگ سفر به هند نبینم و هر نکته‌ای که می‌دیدم و یادداشت می‌کردم. به چند تا از دوستام پیشنهاد دادم که برای سفر همراهیم کنند که گفتن احتمالا نمی‌تونن همراهم بشن در این سفر. استرس‌های زیادی داشتم، دزدین گوشی، گم کردن پاسپورت، دزدیده شدن پول‌هام، انگلیسی صحبت کردن و...ولی باید می‌رفتم، معلوم نبود دیگه چه زمانی این فرصت پیش بیاد و باید انجامش می‌دادم هر طور که شده.یک هفته مونده بود به سال تحویل، ساناز دوستم گفت من یک کم بالا پایین کردم و اکیه می‌خوام سفر و باهات بیام، تو همون چند روز باقی مانده برای ویزا اقدام کردیم و فکر کنم چون نزدیک سال بود ویزا خیلی سریع و درواقع سه روزه صادر شد.بلاخره روز موعود رسید!پروازمون برای روز جمعه 17 فروردین، ساعت 5 عصر بود. طول پرواز حدود 3 الی 4 ساعت بود و ساعت 11 رسیدیم فرودگاه دهلی.اولین تصویری که در ورود به کشور هند می‌بینیدخرید سیم‌کارت در هندبارهامون و که تحویل گرفتیم، مستقیم رفتیم یک سیم‌کارت خریدیم که 500 روپیه بود. همونجا 50 دلار چنج کردیم که حدود 4200 روپیه شد و رفتیم اوبر بگیریم برای رفتن به هتل.از قبل اوبر و نصب کرده بودم که ازش استفاده کنم و اونجا متوجه شدم چون تا به حال از این اپلیکیشن استفاده نکردم بهم امکان استفاده از اوبر با پول نقد را نمیده و برای اولین سفر باید حتما از کردیت کارت استفاده کنم. پس چی شد؟ اولین چونه زنی‌های ما در هند برای گرفتن تاکسی رسما شروع شد. در نهایت، آقای راننده به 850 روپیه راضی شد و ما سوار شدیم که بریم هتل. همین که یک کم از فضای فرودگاه خارج شدیم و در محیط شهری هند قرار گرفتیم، صدای بوق‌ها شروع شد…فرودگاه دلهی(اسم هتل دهلی، Hotel Apple Inn & Suites)باید بگم که ما برای این سفر قصدمون یک سفر کوله‌گردی با کم‌ترین هزینه‌ها بود و به همین خاطر خیلی انتخاب‌مون هتل‌های لاکچری با امکانات زیاد نبود. به خاطر همین دهلی برای 3 شب یک هتل با حداقل امکانات از سایت بوکینگ رزرو کرده بودیم که برای 2 نفر حدود 57 دلار بدون صبحانه شد. روز اول دهلی‌گردیشب و تقریبا به زور خوابیدیم و صبح زدیم بیرون که بریم صبحونه بخوریم و راهی دهلی گردی شیم. از قبل سرچ کرده بودم و می‌دونستم هتل ما که در محله پاهارگنج قرار گرفته نزدیک یک میدون شبیه میدان ولیعصر خودمون هست که میدون اصلی شهره Connaught Place. تقریبا از هتل حدود 20 دقیقه پیاده روی داشتیم تا برسیم اونجا. باید بگم این 20 دقیقه به اندازه 20 ساعت گذشت، چرا؟چون اول که از یک‌ خیابون خیلی شلوغ به زور و صدای زیاد رد شدیم و همین که یک کم خیابون خلوت شد آقایون هندی شروع کردن به گیر دادن، تقریبا تا برسیم به استارباکس فکر کنم 6،7 تا آقا به هر زوری که بود تلاش کردن باهامون دوست بشن و سر صحبت و باز کنن، ما که از قبل درباره آقایون هندی زیاد شنیده بودیم با یکی دوتای اولی خیلی نایس برخورد کردیم و شروع کردیم به صحبت کردن و بعد که دیدیم دیگه صبحت و تموم نمیکنن و میخوان همینطوری باهامون مسیر و ادامه بدن در نفرات بعدی خودمون و زدیم به کری :|اولین صبحونه در استارباکس، مساوی شد با 20 دلار ناقابل!رسیدیم استارباکس و دو تا آیس لاته سایز کوچک و یک کیک موز سفارش دادیم که شد 1300 روپیه، یک لحظه شوک شدیم از قیمت یعنی درواقع یک چیزی حدود 20 دلار و واقعا مبلغ زیادی بود برای دو تا کیک و قهوه.صبحونه لاکچری در هندقهوه رو که زدیم رفتیم پول چنج کردیم و راهی دهلی قدیم و Red Fort شدیم، رسیدیم اونجا و یک کم از بیرون ساختمون و نگاه کردیم و حس کردیم شاید اونقدر جذابیت نداشته باشه که براش 600 روپیه پول ورودی بدیم و تصمیم گرفتیم نریم داخل.نمای بیرون قلعه سرخروبه‌روی ردفورت یک بازار معروف به اسم Chandni Chowk هست که پر از ساری فروشی، ادویه و مغازه‌های مختلفه. از همونجا هم اگه اهل پیاده‌روی هستین و دلتون می‌خواد بافت شهری واقعی هند و ببینین می‌تونید برین به سمت مسجد جامع که مسیرش خیلی هم بلند نیست. نکات ریکشاسواری در هنددر هند بهترین وسیله برای حمل و نقل به نظر من ریکشا یا همون توک توک خودمونه. هم ارزونه هم راحت و هم جایی و هر ساعتی پیدا میشه.برای گرفتن ریکشا، لوکیشن و به راننده نشان بدین و اگر سواد خواندن نداشت، حتما براش بخوانید یا از یکی درخواست کنید آدرس و به راننده بگه تا کاملا متوجه بشه که شما می‌خواین کجا برید. ما چند باری شد که راننده بلد نبود و ما رو وسط مسیر پیاده کرد یا دوباره برگردوند سر جای اول (و البته درخواست پول کرد که ما بهش ندادیم). قیمت‌ها بعد از چند بار سوار شدن دست‌تون میاد برای مسیرهای خیلی کوتاه ما از 50 روپیه یعنی 10 دقیقه تا 300 روپیه برای 40 دقیقه مسیر کرایه دادیم.چونه‌زنی به هیچ وجه یادتون نره، هر قیمتی گفت شما بگین نه زیاده و حداقل 50 یا 100 روپیه پایین‌تر از راننده درخواست کنید. اگر هم گفت نه و نمیشه، شما راهتون و بکشید برین و همین میشه که راننده صداتون میکنه که بیا بریم اکیه. برای ما شاید کلا 2 بار پیش اومد که راننده گفت نمیشه و بیخیالش شد که خب مهم هم نبود، چون چیزی که تو هند زیاده، ریکشاست.نکته مهم دیگه هم اینکه حتی اگر راننده متوجه شد شما کجا می‌خواین برید، خودتون مسیر و در گوگل مپ چک کنید و کاملا حواستون باشه که دارین کجا میرین و فقط به راننده اعتماد نکنید.ادامه گشت و گذار در دهلی…ورودی مسجد جامع نفری 400 روپیه بود و باید بدون کفش می‌رفتیم داخل و اگر می‌خواستیم صندل هم بگیریم باید 200 روپیه برای اون هزینه می‌دادیم، ما هم که جوراب پامون بود، تصمیم گرفتیم صندل و نخریم. فضای مسجد جامع جالب بود و حس و حال خوبی داشت، ولی از اون جاهایی نبود که آرزوم باشه دوباره برگردم و ببینمش.بعد از مسجد جامع یک ریکشا گرفتیم و رفتیم سمت مک دونالد تا ناهار بخوریم و بعد از ناهار هم رفتیم سمت معبد آکشاردام، اونجا با یک صف طولانی رو به رو شدیم که باید میرفتیم تمام کوله و لوازم الکترونیکی مثه گوشی و دوربین و تحویل می‌دادیم، ما هم که دوست نداشتیم تو اون صف انتظار بکشیم دونه دونه دم در نشسیتم و تنهایی رفتیم داخل و دیدیدم و برگشتیم و از اونجا که هم دیگه تقریبا غروب شده بود برگشتیم سمت هتل و روز اول دلهی‌گردی‌مون به پایان رسید.روز دوم دهلی‌گردیبرای روز دوم، یک برند زنجیره‌ای هندی دیده بودیم که به نظرمون اومد می‌شه یک صبحونه هندی تمیز اونجا خورد. پس رفتیم و بعد از کلی بالا پایین کردن منو، دو تا ساندویچ گرفتیم که باید بگم اینقدر تند بود که باید هر گاز ساندویچ و با آب می‌دادیم پایین. در کنارش یک لیموناد که طعم تخم‌مرغ گندیده می‌داد هم گرفته بودیم که بعدا فهمیدم به خاطر استفاده از نمک سیاه تو طرز تهیه‌اش بوده که اون طعم و می‌داده.از صبحونه که خیری ندیدیم، راهی استارباکس شدیم و رفتیم یک قهوه گرفتیم که بشوره ببره، امروز دیگه گول نخوردیم و یک قهوه بزرگ سفارش دادیم که قیمتش مناسب در بیاد و باهم بخوریم.بعد از قهوه، یک ریکشا گرفتیم به سمت معبد لوتوس، Lotus Templeهمین که رسیدیم باز هم با یک صف طولانی مواجه شدیم که باید بگم کل صف هم هندی بودن به جای توریست‌ها. (بله باید بگم که شما هندی‌ها رو در لوکیشن‌های تاریخی‌شون بیشتر از توریست می‌بینین)برای همین ناامید نشیدیم و رفتیم جلوتر که ببینیم میتونیم بریم داخل که آقای نگهبان گفت خیر و باید برین تو صف بایستین. ما هم ناامیدانه، شروع کردیم قدم زدن و یک کم سر خودمون و گرم دستفروش‌های جلوی معبد کردیم، یک خانمی دستفروشی اونجا طرح حنا میزد و ما هم گفتیم تستش کنیم، قیمت هر مهر 20 روپیه بود که خب برای امتحان کردن جالب بود ولی اصلا مثه طرح حناهایی که تو جنوب میزنیم نبود و به شب نکشیده خیلی کمرنگ شد، دیگه خیلی ناامیدانه رفتیم ته صف ایستادیم و دیدیم بله خیلی از توریست‌ها اصن تو صف نمی‌ایستن و میرن جلو صف و میرن داخل، باید بگم ما هم متاسفانه این‌کار زشت انجام دادیم و به جای ایستادن تو صف رفتیم جلو و بلاخره رفتیم داخل.معبد لوتوس هم مثه خیلی از جاهای دیگه هند، واقعا فقط از دور زیبایی داشت ساختمونش و به نظرم ایستادن تو اون صف دراز برای دیدن داخلش کاره بیهوده‌ایه. معبد لوتوس هزینه ورودی نداشت و رایگان بود. (برای دیدن قیمت بلیت ورودی‌ها هم می‌تونید از روی گوگل‌مپ چک کنید، که اگر به نظرتون مبلغ ورودی زیاد بود و دوست نداشتین این مقدار برای اون لوکیشن هزینه کنید دیگه از قبل نرین تا دم درب ورودی اون مکان، چون فاصله مکان‌های تاریخی از هم در هند تقریبا زیاده.)قطب منار، Qutab Minarبعد از معبد لوتوس راهی قطب منار شدیم. مبلغ ورودی برای هر نفر 600 روپیه بود و باید بگم واقعا ارزشش و داشت و ما خیلی این لوکیشن رو دوست داشتیم. قطب منار وسط یک باغ سرسبز خیلی قشنگ بود که راه رفتن تو اون سرسبزی و مشاهده بناهای تاریخی واقعا دوست‌داشتنی بود.خرید در دهلی هندبعد از کلی عکس و ویدئو از قطب منار، رفتیم یک کم خرید کنیم.هند چند تا بازار معروف داره،Sarojini Nagar که خیلی هم ازش ویدئو تو یوتیوب ساخته شده، باید بگم به نظر من بیشتر وایرال محتوا براش اتفاق افتاده، وگرنه من در ادامه سفر در بازارهای دیگه خرید خیلی بهتری انجام دادم.بازار به شدت شلوغ بود و هر چیزی که می‌خواستی ببینی باید به زور از لای جمعیت رد می‌شدی و ما هم تقریبا خیلی خرید زیادی نتونستیم بکنیم. مثلا، تاپ، تیشرت و شومیز به مبلغ 200 یا 300 روپیه بود که با این قیمت بعدا فهمیدیم میشد از دو تا برند Max و Zudio که هندی بودن راحت‌تر خرید کرد. ما که دیگه از شلوغی این بازار خسته شده بودیم راهی یک بازار دیگه که همون نزدیکی بود شدیم.اسم بازار Dili Haat بود و برای ورود بهش باید نفری 100 روپیه ورودی می‌دادیم. ولی هر چقدر از تمیزی و خوبی این بازار بگم کم گفتم. بازار دیلی هات خوراک خرید خوب لباس هندی بود. از دامن، شلوار، شومیز، تاپ، صنایع دستی، روتختی، رو کوسنی و... همه چی با پارچه‌های خوب و البته یک کم قیمت بالاتر داشت، ما که دیگه خیلی خسته بودیم و تقریبا نای خرید کردن نداشتیم به چند تا تیکه خرید قانع شدیم و تصمیم گرفتیم روز آخر که برمی‌گردیم دهلی و زمان داریم برگردیم این بازار و یک دل سیر خرید کنیم.اینطوری بود که روز دوم دهلی‌گردی هم تموم شد و ما برای روز سوم بلیط داشتیم به سمت آگرا.روز سوم از خواب بیدار شدیم، هتل و تحویل دادیم و یک ریکشا گرفتیم و رفتیم سمت راه‌آهن. باید بگم اینجاها بود که چهره واقعی سفر داشت خودش و بهم نشون می‌داد، راه‌آهن شلوغ و بزرگی که هیچکس نبود جوابی بهت بده و راهنماییت کنه، با هزار بدبختی شماره سکو رو پیدا کردیم و رفتیم نشستیم به انتظار حرکت قطار و آگرای دوست‌داشتنی.نکات خرید بلیط قطار درون شهری هندبرای بلیط‌های قطار هم ما قبل سفر از وب‌سایت www.12goasia.com بلیط‌هارو انتخاب کرده بودیم و با ایرانیکارت پرداخت کرده بودیم که البته اگر کسی رو خارج از ایران دارین می‌تونید بگید براتون پرداخت و انجام بده.هزینه هر قطار ما 14 دلار (دلار 62 هزار تومان) که با کارمزد ایرانیکارت 1 میلیون تومان شد، یعنی برای 3 قطار (دهلی به آگرا، آگرا به جیپور و جیپور به دهلی) و برای دو نفر، مبلغ 6 میلیون تومان هزینه دادیم.نکته دیگه هم اینکه ما بلیط‌های سکندکلاس خریده بودیم و با فرست‌کلاس تقریبا یکی دو دلار تفاوت قیمت داشت و شنیده بودیم هیچ فرقی با اون یکی نمیکنه. اینم بگم که ریسک نکنید از سکند کلاس پایین‌تر بگیرید که واقعا اون یکی کوپه‌ها شبیه همون قطارهایی بود که فیلم‌‌هاشون قطعا تو سوشال مدیا دیدین، آدم‌ها از یک جا آویزون بودن، بدون تهویه و شلوغ. پس اگر یک سفر نرمال با حداقل امکانات و تمیزی می‌خواین مدل سکند کلاس بهترینه.نکته برای پیدا کردن کوپه: از قبل با شماره pnr که تو بلیط‌مون بود و توانستیم از روی وبسایت خود راه‌آهن هند شماره صندلی‌ و کوپه رو پیدا کنیم. پس مستقیم رفتیم سمت کوپه و سوار قطار شدیم.این سفرنامه برای فروردین ۱۴۰۳ عه که از تنبلی تازه الان منتشرش کردم و قول میدم خیلی زود از شهرهای دیگه هند یعنی جیپور و آگرا هم بنویسم.اگه این سفرنامه رو دوست داشتین، خوشحال میشم ویدیویی که برای این سفر دو یوتیوب گذاشتم رو هم ببینین.ویدیو سفر دهلی<br/> آذین احسانیان آذین احسانیان Sat, 21 Sep 2024 16:24:34 +0330 https://virgool.io/@azin.ehsaniann/%D8%B1%D8%B4%D8%AA-%DA%A9%D8%AC%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D9%85-xarokdknkam5 سفر به رشت عزیزم….سفر به رشت یه سفر عادی نیست و احتمالا بعد از سفر بهش متوجه میشی که چقدر با همه شهرهایی که رفتی تا حالا برات فرق داره، به خصوص اگر اهل پیاده‌روی و قدم زدن تو کوچه پس کوچه‌ها و کشف کردن جزییات باشی. رشت اینطوریه که هواش و باید بو کنی، نفس بکشی، بارون‌هایی که نم نم می‌افته روی لباست و موهات و نوازش کنی، رشت و باید حس کنی با تک تک سلول‌های بدنت، اون‌وقته که یک بار که چه عرض کنم بارها دلت می‌خواد بری رشت و مقصدی که هیچ‌وقت برات تکراری نمیشه…صبحانه‌خوری‌های رشتپیشنهادم اینه بیاین سمت میدان شهرداری و برین داخل بازار که پر از قهوه خونه‌های باحاله. برای صبحونه املت یا لوبیا با نارنج تازه و روغن زیتون سفارش بدین (نارنج و روغن زیتون و اگر اضافه نکنی بهش واقعا حیف میشه) برای چای صبح هم که حتما تو خود استکان نعلبکی‌های قهوه‌خونه چای بگیر و یک وقت نگی کثیفه و لیوان یکبار مصرف بگیری :)دوتا از این قهوه خونه هارو من خودم خیلی دوس دارم، یکی زیباسرا که لوکیشن فیلم در دنیای تو ساعت چند است بوده یکی هم کافه گاراژ حاجی غفار بازار که همون اوایل بازار روبه‌روی کبابی ملت هست.قهوه‌خانه شاباجی هم می‌تونی بری که خب در اصل قهوه‌خونه نیست و فضاش متفاوت‌تر از زیباسرا و کافه حاجی غفاره ولی صبحونه‌هاش واقعا خوبه.اگر از تهران صبح زود زدی به جاده و برای صبحونه به رشت نمی‌رسی هم اشکال نداره، پیشنهادم بهت اینه بپیچی به سمت قزوین و بری سمت بلوار نواب صفوی که چند تا صبحونه فروشی داره، فرقی هم نداره یک کدوم و انتخاب کن و برو داخل، حالا چرا گفتم برای صبحونه بیای قزوین، به خاطر اینکه املت و نمیرو با پیاز داغ قزوینی معروفه، البته حتما کنارش یک نوشابه شیشه‌ای از این قدیمی‌ها منظورمه‌ها نه پلاستیکی‌ها، بگیر و حالش و ببر اول صبحی.ناهارخوری‌های رشتاگر اهل رستوران شیک و پیک هستی برای ناهار برو رستوران چلوشیش، شکم الملوک، شورکولی که هم فضاشون شیکه هم غذای باکیفیتی دارن.کبابی حاج حسین هم کباب ترش و کباب دوشش خیلی خوبه.کته کبابی محمد، دور میدان سیقلان که الان بهش میگن بسیج، کیفیتش مثه حاج حسین نیست ولی حال و هوای خوبی داره.ولی پیشنهاد خودم کجاست* قطعا غذاخوری ضیافت تو دل بازار ماهی فروش‌های رشت*اصن همین که از پله‌های ضیافت بالا میری و وارد فضای رستوران میشی لعنتی حالت خوب میشه. از غذا هم که بهتره نگم، واقعا اگر می‌خوای یک غذای رشتی درست حسابی بخوری که اصالت گیلانی و با بند بند وجودت حس کنی قطعا جات همین‌جاست.اگر چند باره رفتی رشت، دلت یک تجربه جدید می‌خواد، حوصله رانندگی و جاده رو داری، پیشنهادم اینه نزدیک‌های ناهار بری سمت بندر انزلی و ناهار و بری رستوران ماهی سفید، از کیفیت غذاش که حرف نزنم بهتره چون واقعا عالیه، فضاش هم دنج و خوبه. (البته این پیشنهاد فقط برای وقتیه که چند بار رفتی رشت، اگر اولین بارته همون رشت بمون و الکی رشت‌گردی خودت و خراب نکن.)کافه‌‌های رشتاگر دنبال اینی که بعد صبحونه یا برای عصر یک کافه‌گردی تو رشت کنی و بشینی یک‌جا قهوه بخوری برو کافه زیبا، چرخ کافه، کافه ترنج و تینوش که یک حس و حال خیلی نوستالژی دارن. (البته برای تجربه خوبن و حتما باید عاشق جاهای قدیمی باشی که حالت تو این کافه‌ها خوب بشه، یعنی خیلی تو این کافه‌ها خیلی دنبال قهوه با طعم عالی و بهترین دسر دنیا نباش، کیفیت معمولیه ولی فضا عالی و حال خوب کنه.)کافه کتاب سایه تو پارک ملت رشت هم فضای باحالی داره، یک گوشه دنج از پارک و به خودش اختصاص داده. به خاطر درخت‌های سرو قدیمی پاییز خیلی جذابی داره و محال است که به راحتی بتونید از فضاش دل بکنید.شام کجا بریم رشتبرای شام برو غذا فروشی ملت تو بازار ماهی فروش‌ها، از ایناست که کوبیده و جوجه رو میپیچه لای نون تافتون و الحق که معرکه‌ست، پیشنهادم اینه حتما بگی با زیتون پرورده می‌خوام و بعد از هر گاز از ساندویچت بری به بهشت.کبابی‌هایی هم که شب‌ها میان دور میدان شهرداری خوبن و هیچ فرقی باهم ندارن پس می‌تونی راحت یک کدوم و انتخاب کنی و بری یک دل سیر کباب‌های مختلف رشتی و نوش‌جان کنی. فقط امیدوارم اسم کباب‌ها رو خوب بلد باشی وگرنه انتخاب برات سخت میشه، از اونجایی که منم خودمم کباب‌خور حرفه‌ای نیستم، متاسفانه نمی‌تونم این‌جا خیلی خوب راهنمایی‌ت کنم اونطور که باید :)اگرم خیلی‌ام اهل شام سنگین نیستی، پیشنهادم اینه بعد از پیاده‌روی تو بازار و کوچه پس کوچه‌ها برگردی دور میدان شهرداری، چون کلی از این دستفروش‌ها ایستادن و می‌تونی ازشون کاکا (شیرینی مخصوص گیلان)، رشته خوشتکار و … بخری و واقعا برای شب می‌چسبه.برای پایان شب هم که حتما دور میدان شهرداری بیا از دکه‌ها چای ساده یا اگر اهلشی چای آلبالو بخر، یک چای هم بنوش و بعد برو خونه استراحت کن. ( دیگه نیاز نیست دوباره یادآوری کنم که چای هم حتما تو استکان بگیری که واقعا چای خوردن تو استکان صفای بیشتری داره.)پرسه‌زنی در کوچه پس کوچه‌های رشتبرای پرسه‌زنی و پیاده‌گری نمی‌خوام خیلی چیز خاصی بگم، چون همه جای رشت به نظر من قشنگه و جون میده برای راه رفتن و پرسه‌زنی ولی، محله ساغری سازان و حتما برو و احتمالا چون زیاد پیاده روی کردی تو این خیابون مغازه حاج رجب یک یخ در بهشت هم بخور که حالت جا بیاد.خیابان خواهر امام هم پر از سمساریه، دم غروب و وقت اذان برو اونجا که حال و هوای باحالی خیلی داره، اگه اهل وسایل قدیمی و عتیقه هم هستی که چه بهتر، چون دیگه قطعا گشت‌زنی تو مغازه‌ها و هم‌صحبتی با مغازه‌دارها تو این خیابون کلی کیف میده.خود بازار ماهی فروش‌ها هم که واقعا میشه ساعت‌‌ها توش قدم زد، بعدش هم می‌تونی راهت و کج کنی از بازار و بیای سمت میدان شهرداری، دور میدان بشینی، کتاب بخونی، به هیاهوی مردم نگاه کنی و فارغ از هر چیزی برای چند دقیقه هم که شده به چیزی فکر نکنی.... آذین احسانیان آذین احسانیان Wed, 18 Oct 2023 08:29:42 +0330